Ikinararangal kong makipag-usap kay Stefan Magnet, ang tagapag-organisa at tagapagpairal,
ang pinuno ng buong kaganapan, ang boss ng AUF1.
Stefan, kumusta ka ngayon pagkatapos ng maringal na araw na ito, at pati na rin kahapon?
Marami nang nangyari, mataas ang demand para sa iyo.
Nangailangan ito ng napakalaking organisasyon, gaya ng nakikita mo, kahit hindi ka pa kailanman nakagawa ng ganito noon.
Kamusta ka? Nasunod ba nito ang iyong mga inaasahan?
Nagkaroon ka ba ng isang kumperensya na talagang nakita mo sa iyong isipan?
Oo, nakahinga ako nang maluwag at labis akong nagagalak, at nakakatawa na sinasabi mo iyon, dahil kapag
nakikita mo ito sa iyong isipan, muling makikita mo ang kapangyarihan ng mga iniisip.
Ilang buwan na ang nakalipas, nang napagtanto kong talagang gusto kong gawin ito, inisip ko kung paano ito maaaring maganap.
At iyan nga ang eksaktong nangyari.
Ang mga tao rito ang dahilan. Napakaganda ng lokasyon dito. Napakalakas ng atmospera at enerhiya.
At nais ko nang huminga nang maluwag dahil nagtagumpay ito nang walang aberya.
Sa isang banda, mga problemang maaaring sanhi ng kabilang panig.
Sa pamamagitan ng aming makonspirasyong at maingat na pamamaraan sa seguridad, naalis namin ito at napigilan naming mangyari ito.
Ngunit siyempre, dinala namin dito ang maraming sikat na tao, at nangangahulugan din iyon ng maraming ego.
Napakapanabik din ito para sa akin: ano ang magiging epekto nito?
Magiging nakalalasong timpla ba ito o isang maayos na timpla?
At maaari itong magbigay sa atin ng pag-asa. Napakamasigla ng pagkakasundo.
Napaka-nakatuon ito sa pagkakasundo, at muling ipinakita nito na ang mga tao ay mga nilalang na
interesado sa kooperasyon. Naranasan na natin iyon.
Talagang natutuwa ako na naging maayos ito.
Napakagandang. Kung tama ang alaala ko, sinabi mo rin sa iyong pambungad na talumpati kaninang umaga na ang mga tao, ibig
sabihin tayong lahat nang sama-sama, ang siyang nagtatakda ngayon kung saan nanggagaling
ang kapangyarihan, at nagmumula ito sa mga tao.
Ibig sabihin nito ay hindi na tayo nakadepende sa Davos o sa anumang iba pa. Sa kasong ito, nagmumula na ang
kapangyarihan sa Prague at lalong ililipat ito sa mga tao.
Pakiramdam mo ba na may simula na rito? Isang unang hakbang kung saan masasabi mong maaari tayong magtayo pa rito.
Optimistiko ka ba tungkol sa 2025 pagdating sa format na ito?
Oo, sa iba't ibang panel ay sinabi, gaya ng sinasabi mo, na ang kapangyarihan ay nagmumula sa
atin, at ang kapangyarihan ay nagmumula sa soberano.
At may isa pang nagbanggit ng isang kilalang kasabihan: "Ang soberanya ay nasa mga nagpapasya tungkol sa
estado ng emerhensiya," at binigyan namin ng napaka-konkretong pag-iisip ang estado ng emerhensiya.
Pinag-isipan at tinalakay na namin kung ano ang gagawin namin kung muling magkakaroon ng estado ng emerhensiya, dahil ayaw na naming
maging pasibong biktima; nais naming manatiling nangunguna.
At nais naming tumingin pasulong sa kung ano ang maaaring dumating, makipag-ugnayan, at magtulungan.
At may ilang mabubuting resulta na, dahil nakita namin na kahit limang taon na naming alam ang tungkol sa Corona,
maaari pa rin kaming gumawa ng higit pa upang makipagtulungan.
Ipinakita nito ang mga pagkakamali na aming itutuwid ngayon.
At mula sa pananaw na iyon, sa palagay ko ay talagang napakabuo nito, sa isang banda sa kung ano ang maiaalok sa nilalaman na
ipapapalabas nating lahat, ngunit pati na rin sa kung ano ang ating dadalhin, kung saan tayo magpapatuloy na
matuto, at kung saan natin ipagpapatuloy ang pagtutok ng ating mga pagsisikap sa mga darating na buwan.
At positibo ako tungkol sa 2025.
Sa isang banda, magiging napakahirap na taon ito.
Maraming krisis ang inihahanda para sa atin, mula sa digmaan hanggang sa pagbagsak ng ekonomiya at pagsamsam ng
ari-arian, kasama ang lahat. Posibleng pati na rin isang bagong diktadurang pangkalinisan. Hindi natin alam.
Ngunit ang alam natin ay gusto nating magpatuloy sa pag-unlad, na gusto nating mas magtulungan pa, at kaya positibo ako.
Sa bawat krisis, nawawalan din ang sistema ng mga taong naniniwala rito, at nangyari na iyon nang maraming beses ngayon.
Kapag naalis na ang isang tao sa sistema dahil nagising siya at napagtanto na may kasinungalingan dito, handa na siyang magbago.
At higit sa lahat, hindi na siya kailanman babalik sa sistema, iyon ang pinakamahalagang punto.
Maaari nating makipagtulungan sa mga taong ito sa hinaharap, at gagawin natin ito nang higit pa sa bawat krisis.
Maliwanag na patungo tayo sa mata ng bagyo, sa mata ng unos, at doon natin makikita nang malinaw ang lahat.
Pasensya na. Tumatawag si Vladimir Putin.
Ah oo, eksakto. Mahalaga iyon, siyempre.
Nandiyan din siya sa susunod na taon.
Hindi kasinghalaga ng Kla.TV. Mahusay iyon, siyempre.
Masaya na ang mga tao. Ikaw ang magpasya kung aalisin mo iyon.
Kaya oo, ganoon talaga. Halata namang nakarelax na ang mga tao ngayon.
Nasa entablado si Thomas nang 14 na oras. Siyempre, ngayon ay may hypoglycaemia siya at
kailangan niyang gumawa ng isang masayang bagay.
Ayos lang iyon, ganoon talaga ang takbo rito, ganoon ang katotohanan.
Oo, sa tingin ko ay papunta tayo sa kapanapanabik na mga panahon, at umaasa akong magkakaroon ng karugtong.
Sa anumang kaso, kami ay ganap na may motibasyon at nais magpatuloy.
Depende ito sa ilang salik, tulad ng mga tagasuporta, kung gagana ito, dahil ang buong bagay ay pinondohan ng mga donasyon.
Ngunit naniniwala ako na kapag nakita ng mga tao kung ano ang nakakamit namin, susuportahan nila kami.
Inanyayahan namin ang napakaraming libreng media outlet.
Gayundin ang Kla.TV, Report 24, PI-News, atbp., dahil interesado kaming makipagtulungan.
May sarili kaming mga proyekto. Kailangan naming malaman kung paano makaraos sa mahihirap na panahong ito.
Ngunit kailangan nating magtulungan. Hindi ibig sabihin nito na magpapakasal na tayong lahat ngayon.
May sapat akong karanasan sa larangang iyon. May asawa ako, may mga anak ako, masaya ako.
Ngunit dapat talaga tayong magsanib-puwersa sa bawat proyekto. Napakahalaga nito.
Kung makita natin na mayroong isang proyekto na kailangan nating pagtulungan, dapat tayong magtulungan.
Kapag may kalagayang pang-emergency, dapat tayong tumulungan.
Iyan ang lahat ng ito. At iyan ang punto. Hindi na tayo magkikita tuwing tatlong linggo ngayon.
Ngunit isang beses sa isang taon dapat nating gawin ito.
Napakaganda. Iyan ang impresyon na nakukuha mo kapag naglalakad ka rito, kahit sa mga pahinga,
habang dumadaloy palabas ang napakaraming tao.
Hindi nabuo ang impresyon na may pagtatalo tungkol sa mga detalye rito; sa halip, palagi namang may impresyon na naghahanap
ang mga tao ng pinagkakasunduan, ng magkasanib na pokus sa usaping nasa harapan, upang magkaroon tayo ng sama-samang sigla.
Sa tingin ko, ang enerhiyang nagmumula rito ay talagang kamangha-mangha. Maraming salamat.
Kakatapos lang naming magtanong ng isa pang tanong sa iba't ibang tagapagsalita.
Ngayon ay ginagawa na ang mga plano sa malawakang sukat, sa malalaking format, na
kinasasangkutan ng mga abogado, siyentipiko, at ng media.
Ang karaniwang manonood, sabihin nating nasa bahay at nakaupo, ay ngayon nanonood ng programa.
Ano ang tiyak na magagawa niya? Sasabihin ko, sa ganitong sitwasyon, kung tataas ang sensura, maaaring hindi na natin
masisiyahan nang buo online tulad ng ginagawa natin ngayon.
Ang paksa ay pag-iwas sa krisis, partikular ang rehiyonal na pakikipag-ugnayan. Pabor ka ba rito?
Sasabihin mo ba: Mga minamahal na manonood, oo, magkaroon ng lokal na ugnayan sa inyong
rehiyon. Tiyakin ninyong makilala nila kayo.
Iyan ang susi. Kaya sabi ni Kevin, ang offline ang bagong bio.
Kailangan lang talaga nating makipag-network nang offline din.
Sa tingin ko ay mahusay ang ginagawa ninyo sa Kla.TV kasama ang S&G, ibig sabihin, ang mga bilog ng
pamamahagi. Dapat tumulong ang mga tao sa kanilang sarili.
Hindi ko namamalayan na natanggap ko ito maraming taon na ang nakalipas, ngunit hindi ko maunawaan
ang mas malawak na dimensyon kung saan ito nagaganap.
Sa tingin ko ay kahanga-hanga na ipinatutupad mo na rito ang mga nangungunang proyekto.
At kailangan nating makipag-network. Kailangan nating magsanib-puwersa sa mga kaugnay na bilog ng palitan.
Kailangan nating tiyakin na nakukuha natin ang ating pagkain mula sa mga lokal na tagapagtustos, mas mabuti kung mula sa mga
kaibigang magsasaka, na maaari pa rin nating pagkukunan ng suplay sa panahon ng krisis –
kahit walang sertipiko ng kalinisan o QR code.
Kaya ito ang mga bagay na kailangan mong makipag-network. Pag-iwas sa krisis, gayon pa man.
Kaya dapat nating gawin nang buong-buo ang lahat ng pinapayagan pa rin sa atin ng gobyerno ngayon, lahat ng pinapayagan
sa atin upang ihanda ang ating sarili para sa krisis.
Napakahalaga na magkaroon ka lang ng suplay na handa kapag may nangyari.
At natukoy namin ang tatlong bagay sa aming grupong pangmidya na maaaring gawin ng bawat indibidwal upang
maghanda at palakasin ang aming mga alternatibong estruktura.
Sa isang banda, nangangahulugan iyon ng pagtanggi sa tuwing maaari.
Ibig sabihin nito ay huwag makisabay kapag hindi mo kailangang sumabay.
Kaya, dapat tanggihan ang lahat ng bagay na ipinapagawa ng sistema, lalo na kapag may mga bagong mapilit na hakbang.
Pagpapalaganap ng impormasyon, edukasyon, kaalaman, inspirasyon, pati na rin ng alternatibong media.
At ang ikatlo ay ang magbigay ng suporta. Suporta sa maraming iba't ibang anyo.
Kung sila ay mga aktibista na nangangailangan ng lokal na suporta dahil may ginagawa sila.
Kung sakaling mga magsasaka ito na nangangailangan paminsan-minsan ng suporta.
Kung demonstrasyon man o alternatibong media, kailangan din nila ng pera paminsan-minsan,
dahil 'wala nang nangyayari kung walang pera'.
Kaya malinaw na kung gusto mong makamit ang mahusay na mga bagay, kailangan mo rin ng pera.
Lahat ng mga bagay na ito. May tatlong bagay na ito: pagtanggi, paglaganap, at pagsuporta.
Sinuman ay maaaring gawin iyon. At isipin mo ito nang mag-isa: paano ako kukuha ng personal na pananagutan at makikilahok?
Ano ang magagawa ko? Maaari ko bang mas makilahok sa pagtulong sa kapitbahayan?
Maaari ko bang magsimula ng isang klub? Maaari ko bang ipasa ang anumang kaalaman sa
iba? Isipin mo kung ano ang maaari mong gawin.
Hindi lahat ay sobrang extroverted na palagi nilang kailangang isaksak ang kanilang ilong sa harap ng kamera.
Hindi lahat ay talagang gustong gumawa ng isang bagay sa media, sa paglaban, o sa mga demonstrasyon. Madalas
itong nakakapagod. Ngunit may iba pang mga posibilidad:
Ngunit may iba pang mga posibilidad. Isaalang-alang: Ano ang maaari kong gawin? At ano ang dapat gawin.
Dahil kung hindi ka kikilos, kikilos ang iba. Iyon ang pinakamasama.
Siyempre, sinusuportahan namin ang buong bagay at mayroon kaming napakataas na inaasahan
at pag-asa. At salamat sa mga huling salita.
At sana'y maging maayos ang natitirang bahagi ng gabi, sana mag-enjoy ka.
Marahil ay humupa nang kaunti ang tensyon ngayon. Maiisip kong marami kang dinadala.
Nais kong magsalita ng ilang salita. Salamat sa pagiging narito.
Lubos akong natutuwa na tumugon ka sa panawagan na lumahok dito at mag-ulat tungkol sa kaganapan. Napakahalaga nito.
Kaya ang kooperasyon ang tunay na susi, at tuwang-tuwa ako doon. Ipagpatuloy ninyo ito at suportahan ang mga
manonood, pati na ang Kla.TV. Dahil iyon lang ang tanging paraan para gumana ito. Salamat.
Napakaganda, salamat, Stefan.
Nasa tabi ko si Elsa Mittmannsgruber mula sa AUF1.
Ayon sa narinig ko, siya ang tagapagsimula o tagapagpasimula ng ideya para sa kumperensya ngayong taon dito sa Alternative WEF.
Ms. Mittmannsgruber, ano ang palagay mo sa kumperensya hanggang ngayon, sa ikalawang araw? Kumusta ka? Nasisiyahan ka ba?
Oo, labis akong nasasabik. May tunay na pakiramdam ng optimismo dito sa mga silid na ito.
May ilang talagang kapanapanabik at kontrobersyal na mga paksa ang inilahad.
Talagang nagsalita ang mga tao nang walang pagpipigil at sinubukan ding maghanap ng mga solusyon.
At tiwala ako na maaari nating palawakin ito at na maaari pa ring lumitaw ang isang tunay na malaking bagay.
Oo, napakaganda. Kaya nagbibigay ito sa atin ng pag-asa. Makikita mo ang enerhiya; positibo ito, mararamdaman mo.
Naniniwala ka ba na posible na malampasan ang paghahating ito, na ang lahat ng mga pahayagan, siyentipiko, at abogado ay maaaring
magtulungan tungo sa isang magkasanib na hinaharap nang hindi kailangang magkasundo sa lahat ng bagay ngayon? Sa halip,
gaya ng nabanggit kanina, magtuon lamang sa isang puntong ito?
Sa tingin ko, palaging mahirap para sa lahat na maggalaw sa iisang direksyon.
Ngunit laging may isang panig na may mas mabigat na timbang at siyang nagtatakda ng tono at nagpapasiya ng direksyon.
Sa mahabang panahon, ito ang panig ng mga globalista, at tiwala akong ngayon ay ang kabilang panig naman ang
kumikilos at talagang makakagawa ng pagbabago at makapagbibigay-inspirasyon sa maraming tao.
Panahon na talaga para sa pagbabago. Malinaw iyan.
Mayroon kaming isang huling tanong na tinanong namin sa lahat. Iyon ay: Ano ang palagay mo sa networking na hindi nakadepende sa
internet – ibig sabihin, sa rehiyonal na antas sa mismong lugar?
Kung manonood sila ng AUF1 o ng Kla.TV, hindi mahalaga; ang mga tao sa lupa ay hindi lamang umaasa sa media
sa internet, kundi nakikipag-ugnayan din sa iba sa kanilang rehiyon sa panahon ng sensura.
Ito ba ay isang mahalagang isyu na malapit sa iyong puso?
Ito ay isang napakahalagang punto.
Ang problema ay simpleng pinipigilan lang ito.
Kaya mahirap isipin na makakapag-organisa kami ng isang pagpupulong, kumperensya, o malaking
kaganapan sa Alemanya o Austria sa kasalukuyan.
Sa sandaling inanunsyo ang lugar, hinaharap namin ang mga paghihiganti at muling kinansela ang lugar dahil natatakot
ang mga tagapag-ayos at nahihigitan sila ng matinding presyon.
Sa kasamaang palad, iyon ang tunay na problema.
Kung ngayon ay tutungo tayo sa ibang mga bansa, gaya ng nagawa na natin, posible at siyempre napakahalaga na
magkita tayo nang personal, makipag-network nang personal, at makipag-usap sa isa't isa.
Iba talaga ang chemistry, iba ang atmospera kapag tunay mong nakikita ang sarili mo.
Ngayon, nakilala ko rin nang personal ang maraming tao na dati ko lamang nakakaharap sa Zoom, at sa unang
pagkakataon ay nakipagkamay ako sa kanila nang harapan.
Ito ay isang kamangha-manghang pakiramdam at nagpaparamdam din ito sa iyo na mas malakas ka.
Mayroon ding mas maraming lakas, mas matinding puwersa sa pagmamaneho kapag
nararamdaman mo ang enerhiya kapag nariyan ang lahat.
Ngunit oo, gaya ng sinabi ko, sa kasamaang-palad ay medyo may problema iyon, ngunit siyempre ginagawa
namin ang lahat ng aming makakaya upang mabago iyon.
Makikita mong napakalaki at malaki ito.
Ngunit ngayon ay nagkakabit-kabit na ang lokal na madla, na may katuturan sa lokal at rehiyonal na antas, nang hindi kami kasali.
Siyempre, oo, siyempre.
Siyempre, napakahalaga niyan, at malayo sa mundo ng digital, dahil doon, pindutin mo lang ang isang pindutan at nawala ka na.
Oo, eksakto, kaya ganoon nga talaga – lumalaki ang pagtutol.
Kung bubuo ka ng maliliit na rehiyonal na grupo, nagsisimula ang lahat nang maliit; pagkatapos ay maaari silang magka-network
sa isa't isa, lumalaki nang lumalaki ang lahat, at doon mo talaga makikita kung ilan talaga sila, kung ilan tayo.
Maraming salamat sa panayam.
Alam kong mataas ang demand sa iyo dito, at pati na rin sa lahat ng lugar na iyong pinupuntahan.
Salamat sa iyong oras, at lahat ng pinakamabuti at magandang suwerte sa kumperensya.