Prenu momenton por pripensi: kio venas al via menso kiam vi imagas kvarjaran infanon?
Eble vi vidas en la mensa okulo infanon ludantan aŭ infanon brakumatan de sia patrino.
Vi ankaŭ povas vidi infanojn ludantajn en grupo aŭ la grandajn, scivolemajn okulojn de infano malkovranta la mondon.
La sekvaj scenoj verŝajne ne estas tio, kion vi imagas rilate al malgrandaj infanoj.
Ĉi tiuj scenoj estas publikaj dragreĝinaj spektakloj, specife por tre junaj infanoj.
Tiuj programoj nun estas disponeblaj en multaj landoj tra la mondo, inkluzive de la Unuiĝinta Reĝlando.
Sub la ŝajnigo de toleremo kaj akcepto de la tiel nomata genra diverseco, niaj infanoj estas preparataj por "kolora" estonteco.
Tamen, tute ne estas mencio pri la efiko, kiun ĉi tiuj prezentoj povas havi sur la mensojn de infanoj.
Defendantoj de infana protekto kaj sociaj laboristoj urĝe avertas, ke ĉi tiuj spektakloj povas kaŭzi, ke infanoj fariĝu
ekstreme nesekuraj kaj, en iuj kazoj, grave traumatizitaj.
Specialisto pri vivo- kaj socia edukado Margreth Tews parolas pri sia profesia sperto en intervjuo.
Tio koncernas la konsekvencojn de tro frua konfrontiĝo kun la temo de sekseco.
Enkondukante temojn kiel transseksualeco kaj genra flueco, infanoj estus "deprivitaj de sia natura evoluo".
Tio kondukas al masiva necerteco kaj kondutaj problemoj ĉe infanoj.
Tiuj ofte estas plue traktataj de psikologoj kaj terapiistoj.
"Ĝi kaŭzas unu problemon post alia," diris Tews.
Legadoj de libroj de dragreĝinoj por infanĝardenaj infanoj okazas jam de jaroj en multaj urboj tra Germanio.
Ili estas firme establitaj en iuj areoj de publika vivo kaj estas regule okazigataj en edukaj institucioj.
Tie infanoj alfrontas dragsinjorojn kun kruda ŝminko kaj ofte vestitajn en seksigita maniero.
La libroj, kiujn ili tie prezentas, ofte traktas la temon de transgenrularo.
En simpla lingvo, tio signifas infanojn aŭ bestojn, kiuj ne sentas sin komfortaj en sia
natura sekso kaj volas ŝanĝi al la alia sekso.
La retejo de la asocio "Demo für alle" (Demo for All) provizas detalajn foninformojn pri ĉi tiuj tiel nomataj "legosesioj".
Tie vi povas legi: "Kelkaj el la artistoj estas ĉefe aktivuloj kaj legis la klasikaĵojn de genra ideologio."
Ili komprenas, ke la perversio de sekseco kaj genra identeco estas la preferata rimedo por "subversia enfiltriĝo" .
Ilia tagordo ne estas sekreta konspiro, sed anstataŭe sekvas "sciencan metodaron", pri kiu oni povas legi en la artikolo .
La celo estas profunde enradikiĝi kviran pedagogion en infanajn edukajn instituciojn, tiel rompante la
stereotipojn de instruistoj kaj ĉiujn regulojn kaj limojn.
Ni nun revenu al la pensa eksperimento ĉe la komenco de la programo.
Demandu vin mem: Kio tuj venas al via menso, kiam vi pensas pri la plej gravaj bezonoj de malgranda infano?
Amo, sekureco, zorgo, spaco por libere evolui, tempo por ludi... ĉi tiuj eble estas la aferoj, kiuj venas al via menso.
Tamen, se vi aŭskultas la tiel nomatajn fakulojn ĉe la Federacia Centro por Sanedukado, vi ricevas tute alian liston:
Infanoj inter la aĝoj de nulo kaj kvar estas seksaj estaĵoj.
Ili devus esti edukitaj pri "infana masturbado" kaj lerni kiel sperti "plezuron kaj
volupton" kiam ili tuŝas siajn proprajn korpojn.
Ili devus malkovri siajn korpojn kaj genitalojn kaj lerni pri plezuraj spertoj de fizika intimeco.
Kvarjaraj infanoj devus povi interpreti "seksajn sentojn" kiel intimecon, deziron kaj eksciton.
Ĉi tio ne estas nur teorio, sed jam estas efektivigata en Germanio kaj aliaj landoj nome de la Unuiĝintaj Nacioj.
Sube, juna virino, kiu komencis volontulan socian jaron (FSJ) en infanĝardeno, dividas siajn spertojn.
Tamen ŝi devis forlasi la infanvartejon frue, ĉar ŝi ne konsentis kun la koncepto de seksa edukado, kiu estis tie efektivigita.
Ni nun montros al vi mallongan eltiraĵon el ilia videoraporto:
"Kaj tiam iun tagon venis virino el certa bone konata helporganizo – mi ne nomos ĝin."
Ĉi tiu helpa organizo havas bluan emblemon. Kaj la tuta afero okazis en Rejnlando-Palatinato, ĉe la limo kun Baden-Virtembergo.
Mi alvenis al la infanĝardeno kiel kutime, kaj tiun tagon virino el ĉi tiu helpa organizo venis kaj prezentis
la estontan planon por ĉiuj infanĝardenoj en Germanio.
Kio signifas, ke ĝi jam estis decidita kaj konfirmita, kaj ĝi estis nur prezentata, tiel diri.
Kaj jes, ĝi komenciĝis per: "En la estonteco ni volas klarigi al infanoj kaj oferti al ili la eblecon masturbiĝi."
Mi estis tute ŝokita, tute ŝokita!
Mi ruĝiĝis, mi sentis min varma, do mi pensis: Kio diable okazas ĉi tie? Pri kio temas tio? Tute aĉa!!
Mi rigardas dekstren, maldekstren... Kaj unu el la instruistoj estis ministro, cetere...
Ĉiuj estis tute kontentaj, tute feliĉaj, "ni pensas, ke ĝi estas bonega, vov"...
Mi estis kvazaŭ, "Bone, tio ne povas esti vera, ĉu ne?"
Kaj tiam ŝi diras... – nu, en ĉi tiu infanĝardeno estis sportejo, kie la infanoj faris gimnastikon, kaj ĝi estis sufiĉe granda.
Kaj tiam ili diris, nu, ĉi tiu virino el la helporganizo diris:
Kion vi povus fari, ekzemple, estas dividi ĉi tiun sportĉambron en du duonojn kaj aĉeti kaj starigi malgrandajn tendojn.
Kaj tio estas ĉar mi vidis interrete, ke multaj homoj parolas pri tri-jaruloj, ne, pri du- ĝis ses-jaruloj; oni diris, ke du- ĝis
ses-jaruloj havas la eblecon masturbi en tiuj tendoj, kaj se ili ne scias, kio tio estas, oni klarigas tion al ili kaj
ili ricevas la ŝancon esplori sian seksecon en infanĝardeno.
Ĉu vi pensas, ke la gepatroj ekscios pri tio?
Ne, oni diskutas, ke tio devus esti parto de ĉiutaga vivo, ke gepatroj ne devus scii ion pri ĝi, ĉar estas
normale, ke infanoj sciu pri sekseco. Ne, tio ne estas normale!
La UN daŭrigas ĉi tiun koncepton en bazlernejoj.
Ĉi tio iras multe pli for en la tiel nomata "edukado" de infanoj.
Kompleta raporto de la interreta platformo "Stop World Control" raportas pri la tagordo de UN kaj ĝia efektivigo en lernejoj.
Krom specifaj detaloj pri buŝa sekso, samseksema seksa konduto kiel anusa interrilato, ktp.,
ekzistas ludoj, kiuj enkondukas infanojn al la temo.
Kvankam malfacile estas kredi, ekzistas memorkartludkartoj, kiuj bildigas virajn genitaliojn en diversaj grandecoj.
La infanoj tiam devas trovi la kongruajn parojn. Ni ne povas kaj ne volas montri la bildojn ĉi tie.
Tamen memoru, ke niaj infanoj estas tute eksponitaj al ĉi tiuj bildoj!
Gepatroj, kies infanoj estis eksponitaj al tiaj "konceptoj", raportas la jenajn maltrankviligajn aferojn:
Junaj infanoj tuŝas unu la alian, metas la genitalojn de unu la alian en siajn buŝojn aŭ rigardas sub la necesejan pordon.
Patrino el Usono konfirmis ĉi tiujn deklarojn. Ŝia infano ankaŭ travivis terurajn aferojn dum seksedukaj lecionoj:
Alia knabino tuŝis mian filinon (masturbado), ŝi uzis maldecan lingvaĵon kaj uzis sian poŝtelefonon por pornografio.
Ŝi turnis sin al la aŭtoritatoj por protekti sian infanon. Tiel farante, ŝi renkontis
"detruigan severecon". Neniu volis helpi ŝin...
Estas klare, ke niaj infanoj estas en grava danĝero!
Eĉ la plej junaj infanoj estas seksigataj kaj eksponataj al aferoj, kiuj kaŭzas al ili daŭran damaĝon.
Ili estas sistematike traumatigataj.
Iu ajn sento de honto aŭ orientiĝo tiel estas tute forprenita de ili.
Se infanoj estas senigitaj je sia natura sento de honto, ili ne plu povas aŭskulti siajn naturajn instinktojn, kiuj
klare diras al ili, ke ili devas protekti siajn korpojn.
Tio igas ilin ekstreme vundeblaj kaj facila predo por seksdeliktantoj.
En sia programo "WHO kaj UN – Tenu pedofilojn for de niaj infanoj", Kla.TV donis detalan klarigon
pri la fono de ĉi tiu koncepto de seksa edukado.
Studu ĉi tiun gravan elsendon en lumo de ĉi tiuj dramecaj evoluoj!
Karaj gepatroj kaj parencoj! Savu viajn infanojn kaj staru kontraŭ ĉi tiuj krimoj!
Levu vian voĉon kaj laŭte esprimu vian malkontenton kiam vi renkontas tiajn konceptojn.
Diru "Ne!" al ajna misuzo de la malgranduloj! Ili bezonas vin kaj vian protekton pli ol iam ajn!