Як лаҳза андеша кунед: вақте ки шумо кӯдаки чорсоларо тасаввур мекунед, дар зеҳнатон чӣ меояд?
Шояд шумо дар чашми хаёлиатон кӯдакеро мебинед, ки бозӣ мекунад, ё кӯдакеро, ки модараш ӯро ба оғӯш мекашад.
Шумо инчунин метавонед кӯдаконеро бубинед, ки дар гурӯҳ бозӣ мекунанд, ё чашмони калони
кунҷкови як кӯдак, ки ҷаҳонро кашф мекунад.
Саҳнаҳои зерин эҳтимолан он чизе нестанд, ки шумо дар робита бо кӯдакони хурдсол ба ёд меоред.
Ин саҳнаҳо намоишҳои оммавии драг-квин мебошанд, махсусан барои кӯдакони хеле хурдсол.
Ин барномаҳо ҳоло дар бисёр кишварҳои ҷаҳон, аз ҷумла Шоҳигарии Муттаҳида, дастрасанд.
Дар зери ниқоби таҳаммулпазирӣ ва қабули ба ном гуногунрангии ҷинсӣ, фарзандони мо барои ояндаи «рангин» омода карда мешаванд.
Аммо ҳеҷ гуна ишорае ба он, ки ин намоишҳо метавонанд ба рӯҳҳои кӯдакон чӣ таъсир расонанд, вуҷуд надорад.
Ҳимоягарони ҳифзи кӯдакон ва омӯзгорони иҷтимоӣ бо нигаронии ҷиддӣ ҳушдор медиҳанд, ки ин намоишҳо
метавонанд кӯдаконро хеле ноамн созанд ва дар баъзе ҳолатҳо онҳоро ба таври шадид травматиза кунанд.
Корманди соҳаи таълими ҳаёт ва маориф дар соҳаи иҷтимоӣ Маргрет Тевс дар мусоҳиба дар бораи таҷрибаи касбиаш сухан мегӯяд.
Ин ба оқибатҳои барвақтӣ рӯ ба рӯ шудан бо мавзӯи ҷинсият дахл дорад.
Бо ворид кардани мавзӯъҳое мисли транссексуалият ва ҷинсияти моеъ, кӯдакон аз рушди табиии худ маҳрум хоҳанд шуд.
Ин ба ноустувории бузург ва мушкилоти рафторӣ дар кӯдакон оварда мерасонад.
Инҳоро аксар вақт боз аз ҷониби равоншиносон ва терапевтҳо табобат мекунанд.
"Ин як мушкилиро паси мушкили дигар ба бор меорад," гуфт Тевс.
Хонданҳои китоб бо иштироки драг-квинҳо барои кӯдакони боғчаи кӯдакон дар бисёр шаҳрҳои Олмон солҳо боз баргузор мешаванд.
Онҳо дар баъзе соҳаҳои ҳаёти ҷамъиятӣ устуворона ҷойгир шудаанд ва мунтазам дар муассисаҳои таълимӣ баргузор мешаванд.
Он ҷо кӯдакон бо драг-квинҳо рӯбарӯ мешаванд, ки бо ороиши зиёду ҷилоӣ ва аксаран бо либоси ҷинсӣ пӯшидаанд.
Китобҳое, ки онҳо дар он ҷо пешниҳод мекунанд, аксар вақт ба мавзӯи трансгендер бахшида шудаанд.
Ба забони содда, ин маънои онро дорад, ки кӯдакон ё ҳайвонот дар ҷинси табиии худ худро бароҳат
ҳис намекунанд ва мехоҳанд ба ҷинси дигар гузаранд.
Вебсайти созмони «Demo für alle» (Demo for All) маълумоти муфассал дар бораи ин ба ном «сессияҳои хониш» пешниҳод мекунад.
Он ҷо шумо метавонед бихонед: «Баъзе аз ҳунармандон асосан фаъолонанд ва классикаи идеологияи гендериро хондаанд.»
Онҳо мефаҳманд, ки таҳриф кардани ҷинсият ва ҳувияти ҷинсӣ воситаи интихобшуда барои «инфилтратсияи вайронкунанда» мебошад.
Ниятномаи онҳо як фитнаи махфӣ нест, балки бар асоси «методологияи илмӣ» амал мекунад, ки дар мақолаи хонда мешавад.
Мақсад ин аст, ки педагогикаи квирро дар муассисаҳои таълимии кӯдакон устуворона ҷорӣ кунанд ва бо ин роҳ
стереотипҳо, ҳама қоидаҳо ва ҳамаи марзҳоро шикастанд.
Ҳоло биёед ба таҷрибаи фикрӣ дар оғози барнома баргардем.
Аз худ бипурсед: Вақте дар бораи муҳимтарин ниёзҳои кӯдаки хурдсол фикр мекунед, фавран чӣ ба ёд меояд?
Муҳаббат, амният, ғамхорӣ, фазо барои озодона рушд кардан, вақт барои бозӣ... инҳо
метавонанд чизҳое бошанд, ки шумо ба ёд меоред.
Аммо, агар ба ном коршиносони Маркази федералии таълими тандурустӣ гӯш кунед, шумо рӯйхати комилан дигар мегиред:
Кӯдакон аз синни сифр то чорсола мавҷудоти ҷинсӣ мебошанд.
Онҳо бояд дар бораи «мастурбацияи кӯдакии барвақтӣ» маълумот гиранд ва омӯзанд, ки чӣ гуна ҳангоми
«ламкунии баданҳои худ» «лаззат ва ҳавас»-ро эҳсос кунанд.
Онҳо бояд «бадан ва узвҳои ҷинсӣ»-и худро кашф кунанд ва дар бораи «таҷрибаҳои лаззатбахши наздикии ҷисмонӣ» маълумот гиранд.
Кӯдакони чорсола бояд тавонанд «ҳиссиёти ҷинсӣ» монанди наздикӣ, хоҳиш ва ҳаяҷонро фаҳманд.
Ин на танҳо як назария аст, балки аллакай аз номи СММ дар Олмон ва дигар кишварҳо амалӣ мешавад.
Дар матлаби зерин духтари ҷавоне, ки соли хизмати ихтиёрии иҷтимоӣ (FSJ)-ро дар боғчаи кӯдакон оғоз
кардааст, дар бораи таҷрибаҳояш ҳисобот медиҳад.
Аммо ӯ маҷбур шуд, ки боғчаи кӯдаконро барвақт тарк кунад, зеро бо консепсияи таълими
ҷинсӣ, ки дар он ҷо татбиқ мешуд, розӣ набуд.
Ҳоло мо ба шумо як иқтибоси кӯтоҳ аз гузориши видеоии онҳоро нишон медиҳем:
"Ва сипас як рӯз, аз як созмони ёрии маъруф, ки ман номашро намегӯям, як зан омад."
Ин созмони ёрирасон логотипи кабуд дорад. Ва тамоми ин ҳодиса дар Рейнланд-Пфалц, дар марз бо Баден-Вюртемберг рух дод.
Ман мисли ҳамеша ба боғча расидам, ва дар он рӯз як зан аз ин созмони ёрирасон омад ва нақшаи
ояндаи ҳамаи боғчаҳо дар Олмонро муаррифӣ кард.
Яъне, ки он аллакай қарор дода ва тасдиқ шуда буд ва, метавон гуфт, танҳо пешниҳод мешуд.
Ва ҳа, он бо ин оғоз шуд: «Дар оянда мо мехоҳем ба кӯдакон фаҳмонем ва ба онҳо имкони мастурбатсия карданро пешниҳод кунем.»
Ман комилан ҳайрон шудам, комилан ҳайрон шудам!
Ман сурх шудам, ба ман гарм шуд, пас фикр кардам: Ин ҷо чӣ гап аст? Ин ҳама чӣ маънӣ дорад? Ин комилан даҳшатовар аст!!
Ман ба рост менигарам, ба чап менигарам... Ва, ба ҳар ҳол, яке аз муаллимон вазир буд...
Ҳама пурра қонеъ ва пурра хушҳол буданд, «мо фикр мекунем, ки ин олӣ аст, вау»...
Ман гуфтам: «Хуб, ин наметавонад рост бошад, не?»
Ва сипас ӯ мегӯяд... – хуб, дар ин боғчаи кӯдакон як толори варзишӣ буд, ки кӯдакон дар он
ҷо гимнастика мекарданд, ва он хеле калон буд.
Ва сипас онҳо гуфтанд: «Хуб, ин зан аз созмони кумак гуфт:»
Масалан, шумо метавонед ин толорро, ин толори варзиширо, ба ду қисм тақсим кунед ва чатрҳои хурдро харидорӣ карда, насб кунед.
Ва ин аз он сабаб аст, ки ман дар интернет дидаам, ки бисёре аз одамон дар бораи кӯдакони се сола гап мезананд, не, дар асл сухан
дар бораи кӯдакони ду то шашсола меравад; мегӯянд, ки онҳо дар ин хаймаҳо имкони мастурбатсия кардан доранд, ва агар онҳо
намедонанд, ки ин чист, ба онҳо фаҳмонда мешавад ва дар боғчаи кӯдакон имкони кашфи ҷинсияти худро мегиранд.
Оё шумо фикр мекунед, ки волидон хоҳанд фаҳмид?
Не, дар ин бора муҳокима мешавад, ки ин бояд ҷузъи ҳаёти ҳаррӯза бошад ва волидон набояд дар ин бора чизе донанд, зеро барои
кӯдакон донистани ҷинсият муқаррарӣ аст. Не, ин муқаррарӣ нест!
Созмони Милали Муттаҳид ин консепсияро дар мактабҳои ибтидоӣ идома медиҳад.
Ин дар он чи «роҳнамоӣ»-и кӯдакон меноманд, хеле дуртар меравад.
Як гузориши ҳамаҷониба аз ҷониби платформаи интернетӣ «Stop World Control» дар бораи барномаи Созмони
Милали Муттаҳид ва татбиқи он дар мактабҳо гузориш медиҳад.
Ғайр аз тафсилоти мушаххас дар бораи алоқаи даҳонӣ ва рафтори ҷинсӣ байни ҳамҷинс, ба монанди алоқаи аналӣ ва ғайра,
бозиҳое ҳастанд, ки кӯдаконро бо ин мавзӯъ ошно мекунанд.
Ҳарчанд бовар кардан душвор аст, кортҳои бозии хотира ҳастанд, ки узвҳои таносули мардиро дар андозаҳои гуногун тасвир мекунанд.
Сипас кӯдакон бояд ҷуфтҳои мувофиқро пайдо кунанд. Мо наметавонем ва намехоҳем инҷо аксҳоро нишон диҳем.
Аммо дар хотир доред, ки фарзандонамон пурра ба ин тасвирҳо дучор мешаванд!
Волидони кӯдаконе, ки ба чунин «мафҳумҳо» дучор шудаанд, чизҳои зеринро, ки нигаронкунандаанд, хабар медиҳанд:
Кӯдакони хурдсол ба ҳамдигар даст мезананд, узвҳои ҷинсии ҳамдигарро дар даҳон
мегузоранд ё аз зери дари ҳоҷатхона менигаранд.
Модаре аз Иёлоти Муттаҳида ин изҳоротро тасдиқ кард. Фарзанди ӯ низ дар дарсҳои таълими ҷинсӣ бо чизҳои даҳшатнок рӯбарӯ шуд:
Як духтари дигар ба духтарам даст задааст (мастурбация), ӯ суханҳои қабеҳ гуфт ва бо
телефони мобилиаш порнография тамошо кард.
Ӯ барои ҳифзи фарзандаш ба мақомот муроҷиат кард. Дар ин раванд ӯ бо «сахтии тарсонанда»
рӯбарӯ шуд. Ҳеҷ кас намехост ба ӯ кӯмак кунад...
Маълум мешавад, ки фарзандони мо дар хатаре ҷиддӣ қарор доранд!
Ҳатто кӯдакони хурдсолро низ ҷинсигардонӣ мекунанд ва онҳоро ба чизҳое дучор меоранд, ки ба онҳо зарари доимӣ мерасонанд.
Онҳо систематикӣ травма мебинанд.
Ҳар гуна ҳисси шرم ё роҳёбӣ аз онҳо комилан гирифта шудааст.
Агар кӯдакон аз ҳисси табиии шарм маҳрум шаванд, онҳо дигар наметавонанд ба инстинктҳои табиии худ гӯш кунанд, ки
равшан ба онҳо мегӯянд, ки бояд баданҳояшонро ҳифз кунанд.
Ин онҳоро хеле осебпазир ва шикори осон барои ҷинояткорони ҷинсӣ мегардонад.
Kla.TV дар барномаи худ «WHO ва UN – педофилҳоро аз фарзандонамон дур нигоҳ доред» заминаи ин
консепсияи таълими дубораи ҷинсиро бодиққат омӯхтааст.
Ин пахши муҳимиро дар рабита бо ин рӯйдодҳои драматикӣ омӯзед!
Муҳтарам волидон ва хешовандон! Фарзандонатонро наҷот диҳед ва бар зидди ин ҷиноятҳо муқобилат кунед!
Вақте бо чунин мафҳумҳо рӯ ба рӯ мешавед, овозатонро баланд бардошта, норозигии худро бо садои баланд ифода кунед.
Ба ҳар гуна зӯроварӣ нисбати кӯдакони хурдсол «Не!» бигӯед! Онҳо беш аз ҳарвақта ба шумо ва ҳифзи шумо ниёз доранд!