Ti taun 2014 nepi ka 2021, Swiss keur ngarunding jeung Uni Éropa ngeunaan hiji perjangjian kerangka,
anu ogé disebut Perjangjian Institusional (InstA).
Ieu téh kalayan tujuan pikeun nguatkeun pendekatan bilateral.
Saenggeus rundingan gagal dina Méi 2021, paguneman jeung EU dilajengkeun deui dina Maret 2024.
Thomas Kaiser ti Zeitgeschehen im Fokus nyerat yén dasar konstitusional ayeuna – nu disebut pamahaman
babarengan – moal tiasa disebat deui minangka perjangjian kerangka, sabab lamun henteu kitu éta bakal langsung gagal.
Janten éta gancang dirobah namina jadi "Perjangjian Bilateral III".
Numutkeun survéy anyar, kalolobaan masarakat ngarojong pendekatan bilateral, jadi katingalina rencana Déwan Federal téh hasil.
Tapi ieu mah ngan saukur nyebarkeun keusik kana panon masarakat.
Numutkeun ka Kaiser, kanyataanna EU miboga paménta anu sarua dina Pamahaman Babarengan saperti dina perjangjian kerangka.
Éta nuntut yén, upami aya pasualan ngeunaan interpretasi pasatujuan bilateral, Mahkamah Kehakiman
Éropa bakal mutuskeun salaku pangadilan pamungkas.
Kaiser nyarios: "Dina basa basajan, ieu hartosna yén hukum EU lumaku."
Swiss ku kituna kudu sacara otomatis nampa hukum EU, anu sacara eufemistik disebut 'adopsi dinamis tina legislasi'.
Tapi euweuh nu dinamis ngeunaan ieu; Swiss teu boga rohangan pikeun manuver.
Menteri Luar Negeri Ignazio Cassis nyarios ka média di Bern dina 27 Nopémber 2024.
Panginten pasamoan sareng Wakil Présidén Komisi Éropa, Maros Sefcovic, bakal lumangsung.
Numutkeun Cassis, tujuanana tetep pikeun ngahontal kasimpulan substantif tina rundingan saméméh ahir taun ieu.
Jumlah kontribusi kohési anu bakal dibayar ku Swiss ka EU pikeun aksés parsialna kana pasar
tunggal Éropa ngan bakal dibahas dina ahir pisan.
"Urang tiasa ngabahas artos di ahir," saur Cassis.
Numutkeun panalungtikan Swiss Radio and Television (SRF), Swiss sigana bakal mayar ka EU 350 juta franc
Swiss per taun dina dana kohési di mangsa nu bakal datang.
Ieu sacara signifikan langkung luhur tibatan sakitar 130 juta per taun anu geus dibayar ku Swiss nepi ka ayeuna
pikeun nagara-nagara anu langkung miskin di wétan Uni Éropa.
Dina hiji artikel anu diterbitkeun dina koran tabloid Swiss BLICK tanggal 1 Désémber 2024, hiji sumber internal dikutip nyarios:
Sanajan henteu unggal poin dina mandat rundingan geus kacumponan, bisa disebutkeun: urang geus ngahontal kasapukan.
Jelas ka duanana, Bern jeung Brussels, yén "urang geus cukup ngarundingkeun; sésana kudu dijelaskeun dina politik domestik."
Numutkeun BLICK, jadwal di handap ieu geus direncanakeun:
Dina tanggal 13 Désémber, Déwan Federal bakal sakali deui ngabahas daptar EU.
Lamun manéhna masihan lampu héjo, bakal aya seueur kilatan lampu kaméra dina poé Saptu saméméh Natal, 21 Désémber:
Teras Présidén Komisi Éropa, Ursula von der Leyen, bakal datang ka Bern sacara langsung
pikeun ngesahkeun ahir simbolis tina rundingan.
Numutkeun kana artikel anu diterbitkeun ku SRF dina tanggal 11 Désémber, sentimen ieu
keur diungkabkeun boh di Brussels boh di Bern.
Numutkeun BLICK, can aya nu geus jadi "perjangjian nu geus pasti", tapi loba indikasi yén perjangjian
jeung EU bakal dirampungkeun salila periode Natal.
Dina mangsa Natal?! – Nalika masarakat keur sibuk ku urusan séjén?! Naha ieu téh supaya
pasatujuan jeung EU bisa diteruskeun tanpa loba ribut?
Nepika ayeuna, sok aya bantahan gedé ngalawan perjangjian kerangka jeung Uni Éropa. Perundingan
panungtung kudu dibatalkeun sabab perlawananana kacida gedéna.
Ieu moal janten kahiji kalina dina sajarah yén kaputusan penting geus dipaksakeun dina
mangsa masarakat keur sibuk ku hal-hal séjén.
Dina 23 Désémber 1913, hiji poé saméméh Malem Natal, amandemen pikeun ngadegkeun FED disahkeun
gancang ku Kongrés anu kacida kurangna anggota.
Salila "dongéng usum panas" Piala Dunia 2006, Jerman mutuskeun pikeun naékkeun PPN ti 16
jadi 19 persén, anu berlaku ti 1 Januari 2007.
Conto salajengna tiasa kapanggih dina program "Naha kajadian utama sacara sengaja dianggo salaku taktik ngalihkeun perhatian?"
Ahirna, tonton Anggota Déwan Nasional Swiss Franz Grüter ngajelaskeun dina wawancara jeung stasiun
televisi internét mandiri Swiss "HOCH2" kunaon perjangjian kerangka anyar téh kacida bahaya.
Anjeun kakara nyebutkeun sacara singket ngeunaan perjangjian kerangka anu dipikahayang ku
Déwan Federal pikeun ditutup jeung Uni Éropa.
Jadi ieu téh hiji jinis pasatujuan super, ogé dipikawanoh salaku "Bilateral III", tapi lain pasatujuan
individu, tapi sakabéh pakét, nu disebut solusi institusional.
Niatna mah supaya perjangjian éta geus dirundingkeun saméméh ahir taun. Salaku ahli kabijakan luar negeri
jeung, dina sagala hal, salaku anggota Déwan Nasional, anjeun aub pisan dina kabijakan ieu.
Naon anu anjeun dengekeun? Kumaha status negosiasi ieu?
Nya, abdi tiasa nyarios yén Déwan Federal hoyong ngaréngsékeun rundingan ieu sateuacan ahir taun.
Penting: istilah "Bilateral III" – EU nekenkeun yén ieu henteu deui perjangjian bilateral, sabab éta henteu deui bilateral.
Bilateral hartina urang boga pasatujuan dina sarat anu sarua, tapi dina hal ieu hukum Éropa bakal
dipaksakeun ka urang, nu hartina éta moal deui bilateral.
Sabalikna, éta bakal janten kontrak pasrah. Tah, Déwan Federal hayang ngaréngsékeun éta.
Dina waktos anu sami, sakitar 100 urang keur digawé di rupa-rupa departemén di Bern pikeun nyieun sagala
parobahan legislatif anu diperlukeun dina kabijakan domestik.
Aya omongan ngeunaan sahenteuna 30 undang-undang anu masih kudu dirobah.
Sareng teras – upami jadwal ieu hasil – tina sudut pandang Déwan Federal, pesen konsultasi
bakal dikaluarkeun taun payun, nyaéta taun 2025.
Numutkeun ka Déwan Federal, pesenna leuwih ti 1.000 kaca panjangna, ngan pikeun méré gambaran sabaraha gedéna éta.
Sareng teras éta bakal diajukeun ka Parlemén taun payun, sigana dina satengah kadua taun éta, sareng abdi ngarepkeun
yén dina hiji mangsa dina taun 2026 bakal aya referendum.
Ieu bakal janten referendum anu paling penting dina 30 taun ka tukang.
Kuring nyarios yén ieu téh indungna sakabéh perang.
Janten ieu sabenerna masalah hirup jeung maot pikeun Swiss – naha urang tiasa teras
bébas, mandiri, jeung démokrasi sacara langsung.
– jeung tina sudut pandang éta, pamilihan gedé sigana bakal lumangsung dina taun 2026.
Hayu urang marios deui poin-poin ieu sakedik deui.
Anjeun tadi singket nyebutkeun naon anu bakal kapangaruhan ku ieu. Kecap konci: "demokrasi langsung".
Naha anjeun nyangka ieu bakal aya dina résiko dina perjangjian kerangka sapertos kitu?
Janten, kedah diomongkeun deui di dieu yén média arus utama ngalaporkeun unggal dinten ngeunaan sababaraha
klausa panglindungan jeung sababaraha waragad mahasiswa, ogé sababaraha poin tina negosiasi éta.
Tapi sabenerna, masalah anu sabenerna gedé pisan, nyaéta hubungan institusional Swiss jeung
Uni Éropa, ayeuna mah malah teu dibahas deui.
Anu masih keur dibahas di Brussels sabenerna mah ngan pertunjukan sampingan.
Jeung masalah anu paling penting dina perjangjian ieu nyaéta, kahiji, yén urang kudu sacara
otomatis – disebut sacara dinamis – ngadopsi hukum EU.
Lamun masarakat Swiss ngayakeun referendum atawa plebisit sarta henteu nurut kana hasilna, éta bakal dihukum.
Ieu disebut tindakan kompensasi dina basa Jerman modéren.
Teras, upami urang teu tiasa satuju, Mahkamah Kehakiman Éropa boga kaputusan ahir ngeunaan naon anu
lumaku di Swiss – éta anu disebutkeun dina dokumén.
Urang bakal jadi koloni Brussels. Sareng pamungkas tapi teu kirang penting, urang kudu mayar artos ka Uni Éropa sacara rutin.
Ieu opat poin anu paling penting anu sabenerna nyababkeun masalah panggedéna pikeun Swiss.
Sareng sakabéh poin séjén anu masih dina rundingan ogé tiasa penting, tapi éta sanés masalah utama.
Ngadéngékeun anjeun, abdi tiasa ningali yén démokrasi langsung keur dilemahkeun, yén éta keur diancam, yén kedaulatan
keur diancam, yén urang henteu deui bener-bener mandiri.
Anjeun nyebatkeun biaya ieu di ahir. Abdi hoyong ngajajah éta sakedik deui.
Ieu nu disebut waragad asup pasar, saéstuna tiket asup ka pasar ieu.
Naha ieu jadi sapihak wungkul? Uni Éropa ogé boga aksés ka pasar Swiss.
Naha Swiss henteu ngecas waragad sapertos kitu?
Kumaha carana kasaimbangan ieu kajadian? Sareng naha éta kacida katingalina?
Ayeuna urang geus deui ngadéngé ti sababaraha sumber yén Uni Éropa sigana hayang sababaraha ratus juta unggal taun.
Éta gancang ngahontal sababaraha milyar dina waktu singget. Kumaha éta bisa kajadian?
Tina sudut pandang EU – abdi aya di Brussels sareng delegasi teu lami sanggeus rundingan munggaran gagal dina Nopémber 2021.
Di Brussels, Swiss sok digambarkeun minangka 'pilih-pilih' gedé jeung meunang mangpaat
tina Uni Éropa, ku kituna urang kudu mayar.
Ayeuna bayangkeun lamun AS dagang jeung Uni Éropa, atawa Cina dagang jeung Uni Éropa – moal aya
nu kungsi mikir pikeun ngecas artos pikeun éta.
Jeung dina hal hubungan Swiss–Uni Éropa, urang masih mésér sakitar 20 milyar leuwih per taun tibatan sabalikna.
Jadi urang téh palanggan anu saé pisan pikeun Uni Éropa, sarta sabenerna EU kudu mayar artos ka urang, lain sabalikna.
Janten dunya téh gélo, sarta Uni Éropa ngarepkeun ieu dumasar kana modél Norwegia.
Sareng anjeun tiasa ngira-ngira yén sigana urang kedah mayar nepi ka hiji milyar per taun ka Uni Éropa.
Janten ieu téh bener-bener teu kaharti, sareng abdi ogé teu ngartos kunaon Déwan Federal
henteu ngalebetkeun ieu dina rundingan ti mimiti.
Jadi poin-poin ieu henteu dibahas deui di Brussels.
Kumaha kitu? Naha pamaréntah nagara bagian siga nu leungit jalan? Naha ieu henteu penting pikeun maranéhna?
Naha maranéhna ngahargaan hal séjén kacida nepi ka maranéhna nyebut, "Éta mah lain masalah, urang leuwih milih
mayar hiji milyar sabab ku éta urang meunang loba deui"?
Naon éta hal séjén? Naon rasionalitasna, logika Déwan Federal?
Urang kudu mundur sakedap. Dina 26 Méi 2021, Déwan Federal ngeureunkeun rundingan di Brussels.
Waktu éta, Présidén Parmelin muncul di hareupeun média babarengan jeung Ibu von der Leyen – anu nangtung di dinya
kalayan ékspresi beungeutna siga batu – sarta nyarios ka anjeunna: "Urang teu tiasa nandatanganan pasatujuan ieu."
Sareng teras kajadian di handap ieu di Bern: partéi-partéi séjén ngalakukeun intervensi – sacara masif – ka Déwan Federal:
Éta teu mungkin; manéhna kudu ngamimitian rundingan anyar.
Ignazio Cassis, Sekretaris Luar Negeri, nyarios dina waktos éta: "Kami moal kungsi nandatanganan Framework Agreement 2.0."
Tapi naon anu geus dilakukeun ku manehna ayeuna mah leuwih parah tibatan perjangjian kerangka 2.0.
Kusabab, dina waktos éta, dana-dana ieu henteu kaasup kana EU.
Sareng Swiss teras mayar hiji milyar franc Swiss ka EU tanpa syarat dina Séptémber 2021.
Jalma-jalma di Bern ngarasa salah.
Kuring ogé émut yén aya politikus anu indit ka Brussels sarta nyungkeun hapunten atas nami Swiss. Bayangkeun wé éta.
Sareng éta suasana anu nyababkeun Déwan Federal asup deui kana rundingan jeung Uni Éropa.
Kali ieu, hanjakalna, abdi henteu yakin yén Déwan Federal bakal ngeureunkeun latihan ieu sacara inisiatif sorangan.
Mungkin – ampir pasti – manéhna bakal mawa ieu ka Parlemén jeung pamustunganana ka para pamilih.
Di dinya ogé timbul patarosan gedé: "Naha ieu kedah dilakukeun ku kalolobaan nagara bagian atanapi ngan ku kalolobaan rahayat?"
Kanyataan basajan yén ieu lain hal anu lumrah, yén diperlukeun mayoritas kanton, saukur nunjukkeun yén jalma-jalma
sadar yén populasina kacida kritisna – sarta malah hayang ngaleuwihan kaputusan mayoritas kanton dina hal ieu.
Ayeuna aya Inisiatif Compass, anu sabenerna hayang ngahontal hal anu sarua, nyaéta sangkan sakabéh démokrasi – kaasup kanton-kanton
– bisa miboga sora. Éta nu dimaksud ku mayoritas kanton.
Anjeun ogé pangusaha – sakumaha anu geus urang sebat ti mimiti – lain ngan saukur politikus.
Naon anu diperlukeun pikeun maju di Éropa dina istilah bisnis pikeun ngalakukeun dagang?
Naha aya perjangjian husus nu diperlukeun pisan, atawa jinis kerangka pulitik naon – lain persis
perjangjian kerangka – tapi kerangka naon nu diperlukeun?
Naha perdagangan bébas geus cukup? Atawa naon konsep anu sabenerna aya dina pikiran anjeun salaku
alternatif pikeun integrasi institusional anu kuat anu dipikahayang ku Uni Éropa, Brussels, jeung Bern?
Nya, abdi hoyong ngamimitian ku nyarios yén ieu ogé penting pikeun abdi: urang teu hoyong perang jeung EU.
Ngomong-ngomong, abdi ogé henteu resep lamun Uni Éropa ogé teu jalan kalayan saé.
Manéhna teu damang. Uni Éropa teu aya dina posisi ékonomi anu hadé.
Janten abdi saéstuna henteu ngaraos senang ku ieu, tapi pamustunganana urang miharep hubungan anu hadé sareng Uni Éropa.
Urang ogé tiasa nyimpulkeun sabaraha waé pasatujuan jeung Uni Éropa sakahayang urang.
Tapi anu teu tiasa ditampi nyaéta yén urang – sareng ieu téh pesen anu paling penting anu Présidén Federal Parmelin
henteu diidinan nyarios atas ngaran Déwan Federal dina waktos éta – ahirna kudu nyarios terus-terangan ka EU:
Urang teu tiasa sareng moal asup kana sagala perjanjian anu merlukeun urang pikeun nerapkeun hukum anjeun.
Sareng ieu mangrupikeun kaunggulan ékonomi jeung bédana anu bakal ngamungkinkeun urang menonjol di mangsa nu bakal datang – sanajan
urang mangrupa nagara anu upahna luhur – lamun urang boga kaayaan anu leuwih pikaresepeun, lamun urang boga pajeg
anu leuwih handap, lamun urang boga undang-undang tanaga gawé anu leuwih liberal tibatan di Uni Éropa.
Sareng sadaya kaunggulan ieu ogé ngabantosan Swiss janten suksés dina jangka panjang.
Sareng upami urang kedah ngarobih sadayana éta, mangka urang bakal balik deui kana kelas menengah rata-rata di Éropa.
Teras moal aya deui bédana hukum.
Ieu disebut "level playing field" dina istilah modéren.
Jadi sagalana geus disaluyukeun ku beusi. Sadayana boga hukum anu sarua. Jeung urang teu hayang éta.
Urang teu hayang tusuk sate nu panjangna sarua, urang hayang tusuk sate nu leuwih panjang.
Teras urang bakal terus suksés sacara ékonomi.