ברוכים הבאים צו Kla.TV. מיר זענען דאָ פֿאַר אײַך אין פּראַג – די גאָלדענע שטאָט אין האַרצן פֿון אייראָפּע.
אַ שטאָט וואָס ווייטער אינספּירירט מענטשן פֿון דער גאַנצער וועלט מיט איר אימפּאָזאַנטער געשיכטע,
אָטעם־נעמענדיקער אַרכיטעקטור און אייגנאַרטיקן שאַרם.
אָבער פּראַג איז נישט נאָר אַ היסטאָרישער איידלשטיין – הײַנט טרעפֿט זיך דאָ צום ערשטן מאָל די אַלטערנאַטיווע
וועסט עטיק פֿאָרמאַציע, אָדער קורץ אַלטערנאַטיווע WEF.
באַקאַנטע וויסנשאַפֿטלער, זשורנאַליסטן, אַקטיוויסטן, מעדיע־פּראָפֿעסיאָנעלן און אַנדערע ליכטפֿיגורן פֿון דער
בילדונגס־סצענע ווערן איינגעלאָדן מיטן ציל צו אַנטוויקלען פֿרוכבאַרע געדאַנקען פֿאַר אַ צוקונפֿט וואָס איז כּדאַי צו לעבן.
אַלטערנאַטיווע וועף שטעלט זיך קעגן דעם "גרויסן ריסעט", וואָס ווערט פּראָפּאַגאַנדירט דורך
קלאַוס שוואַב און זײַן וועלט־עקאָנאָמישן פֿאָרום.
עס זאָגט: "דו וועסט גאָרנישט באַזיצן און זײַן גליקלעך."
די זיך-גערופענע גלאבאַלע עליטע אַרום קלאוס שוואב האָט שוין פֿאַר פילע יאָרן איר אַגענדע דורכגעפֿירט, ווי עס איז גוט באַקאַנט.
דורך שטענדיק נײַע און, איבער אַלעם, זעלבסט־פֿאַראורזאַכטע קריזיסן אין דער פֿאָרעם פֿון פּאַנדעמיעס,
עקאָנאָמישע קריזיסן, בלוטיקע מלחמות און נאָך אַ סך מער.
אָבער דאָס איז נאָר צו שפּעטער ראַדיקאַל דורכצופירן זייער פּלאַן פֿאַר גאַנץ קאָנטראָל און עקספּראָפּריאַציע
פֿון דער מענטשלעכקייט מיט אויסגעזעענע "לייזונגען".
די אַלטערנאַטיווע WEF איז געמיינט צו זײַן אַ שטאַרקער קעגנאַנגריף קעגן דער גלאבאַלער אַגענדע און צונויפברענגען
וויכטיקע געדאַנק־פֿירער פֿון דער פֿרײַהייט־באַוועגונג.
סטעפֿאַן מאַגנעט, דער איניציאַטאָר פֿון דער A-WEF, האָט עס אין זײַן איינלאַדונג אַזוי צוזאַמענגעפֿאַסט:
מיר מוזן ברעכן נײַע ערד, פֿאַראייניקט אַנשטאָט צעטיילט, פֿאַר אַ פֿרײַע וועלט מאָרגן.
דער פּראָגראַם פֿאַר דער אַלטערנאַטיווער WEF גיט אַ סיבה פֿאַר האָפֿענונג:
מענטשן וואָס האָבן יאָרן און דעקאַדעס מוטיק געקעמפט פֿאַר פרייהייט און אויפקלערונג, פאָרמירן הײַנט סינערגיעס און
ווילן אַנטוויקלען קאַנסטרוקטיווע קעגנ־פּראָגראַמען קעגן דעם גרויסן ריסעט. אָבער וואָס מיינט דאָס אין קאָנקרעטע טערמינען?
און קען פּראַג הײַנט באַשטימען דעם קורס פֿאַר אַ בעסערער גלאבאלער צוקונפֿט?
קלאַגעמאַוער.טוו וועט ווערן רעפּרעזענטירט בײַ די פּאַנעל־דיסקוסיעס דורך עליאַס סאַסעק, זון
פֿון דעם גרינדער פֿון קלאַ.טוו, איוואָ סאַסעק.
מיר שטייען זײַט בײַ זײַט מיט אים און מיט פילע אַנדערע ליכטפֿיגורן פֿון דער אויפֿקלערונג און פֿרײַהייט־באַוועגונג,
וואָס האָבן ביז הײַנט געוויזן שטאָלערנעם גרונט און ווילן צוזאַמען מיט אונדז פֿאָרמירן די וועלט פֿון מאָרגן.
איך האָב קיינמאָל נישט געטראָפֿן אַזאַ באַגעגעניש.
מיר האָבן דאָ 30 אָדער 40 מענטשן פֿון דער אַלטערנאַטיווער מעדיע־סצענע, אַזוי פילע פֿאַרשיידענע מעדיע־מאַכער און
אַקטיוויסטן, אַדוואָקאַטן, דאָקטוירים. דער גאַנץ פּאַנעל איז דאָ.
אַלע יענע וואָס האָבן זיך אין די לעצטע יאָרן אַרויסגעשטעלט און געזאָגט: "איך גיי נישט מיט דעם."
זיי אַלע זענען דאָ צוזאַמען צום ערשטן מאָל, און דאָס איז אומגלויבלעך, כמובן, צו זײַן דאָ ווי אַ טיילנעמער
און צו פילן די ענערגיע, צו פילן אַז אַלע זענען מסכימים.
נעכטן האָבן מיר דורכגעפֿירט אַ סימולאַציע־אויספֿירונג באַזירט אויף דעם סצענאַר: אַן אַנדער באַקטיריעלע עפּידעמיע
ווערט דערקלערט, און מיר געפֿינען זיך דעם 25סטן דעצעמבער.
און די אַרבעט־גרופּעס האָבן דאַן געמוזט אויספֿינען, מער אָדער ווייניקער: וואָס האָבן מיר געטאָן ווי אַלטערנאַטיווע מעדיע, ווי
אַקטיוויסטן, ווי דאָקטוירים, ווי אַדוואָקאַטן, צו פאַרמיידן דאָס?
איך האָב דאָ מיט מיר עלזאַ מיטמאַננזגרובער פֿון AUF 1. לויט מײַן פֿאַרשטאַנד איז זי איינע פֿון די איניציאַטאָרן און
אויך די מענטש וואָס האָט געגעבן דעם געדאַנק פֿאַר דעם געשעעניש, דער אַלטערנאַטיווער WEF־קאָנפֿערענץ.
פרוי מיטטמאַננסגרובער, ווי פילט איר זיך וועגן דער קאָנפֿערענץ ביז איצט, אויף טאָג צוויי? ווי גייט עס אײַך? זענט איר צופרידן?
יאָ, איך בין גאָר אויפגעהויבן. דאָ אין די צימערן איז אַ אמתער גײַסט פֿון אָפּטימיזם.
עטלעכע ממש שפּאַנענדיקע און קאָנטראָווערסיעלע טעמעס זענען אויפֿן טיש געבראַכט געוואָרן.
מענטשן האָבן טאַקע אויסגעדריקט זייערע מיינונגען אָן זיך צוריקהאַלטן און האָבן אמתדיק פּרוּווט געפֿינען לייזונגען.
איך בין טאַקע אָפּטימיסטיש אַז מיר קענען בויען אויף דעם און אַז עפּעס ממש גרויס קען נאָך אַנטוויקלען.
ווען מען זעט זיי אַלע און טרעפֿט זיי און געבט זיי אַ האַנט, אאז״ו, פילט מען זיך שטאַרק
און פילט מער גלייך אַז מען איז נישט אַליין.
עס איז אַ גרויסע זאַך אַז מענטשן קומען צוזאַמען, רעדן איינער מיטן אַנדערן, דיסקוטירן זאַכן איינער מיטן אַנדערן – אין אַנדערע
ווערטער, שאַפֿן אַזוי גרויס ווי מעגלעך אַ פּלאַץ פֿאַר דיבאַטע.
און מיר מוזן רופן מענטשן און זיי קלאָר זאָגן: איר מוזט זיך נעצווערקן זייטווייז, דאָס הייסט לאָקאַל.
ווייל נאָר אויב מיר איצט שאַפֿן פילע קליינע צעלן, קליינע גרופּעס און קהילות, וועלן מיר קענען האַנדלען
אין פאַל פֿון אמתע צענזור אָדער אַ גרויסער קריזיס.
עס איז גרויס צו רעדן מיט אײַך אָדער צו הערן אײַך רעדן.
אַלעס גוט דאָ בײַם A-WEF אויך, איך האָף אַז דו מאַכסט גוטע פּראָגרעס דאָרט. איך ווינטש דיר אַלע הצלחה
אין דײַן אַרבעט, אַ סך כּוח, און האַלט זיך פאָרויס.
דו אויך, און איך מיין אַז עס איז גרויס אַז מיר האָבן דאָ בײַ דעם אַלטערנאַטיוון
וועלט-עקאָנאָמישן פֿאָרום עפּעס איבערגעווונען – די אָפּטיילונג!
גאַנץ ריכטיק, אַלץ אַנדערש איז נאַרישקייט. גיי אַרויס פֿון דער דיוויזיע! מיט וועמען האָסטו זיך באַגעגנט? מענטשן.
וואָס האָבן זיי געזאָגט? פֿאַרשיידענע זאַכן.
דער ציל, די אויפֿגאַבע, איז וויכטיקער, און דאָס פֿאַראייניקט אונדז. און אין דער צוקונפֿט וועט זײַן פיל מער קאָאָפּעראַציע,
און דאָס וועט באַזונדערס ווערן געשטיצט דורך סוף־סוף אויפהערן צו געבן קיין ענערגיע צו דעם אַרגומענט פֿון שולד דורך פֿאַרבינדונג.
אויב איך הייב אָן אויסצושליסן באַשטימטע מיינונגען פֿון דעם ספּעקטרום, דאַן לייג איך אַ סוף צו דער דעמאָקראַטיע.
ווייל דעמאָלט קענען מענטשן ניט מער פאָרמירן זייערע אייגענע מיינונגען, נאָר ווערן געפֿירט.
יאָ, אַ טאָג ווי הײַנט גיט אונדז נאַטירלעך ווידער אַ סך ענערגיע.
פּונקט אַזוי האָבן די גרויסע דעמאָנסטראַציעס זיכער געגעבן פילע מענטשן ענערגיע.
איר קענט זען אַז איצט, בײַ אַ קאָנפֿערענץ ווי די וואָס מיר זײַנען איצט, איז דאָס נאָך אַ ענערגיע־שטויס.
נעכטן איז אויך געווען פֿאַר מיר אַ ממש שיינער טאָג, ווײַל עס איז געווען אַזאַ פּאָזיטיווע ענערגיע צו זען
אַזוי פֿיל מענטשן דאָ, וואָס אַלע האָבן דעם זעלבן ציל.
פֿאַרשטייט זיך, יעדער האָט זײַן אייגענעם פאָקוס און טוט זאַכן אויף זײַן אייגענעם אופֿן. איינער איז שטאַרק
אויף X. אַ צווייטער איז אויף YouTube, און אַזוי ווייטער.
אבער למעשה ווילן מיר אַלע די זעלבע זאַך: ווידער פרייהייט פֿון אויסדרוק און אַ בעסער לעבן, אַ מער רוּיק לעבן פֿאַר אַלעמען, און
אפֿשר אויך אַ בעסער דייטשלאנד, עסטרײַך, שווייץ און אַזוי ווייטער.
די הויפּט־אויפֿגאַבע איז יחס־ווייז פּשוט. דער אַבסאָלוטער און שטאַרקער קעמף קעגן גלאָבאַליסטן אין
אַלע געביטן. דאָס איז אַ יחס־ווייז קליינע אויפֿגאַבע.
דערפֿאַר ביסטו איצט דאָ, בײַם אַלטערנאַטיוון WEF, זייער שיין!
מיר האָבן זיך צום ערשטן מאָל באַגעגנט. איך האָב זיך געפֿילט אַזוי ווי פילע אַנדערע.
דער גאַנץ געוויינטלעכער מענטשלעכער קאָנטאַקט מיט קאָלעגעס איז פּלוצלינג אומגלויבלעך ווערטפֿול.
אַז די גאַנצע זאַך ווערט דאַן איבערגעלייגט מיט אַ אַלטערנאַטיווע WEF. דאָס איז אַ באַוווּסט
אויסגעקליבענער נאָמען. עס איז אַ ביסל פּראָוואָקאַטיוו.
עס איז געווען, אין פאַקט, דער קעגן־טייל פֿון דער WEF. דאָ איז גאָרנישט געווען געהיימ, אויסער דעם אָרט,
כדי צו פֿאַרזיכערן אַז עס וועט נישט קומען קיין שטערונג.
אָבער אַלע אינהאַלט ווערט געוויזן. דאָ איז נישט קיין קאָרופּציע אָדער געהיימע
אויפֿפֿירונג; אַנשטאָט דעם ווערט אַלץ אָפֿן דיסקוטירט.
דאָס איז נאָך אַ ווונדערלעכע זאַך. אַזוי איז דאָס אַ קאָמבינאַציע פֿון צוויי זאַכן וואָס מיר האָבן לאַנג פאַרפאַסט אין דער
פֿרײַער מעדיע־וועלט – און איך האָף אַז דאָס וועט ווײַטערגיין.
יאָ, איך בין אָנגעקומען מיט אַ ביסל סקעפּטיציזם, נישט גענוי געוויסט וואָס צו דערוואַרטן.
איך האָב הײַנט מאָרגן אין פּראַג אויף דער בינע געזען וואַצלאַוו קלאַוס . עס איז געווען אַ ווונדערלעכע דערפֿאַרונג.
אַ פּאָליטיקער וואָס קען פֿאָרמען פֿאָרמען – דעמאָקראַטיע אָן בײַוואָרטער – און וואָס דאַן
הייבט אָן צו פּראַקטיצירן אידעאָלאָגישע קריטיק.
און ער האָט אין דרײַ מינוט געטאָן אַ ווונדערלעכע אַרבעט. פֿון דעמאָלט אָן בין איך געווען פֿאַרכאַפּט פֿון דער געשעעניש
און בין נישט אַנטוישט געוואָרן פֿון וואָס איז געקומען דערנאָך.
מיר דאַרפֿן דאָס מער אָפֿט טאָן. מיר האָבן דאָס בכל־פּנים שוין פֿאַרשטאַנען.
אַזוי האָבן מיר געפֿונען אַז עפעקטיווע אַרבעט איז טאַקע נאָר מעגלעך ווען מיר זיך פּערזענלעך טרעפֿן.
דאָס איז אויך געווען אַ ביסל דער ציל פֿון די קאָראָנאַווירוס־מיטלען, צו
פֿאַרווערן מענטשן זיך פּערזענלעך צו טרעפֿן.
נאָר צוויי אָדער דריי מענטשן האָבן געקענט זיך טרעפֿן. און זיי האָבן געמוזט טראָגן מאַסקן, אאז״וו.
דו זאָלסט נישט רייזן. דו האָסט נאָר געהאַט דעם 15 ק״מ ראַדיאוס, אאז״ו, ווייל דו ווייסט ווי שטאַרק אַנאַלאָג טרעפֿונגען זענען.
מיר ווייסן, ווי עס איז. מיר ווייסן, ווי עס פילט זיך צו ווערן פֿאַרפאָלגט, אויסגעשלאסן, אויפֿגעשטעלט אין וועלכע
אופֿן, און פּלוצלינג באַשולדיקט ווערן אין אַלע מינים זאַכן.
מיר זײַנען, פֿאַרשטייט זיך, צופרידן צו באַגריסן אַלע יענע מוטיקער נשמות וואָס, ווי מיר, האָבן געגלייבט אין דער
רעכט־שטאַט, אין דעמאָקראַטיע, אין אַ שטאַט וואָס האָט אונדזער בעסטע אינטערעסן אין האַרצן.
בולשיט. מיר האָבן זיך אָפּגענומען דערפֿון, אָבער איצט ווייסן מיר בעסער. בילדונג איז דער ערשטער שריט.
פּראָפֿעסאָר באַכדי, ווען איר לעצטנס האָט געזאָגט בײַם AZK אַז איר גייט אין פּענסיע, זײַנען מיר אַלע
געווען אַ ביסל טרויעריק, גאַנץ טרויעריק, מוז איך זאָגן.
ווען איך זע דיך דאָ שטיין מיט דײַנע גלאַנצנדיקע אויגן און דײַן מחויבות, פֿאַראייניקסט אַדוואָקאַטן דאָ צו העלפֿן
מענטשן הײַנט. דאָס האָט מיך טיף באַרירט און שטאַרק באַוועגט.
דאָס מיינט, אויב דאָס איז דיין פּענסיע, דאַן גלייב איך אַז מיר קענען מיט דעם לעבן. איז דאָס ריכטיק?
אַזוי, וואָס האָט מיך צוריקגעבראַכט צום לעבן, זענען געווען די ראָבערט־קאָך־פּראָטאָקאָלן.
ווײַל דאָרט האָב איך געזען די געלעגנהייט.
עס איז געווען ווונדערלעך. באַזונדערס דער טייל וועגן דער וואַקסינאַציע.
זיי האָבן זיך פֿאַרראַטן, און גאָר גאַנץ. איצט איז אַלץ אָפֿן.
וואָס מיר ווייסן איז אַז מיר ווילן ווייטער אַנטוויקלען, אַז מיר ווילן מער צוזאַמען אַרבעטן, און דערפֿאַר בין איך פּאָזיטיוו.
מיט יעדן קריזיס פאַרלירט דער סיסטעם אויך מענטשן וואָס גלייבן אין אים, און דאָס האָט זיך הײַנט שוין פיל מאָל איבערגעחזרט.
ווען עמעצער האָט דעם סיסטעם פֿאַרלאָזט, ווײַל ער האָט זיך אויפגעװאַכט און פֿאַרשטאַנען אַז
דאָ אַרבעטן ליגנס, איז ער גרייט זיך צו ענדערן.
און העכער אַלץ וועט ער קיינמאָל נישט צוריקקומען צו דער סיסטעם. און דאָס איז דער קריטישער פּונקט.
און מיר קענען דאַן אַרבעטן מיט די מענטשן אין דער צוקונפֿט, און זייער צאָל וועט וואַקסן מיט יעדן קריזיס.
קלאָר, מיר גייען צום אויג פֿון דער שטורעם, צום אויג פֿון דער הוריקאַן, און דאָרט וועלן מיר אַלץ קלאָר זען.
אַנטשולדיקט, וואַלאַדימיר פּוטין רופֿט. …
מענטשן זענען שוין אין אַ גוטער שטימונג. דו באַשליסט צי מען זאָל דאָס אַרויסשניידן.
טאָמאַס איז שוין 14 שעה אויף דער בינע, אַזוי איז ער זיכער היפּאָגליקעמיש און דאַרף דאָ עפּעס לאַכדיק טאָן.
דאָס איז אויך גוט. אַזוי גייט דאָס דאָ. דאָס איז די רעאַליטעט.
איך מיין אַז מיר גייען אַרײַן אין שפּאַנענדיקע צײַטן, און איך האָף אַז עס וועט זײַן אַ המשך.
אין יעדן פאַל זענען מיר גאָר מאָטיווירט און ווילן פאָרזעצן.
נו, איך האָב געפֿונען אַז דאָס איז געווען אַ זייער פֿרוכבאַרע צײַט זיך פּנים־אל־פּנים צו זען, און איך מיין אַז איינע פֿון די
ווונדערלעכסטע דערפֿאַרונגען איז געווען צו הערן פֿון אַלע זײַטן אַז דער ענין פֿון שולד דורך פֿאַרבינדונג
עקזיסטירט מער נישט אין דער סצענע פֿון פֿרײַער בילדונג.
דאָס האָט מיך זייער פריילעך געמאכט. ניט מער מיט חשד קוקן און זיך פֿרעגן: "אוי, צי וויל איך בכלל האָבן עפּעס צו טאָן מיט
דעם מענטש אָדער נישט?" די ריזערווע־זאָנען זענען אויפגעהויבן.
דאָס האָט מײַנע דערוואַרטונגען ווײַט איבערגעשטיגן, צו דערקענען אַז איצט איז דער צײַט ווען קאָנקורענץ־געדאַנקען
זענען אויסגעמעקט געוואָרן און מיר גייען צוזאַמען פאָרויס אין דער צוקונפֿט, ווילנדיק צוזאַמען צילן דערגרייכן.
וווּ מען דערקענט אַז די וועלט־סיטואַציע איז אַזוי שפּאַננדיק. מיר מוזן זיך צוזאַמען קומען.
די קאָנקורענץ־געדאַנק מוז אויסגעמעקט ווערן. די שולד פֿון קאָנטאַקט מוז אויסגעמעקט ווערן.
די מורא פֿון קאָנטאַקט מוז אויסגעמעקט ווערן.
אַזוי פֿון דעם פּערספּעקטיוו איז דאָס דאָ אַ גאַנץ הויכפּונקט.