Hoe is dit dat sekere boeke NOOIT uitgestal word nie?
Nie eens die topverkopers (!) uit die "seksuele opvoeding"-afdeling kan daar gevind word nie, nie
eens op die rakke van ons betroubare boekwinkel nie!
Kan dit wees dat 'n sekere algoritme selfs die soekende boekverkoper verhinder om sulke opvoedkundige boeke te vind?
Maar Artikel 5 van die Grondwet bepaal: "Daar sal geen sensuur wees nie."
Of is dit?
Sedert 17 Februarie 2024 is die DSA – die EU se nuwe Wet op Digitale Dienslewering – ten volle in werking.
Dit is bedoel om die verspreiding van "onwettige inhoud" te voorkom of, meer presies, boeke
wat vermoedelik 'n bepaalde narratief bevorder.
Mev. Gesa is die uitgewer van etica media en ervaar uit eerste hand hoe die DSA handel
beïnvloed en uiteindelik die lesende publiek raak.
Deur die voorbeeld van 'n kontroversiële boek te gebruik, demonstreer sy die verwoestende gevolge van hierdie wet:
Byvoorbeeld wil aanlyn-dienste nie sekere boeke aan kleinhandelaars oorhandig nie uit vrees vir boetes.
Maar luister nou na Mevrou Gesa self.
Hallo, my naam is Gesa, ek is 'n uitgewer en daar is geen sensuur nie –
Slegs sommige inhoud sal nie gepubliseer word nie.
Spesifiek inhoud wat die bevolking nie behoort te verbruik nie, omdat dit hulle dalk laat begin dink.
En as sulke inhoud tog gedruk word, word alles moontlik gedoen om dit te blokkeer sodat min mense daarvan uitvind.
En dit is presies waaroor hierdie boek, wat op 26 Maart, 'n paar dae gelede, deur David Rogers Webb – Die
große Enteignung (Die Groot Ontneming) – ook bekend as The Great Taking – gepubliseer is, gaan.
Hierdie inligting kom van 'n klokkenluider in die finansiële sektor.
David Webb het daar uiterste dinge waargeneem, wat hom aangevuur het om 'n standpunt in te neem en mense te waarsku.
En hy het uitgekom. Ek ken hom persoonlik en ek beskou hom as heeltemal geloofwaardig en eg.
En ek dink ook dat wat hy te sê het absoluut belangrik is, dat hoe meer mense daarvan leer, hoe beter – want eers dan
sal mense werklik in staat wees om hul eie besluite te neem.
Maar natuurlik werk dit net as jy daardie keuse het – die keuse tussen inhoud en inhoud. Maar daar is geen sensuur nie.
Hierdie boek is in die Engelstalige mark bekend as The Great Taking en is gelukkig vertaal.
Daar is ook 'n paar uitstekende dokumentêre films oor hierdie onderwerp, gemaak deur David Webb self en in
Duits vertaal deur Augen Auf Medien Analyse, wat saam met hierdie boek op DVD ingesluit is.
Hierdie boek kan egter nie op gewone platforms, d.w.s. boekplatforms, gevind word nie.
As jy by Thalia, Hugendubel of êrens anders kyk, sal jy eenvoudig nie hierdie boek, hierdie skrywer of hierdie persoon vind nie.
Alhoewel die basiese data in alle algemene gidslêers gestoor en goed onderhou word, en hierdie inligting natuurlik beskikbaar
is, is 'n versperring geskep om te verseker dat hierdie boek in gedrukte vorm slegs by so min mense as moontlik uitkom.
Dit is onwaarskynlik dat mens dit in 'n boekwinkel sou vind.
Ek het dus gedink dat omdat die inhoud so baie, baie relevant is, dit 'n goeie idee sou wees om dit as 'n e-boek aan te bied.
Dit stel jou natuurlik in staat om mense op verskillende plekke te bereik.
Die hele ding kan ook goedkoper gedoen word, omdat jy byvoorbeeld geen drukwerkkoste
het nie en jy hoef niks per pos te stuur nie.
Daar is verskeie maniere waarop beide uitgewers en selfuitgewers boeke kan publiseer.
Want ons het almal geleer dat enigiemand boeke kan skryf en publiseer, aangesien daar geen sensuur is nie.
Een so 'n platform is byvoorbeeld Tolino Media.
Dit is geskik vir sowel uitgewers as selfuitgewers om boeke, veral e-boeke, te publiseer.
Ten minste, dit is wat 'n mens sou dink.
En dan maak jy net daar 'n rekening oop. Jy laai die teks op, voeg dan 'n kort beskrywing, die
titel, die prys en die omslag en data, ensovoorts, by.
Klik dan op OK om te bevestig.
Dan gaan dit na die Tolino-span.
En dan, in minder tyd, sal hierdie titel eintlik in al die winkels van die Tolino-alliansie vrygestel word, wat nogal baie is.
Dit sluit ook Thalia en Hugendubel, ensovoorts, in.
Jy kan ook bevestig dat jy wil hê dit moet by Amazon en Apple Books en enige ander beskikbare platform afgelewer word.
Puik!
Dit is dus wat ek gedoen het, sodat hierdie boek meer mense kon bereik, al is dit ten minste in digitale vorm.
Ek kom oor 'n oomblik by die inhoud.
Toe was daar terugvoer van Tolino – die selfpubliseringplatform, as jy wil, waar enigiemand (!) boeke kan publiseer.
Met die titel: "Nie geskik vir publikasie nie: Die Groot Onteiening."
Ek haal aan: "Jou boek Die Groot Onteiening is nie geskik vir publikasie nie. Daarom kan
ons jou boek nie aan kleinhandelaars versprei nie."
Ons vra omverskoning vir enige ongerief en waardeer u begrip. Ons is altyd beskikbaar om u terugvoer te ontvang
en enige vrae wat u mag hê, te beantwoord. Kontak ons asseblief by publishing@tolino.media.
Ja –
Daar is geen sensuur nie.
Ek het dit of dit is teruggeskryf: "Waarom nie?"
En 'n antwoord het baie vinnig teruggekom: "Baie dankie vir jou e-pos."
Ons het die boek as "nie geskik vir publikasie nie" geklassifiseer in ooreenstemming met
artikel 3.2 van ons algemene bepalings en voorwaardes.
So, wat presies is hierdie klousule 3.2?
3 is deur tolino media gepubliseer en versprei.
3.2 Kwaliteitversekering en toetsing.
Nou raak dit opwindend, laat ek aanhaal:
"Wanneer die uitgewer hul werk vir publikasie en verspreiding aan kleinhandelaars of vir druk goedkeur, ondergaan dit 'n
hersiening deur die tolino media-kwaliteitversekeringspan."
Dit is 'n handmatige inhoudsbeoordeling en nie 'n outomatiese algoritme nie.
Benewens die kontrole van die korrekheid en volledigheid van die metadata en die gebruikersvriendelikheid vir die leser, kontroleer
kwaliteitversekering die werk volgens die volgende kriteria:
Kriminele inhoud (nie-toestemmingsgebaseerde seksuele handelinge, pedofilie en incest, zoofilie, regse ekstremistiese ideologie,
verheerliking van geweld, samenzweringsteorieë, haatspraak, diskriminasie teen sekere bevolkingsgroepe, rassisme,
antisemitisme, transfobie, homofobie, aanhitsing, oproepe om misdade soos belastingontduiking,
inbreuk op kopiereg en persoonlike regte, laster, ens.
Ek kan u verseker dat hierdie boek geen inhoud bevat wat as kriminele beskou kan word nie.
Ja, dit is fassinerend omdat daar geen sensuur is nie.
Hierdie skrywer, David Rogers Webb, ken ek persoonlik en ek beskou hom as heeltemal eg en geloofwaardig.
En hy het regtig baie om te sê. Volgens my is dit basies vir ons almal relevant.
Hierdie boek het ook sterker biografiese elemente omdat hy uit die finansiële sektor kom.
Hy is 'n voormalige hedgefondsbestuurder wat op gelyke voet met George Soros is.
Hy ken hom selfs persoonlik en het dinge ervaar wat hy hier deel, en verskaf bronne en bewyse om sy bewerings te staaf.
En ek dink dit sal goed wees as almal hul eie mening oor die saak kan vorm en dan tot hul eie
gevolgtrekkings kan kom – wat dit ook al mag wees.
Volgens my is dit nie inhoud waarvoor die publiek beskerm moet word nie.
Inteendeel, ons moet die bevolking beskerm en daarom hierdie inhoud aan hulle wys.
Hoekom is hierdie inhoud hier verbied – 'nie geskik vir publikasie nie'? Nie geskik vir enigiemand om te lees nie.
Waar gaan dit oor?
Die titel Die Groot Onteiening sê baie.
David Rogers Webb het familielede, naamlik sy ouers en grootouers, wat die Groot
Depressie, hoofsaaklik in Amerika, deurgemaak het.
Hulle het destyds alles verloor. Hulle het florerende besighede gehad.
Hulle was regtig deel van die middelklas.
En binne net 'n paar weke het hulle al hul besittings verloor.
Die kinders kon nie meer skool toe gaan nie. Die kinders moes werk en so aan.
En ná die sogenaamde "bankvakansiedae", toe alle banke gesluit was, het nie alle banke daarna weer heropen nie.
Slegs dié wat direk ondergeskik was aan die FED, die Federal Reserve, of ten minste met hulle saamgewerk het – met
ander woorde, dié wat die groen lig van die FED ontvang het.
Die ander het gesluit gebly, en as gevolg daarvan het mense alles verloor.
Maar die skulde het natuurlik gebly.
En hierdie onteiening het reeds plaasgevind.
En hy het daarna die sakewêreld betree.
Hy het die finansiële sektor betree om hierdie meganismes te verstaan en het dit toe op een of ander
manier bekyk en gevra: Wat is nou aan wat gekoppel?
En hy het in hierdie gebiede 'n absolute, briljante deskundige geword.
En toe het hy meganismes en patrone uit daardie tyd herken wat vandag nog steeds gevind kan word.
En hy waarsku dringend daarteen.
So hy sien regtig 'n katastrofiese scenario op ons afkom.
Omdat hierdie sin, wat dalk nog in baie mense se gedagtes ronddryf, "Jy sal niks besit nie" – verduidelik
David Rogers Webb in hierdie boek hoe dit behaal moet word.
Dat hierdie komende grootskaalse onteiening ook gekoppel is aan sekere patrone wat nou weer gevind kan word.
Wette is verander sodat dit nou nie net maatskappye of banke of dergelikes is wat bankrot gaan nie, maar ook privaat eiendom.
En ek dink dit is beslis relevant om dit te weet sodat jy jouself indien nodig kan beskerm.
Daar is ook baie wenke oor wat jy daar kan doen.
Soos ek gesê het, kan jy tot watter gevolgtrekking jy ook al wil, kom.
Maar om nou te sê: "Hierdie inhoud sal heeltemal beskerm word vir ons veiligheid," vind ek nogal uiterste en nogal alarmerend.
Soos ek gesê het, bevat dit baie bronne en dergelikes.
Op sekere plekke gee hy ook interpretasies van wat hy dink gebeur, waarom dit gebeur, of in watter rigting dit beweeg.
Daar is ook aanduidings hiervan.
Maar selfs dit stem nie ooreen met wat tolino hier op een of ander manier beteken nie.
Maar dit is belangrik om te weet en te interpreteer, om 'n mening te vorm en dergelikes, en om dit as sodanig uit te lees.
So, na my mening is dit baie bedreigend dat sulke inhoud heeltemal beskerm word.
Ek wil u daaraan herinner dat die openbare uitsaaier of werknemers van die openbare uitsaaier op 3 April 2024 'n manifest
uitgegee het waarin hulle hul bekommernisse uiteengesit het.
Ongelukkig moet ek sê dat dit nie net openbare uitsaai beïnvloed nie, waarvan jy nou maar kan dink wat jy wil.
Maar nou is daar ook die probleem dat die Digitale Dienswet sedert 17 Februarie 2024 ten volle in werking is.
Dit is reeds in 2022 besluit. Maar nou raak dit regtig almal, veral alle platforms, omdat dit baie slim gereguleer is.
Ons, die bevolking, moet weer 'beskerm' word, omdat daar geen sensuur is nie.
Ons moet dus sekere meganismes in plek hê vir ons veiligheid. En dit is nou hoofsaaklik aan die platforms oorgedra.
As daar ook potensiële inhoud is wat haatspraak, diskriminasie, samenzweringsteorieë, ensovoorts behels, loop platformoperateurs
die risiko om swaar boetes te moet betaal as hulle nie die kwessie aanspreek en hierdie inhoud verwyder nie.
En dit lei baie waarskynlik – soos uit sulke voorbeelde blyk – tot vooruitlopende gehoorsaamheid.
Dus sê platformoperateurs reeds:
Hierdie inhoud is te kontroversieel vir ons. Ons kan moontlik regsoptrede of ander gevolge in die gesig
staar. Daarom sal ons hierdie inhoud nie publiseer nie.
Natuurlik mag sommige inhoud nie gepubliseer word nie.
Maar ander, wel, hulle is waarskynlik net bekommerd dat hulle andersins hierdie boetes sal moet betaal.
En ek dink nie almal kan sulke regsgedinge bekostig nie.
En nie almal het die tyd, die vermoë en ander hulpbronne om dit te doen nie.
Dit is dus beter om van te voren uit, uit, uit te sê.
Dan is daar ook sogenaamde feite-ondersoekers, wat presies vir hierdie doel in diens geneem word.
In hierdie geval word hulle "betroubare vlaggers" genoem, wat dan toegelaat word om te sê:
Okay, dit is diskriminerende inhoud. Dit moet verwyder word, of as jy dit nie onmiddellik
verwyder nie, sal jy 'n stewige boete moet betaal.
Die vraag wat nou vir my ontstaan, is hoe ons as alternatiewe media of onafhanklike media dit kan bestry?
In sommige opsigte is ons nog steeds in 'n situasie waar ons toegang tot sulke platforms
wil hê, ten minste omdat ons mense wil bereik.
Immers besoek byna niemand 'n enkele webwerf nie. Dit moet dus op een of ander manier versprei word.
En YouTube is 'n platform – goed, dis Google, wat 'n heeltemal ander saak is.
Maar selfs iets soos Telegram of nou tolino, waar enigiemand 'n selfpublisher kan wees.
Ja, daar is allerhande dinge soos daardie.
En dit sal selfs vir alternatiewe media moeiliker word om enige aanslag te kry sodra hierdie Digitale
Dienswet vir die eerste keer ten volle in werking tree.
En daar kan ook sommige prokureurs wees wat aangestel is om na sulke dinge te soek.
En as jy nie wil hê dat sekere inhoud gepubliseer en versprei word nie, kan jy maniere en
middele vind om dit deur wetgewing te voorkom.
Dus kan dit al hoe moeiliker word om vir jouself te dink.
Dit beteken:
Bly waaksaam, bly nuuskierig, moenie geïntimideer word nie!
Ons sal 'n manier vind, maar ons sal dalk deur 'n paar digte bosjes moet dring.
Met dit in gedagte, al die beste en dankie vir u aandag.