Kam nderin të flas me Stefan Magnet, organizatorin dhe zbatuesin, kreun e të gjithë ngjarjes, shefin e AUF1.
Stefan, si ndihesh tani pas kësaj dite të lavdishme dhe edhe dje?
Kanë ndodhur shumë gjëra, ti ishe shumë i kërkuar.
Kërkoi një sasi të jashtëzakonshme organizimi, siç mund ta shihni, edhe nëse nuk keni bërë kurrë diçka të tillë më parë.
Si je? A i përmbushi pritshmëritë e tua?
A ke pasur një konferencë që me të vërtetë e ke parë me sytë e mendjes?
Po, ndihem i lehtësuar dhe jashtëzakonisht i lumtur, dhe është qesharake që e thua këtë, sepse kur e sheh në
syrin e mendjes, mund të shohësh përsëri fuqinë e mendimeve.
Para disa muajsh, kur kuptova se me të vërtetë doja ta bëja këtë, e vizualizova se si mund të zhvillohej.
Dhe pikërisht kështu ndodhi.
Ishin njerëzit këtu. Vendi këtu është i mrekullueshëm. Atmosfera dhe energjia janë vërtet të forta.
Dhe jam i lehtësuar që shkoi pa asnjë problem.
Nga njëra anë, probleme që mund të kenë qenë shkaktuar nga pala tjetër.
Përmes qasjes sonë komplotiste dhe të vetëdijshme për sigurinë, e kemi përjashtuar këtë dhe e kemi parandaluar që të ndodhë.
Por natyrisht, kemi sjellë këtu shumë personazhe të famshëm, dhe kjo gjithashtu do të thotë shumë ego.
Ishte gjithashtu emocionuese për mua: çfarë efekti do të ketë kjo?
A do të jetë një përzierje toksike apo një e harmonishme?
Dhe mund të na japë shpresë. Ishte shumë harmonike.
Ishte shumë i orientuar drejt konsensusit, dhe kjo tregoi edhe një herë se njerëzit janë qenie të
interesuara për bashkëpunim. Ne tani e kemi përjetuar këtë.
Jam vërtet i lumtur që doli mirë.
Sa e mrekullueshme. Nëse kujtoj saktë, ti gjithashtu the në fjalimin tënd hapës në mëngjes se populli,
domethënë ne të gjithë së bashku, tani përcaktojmë nga vjen pushteti, dhe se ai vjen nga populli.
Kjo do të thotë se ne nuk jemi më të varur nga Davosi apo ndonjë gjë tjetër. Në këtë rast, pushteti tani buron nga
Praga dhe do të transferohet gjithnjë e më shumë te populli.
A ndjeni se tani është bërë një fillim këtu? Një pikë referimi e parë ku mund të thoni: mund të ndërtojmë mbi këtë.
A jeni optimist për vitin 2025 sa i përket këtij formati?
Po, mirë, në panele të ndryshme u tha, siç thua ti, se pushteti buron prej nesh, dhe pushteti buron nga sovrani.
Dhe dikush tjetër citoi një thënie të njohur: "Sovraniteti i përket atyre që përcaktojnë gjendjen e
jashtëzakonshme," dhe ne i kemi dhënë konsideratë shumë konkrete gjendjes së jashtëzakonshme.
Ne kemi konsideruar dhe diskutuar se çfarë do të bënim nëse do të lindte një tjetër gjendje emergjence, sepse nuk duam
më të jemi viktima pasive; duam të qëndrojmë një hap përpara.
Dhe ne duam të shikojmë përpara se çfarë mund të vijë, të krijojmë rrjete dhe të punojmë së bashku.
Dhe tashmë ka pasur disa rezultate të frytshme, sepse kemi parë që, megjithëse e njohim Coronën prej pesë
vjetësh, mund të bënim ende më shumë për të bashkëpunuar vetë.
Kjo ka zbuluar gabime që tani do t'i korrigjojmë.
Dhe nga kjo perspektivë, mendoj se ishte vërtet shumë konstruktive, nga njëra anë në aspektin e asaj që mund të ofrohet
në lidhje me përmbajtjen që të gjithë do ta transmetojmë, por edhe në aspektin e asaj që po marrim me vete, ku
do të vazhdojmë të mësojmë dhe ku do të vazhdojmë të përqendrojmë përpjekjet tona në muajt në vijim.
Dhe jam optimist për vitin 2025.
Nga njëra anë, do të jetë një vit shumë i vështirë.
Po na përgatiten shumë kriza, nga lufta te kolapsi ekonomik dhe shpronësimi, gjithçka përfshihet.
Ndoshta edhe një diktaturë e re higjienike. Ne nuk e dimë.
Por atë që dimë është se duam të vazhdojmë të zhvillohemi, se duam të punojmë më shumë së bashku, dhe për këtë arsye jam pozitiv.
Me çdo krizë, sistemi gjithashtu humb njerëz që besojnë në të, dhe kjo është përsëritur shumë herë sot.
Pasi dikush largohet nga sistemi sepse zgjohet dhe kupton se këtu po funksionojnë gënjeshtra, ai është gati të ndryshojë.
Dhe mbi të gjitha, ai kurrë nuk do të kthehet në sistem, ky është pika kyçe.
Ne mund të punojmë më pas me këta njerëz në të ardhmen, dhe do ta bëjmë këtë gjithnjë e më shumë me çdo krizë.
Qartë, po i afrohemi syrit të stuhisë, syrit të uraganit, dhe atje do të shohim gjithçka qartë.
Më falni. Vladimir Putin po telefonon.
Oh po, saktësisht. Kjo është e rëndësishme, natyrisht.
Ai do të jetë atje edhe vitin e ardhshëm.
Nuk është aq e rëndësishme sa Kla.TV. Ishte e shkëlqyer, natyrisht.
Njerëzit tashmë janë në humor të mirë. Ju vendosni nëse do ta prerëni këtë.
Pra, po, kështu është. Mund ta vësh re që njerëzit tani janë të relaksuar.
Thomas ishte në skenë për 14 orë. Sigurisht, tani ai ka hipoglicemi dhe duhet të bëjë diçka argëtuese.
E gjithë kjo është në rregull, kështu funksionojnë gjërat këtu, kjo është realiteti.
Po, mendoj se po na presin kohë emocionuese, dhe shpresoj që të ketë një vazhdim.
Në çdo rast, ne jemi plotësisht të motivuar dhe duam të vazhdojmë.
Do të varet nga disa faktorë, si mbështetësit, nëse mund të funksionojë, pasi e gjithë kjo financohet nga donacionet.
Por besoj se kur njerëzit të shohin çfarë po arrijmë, do të na mbështesin.
Ne ftuam kaq shumë media falas.
Gjithashtu Kla.TV, Report 24, PI-News, etj., sepse jemi të interesuar të punojmë së bashku.
Ne kemi projektet tona. Duhet të gjejmë vetë mënyrën për t'u mbajtur në këto kohë të vështira.
Por ne duhet të punojmë së bashku. Kjo nuk do të thotë që të gjithë po martohemi tani.
Kam mjaft përvojë në atë fushë. Kam një grua, kam fëmijë, jam i lumtur.
Por ne patjetër duhet të bashkojmë forcat për çdo projekt. Kjo është absolutisht thelbësore.
Nëse shohim se ka një projekt ku duhet të punojmë së bashku, atëherë duhet ta bëjmë.
Kur ka një gjendje emergjence, ne duhet të ndihmojmë njëri-tjetrin.
Kjo është gjithçka. Dhe pikërisht kjo është pika. Ne nuk do të takohemi më çdo tre javë tani.
Por një herë në vit, duhet ta përballojmë.
Shumë bukur. Kjo ishte përshtypja që morët kur kaluat këtu, madje edhe gjatë pauzave, me të
gjithë njerëzit që dilnin njëri pas tjetrit.
Nuk krijohej përshtypja se kishte ndonjë debat për detajet këtu; përkundrazi, gjithmonë krijohej përshtypja se njerëzit po kërkonin
terren të përbashkët, një fokus të përbashkët mbi çështjen në fjalë, në mënyrë që të mund të fitonim së bashku vrull.
Mendoj se energjia që buron nga kjo është absolutisht fantastike. Faleminderit shumë.
Ne sapo i kemi bërë folësve të ndryshëm një pyetje tjetër.
Tani po bëheshin plane në shkallë të gjerë, në formate të mëdha, duke përfshirë avokatë, shkencëtarë dhe mediat.
Shikuesi i zakonshëm, le të themi, në shtëpi, ulur aty, tani po shikon programin.
Çfarë mund të bëjë ai konkretisht? Do të thoja, në këtë situatë, nëse ka më shumë censurë dhe ne mund të mos jemi më
në gjendje të shijojmë gjithçka online ashtu siç bëjmë sot.
Tema e parandalimit të krizave, konkretisht rrjetëzimi rajonal. A jeni në favor të kësaj?
Ju thoni: Të dashur shikues, po, krijoni rrjete lokale në rajonin tuaj. Sigurohuni që ata t'ju njohin.
Kjo është çelësi. Pra, Kevin tha se offline është biografia e re.
Ne thjesht duhet të krijojmë rrjete edhe jashtë linje.
Mendoj se ajo që po bëni në Kla.TV me S&G, domethënë këto rrethe shpërndarjeje, është e
shkëlqyer. Njerëzit duhet të ndihmojnë veten.
E kam marrë pa vetëdije shumë vite më parë, por nuk kam mundur të kuptoj dimensionin më
të madh në të cilin zhvillohet e gjithë kjo.
Mendoj se është e shkëlqyer që ju tashmë po zbatoni projekte pionierësh këtu.
Dhe na duhet të krijojmë rrjete. Na duhet të bashkohemi me qarqet përkatëse të shkëmbimit.
Duhet të sigurojmë që ushqimin ta marrim nga furnizuesit rajonalë, idealisht nga fermerë miqësorë, nga të
cilët mund të marrim furnizime edhe gjatë krizës – madje edhe pa certifikatë higjiene dhe pa kod QR.
Pra, këto janë llojet e gjërave ku duhet të krijoni rrjet kontakti. Parandalimi i krizave, gjithsesi.
Pra, ne patjetër duhet të bëjmë gjithçka që qeveria ende na lejon të bëjmë sot, gjithçka
që na lejohet për t'u përgatitur për krizën.
Është shumë e rëndësishme të kesh thjesht një furnizim gati kur ndodh diçka.
Dhe ne kemi përcaktuar tre gjëra në grupin tonë të mediave që çdo individ mund të bëjë për të
përgatitur dhe forcuar strukturat tona alternative.
Nga njëra anë, kjo do të thoshte të refuzoje sa herë që ishte e mundur.
Kjo do të thotë të mos luash bashkë kur nuk je i detyruar.
Pra, të gjitha gjërat që i dikton sistemi, veçanërisht kur ka masa të reja koercive, duhet të refuzohen.
Përhapja e informacionit, arsimit, dijes, frymëzimit, por edhe e mediave alternative.
Dhe i treti ishte të ofronte mbështetje. Mbështetje në shumë forma të ndryshme.
Qoftë aktivistë që kanë nevojë për mbështetje në terren sepse po bëjnë diçka.
Qoftë këta fermerë që kanë nevojë për mbështetje të herëpashershme.
Qoftë demonstrata apo media alternative, edhe ato herë pas here kanë nevojë për para, sepse 'asgjë nuk ndodh pa para'.
Pra, është krejt e qartë se nëse dëshironi të arrini gjëra të mëdha, ju nevojiten edhe para.
Të gjitha këto gjëra. Ka këto tre gjëra: refuzimi, përhapja dhe mbështetja.
Kushdo mund ta bëjë këtë. Dhe mendo vetë për këtë: si mund të marr përgjegjësi personale dhe të përfshihem?
Çfarë mund të bëj? A mund të përfshihem më shumë në ndihmën për lagjen?
A mund të themeloj ndoshta një klub? A mund t'u përcjell të tjerëve ndonjë njohuri? Mendoni për atë që mund të bëni.
Nuk është çdo njeri kaq ekstrovert sa të duhet vazhdimisht të fusë hundën para kamerës.
Jo domosdoshmërisht të gjithë duan të bëjnë diçka me mediat, me rezistencën ose me demonstratat.
Shpesh është lodhëse. Por pastaj ka mundësi të tjera:
Por pastaj ka edhe mundësi të tjera. Merrni parasysh: Çfarë mund të bëj? Dhe çfarë duhet të bëj.
Sepse nëse ti nuk bën asgjë, të tjerët do ta bëjnë. Kjo është gjëja më e keqe.
Ne, natyrisht, mbështesim tërë këtë dhe kemi pritshmëri dhe shpresa shumë të larta.
Dhe faleminderit për ato fjalë përmbyllëse.
Dhe fat të mbarë për pjesën tjetër të mbrëmjes, shpresoj të kalosh një kohë të shkëlqyer.
Ndoshta tensioni tani është zbutur pak. Mund ta imagjinoj që ke mbajtur shumë.
Do të doja të thoja disa fjalë. Faleminderit që jeni këtu.
Jam shumë i kënaqur që keni përgjigjur thirrjes për të marrë pjesë këtu dhe për të raportuar mbi
ngjarjen. Kjo është thjesht shumë e rëndësishme.
Pra, bashkëpunimi është me të vërtetë çelësi, dhe unë jam shumë i lumtur për këtë. Vazhdoni përpara dhe mbështetni
shikuesit, përfshirë Kla.TV. Sepse kjo është e vetmja mënyrë që mund të funksionojë. Faleminderit.
Shumë mirë, faleminderit, Stefan.
Elsa Mittmannsgruber nga AUF1 është këtu me mua.
Sipas asaj që kam dëgjuar, një iniciator apo edhe krijuesi i idesë për konferencën e këtij viti këtu në Alternative WEF.
Zonja Mittmannsgruber, çfarë mendoni për konferencën deri tani, në ditën e dytë? Si jeni? A jeni të kënaqur?
Po, jam absolutisht e entuziazmuar. Ka një frymë të vërtetë optimizmi këtu në këto dhoma.
U sollën në tavolinë disa tema vërtet emocionuese dhe kontroverse.
Njerëzit vërtet thanë atë që mendonin pa u mbajtur dhe gjithashtu u përpoqën të gjenin zgjidhje.
Dhe jam optimist se mund të ndërtojmë mbi këtë dhe se diçka vërtet e madhe mund të zhvillohet ende.
Po, shumë bukur. Kështu na jep shpresë. Mund ta shihni energjinë, është pozitive, mund ta ndjeni.
A besoni se është e mundur të kapërcejmë këtë ndarje, që të gjitha mediat, shkencëtarët dhe avokatët të punojnë së bashku
drejt një të ardhmeje të përbashkët pa pasur nevojë të bien dakord për gjithçka tani? Por, siç u
përmend më parë, të përqendrohemi në këtë pikë të vetme?
Mendoj se gjithmonë është e vështirë për të gjithë të lëvizin në të njëjtin drejtim.
Por gjithmonë ka një anë që mban më shumë peshë dhe thjesht vendos tonin dhe përcakton drejtimin.
Për një kohë të gjatë ishte pala globaliste, dhe jam i bindur se tani është pala tjetër që po merr masa
kundërvepruese dhe që me të vërtetë mund të bëjë ndryshim dhe gjithashtu të frymëzojë shumë njerëz.
Pa dyshim ka ardhur koha për një ndryshim. Kjo është e qartë.
Kemi një pyetje të fundit, të cilën ia bëmë të gjithëve. Konkretisht: Çfarë mendoni për rrjetëzimin e
pavarur nga interneti – pra, në mënyrë rajonale, në vend?
Qoftë se janë shikues të AUF1 apo të Kla.TV, nuk ka rëndësi; njerëzit në terren jo vetëm që mbështeten në mediat në internet,
por gjithashtu krijojnë rrjete rajonale në kohë censure.
A është kjo një çështje e rëndësishme që të qëndron afër zemrës?
Është një pikë jashtëzakonisht e rëndësishme.
Problemi është se thjesht po parandalohet.
Prandaj është e vështirë të imagjinosh që ne të organizojmë një takim, një konferencë ose një
ngjarje të madhe në Gjermani ose Austri në këtë moment.
Sapo njoftrohet vendi, përballemi me hakmarrje dhe ai anulohet përsëri sepse organizatorët
thjesht kanë frikë dhe janë nën shumë presion.
Fatkeqësisht, ky është problemi i vërtetë.
Nëse tani kthehemi te vendet e tjera, ashtu siç kemi bërë, atëherë është e mundur dhe, natyrisht, jashtëzakonisht e
rëndësishme që të shohim njëri-tjetrin personalisht, të krijojmë rrjete personale dhe të bisedojmë me njëri-tjetrin.
Është një kimie krejtësisht e ndryshme, një atmosferë tjetër, kur me të vërtetë e sheh veten.
Sot, gjithashtu takova shumë njerëz që deri tani i kisha intervistuar vetëm përmes Zoom-it, dhe me të cilët për herë
të parë pata mundësinë t'u shtrëngoja dorën personalisht.
Ishte një ndjenjë e mrekullueshme dhe gjithashtu të bën të ndihesh shumë më i fortë.
Ka gjithashtu shumë më tepër fuqi, shumë më tepër forcë lëvizëse kur thjesht ndjen energjinë kur të gjithë janë aty.
Por po, siç thashë, fatkeqësisht kjo është pak problematike, por ne natyrisht po bëjmë ç'është e mundur për ta ndryshuar.
Mund ta shihni që është i madh dhe i madh.
Por tani audienca lokale po krijon rrjete, gjë që ka kuptim në nivel lokal dhe rajonal, pavarësisht nga ne.
Absolut, po, natyrisht.
Sigurisht, kjo është vërtet e rëndësishme, dhe larg botës dixhitale, sepse atje shtyp një buton dhe zhdukesh.
Po, pikërisht, kështu që në çdo rast është vërtet kështu – rezistenca po rritet.
Nëse krijoni grupe të vogla rajonale, gjithçka fillon e vogël; pastaj ato mund të krijojnë rrjete me njëra-tjetrën,
gjithçka bëhet gjithnjë e më e madhe dhe atëherë me të vërtetë e shihni sa shumë janë në të vërtetë, sa shumë jemi ne.
Faleminderit shumë për intervistën.
E di që je shumë i kërkuar këtu, dhe gjithashtu në rrugë kudo.
Faleminderit për kohën tuaj, dhe të gjitha të mirat dhe fat të mbarë me konferencën.