Մի պահ մտածեք՝ երբ պատկերացնում եք 4 տարեկան երեխային, ի՞նչ է ձեր մտքին գալիս։
Միգուցե ձեր մտքի աչքով տեսնում եք մի երեխայի, որը խաղում է, կամ մի երեխայի, որին գրկում է նրա մայրը։
Դուք կարող եք նաև տեսնել երեխաներին խմբով խաղալիս կամ աշխարհը բացահայտող երեխայի մեծ, հետաքրքրասեր աչքերը։
Հաջորդ տեսարանները, հավանաբար, չեն համընկնում այն պատկերացումների հետ, որ դուք ունեք փոքր երեխաների մասին։
Այս տեսարանները հանրային դրագ-քուին շոուներ են, որոնք հատուկ նախատեսված են շատ փոքր երեխաների համար։
Այս շոուները այժմ հասանելի են աշխարհի բազմաթիվ երկրներում, այդ թվում Միացյալ Թագավորությունում։
Կոչվող գենդերային բազմազանության հանդեպ հանդուրժողականության և ընդունման քողի տակ մեր
երեխաները պատրաստվում են «գունագեղ» ապագայի համար։
Այնուամենայնիվ, ոչ մի խոսք չկա այն մասին, թե ինչ ազդեցություն կարող են ունենալ այս ներկայացումները երեխաների հոգիների վրա։
Երեխաների պաշտպանության աջակիցներն ու սոցիալական աշխատողները հրատապորեն զգուշացնում են, որ այս շոուները կարող
են երեխաներին դարձնել չափազանց անապահով և, որոշ դեպքերում, նույնիսկ ծանր հոգեկան վնասվածքներ պատճառել։
Կյանքի և սոցիալական կրթության աշխատող Մարգարեթ Թյուզը հարցազրույցում խոսում է իր մասնագիտական փորձի մասին։
Սա վերաբերում է սեռականության թեմայի հետ վաղաժամ բախման հետևանքներին։
Թրանսսեքսուալություն և գենդերային հեղուկություն նման թեմաներ ներկայացնելով՝ երեխաները զրկվելու են իրենց բնական զարգացումից։
Սա հանգեցնում է երեխաների շրջանում զանգվածային անորոշության և վարքային խնդիրների։
Դրանք հաճախ հետագայում բուժվում են հոգեբանների և թերապևտների կողմից։
«Դա մեկ խնդիր է առաջացնում, հետո մյուսը», – ասաց Թյուզը։
Դրագ-քուինների գրքի ընթերցումները մանկապարտեզի երեխաների համար տարիներ շարունակ անցկացվում են Գերմանիայի բազմաթիվ քաղաքներում։
Նրանք հանրային կյանքի որոշ ոլորտներում ամուր արմատներ են գցել և պարբերաբար անցկացվում են կրթական հաստատություններում։
Այստեղ երեխաները բախվում են դրագ-քուինների հետ, որոնք կրում են գունագեղ շպար և հաճախ սեքսուալացված հագուստ։
Այնտեղ նրանք հաճախ ներկայացնում են տրանսգենդեր թեմայով գրքեր։
Պարզ լեզվով սա նշանակում է երեխաներ կամ կենդանիներ, որոնք իրենց բնական սեռում չեն զգում
հարմարավետ և ցանկանում են փոխվել մյուս սեռին։
«Demo für alle» (Demo for All) ասոցիացիայի կայքը տրամադրում է մանրամասն ֆոնային
տեղեկություններ այսպես կոչված «կարդալու նիստերի» վերաբերյալ։
Այնտեղ կարող եք կարդալ՝ «Որոշ արվեստագետներ առաջին հերթին ակտիվիստներ են և կարդացել են գենդերային իդեոլոգիայի դասականները»։
Նրանք հասկանում են, որ սեռականության և գենդերային ինքնության պերվերսիան սոցիալական կարգի
«խաթարողական ներթափանցման» նախընտրելի միջոցն է։
Նրանց օրակարգը գաղտնի դավադրություն չէ, այլևս հետևում է «գիտական մեթոդաբանությանը», որի մասին կարելի է կարդալ հոդվածում ։
Նպատակն է ամուր հիմքով ներդնել քուիր պեդագոգիան երեխաների կրթական հաստատություններում՝ այդպիսով կոտրելով
ուսուցիչների ստերեոտիպերը և բոլոր կանոններն ու սահմանները։
Եկեք այժմ վերադառնանք ծրագրի սկզբում ներկայացված մտքային փորձին։
Հարցրեք ինքներդ ձեզ՝ երբ մտածում եք փոքրիկ երեխայի ամենակարևոր կարիքների մասին, ինչն է անմիջապես գալիս մտքիդ?
Սեր, անվտանգություն, հոգատարություն, ազատ զարգանալու տարածք, խաղալու ժամանակ… սրանք
կարող են լինել այն բաները, որոնք դու մտածում ես։
Այնուամենայնիվ, եթե լսեք կոչված փորձագետներին՝ Ֆեդերալ Առողջապահական Կրթության
Կենտրոնում, ստանում եք ամբողջովին այլ ցուցակ։
Զրոյից մինչև չորս տարեկան երեխաները սեռական էակներ են։
Նրանք պետք է կրթվեն «առաջին մանկության մաստուրբացիայի» մասին և սովորեն, թե ինչպես զգալ
«հաճույք և կրք»՝ «սեփական մարմինները դիպչելիս»։
Նրանք պետք է բացահայտեն իրենց «մարմինն ու սեռական օրգանները» և սովորեն «ֆիզիկական մտերմության հաճելի փորձառությունների» մասին։
Չորս տարեկան երեխաները պետք է կարողանան մեկնաբանել «սեռական զգացմունքներ», ինչպիսիք են
մտերմությունը, ցանկությունը և գրգռվածությունը։
Սա ոչ միայն տեսություն է, այլև արդեն իրականացվում է Գերմանիայում և այլ երկրներում ՄԱԿ-ի անունից։
Ստորև ներկայացվում է մանկապարտեզում կամավորական սոցիալական տարի (FSJ) սկսած երիտասարդ
կնոջ փորձառությունների մասին հաշվետվությունը։
Այնուամենայնիվ, նա ստիպված եղավ վաղաժամ լքել մանկապարտեզը, քանի որ չէր համաձայնում
այնտեղ կիրառվող սեռական կրթության հայեցակարգին։
Հիմա մենք ձեզ ցույց կտանք նրանց տեսանյութային զեկույցից մի կարճ հատված։
«Եվ ապա մի օր մի կին եկավ մի հայտնի օգնության կազմակերպությունից – չեմ ուզում անունը նշել։»
Այս օգնության կազմակերպությունը ունի կապույտ լոգո։ Եվ ամբողջը տեղի ունեցավ Ռայնլանդ-Պֆալցում, Բադեն-Վյուրտեմբերգի հետ սահմանին։
Ես, ինչպես միշտ, հասա մանկատուն, և այդ օրը այս օգնության կազմակերպությունից մի կին եկավ և
ներկայացրեց Գերմանիայում բոլոր մանկատների ապագա պլանը։
Այն նշանակում էր, որ դա արդեն որոշված և հաստատված էր, և, կարելի է ասել, պարզապես ներկայացվում էր։
Եվ այո, ամենը սկսվեց այսպես՝ «Ապագայում մենք ուզում ենք երեխաներին բացատրել և նրանց մաստուրբացիայի հնարավորություն առաջարկել»։
Ես ամբողջովին ցնցված էի, ամբողջովին ցնցված էի!
Ես կարմրեցի, ինձ տաք էր, ու մտածեցի՝ այստեղ ի՞նչ է կատարվում, սա ինչի՞ մասին է։ Ամբողջովին հիվանդ է։
Ես նայում եմ աջ, ձախ... Ի դեպ, ուսուցիչներից մեկը նախկինում նախարար էր։
Բոլորը լիովին գոհ էին, լիովին երջանիկ, «մենք կարծում ենք, որ դա հիանալի է, վաու»…
Ես ասացի՝ «Լավ, դա չի կարող ճիշտ լինել, չէ՞?»
Եվ հետո նա ասում է… – այս մանկապարտեզում կար մարզասրահ, որտեղ երեխաները մարմնամարզություն էին անում, և այն բավական մեծ էր։
Եվ հետո նրանք ասացին՝ լավ, օգնության կազմակերպությունից այս կինն ասաց։
Օրինակ՝ կարող եք այս սենյակը, այս մարզասրահը, կիսել երկու մասի և գնել ու տեղադրել փոքր վրաններ։
Եվ դա այն պատճառով է, որ ես առցանց տեսել էի, որ շատերը խոսում են երեք տարեկանների մասին, ոչ, երկու-ից վեց տարեկանների համար
խոսվում էր, որ այդ վրաններում երկու-ից վեց տարեկանները հնարավորություն ունեն մաստուրբացիա անելու, և եթե նրանք
չգիտեն, թե դա ինչ է, նրանց բացատրում են և մանկապարտեզում հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրել իրենց սեռականությունը։
Դու կարծում ես, որ ծնողները կիմանան այս մասին՞
Ոչ, քննարկվում է, որ սա պետք է լինի առօրյա կյանքի մի մասը, որ ծնողները դրա մասին ոչինչ չպետք է իմանան, քանի որ երեխաների համար
սեռականության մասին տեղեկացված լինելը նորմալ է։ Ոչ, դա նորմալ չէ։
ՄԱԿ-ը շարունակում է այս գաղափարը հիմնական դպրոցներում։
Սա շատ ավելի հեռուն է գնում կոչված «երեխաների լուսավորման» մեջ։
Ինտերնետային հարթակ «Stop World Control»-ի համապարփակ զեկույցը ներկայացնում է ՄԱԿ-ի օրակարգը և դրա դպրոցներում իրականացումը։
Բացի բերանային սեռական հարաբերության կոնկրետ մանրամասներից, հոմոսեքսուալ վարքագծից, ինչպիսիք են անալ
սեռական հարաբերությունները և այլն, կան խաղեր, որոնք երեխաներին ծանոթացնում են այս թեմային։
Չնայած դժվար է հավատալ, կան հիշողության խաղի քարտեր, որոնք պատկերում են տղամարդկանց սեռական օրգանները տարբեր չափերով։
Այնուհետև երեխաները պետք է գտնեն համապատասխան զույգերը։ Մեզ թույլ չեն տալիս այստեղ ցույց
տալ նկարները, և մենք էլ չենք ցանկանում դա անել։
Այնուամենայնիվ, հիշեք, որ մեր երեխաները ամբողջությամբ ենթարկված են այս պատկերներին։
Մայրերն ու հայրերը, որոնց երեխաները ենթարկվել են նման «կոնցեպտների», հայտնում են հետևյալ անհանգստացնող բաները:
Փոքր երեխաները միմյանց են դիպչում, միմյանց սեռանդամները բերանների մեջ դնում կամ զուգարանի դռան տակ նայում։
Մի մայր ԱՄՆ-ից հաստատեց այս հայտարարությունները։ Նրա երեխան նույնպես սեռական կրթության ընթացքում սարսափելի բաներ է ապրել։
Մյուս աղջիկը դիպավ իմ դստեր մարմնին (մաստուրբացիա), նա վատ բառեր օգտագործեց և իր բջջային հեռախոսով դիտեց պոռնոգրաֆիա։
Նա դիմեց իշխանություններին՝ իր երեխային պաշտպանելու համար։ Դա անելով՝ նա բախվեց
«արգելակող խստությանը»։ Ոչ ոք չէր ուզում նրան օգնել…
Պարզ է դառնում, որ մեր երեխաները ծանր վտանգի մեջ են։
Նույնիսկ ամենափոքր երեխաները սեռականացվում են և ենթարկվում են այնպիսի բաների, որոնք նրանց մոտ առաջացնում են երկարաժամկետ վնաս։
Նրանց համակարգված կերպով տրավմատիզացնում են։
Այսպիսով նրանցից ամբողջությամբ վերացվում է ամոթի կամ կողմնորոշման ցանկացած զգացում։
Եթե երեխաները զրկվեն իրենց բնական ամոթի զգացումից, նրանք այլևս չեն կարող լսել իրենց բնական ինստինկտներին,
որոնք հստակ ասում են, որ պետք է պաշտպանեն իրենց մարմինները։
Սա նրանց դարձնում է չափազանց խոցելի և հեշտ զոհ սեռական հանցագործների համար։
Իր «Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպություն և ՄԱԿ – Պաշտպանեք մեր երեխաներին պեդոֆիլներից» ծրագրում
Kla.TV-ն մանրամասն բացատրություն է տվել սեռական կրթության այս հայեցակարգի նախապատմության մասին։
Ուսումնասիրեք այս կարևոր հեռարձակումը՝ հաշվի առնելով այս դրամատիկ զարգացումները։
Հարգելի ծնողներ և հարազատներ! Փրկեք ձեր երեխաներին և ոտքի կանգնեք այս հանցագործությունների դեմ!
Երբ հանդիպում եք նման հասկացությունների, բարձրացրեք ձայնը և բարձրաձայն արտահայտեք ձեր դժգոհությունը։
Ասեք «ՈՉ» փոքրիկների նկատմամբ ցանկացած բռնությանը։ Նրանք երբևէ ավելի շատ են ձեզ և ձեր պաշտպանության կարիքը զգում։