Як так атрымліваецца, што пэўныя кнігі НІКОЛІ не выстаўляюцца?
Там не знойдзецца нават бэстсэлераў (!), нават з раздзела «сэксуальнай адукацыі»,
нават на паліцах нашай надзейнай кнігарні!
Ці можа быць, што пэўны алгарытм не дазваляе знайсці такія навучальныя кнігі нават кнігагандляру, які іх шукае?
Але ў Артыкуле 5 Асноўнага закона гаворыцца: «Цэнзуры не будзе».
Ці так гэта?
З 17 лютага 2024 года ДСА – новы Закон ЕС аб лічбавых паслугах – уступіў у поўную сілу.
Яго мэта — прадухіліць распаўсюджванне «незаконнага кантэнту» або, дакладней, кніг, якія
падазраюцца ў прасоўванні пэўнай наратыўнай лініі.
Спадарыня Геза — выдавец etica media, якая на ўласным досведзе адчувае, як DSA ўплывае на гандаль
і, у канчатковым выніку, на чытацкую аўдыторыю.
На прыкладзе спрэчнай кнігі яна дэманструе разбуральныя наступствы гэтага закона:
Напрыклад, анлайн-сэрвісы не хочуць «здаваць пэўныя кнігі рознічным гандлярам» з-за страху штрафаў.
Але цяпер паслухайце саму спадарыню Гезу.
Вітаю, мяне завуць Геса, я выдавец, і цэнзуры няма –
Толькі некаторы кантэнт не будзе апублікаваны.
Менавіта той кантэнт, які насельніцтва не павінна спажываць, бо ён можа прымусіць яго пачаць думаць.
А калі такі кантэнт усё ж друкуецца, то робіцца ўсё магчымае, каб заблакіраваць яго, каб пра яго даведалася як мага менш людзей.
І менавіта пра гэта гэтая кніга, апублікаваная 26 сакавіка, некалькі дзён таму, Дэвідам Роджэрсам Уэбам
– «Die große Enteignung» (Вялікая экспрапрыяцыя), таксама вядомая як «The Great Taking».
Гэтая інфармацыя паступае ад інфарматара з фінансавага сектара.
Дэвід Уэб заўважыў там нешта надзвычайнае, што падштурхнула яго заняць пазіцыю і папярэдзіць людзей.
І ён выбраўся. Я ведаю яго асабіста і лічу яго цалкам надзейным і аўтэнтычным.
І я таксама лічу, што тое, што ён хоча сказаць, абсалютна важна, і чым больш людзей пра гэта даведаецца, тым лепш —
бо толькі тады вы сапраўды можаце прымаць уласныя рашэнні.
Але, вядома, гэта працуе толькі тады, калі ў вас ёсць такі выбар — выбар паміж кантэнтам і кантэнтам. Але цэнзуры няма.
Гэтая кніга вядомая на англамоўным рынку як «The Great Taking» і, на шчасце, была перакладзена.
Таксама ёсць некалькі выдатных дакументальных фільмаў на гэтую тэму, створаных самім Дэвідам Уэбам і
перакладзеных на нямецкую мову «Augen Auf Medien Analyse», якія ўключаны ў гэтую кнігу на DVD.
Аднак гэтую кнігу нельга знайсці на звычайных платформах, г.зн. кніжных платформах.
Таму, калі вы пашукаеце ў Thalia, Hugendubel ці дзе-небудзь яшчэ, вы проста не
знойдзеце гэтую кнігу, гэтага аўтара ці гэтую асобу.
Хоць базавыя даныя захоўваюцца ва ўсіх агульных каталогах, добра падтрымліваюцца і, вядома, даступныя, было
створана перашкоду, каб гэтая кніга ў друкаванай форме дайшла да як мага меншай колькасці людзей.
Няўхiльна, што такога не знайдзеш у кнігарні.
Таму я падумаў, што, паколькі змест вельмі-вельмі актуальны, было б добрай ідэяй прапанаваць яго ў выглядзе электроннай кнігі.
Гэта, натуральна, дазваляе вам дасягнуць людзей у розных месцах.
Усё гэта таксама можна зрабіць танней, бо, напрыклад, у вас няма выдаткаў на друк і не трэба нічога адпраўляць поштай.
Такім чынам, існуе некалькі розных спосабаў, якімі выдаўцы і самавыдаўцы могуць выдаваць кнігі.
Таму што мы ўсе даведаліся, што кожны можа пісаць і выдаваць кнігі, бо цэнзуры няма.
Адна такая платформа — напрыклад, Tolino Media.
Гэта падыходзіць як для выдаўцоў, так і для самавыдаўцаў для публікацыі кніг, асабліва электронных.
Прынамсі, так можна падумаць.
А потым вы проста ствараеце там уліковы запіс. Вы загружаеце тэкст, потым дадаяце
анатацыю, назву, цану, вокладку і даныя і г.д.
Затым націсніце OK, каб пацвердзіць.
А потым — да каманды Tolino.
А потым, менш чым праз месяц, гэтая кніга сапраўды выйдзе ва ўсіх крамах Альянсу Tolino, якіх даволі шмат.
Гэта таксама ўключае ў сябе Thalia і Hugendubel і г.д.
Вы таксама можаце пацвердзіць, што хочаце, каб яно было дастаўлена ў Amazon і Apple Books і ў любыя іншыя даступныя крамы.
Выдатна!
Вось што я і зрабіў, каб гэтая кніга магла дайсці да большай колькасці людзей, прынамсі ў лічбавым выглядзе.
Зместам я займуся зараз.
Потым з'явілася зваротная сувязь ад Tolino – платформы самавыдавецтва, так бы мовіць, дзе кожны (!) можа выдаваць кнігі.
З загалоўкам: «Не падыходзіць для публікацыі: Вялікае адчужэнне».
Я цытую: «Ваша кніга "Вялікае адчужэнне" не прыдатная для публікацыі. Таму мы не можам
распаўсюджваць вашу кнігу ў рознічнай сетцы».
Прабачце за магчымыя нязручнасці, і дзякуем за ваша разуменне. Мы заўсёды гатовыя прыняць вашыя водгукі і
адказаць на любыя пытанні. Калі ласка, звяжыцеся з намі па адрасе publishing@tolino.media.
Так –
Цэнзуры няма.
У мяне ёсць або мне было напісана ў адказ: «Чаму б і не?»
І адказ прыйшоў вельмі хутка: «Вялікі дзякуй за ваш ліст».
Мы аднеслі кнігу да катэгорыі «не прыдатная для публікацыі» ў адпаведнасці з раздзелам 3.2 нашых умоў.
Дык што менавіта ўяўляе сабой пункт 3.2 у ўмовах і палажэннях?
3 апублікавана і распаўсюджана кампаніяй tolino media.
3.2 Забеспячэнне якасці і выпрабаванні.
Цяпер пачынаецца самае цікавае, цытата:
"Калі выдавец зацвярджае сваю працу для публікацыі і распаўсюджвання сярод рознічных прадаўцоў або друкарняў, яна
праходзіць праверку камандай па забеспячэнні якасці медыя tolino.
Гэта ручная праверка зместу, а не аўтаматычны алгарытм.
У дадатак да праверкі правільнасці, паўнаты метаданых і зручнасці для чытача, забеспячэнне
якасці правярае працу па наступных крытэрыях:
Злачынна сумнеўны кантэнт (незагаджныя сексуальныя акты, педафілія і інцэст, зуафілія, правая экстрэмісцкая ідэалогія,
апятанне гвалту, тэорыі змовы, мова варожасці, дыскрымінацыя пэўных груп насельніцтва, расізм, антысемітызм, трансфобія,
гамафобія, падбухторванне, заклікі да здзяйснення злачынстваў, такіх як ухіленне ад выплаты падаткаў,
парушэнне аўтарскіх і асабістых правоў, паклёп і г.д.)
Я магу вас запэўніць, што гэтая кніга не ўтрымлівае ніякага зместу, які можна было б лічыць злачынным.
Так, гэта захапляльна, таму што няма цэнзуры.
Гэты аўтар, Дэвід Роджэрс Уэб, я ведаю яго асабіста і лічу яго цалкам аўтэнтычным і надзейным.
І ў яго сапраўды шмат чаго сказаць. На маю думку, гэта, па сутнасці, актуальна для ўсіх нас.
У гэтай кнізе таксама больш біяграфічных элементаў, бо ён паходзіць з фінансавага сектара.
Ён — былы кіраўнік хедж-фонду, які не саступае Джорджу Саросу.
Ён нават ведае яго асабіста і перажыў тое, пра што тут піша, спасылаючыся на крыніцы і доказы.
І я думаю, што было б добра, калі б кожны мог сфарміраваць уласную думку па гэтым пытанні і потым
зрабіць для сябе высновы — якімі б яны ні былі.
На маю думку, гэта не той кантэнт, ад якога варта абараняць грамадскасць.
Наадварот, мы павінны абараняць насельніцтва і таму паказваць ім гэты кантэнт.
Дык чаму гэты кантэнт тут забаранілі – «не падыходзіць для публікацыі»? Не падыходзіць для чытання нікому.
Пра што гэта ўсё?
Назва Вялікае адчужэнне шмат гаворыць.
Сям'я Дэвіда Роджэрса Уэба, а менавіта яго бацькі і бабулі з дзядулямі, перажыла Вялікую дэпрэсію, пераважна ў Амерыцы.
Тады яны ўсё страцілі. У іх былі квітнеючыя бізнесы.
Яны сапраўды былі часткай сярэдняга класа.
І ўсяго за некалькі тыдняў яны страцілі ўсё сваё маёмасць.
Дзеці больш не маглі хадзіць у школу. Дзецям даводзілася працаваць і гэтак далей.
А пасля так званых «банкоўскіх святаў», калі ўсе банкі былі зачыненыя, не ўсе з іх пасля зноў адкрыліся.
Толькі тыя, хто быў непасрэдна падпарадкаваны ФРС, Федэральнаму рэзерву, або прынамсі супрацоўнічаў з імі —
іншымі словамі, тыя, хто атрымаў зялёнае святло ад ФРС.
Астатнія засталіся зачыненымі, і ў выніку людзі страцілі ўсё.
Але, вядома, даўгі засталіся.
І гэтае адчужэнне ўжо адбылося.
І пасля гэтага ён трапіў у свет бізнесу.
Ён прыйшоў у фінансавы сектар, каб зразумець гэтыя механізмы, а потым неяк на гэта зірнуў і спытаў: «Што цяпер з чым звязана?»
І ён стаў абсалютным, бліскучым экспертам у гэтых галінах.
І тады ён пазнаў механізмы і заканамернасці той пары, якія можна сустрэць і сёння.
І ён настойліва папярэджвае супраць гэтага.
Такім чынам, ён сапраўды бачыць, што нам пагражае катастрафічны сцэнар.
Бо гэты выраз, які, магчыма, усё яшчэ лунае ў галовах многіх людзей: «Вы нічога не будзеце валодаць», — Дэвід Роджэрс
Уэб у гэтай кнізе тлумачыць, як гэта павінна быць дасягнута.
Тое, што гэтая будучая маштабная экспрапрыяцыя таксама звязана з пэўнымі заканамернасцямі, якія цяпер зноў можна выявіць.
Законы змянілі так, што цяпер пад пагрозай знаходзяцца не толькі кампаніі, банкі ці
падобныя структуры, але і прыватная ўласнасць.
І я думаю, што ведаць гэта дакладна не перашкодзіць, каб вы маглі абараніць сябе пры неабходнасці.
Таксама ёсць шмат парад пра тое, чым можна заняцца там.
Як я сказаў, вы можаце зрабіць любы выснову, які захочаце.
Але казаць цяпер: «Гэты кантэнт будзе цалкам схаваны дзеля нашай бяспекі», — я лічу гэта даволі крайнім і вельмі трывожным.
Як я казаў, ён змяшчае шмат крыніц і таму падобнае.
У некаторых месцах ён таксама дае тлумачэнні таго, што, на яго думку, адбываецца, чаму гэта
адбываецца або ў якім кірунку гэта рухаецца.
Таксама ёсць сведчанні гэтага.
Але нават гэта не адпавядае таму, што тут нейкім чынам азначае tolino.
Але важна ведаць, і інтэрпрэтаваць, і фармаваць меркаванне і гэтак далей, і чытаць гэта менавіта так.
Такім чынам, на маю думку, вельмі пагрозліва, што такі кантэнт цалкам абаронены.
Хацеў бы нагадаць, што 3 красавіка 2024 года грамадскі вяшчальнік або супрацоўнікі грамадскага вяшчальніка
апублікавалі маніфест, у якім яны выклалі свае занепакоенасці.
На жаль, я мушу сказаць, што гэта закранае не толькі грамадскае тэлебачанне, пра якое вы цяпер ужо можаце думаць што заўгодна.
Але цяпер існуе і праблема таго, што Закон аб лічбавых паслугах уступіў у поўную сілу 17 лютага 2024 года.
Гэта ўжо было вырашана ў 2022 годзе. Але цяпер гэта сапраўды закранае ўсіх, галоўным чынам усе
платформы, таму што гэта было вельмі разумна адрэгулявана.
Нас, насельніцтва, зноў павінны «абараніць», таму што няма цэнзуры.
Такім чынам, нам неабходна мець пэўныя механізмы для нашай бяспекі. І цяпер гэта ў асноўным перакладзена на платформы.
Калі таксама існуе патэнцыйны кантэнт, які змяшчае мову варожасці, дыскрымінацыю, тэорыі змовы і г.д.,
аператары платформы рызыкуюць атрымаць значныя штрафы, калі не зоймуцца гэтым пытаннем і не выдаляць такі кантэнт.
І гэта, як відаць з такіх прыкладаў, вельмі верагодна прыводзіць да папярэдняга паслушэнства.
Такім чынам, аператары платформ ужо кажуць:
Гэты кантэнт занадта спрэчны для нас. Мы можам сутыкнуцца з судовымі пазовамі або іншымі
наступствамі. Таму мы не будзем публікаваць гэты кантэнт.
Зразумела, некаторы кантэнт можа быць не апублікаваны.
А іншыя, ну, яны, напэўна, проста хвалююцца, што інакш давядзецца плаціць гэтыя штрафы.
І я не думаю, што кожны можа дазволіць сабе такія судовыя працэсы.
І не ў кожнага ёсць час, магчымасці і іншыя рэсурсы, каб гэта зрабіць.
Таму лепш загадзя сказаць «вон, вон, вон».
Потым ёсць таксама так званыя фактчэкеры, якіх наймаюць менавіта для гэтай мэты.
У гэтым выпадку іх называюць «даверанымі флаггерамі», якім потым дазваляецца казаць:
Добра, гэта дыскрымінацыйны кантэнт. Яго трэба выдаліць, інакш, калі вы не выдаліце яго
адразу, вам давядзецца заплаціць значны штраф.
Пытанне, якое цяпер узнікае для мяне, такое: як мы, як альтэрнатыўныя ці незалежныя СМІ, можам гэтаму супрацьстаяць?
У пэўным сэнсе мы ўсё яшчэ знаходзімся ў сітуацыі, калі нам трэба мець доступ да такіх
платформ, прынамсі таму, што мы хочам ахапіць людзей.
У рэшце рэшт, амаль ніхто не наведвае адзін вэб-сайт. Таму яго трэба неяк распаўсюдзіць.
А YouTube — гэта платформа, добра, гэта Google, і гэта зусім іншая тэма.
Але нават нешта накшталт Telegram ці цяпер tolino, дзе кожны можа быць самавыдаўцом.
Так, ёсць розныя такія рэчы.
І стане яшчэ цяжэй, нават для альтэрнатыўных СМІ, атрымаць хоць нейкую падтрымку, як толькі гэты Закон
аб лічбавых паслугах уступіць у поўную сілу ўпершыню.
І могуць таксама быць юрысты, якім даручана шукаць такія рэчы.
І калі вы не жадаеце, каб пэўны кантэнт быў апублікаваны і распаўсюджаны, то вы можаце знайсці спосабы
і сродкі, каб прадухіліць гэта праз заканадаўства.
Такім чынам, думаць самастойна можа станавіцца ўсё цяжэй.
Гэта значыць:
Будзьце пільнымі, цікаўнымі, не падайце духам!
Мы знойдзем спосаб, але, магчыма, нам давядзецца прабівацца праз хмызнякі.
З улікам гэтага, усяго найлепшага і дзякуй за вашу ўвагу.