На хвілінку задумайцеся: што прыходзіць вам на розум, калі вы ўяўляеце сабе 4-гадовае дзіця?
Магчыма, вы ўяўляеце дзіця, якое гуляецца, або дзіця, якога абдымае маці.
Вы таксама можаце ўбачыць дзяцей, што гуляюць у групе, або вялікія, цікаўныя вочы дзіцяці, якое адкрывае для сябе свет.
Наступныя сцэны, напэўна, не тыя, пра якія вы думаеце, калі думаеце пра маленькіх дзяцей.
Гэтыя сцэны — публічныя шоу драг-квін, прызначаныя спецыяльна для вельмі маленькіх дзяцей.
Цяпер гэтыя шоу даступныя ў многіх краінах свету, у тым ліку ў Вялікабрытаніі.
Пад маскай талерантнасці і прыняцця так званай гендарнай разнастайнасці нашых дзяцей рыхтуюць да «каляровай» будучыні.
Аднак няма ніякай згадкі пра тое, які ўплыў гэтыя выступы могуць аказаць на душы дзяцей.
Актывісты па абароне дзяцей і сацыяльныя педагогі тэрмінова папярэджваюць, што гэтыя шоу могуць выклікаць
у дзяцей пачуццё моцнай няўпэўненасці і, у некаторых выпадках, нават цяжкія псіхічныя траўмы.
Спецыяліст па сацыяльнай адукацыі Маргрэт Цюс распавядае пра свой прафесійны досвед у інтэрв'ю.
Гэта тычыцца наступстваў занадта ранняга знаёмства з тэмай сэксуальнасці.
Увядзеннем такіх тэм, як транссексуальнасць і гендарная флюіднасць, дзяцей «пазбавяць іх натуральнага развіцця».
Гэта прыводзіць да масавай няўпэўненасці і праблем з паводзінамі ў дзяцей.
З імі часта далей працуюць псіхолагі і тэрапеўты.
«Ад гэтага адна праблема за другой», — сказаў Цюс.
Чытанні кніг у выкананні дрэг-квін для дзяцей дашкольнага ўзросту ўжо шмат гадоў праходзяць у многіх гарадах Германіі.
Яны трывала замацаваліся ў некаторых сферах грамадскага жыцця і рэгулярна праводзяцца ў навучальных установах.
Там дзяцей сутыкаюць з дрэг-квін у яркім макіяжы, якія часта апранаюцца сэксуалізавана.
Кнігі, якія яны там прадстаўляюць, часта прысвечаны тэме трансгендарнасці.
Прасцей кажучы, гэта азначае дзяцей або жывёл, якія не адчуваюць сябе камфортна ў сваёй
прыроднай гендарнай ролі і хочуць змяніць яе на іншую.
Вэб-сайт асацыяцыі «Demo für alle» (Demo for All) дае падрабязную даведачную інфармацыю пра гэтак званыя «чытачныя сесіі».
Там вы можаце прачытаць: «Некаторыя з мастакоў у першую чаргу з'яўляюцца актывістамі і прачыталі класіку гендарнай ідэалогіі.
Яны разумеюць, што вычварэнства сексуальнасці і гендарнай ідэнтычнасці з'яўляецца
абраным сродкам для «дыверсійнай інфільтрацыі» .
Іх парадак дня — не сакрэтная змова, а хутчэй адпавядае «навуковай метадалогіі», пра якую можна прачытаць у артыкуле .
Мэта — глыбока ўкараніць квір-педагогіку ва ўстановы дашкольнай адукацыі, тым самым
разбураючы стэрэатыпы настаўнікаў і ўсе правілы і межы.
Цяпер давайце вернемся да мысленнага эксперыменту на пачатку праграмы.
Спытайце сябе: Што адразу прыходзіць вам у галаву, калі вы думаеце пра найважнейшыя патрэбы маленькага дзіцяці?
Каханне, бяспека, клопат, прастора для свабоднага развіцця, час для гульняў... вось што вы можаце пра гэта падумаць.
Аднак, калі прыслухацца да так званых экспертаў Федэральнага цэнтра аховы здароўя, вы атрымаеце зусім іншы спіс:
Дзеці ва ўзросце ад нуля да чатырох гадоў — гэта сэксуальныя істоты.
Іх трэба праінфармаваць пра «мастурбацыю ў ранням дзяцінстве» і навучыць, як адчуваць «загану і
жарсць», калі яны «дакранаюцца да ўласнага цела».
Яны павінны адкрыць для сябе свае «цяло і геніталіі» і даведацца пра «прыемныя перажыванні фізічнай блізкасці».
Чатырохгадовыя дзеці павінны ўмець інтэрпрэтаваць «сексуальныя пачуцці», такія як блізкасць, жаданне і ўзбуджэнне.
Гэта не проста тэорыя, а ўжо рэалізуецца ў Германіі і іншых краінах ад імя ААН.
Далей маладая жанчына, якая пачала валанцёрскі сацыяльны год (FSJ) у дзіцячым садку, расказвае пра свой досвед.
Аднак ёй давялося рана пакінуць дзіцячы садок, бо яна не пагадзілася з канцэпцыяй
палавога выхавання, якая там укаранялася.
Цяпер мы пакажам вам кароткі ўрывак з іх відэарэпартажу:
"І вось аднойчы прыйшла жанчына з пэўнай добра вядомай дапаможнай арганізацыі – не буду яе называць.
Гэтая дапаможная арганізацыя мае сіні лагатып. І ўсё гэта адбылося ў Рэйнланд-Пфальцы, на мяжы з Бадэн-Вюртэмбергам.
Я прыйшоў у дзіцячы садок, як звычайна, і ў гэты дзень прыйшла жанчына з гэтай дапаможнай арганізацыі і
прадставіла будучы план для ўсіх дзіцячых садкоў у Германіі.
Што азначае, што рашэнне ўжо было прынята і пацверджана, і яно проста, так бы мовіць, прадстаўлялася.
І так, усё пачалося з: «У будучыні мы хочам растлумачыць дзецям і прапанаваць ім магчымасць мастурбаваць».
Я быў цалкам шакаваны, цалкам шакаваны!
Я пачырванеў, мне стала горача, і я падумаў: «Што, чорт вазьмі, тут адбываецца? У чым справа? Абсалютна неймаверна!!»
Я гляджу направа, налева... Дарэчы, адзін з настаўнікаў быў міністрам...
Усе былі цалкам задаволеныя, цалкам шчаслівыя: «Мы лічым, што гэта выдатна, ваў»...
Я быў такі: «Ну, гэта ж не можа быць праўдай, ці не так?»
І потым яна кажа... – ну, у гэтым дзіцячым садзе была спартыўная зала, дзе дзеці
займаліся гімнастыкай, і яна была даволі вялікай.
І тады яны сказалі, ну, гэтая жанчына з дабрачыннай арганізацыі сказала:
Напрыклад, можна было б падзяліць гэтую залу, спартыўную залу, напалову і набыць, усталяваць намёты, невялікія намёты.
І гэта таму, што я бачыў у інтэрнэце, што многія людзі гавораць пра трохгадовых дзяцей, не, пра дзяцей ва ўзросце ад двух да
шасці гадоў, што яны маюць магчымасць мастурбаваць у гэтых палатках, і калі яны не ведаюць, што гэта
такое, ім гэта тлумачаць і даюць магчымасць даследаваць сваю сексуальнасць у дзіцячым садзе.
Як думаеш, ці даведаюцца пра гэта бацькі?
Не, абмяркоўваецца, што гэта павінна быць часткай паўсядзённага жыцця, што бацькі не павінны пра гэта нічога ведаць, таму што
дзеці павінны ведаць пра сексуальнасць. Не, гэта не нармальна!
ААН працягвае гэтую канцэпцыю ў пачатковых школах.
Гэта ідзе нашмат далей у так званым «асвятленні» дзяцей.
У вычарпальнай справаздачы інтэрнэт-платформы «Stop World Control» паведамляецца пра парадак дня ААН і яго рэалізацыю ў школах.
У дадатак да канкрэтных падрабязнасцей пра оральны сэкс, аднаполую сэксуальную паводзіну, такую як анальны сэкс, і
г.д., існуюць гульні, якія знаёмяць дзяцей з гэтай тэмай.
Хоць і цяжка паверыць, існуюць карты для гульні на памяць, на якіх намаляваны мужчынскія геніталіі розных памераў.
Затым дзеці павінны знайсці адпаведныя пары. Мы не можам і не хочам паказваць тут малюнкі.
Аднак майце на ўвазе, што нашы дзеці цалкам падвяргаюцца ўздзеянню гэтых вобразаў!
Бацькі, чые дзеці падвергліся ўздзеянню такіх «канцэпцый», паведамляюць пра наступныя трывожныя рэчы:
Маленькія дзеці дакранаюцца адно да аднаго, кладуць геніталіі адзін аднаго сабе ў рот або зазіраюць пад дзверы ўнітаза.
Маці з Злучаных Штатаў пацвердзіла гэтыя сцвярджэнні. Яе дзіця таксама перажыло
жахлівыя рэчы падчас заняткаў па палавым выхаванні:
Іншая дзяўчынка дакранулася да маёй дачкі (мастурбацыя), яна лаялася і карысталася
мабільным тэлефонам для прагляду парнаграфіі.
Яна звярнулася ўлады, каб абараніць сваё дзіця. Пры гэтым яна сутыкнулася з «адпужлівай
жорсткасцю». Ніхто не хацеў ёй дапамагчы...
Становіцца зразумела, што нашы дзеці знаходзяцца ў вялікай небяспецы!
Нават самых маленькіх дзяцей сэксуалізуюць і падвяргаюць уплыву, які наносіць ім незваротную шкоду.
Іх сістэматычна траўмуюць.
Такім чынам, у іх цалкам адбіваецца ўсякі пачуццё сораму ці арыенціроўкі.
Калі дзяцей пазбаўляюць іх натуральнага пачуцця сораму, яны больш не могуць прыслухоўвацца да сваіх натуральных інстынктаў,
якія ясна кажуць ім, што яны павінны абараняць свае целы.
Гэта робіць іх надзвычай уразлівымі і лёгкай здабычай для сексуальных злачынцаў.
Kla.TV старанна даследавала паходжанне гэтай канцэпцыі сексуальнай перавыхавання ў сваёй праграме
«ТАА і ААН – не дапускайце педафілаў да нашых дзяцей».
Вывучыце гэтае важнае паведамленне ў святле гэтых драматычных падзей!
Дарагія бацькі і сваякі! Ратуйце сваіх дзяцей і выступіце супраць гэтых злачынстваў!
Павышайце голас і гучна выказвайце сваё незадавальненне, калі сутыкаецеся з такімі канцэпцыямі.
Скажыце «Не!» любому гвалту ў дачыненні да маленькіх! Ім як ніколі патрэбны вы і ваша абарона!