တုန်ခါမှု၊ ကြိမ်နှုန်း၏ သတ္တဝါများ
လူများပိုမိုများပြားလာပြီး မူးဝါးခြင်း၊ ခေါင်းကိုက်ခြင်း၊ နှလုံးခုန်မမှန်ခြင်း သို့မဟုတ် အိပ်မပျော်ခြင်းကဲ့သို့သော
ကျန်းမာရေးပြဿနာများကြောင့် ဒုက္ခခံနေရသည်။
စိတ်ဖိစီးမှုကို မကြာခဏ အကြောင်းရင်းအဖြစ် ဖော်ပြကြသည်။
၂၀၁၂ ခုနှစ်ထွက် အောက်ပါ ဒေါကူမင်တာရီ ရုပ်ရှင်တွင် ဤလက္ခဏာများသည် အခြားကွဲပြားပြီး နည်းနည်းသာ လူသိရှားသော
အကြောင်းရင်းများနှင့် မကြာခဏ ဆက်စပ်နေကြောင်း ပြသထားသည်။
၁၂၃၄၃၂၁ ဤရုပ်ရှင်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ မူလအစမှ စတင်၍ ကြိုးမဲ့ဆက်သွယ်ရေးနည်းပညာ တိုးချဲ့မှု စတင်ခဲ့သည့် ၁၉၉၀
ပြည့်နှစ်များအထိ ခရီးတစ်ခုသို့ ဦးတည်ခေါ်ဆောင်သွားသည်။
ထိုအချိန်မှစ၍ လူသားများသည် လူ့လက်ရာဖြစ်သော ကြိမ်နှုန်းများ၏ ပင်လယ်ထဲတွင် နစ်မြုပ်နေခဲ့သည်။
မျက်စိဖြင့်ကြည့်လျှင် ဂြိုဟ်သည် မပြောင်းလဲသလို မြင်ရသော်လည်း ဆဲလ်အဆင့်တွင်တော့ ၎င်းသည် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အသက်ရှင်သတ္တဝါများအတွက်
ယခင်က ကြုံတွေ့ဖူးရသော အကြီးဆုံးပြောင်းလဲမှုဖြစ်သည်။
သက်ရောက်မှုများကို မလျော့မနည်း ခန့်မှန်းသင့်ပါသည်!
Kla.TV သည် သင့်အတွက် ဤရုပ်ရှင်ကို ဂျာမန်ဘာသာဖြင့် ဘာသာပြန်ကာ အသံထည့်ထားပါသည်။
၁၂၃၄၃၂၁ သိပ္ပံပညာရှင်များ၊ စက်မှုလုပ်ငန်းကိုယ်စားလှယ်များ၊ ဆရာဝန်များနှင့် ထိခိုက်ခံရသူများသည်
မိမိတို့၏ ထင်မြင်ချက်များကို ဖော်ပြကြသည်။ ၁၂၃၄၃၂၁
ကျွန်ုပ်တို့ မျှော်လင့်ပါတယ်၊ သင် James Russell ရိုက်ကူးထားသည့် "RESONANCE – Creatures of Frequency" ဆိုသည့်
ဒေါကူမင်တာရီ ရုပ်ရှင်ကို ကြည့်ရှုပြီး ပျော်ရွှင်ပါစေ။
၁၉၈၀ ပြည့်နှစ်လယ်ပိုင်းတွင် နိုင်ငံအများစု၌ လူဦးရေ၏ သုံးရာခိုင်နှုန်းခန့်သာ မိုဘိုင်းဖုန်းကို အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။
ယနေ့တွင်တော့ လူဦးရေတစ်ရာခိုင်နှုန်းနီးပါးအားလုံး မိုဘိုင်းဖုန်းကို အသုံးပြုနေကြသည်။
သူတို့ အသက် ၁၉ သို့မဟုတ် ၂၀ နှစ်ပြည့်တဲ့အခါမှာ မိုဘိုင်းဖုန်းကို ၁၀ နှစ်ကြာ အသုံးပြုပြီးသားဖြစ်မှာဖြစ်ပြီး၊ ဒါက
ဘယ်လိုအန္တရာယ်တွေ ပါဝင်မလဲဆိုတာ ကျွန်တော်တို့ မသိပါဘူး။
ကျွန်ုပ်တို့သည် လျှပ်စစ်သံလိုက်ရောင်ခြည်ပင်လယ်ထဲတွင် နစ်မြုပ်နေပါသည်။ ၎င်းသည်
ကျွန်ုပ်တို့ကို အနှံ့အပြား ဝန်းရံထားပါသည်။
မမြင်နိုင်ဘူး၊ ကျွန်တော်တို့ မမြင်နိုင်ပါဘူး။ ဒါပေမယ့် အဲဒါ ရှိတယ်ဆိုတာ ကျွန်တော်တို့ သိတယ်။
မိုဘိုင်းဖုန်းကို သုံးတိုင်း၊ အဲဒါ ရှိနေတယ်ဆိုတာ သင်သိတယ်။
အချိန်ကို နောက်ပြန်လှည့်ဖို့ အလွန်ခက်ခဲပါတယ်။ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။
ဒါပေမယ့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ဤကျန်းမာရေးထိခိုက်မှုများကို သတိပြုထားရမည်၊ ထိုအခါမှသာ
လုံခြုံရေးကာကွယ်မှုများကို လုပ်ဆောင်နိုင်ပါမည်။
လက်ရှိတွင် WHO ၏ ထုတ်ပြန်ချက်အရ ဤကိစ္စသည် အမှန်တကယ်ဖြစ်နေပါသည်။
ကျွန်ုပ်တို့က မတ်စ်တစ်ခုပတ်လည်က ကင်ဆာအစုတစ်စုတည်း မဟုတ်ပါဘူး၊ မတ်စ်များပတ်လည်က ကင်ဆာအစုများ များစွာ ရှိနေပါသည်။
မကြာခင်ဖြစ်လာမည့် ကင်ဆာအများစုသည် ယခုထိ မရောက်ရှိသေးပါ။
မိုက်ခရိုဝေ့ဖြင့် ဦးနှောက်ကို ရောင်ခြည်ထိုးနေစဉ် ကျွန်တော်တို့ ဘယ်လိုလုံခြုံတယ်လို့ ထင်နိုင်မလဲ?
ကျွန်ုပ်တို့ ဘာလုပ်နေလဲဆိုတာကို အပြည့်အစုံ မနားလည်သေးပါ။
မိုဘိုင်းဖုန်းများက ကင်ဆာဖြစ်စေခြင်းရှိမရှိအကြောင်းကို နောက်ဆုံးတော့ ကြေညာချက်ထွက်ရှိလာပါပြီ။
၁၂၃၄၃၂၁ ၁၂၃၄၃၂၁ တုန်လှုပ်မှု – ကြိမ်နှုန်း၏ သတ္တဝါများ
အပြင်ထွက်တဲ့အခါ ဘာကြောင့် စိတ်ကောင်းပြီး ပျော်ရွှင်နေလဲ မေးဖူးပါသလား?
မသိမှတ်ရ သိပ္ပံပညာရှင်တစ်ဦးသည် အရာအားလုံးကို ပြောင်းလဲစေမည့် တွေ့ရှိမှုတစ်ခုကို မကြာမီ
ပြုလုပ်တော့မည်။ သူ့နာမည်က Winfried Otto Schumann ဖြစ်သည်။
အဲဒီနေ့မှစ၍ သူသည် သူ၏ကျောင်းသားများအား လျှပ်စစ်ဗေဒကို သင်ကြားခဲ့သည်။
ဘောလုံးအတွင်းရှိ ဘောလုံးတစ်ခုက ဘယ်လို လျှပ်စစ်ဗို့အား ထုတ်လုပ်နိုင်သလဲ။ ထို့ကြောင့် ကြိမ်နှုန်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
ရှူမန်၏အတန်းသားများသည် အကြောင်းအရာကို နားလည်ရန် အခက်အခဲရှိခဲ့သည်။
ပိုမိုလွယ်ကူစေရန်၊ ပါမောက္ခက သူတို့အား ကမ္ဘာမြေကို တစ်လုံးလုံးသော ဂြိုဟ်တစ်ခုအဖြစ်၊ အိုင်ယိုနိုစဖီးယာကို
နောက်ထပ်လုံးတစ်ခုအဖြစ် စိတ်ကူးကြည့်ရန် ညွှန်ကြားခဲ့သည်။
ထို့နောက် သူက သူတို့နှစ်ယောက်ကြားရှိ တင်းအားကို တွက်ချက်ဖို့ သူတို့ကို တောင်းဆိုခဲ့သည်။
သူကိုယ်တိုင် မသိသေးတာကြောင့် ရှုမန်လည်း တွက်ချက်ဖို့ စတင်ခဲ့သည်။
နောက်ဆုံးတွင်၊ သူသည် တစ်စက္ကန့်လျှင် ၁၀ ဟတ်ဇ်ခန့်ရှိသော ကြိမ်နှုန်းတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။
ရှူမန်အတွက် မယုံနိုင်လောက်အောင်ဖြစ်ပေမယ့် ကျွန်ုပ်တို့ဂြိုဟ်မှာ နှလုံးခုန်သလို တိုင်းတာနိုင်တဲ့
ကြိမ်နှုန်းတစ်ခုက ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ ဘဝအားလုံးကို ဝန်းရံထားခဲ့သည်။
ပရော်ဖက်ဆာသည် သူ၏ ရှာဖွေတွေ့ရှိမှုကို ဂုဏ်ယူခဲ့ပေမယ့်၊ ၎င်းသည် အလွန်အရေးကြီးမဟုတ်ဘူးဟု ပြောခဲ့သည်။
အထူးသဖြင့် ၎င်းကို သိပ္ပံဂျာနယ်ငယ်တစ်ခုတွင်သာ ထုတ်ဝေခဲ့ပြီး၊ နောက်ဆုံးစာမျက်နှာများတွင် "Schumann
resonance" ခေါင်းစဉ်အောက်၌သာ ထည့်သွင်းထားခဲ့သည်။
ရှူးမန် တုန်လှုပ်မှု၏ အမှန်တကယ် အရေးပါမှုကို ပရော်ဖက်ဆာက သိရှိနားလည်ရန် အံ့ဩဖွယ်
ကံကြမ္မာလှည့်ကွက်တစ်ခုပါဝင်သည့် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမည်။
ဒီကံကြမ္မာလှည့်ကွေ့မှုဟာ ၃၀ နှစ်က ဂျာမဏီနိုင်ငံသား သိပ္ပံပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်သူ ဟန်စ် ဘာဂျာကြောင့် စတင်ခဲ့သည်။
ကိုယ်တိုင်တည်ဆောက်ထားသော EEG စက်တစ်ခုကို အသုံးပြု၍ ဘာဂျာသည် လူ့ဦးနှောက်မှ ထုတ်လွှတ်သော
လျှပ်စစ်ကြိမ်နှုန်းကို ပထမဆုံး မှတ်တမ်းတင်ခဲ့သည်။
အစပိုင်းတွင် ထိုလှိုင်းကို တွေ့ရှိသူ၏ နာမည်ဖြင့် အမည်ပေးရန် အကြံပြုခဲ့သော်လည်း၊ ရိုးသားကျိုးနပ်သော ဘာဂျာက
အက္ခရာအလိုက် အမည်တစ်ခုကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ သူက ၎င်းကို "အယ်လ်ဖာလှိုင်း" ဟု ခေါ်ဆိုခဲ့သည်။
ပရော်ဖက်ဆာ ရှူမန်၏ တွေ့ရှိချက် ထွက်ရှိပြီး မကြာခင်မှာ ဟန်စ် ဘာဂါ၏ အလုပ်ဖော်တစ်ဦးဖြစ်သူ အန်ကာမူလာ ဆိုသူက ချောင်းကွဲကွဲနေသော
သေးငယ်တဲ့ သိပ္ပံဂျာနယ်တစ်စောင်ကို မတော်တဆ တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ထိုဂျာနယ်မှာပဲ ပရော်ဖက်ဆာ ရှူမန်၏
တွေ့ရှိချက်ကို နှစ်အနည်းငယ်က ထုတ်ဝေခဲ့သည့် ဂျာနယ်ဖြစ်သည်။
သူက ဆောင်းပါးကို အကြိမ်ကြိမ် ဖတ်ပြီး မယုံနိုင်ဘဲ ခေါင်းခါလိုက်သည်။
သူသည် ချက်ချင်း ရှေ့မှာ ရင်ဆိုင်ရမည့် အခက်အခဲများ၏ ကြီးမားမှုကို သိမြင်လိုက်သည်။
Hans Berger မှတ်တမ်းတင်ခဲ့သည့် အယ်လ်ဖာလှိုင်းများ၏ ကြိမ်နှုန်းသည် Schumann resonance၊ ဆိုလိုသည်မှာ
ကမ္ဘာမြေ၏ ကြိမ်နှုန်းနှင့် တစ်ကိုယ်တည်းနီးပါး တူညီခဲ့သည်။
ဒေါက်တာ အန်ကာမူးလာသည် ချက်ချင်း ရှူမန်အား ဆက်သွယ်ကာ နောက်ထပ် စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုများ ဆောင်ရွက်ရန် ဦးဆောင်ရန် ညှဉ်းပန်ခဲ့သည်။
ရှူမန် သဘောတူပြီး သူ၏ တွေ့ရှိချက်များကို ကျောင်းသားတစ်ဦးနှင့်အတူ ဆက်လက်ဖွံ့ဖြိုးခဲ့သည်။
သူတို့သည် အိုင်ယိုနိုစဖီးယား၏ အတွင်းအခေါင်း၌ မီးလျှပ်ကဲ့သို့ ဗို့အားကို မည်သို့ ထုတ်လွှတ်သည်ကို အသေးစိတ် လေ့လာခဲ့ကြသည်။
နောက်ဆုံးတွင် သူတို့သည် တိကျမှန်ကန်သော ကြိမ်နှုန်းတစ်ခုကို ရှာတွေ့ခဲ့ကြသည်။ ကမ္ဘာမြေရဲ့ တုန်ခါမှု၊
Schumann တုန်ခါမှုသည် တိတိကျကျ ၇.၈၃ ဟတ်ဇ် ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဤရှာဖွေတွေ့ရှိမှုမှာ အံ့အားသင့်စရာ ဖြစ်ခဲ့သည်။
ရှူမန် တုန်လှုပ်မှုဟာ လူ့ဦးနှောက်ရဲ့ အယ်ဖာလှိုင်းတွေနဲ့ ဆင်တူသက်သက်လား? မဟုတ်ဘူး – တူညီပဲ!
ကျွန်ုပ်တို့၏ ဖန်တီးမှု၊ စွမ်းဆောင်ရည်၊ စိတ်ဖိစီးမှု၊ ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် ကိုယ်ခံစွမ်းအားစနစ်ကို
ထိန်းချုပ်သော ဦးနှောက်၏ ကြိမ်နှုန်းသည် မည်သို့ဖြစ်ဖြစ် ကမ္ဘာဂြိုဟ်၏ ကြိမ်နှုန်းနှင့် ကိုက်ညီသွားခဲ့သည်။
ကမ္ဘာမြေရဲ့ နှလုံးခုန်သည် ကိုယ်တိုင်ဘဝ၏ နှလုံးခုန်ဖြစ်လာခဲ့သည်။
လှိုင်းတစ်ခု၏ ကြိမ်နှုန်းကို ဟတ်ဇ์ဖြင့် တိုင်းတာသည်။ ၎င်းသည် တစ်စက္ကန့်အတွင်း
လှိုင်းပြုလုပ်သည့် လှုပ်ခတ်မှုအရေအတွက်ကို ဆိုလိုသည်။
ကြိမ်နှုန်းများသည် အက်တမ်တစ်ခု၏ ထရီလျံပိုင်းမှ စ၍ ကမ္ဘာကြီး၏ အရှည်အထိ ဖြစ်သည်။
သီအိုရီအရ ကြိမ်နှုန်းများမှာ အကန့်အသတ်မဲ့ပြီး အဆုံးမဲ့သည်။
ဒါက တစ်ခါတလေ ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ အဖြစ်တစ်ခုသာဆိုရင် သဘာဝရဲ့ အံ့ဩဖွယ် အံ့ဩစရာတွေထဲက တစ်ခုပါပဲ။
ဒါဆို အကုန်လုံး ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။ တစ်ယောက်ကတော့ သိဖို့ ကြာရှည်မစောင့်ဘဲ ကြိုးစားရှာဖွေဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ်။
သူ့နာမည်က Rütger Wever ဖြစ်ပြီး Max Planck အင်စတီကျုတွင် နာမည်ကြီး သိပ္ပံပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်သည်။
၁၉၆၀ ပြည့်နှစ်အစောပိုင်းတွင် အဲဒီပါမောက္ခသည် လူ့ခန္ဓာကိုယ်၏ စက်ဝိုင်းလည်ပတ်မှုကို
လေ့လာရန် မြေအောက်ကာကွယ်ခန်းတစ်ခု တည်ဆောက်ခဲ့သည်။
ဆာကာဒီယန် လှိုင်းသည် တစ်နေ့နှင့် တစ်ည၏ လှိုင်းသံဖြစ်ပြီး ဘဝအားလုံးတွင် အထိ ထိုးထွင်းစွာ စွဲထင်ထားသည်။
၃၀ နှစ်ကြာကာလအတွင်း ပါမောက္ခတစ်ဦးက သဘာဝမြေကြီးလှိုင်းတုန်ခါမှုများမှ လုံးဝကာကွယ်ထားသော
ဘန်ကာတစ်ခု၌ ကျောင်းသားစေတနာ့ဝန်ထမ်း ၁,၂၃၄,၃၂၁ ဦးကို ၇ ပတ်ကြာ နေထိုင်စေပြီး စမ်းသပ်မှုများ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။
သူ၏ ရှာဖွေတွေ့ရှိချက်များက ကျွန်ုပ်တို့အား အံ့ဩဖွယ် အတွေးအမြင်များ ပေးစွမ်းသည်။
သူသည် Schumann resonance ကို bunker မှ စစ်ထုတ်လိုက်ချိန်တွင် ကျောင်းသားများ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ
ကျန်းမာရေးများ ထိခိုက်သွားကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။
သူက ကျောင်းသားတွေကို အဲဒီမှာ ယူသွားခဲ့တယ်။ သူက လူနာတွေ သို့မဟုတ် အသက်အိုရွယ်သူတွေနဲ့တော့ မလုပ်ရဲဘူး။
သူက အဲဒီနေရာကို ကျောင်းသားငယ်တွေကို ယူသွားခဲ့တာ၊ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ဝီဗာက ဒါက သက်ရောက်မှုရှိမယ်ဆိုတာ သိခဲ့တာပါ။
ထင်ရှားတာက မြေအောက်မှာ Schumann resonance မရှိပါဘူး။
ကမ္ဘာ၏အတွင်းပိုင်းမှ လျှပ်စစ်သံလိုက်ဓာတ်ကွင်းများမှာ အလျားဘက်သာရှိခဲ့သည်။
သူက သူတို့ကို မြေအောက်ထဲမှာ မြုပ်လိုက်တဲ့အခါ သူတို့က မကျန်းမာခံစားရပြီး ခေါင်းကိုက်ခဲ့ကြ၊
သူတို့ရဲ့ စက်ဝိုင်းလည်ပတ်မှုကလည်း လုံးဝပျက်စီးသွားခဲ့တယ်။
စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတာကတော့ သူက သံလိုက်လှိုင်းထုတ်စက်နဲ့ 7.83 ဟတ်ဇ် အကြိမ်နှုန်းကို
အသုံးပြုလိုက်တဲ့အခါ အဲဒါက ချက်ချင်းရပ်သွားခဲ့တာပါ။
ဝေဗာသည် အတုထုတ်လွှင့်စက်တစ်ခုမှတဆင့် 7.83 ကြိမ်နှုန်းကို လျှို့ဝှက်စွာ ဘန်ကာထဲသို့ ထည့်သွင်းခဲ့သည်။
သူ ဒီလိုလုပ်တိုင်း စမ်းသပ်သူများ ခံခဲ့ရသော အန္တရာယ်ရှိ သက်ရောက်မှုများသည် ပျောက်ကင်းသွားခြင်း
သို့မဟုတ် လျော့နည်းသွားခြင်းကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။
သူမ၏ စိတ်ဖိစီးမှု၊ ခေါင်းကိုက်ခြင်းနှင့် စိတ်ခံစားမှုဆိုင်ရာ ဖိစီးမှုများ လျော့နည်းကာ၊ သူမ၏
ကျန်းမာကောင်းမွန်မှု ပြန်လည်ကောင်းမွန်ခဲ့သည်။
ရှူမန် တုန်လှုပ်မှု မိတ်ဆက်တစ်လျှောက်လုံး
ဝီဗာ၏ သုတေသနက လူ့ကျန်းမာရေးနှင့် ကမ္ဘာကြီး၏ သဘာဝကြိမ်နှုန်းကြား အံ့ဩဖွယ် ဆက်နွယ်မှုတစ်ခုကို ဖော်ထုတ်တွေ့ရှိခဲ့သည်။
၂၀၁၁ ခုနှစ်တွင် ထူးခြားထင်ရှားသော သုတေသနတစ်ခုက ပိုမိုအံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော အချက်တစ်ခုကို ဖော်ပြခဲ့သည်။
ရှူမန် တုန်လှုပ်မှု သည် ဘဝအစနှင့် ဆက်နွယ်နိုင်သည်။
တိုးတက်မှုကို နိုဘယ်ဆုရှင် သိပ္ပံပညာရှင် Luc Antoine Montagnier က ၁၂၃၄၃၂၁ တွင် HI
ဗိုင်းရပ်စ်ကို ပထမဆုံး ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ခြင်းဖြင့် ရရှိခဲ့သည်။
ပါမောက္ခသည် ရေမှတ်ဉာဏ်အပေါ် စမ်းသပ်မှုများ ပြုလုပ်ကာ ရေထဲတွင် ယခင်က ပျော်နေခဲ့သော ပစ္စည်းများ၏ မှတ်ဉာဏ်ကို
ရေက မည်သို့ သိမ်းဆည်းနိုင်သည်ကို စူးစမ်းလေ့လာခဲ့သည်။
ထိုအခါ၌ သူသည် သိပ္ပံ၏ အခြေခံသဘောတရားများကို စိန်ခေါ်နိုင်မည့် အရာတစ်ခုကို မတော်တဆ တွေ့ရှိခဲ့သည်။
ဘဝအားလုံးသည် ဘဝမှ ဖြစ်ပေါ်သည်။ ဤသည်မှာ မည်သည့် စမ်းသပ်မှုမျှ ဆန့်ကျင်မထွက်ခဲ့သည့် သိပ္ပံ၏ အခြေခံသဘောတရားတစ်ခုဖြစ်သည်။
ဘဝသည် ယခင်က ဘဝ ရှိခဲ့သည့် နေရာတွင်သာ ပေါ်ပေါက်နိုင်သည်။
ဤအတွက် ယန္တရားကို အမြဲတမ်း ပစ္စည်းဆိုင်ရာတစ်ခုအဖြစ် နားလည်ထားခဲ့သည်။
ဒါဆိုရင် ဥနဲ့ သားရည်လို၊ ဒါမှမဟုတ် စပိုးတွေရဲ့ ဆဲလ်ခွဲခြင်းလို။
သို့သော် Luc Montagnier ၏ စမ်းသပ်မှုများကတော့ လုံးဝကွဲပြားသည့် သီအိုရီတစ်ခုကို တင်ပြခဲ့သည်။
၁၂၃၄၃၂၁ ပါမောက္ခက DNA စဉ်လိုက်များသည် ဘဝ၏ အမှန်တကယ် တည်ဆောက်ပစ္စည်းများဖြစ်ပြီး ရေထဲတွင်
အကြိမ်နှုန်းနည်းသော လျှပ်စစ်သံလိုက်လှိုင်းများ ထုတ်လွှတ်ခြင်းဖြင့် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ဆက်သွယ်ကြောင်း ပြသခဲ့သည်။
DNA ကို သီးခြား စမ်းသပ်ပုလင်းများထဲ သိမ်းဆည်းထားခဲ့ပေမယ့်၊ ပါမောက္ခက ထိုပုလင်းများကြားရှိ
အီလက်ထရိုမက်ဂနက်တစ် ဆက်သွယ်မှုကို ဆက်လက်တွေ့ရှိခဲ့သည်။
ဒီဆက်သွယ်မှု ဘယ်လောက်ထိခိုက်ကျွမ်းကျင်နိုင်မလဲ?
လတ်မုန်တန်နီယာက သူတို့သည် DNA ၏ အခြေခံပစ္စည်းဖြစ်သည့် နျူကလီယိုတိုက်များကို ဖွဲ့စည်းနိုင်ပြီး၊
ထိုနျူကလီယိုတိုက်များဖြင့် လုံးဝအသစ်သော DNA တစ်ခုကို ကိုယ်တိုင် စုစည်းတည်ဆောက်နိုင်ကြောင်း ပြသခဲ့သည်။
၁၂၃၄၃၂၁ သိပ္ပံပညာရှင်များသည် ဤအစိတ်အပိုင်းများကို မရေတွက်နိုင်အောင် ပေါင်းစပ်ခဲ့ကြသော်လည်း၊ DNA မပါဝင်သေးသော
အခြေအနေတွင် နျူကလီအိုတိုက်များကို တကယ့် DNA အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ အသက်၏ မီးပွင့်ကို ပြန်လည်ထွန်းလင်းစေခြင်းကို
မည်သည့် စမ်းသပ်မှုတွင်မျှ မအောင်မြင်ခဲ့ကြပါ။
အဆုံးသတ်မှာတော့ ဘဝဟာ ယခင်က ဘဝ ရှိခဲ့တဲ့နေရာမှာပဲ ရှိနိုင်တယ်။
သို့သော် Luc Montagnier ၏ စမ်းသပ်မှုများတွင် ရေထဲမှ DNA ကို အပြည့်အစုံ
စစ်ထုတ်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် DNA အသစ် ဖွဲ့စည်းပေါ်လာခဲ့သည်။
ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်ခဲ့တာလဲ? အခြားသိပ္ပံပညာရှင်တွေ မလုပ်နိုင်ခဲ့တာကို Luc Montagnier က ဘယ်လို အောင်မြင်ခဲ့တာလဲ?
ဘဝမရှိခဲ့တဲ့နေရာမှာ ဘဝကို ဘယ်လိုဖန်တီးခဲ့သလဲ?
လတ်စ် မွန်တာနီယာ၏ စမ်းသပ်မှုများတွင် ဘာက အလွန်ကွဲပြားခဲ့သလဲ။
အကြိမ်နှုန်းတစ်ခု ရှိခဲ့သည်။ ထိုအကြိမ်နှုန်းကို ဖယ်ရှားလိုက်ပါက စမ်းသပ်မှု မအောင်မြင်တော့မည်။
ဒါပေမယ့် ၎င်း ရှိနေချိန်မှာ အောင်မြင်မှုကို သေချာစေခဲ့သည်။ ဤကြိမ်နှုန်းမှာ ၇.၈၃ ဟတ်ဇ်
ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းကို ရှူမန် တုန်လှုပ်မှု ဟု ခေါ်သည်။
ဒီနေရာမှာ ဘဝနဲ့ ဂြိုဟ်၏ ကြိမ်နှုန်းကြားရှိ နူးညံ့သော ဆက်နွယ်မှုကို ထိခိုက်ခဲ့သည်။
အသက်ရှင်နေသော သတ္တဝါများနှင့် အီလက်ထရိုမက်ဂနက်တစ် ကြိမ်နှုန်းများအကြား ဆက်ဆံမှုတစ်ခု။ မူတည်မှု၊ ဆက်နွယ်မှု။
ဤအကြောင်းအရာအတွက် သက်သေများကို သိပ္ပံဆောင်းပါးများကို ဖတ်ရှုခြင်းဖြင့် ရှာတွေ့နိုင်သလို၊ အပြင်ထွက်ခြင်းဖြင့်
ပိုမိုထင်ရှားသော သက်သေများကို တွေ့မြင်နိုင်ပါသည်။
ဘယ်လိုနည်းနဲ့မှ ဒီလောက်ကောင်းစွာ ခံစားနိုင်မလဲ?
ဒီအရာအားလုံး ဘယ်လိုဖြစ်သွားတာလဲ? ကောင်းပါ၊ ကမ္ဘာမြေရဲ့ သမိုင်းကို ကြည့်မယ်ဆိုရင် အလွန်ရှင်းလင်းနေပါတယ်။
ရှူမန်လှိုင်းများသည် ဤဂြိုဟ်စတင်ဖြစ်ပေါ်ချိန်ကတည်းက ပါဝင်ခဲ့သည်။
ဘဝသည် သူတို့ဖြင့် ဝန်းရံထား၍ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ခဲ့ပြီး မဖြစ်မနေ သူတို့နှင့် ကိုက်ညီသွားသည်။
အမှန်တကယ်တော့ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကြိမ်နှုန်းအပေါ် သတိပြုနိုင်မှုသည် ကမ္ဘာကြီးပေါ်ရှိ အခြားဖြစ်စဉ်တစ်ခုကို
သိမြင်နိုင်စွမ်းနှင့် နက်ရှိုင်းစွာ ဆက်စပ်နေပါသည်။
၁၂၃၄၃၂၁ ၁၂၃၄၃၂၁ မက်ဂနက်စ်ကွင်းများ ၁၂၃၄၃၂၁ ၁၂၃၄၃၂၁
နှစ်ဘီလီယံနှစ်က မက်ဂနီတိုတက်တစ်စ် ဘက်တီးရီးယားများသည် ကမ္ဘာ့သံလိုက်ကွင်းနှင့် ရိုးရှင်းသော်လည်း
စိတ်ဝင်စားဖွယ်ကောင်းသော ဆက်ဆံရေးတစ်ခု ဖွဲ့စည်းခဲ့ကြသည်။
တစ်ဆဲလ်တည်းသော သက်ရှိတွင် သံလိုက်ပစ္စည်းအစိတ်အပိုင်းများ ပါဝင်ခဲ့သည်။
ဒါက သူ့ကို ကွန်ပက်စ်ရဲ့ အပ်လို လှုပ်ရှားနိုင်စေပြီး ကမ္ဘာ့သံလိုက်ကြောင်းများအတိုင်း
ကိုယ်တည်နေရာကို ညွှန်ပြနိုင်စေခဲ့သည်။
ဇီဝအဖွဲ့အစည်းများ ပိုမိုရှုပ်ထွေးလာသည်နှင့်အမျှ၊ ၎င်းတို့၏ ကမ္ဘာမြေ၏ သံလိုက်ကွင်းများပေါ် မူတည်မှုလည်း တိုးလာခဲ့သည်။
ကျွန်ုပ်တို့သိထားတာက ပျားတွေဟာ မက်ဂနက်တစ်ကွင်းများအပေါ် အလွန်ထိခိုက်လွယ်ကူကြောင်းဖြစ်သည်။
သူတို့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ မက်ဂနိုက်တိုက် အမှုန်များ ပါဝင်ကြောင်းလည်း ကျွန်ုပ်တို့သိထားပါသည်။
ဓာတ်ခွဲခန်း စမ်းသပ်မှုများက သူတို့သည် သံလိုက်ကွင်းများအပေါ် တကယ့်ကို ထိခိုက်လွယ်ကြောင်း ပြသခဲ့သည်။
ဓာတ်ခွဲခန်းစမ်းသပ်မှုများအရ မုန်ကလေးများသည် မုန်ကလေးပျားအိမ်များကို တည်ဆောက်ရာတွင် အတုသံလိုက်ကွင်းတစ်ခု
ဖန်တီးခြင်းဖြင့် ထိန်းချုပ်နိုင်ကြောင်း ပြသခဲ့ပြီး၊ မုန်ကလေးများသည် ဦးတည်ရာရှာဖွေရန်
သံလိုက်ကွင်းများကို အသုံးပြုကြောင်း ထင်ရှားသည်။
ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ ဘဝ၏ နူးညံ့သော ညီမျှမှုကို ပျားများပေါ် မူတည်၍ အပင်များတွင် ပျားများက
ပန်းမှုန့်ဖြန့်ခြင်းဖြင့် အပြည့်အစုံ ဖော်ပြထားသည်။
ပျားမရှိရင် ဘဝဟာ မခံနိုင်လောက်အောင် အခွင့်အရေးနည်းပါးသွားမယ်လို့ ယုံကြည်ကြသည်။
ပိုးမွှားများမှ ပန်းပွင့်မှုပို့ဆောင်ခြင်းသည် အစားအစာကို စိတ်ဝင်စားဖွယ်ကောင်းစေသည့် အရာအားလုံးအတွက် မဖြစ်မနေလိုအပ်ပါသည်။
ဒါကြောင့် သစ်သီးများ၊ အနတ်များနှင့် အခြားသစ်သီးအမျိုးအစားအားလုံးသည် ပိုးမွှားများမှ
ပန်းမှုန့်ကူးပြောင်းခြင်း လိုအပ်ပြီး ပျားများသည် ပန်းမှုန့်ကူးပြောင်းသူများအနက် အရေးကြီးဆုံးအုပ်စုဖြစ်သည်။
ကမ္ဘာပေါ်ရှိ စားသောက်သီးနှံများ၏ ၇၀% ခန့်ကို ပျားများက ပိုးမွှားကူးပေးသည်။
ပျားတွေ မရှိခဲ့ရင်...
ဟုတ်ကဲ့၊ ပျားတွေ မရှိခဲ့ရင် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အစားအစာက တကယ်ပျင်းစရာ ဖြစ်သွားမယ်။
ဟုတ်ကဲ့၊ ကျွန်တော်တို့ဘဝက အလွန်ဆင်းရဲပြီး အနည်းငယ်သာ ရှင်သန်နေရမယ်။ ပျားမရှိရင် အဲဒါပဲ အဓိကဆိုတာထင်တယ်။
အစားအစာအတွက်လိုအပ်တဲ့ အပင်တွေအပြင်၊ သူတို့က တောထဲရှိ အပင်တွေကိုလည်း ပိုးမွှားကူးပေးပြီး၊ များစွာသောအခါမှာတော့
ပိုးမွှားကူးခြင်းဆိုင်ရာ အသေးစိတ်ကို ကျွန်ုပ်တို့ မသိကြပါဘူး။
သို့သော် ပျားများမရှိဘဲ မျိုးစေ့ထိုးခြင်းမပြုနိုင်ပါက ကျွန်ုပ်တို့၏ တောထဲရှိ အပင်များအများအပြား
ပျောက်ကွယ်သွားမည်ဟု ကျွန်ုပ်တို့ သေချာသိနိုင်ပါသည်။
၂၀၀၆ ခုနှစ်တွင် မထင်မှတ်ထားသော ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းရှိ ပျားအုပ်များသည် တဖြည်းဖြည်း သေဆုံးသွားခဲ့ပြီး
ဘာကြောင့်ဖြစ်သည်ကို မည်သူမျှ ရှင်းပြ၍ မရနိုင်ခဲ့ပါ။
ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းရှိ ပျားအုပ်များသည် ပျက်စီးကျဆင်းလာပြီး ဘာကြောင့်ဖြစ်သည်ကို မည်သူမျှ ရှင်းပြ၍ မရနိုင်ခဲ့သည်။
ပျားမွေးသူများသည် သူတို့၏ ပျားအိမ်များမှ ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းမှ ၉၀ ရာခိုင်နှုန်းအထိ ဆုံးရှုံးနေကြောင်း တင်ပြလာသည်... ; ဝန်ကြီးဌာနသည်
ပျားအုပ်ကျဆင်းမှုရောဂါကို စုံစမ်းလေ့လာနေသည်။ ကမ္ဘာ့သီးနှံအများစုသည် ပျားများ၏ ပန်းကလပ်ခြင်းပေါ် မူတည်သည်။
ပန်းကလပ်ခြင်း မဖြစ်ပါက လူသားမျိုးဆက် သေဆုံးမည်။ ...ယနေ့အထိ နိုင်ငံ ၂၅ ခုရှိ ပျားများသည် သူတို့၏ ပျားအိမ်များကို ထွက်ခွာပြီး
ပြန်မလာကြတော့ပါ။ သို့သော် နှစ်ပေါင်းများစွာကြာသော်လည်း ပျားသေဆုံးမှု၏ အကြောင်းရင်းကို မတွေ့ရှိနိုင်သေးပါ။
ဤပြဿနာသည် ဥရောပသို့လည်း ကူးစက်ပြန့်နှံ့ပြီး ပျားဦးရေကို ၁၀ နှစ်အတွင်း အပြည့်အဝ ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်ကြောင်း သတ်မှတ်ထားသည်။
ကျွန်ုပ်တို့နှင့် ပူးပေါင်းပါဝင်ထားသူမှာ ပင်စီလ်ဗေးနီးယား ပြည်နယ်တက္ကသိုလ် ပျားမွေးရေး
အကြီးတန်း တိုးချဲ့ရေး အဖွဲ့ဝင် မယ်ရီအန် ဖရေဇာ ဖြစ်ပါသည်။
ပျားမွေးသူတစ်ယောက်က ပျားတွေဆီ သွားကြည့်ပြီး "ဒါကတော့ ထုံးစံအတိုင်းဖြစ်နေတဲ့ ပျားသေဆုံးမှုကိစ္စတစ်ခုပဲ" လို့
ပြောနိုင်ဖို့ သတ်မှတ်ထားတဲ့ ထုံးစံအရည်အချင်းတွေက ဘာတွေလဲ။
ရောဂါလက္ခဏာမှာ ပျားတွေဟာ ယေဘုယျအားဖြင့် ကျန်းမာပြင်းထန်ပေမယ့်၊ ပျားအိမ်ထဲရှိ လူကြီးပျားဦးရေဟာ အချိန်တိုအတွင်း
လျော့နည်းသွားပြီး၊ အဲဒီပျားတွေက ပျားအိမ်ကို ထွက်ခွာသွားကြတာပါ။
ကျန်ရှိတာကတော့ မျိုးထွားပစ္စည်းများဖြစ်ပြီး၊ အဲဒါမှာ ငယ်ရွယ်တဲ့ ပျားများ၊ ပျားရည်နဲ့ ပေါလင်တို့ပါပဲ။
ဤပျားသေဆုံးမှုကို ဘယ်တိုက်နိုင်းများတွင် တွေ့ရှိခဲ့ပါသလဲ?
ပျားဦးရေ လျော့နည်းခြင်းသည် အမှန်တကယ် ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းလုံးတွင် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပါသည်။
အခြားနိုင်ငံများစွာတွင် ပျားအုပ်ဦးရေ လျော့နည်းလာကြောင်း သတင်းထုတ်ပြန်ကြသည်။
ဤကိစ္စသည် "အဖွဲ့ချုပ်ကျဆင်းခြင်းရောဂါ" (Colony Collapse Disorder – CCD) ဟုခေါ်သော ပျားသေဆုံးမှုဖြစ်စဉ်ကြောင့်
တကယ်ဖြစ်နေခြင်းဖြစ်မဖြစ်၊ ထိုရောဂါအတွက် သတ်မှတ်ထားသော စံနှုန်းများရှိခြင်းသည် နောက်ထပ်မေးခွန်းတစ်ခုဖြစ်သည်။
ဒါကတော့ ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းရှိ အခြားဒေသက လူများနှင့် ဆက်သွယ်ပြောဆိုခြင်းဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့
နားလည်ရန် ကြိုးစားနေသော အချက်တစ်ခုဖြစ်သည်။
ဒီလက်ရှိစိုးရိမ်မှုဟာ ၂၀၀၆ ခုနှစ်ကတည်းက အထူးသဖြင့် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုမှာ ရှိနေခဲ့ပြီး၊ ပရော်ဖက်ရှင်နယ်
ပျားမွေးသမားများစွာသည် တစ်နှစ်တာအတွင်း တစ်ချိန်အထိ ကျန်းမာနေခဲ့သော သူတို့၏ ပျားများသည် နွေရာသီအဆုံးပိုင်းတွင်
ထူးခြားစွာဆုံးရှုံးမှုများ ကြုံတွေ့ခဲ့ကြသည်။
သူတို့ဟာ ယခင်က မြင်တွေ့ဖူးသမျှ အရာအားလုံးထက် ကွဲပြားနေကြသည်။
ဒါကြောင့် လူတွေက သူတို့ရဲ့ ပျားအိမ်တွေဆီ သွားကြည့်တဲ့အခါ ပျားတွေ မကျန်တော့ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။
ဤပျားသေဆုံးမှုအမျိုးအစားကို CCD – Colony Collapse Disorder ဟုလည်း ခေါ်ပြီး ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းရှိ ပျားအုပ်များကို
ထိခိုက်စေနေသည်။ တချို့နိုင်ငံများတွင် ပျားအုပ်များ၏ ၇၀% အထိ ဆုံးရှုံးကြောင်း အစီရင်ခံထားသည်။
အကြောင်းအမျိုးမျိုးကို ဖြစ်စေသော အကြောင်းရင်းများအဖြစ် ဖော်ပြခဲ့သည်။
ဒါပေမယ့် သူတို့ထဲက မည်သူမှ ပျားတွေဟာ ဘာကြောင့် ရုတ်တရက် သူတို့ရဲ့ ပျားအိမ်ကို ပြန်မလာတော့တာလဲဆိုတာကို
သေချာရှင်းပြနိုင်ခဲ့ခြင်း မရှိပါ – တစ်ခုတည်းကတော့:
Jochen Kuhn နှင့် သူ၏အဖွဲ့၏ အံ့ဩဖွယ် သုတေသနအလုပ်။
တစ်ခုသော စမ်းသပ်မှုတွင် ဆရာဝန်သည် ပျားအုပ်ရှစ်အုပ်နှင့် အတူ လုပ်ကိုင်ပြီး ထိုအုပ်များထဲမှ
လေးအုပ်တွင် စံ DECT တယ်လီဖုန်းတစ်လုံး ထားခဲ့သည်။
သိပ္ပံပညာရှင်များက DECT တယ်လီဖုန်းတစ်လုံး ရှိခြင်းက ပျားများ သူတို့၏ ပျားအိမ်သို့ ပြန်လာခြင်းကို သက်ရောက်မှုရှိမရှိကို
စောင့်ကြည့်ခဲ့ကြသည်။ ရလဒ်များက အံ့ဩဖွယ်ကောင်းခဲ့သည်။
DECT တယ်လီဖုန်းများ မထားရှိထားသော ပျားအိမ်များတွင် ပျားများသည် ပုံမှန်အရေအတွက်ဖြင့် ပြန်လာခဲ့ကြသည်။
သို့သော် DECT တယ်လီဖုန်းပါသော ပျားအိမ်များသို့ ပျားများ မပြန်လာခဲ့ကြပါ။
DECT တယ်လီဖုန်းပါဝင်သော ပျားအိမ်တစ်ခုမှ တစ်ကောင်တောင် ပျားမပြန်လာခဲ့ပါ။
ဒေါက်တာ ကုန်၏ စမ်းသပ်မှု၏ အရေးပါမှုကို ပြည့်စုံစွာ နားလည်ရန်အတွက်၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် ပထမဦးစွာ DECT
တယ်လီဖုန်းတစ်လုံး ဘယ်လို လည်ပတ်သည်ကို နားလည်ရမည်။
သင့်အိမ်အတွင်း လှည့်လည်ကာ DECT တယ်လီဖုန်းဖြင့် ဖုန်းခေါ်ဆိုနိုင်ခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ DECT တယ်လီဖုန်း၏
အခြေခံစခန်းက မိုက်ခရိုဝေ့ဟုခေါ်သော အီလက်ထရိုမက်ဂနက်တစ်လှိုင်းများကို
လက်ကိုင်စက်သို့ ပို့ဆောင်နေခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။
ဒီဟာက မိုဘိုင်းဖုန်းမတ်စ်တစ်ခုက မိုဘိုင်းဖုန်းနဲ့ ဆက်သွယ်ပုံနဲ့ တိတိကျကျတူပါပဲ။
DECT တယ်လီဖုန်းဆိုသည်မှာ အခြေခံအားဖြင့် မိုဘိုင်းဖုန်းဆက်သွယ်ရေးတိုင်တစ်ခု၏
သေးငယ်သေးငယ်ဗားရှင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။
DECT တယ်လီဖုန်းမှ ထွက်လာသော အရာကြောင့် ပျားတစ်ကောင်ထိခိုက်ခံရပါက၊ မိုဘိုင်းဖုန်းမတ်မှ ထွက်လာသော
အရာကြောင့်လည်း ထိုပျားသည် ထိခိုက်ခံရမည်မှာ သေချာပါသည်။
ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းတွင် မိုဘိုင်းဖုန်းအသုံးပြုသူ ၄ ဘီလီယံရှိလာသည်နှင့်အမျှ မိုဘိုင်းဖုန်းဆက်သွယ်ရေးတိုင်များ၏
အရေအတွက်သည် စိုးရိမ်ဖွယ်အဆင့်အထိ တိုးလာခဲ့သည်။
ပျား၏ သံလိုက်ဓာတ်ဖြင့် ဦးတည်ခံနိုင်မှုသည် ကမ္ဘာကြီး၏ သံလိုက်ဓာတ်လိုင်းများကို
အသုံးပြု၍ ကိုယ်တည်နေရာကို ညှိယူနိုင်စေသည်။
ဤကျွမ်းကျင်မှုသည် သန်းပေါင်းများစွာနှစ်ပေါင်းများစွာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးနှင့် တိကျစွာ
ပြင်ဆင်ထိန်းသိမ်းမှုများတွင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားသည်။
ဒီလို အလွန်ထိခိုက်လွယ်သော အခြေအနေဟာ လျှပ်စစ်သံလိုက်ပတ်ဝန်းကျင်ရဲ့ အနည်းငယ်ပြောင်းလဲမှုတစ်ခုကနေတောင်
ထိခိုက်ခံရမယ်ဆိုတာ မထင်ရှားပါသလား။
ထိုအလွန်ကြီးမားသောပြောင်းလဲမှုသည် တစ်ညအတွင်းဖြစ်ပေါ်ခဲ့တာဆိုရင် ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ?
သံလိုက်ကွင်းများအပေါ် အာရုံခံနိုင်သော အခြားမျိုးစိတ်များ ရှိပါသလား?
နောက်ဆုံးမှာ လူ့လက်ရာဖြစ်သော ကြိမ်နှုန်းများကြောင့် သူတို့အား ထိခိုက်လွယ်အောင် ဖြစ်စေတဲ့ ထိခိုက်ခံနိုင်ရည်တစ်ခုလား?
ကံမကောင်းစွာဖြင့် cryptochrome ဟုခေါ်သော ပရိုတင်းအသစ်တစ်မျိုး ရှာဖွေတွေ့ရှိခြင်းက
ဘဝအားလုံးတွင် သံလိုက်ခံစားနိုင်စွမ်း ရှိကြောင်း ပြသသည်။
၁၂၃၄၃၂၁ ၁၂၃၄၃၂၁ Cryptochrome ၁၂၃၄၃၂၁ ၁၂၃၄၃၂၁
၁၉၉၀ ပြည့်နှစ်များတွင် အပင်များထဲ၌ တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့၏ လုပ်ဆောင်ချက်မှာ ကြီးထွားမှုကို
ထိန်းညှိရန် လိုအပ်သော အပြာရောင်အလင်းကို စုပ်ယူခြင်းဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်မှစ၍ ပိုးမွှားများ၊ တိရစ္ဆာန်များ၊ နို့တိုက်သတ္တဝါများ၊ လူများနှင့် ငှက်များတွင် တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။
ကရစ်ပတိုခရိုမ်များသည် ပရိုတင်းဟုခေါ်သော ဇီဝဗေဒဆိုင်ရာ မော်လီကျူးများဖြစ်သည်။
၎င်းတို့ကို ကျွန်ုပ်တို့၏ CRY ဟုခေါ်သော ဂျင်အချို့မှ ထုတ်လုပ်သည်။
Cryptochrome မော်လီကျူးသည် အမှန်တကယ် ကျွန်ုပ်တို့၏ စာကာဒီယန် လှုပ်ရှားမှု (ကာလတစ်ခုလျှင် ခန့်မှန်း၍ ၂၄ နာရီကြာပြီး၊ အများအပြား
အသက်ရှင်သတ္တဝါများတွင် ကိုယ်ခန္ဓာ၏ လုပ်ဆောင်ချက်များပေါ် အဓိက သက်ရောက်မှုရှိသော အတွင်းပိုင်း လှုပ်ရှားမှု) ကို
ထိန်းညှိပေးပြီး၊ ၎င်းတွင် မီလာတိုနင် ထုတ်လုပ်မှုလည်း ပါဝင်သည်။
ခရစ်ပတိုခရိုမ်အချို့မှာ အလင်းကို စုပ်ယူပြီး ဆာကာဒီယန်နာရီအတွက် အာရုံခံကိရိယာအဖြစ်
လုပ်ဆောင်နိုင်သည့် လုပ်ဆောင်ချက် ရှိကြောင်း တွေ့ရသည်။
ဒါကြောင့် အဲဒီအချက်တွေက အမျိုးအစားအများအပြား (အပင်တွေနဲ့ တိရစ္ဆာန်တွေအပါအဝင်) မှာ တွေ့ရတဲ့ နေ့-ည
လှုပ်ရှားမှုစနစ်အတွက် ဝင်ရောက်သွင်းတဲ့ အချက်အလက်တွေ ဖြစ်ပါတယ်။
သို့သော် ၂၀၀၀ ခုနှစ်တွင် Thorsten Ritz သည် cryptochrome အတွက် ပိုမိုအံ့ဩဖွယ်ရာ အခန်းကဏ္ဍတစ်ခုကို ဖော်ထုတ်ပြသခဲ့သည်။
ရိုဘင်ငှက်များနှင့် ပြုလုပ်ခဲ့သည့် စမ်းသပ်မှုစီးရီးတစ်ခုတွင်၊ သူသည် ၎င်းတို့၏ ဦးတည်ခံစားမှုသည် သံလိုက်ဓာတ်ပေါ်တွင်သာ
မူတည်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ မျက်လုံးနောက်ဘက်ရှိ ကရစ်ပတိုခရိုမ်ဆဲလ်များမှ တိုက်ရိုက် ထွက်ပေါ်လာကြောင်း သက်သေပြခဲ့သည်။
ကျွန်ုပ်ထင်ပါသည်၊ ရစ်ဇ်၏ ထုတ်ဝေချက်များသည် သိပ္ပံတွင် အရေးပါတဲ့ အဆင့်ဆင့်တစ်ခုကို ကိုယ်စားပြုသည်။
သူက ဒီ cryptochrome မော်လီကျူးဟာ – မှတ်ထားပါ၊ ၎င်းဟာ circadian rhythms ကို သက်ရောက်ထိန်းချုပ်တာ တာဝန်ယူတာပါ
– တိတိကျကျ ဒီ မော်လီကျူးပဲ ငှက်တွေကို မက်ဂနက်တစ် ကွန်ပက်စ် ပေးတာ ဖြစ်တယ်လို့ ဆိုပါတယ်။
၁၂၃၄၃၂၁ ၁၂၃၄၃၂၁ ငှက်တွေက တကယ့်အတိုင်း မြေကြီးရဲ့ မက်ဂနက်တစ်ကွင်းကို မြင်ကြပြီး၊
မျက်မြင်ကွင်းပေါ်မှာ တောက်ပတဲ့ အလင်းတစ်ခု သို့မဟုတ် မည်းတဲ့ အမှောင်တစ်ခုအဖြစ် ထပ်ထည့်ထားသလို မြင်ကြသည်။
သူတို့ ဦးခေါင်း သို့မဟုတ် ခန္ဓာကိုယ်ကို ရွှေ့လိုက်တဲ့အခါ အမှတ်အသား သို့မဟုတ် အမှတ်တံဆိပ်ကလည်း သူတို့နဲ့အတူ
ရွှေ့သွားတယ် – တိုက်လေယာဉ်မောင်းရဲ့ head-up display ကဲ့သို့ပဲ။
သူတို့မှာ မြင်နိုင်တဲ့ အရာတစ်ခုရှိပြီး၊ ဒါက သူတို့ကို ပျံသန်းနေစဉ် ကိုယ်တည်နေရာကို ညှိယူနိုင်စေတယ်။
၁၂၃၄၃၂၁ ၁၂၃၄၃၂၁ သူက ဒီစမ်းသပ်မှုကို ငှက်တွေကို မြင့်မားတဲ့ ကြိမ်နှုန်းမြင့် ကွင်းထဲ ထည့်ပြီး၊ ဒါက သူတို့ရဲ့
သံလိုက်လမ်းညွှန်စနစ်ကို တကယ်ထိခိုက်စေမလား စစ်ဆေးတာပါ။
သိသာထွက်ပေါ်လာတာကတော့ မြင့်ကြိမ်နှုန်းကွင်းက ရိုဘင်ငှက်တွေရဲ့ ပြောင်းရွှေ့မှုကို တကယ်တမ်း ထိခိုက်စေခဲ့တာပဲဖြစ်ပြီး၊
ကွင်းအားနည်းတဲ့အခြေအနေမှာပါ ထိုသက်ရောက်မှုက ဖြစ်ပေါ်ခဲ့တာပါ။
အလွန်အားနည်းတဲ့ အမြင့်ကြိမ်နှုန်းကွင်းများကတောင် ရိုဘင်ငှက်တွေရဲ့ ကွန်ပက်စ်ကို
ထိခိုက်စေခဲ့တာဟာ အရမ်းအရေးကြီးပြီး စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းပါတယ်။
ရစ်ဇ်၏ စမ်းသပ်မှုများက သက်သေပြခဲ့သည်မှာ လမ်းညွှန်ရေးအတွက် အသုံးပြုသော ကရစ်ပတိုခရိုမ်ဆဲလ်သည် လူ့ဖန်တီး
အကြိမ်နှုန်းများကြောင့် အလွန်ထိခိုက်နေပြီး၊ ထိုအကြိမ်နှုန်းများမှာ ICNIRP အဖွဲ့က လုံခြုံသည်ဟု သတ်မှတ်ထားသည့် အကြိမ်နှုန်းများထက်
အလွန်နိမ့်သော အကြိမ်နှုန်းများဖြစ်ကြောင်း ဖြစ်သည်။
ပိုးမွှားများ၊ ဇီဘရာ ဖင်ချ်ငှက်များ၊ ကြက်များ၊ ရိုဘင်ငှက်များတွင် တိရစ္ဆာန်လမ်းညွှန်မှုဆိုင်ရာ သုတေသနများအားလုံးတွင် ICNIRP
သတ်မှတ်ထားသည့် ကန့်သတ်ချက်များထက် အလွန်နိမ့်သော အမြင့်ကြိမ်နှုန်းလျှပ်စစ်ကွင်းများကြောင့် ၎င်းတို့၏
သံလိုက်ကွန်ပက်စ်စနစ် ပျက်စီးသွားကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။
ကျွန်ုပ်သည် ငှက်များ၊ အထူးသဖြင့် ငှက်များနှင့် ပိုးမွှားများပေါ်တွင် အလုပ်လုပ်ပါသည်။
ကျွန်ုပ် သက်သေပြခဲ့သည်မှာ၊ လူသားများအတွက် ဘေးကင်းကြောင်း ICNIRP မှ သတ်မှတ်ထားသည့် အဆင့်များထက် အလွန်နိမ့်သော
ကွင်းများအပေါ်၌လည်း ၎င်းတို့သည် ထိခိုက်လွယ်ကူကြောင်း ဖြစ်သည်။
ဤတန်ဖိုးများကို ကြည့်ပါက သုတေသနများက တိရစ္ဆာန်များသည် ၎င်းတို့အပေါ် အလွန်ထိခိုက်လွယ်ကူစွာ တုံ့ပြန်ကြောင်း ပြသထားသည်။
ဤအကြောင်းအရာနှင့် ပတ်သက်၍ ကောင်းမွန်သော စာတမ်းများ ရှိပြီး၊ ၎င်းစာတမ်းများအရ ဤတန်ဖိုးများသည် ကျွန်ုပ်တို့ ခွင့်ပြုထားသည့်
တန်ဖိုးများထက် အလွန်နည်းပြီး၊ ထို့ကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တိရစ္ဆာန်များလည်း
ထိုတန်ဖိုးများအောက်တွင် ထိတွေ့ခံနေရကြောင်း ပြသထားသည်။
၁၂၃၄၃၂၁ ၁၂၃၄၃၂၁ မက်ဂနက်တစ်ကွင်းများ၊ အတုမက်ဂနက်တစ်ကွင်းများသည် အမျိုးအစားအချို့၏ နေထိုင်ရာများကို ဖျက်ဆီးမည်ဟု
ယုံကြည်ရန် သိပ္ပံနည်းကျ အထောက်အထားများ အလွန်ခိုင်မာစွာ ရှိပါသည်။
ယခင် ၂၅ နှစ်အတွင်း (မှတ်ချက်: ၂၀၁၁ အထိ) ကမ္ဘာမြေ၏ သံလိုက်ကွင်းများကို လမ်းညွှန်ရန် အသုံးပြုသည့် အမျိုးမျိုးသော
မျိုးစိတ်များသည် မရှင်းလင်းစွာ လျော့နည်းသွားခဲ့သည်။
အာတိတ်ဒေသသို့ ပြောင်းရွှေ့သွားလာသည့် ငှက်မျိုးစိတ် ၁၀၉ မျိုး၏ ထိတ်လန့်ဖွယ် ကျဆင်းမှု]
၁၂၃၄၃၂၁၊ ဗြိတိသျှနိုင်ငံတွင် ပျားမျိုးစိတ် ၅ မျိုး သေဆုံးသွားသည်။
သြစတြေးလျကမ်းခြေငှက်မျိုးစိတ် ၃၆ မျိုးသည် ၇၅% လျော့နည်းသွားသည်။
ကမ္ဘာပေါ်ရှိ ပျံသန်းပျားမျိုးစိတ်များ၏ ၁၀% သည် ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်ခြေရှိသည်။
ဥရောပတွင် တွေ့ရသော ပုံမှန်ငှက်မျိုးစိတ်များ၏ ၄၅% သည် လျော့နည်းသွားပါပြီ။
ဥရောပ မြက်ခင်းပျံပျားများ ၅၀% လျော့နည်းခြင်း
၁၂၃၄၃၂၁။ သိရှိထားသော ဗြိတိသျှ ပျံပန်းများအားလုံး၏ တစ်ဝက်သည် မျိုးဆက်ပျောက်ကွယ်ခြင်းအန္တရာယ်ရှိနေသည်။
ပျားများ: ၇၀ ရာခိုင်နှုန်းအထိ ကျဆင်းခြင်း
အာရှရှိ ပြောင်းရွှေ့ရေငှက်များ၏ ၆၂% သည် လျော့နည်းနေ သို့မဟုတ် ပျောက်ကွယ်သွားပြီ။
သြစတြေးလျ ရေထဲဝင်ငှက်များ: ၈၀% ကျဆင်းခြင်း
ဗြိတိသျှ ပျားမျိုးစိတ်များ၏ တစ်ဝက်ခန့်မှာ ၇၀% အထိ လျော့နည်းနေသည်။
4 အမေရိကန် ပျားမျိုးစိတ်များ: အရေအတွက် ၉၈% အထိ လျော့နည်းခြင်း
၁၂၃၄၃၂၁ လယ်ယာမြေငှက်များသည် အများဆုံး ၇၉% အထိ တိုးလာသည်။
ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းရှိ ငှက်မျိုးစိတ် ၈ မျိုးတွင် ၁ မျိုးသည် အန္တရာယ်ရှိနေသည်။
190 ငှက်မျိုးစိတ် အလွန်အမင်းအန္တရာယ်ရှိ
အီလက်ထရိုမက်ဂနက်တစ်ကွင်းများကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ ပတ်ဝန်းကျင် ဘယ်လောက်ပြောင်းလဲသွားပါသလဲ?
နောက်ဆုံး ၂၅ နှစ်အတွင်း မှတ်မိမရအောင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
အီလက်ထရိုမက်ဂနက်စတစ် စွမ်းအင်အရဆိုရင် သန်းပေါင်းများစွာပိုကြီးမားသည်။
ယခင် အမျိုးသား ရေဒီယိုကာကွယ်ရေးဘုတ်အဖွဲ့သည် ၎င်း၏ စာတမ်းတစ်စောင်တွင် ဖော်ပြထားသည်မှာ၊ ရောင်ခြည်ပတ်ဝန်းကျင်ကို
(လိုလျှင် အဲဒီလို ခေါ်နိုင်ပါသည်) ၅၀ နှစ်က ရှိခဲ့သည့်အခြေအနေနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်
သန်းပေါင်းများစွာ တိုးမြင့်လာကြောင်း ခန့်မှန်းထားသည်။
ဤသည်က ကမ္ဘာမြေပတ်ဝန်းကျင်တွင် အလွန်ကြီးမားသော ပြောင်းလဲမှုတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ ကျွန်ုပ်တို့
ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာခဲ့သည့် Schumann လှိုင်းများအပါအဝင် သဘာဝအချက်ပြများအားလုံးကို အပြည့်အဝ ဖုံးလွှမ်းပစ်လိုက်သည်။
"မြို့တစ်မြို့အတွင်း သို့မဟုတ် မြို့ပတ်ဝန်းကျင်၌ Schumann resonance ကို တိုင်းတာခြင်းသည် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တော့ပါ။"
မိုဘိုင်းဖုန်းများမှ ထွက်သော အီလက်ထရိုမက်ဂနက်တစ် ညစ်ညမ်းမှုကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ပင်လယ်ပေါ်တွင်
တိုင်းတာမှုများ ပြုလုပ်ရန် မဖြစ်မနေရအောင် ဖိအားပေးခဲ့သည်။ ဆိုသည်မှာ ရူပဗေဒပညာရှင် ဒေါက်တာ Wolfgang Ludwig ၏ စကားဖြစ်သည်။
ကရစ်ပတိုခရိုမ်များသည် အထူးစိတ်ဝင်စားဖွယ်ဖြစ်ရခြင်း၏ အကြောင်းတစ်ခုမှာ လူသားများ မက်ဂနက်စ်ကွင်းများကို
ခံစားနိုင်ခြင်းနှင့် ဆက်စပ်နေခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ဒေါက်တာ ဖိုလီနှင့် သူ၏အဖွဲ့က မကြာသေးမီက ပြုလုပ်ခဲ့သည့် သုတေသနအရ
လူသားကရစ်ပတိုခရိုမ်များကို သစ်သီးပျားများထဲ ထည့်သွင်းလျှင် ထိုသစ်သီးပျားများသည် ဤလူသားကရစ်ပတိုခရိုမ်များကြောင့်
မက်ဂနက်စ်ကွင်းများကို ခံစားနိုင်လာကြောင်း ပြသထားသည်။
ဤသည်မှာ လူ့ခရစ်ပတိုခရိုမ်များသည် သံလိုက်ဓာတ်အား ခံစားနိုင်ပြီး သံလိုက်ကွင်းများကို တွေ့ရှိနိုင်ကြောင်း ပြသသည်။
ကရစ်ပတိုခရိုမ်ဆဲလ်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခြင်းက လူ့သံလိုက်ခံစားမှုအပေါ် စိတ်ဝင်စားမှုအသစ်များ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပြီး၊ ဤခံစားမှုကို
Robin Baker (ဇီဝဗေဒပညာရှင်) က ၄၀ နှစ်က ခန့်မှန်းထားခဲ့သည်။
ဤသည် သိပ္ပံဆိုင်ရာ မမြင်မထင် ပျံသန်းခြင်း မဟုတ်ပါ။ ကလေးများတွင် ဦးတည်ချက်ခံစားနိုင်စွမ်း
ရှိမရှိကို ရှာဖွေရန် စမ်းသပ်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပါသည်။
မျက်လုံးကို ဖုံးကပ်ထားပြီး နားကာကွယ်ကိရိယာများ တပ်ဆင်ထားသော စမ်းသပ်ခံရသူကို အထူးထိုင်ခုံပေါ်တွင် လှည့်ပတ်၍
မည်ဘက်ကို မျက်နှာချထားသည်ကို မသိတော့အထိ ဆက်လက်လှည့်သည်။
ထိုင်ခုံရပ်တန့်ပြီး စမ်းသပ်ခံရသူသည် သူ/သူမသည် အရှေ့ဘက်၊ အနောက်ဘက်၊ မြောက်ဘက် သို့မဟုတ်
တောင်ဘက်ကို မျက်နှာချထားသည်ဟု ခန့်မှန်းသည်။
ယူဆချက်ကို သေးငယ်သော ကွန်ပျူတာတစ်လုံးတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။
ကလေးတွေမှာ ဦးတည်ချက်မရှိခဲ့ရင် သူတို့ခန့်မှန်းချက်တွေက မစီမံဘဲ ဖြစ်နေမယ်။ ဒါပေမယ့် မဟုတ်ပါဘူး။
အသက် ၁၀ နှစ် သို့မဟုတ် ၁၁ နှစ်ရှိ ကလေးများက ကောင်းစွာ ခန့်မှန်းနိုင်သည်။
သူတို့မှာ တကယ့်လမ်းညွှန်ခံစားချက်တစ်ခု ရှိနေသလို ထင်ရတယ်။ ဒါက သံလိုက်ဆန်တဲ့ ခံစားချက်တစ်ခု ဖြစ်နေသလိုလည်း ထင်ရတယ်။
သိပ္ပံပညာရှင်များသည် စမ်းသပ်ခံရသူများ၏ ဦးခေါင်းပေါ်တွင် မက်နက်တစ်ခု တပ်ဆင်လိုက်သောအခါ၊ ၎င်းသည်
၎င်းတို့၏ ဦးတည်ချက်ခံစားမှုကို အလွန်ထိခိုက်စေသည်။
၁၂၃၄၃၂၁ ၁၂၃၄၃၂၁ ၎င်းသည် နားလည်မှုအရ ကြီးမားသော တိုးတက်မှုတစ်ခုကို ကိုယ်စားပြုသည်။
ဒါ့အပြင် လူသားတွေက ကမ္ဘာ့သံလိုက်ကွင်းကို အသုံးပြုပြီး လမ်းညွှန်နိုင်မလား၊ ယနေ့မှာ မလုပ်သေးပေမယ့်
နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာက လုပ်ခဲ့ဖူးမလားဆိုတာကဲ့သို့ မေးခွန်းမျိုးစုံကိုလည်း ထူထောင်စေပါတယ်။
တကယ်တော့ ဒီကိစ္စက လူ့ခန္ဓာတွင်းမှာ သံလိုက်ကွင်းတွေကို တကယ်ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်မယ့် လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခု
ရှိမရှိဆိုတာကိုလည်း မေးခွန်းထုတ်စေပြီး၊ ဒါကြောင့် circadian rhythms များ ပျက်စီးခြင်း ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ပါတယ်။
ဒါက ကျန်းမာရေးနှင့် မက်ဂနက်ကွင်းများဆိုင်ရာ ကူးစက်ရောဂါဗေဒလေ့လာမှုများတွင် ကျွန်ုပ်တို့ မကြာခဏ တွေ့ရသော
ကျန်းမာရေးဆိုးကျိုးများအားလုံးကို ရှင်းပြပေးနိုင်ပါလိမ့်မည်။
လူသားများတွင် မက်ဂနက်တစ်ကွင်းများကို ခံစားနိုင်စွမ်းရှိပြီး ပျားများ၊ ငှက်များနှင့် ပျံပျားများကဲ့သို့ တူညီသော
စွမ်းရည်ရှိခဲ့ပါက၊ လူသားများသည် သူတို့ကဲ့သို့ လူ့လက်ရာဖြစ်သော ကြိမ်နှုန်းများကြောင့် ထိခိုက်လွယ်ကူနေရသည်ဟု ဆိုလိုပါသလား။
ကျွန်ုပ်တို့၏ ပတ်ဝန်းကျင်ပြောင်းလဲမှုများသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ထိခိုက်သလို ကျွန်ုပ်တို့ကိုလည်း ထိုနည်းတူ ထိခိုက်စေနိုင်ပါသလား?
အီလက်ထရောစင်ဆစ်တီဗီတီကို ဘယ်လို ဖော်ပြမလဲ?
အီလက်ထရိုထိခိုက်မှုဆိုသည်မှာ လူများသည် အီလက်ထရိုမက်ဂနက်တစ်စ်ကွင်းများကြောင့်
ကိုယ်ခန္ဓာတွင် တုံ့ပြန်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။
ယေဘုယျအားဖြင့်၊ ၎င်းတို့ တုံ့ပြန်သည့် အီလက်ထရိုမက်ဂနက်တစ် ကွင်းများမှာ ကြိုးမဲ့ဖြစ်သည်။
ဒါက ကြိုးမဲ့ဆက်သွယ်ရေးဖြစ်ပြီး Wi-Fi၊ ကြိုးမဲ့ဖုန်းများ၊ DECT ဖုန်းများ၊
မိုဘိုင်းဖုန်းများနှင့် မိုဘိုင်းဖုန်းတိုင်များ ဖြစ်သည်။
သူတို့အားလုံးက ကျွန်ုပ်တို့ခန္ဓာကိုယ်က မကြုံဖူးသေးတဲ့ အချက်ပြတွေကို ပို့နေကြတယ်။
ဒါက လူတွေကို ထိခိုက်စေချိန်မှာ – ငါ့ကို ထိခိုက်စေချိန်မှာ – ပထမဆုံး ဦးခေါင်းမှာ ဖြစ်ပြီး ဦးခေါင်းနာတာကို ခံစားရတတ်တယ်။
ကျွန်ုပ်သည် 'ခေါင်းကိုက်' ဟုပြောရန် တွန့်ဆုတ်နေပါသည်၊ အကြောင်းမှာ ၎င်းသည် သင့်ခေါင်းထဲတွင် ဖြစ်နေသော
နာကျင်မှုဖြစ်ပြီး သင်ယခင်က ကြုံတွေ့ဖူးသော ခေါင်းကိုက်များနှင့် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်ပါသည်။
လူအများစုသည် နှလုံးခုန်မမှန်ခြင်း၊ အိပ်မပျော်ခြင်း၊ ခေါင်းကိုက်ခြင်း၊ မြင်ကွင်းပျက်ယွင်းခြင်း၊
မူးဝါးခြင်း၊ အာရုံခံပျက်ယွင်းမှုမျိုးစုံ သို့မဟုတ် စိတ်ဖိစီးမှုများကဲ့သို့သော လက္ခဏာများကို တိုင်ကြားကြသည်။
သူတို့က ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်းမှာ ထူးဆန်းတဲ့ ခံစားချက်တွေကို ကြုံတွေ့နေရတယ်လို့ ဖော်ပြကြတယ်။
၎င်းသည် အင်ဒိုကရင်းစနစ်နှင့် သိုင်းရိုက်လုပ်ဆောင်ချက်ကိုလည်း ထိခိုက်စေနိုင်သည်။ စာရင်းကတော့ တကယ်မဆုံးနိုင်ပါ။
ကျွန်ုပ်အတွက်တော့၊ လူတိုင်းမဟုတ်ပေမယ့်၊ အဲဒီပတ်ဝန်းကျင်ထဲက ထွက်မလာရင် ဝမ်းဗိုက်ထဲမှာ အလွန်ပြင်းထန်တဲ့
နာကျင်မှု စတင်ခံစားရပြီး၊ အဲဒါဆိုရင် နောက်ကျသွားပြီ၊ အတွင်းပိုင်း သွေးထွက်နေပြီ ဖြစ်ပါတယ်။
ကျွန်မထင်တာက ရောဂါလက္ခဏာတွေက မျိုးစုံလွန်းပြီး လူတွေရဲ့ ဆက်စပ်ယူဆချက်တွေကလည်း အကြောင်းအရာကို
မသိရင် လက်ခံရခက်တယ်၊ ဆရာဝန်အများစုကလည်း မသိကြပါဘူး။
ဒါက သူတို့အပြစ်မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်ုပ်တို့ကို ဒီအခြေအနေကို မှန်ကန်စွာ သတိပြုနိုင်အောင် သင်ကြားပေးထားခြင်း မရှိပါ။
ဒါဟာ အလွန်အသစ်အဆန်းဖြစ်ပြီး၊ ယခုအဆင့်တွင် ကျွန်ုပ်တို့၏ နားလည်မှုမှာ မပြည့်စုံသေးပါ –
ဤအခြေအနေကို ဖြေရှင်းကာ အပြည့်အစုံနားလည်ရန် ပထမဆုံးခြေလှမ်းများကိုသာ ယူဆောင်နေဆဲဖြစ်ပါသည်။
အီလက်ထရိုထိခိုက်မှုကြောင့် နာကျင်နေရသူများအများအပြားကဲ့သို့ Brian သည် သူ့အိမ်တွင်
အလွန်ကြီးမားသော ပြောင်းလဲမှုများ ပြုလုပ်ရန် မဖြစ်မနေ ရခဲ့သည်။
ဒီအခန်းနှစ်ခန်းကို သံဖိုလ်ဖြင့် အပြည့်အဝ ကာကွယ်ထားခဲ့သည်။
ဒီခန်းနဲ့ အိပ်ခန်းဟာ ထို့ကြောင့် ဖာရာဒေးကေ့ချ်များ ဖြစ်ကြသည်။
သင်က အမှန်တကယ် အီလက်ထရိုမက်ဂနက်တစ် ကွင်းများ သို့မဟုတ် မိုက်ခရိုဝေ့များကို စစ်ဆေးကြည့်မယ်ဆိုရင်—ဒီကိရိယာက
မိုက်ခရိုဝေ့များကို အသံသင်္ကေတများအဖြစ်သာ ပြောင်းလဲပေးတာဖြစ်ပြီး—အဲဒီမှာ ဝက်ခွဲမိုင်ဝန်းကျင်ဝေးတဲ့ မတ်စ်က
ကျွန်ုပ်အတွက် မည်သည့်ပြဿနာမျှ မဖြစ်စေကြောင်း တွေ့မြင်ရပါလိမ့်မယ်။
အခန်းကိုကာကွယ်ရန်အတွက် သံအလွှာဖြင့်ဖုံးအုပ်ထားသော ပြတင်းပေါက်မှန်များကို တပ်ဆင်ခဲ့ပြီး၊ ၎င်းကြောင့်
အီလက်ထရိုမက်ဂနက်တစ်ကွင်းများအများစုကို ဖယ်ရှားနိုင်ခဲ့သည်။
ဇီဝတစ်ခု၏ လျှပ်စစ်သံလိုက်ကွင်းများကို ရှာဖွေပြီး တုံ့ပြန်နိုင်စေသော လက္ခဏာများ – ဤစကားလုံးများကို
မတူညီသော အခြေအနေများတွင် အသုံးပြုကြသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။
နောက်ပြီး "အီလက်ထရိုဆင်ဆစ်တီဗ်" ဆိုပြီး ခွဲခြမ်းကြည့်မယ်ဆိုရင်၊ ဒါဟာ တကယ်တော့
ဘဝကိုယ်တိုင်အပေါ် တုံ့ပြန်မှုတစ်ခုပဲ ဖြစ်တယ်လို့ ဆိုနိုင်ပါတယ်။
ဥပမာအားဖြင့် သက်ရှိတစ်ခုတွင် အသက်ရှင်မှု ရှိမရှိ စစ်ဆေးရာ၌ ကျွန်ုပ်တို့သည် လျှပ်စစ်ဓာတ် ရှိမရှိကို ရှာဖွေနေခြင်းဖြစ်ပြီး၊
ဥပမာအားဖြင့် နှလုံးလှုပ်ရှားမှုကို တိုင်းတာသည့် electrocardiogram (ECG) နှင့် ဦးနှောက်လှုပ်ရှားမှုကို
တိုင်းတာသည့် electroencephalogram (EEG) တို့ဖြစ်သည်။
ကျွန်ုပ်တို့ ဒီမှာ စုံစမ်းလေ့လာနေသည်မှာ ဦးနှောက်နှင့် နှလုံးကဲ့သို့သော ရည်မှန်းထားသော
အင်္ဂါများမှ လျှပ်စစ်ဓာတ် ရှိမရှိကို ဖြစ်ပါသည်။
ဒါကိုမြင်တဲ့အခါမှာတော့ ဘဝ ရှိနေကြောင်း သက်သေတစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။
တစ်နည်းအားဖြင့် အီလက်ထရိုမက်ဂနက်တစ်ကွင်းများသည် ဆဲလ်အဆင့်တွင် ဘဝ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။
ဘဝအားလုံးသည် လျှပ်စစ်အား ခံစားနိုင်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။
လျှပ်စစ်ထိခိုက်ခံစားမှုဟာ တကယ်ရှိတယ်ဆိုတာ လူတွေကို ယုံကြည်အောင် ကြိုးစားနေတဲ့ Brian နဲ့ အခြားထိခိုက်ခံစားနေရသူအချို့က
Essex တက္ကသိုလ်မှာ စမ်းသပ်မှုအသစ်တစ်ခုအတွက် စာရင်းသွင်းခဲ့ကြသည်။
Elaine Fox ၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် ပြုလုပ်ခဲ့သော စမ်းသပ်မှုသည် ဝမ်းနည်းစရာဖြစ်သော်လည်း
ထိုဘာသာရပ်ဆိုင်ရာ နောက်ဆုံးအလုပ်ဖြစ်ခဲ့သည်။
သင်သည် ကာကွယ်ထားသော အခန်းထဲသို့ သွားရမည်။
သင် အဲဒီထဲကို အချိန်တိုအတွင်း ဝင်ပြီး မက်စ်ကို ၁၀ မိနစ် ဖွင့်၊ ၁၀ မိနစ် ပိတ်၊ ထပ်ပြီး ၁၀ မိနစ် ဖွင့် လုပ်တာကို
ကြည့်ပါ – သင် သတိပြုမိမမိကို ကိုယ်တိုင် သိနိုင်ပါလိမ့်မယ်။
ကျွန်တော် အခန်းထဲဝင်ပြီး သူတို့ကို ပြောလိုက်တာက မတ်စ်ဖွင့်ထားသလား ပိတ်ထားသလား မသိနိုင်ဘူးလို့ပါ။
ဘာကြောင့်လဲ? သူတို့ရဲ့ တုံ့ပြန်နည်းကို နားလည်ထားတာ မှားနေလို့ပါ။
လူအများအတွက် မတ်စ်ကို ဖွင့်လိုက်တာနဲ့ သူတို့က "အို၊ ငါခံစားနိုင်တယ်" လို့ မပြောကြပါဘူး။
ပြီးတော့ သူတို့က မတ်ကို ဖြုတ်လိုက်ပြီး လူက ပြောတယ်၊ "အာ၊ အခုတော့ ပြန်လည်ကောင်းပြီ"။ ဒါပေမယ့် အဲဒီလို မဖြစ်ပါဘူး။
ကျွန်ုပ်မှာ မြက်ဖျားနာရှိပြီး ဒီလို မြက်ကွင်းထဲ ဝင်တိုင်း သက်ရောက်မှုတွေ ခံစားရဖို့ အချိန်အနည်းငယ် ကြာတတ်ပါတယ်။
ဒါပေမယ့် ငါ အဲဒါကို မခံစားတော့အထိ၊ အဲဒါက ငါ့ကို ထိခိုက်မှု မဖြစ်တော့အထိ အချိန်ကြာတယ်။
ကျွန်ုပ်ကို မြက်ခင်းကွင်းမှ ခွဲထုတ်ပစ်နိုင်ပေမယ့်၊ ၂၄ နာရီအကြာမှာတောင် တစ်စုံတစ်ခုကို ခံစားနေရမှာပါ။
လျှပ်စစ်ထိခိုက်ခံနိုင်မှုသည် လူအများစုတွင် အောက်ပါနည်းဖြင့် ပေါ်ပေါက်တတ်သည်။
အဖွဲ့က စမ်းသပ်မှုကို စီစဉ်ထားပုံကြောင့် ဘရိုင်ယန်နဲ့ အခြားစေတနာ့ဝန်ထမ်းတွေအနေနဲ့ သူတို့ဟာ
လျှပ်စစ်ထိခိုက်ခံစားနေရတယ်ဆိုတာကို သက်သေပြဖို့ မဖြစ်နိုင်လောက်အောင် ခက်ခဲနေခဲ့သည်။
အဖွဲ့က မရှင်းလင်းစွာ မည်သည့်ပြန်လည်သုံးသပ်မှုမျှကိုမဆို ငြင်းပယ်လိုက်တာကြောင့် အရေးမကြီးတော့ဘူးလို့ ထင်ရတယ်။
တစ်ဖက်မှာတော့ လူတွေဟာ အမျိုးမျိုးသော အရာတွေကို ထိခိုက်လွယ်စွာ တုံ့ပြန်ကြတယ်လို့ တွေ့ရပါတယ်။
ကျွန်ုပ်သည် 3G မိုဘိုင်းဖုန်းများ၊ ဥပမာ GSM မိုဘိုင်းဖုန်းများအပေါ် သက်ရောက်မှုခံစားရပါသည်။
မော်ဒူလေးရှင်းလုပ်ဆောင်ပုံတွင် ကွာခြားချက်များ ရှိပါသည်။
သူတို့က ကိုယ်ထိခိုက်လွယ်တယ်လို့ ပြောတာ မှန်မမှန် မသိပါဘူး၊ ဒါပေမယ့် သင့်မှာ သုတေသနကိစ္စတစ်ခုရှိတယ်ဆိုရင်
သူတို့က တုံ့ပြန်တယ်လို့ ပြောတဲ့ အချက်ကို တိတိကျကျ သင့်လေ့လာမှုထဲက လူတွေဆီ ထည့်သွင်းတာဟာ သင့်တော်ပါတယ်။
ဥပမာအားဖြင့် Wi-Fi အပေါ် အမြဲထိခိုက်ခံစားတတ်ပေမယ့် မိုဘိုင်းဖုန်းအပေါ် မထိခိုက်သူ
တစ်ယောက်ရှိတယ်ဆိုပါက၊ သူတို့ထိတွေ့နေရတာက Wi-Fi ဖြစ်ပြီး မိုဘိုင်းဖုန်းမဟုတ်ကြောင်း သေချာစေဖို့ ပိုကောင်းပါသည်။
နောက်ဆုံးတော့ သင်က သူတို့ပြောဆိုထားတာကို သူတို့တုံ့ပြန်ကြောင်း သက်သေပြချင်တာပါ။
ဒီမှာတော့ ဒီလို ခွဲခြားချက်မျိုး မည်မျှမျှ မပြုလုပ်ခဲ့ပါ။
အမှန်မှာ တကယ်ဆိုရင် မင်းက တစ်ခုခုကို လျှပ်စစ်ထိခိုက်ခံစားတယ်လို့ ပြောဆိုခဲ့ရင် မင်းက အဲဒီအစီအစဉ်မှာ ပါဝင်နေသူပဲ။
ကျွန်တော် အဲဒါကို အလွန်အရေးကြီးတယ်လို့ ထင်ခဲ့တဲ့ အကြောင်းတစ်ခုကတော့
အီလက်ထရိုထိခိုက်မှုခံစားနေရသူတွေကို ကူညီနေရတာပါ။
လအနည်းငယ်ကတော့ ကျွန်တော် တကယ်တစ်ယောက် အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို သွားတွေ့ခဲ့တယ်၊ သူမက ကိုယ်တိုင်ကို အီလက်ထရိုထိခိုက်လွယ်သူလို့
ယူဆထားပြီး ကျွန်တော်က သူမကို ကူညီဖို့၊ အီလက်ထရိုထိခိုက်လွယ်ခြင်းဆိုတာဘာလဲ၊ သူမပြဿနာကို ဘာတွေက
ဖြစ်စေနိုင်မလဲဆိုတာ ရှင်းပြဖို့သာ သွားခဲ့တာပါ။
ရှည်ရှည်လျားလျားပြောရရင်၊ ဒီအမျိုးသမီးမှာ ပြဿနာတစ်ခုရှိတယ်ဆိုတာ သေချာသွားပေမယ့်၊ သူမမှာ လျှပ်စစ်ထိခိုက်ခံစားမှု
မရှိပါဘူး။ သူမက တကယ်တော့ လျှပ်စစ်ထိခိုက်ခံစားမှု မရှိပါဘူး။
သို့သော် ကျွန်တော်တို့ စကားပြောနေစဉ် ကျွန်တော် သိလိုက်တာက သူမက မီးလျှပ်စစ်ထိခိုက်နိုင်မှု ရှိမရှိ
သိရှိဖို့ အက်ဆက်စ် သုတေသနအစီအစဉ်မှာ စာရင်းသွင်းထားတာပါ။
ငါ့နှလုံးသားက တကယ်နီးပါး ရပ်သွားမလားထင်ခဲ့တယ်။ ဒီမှာ အီလက်ထရောနစ်ဓာတ်ထိခိုက်မှုမခံစားရသူတစ်ယောက်ရှိပြီး၊
သူက Essex တက္ကသိုလ်မှာ တက်ရောက်ဖို့ စာရင်းသွင်းထားတယ်။
အက်ဆက်စ်က ကျွန်တော်ကို ပြောတာက သူတို့မှာ စမ်းသပ်နည်းစနစ် တစ်ခုမှ မရှိဘူးလို့ပါ။
သူတို့ တကယ်တွေ့ရှိခဲ့တာက – ဤအချက်တွေကို ဆောင်းပါးစာသားကို အခြေခံထားတာဖြစ်ပြီး – ကျွန်ုပ်၏
ကိုယ်ပိုင်စကားဖြင့် အကျဉ်းချုပ်ပြောပြပါမည်။
သူတို့မျှော်လင့်ထားသည့် တုံ့ပြန်မှုအဆင့်အရ၊ သင်တန်းတွင် စာရင်းသွင်းသူ ၁၃၂ ဦးခန့် လိုအပ်ပြီး၊
ထိုဖြင့် သင်တန်းမှ သင်္ချာဆိုင်ရာ အဓိပ္ပာယ်ရှိသော ထိရောက်မှုကို ပြသနိုင်မည်ဟု ဆိုသည်။
လူဦးရေ အလွန်များနေသောကြောင့်၊ ဤအုပ်စုသည် အခြားအုပ်စုထက် ပိုထိခိုက်လွယ်ကြောင်း သေချာဆုံးဖြတ်နိုင်ရန်
သုတေသနလေ့လာမှုများအတွက် ဒေတာများ အလွန်များစွာ လိုအပ်ပါလိမ့်မည်။
သူတို့မှာ လူ ၄၄ ယောက်ပဲ ရရှိခဲ့တယ်။ ဒါကတော့ အစကတည်းက သူတို့ မျှော်လင့်ထားတဲ့ ဒေတာရဲ့ တစ်ပုံတစ်ပိုင်းသာ
ရရှိနိုင်ခဲ့တာဖြစ်ပြီး၊ ဘာမှ သိရှိနိုင်ဖို့ လိုအပ်တဲ့ ဒေတာရဲ့ တစ်ပုံတစ်ပိုင်းသာ ရှိခဲ့တာပါ။
ရလဒ်ကတော့ သူတို့က သင်္ချာအရ အရေးကြီးတဲ့ အန္တရာယ်တစ်ခုကို တွေ့ရှိခဲ့ပေမယ့်၊ အဲဒီအန္တရာယ်က
သင်္ချာအချက်အလက်တွေကနေ ထင်ရှားလောက်အောင် ရှင်းလင်းနေခဲ့တာပဲ။
ခံစားတတ်တယ်လို့ ပြောခဲ့သူအားလုံးအတွက်လည်း အရေးပါမှုနှုန်း ခန့်မှန်း၍ ၉၀% ခန့်ရှိကြောင်း ထင်ရှားခဲ့သည်။
ဒါကြောင့် သိပ္ပံဆောင်းပါးတစ်စောင်မှာ တစ်ခုခုကို စာရင်းဇယားအရ အရေးကြီးတယ်လို့ သတ်မှတ်တဲ့ အဆင့်က ၉၅% ဖြစ်ပါတယ်။
သင်ဤအတိုင်းအတာအထိ သေချာမှုမရရှိပါက၊ ၎င်းကို စာရင်းအင်းဆိုင်ရာဖြစ်ရပ်တစ်ခုအဖြစ်
မယူဆပါ။ ဒါဟာ တစ်ခါတစ်ရံဖြစ်ပေါ်မှု၊ ကံကောင်းမှု သို့မဟုတ် အခြားတစ်ခုခု ဖြစ်နိုင်ပါသည်။
သူတို့က အန္တရာယ်တိုးလာမယ်လို့ ၉၀% သေချာခဲ့ပေမယ့်၊ သင်္ချာအရ အရေးပါတဲ့ဖြစ်ရပ်အဖြစ်
သတ်မှတ်ဖို့လိုအပ်တဲ့ အမှတ်ကို မကျော်နိုင်ခဲ့ပါဘူး။
ဒါကြောင့် "ဒီဟာက လူတွေဟာ သဘောမနူးညံ့ကြောင်း ပြသတာပဲ" ဆိုပြီး ပယ်ချခဲ့ကြတယ်။ ဒါပေမယ့် အဓိကကတော့ အဲဒါမဟုတ်ပါဘူး။
မတ်စ်များနှင့် အမြဲထိတွေ့နေရခြင်းကြောင့် စမ်းသပ်ခံရသူအချို့တွင် သက်ရောက်မှုများ ကျန်ရှိခဲ့သည်။
တချို့ကတော့ အလွန်နာကျင်သွားလို့ စမ်းသပ်မှုမှ ထွက်ခွာခဲ့ရသည်။
ဘရိုင်ယန်သည် အက်ဆက်စ်မှ ထွက်ခွာပြီးနောက် ကြာရှည်စွာ စမ်းသပ်မှု၏ အကျိုးဆက်များကို ဆက်လက်ခံစားနေခဲ့သည်။
ကျွန်ုပ် ပထမဆုံး ကိုလိုနိုစကိုပီကို ၇ နှစ်က ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး၊ ဒုတိယကို ၄ နှစ်က
ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး၊ တတိယကို တစ်နှစ်ခန့်က ပြုလုပ်ခဲ့ပါသည်။
ငါ့မှာ အကုန်လုံး အဆင်ပြေတယ်။ ငါ့မှာ အကုန်လုံး အဆင်ပြေတယ်။ ဟုတ်ကဲ့၊ မင်းခန့်မှန်းထားသလို ငါ့မှာ အူလမ်းကြောင်းကင်ဆာ ရှိတယ်။
ဒါကြောင့် ပထမဆုံး သွေးထွက်ခဲ့တဲ့အချိန်ကနေ အူထုတ်ခွဲတဲ့အချိန်အထိ တိတိကျကျ ခုနှစ်နှစ်ကြာခဲ့တယ်။
ကျွန်ုပ် ဆရာဝန်ကို ဒီကင်ဆာ ဖွံ့ဖြိုးလာဖို့ ဘယ်လောက်ကြာမလဲ မေးတဲ့အခါ၊ သူက "ခုနှစ်နှစ်" လို့ ဖြေကြားခဲ့သည်။
ဒါကြောင့် မင်းက ကျွန်တော် Essex မှာ ရှိခဲ့တဲ့ အချိန်အားလုံးကို လက်တွေ့နီးပါး လိုက်လံစောင့်ကြည့်နိုင်ပြီး၊
အဲဒီမတိုင်ခင် တစ်ကြိမ် သွေးထွက်ခဲ့တဲ့ အခါတစ်ခါ ရှိခဲ့တယ်၊ အဲဒီသွေးထွက်မှုက အူလမ်းကြောင်းကင်ဆာကို စတင်ဖြစ်စေခဲ့တာပါ။
ဒီလို မအောင်မြင်ဘဲ ပျက်စီးသွားတဲ့ စမ်းသပ်မှုတစ်ခုကို ဘယ်လို "အာဏာရှိ သုတေသန" အဖြစ် တင်ပြနိုင်တာလဲ?
ဘာကြောင့် အတွေ့အကြုံပြည့်ဝတဲ့ အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့က သူတို့အလုပ်မှာ အခြေခံကျပြီး ထင်ရှားလွန်းတဲ့ အမှားတွေကို ဖြစ်စေခဲ့တာလဲ?
ဒါဟာ ရန်ပုံငွေထောက်ပံ့သူတွေနဲ့ ဆက်နွယ်မှုတစ်ခုခု ရှိနိုင်ပါသလား?
The Essex Experiment သည် MTHR မှ ငွေကြေးထောက်ပံ့ထားသည့် စမ်းသပ်မှုစီးရီးတစ်ခုဖြစ်သည်။
ဤကုမ္ပဏီကို မိုဘိုင်းဖုန်းလုပ်ငန်းကဏ္ဍမှ ကိုယ်တိုင် စီမံခန့်ခွဲပြီး ငွေကြေးထောက်ပံ့ထားသည်။
MTHR ဆိုတာဘာလဲ၊ ဘယ်လိုငွေကြေးထောက်ပံ့ထားတာလဲ ပြောပြပေးနိုင်မလား?
ဟုတ်ကဲ့၊ MTHR အစီအစဉ်ကို ဗြိတိသျှအစိုးရနှင့် မိုဘိုင်းဖုန်းလုပ်ငန်းကဏ္ဍမှ ပူးပေါင်းထောက်ပံ့ငွေဖြင့်
ဆောင်ရွက်ပြီး မိုဘိုင်းဖုန်းနည်းပညာနှင့် ဆက်စပ်နိုင်သည့် ကျန်းမာရေးထိခိုက်မှုများကို သုတေသနပြုလုပ်ရန် ရည်ရွယ်ပါသည်။
ကျွန်ုပ်တို့၏ ခေါင်းစဉ်မှာ သိပ္ပံသုတေသနကို ဘယ်သူက ရန်ပုံငွေထောက်ပံ့သလဲ ဆိုတာဖြစ်ပြီး
အလွန်ထိခိုက်လွယ်သော အကြောင်းအရာတစ်ခုဖြစ်ပါသည်။
ကျွန်ုပ်လို သိပ္ပံပညာရှင်အများအပြားက သုတေသနအသစ်တစ်ခုကို ဖတ်ရန် လက်ခံရရှိတဲ့အခါ ဘယ်သူက ငွေကြေးထောက်ပံ့ထားသလဲဆိုတာ သိဖို့
အရင်ဆုံး နောက်ဆုံးစာမျက်နှာကို ကြည့်ကြတယ်ဆိုတာ ကျွန်ုပ်သိပါတယ်။
မိုဘိုင်းဖုန်းလုပ်ငန်းမှ ရန်ပုံငွေထောက်ပံ့မှုနှင့် ပတ်သက်၍ ထိခိုက်မှုဆိုင်ရာ သုတေသနများတွင်
အကျိုးစီးပွားပဋိပက္ခ ဖြစ်နိုင်မလား ထင်ပါသလား?
ဟုတ်ကဲ့၊ အကျိုးစီးပွားဆိုင်ရာ ပဋိပက္ခဖြစ်နိုင်ခြေများ ရှိတာ သေချာပါပဲ၊ ဒါကြောင့် ဒီလို
သုတေသနအစီအစဉ်ကို သေချာစွာ စီမံခန့်ခွဲရပါမယ်။
ကျွန်ုပ်သည် ဒီမှာ ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် ဆက်သွယ်ရေးလုပ်ငန်းများကို စီမံခန့်ခွဲနေရသောကြောင့် ဆက်သွယ်ရေးလုပ်ငန်းကဏ္ဍနှင့်
ကျယ်ပြန့်စွာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခဲ့ပြီး၊ ထိုသူများနှင့် ရေရှည်စွာ ဆွေးနွေးနေခဲ့ပါသည်။
ကျွန်တော်ထင်တာက သူတို့ဟာ မျှတစွာ လုပ်ချင်ကြပေမယ့် အဓိကအားဖြင့် အမြတ်ရရှိရေးကိုသာ ဦးစားပေးကြတာပါ။ အထူးသဖြင့် စျေးကွက်ဝေစုအတွက်
တစ်ဦးချင်းယှဉ်ပြိုင်နေရတဲ့ စျေးကွက်မှာဆို ပိုပြီး အမြတ်ရှာဖို့ ကြိုးစားကြပါတယ်။ ဒါကြောင့် သုတေသနတွေကို
ငွေကြေးထောက်ပံ့နိုင်ပေမယ့် ဆေးဝါးလုပ်ငန်းနဲ့ အလွန်ဆင်တူပါတယ်။
သူတို့က သူတို့ဘက်မှာ ရှိပြီးသား လူတွေကို အလုပ်ခန့်တာက သေချာတယ်။
သိပ္ပံပညာရှင်များသည် ပေါ့ပ်စတားများ မဟုတ်ကြပါ၊ သူတို့သည် ငွေကြေး မများစွာ ရရှိကြပါ။
သူတို့မှာ ငွေချေးပေးရမယ့် အိမ်တွေရှိပြီး မိသားစုတွေကို စောင့်ရှောက်ရမယ်။
သူတို့မှားယွင်းတဲ့ သဘောထားတွေကို ရောက်ခဲ့ရင် ဘယ်သူက သူတို့ကို ပြစ်မလဲ?
အလုပ်တစ်ခုထပ်မရှာနိုင်ပါဘူး၊ အနည်းဆုံး အဲဒီမှာတော့ မတွေ့ပါဘူး။
စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဖိအားများ ရှိတတ်ပြီး၊ တကယ့်ဖိအား မရှိပေမယ့်လည်း တစ်ဦးချင်းစီအမှုများတွင် ရှိနိုင်သလို မရှိနိုင်ပါဘူး။
သို့သော် သူတို့ကို ငွေကြေးထောက်ပံ့သည့် အဖွဲ့အစည်းနှင့် ကိုက်ညီရန်နှင့် ထိုအဖွဲ့အစည်းကို
ကျေနပ်စေရန် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဖိအားက တကယ်ပါဝင်သည်။
သင် တာဝန်ရှိတယ်လို့ ခံစားပါသလား?
ဟုတ်ကဲ့၊ တစ်ယောက်ယောက် တာဝန်ရှိတယ်လို့ ခံစားရတယ်။ တစ်ယောက်ယောက် တာဝန်ရှိတယ်လို့ ခံစားရတယ်။
အီလက်ထရိုမက်ဂနက်တစ် ကွင်းများ၏ သက်ရောက်မှုများနှင့် ပတ်သက်၍ လျှပ်စစ်ကုမ္ပဏီများ၊ ရေဒီယိုလုပ်ငန်း သို့မဟုတ်
မိုဘိုင်းဖုန်းလုပ်ငန်းကဲ့သို့သော အသုံးပြုသူဝန်ဆောင်မှုကုမ္ပဏီများမှ ငွေကြေးထောက်ပံ့ထားသည့်
သုတေသနများတွင် တိကျခိုင်မာသော အချက်အလက်များ ရှိကြောင်း ပြသထားသည်။
ဤလေ့လာမှုများသည် အလွန်အကျွံ အနုတ်လက္ခဏာရှိတတ်သည်။
တက္ကသိုလ်များအတွင်း လွတ်လပ်စွာ ရန်ပုံငွေထောက်ပံ့ထားသော သုတေသနများကတော့ တစ်ဖက်မှာ မဟုတ်တတ်ကြပါဘူး။
ဤ သုတေသနနယ်ပယ်မှာ စိန်ခေါ်မှုများစွာရှိသည်။
ဒီလို သုတေသနတွေကို ဆောင်ရွက်ရတာ မလွယ်ကူပါဘူး၊ လူသားပါဝင်တဲ့ သုတေသနတွေရဲ့ ကန့်သတ်ချက်တွေကြောင့်
ပြည့်စုံတဲ့ သုတေသနပတ်ဝန်းကျင် မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။
ကန့်သတ်ချက်များသည် အမြဲတမ်း ရှိနေပါလိမ့်မည်။
ဒါက တကယ့်ရောဂါလား? ဟုတ်ကဲ့၊ တကယ်ပါပဲ။
လက်ရှိတွင် ကမ္ဘာ့ကျန်းမာရေးအဖွဲ့ (WHO) သည် ဤအရာသည် အမှန်တကယ်ဖြစ်ကြောင်းနှင့် ရောဂါလက္ခဏာများသည်
ပြင်းထန်ပြီး မသန်စွမ်းစေနိုင်ကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။
အီလက်ထရိုဟိုက်ပါဆင်ဆစ်တီဗီတီနှင့်ဆိုင်သော ကိန်းဂဏန်းများမှာ ၂–၃ ရာခိုင်နှုန်းခန့်ရှိသည်။
ဤလူများသည် ဤအခြေအနေကြောင့် ဘဝအလွန်ထိခိုက်ခံနေရသူများဖြစ်ကြသည်။
ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်ရှေ့မှာပြောခဲ့သလို လူတိုင်း ၁၀၀% သည် ဆဲလ်အဆင့်တွင် တုံ့ပြန်ကြသည်။
ဤအရာကို လုံလောက်စွာ ဂရုမစိုက် သို့မဟုတ် မသိမြင်ပါက ကျန်းမာရေးစနစ်အပေါ်
ဖြစ်ပေါ်နိုင်သည့် အကျိုးဆက်များသည် အလွန်ကြီးမားနိုင်သည်။
နူးညံ့ သို့ အလယ်အလတ် အီလက်ထရိုထိခိုက်ခံစားမှုရှိသူများ၏ အရေအတွက်သည် ယခင်က ကျွန်ုပ်တို့
ခန့်မှန်းထားခဲ့သည်ထက် ပိုမိုများပြားနိုင်ပါသည်။
ကမ္ဘာ့ကျန်းမာရေးအဖွဲ့ (WHO) သည် လျှပ်စစ်ထိခိုက်ခံစားမှုကို အသိအမှတ်ပြုသော်လည်း ထိခိုက်ခံစားနေရသူများအား
ကူညီပံ့ပိုးနေသည့် တစ်နိုင်ငံတည်းမှာ ဆွီဒင်ဖြစ်သည်။ လက်ရှိတွင် လူဦးရေ၏ ၂.၅–၃% ခန့်သည် ထိုနိုင်ငံတွင် ကုသမှုခံယူနေရသည်။
ဒါက ကျွန်တော်တို့အတွက် ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ?
ဤသည်မှာ ပုံမှန်တယ်လီဖုန်းနှင့် ထူးခြားသော မိုဘိုင်းလက်ကိုင်ဖုန်းတစ်လုံးကို
စမ်းသပ်ဆက်သွယ်ထားသည့် ကက်ဆက်မှတ်တမ်းတစ်ခုကို ရည်ညွှန်းသည်။
ဒိုင်ယယ်တုန်းတစ်ခု – ဒါကတော့ တကယ့်အောင်မြင်မှုတစ်ခုပါပဲ!
စကားပြောဆွေးနွေးမှုတစ်ခုကို ပို့ဆောင်ခြင်းနဲ့ တိကျမှန်ကန်တဲ့ ဒစ်ဂျစ်တယ်အချက်အလက်ကို
ပို့ဆောင်ခြင်းဟာ တစ်ခုတည်းမဟုတ်ဘဲ လုံးဝကွဲပြားပါတယ်။
ယခုတော့ ဤနည်းပညာကို အပြည့်အစုံ တိုးတက်အောင် ဖွံ့ဖြိုးထားသည့် အင်္ဂလန်၊ အက်ဆက်စ်ရှိ ချယ်မ်စ်ဖို့ဒ်မြို့ရှိ
သုတေသနဌာနသို့ တိုက်ရိုက်ခေါ်ဆိုနိုင်ပါပြီ။
လစ်ဇ်ချာနော့ခ်က တစ်ဖက်မှာ ရှိသင့်တယ်။
၁၉၈၀ ပြည့်နှစ်များတွင် မိုဘိုင်းဖုန်းများ မိတ်ဆက်လာသည့်အခါ ၎င်းတို့အတွက် အန်တနာကွန်ယက်တစ်ခု လိုအပ်ခဲ့သည်။
ထိုအချိန်မှစ၍ ဆက်သွယ်ရေးကုမ္ပဏီများသည် ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းတွင် မက်စ် ၅ သန်းကျော် တည်ဆောက်ခဲ့ကြသည်။
မိုက်ခရိုဝေ့ဗ်ကြိမ်နှုန်းများဖြင့် လေထဲကို ပြည့်စေခြင်းကို ဂုဏ်ယူကြသော်လည်း ကျန်းမာရေးအပေါ်
ရေရှည်ထိခိုက်မှု မဖြစ်စေရန် သုတေသနတစ်ခုတောင် မပြုလုပ်ခဲ့ကြပါ။
သူတို့ကို အရင်ဆုံး လုံခြုံကြောင်း မသေချာဘဲ တည်ဆောက်ခဲ့ကြသည်။
၁၂၃၄၃၂၁ ၁၂၃၄၃၂၁ သင့်အကူအညီအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ၁၂၃၄၃၂၁ ၁၂၃၄၃၂၁
အရမ်းမကောင်းဘူး မဟုတ်လား? ၁၂၃၄၃၂၁
ဟုတ်ကဲ့၊ ဒါကလည်း အမြဲတမ်း ရှိနေပြီး ထင်ရှားတာကတော့ မရပ်တန့်ဘူးဆိုတာပါ။
ဒါက အမြဲတမ်း ရောင်ခြည်ထွက်နေတယ် – မတ်စ်တွေကနေ ထွက်တာပါ – မတ်စ်တွေကို မြင်နိုင်ရင်
သင့်ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို ရောင်ခြည်ထိတွေ့နေပြီ။
တကယ်ပြောရရင်၊ မဟုတ်ပေမယ့် ဒီအကွာအဝေးမှာတောင် သင်က ကွန်ကရစ်နံရံတွေနဲ့ အခြားအရာတွေကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ထိတွေ့နေရဆဲပါ။
အသံက နည်းနည်းသာ တိတ်ဆိတ်သွားပေမယ့် တကယ်တော့ နည်းနည်းပဲ။
မတ်စ်မှ ၂၀၀ မှ ၃၀၀ မီတာအကွာတွင် သင်သည် အမြဲတမ်း ထိုအရာ၏ ထိခိုက်မှုကို ခံနေရသည်။
သင်ကြားနိုင်တဲ့အခါမှာတော့ အရာအားလုံးပြောင်းလဲသွားတယ်။ ဟုတ်ကဲ့။ ဒါကို မြင်နိုင်ခဲ့ရင် ဘယ်လိုဖြစ်မလဲ?
တစ်နေ့တိုင်း မီးခိုးမြူမြူကို မြင်နေရတာလိုပဲ ဖြစ်မယ်။
လူ့လက်ရာဖြစ်သော ကြိမ်နှုန်းများ၏ မီးခိုးကဲ့သို့သော အလွှာတစ်ခုက ကျွန်ုပ်တို့ကို အမြဲဝန်းရံထားပြီး၊ ၎င်းတို့၏
ဘေးကင်းမှုကို မစစ်ဆေးဘဲထားလျှင် လူ့ခန္ဓာကိုယ်က ထိုအရာများအပေါ် တုံ့ပြန်လာတာကို အံ့ဩစရာလား?
အဲဒါကတော့ ၁၀ နှစ်ခန့်ကပါ။ ကျွန်မ အသက် ၃၀ ကျော်အရွယ်မှာပါ။
ယနေ့အထိ ကျွန်ုပ်မိသားစုတွင် ရင်သားကင်ဆာ မရှိသေးပါ။ ကျွန်ုပ်သည် ကျန်းမာရေးကောင်းမွန်သော ဘဝစတိုင်ကို လိုက်နာခဲ့ပါသည်။
ကျွန်ုပ်သည် တယ်လီဖုန်းတိုင်အနားတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ နေထိုင်ခဲ့ပြီး၊ ထိုအချိန်၌ ၇ နှစ်ကြာ နေထိုင်ခဲ့သည်။
သူက ကျွန်ုပ်အိမ်မှ ၁၀၀ မီတာဝေးကွာမှာ ရပ်နေခဲ့တယ်။
နှစ်ပေါင်းများစွာက ကျွန်ုပ်မှာ မတ်စ်များနှင့် မဆက်နွယ်သော လက္ခဏာများ ရှိခဲ့ပြီး၊ အဲဒီအချိန်မှာတော့
အီလက်ထရောနစ်ထိခိုက်မှုအကြောင်း ဘာမှ မသိခဲ့ပါဘူး။
ငါ့မှာ မူးဝါးခြင်း၊ အိပ်စက်ခက်ခဲခြင်း၊ ခေါင်းကိုက်ခြင်း၊ ခေါင်းထဲမှာ တောက်ပြင်းတဲ့
နာကျင်မှုတွေ ဖြစ်ခဲ့ပြီး ဆရာဝန်ဆီကို မကြာခဏ သွားခဲ့တယ်။
သူတို့က ဒါဟာ စိတ်ဖိစီးမှုကြောင့်ဖြစ်တာ ဒါမှမဟုတ် ဗိုင်းရပ်စ်တစ်ခုကြောင့်ဖြစ်တာလို့ ပြောခဲ့တယ်။ ထို့နောက်
မထင်မှတ်ထားချိန်မှာ ရင်သားကင်ဆာဖြစ်နေတယ်လို့ သတ်မှတ်ခံခဲ့ရတယ်။ ဒါက ကျွန်မဘဝမှာ အကြီးဆုံး အံ့ဩမှုတစ်ခုဖြစ်ခဲ့တယ်။
အစပိုင်းမှာတော့ ကံမကောင်းတာပဲ၊ ငါ့အမှားပဲလို့ ထင်ခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ ကုသမှု စတင်ခဲ့တယ်။
ဆေးရုံမှာ အဲဒီမှာ ကျွန်တော် အိမ်နီးချင်းတချို့နဲ့ တွေ့ခဲ့တယ် – ကျွန်တော်က ကျေးရွာသေးငယ်လေးတစ်ရွာမှာ နေထိုင်ခဲ့တယ်။
ကျွန်မကလည်း ဒီအိမ်နီးချင်း မိန်းကလေးငယ်တွေနဲ့ တွေ့ခဲ့တယ် – ကျွန်မက အသက်သုံးဆယ်လောက်ရှိပြီး အငယ်ဆုံး၊ အခြားသူတွေက
အသက်လေးဆယ်လောက် သို့မဟုတ် ငါးဆယ်အစောပိုင်းလောက်ရှိကြတယ်။
ကျွန်ုပ်တို့ငါးယောက်သည် တစ်ချိန်တည်းတွင် ခြောက်လအတွင်း နို့သားကင်ဆာဟု တူညီစွာ သတ်မှတ်ခံခဲ့ရသည်။
ကျွန်ုပ်တို့ရွာမှာ မိုဘိုင်းဖုန်းတိုင်ပတ်လည်မှာ အိမ် ၁၈ လုံးပဲ ရှိခဲ့သည်။
ဒါကြောင့် အိုင်လင်းက အခြားသူများလည်း မထင်မှတ်ထားဘဲ ရုတ်တရက် ကျန်းမာရေးပြဿနာများ ခံစားနေရမလား
စစ်ဆေးဖို့ စစ်တမ်းတစ်ခု စတင်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
ရလဒ်က ကျွန်ုပ်တို့အား တုန်လှုပ်စေခဲ့သည်။ လူအများကလည်း ကျွန်ုပ်နှစ်ပေါင်းများစွာ ခံစားခဲ့ရသည့် ဦးခေါင်းနာခြင်း၊
မူးဝါးခြင်းကဲ့သို့သော ရောဂါလက္ခဏာများကို တူညီစွာ တင်ပြခဲ့ကြသည်။
ဒါပေမယ့် ကျေးရွာမှာ မွေးမြူနိုင်ခြင်းဆိုင်ရာ ပြဿနာရှိတဲ့ အခြား လူငယ်မိန်းကလေးများ၊ ကင်ဆာမတိုင်ခင်အဆင့်ရှိ
သားအိမ်လည်ကင်ဆာရှိသူများ သို့မဟုတ် ရင်ကင်ဆာကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အလုံးများရှိသူ မိန်းမတစ်ဦးလည်း ရှိခဲ့သည်။
ထို့အပြင် ထိုဒေသတွင် အခြားကင်ဆာအမျိုးအစားများလည်း ရှိခဲ့သည်။
အသက် ၅၁ နှစ်သာရှိသော အိမ်နီးချင်းတစ်ဦးသည် မော်တာနျူရွန်ရောဂါဖြစ်ပြီး ဝမ်းနည်းစရာကွယ်လွန်သွားသည်။
တကယ်ပြောရရင် အလွန်ဆိုးရွားတဲ့ ရောဂါတစ်ခုပါ။
ဒီအိမ်များမှ လူ ၇၇ ဦးကို ထိခိုက်စေခဲ့သည်။
ဟုတ်ကဲ့၊ နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း ဇီဝဆိုင်ရာ ထိခိုက်မှုများ ခံစားခဲ့ရသူများ၏ ခန့်မှန်း၍ ၇၀% သည် အိပ်စက်မှုပြဿနာများ၊
အရေပြားပေါက်ကွဲခြင်း၊ ရင်သားအဖုများ သို့မဟုတ် ကင်ဆာ ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။
ဟုတ်ကဲ့၊ ဒီရွာသားတွေအပေါ်မှာ အလွန်ကြီးမားတဲ့ သက်ရောက်မှု ရှိခဲ့တယ်။
ကျွန်တော်ထင်တာက ဒါဟာ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ အလွန်ကြီးမားတဲ့ ပြဿနာတစ်ခုပါ။
ကျွန်ုပ်တို့သည် မိုဘိုင်းဖုန်းတိုင်တစ်ခုပတ်လည်ရှိ ကင်ဆာဖြစ်ပွားမှုအစုများကို
ကျွန်ုပ်တို့တစ်စုတည်းမဟုတ်ကြောင်း နောက်ပိုင်းတွင် သိရှိခဲ့ပါသည်။
ပိုင်လွန်များအနီးတွင် ကင်ဆာအုပ်စုများ များစွာ ရှိသည်။
ကျွန်ုပ်တို့သည် နေရာတွင် သိပ္ပံပညာရှင်တစ်ဦးနှင့် ပူးပေါင်းကာ အချိန်ကြာရှည် တခြားဒေသများ၌
တည်ရှိခဲ့သည့် အခြားတိုင်များကို စူးစမ်းလေ့လာခဲ့သည်။
ကျွန်ုပ်တို့သည် အခြားစစ်တမ်းများကိုလည်း ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး ကင်ဆာဖြစ်ပွားမှုနှုန်းမြင့်မားကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။
မိုဘိုင်းဖုန်းများနှင့် ဆက်သွယ်ရေးတိုင်များ များပြားပြီး မိုဘိုင်းဖုန်းလုပ်ငန်းကဏ္ဍသည် ထရီလျံဒေါ်လာတန်ဖိုးရှိနေသောကြောင့်၊
ထုတ်လွှင့်မှုဆိုင်ရာတွင် ဆက်သွယ်ရေးလုပ်ငန်းကဏ္ဍကို ဘေးကင်းလုံခြုံစေရန် တင်းကြပ်စွာ ထိန်းချုပ်နိုင်မည့်
အစိုးရအေဂျင်စီတစ်ခုကို ယခုအခါ တည်ထောင်ထားမည်ဟု မျှော်လင့်ရသည်။
လူဦးရေကို ကာကွယ်ရန် တင်းကျပ်သော ကန့်သတ်ချက်များ သတ်မှတ်သူ – ကျွန်ုပ်တို့ ထိတွေ့ခံရမည့် အရာအားလုံး လုံးဝလုံခြုံစေရန် အာမခံသူ။
ကံမကောင်းစွာနဲ့ အဲဒီအရာတွေ ဘာမှ မရှိပါဘူး။ ကျွန်ုပ်တို့မှာ ရှိတာက ICNIRP ပဲ။
ICNIRP ကို ၂၀ နှစ်ခန့်က ဥရောပတွင် မအိုင်ယိုနိုက်ဇင်း ရောင်ခြည်များကို လေ့လာရန် တည်ထောင်ခဲ့သည်။
ဤအဖွဲ့မှာ မအိုင်ယိုနိုက်ဇင်း ရောင်ခြည်မှ ကာကွယ်ရေးအတွက် အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ ကော်မတီဖြစ်ပြီး၊
၎င်း၏တာဝန်မှာ ထုတ်ဝေထားသော စာတမ်းများအားလုံးကို ပြန်လည်သုံးသပ်ကာ အဓိကအားဖြင့် အကျဉ်းချုပ်ခြင်းဖြစ်သည်။
ဒါက သိပ္ပံက အတိအကျ ပြောတာပါ။
မဲပေးခြင်းဖြင့် ဝင်ရောက်ခွင့် မရပါ။ သင်သည် ရွေးချယ်ထားသော ပုဂ္ဂိုလ်များထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်ပါက ပူးပေါင်းရန် ဖိတ်ခေါ်ပါသည်။
ဒါကြောင့် အမြဲတမ်း စက်မှုလုပ်ငန်းက သတ်မှတ်တာပဲ ဖြစ်တယ်၊ အဲဒီမှာပဲ အမြစ်တွေ ရှိနေတဲ့အတွက်ပါ။
မှန်ပါသည်။ ဒါဆိုတော့ ကျွန်ုပ်တို့မှာ သူတို့ သတ်မှတ်ထားတဲ့ စံချိန်တစ်ခုရှိပြီး၊ ဥရောပနိုင်ငံအများစုက
လက်ခံအသုံးပြုထားပြီး၊ ဥရောပကော်မရှင်ကိုယ်တိုင်နဲ့ ကျွမ်းကျင်သူအဖွဲ့ကလည်း အကြံပြုထားတာပါ။
သို့သော် ဤလမ်းညွှန်ချက်များသည် မြင့်ကြိမ်နှုန်းရောင်ခြည်နှင့် အကြောင်းအကျိုး ဆက်နွယ်ကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့
သိရှိထားသည့် ဆောက်လုပ်နည်းများအပေါ် အခြေခံထားပါသည်။
ယခုအခါ ကျွန်ုပ်တို့ကို ဝန်းရံထားသည့် အဆိုပါ ကြိမ်နှုန်းရှိ စွမ်းအင်နှင့် ပတ်သက်၍ တည်ရှိနေသည့် တစ်ခုတည်းသော အခြေအနေမှာ
မိုဘိုင်းဖုန်းများ၊ မိုဘိုင်းဖုန်းတိုင်များနှင့် ကြိုးမဲ့ဖုန်းများမှ ထွက်သော ရောင်ခြည်များ—အခြားအားဖြင့်
ကျွန်ုပ်တို့ နေ့တိုင်းအသုံးပြုသော ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာများအားလုံး—သည် မိုက်ခရိုဝေ့ဖ်ဖိုဗ်များမှ
ကျွန်ုပ်တို့ သိရှိနေရသည့် အခြေအနေနှင့် တူညီပါသည်။
စွမ်းအင်ကို လုံလောက်စွာ အသုံးပြုပြီး အလွန်သေးငယ်သော နေရာတစ်ခုပေါ်တွင် စုစည်းလိုက်လျှင် အရေပြားအထည်ကို
ပူလာစေပြီး ရေဓာတ်ပါဝင်သည့် အရာအားလုံးကိုလည်း ပူလာစေသည်။
လက်ရှိ လမ်းညွှန်ချက်များထဲမှ မည်သည့်အရာမျှ ရေရှည်ကျန်းမာရေးထိခိုက်မှု သို့မဟုတ်
ကင်ဆာနှင့် မဆက်နွယ်ပါ။ တစ်ခုတောင် မရှိပါ။
၎င်းတို့အားလုံးကို အပူသက်ရောက်မှုများ သို့မဟုတ် အသားအရေ တုန်လှုပ်ခြင်း၊ မျက်ခုံး
တုန်လှုပ်ခြင်းကဲ့သို့ ချက်ချင်းဖြစ်ပေါ်စေမည့် သက်ရောက်မှုများ ထုတ်လုပ်ရန် ဒီဇိုင်းဆွဲထားသည်။
ဘယ်သူမှ ကျန်းမာရေးကို ရေရှည်ထိခိုက်မှုကို သတ်မှတ်နိုင်ခြင်း မရှိပါ။
သင်ထင်တာက အသက် ၄၀ အောက်ဆို အရေးမပါဘူး၊ အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး...
ဒါက အဓိပ္ပာယ်မရှိပါဘူး။ ရေရှည်ကျန်းမာရေးထိခိုက်မှုမှ ကာကွယ်ရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိပါဘူး။
ICNIRP ဆိုတာ... ဟုတ်ကဲ့၊ ICNIRP ဟာ လုံးဝ မသက်ဆိုင်ပါဘူး။
ဥပမာအားဖြင့် ကျောင်းတွင် မည်သူမျှ အမြန်နှုန်းကန့်သတ်ကို ကျော်လွန်ခြင်းမရှိစေရန် သေချာစေရန် အမြန်နှုန်းကန့်သတ်ကို
တစ်နာရီလျှင် ၁၀,၀၀၀ ကီလိုမီတာအဖြစ် သတ်မှတ်ပါ။
ဒီလိုဆိုရင် လူတိုင်းလိုက်နာပြီး မည်သူမှ အလွန်မြန်မောင်းမယ်။
သင်သည် တစ်နာရီကို ၉၉၉ ကီလိုမီတာနှုန်းဖြင့် ကျောင်းကို ဖြတ်သွားနိုင်ပြီးလည်း "ကန့်သတ်ချက်" ကို လိုက်နာနိုင်သည်။
အကြံပေးကော်မတီကို လက်ရှိတွင် ပြည်သူများအား ကာကွယ်ရေးနှင့် ပတ်သက်သည့် သက်သေများကို ပြန်လည်သုံးသပ်ရန် တာဝန်မပေးထားပါ။
ဆိုလိုတာက ICNIRP သည် ၁၀၀% အမှန်တရားကိုသာ သေချာစေရန် တည်ရှိပြီး၊ ၁၀၀% အမှန်မဟုတ်သော အရာအားလုံးကို မစိုးရိမ်ပါဘူး။
ဟုတ်ကဲ့။ သူတို့က အဲဒီအကြောင်းကို ဆွေးနွေးပြီး ရရှိနိုင်တာတွေ၊ မရရှိနိုင်တာတွေ နဲ့
ထပ်မံရှာဖွေရမယ့် အချက်အလက်တွေကို အကျဉ်းချုပ်တင်ပြပါလိမ့်မယ်။
ဒါပဲ။ သူတို့က အဲဒီမှာပဲ ရပ်လိုက်တယ်။ အကြံပြုချက်တစ်ခုမှ မပေးဘူး၊ ဘာမှ မလုပ်ဘူး၊ သူတို့တာဝန်မဟုတ်ဘူးလို့ ထင်နေကြတာကြောင့်။
နိုင်ငံအများစုသည် ရေဒီယိုနည်းပညာအတွက် ပြည်သူထိတွေ့နိုင်သည့် အကန့်အသတ်များကို ICNIRP
လမ်းညွှန်ချက်များအပေါ် အခြေခံ၍ သတ်မှတ်ထားသည်။
ICNIRP လမ်းညွှန်ချက်များသည် ရေဒီယိုနည်းပညာထိတွေ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ရေရှည်ကျန်းမာရေးထိခိုက်မှုများနှင့် မဆက်နွယ်ပါ။
လာပါ၊ ငါ ဖုန်းခေါ်ကြည့်မယ်။ ၁၂၃၄၃၂၁ ၁၂၃၄၃၂၁
တစ်ယောက်ကို ဖုန်းခေါ်ကြိုးစားတဲ့အခါ၊ အမြင့်ကြိမ်နှုန်းလွှင့်ပို့မှုဟာ
နှစ်ဖက်စလုံးမှာ စတင်တဲ့အခါ မပြတ်တမ်း ဖြစ်တတ်ပါတယ်။
အိုကေ၊ စမ်းကြည့်ရအောင်။ အို၊ အံ့ဩစရာပါပဲ!
ချိတ်ဆက်လိုက်တာနဲ့ ချက်ချင်း call mode ဖြစ်သွားတယ်၊ မိုဘိုင်းဖုန်းက ဒီလိုပဲ လုပ်တာပါ။
ဤလှိုင်းများသည် ကျွန်ုပ်၏ မိုဘိုင်းဖုန်းမှ အခြေခံစခန်းသို့ သွားပြီး ထိုနေရာမှ ထုတ်လွှင့်တာလား?
အခြေခံအားဖြင့် သင့်မိုဘိုင်းဖုန်းမှာ ဆက်သွယ်မှုရရှိနေပြီး အသုံးပြုနေစဉ် အမြဲတမ်း ဒီလိုပဲ လုပ်ဆောင်နေပါတယ်။
ဆိုးလွန်းတယ်။
သင့်မိုဘိုင်းဖုန်းကို ဘေ့စ်စတေးရှင်းသို့ ချိတ်ဆက်ပြီး အသုံးပြုတဲ့အခါတိုင်း ဒီအချက်အလက်တွေကို
အမြဲတမ်း သင့်ဦးခေါင်းထဲသို့ ထုတ်လွှင့်ပို့ဆောင်နေပါတယ်။
မိုဘိုင်းဖုန်းများ
ဖော်ပြသူ: မိုဘိုင်းဖုန်းကဲ့သို့ ကျွန်ုပ်တို့ဘဝထဲသို့ အလွန်လျင်မြန်စွာ
ဝင်ရောက်သွားသော နည်းပညာပစ္စည်းတစ်ခုကို စိတ်ကူးရခက်ခဲသည်။
၂၅ နှစ်ကတော့ ဒါကို gimmick တစ်ခုထက် မပိုဘူးလို့ ထင်မြင်ခဲ့ကြသည်။
ယနေ့ခေတ်မှာ ကျွန်ုပ်တို့ထဲမှ ၄ ဘီလီယံယောက်က တစ်ခုစီပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။
ပျမ်းမျှအားဖြင့် ကလေးများသည် အသက် ၈ နှစ်အရွယ်တွင် ပထမဆုံး မိုဘိုင်းဖုန်းကို ရရှိကြသည်။
မိုဘိုင်းဖုန်းများသည် အခြေခံစခန်းမှ မိုက်ခရိုဝေ့ဖ်ကြိမ်နှုန်းများကို
ပို့ခြင်းနှင့် လက်ခံခြင်းဖြင့် လည်ပတ်သည်။
မိုဘိုင်းဖုန်းကို နားနားမှာ ကိုင်ထားတဲ့အခါ သင့်ဦးနှောက်ဟာ မဖြစ်မနေပဲ ဒီလှိုင်းတွေကို ထိတွေ့ခံနေရတယ်။
ဦးနှောက်သည် ဤသက်ရောက်မှုကို တုံ့ပြန်ပါသလား။
အမေရိကန်မှ အသစ်ထွက်ရှိသည့် သုတေသနတစ်ခုက ဤအချက်သည် အမှန်တကယ်ဖြစ်ကြောင်း ပြသသည်။
ဒေါက်တာ နိုရာ ဗိုလ်ကိုးက ဤသုတေသနကို ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။
ဒေါက်တာဗိုလ်ကိုးနှင့် သူမ၏အဖွဲ့သည် ကျန်းမာသော လူ ၄၇ ဦးအား တစ်နှစ်တာလုံး လေ့လာခဲ့သည်။
ပါဝင်သူများသည် ညာဘက်နှင့် ဘယ်ဘက်နားတွင် မိုဘိုင်းဖုန်းများကို တပ်ဆင်ထားခဲ့ကြသည်။
တစ်ခုက လည်ပတ်နေပေမယ့် အသံပိတ်ထားပြီး၊ တစ်ခုကတော့ ပိတ်ထားခဲ့တယ်။
ဒေါက်တာဗိုလ်ကိုးသည် ဦးနှောက်ပုံရိပ်စက်ကိရိယာများကို အသုံးပြု၍ ထိတွေ့နေစဉ် ဦးနှောက်က
သကြားဓာတ်ကို ဘယ်လောက်အသုံးပြုမလဲဆိုတာကို ရှာဖွေခဲ့သည်။
ဤကိရိယာသည် စမတ်ဖုန်းကဲ့သို့သော စိတ်လှုပ်ရှားစေသော ကိရိယာတစ်ခုကြောင့် ဦးနှောက်လှုပ်ရှားမှုတွင် ပြောင်းလဲမှုများ
ရှိမရှိကို အလွန်ထိရောက်စွာ ဖော်ပြပေးသည့် အညွှန်းတစ်ခုဖြစ်သည်။
ဦးနှောက်ကို လှုံ့ဆော်တဲ့အခါမှာ ကားတစ်စီးလိုပဲ ဂလူးကို့စ်ကို စားသုံးပါတယ်။
မိုဘိုင်းဖုန်းကို ၁၅ မိနစ်ကြာ ထိတွေ့ခြင်းသည် ဦးနှောက်အတွင်း သကြားစားသုံးမှု တိုးလာခြင်းနှင့်
ဆက်စပ်နေပြီး၊ ၎င်းသည် မိုဘိုင်းဖုန်း၏ ရေဒီယိုလှိုင်းများကြောင့် ဦးနှောက် လှုပ်ရှားခဲ့ကြောင်း ပြသသည်။
ဦးနှောက်၏ညာဘက်သည် အန်တနာနှင့် အလွန်နီးကပ်နေပြီး မိုဘိုင်းဖုန်းပိတ်ထားသည့်အချိန်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်
ဇီဝဓာတုလှုပ်ရှားမှု တိုးတက်မှုအများဆုံးကို ပြသခဲ့သည်။
လက်ရှိ မိုဘိုင်းဖုန်းနည်းပညာများမှ ထွက်သော ရေဒီယိုလှိုင်းများသည် အားနည်းသော်လည်း
လူ့ဦးနှောက်ကို လှုံ့ဆော်ကာ သက်ရောက်မှုရှိစေနိုင်သည်။
အသံမထွက် (silent) မုဒ်ဖြင့် မိုဘိုင်းဖုန်းကို အသုံးပြုသောအခါ ဒေါက်တာ ဗိုလ်ကိုး၏ စမ်းသပ်မှုအရ
လူ့ဦးနှောက်သည် မိုဘိုင်းဖုန်း မိုက်ခရိုဝေ့များကြောင့် ဇီဝဓာတုဆိုင်ရာ တုံ့ပြန်မှုတစ်ခုကို ပြသခဲ့သည်။
ဥပဒေအကန့်အသတ်ထက် အလွန်နိမ့်သော အဆင့်များတွင် ဖြစ်ပေါ်သည့် ဇီဝဓာတု တုံ့ပြန်မှု။
အများသူများက မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ ဆိုကြတဲ့ တစ်ခုခု။
ဒေါက်တာဗိုလ်ကိုးက မှတ်တမ်းတင်ထားသော တုံ့ပြန်မှုသည် ပိုမိုကြီးမားသော စိုးရိမ်ချက်တစ်ခု၏ ဒုတိယအဆင့်ဖြစ်သည်။
ဤ မိုက်ခရိုဝေ့ဗ် ရောင်ခြည်များကို ဦးနှောက်ထဲတွင် တကယ် ဘယ်လို စုပ်ယူသွားသလဲဆိုသည့်
နည်းလမ်း။ ဤကို SAR တန်ဖိုးဟု လူသိများလာခဲ့သည်။
SAR သည် သီးခြားစုပ်ယူနှုန်း (Specific Absorption Rate) ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။
ဒါကတော့ သတ်မှတ်ထားသော အချိန်အတွင်း သတ်မှတ်ထားသော အတွင်းပမာဏအတွင်း လူ့ခန္ဓာကိုယ်က ရေဒီယိုလှိုင်းများကို
ဘယ်လောက် စုပ်ယူထားသလဲ ဆိုတာကို တိုင်းတာခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤသည်မှာ ရေဒီယိုထုတ်လွှင့်စက်မှ လူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ် သက်ရောက်သည့် အပူထွက်မှုကို တိုင်းတာခြင်းဖြစ်သည်။
SAR ကို အောက်ပါနည်းဖြင့် တိုင်းတာသည်။ အတုခေါင်းတစ်ခုကို အသုံးပြုသည်။
ဤအရာကို လူ့ဦးနှောက်ကို ကိုယ်စားပြုရန် ရည်ရွယ်ထားသော ဂလူးကို့စ်ရောနှောမှုဖြင့် ပြည့်နှက်ထားသည်။
စမ်းသပ်ကိရိယာသည် မော်ဒယ်၏ ဦးခေါင်းအရိုးကို ဖြတ်ကျော်ဝင်ရောက်သည့် မိုက်ခရိုဝေ့ဗ် ရောင်ခြည်ပမာဏကို တိုင်းတာသည်။
ထို့နောက် စုပ်ယူထားသော စွမ်းအင်ပမာဏအပေါ် မူတည်၍ SAR တန်ဖိုးကို တွက်ချက်သည်။
EU အတွက် တစ်ကီလိုဂရမ်လျှင် ၂ ဝပ်သာ ခွင့်ပြုပြီး အသားအရေ အလယ်အလတ် ၁၀ ဂရမ်အတွက် အကန့်အသတ်ဖြစ်သည်။
အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုအတွက် ပျမ်းမျှတစ်ဂရမ်အရွယ်အစားရှိသော အသားအရေပေါ်တွင် ၁.၆ ဝပ်/ကီလိုဂရမ် ဖြစ်သည်။
အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုမှာ EU ထက် ပိုမိုတင်းကြပ်တဲ့ အထက်ကန့်သတ်ချက်ရှိသော်လည်း၊ ဩစတြေးလျနဲ့ နယူးဇီလန်ကဲ့သို့သော
နိုင်ငံများကတော့ EU ရဲ့ ကန့်သတ်ချက်များကို အသုံးပြုကြသည်။
စျေးကွက်တွင် လူကြိုက်အများဆုံး မိုဘိုင်းဖုန်းအချို့သည် မိုက်ခရိုဝေ့ဗ် ရောင်ခြည်ကို အလွန်များစွာ ထုတ်လွှတ်သောကြောင့်
၎င်းတို့၏ SAR တန်ဖိုးသည် အထက်ကန့်သတ်အနီးတွင် ရှိနေသည်။
ဦးခေါင်းအလွှာ၏ မီလီမီတာတိုင်းသည် မိုက်ခရိုဝေ့ဗ် ရောင်ခြည်မှ ဦးနှောက်ကို ကာကွယ်ပေးကာ ထိုကြောင့်
မိုဘိုင်းဖုန်း၏ SAR တန်ဖိုးကို လျော့နည်းစေသည်။
ကလေးများသည် ပျမ်းမျှအသက် ၈ နှစ်တွင် ပထမဆုံး မိုဘိုင်းဖုန်းကို ရရှိကြသည်။
၈နှစ်အရွယ်ကလေးတစ်ယောက်၏ ဦးခေါင်းအရိုးသည် လူကြီး၏ ဦးခေါင်းအရိုးထက် အထူးသဖြင့် ပိုသေးငယ်သည်။
မိုဘိုင်းဖုန်းများကို ကလေးဦးခေါင်းထူထန်မှုနှင့်ညီမျှသောထူထန်မှုဖြင့်
စမ်းသပ်ထားမည်ဟု မျှော်လင့်ရသည်။
SAM ခေါင်းသည် ပျမ်းမျှပုံစံရှိပြီး ကြီးမားသော လူခေါင်းတစ်လုံးဖြစ်သည်။
လူသားများထံမှ ရယူထားသော ဦးခေါင်းတိုင်းတာချက် ၁၀,၀၀၀ ချက်၏ ပျမ်းမျှတန်ဖိုးကို အသုံးပြု၍ လူသားဦးခေါင်းပျမ်းမျှကို
ကိုယ်စားပြုသည့် ဤ SAM ဖန်တမ်ဦးခေါင်းကို ဖန်တီးခဲ့သည်။
အမှန်တော့ ပျမ်းမျှ လူကြီးတစ်ယောက်ရဲ့ ဦးခေါင်းဟာ ၈ နှစ်အရွယ် ကလေးတစ်ယောက်ရဲ့ ဦးခေါင်းထက် သိသိသာသာ ကြီးမားပါတယ်။
ဒါပေမယ့် SAM ဖန်တမ်ခေါင်းကို ထုတ်လုပ်တဲ့ ကုမ္ပဏီကို မေးမြန်းစစ်ဆေးတဲ့အခါ အမှန်တကယ်က ပိုဆိုးနေကြောင်း သိရှိခဲ့ရတယ်။
SAM စမ်းသပ်မော်ဒယ်သည် လူ ၁၀,၀၀၀ ဦး၏ ပျမ်းမျှတန်ဖိုးသာမက အမေရိကန်တပ်မတော်ရှိ စစ်သား ၁၀,၀၀၀ ဦး၏ ပျမ်းမျှတန်ဖိုးဖြစ်သည်။
အမေရိကန်တပ်မတော်ဝန်ထမ်းတွေရဲ့ ဦးခေါင်းတွေက ပျမ်းမျှ ၈ နှစ်အရွယ်ကလေးတွေထက် ပိုကြီးပြီး ပိုထူပါတယ်။
ထို့ကြောင့် မိုဘိုင်းဖုန်းများကို အသက်ရှစ်နှစ်အရွယ်ကလေးတစ်ယောက်၏ ဦးခေါင်းပေါ်တွင် စမ်းသပ်ကြည့်ပါက
အများစု မအောင်မြင်နိုင်ကြောင်း ခန့်မှန်းနိုင်ပါသည်။
လမ်းညွှန်ချက်တွေကို ဘယ်သူ သတ်မှတ်တာလဲ?
ဤသူများသည် ICNIRP ဟုခေါ်သော ကော်မတီမှ လူများဖြစ်ကြသည်။
မိုဘိုင်းဖုန်းများပေါ်တွင် အလုပ်လုပ်သူများသည် ဇီဝအင်ဂျင်နီယာများဖြစ်ကြသည်။
သူတို့က အသက်ရှင်ဆဲလ်အတွင်းမှာ ဘာတွေဖြစ်နေလဲဆိုတာ မသိကြပေမယ့် အဲဒီအကြောင်းကို ဂုဏ်ယူပြောဆိုနေကြတယ်။
သူတို့ထင်ကြသည်မှာ အသက်ရှင်နေသော အရာဝတ္ထုတစ်ခု၏ ကျန်းမာရေးကို ထိခိုက်စေနိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသော အချက်မှာ
၎င်းသည် အရေပြားကို အပူပေးရန် လုံလောက်စွာ အားကောင်းမကောင်းသာ ဖြစ်သည်ဟု သတ်မှတ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။
ဒါကတော့ "ကြက်ဥကိုပြုတ်ရင် ခိုင်သွားမယ်ဆိုတာ ကျွန်တော်တို့သိတယ်" လို့ ပြောတာနဲ့ တူတယ်။
သူတို့ မသိတာက ကြက်ဥကို မပြုတ်ထားရင် ကြက်တစ်ကောင်ဖြစ်သွားမယ်ဆိုတာပါ။
သူတို့မှာ ဒါဘယ်လိုဖြစ်တာလဲဆိုတာ တစ်စုံတစ်ခုမှ မသိကြဘူး။ ဒါပေမယ့် သိနေသလိုပဲ ပြောနေဆဲပဲ။
၂၀၁၁ ခုနှစ်တွင် ကမ္ဘာ့ကျန်းမာရေးအဖွဲ့ (WHO) သည် မိုဘိုင်းဖုန်းများအတွက် အန္တရာယ်အမျိုးအစားခွဲခြားမှုကို
ပြောင်းလဲကာ၊ မိုဘိုင်းဖုန်းအသုံးပြုခြင်းနှင့် ဆက်စပ်သော ဦးနှောက်အတွင်းကင်ဆာအမျိုးအစားတစ်ခုဖြစ်သည့် ဂလိုရီယိုမာ (glioma)
ဖြစ်ပွားနိုင်ခြေ တိုးလာခြင်းကြောင့် လူသားများအတွက် ကင်ဆာဖြစ်စေနိုင်သည့် အရာ (possibly
carcinogenic to humans) အဖြစ် ပြန်လည်သတ်မှတ်ခဲ့သည်။
အခြေအနေကို ဤအလျင်အမြန်ပြောင်းလဲစေခဲ့တာ ဘာလဲ?
မိုဘိုင်းဖုန်းများ၏ ကျန်းမာရေးအပေါ် ဖြစ်နိုင်သော သက်ရောက်မှုများအပေါ်
မရေမတွက်နိုင်အောင် သုတေသနများ ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။
တချို့က ထိရောက်မှုကို ပြသတယ်။ တချို့ကတော့ မပြသဘူး။
သို့သော် အထောက်အထားအပြည့်အစုံဆုံး သုတေသနကို Lennart Hardell မှ ထုတ်ပြန်ခဲ့သည်။
သူသည် ယခင်က လုပ်ဆောင်ခဲ့သမျှ သုတေသနစီမံကိန်းများထဲမှ အကြီးဆုံးနှင့်
အတွေးအမြင်အနက်ရှိုင်းဆုံး သုတေသနစီမံကိန်းကို ဦးဆောင်ခဲ့သည်။
သူသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အလုပ်ကို ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းမှ အခြားသူများ၏ အလုပ်များနှင့် ပေါင်းစပ်ခဲ့သည်။
၁၉၉၀ ပြည့်နှစ်အစောပိုင်းကစပြီး ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းရှိ လူပေါင်း ၂,၀၀၀ ကျော်၏ ဖုန်းသုံးစွဲမှုအလေ့အထများကို သူတို့ လေ့လာခဲ့ကြသည်။
အက်စထရိုဆိုဆိုမားနှင့် အက်ကော့စတစ်နျူရိုမာကဲ့သို့သော ဦးနှောက်ကင်ဆာများသည် နားနှင့် နီးစပ်မှုကြောင့်
မိုဘိုင်းဖုန်းအသုံးပြုမှုနှင့် အများဆုံး ဆက်စပ်နေသည်။
ရလဒ်များက အံ့ဩဖွယ်ဖြစ်သည်။ သူတို့က မိုဘိုင်းဖုန်းအသုံးပြုခြင်းက ဦးနှောက်ကင်ဆာဖြစ်ပွားနိုင်ခြေကို
တကယ့်တကယ် တိုးမြှင့်ပေးတယ်လို့ သတ်မှတ်ခဲ့ကြသည်။
ထို့အပြင် ယခင်လေ့လာမှုများတွင် ထိရောက်မှု မတွေ့ရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းကိုလည်း သူတို့ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။
ငါထင်တာက ဒါဟာ ကင်ဆာဖြစ်စေနိုင်တယ်ဆိုတာဟာ ဖြစ်နိုင်တယ်ဆိုတာထက် ပိုမိုသက်သေပြချက်တွေ ရှိနေတယ်လို့ ထင်ပါတယ်။
ဒါပေမယ့် တစ်နည်းအားဖြင့် နားလည်တယ်ထင်တယ်၊ ဘာလို့ဆိုတော့ ဖြစ်လာမယ့် ကင်ဆာအများစုက မရောက်လာသေးဘူး။
လူတွေက မိုဘိုင်းဖုန်းကို အသုံးပြုလာတာ မကြာသေးလို့ အမှန်တကယ် ထိရောက်မှုတွေ မထင်ရှားသေးပါဘူး။
အခြားကင်ဆာဖြစ်စေသော အရာများကဲ့သို့ပင် ထိတွေ့ခံရခြင်းမှ ထိရောက်မှုကို မြင်တွေ့ရန် အနည်းဆုံး တစ်ဆယ်နှစ် ကြာမြင့်သည်။
မိုဘိုင်းဖုန်းပေါက်ကွဲမှုဟာ ၁၉၉၀ ပြည့်နှစ်အဆုံးပိုင်းမှစတင်ခဲ့တာဖြစ်လို့၊
ထိခိုက်မှုတွေကို ယခုမှသာ စတင်မြင်တွေ့လာတာမှာ အံ့ဩစရာမဟုတ်ပါဘူး။ အဲဒါကလည်း အခုလောလောဆယ် ဖြစ်နေဆဲပါ။
ဒါဆို တယ်လီကွန်းဆက်သွယ်ရေးလုပ်ငန်းက ၎င်း၏အသုံးပြုသူများကို ဦးနှောက်ကင်ဆာမှ ကာကွယ်ရန် ဘာလုပ်ဆောင်နေသလဲ?
လုံခြုံရေးလက်စွဲစာအုပ်များကို တစ်ကြည့်ခြင်းဖြင့် သူတို့သည် ကိုယ်ပိုင်ကာကွယ်မှုကို ပိုမိုစိုးရိမ်နေကြောင်း သိသာသည်။
ဤကြိုးမဲ့စက်မော်ဒယ်သည် ရေဒီယိုလှိုင်းထိတွေ့မှုနှင့်ပတ်သက်၍ ဥပဒေရေးရာလိုအပ်ချက်များနှင့် ကိုက်ညီပါသည်။
ဤအပိုင်းတွင် ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း အသုံးပြုပါက ဥပဒေရေးရာလမ်းညွှန်ချက်များနှင့် ကိုက်ညီပါသည်။
BlackBerry စက်ကို ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် အနည်းဆုံး ၂.၅ စင်တီမီတာ ဝေးအောင်ထားပါ၊ ကိုယ်ဝန်ဆောင်မိခင်များနှင့်
လူငယ်များ၏ ဝမ်းဗိုက်အပါအဝင်။ ဖုန်းခေါ်ဆိုချိန်ကို လျှော့ချပါ။
မိုဘိုင်းဖုန်းအများစု၏ နောက်ဘက်တွင် ခန္ဓာကိုယ်မှ ဘယ်လောက်အကွာအဝေးတွင်
ကိုင်ထားသင့်သည်ဆိုသည့် ညွှန်ကြားချက်များ ပါရှိသည်။
အများအားဖြင့် လုံးဝအသုံးမဝင်သော ညွှန်ကြားချက်များ။
ဆက်သွယ်ရေးလုပ်ငန်းက သူတို့ဖြစ်စေတဲ့ ပျက်စီးမှုတွေကို သုတေသနလုပ်ဖို့ ငွေထောက်ပံ့တဲ့အခါ ဘာတွေဖြစ်မလဲ?
ဤသုတေသနအရ မိုဘိုင်းဖုန်းအသုံးပြုခြင်းသည် ကင်ဆာဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုတွင် သက်ရောက်မှုရှိကြောင်း သက်သေပြသည်။
သို့သော် သူတို့သည် ဤသုတေသနကို ကိုယ်ပိုင်အဖြစ်သာ သိမ်းဆည်းထားတတ်ကြသည်။
EMF တွေကြောင့် ကျွန်တော်တို့ ဘာတွေ သိမ်းဆည်းထားနေလဲဆိုတာကို တကယ် မသိပါဘူး၊ အကျိုးသက်ရောက်မှုတွေက အများအားဖြင့်
ရေရှည်ဖြစ်ပြီး၊ သင်ပြောသလို ကျယ်ပြန့်စွာ ထိတွေ့နေရတာကြောင့်ပါ။
နှင့် ဤထိတွေ့မှုများအပေါ် ကျယ်ပြန့်စွာ မူတည်ခြင်း။
ကျွန်တော်တို့ ဘာလုပ်နေလဲဆိုတာကို မသေချာသေးပါဘူး။
ကူးစက်ရောဂါဗေဒက ဖုန်းသုံးခြင်းဟာ ဦးနှောက်ကင်ဆာဖြစ်ပွားနိုင်ခြေကို တိုးမြှင့်တယ်ဆိုတာကို ရှင်းလင်းပြသထားပါတယ်။
ICNIRP အဖွဲ့ဝင်များက မြင်သင့်တာကတော့ ရှင်းလင်းပြတ်သားတဲ့ အကြောင်းနှင့် အကျိုးဆက်ဖြစ်စဉ်၊
ဘယ်လိုဖြစ်ပေါ်တာ၊ ယန္တရားကဘာလဲ၊ ကင်ဆာက ဘယ်လိုဖြစ်ပေါ်တာလဲ ဆိုတာတွေကို တိတိကျကျ သိမြင်ဖို့လိုပါသည်။
ကမ္ဘာမြေရဲ့ ကြိမ်နှုန်းများနှင့် လုံးဝကိုက်ညီပြီး ၎င်း၏ မက်ဂနက်စ်ကွင်းကို အလွန်ထိခိုက်ခံစားတတ်သော
သတ္တဝါတစ်ခုဆိုပါက လူ့လက်ရာ မိုက်ခရိုဝေ့များအပေါ် သဘာဝအတိုင်း တုံ့ပြန်မည်ဟု ထင်ရှားပါသည်။
သို့သော် နှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက ဆက်သွယ်ရေးလုပ်ငန်းကဏ္ဍသည် မေးခွန်းတစ်ခုတည်းကို မေးကာ သူတို့၏ လုပ်ရပ်များကို ကာကွယ်ခဲ့သည်။
မိုဘိုင်းဖုန်းက ကင်ဆာကို ဘယ်လိုဖြစ်စေသလဲ?
နောက်ဆုံးတော့ သူတို့မေးခဲ့တဲ့မေးခွန်းဟာ မှားနေခဲ့တယ်။
မိုဘိုင်းဖုန်းတစ်လုံးက လူ့ခန္ဓာကိုယ်က ကင်ဆာကို ကုသခြင်းမှ ဘယ်လိုတားဆီးသလဲ?
ဖြေရှင်းချက်မှာ မက်တိုနီနင် ဖြစ်သည်။
သင်မြင်ပါပြီ၊ မီလာတိုနင်သည် ဟော်မုန်းတစ်မျိုးဖြစ်ပြီး ယုံမယုံ၊ ဦးနှောက်ထဲမှာ ထုတ်လုပ်တာပါ။
ဤဓာတ်ကို ဦးနှောက်ရှိ ပိုင်နီးယယ်ဂလန်ဒ်တွင် ထုတ်လုပ်ပြီး ဗီတာမင်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အလွန်ပြင်းထန်သော
အောက်စီဒိတ်ဆန့်ကျင်ဓာတ်များ ပါဝင်သည်။ ဥပမာအားဖြင့်–
မယ်လတိုနင်သည် ဗီတာမင် C ထက် ၅ ဆ ပိုထိရောက်ပြီး ဗီတာမင် E ထက် ၂ ဆ ပိုထိရောက်သည်။
ဒါကို ညဘက်ပဲ ဖြန့်ဝေတယ်။
ညဘက်မှာပဲ ကျွန်ုပ်တို့အတွက် အထူးလိုအပ်တာဖြစ်ပြီး၊ အဲဒီအချိန်မှာ ကျွန်ုပ်တို့အိပ်စဉ် ကျွန်ုပ်တို့ဦးနှောက်က
ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်းရှိ ဆဲလ်တွေကို ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းပေးပါတယ်။
ဒီအချိန်မှာ မက်တိုနင်က အလုပ်လုပ်တာပါ။
တစ်နေ့တာအတွင်း ကျွန်ုပ်တို့ခန္ဓာကိုယ်မှ ဆဲလ်များ ခန့်မှန်းအားဖြင့် သန်းငါးရာခန့် ဆုံးရှုံးနေပါသည်။
ညဘက်တွင် ကျွန်ုပ်တို့၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ဆဲလ်မိုက်တိုစစ် (cell mitosis) ဟုခေါ်သော ဆဲလ်ခွဲခြားခြင်းဖြစ်စဉ်မှတဆင့်
ဤဆဲလ်များကို အစားထိုးပြန်လည်ပြင်ဆင်သည်။
၎င်းသည် အခေါ်ဆိုသော လွတ်လပ်သော ရေဒီကယ်များကို ဖမ်းဆီးသည်။
ဒီအခမဲ့ရာဒီကယ်များသည် စွမ်းအင်ထုတ်လုပ်ခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်မှ ကျန်ရှိနေသော အီလက်ထရွန်များဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းတို့သည်
ကျွန်ုပ်တို့ကိုယ်ကို ပြန်လည်ထူထောင်ရန် လိုအပ်ပါသည်။
၁၂၃၄၃၂၁ ၁၂၃၄၃၂၁ ညတိုင်း ကျွန်ုပ်တို့ခန္ဓာကိုယ်များ ပြန်လည်ပြုပြင်တိုင်း ဆဲလ်မိုက်တိုစစ်၏ ထွက်ကုန်အဖြစ်
သန်းပေါင်းများစွာသော လွတ်လပ်သော ရေဒီကယ်ဆဲလ်များ ထွက်ပေါ်သည်။
ဤအခမဲ့ရေဒီကယ်ဆဲလ်များသည် ကျန်းမာသောဆဲလ်များကို တိုက်ခိုက်သည်။
၁၂၃၄၃၂၁ ၁၂၃၄၃၂၁ အများအားဖြင့် လွတ်လပ်သော ရေဒီကယ်ဆဲလ်များသည် ကင်ဆာအများစုတွင် အဓိက ဖြစ်စေသော
အကြောင်းရင်း သို့မဟုတ် အချက်တစ်ခုအဖြစ် သဘောတူလက်ခံထားသည်။
ဤအခမဲ့ရေဒီကယ်များမှ ကျွန်ုပ်တို့ခန္ဓာကိုယ်၏ အရေးကြီးဆုံး ကာကွယ်မှုမှာ ၎င်း၏ အင်အားအကောင်းဆုံး
အောက်ဆီဒိတ်ရှင်းတားဆေးဖြစ်သည့် မယ်လတိုနင်ဖြစ်သည်။
၁၂၃၄၃၂၁ ၁၂၃၄၃၂၁ ၎င်းသည် သွေးထဲသို့ ဝင်ကာ သဘာဝအောက်စီဒန်တားဆေးတစ်ခုအဖြစ်၊
သဘာဝကင်ဆာတိုက်ဖျက်ဆေးတစ်ခုအဖြစ် လှုပ်ရှားသည်။
မယ်လတိုနင်သည် ကင်ဆာဆန့်ကျင်ရာတွင် အလွန်အလွန်အစွမ်းထက်သော အေးဂျင့်တစ်ခုဖြစ်သည်။
ဤသည်ကို oncostatic agent ဟုခေါ်ကြပြီး ကင်ဆာမှ သင့်အား ကာကွယ်ပေးသည်။
ဒါက သင့်အိပ်စက်-နိုးထ စက်ဝိုင်းကိုလည်း ထိန်းညှိပေးပြီး၊ သင့်အား ကောင်းမွန်စွာ ညအိပ်ခြင်းနှင့်
မက်လာတိုနင်၏ သင့်တော်သော ပမာဏကို ရရှိစေပါသည်။
ဤသည်မှာ အသက်အိုရွယ်ခြင်းကို တားဆီးပေးသည့် မော်လီကျူးတစ်ခုဖြစ်သည်။ အခြားအားဖြင့် ၎င်းသည် လွတ်လပ်သော
ရေဒီကယ်များကို ဖမ်းယူကာ သင့်အသားအရေကို ပိုငယ်ရွယ်လှပစေသည်။
မယ်လတိုနင်သည် ကင်ဆာဖြစ်စေသော အခမဲ့အောက်စီဂျင်အိုင်းယွန်းများကို ဖမ်းဆီးပေးသည့် ကိုယ်ခန္ဓာ၏ အံ့ဩဖွယ် ကုထုံးဖြစ်သည်။
ကျွန်ုပ်တို့ဓာတ်ခွဲခန်းတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ စုဆောင်းထားသော သုတေသနလေ့လာမှု ၁၂,၀၀၀ ခုရှိပြီး၊ ၎င်းသည်
လူသုံးများသော ခေါင်းကိုက်ဆေး ပါရာစီတမောလ်အပေါ် ထုတ်ဝေခဲ့သမျှ သုတေသနများထက် ပိုများပါသည်။
မက်တိုနင်တွင် ပါရာစီတမောထက် သိပ္ပံဆိုင်ရာ စိတ်ဝင်စားမှု ပိုမိုများပြားနေသည်။
မက်လာတိုနင် ထုတ်လွှတ်မှု လျော့နည်းခြင်း၏ အကျိုးဆက်များက ဘာတွေလဲ?
ဟုတ်ကဲ့၊ မက်လာတိုနင် အဆင့်များ လျော့နည်းလာရင် ကိုယ်ခံစွမ်းအားစနစ် ချို့ယွင်းသွားပါသည်။
အစပိုင်းမှာ သင်အိပ်ရာဝင်ရာမှာ အခက်အခဲတွေကြုံရတတ်ပြီး၊ ဥပမာ အိပ်မပျော်ခြင်း သို့မဟုတ်
အိပ်သွားပေမယ့် ပြန်အိပ်မပျော်ခြင်း ဖြစ်တတ်သည်။
မက်တိုနီနင်သည် သင့်နှလုံးကိုလည်း ကာကွယ်ပေးသောကြောင့် သင့်တွင် နှလုံးဆိုင်ရာပြဿနာများ ဖြစ်နိုင်ပါသည်။
သင့်ရဲ့ ကိုယ်ခံစွမ်းအားစနစ်က အကောင်းဆုံး မလည်ပတ်နေတဲ့အတွက် ရောဂါဖြစ်ရလွယ်ကူနေပါတယ်။
ဤသည်များမှာ မက်တိုနင်အဆင့်ကျဆင်းသွားသောအခါ ဖြစ်ပေါ်တတ်သော အချို့အရာများဖြစ်သည်။
ဥပမာအားဖြင့် ရင်ကင်ဆာရှိ အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ မီလက်တိုနင်ပမာဏသည် အသက်အရွယ်တူ ပုံမှန်အမျိုးသမီးတစ်ဦးနှင့်
နှိုင်းယှဉ်လျှင် တစ်ဆယ့်တစ်ပိုင်းသာရှိသည်။
နှင့် ပရိုစတိတ်ကင်ဆာရှိသူများတွင် သင့်တော်စွာရှိသင့်သော မီလက်တိုနင်၏ တစ်ဝက်ထက်နည်းသာသာသာရှိကြသည်။
အော်တစ်စစ်ကလေးများတွင် သင့်တော်သင့်သော မီလာတိုနင်အဆင့်၏ တစ်ဝက်ထက်နည်းသာရှိသည်။
၁၂၃၄၃၂၁ ၁၂၃၄၃၂၁ ညအလုပ်ချိန်အလုပ်သမားများတွင် ညဘက်အလုပ်လုပ်ခြင်းနှင့်
အလင်းထိတွေ့ခြင်းကြောင့် မက်လာတိုနင် လျော့နည်းသွားသည်။
သူတို့သည် ညအချိန်တွင် မီလတိုနင် မထုတ်လုပ်ကြပါ၊ ၎င်းသည် ရင်သားကင်ဆာဖြစ်ပွားမှုအန္တရာယ်ကို ၅၀% တိုးမြှင့်သည်ဟု သိရှိရသည်။
ကင်ဆာသုတေသနအပြည်ပြည်ဆိုင်ရာအေဂျင်စီ (IARC) သည် မက်လာတိုနင် လျော့နည်းခြင်းကြောင့် ညအလှည့်အလုပ်ကို
တဖြည်းဖြည်း 'ကင်ဆာဖြစ်နိုင်ခြေရှိ' အဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည်။
ယခုအခါ ညအလုပ်ချိန်တွင် အလုပ်လုပ်သူများ သို့မဟုတ် မျက်မမြင်သူများသည် ပျမ်းမျှ လူဦးရေထက်
ကင်ဆာဖြစ်ပွားမှုနှုန်းကွာခြားကြောင်း ပြသသည့် သုတေသနများ များပြားလာပါပြီ။
ဤသုတေသနများအများစုသည် မယ်လတိုနင်အဆင့်မရှိခြင်း သို့မဟုတ် လျော့နည်းခြင်းသည် ကျန်းမာရေးကို
ဆိုးကျိုးသက်ရောက်စေသည်ဆိုသည့် အမြင်ကို ထောက်ခံသည်။
ခန္ဓာကိုယ်သည် ညဘက်တွင်သာ ပြန်လည်ထူထောင်သောကြောင့် ပိုင်နီယယ်ဂလန်သည်
အလင်းမရှိကြောင်း ခံစားသည့်အခါမှသာ မီလာတိုနင် ထုတ်လုပ်သည်။
ဖြစ်တာကတော့ ပိုင်နီးယယ်ဂလန်ဒ်ဟာ အလင်းကို အလွန်ထိခိုက်လွယ်တယ်။
၎င်းသည် မျက်စိမှ သတင်းအချက်အလက်များကို ဦးနှောက်သို့ လက်ခံရရှိပြီး အလယ်ဗဟိုတွင် ဖြတ်သွားသည့် တိကျသော နေရာတွင် တည်ရှိသည်။
ဤကို စူပါခီယာစမက်တစ် နျူကလီးယပ် ဟု ခေါ်သည်။
ထိုနေရာမှ ဆက်သွယ်မှုများသည် တိုက်ရိုက် ပိုင်နီယယ်ဂလန်သို့ သွားကာ အလင်းရှိမရှိကို ပြောပြသည်။
အလင်းရှိသောအခါ ဦးနှောက်မှ ဆဲလ်များကို ပြုပြင်ရန် ပို့လိုသည့် သတင်းအချက်အလက်များတွင် တပြိုင်နက်တည်း အနှောင့်အယှက် ဖြစ်ပေါ်သည်။
အနှောင့်အယှက်များလွန်းလို့ ဆဲလ်တွေက မကြားနိုင်တော့တဲ့အခါမှာ ကိုယ်တိုင်ပြန်ပြင်ဖို့
ဦးနှောက်က အချက်ပြပို့တာက အဓိပ္ပာယ်မရှိပါဘူး။
ဒါကြောင့် ဦးနှောက်က မှောင်မိုက်သွားသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းနေသည်။
လျှပ်စစ်ကွင်းများ၊ သံလိုက်ကွင်းများ သို့မဟုတ် ရေဒီယိုလှိုင်းများသည် မယ်လတိုနင် ထုတ်လုပ်မှုပေါ်
သက်ရောက်မှုရှိကြောင်း ဘယ်သုတေသနတွေက ပြသထားပါသလဲ?
ဟုတ်ကဲ့၊ အမေရိကရှိ Battelle အင်စတီကျဉ်သည် 1970 ပြည့်နှစ်များ နောက်ပိုင်းကစ၍
ဤဘာသာရပ်ပေါ်တွင် အများကြီး သုတေသန လုပ်ဆောင်နေပါသည်။
နှင့် သူ၏ သိပ္ပံပညာရှင်များဖြစ်သည့် Barry Wilson၊ Dick Stevens နှင့် အခြားသူများက ဒီအကြောင်းကို စဉ်းစားစတင်ခဲ့ကြသည်၊ အကြောင်းက
မီးဖွင့်လိုက်တဲ့အခါ ဦးနှောက်က မယ်လတိုနင် ထုတ်လုပ်မှုကို ရပ်တန့်သွားသည်ကို ကျွန်ုပ်တို့ သိရှိထားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
ဒါကြောင့် သူတို့ထင်ခဲ့တာက၊ ကျွန်တော်တို့ ကိုယ်တိုင် ဖန်တီးထားတဲ့ လျှပ်စစ်ကွင်းတွေနဲ့ နေ့အချိန်မှာ ရှိတယ်ဆိုတာ ကျွန်တော်တို့အားလုံး
သိထားတဲ့ သဘာဝအလင်းရောင်ကြားကို ဦးနှောက်က ခွဲခြားမသိနိုင်ဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ နေ့အချိန်မှာ
ကျွန်တော်တို့ မီလာတိုနင် မထုတ်လုပ်ကြတာကြောင့်ပါ။
ဒီအတွက် အလွန်ကောင်းမွန်သော ဇီဝဗေဒဆိုင်ရာ အကြောင်းရင်းများ ရှိသည်။
ထို့ကြောင့် သူတို့ထင်ခဲ့ကြသည်မှာ ဤလျှပ်စစ်ကွင်းများသည် မီလာတိုနင် ထုတ်လုပ်မှုကို တားဆီးမည်ဟု၊ ထိုကြောင့် ကင်ဆာဖြစ်ပေါ်စေမည်ဟု၊
အထူးသဖြင့် အမျိုးသမီးများတွင် ရင်ကင်ဆာဖြစ်ပေါ်စေမည်ဟု၊ အကြောင်းကတော့ ပုံမှန်ရှိနေသော
ကိုယ်ခံစွမ်းအားကာကွယ်မှု မရှိတော့မည်ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ဒါဆို ဦးနှောက်က ရေဒီယိုလှိုင်းတွေကို အလင်းလှိုင်းတွေအဖြစ် သဘောပေါက်သလား?
ဟုတ်ကဲ့၊ ကျွန်ုပ်တို့က သူတို့နှစ်ခုကို ခွဲခြားမနိုင်ပါ။
မြင်သာသော အလင်းတွင်လည်း ကြိမ်နှုန်း ရှိသည်။
ပိုင်နီးယယ်ဂလန်သည် အလင်းကြိမ်နှုန်းများနှင့် လူ့ဖန်တီးကြိမ်နှုန်းများကို ခွဲခြားမသိနိုင်ကြောင်း ဆိုသည့်
သီအိုရီကို သုတေသနများစွာမှ မခွဲခွာမဖြစ် သက်သေပြထားသည်။
အားနည်းသော မက်ဂနက်စ်ကွင်းများ (50 Hz နှင့် 16 2/3 Hz) သည် Dzungarian hamster (Phodopus sungorus) ၏ pineal ဂလန်၌
မီလာတိုနင် ထုတ်လုပ်မှုကို တိုက်ရိုက် နှိပ်နင်းသက်ရောက်မှုများ
ယခုလေ့လာမှုရလဒ်များအရ သီးခြားထားသော ဟမ်စတာ ပိုင်နီးယယ်ဂလန်များတွင် နိမ့်ကြိမ်နှုန်း မက်ဂနက်တစ်ကွင်းများသည်
မယ်လတိုနင် ထုတ်လုပ်မှုကို လျော့နည်းစေနိုင်ကြောင်း ပြသသည်။
... မီလာတိုနင် ထုတ်လုပ်မှုကို လျော့နည်းစေသည် ...
… အမေရိကန်ကက်စထရယ်ငှက်များတွင် အလင်း-အဆင့်ပြောင်းလဲမှုနှင့် သက်ဆိုင်၍ လည်ပတ်နေသော
မယ်လတိုနင်ဓာတ်ပမာဏပေါ် မီးလျှပ်စစ်ကွင်းများ၏ သက်ရောက်မှုများ …
အကျဉ်းချုပ်အားဖြင့်၊ EMF သည် အမေရိကန်ကက်စထရယ်ကျားငှက်များတွင် ပလာဇမ မီလက်တိုနင်ကို သက်ရောက်စေခဲ့သည်၊ ...
၁၂၃၄၃၂၁ ၁၂၃၄၃၂၁ EMF များသည် ၎င်းတို့၏ရွှေ့ပြောင်းမှုကို သက်ရောက်စေနိုင်သည်...
… အတိုတိုလှိုင်းရေဒီယိုသံလှိုင်းများ ထိတွေ့ခြင်းကြောင့် နို့နွားများ၏ နှုတ်ခမ်းရည်ထဲရှိ
မယ်လတိုနင်ဓာတ်ပမာဏပေါ်တွင် ရေရှည်သက်ရောက်မှု မတွေ့ရှိခြင်း။
ထို့ကြောင့် EMF သည် မီလတိုနင်ဓာတ်ပမာဏပေါ်တွင် နောက်ကျသည့် အရေးပေါ်သက်ရောက်မှုရှိသည် ...
A 0.5 G၊ 60 Hz မက်ဂနက်တစ်ကွင်းသည် ပိုင်နီယိုဆိုင်တများတွင် မီလာတိုနင် ထုတ်လုပ်မှုကို တားဆီးသည်။
… pinealocytes များတွင် noradrenaline ကြောင့် ထုတ်လုပ်သော melatonin ကို ပျမ်းမျှ ၄၆% လျော့နည်းစေသည်။ ရလဒ်များသည် EM
ထိတွေ့ခြင်းကြောင့် pineal gland တွင် melatonin ကို တစ်ခုချင်းစီသော ဆဲလ်များအား ထိခိုက်စေပြီး
ဖိနှိပ်စေနိုင်သည်ဆိုသည့် သီအိုရီကို ထောက်ခံသည်။
မီလတိုနင် ဖိနှိပ်ခံရခြင်း
သည် ပိုင်နီးယယ်ဂလန်ဒ်တွင် ထုတ်လုပ်နိုင်သည်။
၁၂၃၄၃၂၁ ၁၂၃၄၃၂၁ ကို တစ်ခုချင်းစီသော ဆဲလ်များအား သက်ရောက်ခြင်းဖြင့်။
EMF/EMR သည် တိရစ္ဆာန်များနှင့် လူများတွင် မယ်လတိုနင်ကို လျော့နည်းစေသည် ဒေါက်တာ နီးလ် ချယ်ရီ ၂၀၀၂ ခုနှစ် စက်တင်ဘာလ ၂ ရက်
သုတေသန ၁၇ ခုက ELF နှင့် RF/MW ထိတွေ့ခြင်းကြောင့် မယ်လတိုနင် လျော့နည်းသည်ဟု ပြသသည်။ လူ့ခန္ဓာတွင် EMR နှင့်ဆက်စပ်၍ မီလတိုနင်
လျော့နည်းမှုကို အရေးပါစွာ တွေ့ရှိခဲ့သည့် သုတေသန ၁၆ ခုရှိသည်။
လျှပ်စစ်ကွင်းများ၊ သံလိုက်ကွင်းများနှင့် ရေဒီယိုလှိုင်းများသည် မက်လိုတိုနင် ထုတ်လုပ်မှုကို
သက်ရောက်စေသည်ဟု သက်သေပြသနိုင်သော အထောက်အထား ရှိပါသလား?
ဤသုတေသနအရ ကက်စထရယ်ငှက်များ၏ မက်တိုနင်အဆင့်များသည် ရေဒီယိုလှိုင်းများ ထိတွေ့ခြင်းကြောင့် လျော့နည်းသွားကြောင်း၊
ရေဒီယိုတိုင်အနီးရှိ အဆောက်အအုံပေါ်တွင် နေအိမ်တည်ထားသည့် သဘာဝစတေါ့ခ်ငှက်များသည် ရေဒီယိုတိုင်မှ ဝေးကွာသော နေအိမ်များနှင့်
နှိုင်းယှဉ်လျှင် သားသမီးအရေအတွက်နည်းပါးကြောင်း ပြသထားသည်။ ပိုးများ၊ ပျားများနှင့် ငှက်မျိုးစုံ၊ ပင်လယ်သတ္တဝါများဆိုင်ရာ
သုတေသနများအားလုံးသည် တစ်ခုတည်းသော ဦးတည်ချက်ကို ပြသနေသည်။
ဒါပေမယ့် ပိုင်နီးယယ်ဂလန်ဒ်ရှိ ဆဲလ်များတွင် မက်လာတိုနင်ကို တကယ့်အတိုင်း ထုတ်လုပ်နိုင်ကြောင်း
သက်သေပြသည့် ဓာတ်ခွဲခန်းလေ့လာမှုများ ရှိပါသည်။
ကျွန်ုပ်သည် ဤဆဲလ်များပေါ်တွင် မက်ဂနက်စ်ကွင်းများ၏ သက်ရောက်မှုကို လေ့လာနေပါသည်။
မက်လာတိုနင် အကဲဖြတ်ခြင်း၏ အဆင့်တိုင်းတွင် မက်ဂျီတစ်ကွင်းများသည် မက်လာတိုနင် ထုတ်လုပ်မှုကို ထိခိုက်စေကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။
ထို့ကြောင့် မက်လာတိုနင် ထုတ်လုပ်မှု၏ အစိတ်အပိုင်းအားလုံးနှင့် မက်လာတိုနင် ထုတ်လုပ်မှုကို သံလိုက်ကွင်းများက
တားဆီးပိတ်ပင်ခြင်းတို့တွင် သက်သေများသည် ရှင်းလင်းပြတ်သားပါသည်။
ဤသုတေသနသည် ဤလမ်းကြောင်း၏ အစိတ်အပိုင်းအားလုံးကို တကယ့်အတိုင်း ဖုံးလွှမ်းထားသည်။
ဒါဟာ လုံလောက်စွာ သေချာသလား?
ဟုတ်ကဲ့၊ ဒါက သေချာဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုပါလို့ ပြောနိုင်ပါတယ်။
ကျွန်ုပ်တို့ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ အံ့ဩစရာကောင်းတာကတော့ မီလာတိုနင် ထုတ်လုပ်ခြင်းဖြင့်
အခမဲ့ရေဒီကယ်များ ထုတ်လုပ်မှုကို တုံ့ပြန်တားဆီးနိုင်ခြင်းပါ။
ကျွန်ုပ်တို့သည် ကိုယ်တွင်း၌ တိကျစွာညီမျှပြီး ပြည့်စုံသော ကာကွယ်ရေးစနစ်တစ်ခုကို ဖန်တီးထားပါသည်။
ကျွန်ုပ်တို့၏ခန္ဓာကိုယ်များသည် ဤနည်းပညာကို ပြည့်စုံအောင် ဖွံ့ဖြိုးရန် သန်းပေါင်းများစွာနှစ်များ ကြာခဲ့သည်။
ကျွန်ုပ်တို့ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာခဲ့သည့် ပတ်ဝန်းကျင်အပေါ် အခြေခံ၍ ဖန်တီးထားသော နည်းပညာ။
ဒါပေမယ့် မကြာသေးခင်နှစ်များအတွင်း ကျွန်ုပ်တို့၏ ပတ်ဝန်းကျင်ဟာ အလွန်မြန်ဆန်စွာ ပြောင်းလဲသွားတာ မဟုတ်လား?
မျက်စိဖြင့်ကြည့်လျှင် ကမ္ဘာကြီးသည် မပြောင်းလဲသလို မြင်ရသော်လည်း ဆဲလ်အဆင့်တွင်တော့ ၎င်းသည် ကျွန်ုပ်တို့ဘဝတွင် ယခင်က
မတွေ့ဖူးသော အကြီးမားဆုံး ပတ်ဝန်းကျင်ပြောင်းလဲမှုဖြစ်သည်။
ဒီလိုကြီးမားတဲ့ပြောင်းလဲမှုဟာ မရှောင်လွှဲနိုင်ဘဲ ဒီလိုနူးညံ့တဲ့ညီမျှမှုကို ဖျက်ဆီးမယ်ဆိုတာ သေချာပါပြီ။
ကျွန်ုပ်တို့၏ခန္ဓာကိုယ်တွင် မက်တိုနီနင်ကို လုံလောက်စွာ မထုတ်လုပ်နိုင်ခြင်း၏ အကျိုးဆက်များသည် သေဆုံးစေနိုင်သည်။
ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းရှိ သိပ္ပံပညာရှင်များ ယခုအခါ အခမဲ့ရာဒီကယ်များသည် ကင်ဆာသာမက လူသိများသော ရောဂါတိုင်း၏ ဖြစ်ပေါ်ခြင်း
သို့မဟုတ် တိုးတက်မှုတွင် အကြောင်းရင်း သို့မဟုတ် ပါဝင်ပံ့ပိုးသည့် အချက်တစ်ခု ဖြစ်နိုင်ကြောင်း ယုံကြည်ကြသည်။
၂၀ရာစုအစောပိုင်းတွင် ကလေးငယ်များတွင် ဖြစ်ပေါ်သော သွေးကင်ဆာ (လီယူကီးမီးယား) သည်
ဆေးဘက်ဆိုင်ရာတွင် မကြာခဏတွေ့ရသော ရောဂါတစ်ခု မဟုတ်ခဲ့ပါ။
ထိုအချိန်မှစ၍ ကလေးများအကြား သွေးကင်ဆာဖြစ်ပွားမှုသာ တိုးလာတာကိုသာ ကျွန်ုပ်တို့ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။
နှစ်စဉ် ခန့်မှန်း၍ နှစ်ရာခိုင်နှုန်း တိုးလာသည်။
ဒါဟာ အော်တစ်ဇင်၊ ဦးနှောက်ကင်ဆာနှင့် ကင်ဆာကဲ့သို့ အခြားရောဂါများစွာတွင်လည်း သက်ဆိုင်ပါသည်။
၁၉၁၀ ပြည့်နှစ်များတွင် ကင်ဆာဖြစ်ပွားမှုနှုန်းသည် ယနေ့ရှိနှုန်းထက် ခန့်မှန်းအားဖြင့် တစ်ဝက်သာသာသာရှိခဲ့သည်။
အခြားရောဂါများစွာကို သုတေသနနှင့် သိပ္ပံလေ့လာမှုများအရ လျှပ်စစ်သံလိုက်ကွင်းများနှင့် ရောင်ခြည်ထိတွေ့မှုနှင့်
ဆက်စပ်ကြောင်း တွေ့ရှိထားပြီး၊ မီးအားလိုင်းများသာမက ရေဒီယိုနှင့် မိုက်ခရိုဝေ့ဗ်ကွင်းများလည်း ပါဝင်သည်။
ပြီးခဲ့သည့် ၅၀ နှစ်အတွင်း ကျွန်ုပ်တို့သည် အီလက်ထရိုမက်ဂနက်တစ် ရောင်ခြည်ပင်လယ်ထဲတွင် နက်ရှိုင်းစွာ
နေထိုင်ခဲ့ရသည်။ ၎င်းသည် ကျွန်ုပ်တို့ကို အနှံ့အပြား ဝန်းရံထားသည်။
မမြင်နိုင်တော့ဘူး၊ ကျွန်တော်တို့ မမြင်နိုင်ပါဘူး။ ဒါပေမယ့် အဲဒါ ရှိတယ်ဆိုတာ ကျွန်တော်တို့ သိတယ်။
မိုဘိုင်းဖုန်းကို သုံးတိုင်း၊ အဲဒါ ရှိနေတယ်ဆိုတာ သင်သိတယ်။
အချိန်ကို နောက်ပြန်လှည့်ဖို့ အလွန်ခက်ခဲပါတယ်။ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။
ဒါပေမယ့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ဤကျန်းမာရေးထိခိုက်မှုများကို သတိပြုထားရမည်၊ ထိုသို့ဖြင့်
လုံခြုံရေးကာကွယ်မှုများယူရန် ရွေးချယ်ခွင့်ရှိစေရန်။
ကျွန်တော်တို့ အဲဒါကိုလိုချင်ရင် ကျွန်တော်တို့ လုပ်ရမယ်။
ကျွန်ုပ်ကို စိုးရိမ်စေတဲ့အရာတွေကတော့ လက်ရှိမှာ တကယ်ဖြစ်နေတဲ့ အရာတွေပါ (မှတ်ချက် – ၂၀၁၃ ခုနှစ်တွင် YouTube ပေါ်တွင် တင်ခဲ့သည်)။
ကျွန်ုပ်တို့က လုံလောက်စွာ ဂရုမစိုက်ခဲ့နိုင်ပါသည်။
ယခုဖြစ်ပေါ်နေတဲ့အရာတွေထဲက တစ်ခုကတော့ အော်တစ်ဇင်ဖြစ်ပြီး၊ ဒါကို မှန်ကန်တဲ့အမည်ဖြစ်တဲ့ အော်တစ်ဇင်စပက်ထရမ်ရောဂါ ဟု ခေါ်ကြပါစို့။
မေးမြန်းသူ: သိပ္ပံနယ်ပယ်မှာ လူတိုင်းမှာ မိုဘိုင်းဖုန်းရှိပြီး၊ လူတိုင်းမှာ Wi-Fi ရှိပြီး၊ လူတိုင်းဟာ လျှပ်စစ်သံလိုက်ကွင်းတွေကို
ထိတွေ့နေရတဲ့အခြေအနေကြောင့် စမ်းသပ်ဖို့ ထိန်းချုပ်အုပ်စု (control group) မကျန်တော့ဘူးလို့ သင်ထင်ပါသလား။
ဟုတ်ကဲ့၊ ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးဟာ မိုဘိုင်းဖုန်းနဲ့ Wi-Fi ကနေ ထွက်တဲ့ အီလက်ထရိုမက်ဂနက်တစ် ကွင်းတွေကို လူအများကြီး ထိတွေ့နေရတဲ့
အဆင့်ကို ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး ထိတွေ့သူတွေနဲ့ မထိတွေ့သူတွေရဲ့ ကျန်းမာရေးကွာခြားချက်ကို
ကြည့်ရှုနိုင်ဖို့ ထိန်းချုပ်အုပ်စု မကျန်တော့ပါဘူး။
ဥပမာတစ်ခုဆွဲပြရမယ်ဆိုရင်:
ကျွန်ုပ်တို့တွေ့ရှိခဲ့သည်မှာ ဆေးလိပ်သောက်ခြင်းကြောင့် အဆုတ်ကင်ဆာဖြစ်နိုင်သည်ဆိုတာဖြစ်သည်။
ဒါက တချို့လူတွေ ဆေးလိပ်မသောက်ကြတာကြောင့် ထိန်းချုပ်အုပ်စုကို ဖွဲ့ခဲ့တာပါ။
လူတိုင်း ဆေးလိပ်သောက်ခဲ့ရင် ဆေးလိပ်သောက်ခြင်းက အဆုတ်ကင်ဆာ ဖြစ်စေနိုင်တယ်ဆိုတာကို
ကျွန်တော်တို့ ဘယ်တော့မှ မတွေ့ရှိနိုင်ခဲ့ပါဘူး။
လူတိုင်းဟာ အဆုတ်ကင်ဆာကြောင့် သေဆုံးသွားပြီး၊ ဆေးလိပ်သောက်ခြင်းနှင့် မဆက်နွယ်ဘဲ
နိုင်ငံတစ်ဝန်းက ရောဂါတစ်ခုအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခံရခဲ့လိမ့်မယ်။
မိုဘိုင်းဖုန်းအနှောင့်အယှက်ကြောင့် ဖြစ်တာကတော့ အဲဒီအနှောင့်အယှက်ကို မထိတွေ့ရသေးတဲ့ လူဦးရေ
အပိုင်းအစအားလုံးကို ကျွန်တော်တို့ ဆုံးရှုံးသွားတာပါ။
မိုဘိုင်းဖုန်းမရှိသူ အနည်းငယ်ပင်ဖြစ်စေ မိုဘိုင်းဖုန်းများမှ ထွက်သော ရောင်ခြည်များဖြင့် ဝန်းရံခံထားရပြီး၊
သူတို့ စျေးဝယ်သွားစဉ်၊ ရထားပေါ်မှာ၊ ဘယ်နေရာမှာမဆို အဲဒီရောင်ခြည်များက သူတို့ကို ဝန်းရံနေဆဲဖြစ်သည်။
ငါလို 'မီးခဲတူးထဲက ကနေရီငှက်' တစ်ကောင်ပဲ မဟုတ်ပါဘူး။
နောက်ဆုံးတော့၊ ကျွန်ုပ်တို့ လက်တွေ့လုပ်ဆောင်နေသလို အာကာသအတွင်းရှိ လျှပ်စစ်သံလိုက်ကွင်းများကို ရိုးရှင်းစွာ တိုးမြှင့်လိုက်လျှင်၊
ယခု ကျွန်ုပ်တို့ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မိုက်ခရိုဝေ့များနှင့် လျှပ်စစ်သံလိုက်ကွင်းများသည် ၃၀ နှစ်ကထက် တစ်သန်းဆပိုများနေပါပြီ။
တစ်ခါတစ်ရံမှာတော့ ဒါက သင့်ကိုလည်း ထိခိုက်စေမှာ ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။
၁၅ နှစ်အကြာမှာ ကျွန်ုပ်တို့ ဘယ်မှာ ရှိမယ်ဆိုတာ ပြောဖို့ အရမ်းခက်ခဲပါတယ်။
ဒါပေမယ့် နောက်ဆုံးနှစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပဲ ဒီထိခိုက်စေတဲ့ အကျိုးဆက်တွေကြောင့် လူဦးရေကို
ဘယ်လောက်ထိ ကုန်ကျစရိတ်ဖြစ်နေရတယ်ဆိုတာကို ကျွန်တော်တို့ သိမြင်လာနေပြီလို့ ပြောချင်ပါတယ်။
ပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့ နိုးထပြီး အကြောင်းရင်းတွေကို ကြည့်မယ်။ အကြောင်းရင်းတွေအတွက် တစ်ခုခုလုပ်ဆောင်ရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။
ကျွန်ုပ်တို့သည် ထူးခြားကျွမ်းကျင်သော်လည်း ရှုပ်ထွေးသော သက်ရှိတစ်မျိုးဖြစ်သည်။
ကျွန်ုပ်တို့ခန္ဓာကိုယ် လည်ပတ်ပုံဟာ မစနစ်တကျဖြစ်တာမျိုးမဟုတ်ဘဲ တစ်ညအတွင်းဖြစ်ပေါ်လာတာမျိုးလည်း မဟုတ်ပါဘူး။
ဒီဂြိုဟ်ပေါ်ရှိ အခြားအသက်ရှင်သတ္တဝါတိုင်းကဲ့သို့ ကျွန်ုပ်တို့လည်း ကျွန်ုပ်တို့နေထိုင်သော
ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် ကိုက်ညီအောင် ပြောင်းလဲသင့်တော်လာခဲ့သည်။
ကမ္ဘာ့အစကတည်းက ကွင်းများနှင့် တုံ့ပြန်မှုများ၏ နူးညံ့သော ညီမျှမှုကို ပြသနေသည့် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခု။
ဤဖြစ်ရပ်များသည် ကျွန်ုပ်တို့ကို ဝန်းရံထားခြင်းသာမက ကျွန်ုပ်တို့ကို ကျွန်ုပ်တို့ဖြစ်စေသည်။
ကျွန်ုပ်တို့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဆဲလ်များသည် အလင်းကြိမ်နှုန်းများကို အသုံးပြု၍ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု
ဆက်သွယ်ကြသည်၊ DNA သည် မီးလျှပ်စစ်ဓာတ်ကြိမ်နှုန်းများကို အသုံးပြု၍ မူလအတိုင်း ပြန်လည်ထုတ်လုပ်သကဲ့သို့။
ဤအားလုံး၏ အခြေခံမှာ အပေါင်းအားသွင်းထားသော ပရိုတွန်များနှင့် အနုတ်အားသွင်းထားသော အီလက်ထရွန်များဖြစ်ပြီး၊
၎င်းတို့ကြောင့် ဘဝအားလုံးတွင် သံလိုက်ဓာတ်ရှိလာသည်။
ဘဝရှိသတ္တဝါတိုင်းကဲ့သို့ ကျွန်ုပ်တို့တွင်လည်း cryptochrome ဆဲလ်များ ပါဝင်ပြီး၊ ၎င်းတို့က ကျွန်ုပ်တို့အား ဤကွင်းများကို
ကျွန်ုပ်တို့နားမလည်နိုင်သေးသော နည်းလမ်းများဖြင့် ခံစားနိုင်စေသည်။
ကျွန်ုပ်တို့သည် ကြိမ်နှုန်း၊ လျှပ်စစ်ဓာတ်၊ အလင်းနှင့် သံလိုက်ဓာတ်တို့ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော သတ္တဝါများဖြစ်သည်။
၁၂၃၄၃၂၁။ ထိုအခြေအနေဖြစ်လာရန် သန်းပေါင်းများစွာနှစ်များ ကြာခဲ့ပြီး၊ ၎င်းသည် ပထမဆုံးဆဲလ်မှ စတင်ခဲ့သော ဖြစ်စဉ်တစ်ခုဖြစ်သည်။
ကြိုးမဲ့နည်းပညာကို ကျွန်ုပ်တို့ လက်ခံအသုံးပြုပြီး နေ့စဉ်ဘဝထဲ ထည့်သွင်းထားပေမယ့်၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာသည်
ဆဲလ်အဆင့်တွင် ထိုနည်းပညာ၏ တိုးတက်မှုနှုန်းနှင့် မကိုက်ညီသေးပါ။
ယခု ကျွန်ုပ်တို့ကို ဝန်းရံနေသော ကြိမ်နှုန်းများသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဆဲလ်များအတွက် မသိမှတ်သော အရာများဖြစ်ပြီး၊
၎င်းတို့ကိုသာ မြင်နိုင်ခဲ့ပါက မျက်စိများအတွက်လည်း ထိုအတိုင်း မသိမှတ်သော အရာများဖြစ်နေမည်။
ကျွန်ုပ်တို့၏ကလေးများသည် သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ်များက လုံးဝနားမလည်နိုင်သော ကမ္ဘာတစ်ခုထဲသို့ မွေးဖွားလာကြသည်။
ဒီအားလုံး ဘယ်ကို ဦးတည်သွားမလဲ?
ဒီရုပ်ရှင်ကို ရိုက်ကူးနေစဉ် ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းတွင် 4G နည်းပညာကို ဖြန့်ချိနေသည်။ ဤအရာကို
ဖြစ်စေရန် ကန့်သတ်ချက်များကို မြှင့်တင်နေသည်။
Wi-Fi သည် အိမ်တိုင်း၊ ကျောင်းတိုင်းနှင့် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတိုင်းနီးပါးတွင်
ရရှိနိုင်ပြီး အမြဲတမ်း ကျွန်ုပ်တို့ကို ဝန်းရံနေသည်။
DECT တယ်လီဖုန်းနည်းပညာကို အိမ်တိုင်းနီးပါးတွင် တွေ့နိုင်သည်။
စက်မှုလုပ်ငန်းများသည် တာဝန်ယူ၍ သတိထားရမည့်အချိန်တွင် ကျွန်ုပ်တို့၏ ရေရှည်ကျန်းမာရေးကို မစဉ်းစားဘဲ လုံးဝမဂရုမစိုက်နေသည်။
ငွေကြေးက ကမ္ဘာကို အုပ်ချုပ်တယ်။
ဒီအကြောင်းအပေါ် သူတို့မှာ ကိုယ်တိုင်သိမြင်ခံစားမှု တစ်ခု ဖွံ့ဖြိုးလာနိုင်ခြေဟာ ဆေးလိပ်လုပ်ငန်းကဲ့သို့ပဲ အလွန်နည်းပါးပါသည်။
ဒါကြောင့် ပြောင်းလဲမှုတစ်ခုဖြစ်လာမယ်ဆိုရင်၊ အဲဒါက သူတို့ဆီက မလာပါဘူး။
ဒါက ကျွန်ုပ်တို့ဆီကပဲ ထွက်လာရမယ်။
ကျွန်တော်တို့ မျက်စိဖွင့်ပြီး ပြဿနာကို သိမြင်ရုံပါပဲ။
သင်သည် MTHR ကို အသုံးပြု၍ ရေဒီယိုလှိုင်းများ၏ မက်လိုတိုနင်ပေါ် သက်ရောက်မှုကို သုတေသနရန် ရန်ပုံငွေထောက်ပံ့ရန် စီစဉ်ထားပါသလား?
မိုဘိုင်းဖုန်းများက မက်တိုနီနင် ထုတ်လုပ်မှုကို ထိခိုက်စေတယ်လို့ လူတွေ ပြောတဲ့အခါ၊ သူတို့က
ထိုစနစ်ကို ရည်ညွှန်းနေကြတာကို တွေးဆကြည့်ပါ။
မယ်လတိုနင်သည် အောက်ဆီဒိတ်ရှင်းတားဆေးတစ်မျိုးဖြစ်ပြီး၊ လွတ်လပ်သော ရေဒီကယ်များကို
စုပ်ယူသန့်ရှင်းပေးသည့် ဗက်ကွမ်းကလင်နာတစ်ခုလို ဖြစ်သည်။
ကျွန်ုပ်တို့ သုတေသနအဆိုပြုချက် ထုတ်ပြန်တဲ့အခါ၊ ယခု ကျွန်ုပ်တို့ လုပ်ဆောင်နေသလို၊ အထူးစိတ်ဝင်စားဖွယ်ရာ
နယ်ပယ်များကို ဦးစားပေးဖော်ပြကာ၊ လျှောက်လွှာများနှင့် အဆိုပြုချက်များကို အမျိုးမျိုးစုံလင်စွာ ဖိတ်ခေါ်လက်ခံပါသည်။
သို့သော် ဤအရာများကို ကျွန်ုပ်တို့ လက်ခံရရှိသည့် အခြားလျှောက်လွှာများနှင့်အတူ ဦးစားပေးရမည်။
ကျွန်ုပ်တို့တွင် ဘတ်ဂျက်ကန့်သတ်ချက်ရှိပါသည်။
ဒါပေမယ့် လက်ရှိမှာ မက်တိုနီနင်ဆိုင်ရာ သုတေသန မည်သည့်အစီအစဉ်မျှ မရှိပါ။ ၁၂၃၄၃၂၁ ယခုအချိန်တွင် ဦးစားပေးမဟုတ်ပါ။
MTHR သည် မိုဘိုင်းဖုန်းများက မက်လိုတိုနင်ကို မည်သို့ သက်ရောက်စေသည်ကို စူးစမ်းလေ့လာရန်
သုတေသနတွင် ဆက်လက်ရင်းနှီးမြှုပ်နှံရန် လိုအပ်နေဆဲဖြစ်သည်။