Mi havas la honoron paroli kun Stefan Magnet, la organizanto kaj efektiviganto, la estro de la tuta evento, la estro de AUF1.
Stefan, kiel vi sentas vin nun post ĉi tiu glora tago, kaj ankaŭ hieraŭ?
Multaj aferoj okazis, vi estis tre postulata.
Ĝi postulis nekredeblan kvanton da organizado, kiel vi povas vidi, eĉ se vi neniam antaŭe faris ion similan.
Kiel vi fartas? Ĉu ĝi plenumis viajn atendojn?
Ĉu vi iam havis konferencon, kiun vi vere vidis en la okuloj de via menso?
Jes, mi estas trankviligita kaj superĝoja, kaj estas amuze, ke vi tion diras, ĉar kiam vi vidas ĝin en la
mensa okulo, vi denove povas vidi la potencon de pensoj.
Antaŭ kelkaj monatoj, kiam mi ekkomprenis, ke mi vere volas fari tion, mi imagis, kiel ĝi povus funkcii.
Kaj tio estas ĝuste tio, kio okazis.
Estis la homoj ĉi tie. La loko ĉi tie estas mirinda. La atmosfero kaj energio estas vere fortaj.
Kaj mi estas trankviligita, ke ĝi pasis senprobleme.
Unuflanke, problemoj, kiuj povus esti kaŭzitaj de la alia flanko.
Per nia konspiracia kaj sekurec-konscia aliro, ni ekskludis tion kaj malhelpis ĝin okazi.
Sed kompreneble ni ĉi tie kunvenigis multajn famulojn, kaj tio ankaŭ signifas multajn egoojn.
Ankaŭ por mi tio estis ekscite: kia efiko tio havos?
Ĉu ĝi estos toksa miksaĵo aŭ harmonia?
Kaj ĝi povas doni al ni esperon. Ĝi estis tre harmonia.
Ĝi estis tre konsensusorientita, kaj tio denove montris, ke homoj estas estaĵoj interesitaj pri kunlaboro. Ni nun spertis tion.
Mi vere ĝojas, ke ĝi sukcesis.
Kiel mirinde. Se mi ĝuste memoras, vi ankaŭ diris en via malferma parolado ĉi-matene, ke la popolo, tio estas ni ĉiuj kune, nun
decidas, de kie venas la potenco, kaj ke ĝi venas de la popolo.
Tio signifas, ke ni ne plu dependas de Davos aŭ de io ajn alia. En ĉi tiu kazo, potenco nun eliras el
Prago kaj ĉiam pli estos transdonita al la popolo.
Ĉu vi sentas, ke ĉi tie jam estas komenco? Unua mejloŝtono, pri kiu oni povas diri: ni konstruas sur ĝi.
Ĉu vi estas optimisma pri 2025 rilate al ĉi tiu formato?
Jes, nu, en la diversaj paneloj oni diris, kiel vi diras, ke potenco eliras el ni, kaj potenco eliras el la suvereno.
Kaj iu alia citis bone konatan diraĵon: "Sovereigneco apartenas al tiuj, kiuj determinas la krizostaton,"
kaj ni donis tre konkretan konsideron al la krizostato.
Ni pripensis kaj diskutis, kion ni farus, se alia krizostato ekestus, ĉar ni ne plu volas esti
pasivaj viktimoj; ni volas resti paŝon antaŭ la kurbo.
Kaj ni volas rigardi antaŭen al tio, kio eble venos, interkonektiĝi kaj kunlabori.
Kaj jam estis kelkaj fruktodonaj rezultoj, ĉar ni vidis, ke kvankam ni jam dum kvin jaroj
scias pri Korono, ni ankoraŭ povus pli kunlabori.
Tio malkaŝis erarojn, kiujn ni nun korektos.
Kaj el tiu perspektivo mi opinias, ke ĝi estis vere tre konstrua, unuflanke rilate al tio, kion ni povas oferti laŭ la enhavo, kiun
ni ĉiuj elsendos, sed ankaŭ rilate al tio, kion ni kunportas, kie ni daŭre lernos, kaj kie ni daŭre
direktos niajn klopodojn en la venontaj monatoj.
Kaj mi estas optimisma pri 2025.
Unuflanke, ĝi estos tre malfacila jaro.
Multaj krizoj estas preparataj por ni, de milito ĝis ekonomia kolapso kaj eksproprietigo, ĉio estas
inkluzivita. Eble eĉ nova higiena diktaturo. Ni ne scias.
Sed kion ni ja scias, estas ke ni volas daŭre evolui, ke ni volas pli multe kunlabori, kaj tial mi estas optimisma.
Kun ĉiu krizo la sistemo ankaŭ perdas homojn, kiuj kredas je ĝi, kaj tio hodiaŭ ripetiĝis multfoje.
Kiam iu forlasas la sistemon, ĉar li vekiĝas kaj rimarkas, ke ĉi tie regas mensogoj, li estas preta ŝanĝiĝi.
Kaj super ĉio, li neniam revenos al la sistemo, tio estas la decida punkto.
Ni tiam povos labori kun ĉi tiuj homoj en la estonteco, kaj ni faros tion pli kaj pli ĉe ĉiu krizo.
klare, ni direktiĝas al la okulo de la ŝtormo, la okulo de la uragano, kaj tie ni vidos ĉion klare.
Pardonu. Vladimir Putin telefonas.
Ho jes, ĝuste. Tio estas grava, kompreneble.
Li estos tie ankaŭ venontjare.
Ne tiel grava kiel Kla.TV. Tio estis bonega, kompreneble.
Homoj jam estas en bona humoro. Vi decidas, ĉu fortranĉi tion.
Do jes, tiel simple estas. Vi povas rimarki, ke homoj nun estas malstreĉitaj.
Thomas estis sur la scenejo dum 14 horoj. Kompreneble, li nun estas hipoglikemia kaj bezonas fari ion amuzan.
Tio estas tute en ordo, tiel aferoj funkcias ĉi tie, tio estas la realo.
Jes, mi pensas, ke ni direktiĝas al ekscitaj tempoj, kaj mi esperas, ke estos daŭrigo.
En ajna kazo, ni estas plene motivitaj kaj volas daŭrigi.
Ĝi dependos de kelkaj faktoroj, kiel ekzemple la subtenantoj, ĉu ĝi povas funkcii, ĉar la tuta afero estas financata per donacoj.
Sed mi kredas, ke kiam homoj vidos, kion ni atingas, ili subtenos nin.
Ni invitis tiom da senpagaj amaskomunikiloj.
Ankaŭ Kla.TV, Report 24, PI-News ktp., ĉar ni interesiĝas pri kunlaboro.
Ni havas niajn proprajn projektojn. Ni devas mem eltrovi, kiel kovri niajn elspezojn en ĉi tiuj malfacilaj tempoj.
Sed ni devas labori kune. Tio ne signifas, ke ni ĉiuj nun edziĝos.
Mi havas sufiĉe da sperto en tiu kampo. Mi havas edzinon, mi havas infanojn, mi estas feliĉa.
Sed ni certe devus kunigi fortojn projekto post projekto. Tio estas absolute esenca.
Se ni vidas, ke ekzistas projekto, en kiu ni devas kunlabori, tiam ni devas tion fari.
Kiam estas krizostato, ni devas helpi unu la alian.
Jen pri kio temas ĉio. Kaj tio estas la punkto. Ni ne plu renkontiĝos ĉiun trian semajnon.
Sed unufoje jare ni devus sukcesi pri ĝi.
Tre bone. Tio estis la impresio, kiun vi ricevis, kiam vi promenis ĉi tien, eĉ dum la paŭzoj, dum ĉiuj homoj elfluis.
Ne ŝajnis, ke ĉi tie oni disputis pri detaloj; male, ĉiam estis la impreso, ke homoj serĉis komunan bazon, komunan
fokuson pri la temo, por ke ni nun povu kune akiri impeton.
Mi opinias, ke la energio, kiu eliras el ĉi tio, estas absolute mirinda. Multan dankon.
Ni ĵus demandis al diversaj parolantoj alian demandon.
Nun oni faris planojn je granda skalo, en grandaj formatoj, implikante advokatojn, sciencistojn kaj la amaskomunikilojn.
La ordinara spektanto, ni diru, hejme sidanta, nun spektas la programon.
Kion li povas fari specife? Mi dirus, ke en ĉi tiu situacio, se estos pliigita cenzuro, ni eble ne plu
povos ĝui la tuton interrete kiel ni faras hodiaŭ.
La temo de krizpreventado, specife regiona retigado. Ĉu vi subtenas tion?
Ĉu vi diras: Karaj spektantoj, jes, retkonektiĝu lokale en via regiono. Certiĝu, ke ili vin konos.
Jen la ŝlosilo. Do Kevin diris, ke senreta estas la nova biografio.
Ni simple devas ankaŭ konstrui retojn eksterrete.
Mi opinias, ke tio, kion vi faras ĉe Kla.TV kun S&G, t.e. ĉi tiuj distribuaj cirkloj, estas bonega. Homoj devus helpi sin mem.
Mi senkonscie ricevis tion antaŭ multaj jaroj, sed mi ne povis kompreni la pli grandan dimension, en kiu ĉio ĉi okazas.
Mi opinias, ke estas bonege, ke vi jam efektivigas pionirajn projektojn ĉi tie.
Kaj ni bezonas krei retkonektojn. Ni bezonas kuniĝi kun fortoj de koncernaj interŝanĝaj rondoj.
Ni devas certigi, ke ni akiras nian manĝaĵon de regionaj provizantoj, ideale de amikaj farmistoj, de
kiuj ni ankoraŭ povas akiri provizojn dum la krizo – eĉ sen higiena atestilo aŭ QR-kodo.
Do jen estas la specoj de aferoj, kie vi devas krei profesiajn kontaktojn. Krizopreventado, ĉiuokaze.
Do ni certe devus fari ĉion, kion la registaro ankoraŭ permesas al ni hodiaŭ, ĉion, kion
ni rajtas fari por prepari nin por la krizo.
Estas tre grave simple havi provizon preta kiam io okazas.
Kaj ni elpensis tri aferojn en nia amaskomunikila grupo, kiujn ĉiu individuo povas fari por
prepari kaj plifortigi niajn alternativajn strukturojn.
Unuflanke, tio signifis rifuzi kie ajn eble.
Tio signifas ne ludi laŭlonge kiam vi ne devas.
Do, ĉion, kio estas diktita de la sistemo, precipe kiam estas novaj koercaj rimedoj, oni devus rifuzi.
Disvastigante informojn, edukadon, scion, inspiron, sed ankaŭ alternativajn amaskomunikilojn.
Kaj la tria estis provizi subtenon. Subteno en multaj diversaj formoj.
Ĉu ili estas aktivuloj, kiuj bezonas lokan subtenon, ĉar ili faras ion.
Ĉu ĉi tiuj eble estas farmistoj, kiuj bezonas fojan subtenon.
Ĉu temas pri manifestacioj aŭ alternativaj amaskomunikiloj, ili ankaŭ foje bezonas monon, ĉar 'nenio okazas sen mono'.
Do estas sufiĉe klare, ke se vi volas atingi grandajn aferojn, vi ankaŭ bezonas monon.
Ĉiuj ĉi aferoj. Estas ĉi tiuj tri aferoj: rifuzi, disvastigi kaj subteni.
Ĉiu povas fari tion. Kaj mem pripensu: kiel mi povas preni personan respondecon kaj engaĝiĝi?
Kion mi povas fari? Ĉu mi povas pli aktive partopreni en kvartala helpo?
Ĉu mi eble povus fondi klubon? Ĉu mi povas transdoni ian ajn scion al aliaj? Pensu pri tio, kion vi povas fari.
Ne ĉiuj estas tiel ekstrovertitaj, ke ili konstante devas enmeti sian nazon antaŭ fotilon.
Ne ĉiuj nepre volas fari ion kun la amaskomunikiloj aŭ kun rezisto aŭ kun manifestacioj. Tio ofte
estas elĉerpiga. Sed tiam ekzistas aliaj eblecoj:
Sed tiam ekzistas aliaj eblecoj. Konsideru: Kion mi povas fari? Kaj kion fari.
Ĉar se vi nenion faros, aliaj faros. Tio estas la plej malbona afero.
Ni kompreneble subtenas la tuton kaj havas tre altajn atendojn kaj esperojn. Kaj dankon pro tiuj finaj vortoj.
Kaj bonŝancon por la resto de la vespero, mi esperas, ke vi bone amuziĝos.
Eble la streĉo nun iomete malpliiĝis. Mi povas imagi, ke vi portis multe.
Mi ŝatus diri kelkajn vortojn. Dankon, ke vi estas ĉi tie.
Mi estas tre kontenta, ke vi respondis al la alvoko partopreni ĉi tie kaj raporti pri la evento. Tio estas simple tre grava.
Do kunlaboro vere estas la ŝlosilo, kaj mi estas vere feliĉa pri tio. Daŭrigu kaj subtenu la spektantojn, inkluzive de Kla.TV.
Ĉar tio estas la sola maniero, per kiu ĝi povas funkcii. Dankon.
Tre bone, dankon, Stefan.
Elsa Mittmannsgruber el AUF1 estas ĉi tie kun mi.
Kiel mi aŭdis, iniciatinto aŭ ankaŭ la origininto de la ideo por la ĉi-jara konferenco ĉi tie ĉe la Alternativa WEF.
Sinjorino Mittmannsgruber, kiajn pensojn vi ĝis nun havas pri la konferenco, en la dua
tago? Kiel vi fartas? Ĉu vi estas kontenta?
Jes, mi estas tute ravita. Estas vera sento de optimismo ĉi tie en ĉi tiuj ĉambroj.
Kelkaj vere ekscitaj kaj kontestataj temoj estis prezentitaj.
Homoj vere esprimis siajn opiniojn sen reteni sin kaj ankaŭ provis trovi solvojn.
Kaj mi estas optimisma, ke ni povas baziĝi sur tio kaj ke io vere granda ankoraŭ povas evolui.
Jes, tre bone. Do ĝi donas al ni esperon. Vi povas vidi la energion, ĝi estas pozitiva, vi povas senti ĝin.
Ĉu vi kredas, ke eblas superi ĉi tiun dividadon, ke ĉiuj amaskomunikiloj, sciencistoj kaj juristoj povas labori kune
por komuna estonteco sen devi konsenti pri ĉio nun? Sed anstataŭe, kiel jam menciite, fokusiĝi pri ĉi tiu unu punkto?
Mi pensas, ke ĉiam estas malfacile por ĉiuj moviĝi en la sama direkto.
Sed ĉiam estas unu flanko, kiu portas pli da pezo kaj simple difinas la tonon kaj determinas la direkton.
Dum longa tempo ĝi estis la globalisma flanko, kaj mi estas certa, ke nun estas la alia flanko, kiu prenas kontraŭmezurojn
kaj vere povas fari diferencon kaj inspiri multajn aliajn.
Sendube estas tempo por ŝanĝo. Tio estas klara.
Ni havas unu lastan demandon, kiun ni faris al ĉiuj. Nome: Kion vi opinias pri
interreto-sendependa retkonektado – t.e. regione surloke?
Ĉu ili estas spektantoj de AUF1 aŭ de Kla.TV, tio ne gravas; la homoj surloke ne nur fidas al la interretaj amaskomunikiloj,
sed ankaŭ regione interkonektiĝas en tempoj de cenzuro.
Ĉu ĉi tio estas grava afero, kiu estas proksima al via koro?
Ĝi estas ekstreme grava punkto.
La problemo estas, ke ĝi simple estas malhelpata.
Do estas malfacile imagi, ke ni organizus kunvenon, konferencon aŭ grandan eventon en Germanio aŭ Aŭstrio nuntempe.
Tuj kiam oni anoncas la ejo, ni alfrontas represaliojn kaj la ejo denove estas nuligita, ĉar la
organizantoj simple tro timas kaj estas sub troa premo.
Bedaŭrinde, tio estas la vera problemo.
Se ni nun turniĝas al aliaj landoj, kiel ni jam faris, tiam eblas kaj, kompreneble, estas ekstreme grave, ke ni vidu unu la alian
persone, persone interkonektiĝu kaj parolu unu kun la alia.
Estas tute alia kemio, alia etoso, kiam vi vere vidas vin mem.
Hodiaŭ mi ankaŭ renkontis multajn homojn, kiujn mi ĝis nun nur intervjuis per Zoom, kaj
kun kiuj mi povis persone manpremi unuafoje.
Ĝi estis mirinda sento kaj ĝi ankaŭ igas vin senti vin multe pli forta.
Estas ankaŭ multe pli da potenco, multe pli da movoforto, kiam vi simple sentas la energion, kiam ĉiuj estas tie.
Sed jes, kiel mi diris, bedaŭrinde tio estas iom problema, sed ni kompreneble faras ĉion eblan por ŝanĝi tion.
Vi povas vidi, ke ĝi estas enorma kaj granda.
Sed nun la spektantoj surloke interkonektiĝas, kio havas sencon loke kaj regione, sendepende de ni.
Absolute, jes, kompreneble.
Kompreneble, tio estas vere grava, kaj for de la cifereca mondo, ĉar tie vi premas butonon kaj vi malaperas.
Jes, ĝuste, do tio fakte estas la kazo – rezisto kreskas.
Se vi formas malgrandajn regionajn grupojn, ĉio komenciĝas malgranda; poste ili povas interkonektiĝi, ĉio
fariĝas pli kaj pli granda, kaj tiam vi vere vidas, kiom da ili fakte estas, kiom ni estas.
Multan dankon pro la intervjuo.
Mi scias, ke vi estas tre postulata ĉi tie, kaj ankaŭ ĉie survoje.
Dankon pro via tempo, kaj ĉion bonan kaj bonŝancon kun la konferenco.