נעם אַ רגע צו באַטראַכטן: וואָס קומט אײַך אין זינען ווען איר זיך פֿאָרשטעלט אַ פֿיר־יאָריק קינד?
אולי זעסטו אין דײַן גײַסטיקן אויג אַ קינד וואָס שפּילט, אָדער אַ קינד וואָס ווערט געהאַלדזט פֿון זײַן מוטער.
איר קענט אויך זען קינדער וואָס שפּילן זיך אין אַ גרופּע, אָדער די גרויסע, נײַגעריקע אויגן פֿון אַ קינד וואָס אַנטדעקט די וועלט.
די פאלגנדיקע סצענעס זענען מסתּמא נישט דאָס וואָס איר טראַכט ווען איר טראַכט וועגן קליינע קינדער.
די סצענעס זענען פֿון עפנטלעכע דראַג־קוין־שאָוז, ספּעציעל פֿאַר זייער יונגע קינדער.
די שאָוז זענען איצט בנימצא אין פילע לענדער אַרום דער וועלט, אַרײַנגערעכנט די פארייניקטע מלכות.
אונטער דער פֿאַרשטעלונג פֿון טאָלעראַנץ און אָננעם פֿון אַזוי גערופֿענער געשלעכט־פֿאַרשיידנקייט, ווערן
אונדזערע קינדער צוגעגרייט פֿאַר אַ "פֿאַרביקער" צוקונפֿט.
אָבער עס איז בכלל נישט דערמאָנט וועגן דער ווירקונג וואָס די אויפֿפֿירונגען קענען האָבן אויף די נשמות פֿון קינדער.
אַקטיוויסטן פֿאַר קינדער־שוץ און געזעלשאַפֿטלעכע דערציִערער ווארענען דרינגלעך, אַז די שאָוז קענען גורם
זײַן, אַז קינדער פֿילן זיך זייער אומזיכער און, אין עטלעכע פאַלן, אפילו ערנסט טראומאַטיזירט.
לעבן און געזעלשאַפֿטלעכע בילדונג־אַרבעטערין מאַרגרעט טעווס רעדט וועגן איר פאַכמעסיקער דערפֿאַרונג אין אַ אינטערוויו.
דאָס באַטרעפֿט די קאָנסעקווענצן פֿון אַ פֿריצײַטיקער קאָנפראָנטאַציע מיטן טעמע פֿון סעקסואַליטעט.
דורך אַרײַנפֿירן טעמעס ווי טראַנססעקסואַליטעט און געשלעכט־פֿליסיקייט, וואָלט מען די קינדער
באַרויבט פֿון זייער נאַטירלעכער אַנטוויקלונג.
דאָס פירט צו ריזיקער אומזיכערקייט און התנהגות־פּראָבלעמען בײַ קינדער.
די ווערן אָפֿט ווײַטער באַהאַנדלט דורך פּסיכאָלאָגן און טעראַפּיסטן.
"עס פֿאַראורזאַכט איין פּראָבלעם נאָך דעם צווייטן," האָט טיווס געזאָגט.
דראַג־קוין־בוך־לייענונגען פֿאַר קינדער פֿון קינדערגאָרטן ווערן שוין יאָרן לאַנג דורכגעפֿירט אין פילע שטעט איבער דײַטשלאַנד.
זיי זענען שטאַרק באַגרינדעט אין עטלעכע געביטן פֿון דער ציבורדיקער לעבן און ווערן רעגולער געהאַלטן אין בילדונגס־אינסטיטוציעס.
דאָרט ווערן קינדער קאָנפראָנטירט מיט דראַג־קווינס וואָס טראָגן גאַריש מאַקיאַזש און אָפֿט
זענען אָנגעקליידט אויף אַ סעקסואַליזירטן אופֿן.
די ביכער וואָס זיי דאָרט פאָרשטעלן, באַהאַנדלען אָפֿט די טעמע פֿון טראַנסגענדער.
אין פּשוטער שפּראַך מיינט דאָס קינדער אָדער חיות וואָס פילן זיך נישט באַקוועם אין זייער נאַטירלעכן
געשלעכט און ווילן זיך טוישן צו דעם אַנדערן געשלעכט.
די וועבזײַט פֿון דער אַסאָציאַציע "Demo für alle" (Demo for All) גיט דעטאַלירטע הינטערגרונט־אינפֿאָרמאַציע
וועגן די אַזוי גערופענע "לייענונג־סעסיעס".
דאָרט קען מען לייענען: "עטלעכע פֿון די קינסטלער זענען בעיקר אַקטיוויסטן און האָבן
געלייענט די קלאַסיקער פֿון געשלעכט־אידעאָלאָגיע."
זיי פֿאַרשטייען אַז די פּערווערסיע פֿון סעקסואַליטעט און געשלעכט־אידענטיטעט איז דער
אויסגעקליבענער מיטל פֿאַר "אונטערגראָבענדיקע אינפֿילטראַציע" .
זייער אַגענדע איז נישט אַ געהיימע קאָנספּיראַציע, נאָר פֿאָלגט דער "וויסנשאַפֿטלעכער
מעטאָדאָלאָגיע", וואָס מע קען לייענען וועגן אין דעם אַרטיקל .
דער ציל איז צו אַרײַנבינדן קוויר־פּעדאַגאָגיק טיף אין קינדער־בילדונגס־אינסטיטוציעס, און דערמיט צעברעכן די
סטעריאָטייפּן פֿון לערערס און אַלע כּללים און גרעניצן.
לאָמיר איצט צוריקקערן צום געדאַנק־עקספּערימענט אין אָנהייב פֿון דער פּראָגראַם.
פֿרעג זיך: וואָס קומט גלייך אין זינען ווען דו טראַכטסט וועגן די וויכטיקסטע דאַרפֿענישן פֿון אַ קליין קינד?
ליבע, זיכערהייט, זאָרג, פּלאַץ צו זיך פֿרײַ אַנטוויקלען, צײַט צו שפּילן... דאָס קען זײַן די זאַכן וואָס איר טראַכט.
אָבער אויב איר הערט צו די אַזוי גערופענע עקספּערטן בײַם פֿעדעראַלן צענטער פֿאַר
געזונט־דערציִונג, באַקומט איר אַ גאָר אַנדערש רשימה:
קינדער צווישן די עלטערן פֿון נול און פֿיר יאָר זענען געשלעכטלעכע זײַנען.
זיי זאָלן ווערן אינפֿאָרמירט וועגן "מאַסטורבאַציע אין דער פרי קינדשאַפֿט" און לערנען ווי צו דערפֿאַרן
"פֿאַרגעניגן און תּאווה" ווען זיי "רירן זייערע אייגענע גופים".
זיי זאָלן אַנטדעקן זייערע "גופים און געשלעכט־אָרגאַנען" און לערנען וועגן "פֿאַרגעניגלעכע דערפֿאַרונגען פֿון פֿיזישער אינטימקייט".
פֿיר־יאָריקע קינדער זאָלן קענען אויסלייגן "סעקסועלע געפילן" ווי נאָענטקייט, באַגער און אויפֿרײַסונג.
דאָס איז נישט נאָר אַ טעאָריע, נאָר עס ווערט שוין דורכגעפֿירט אין דײַטשלאַנד און אַנדערע
לענדער אין נאָמען פֿון די פֿאַראייניקטע נאַציעס.
אונטן טיילט אַ יונגע פֿרוי, וואָס האָט אָנגעהויבן אַ פֿרײַוויליקן געזעלשאַפֿטלעכן יאָר
(FSJ) אין אַ קינדערגאָרטן, אירע דערפֿאַרונגען.
אָבער זי האָט געמוזט פריער פֿאַרלאָזן דעם קינדער־פּאַרטער, ווײַל זי האָט זיך נישט מסכּים געווען מיטן
געשלעכט־בילדונג־קאָנצעפּט וואָס איז דאָרטן איינגעפֿירט געוואָרן.
מיר וועלן איצט ווײַזן אײַך אַ קורצן אויסצוג פֿון זייער ווידעאָ־באַריכט:
"און דערנאָך איין טאָג איז אַ פֿרוי געקומען פֿון אַ באַקאַנטער הילף־אָרגאַניזאַציע – איך וועל זי נישט נאָמען."
די הילף־אָרגאַניזאַציע האָט אַ בלויע לאָגאָ. און דאָס גאַנצע איז געשען אין
ריינלאַנד־פּאַלאַטינאַט, אויף דער גרענעץ מיט באַדן־ווירטemberg.
איך בין ווי געוויינטלעך אָנגעקומען אין דער קינדער־פּלעגע, און יענעם טאָג איז אַ פרוי פֿון דער
הילף־אָרגאַניזאַציע געקומען און האָט פאָרגעשטעלט דעם צוקונפֿטיקן פּלאַן פֿאַר אַלע קינדער־פּלעגעס אין דײַטשלאַנד.
דאָס מיינט אַז עס איז שוין באַשלאָסן און באַשטעטיקט געוואָרן, און עס איז נאָר, אַזוי צו זאָגן, פּרעזענטירט געוואָרן.
און יאָ, עס האָט זיך אָנגעהויבן מיט: "אין דער צוקונפֿט ווילן מיר דערקלערן קינדער און זיי געבן די געלעגנהייט זיך מאַסטורבירן."
איך בין גאָר געשאָקירט, גאָר געשאָקירט!
איך בין רויט געוואָרן, איך האָב זיך הייס געפֿילט, און האָב געטראַכט: וואָס אין דער ערד
גייט דאָ פאָר? וואָס מיינט דאָס? גאַנץ קראַנק!!
איך קוק רעכטס, לינקס... און איינער פֿון די לערערס איז געווען אַ מיניסטער, בײַ דער געלעגנהייט...
אַלעמען איז געווען גאָר צופֿרידן, גאָר גליקלעך, "מיר מיינען אַז דאָס איז גרויס, וואַו"...
איך האָב געזאָגט: "אָקעי, דאָס קען נישט זײַן אמת, צי?"
און דאַן זי זאָגט... – נו, אין דעם קינדער־היים איז געווען אַ ספּאָרט־צימער, וווּ די קינדער האָבן
געמאַכט גימנאַסטיק, און עס איז געווען גאַנץ גרויס.
און דאַן האָבן זיי געזאָגט, נו, די פֿרוי פֿון דער הילף־אָרגאַניזאַציע האָט געזאָגט:
וואָס איר קענט טאָן, למשל, איז צו טיילן דעם צימער, דעם ספּאָרט־צימער, אין צוויי
העלפֿטן און קויפֿן און אויפשטעלן קליינע געצעלטן.
און דאָס איז ווײַל איך האָב אָנליין געזען אַז פילע מענטשן רעדן וועגן דרײַ־יאָריקע קינדער, ניין, וועגן צוויי־ ביז זעקס־יאָריקע
קינדער, איז געווען שמועס אַז צוויי־ ביז זעקס־יאָריקע קינדער האָבן די געלעגנהייט זיך מאַסטורבירן אין די צעלטן, און אויב זיי ווייסן
נישט וואָס דאָס איז, ווערט עס זיי דערקלערט און זיי קריגן די געלעגנהייט זייער סעקסואַליטעט אין קינדערגאָרטן אויסצופאָרשן.
מיינסטו אַז די עלטערן וועלן דערפֿון וויסן?
ניין, מען דיסקוטירט אַז דאָס זאָל זײַן טייל פֿון דער טאָג־טעגלעכער לעבן, אַז עלטערן זאָלן בכלל נישט וויסן
דערפֿון, ווײַל עס איז נאָרמאַל פֿאַר קינדער צו וויסן וועגן סעקסואַליטעט. ניין, דאָס איז נישט נאָרמאַל!
די פֿאַראייניקטע נאַציאָנען פֿירן ווײַטער דעם באַגריף אין יסודי־שולן.
דאָס גייט פיל ווייטער אין דער אַזוי גערופֿענער "אויפֿקלערונג" פֿון קינדער.
אַ גאַנץ אומפֿאַסנדיקער באַריכט פֿון דער אינטערנעץ־פּלאַטפֿאָרמע "סטאָפּ װאָרלד קאָנטראָל" באַריכטעט
וועגן דער יו־ען אַגענדע און איר דורכפֿירונג אין שולן.
אין צוגאָב צו ספּעציפֿישע דעטאַילן וועגן אָראַלן סעקס, האָמאָסעקסועלער סעקסועלער התנהגות ווי אַנאַלער געשלעכט,
אאז״ו, זענען דאָ שפּילן וואָס פֿירן קינדער צו דעם טעמע.
כאָטש עס איז שווער צו גלייבן, זענען דאָ זכּרון־שפּיל־קאַרטן וואָס ווײַזן מענערישע געשלעכט־אָרגאַנען אין פֿאַרשיידענע גרייסן.
די קינדער מוזן דאַן געפֿינען די פּאַסיקע פּאָרן. מיר קענען נישט און ווילן נישט ווײַזן די בילדער דאָ.
אָבער געדענקט אַז אונדזערע קינדער זענען גאָר אויסגעזעצט צו די בילדער!
עלטערן, וועלכע זייערע קינדער זענען אויסגעזעצט געוואָרן צו אַזעלכע "קאָנצעפּטן", מעלדן די פאלגנדיקע באַזאָרגנדיקע זאַכן:
יונגע קינדער רירן זיך אָן, לייגן איינער דעם צווייטנס געשלעכט־אָרגאַנען אין זייער
מויל אָדער קוקן אונטערן טיר פֿון דער טואַלעט.
אַ מאַמע פֿון די פֿאַראייניקטע שטאַטן האָט באַשטעטיקט די אויסזאָגן. איר קינד האָט אויך
דערלעבט שרעקלעכע זאַכן בײַ די סעקס-בילדונג-קלאַסן:
אַ אַנדערע מיידל האָט געטאָנט מיט מײַן טאָכטער (מאַסטורבאַציע), זי האָט גענוצט שלעכטע ווערטער
און איר מאָביל־טעלעפֿאָן פֿאַר פּאָרנאָגראַפֿיע.
זי האָט זיך געווענדט צו די אויטאריטעטן צו באַשיצן איר קינד. דערמיט האָט זי באַגעגנט אַ
אָפּשרעקנדיקע האַרשקייט. קיינער האָט נישט געוואָלט איר העלפֿן…
עס ווערט קלאָר אַז אונדזערע קינדער זענען אין ערנסטער סכנה!
אפילו די יונגסטע קינדער ווערן סעקסואַליזירט און אויסגעשטעלט צו זאַכן וואָס ברענגען זיי לאַנג־צײַטיקע שאָדן.
זיי ווערן סיסטעמאַטיש טראומאַטיזירט.
יעדער געפיל פֿון בושה אָדער אָריענטאַציע ווערט דערפֿאַר גאָר פֿון זיי גענומען.
אויב קינדער ווערן באַרויבט פֿון זייער נאַטירלעכן שאַמד־געפיל, קענען זיי ניט מער הערן צו זייערע נאַטירלעכע אינסטינקטן,
וואָס קלאָר זאָגן זיי אַז זיי מוזן באַשיצן זייערע גופים.
דאָס מאַכט זיי זייער שוואַך און גרינגע קרבן פֿאַר סעקס־פֿאַרברעכער.
Kla.TV האָט גרונטלעך דורכגעקוקט דעם הינטערגרונט פֿון דעם געדאַנק פֿון דער סעקסועלער אומדערציִונג אין איר פּראָגראַם
"WHO און UN – האַלט פּעדאָפֿילן ווײַט פֿון אונדזערע קינדער".
שטודירט דעם וויכטיקן בראָדקאַסט אין ליכט פֿון די דראַמאַטישע אַנטוויקלונגען!
טײַערע עלטערן און קרובֿים! ראַטעוועט אײַערע קינדער און שטייט קעגן די פשעס!
הייבט אײַער קול און דרוקט אויס אײַער אומצופֿרידנקייט הויך ווען איר טרעפֿט אַזעלכע באַגריפֿן.
זאָג "ניין!" צו יעדן מיסברויך פֿון די קליינע! זיי דאַרפֿן דיך און דײַן שוץ מער ווי קיינמאָל!