Kiel eblas, ke certaj libroj neniam estas vidataj sur ekspozicio?
Eĉ ne la plej vendataj (!) el la sekcio pri seksa edukado troveblas tie, eĉ ne sur la bretoj de nia fidinda librovendejo!
Ĉu povus esti, ke certa algoritmo malhelpas eĉ la serĉantan librovendiston trovi tiajn edukajn librojn?
Sed Artikolo 5 de la Baza Leĝo diras: "Ne estos cenzuro."
Aŭ ĉu ĝi estas?
Ekde la 17-a de februaro 2024, DSA – la nova Leĝo pri Ciferecaj Servoj de EU – estas plene en forto.
Ĝia celo estas malhelpi la disvastigon de "kontraŭleĝa enhavo" aŭ, pli precize, de libroj, kiujn
oni suspektas, ke ili antaŭenigas certan rakonton.
S-ino Gesa estas la eldonisto de etica media kaj persone spertas, kiel la DSA influas komercon kaj finfine la legantaron.
Per la ekzemplo de kontestata libro, ŝi montras la detruajn konsekvencojn de ĉi tiu leĝo:
Ekzemple, interretaj servoj ne volas "transdoni certajn librojn al podetalistoj" pro timo de punoj.
Sed nun aŭskultu sinjorinon Gesa mem.
Saluton, mia nomo estas Gesa, mi estas eldonisto kaj ne ekzistas cenzuro –
Nur iom da enhavo ne estos publikigita.
Specife, enhavo, kiun la loĝantaro ne devus konsumi, ĉar ĝi povus igi ilin komenci pensi.
Kaj se tia enhavo tamen estas presita, tiam oni faras ĉion eblan por bloki ĝin, tiel ke malmultaj homoj eksciu pri ĝi.
Kaj ĝuste pri tio temas ĉi tiu libro, publikigita la 26-an de marto, antaŭ kelkaj tagoj, de David Rogers
Webb – Die große Enteignung (La Granda Ekspropriado) – ankaŭ konata kiel La Granda Preno.
Ĉi tiu informo venas de denuncanto en la financa sektoro.
David Webb observis tie ekstremajn aferojn, kiuj instigis lin preni starpunkton kaj averti homojn.
Kaj li eliris. Mi konas lin persone, kaj mi konsideras lin tute kredinda kaj aŭtenta.
Kaj mi ankaŭ opinias, ke tio, kion li devas diri, estas absolute grava, ke ju pli da homoj ekscios pri ĝi, des pli bone –
ĉar nur tiam homoj vere povos fari siajn proprajn decidojn.
Sed kompreneble tio funkcias nur se vi havas tiun elekton – la elekton inter enhavo kaj enhavo. Sed ne ekzistas cenzuro.
Ĉi tiu libro estas konata en la anglalingva merkato kiel La Granda Preno kaj feliĉe estis tradukita.
Estas ankaŭ kelkaj elstaraj dokumentaj filmoj pri ĉi tiu temo, faritaj de David Webb mem kaj tradukitaj en
la germanan de Augen Auf Medien Analyse, kiuj estas inkluzivitaj kun ĉi tiu libro sur DVD.
Tamen ĉi tiu libro ne troveblas sur normalaj platformoj, t.e. libro-platformoj.
Do se vi rigardas Thalia-n aŭ Hugendubel-on aŭ ie ajn aliloke, vi simple ne trovos ĉi tiun
libron aŭ ĉi tiun aŭtoron aŭ ĉi tiun personon.
Kvankam la bazaj datumoj estas konservataj en ĉiuj komunaj dosierujoj kaj bone prizorgataj, kaj ĉi tiu informo
kompreneble disponeblas, oni kreis baron por certigi, ke ĉi tiu libro en presita formo atingas kiel eble plej malmultajn homojn.
Verŝajne oni ne trovus tion en librovendejo.
Do mi pensis, ke ĉar la enhavo estas tiel tre, tre rilata, estus bona ideo proponi ĝin kiel e-libron.
Tio nature ebligas al vi atingi homojn en diversaj lokoj.
La tuta afero ankaŭ povas esti farita pli malmultekoste, ĉar ekzemple vi ne havas
preskostojn kaj ne devas sendi ion ajn per poŝto.
Do ekzistas diversaj manieroj, per kiuj kaj eldonistoj kaj memeldonistoj povas eldoni librojn.
Ĉar ni ĉiuj lernis, ke iu ajn povas verki kaj publikigi librojn, ĉar ne ekzistas cenzuro.
Unu tia platformo estas, ekzemple, Tolino Media.
Ĝi taŭgas por kaj eldonistoj kaj memeldonistoj por eldoni librojn, precipe e-librojn.
Almenaŭ, tion oni povus pensi.
Kaj tiam vi simple kreas konton tie. Vi alŝutas la tekston, poste aldonas mallongan priskribon, la
titolon, la prezon kaj la kovrilon kun datumoj, ktp.
Poste alklaku OK por konfirmi.
Poste ni iras al la teamo de Tolino.
Kaj tiam, en malpli da tempo, ĉi tiu titolo efektive estos publikigita en ĉiuj butikoj de
la Tolino-Alianco, kiuj estas sufiĉe multaj.
Tio ankaŭ inkluzivas Thalia kaj Hugendubel, ktp.
Vi ankaŭ povas konfirmi, ke vi volas, ke ĝi estu liverita al Amazon kaj Apple Books kaj al ĉio alia, kio estas disponebla.
Bonege!
Do jen kion mi faris, por ke ĉi tiu libro povu atingi pli da homoj, almenaŭ en cifereca formo.
Mi baldaŭ alvenos al la enhavo.
Poste venis reagoj de Tolino – la memeldona platformo, se vi volas, kie iu ajn (!) povas publikigi librojn.
Kun la titolo: "Ne taŭga por publikigo: La Granda Ekspropriado."
Mi citas: "Via libro La Granda Ekspropriado ne taŭgas por publikigo. Tial ni ne
povas distribui vian libron al podetalistoj."
Ni pardonpetas pro ajna ĝeno kaj dankas vian komprenon. Ni ĉiam estas disponeblaj por ricevi viajn komentojn kaj
respondi al ajnaj demandoj, kiujn vi eble havas. Bonvolu kontakti nin ĉe publishing@tolino.media.
Jes –
Ne ekzistas cenzuro.
Mi havas aŭ oni skribis reen: "Kial ne?"
Kaj respondo venis tre rapide: "Multan dankon pro via retpoŝto."
Ni klasifikis la libron kiel "ne taŭga por publikigo" laŭ sekcio 3.2 de niaj terminoj kaj kondiĉoj.
Do, kio precize estas ĉi tiu klaŭzo 3.2?
3 estas publikigita kaj distribuita de tolino media.
3.2 Kvalita certigo kaj testado.
Nun ĝi iĝas ekscita, kaj mi citas:
"Kiam la eldonisto aprobas sian verkon por publikigo kaj distribuado al podetalistoj aŭ presistoj, ĝi spertas
revizion fare de la tolino media teamo pri kvalito-asekurado."
Ĉi tio estas mana enhavrevizio kaj ne aŭtomata algoritmo.
Krome al la kontrolo de la ĝusteco kaj kompleteco de la metadatenoj kaj de la uzant-amika uzebleco por la leganto, la
kvalito-asekuro kontrolas la laboron laŭ la jenaj kriterioj:
Krima enhavo (nekonsentaj seksaj agoj, pedofilio kaj incesto, zoofilio, dekstr-ekstremisma ideologio, glorigo de perforto,
konspiraj teorioj, parolado de malamo, diskriminacio kontraŭ certaj loĝantaraj grupoj, rasismo, antisemitismo, transfobio,
homofobio, instigado, alvokoj fari krimojn kiel impostfraŭdo, malobservo de kopirajtoj kaj personaj rajtoj, kalumnio, ktp.)
Mi povas certigi al vi, ke ĉi tiu libro ne enhavas iun ajn enhavon, kiu povus esti konsiderata krima.
Jes, ĝi estas fascina, ĉar ne ekzistas cenzuro.
Ĉi tiun aŭtoron, David Rogers Webb, mi konas persone kaj mi konsideras lin tute aŭtentika kaj kredinda.
Kaj li vere havas multon por diri. Laŭ mia opinio, tio estas esence grava por ni ĉiuj.
Ĉi tiu libro ankaŭ havas pli fortajn biografiajn elementojn, ĉar li devenas el la financa sektoro.
Li estas eksa administranto de spekulaj fondusoj je la sama nivelo kiel George Soros.
Li eĉ persone konas lin kaj spertis aferojn, kiujn li ĉi tie dividas, provizante
fontojn kaj pruvojn por subteni siajn asertojn.
Kaj mi pensas, ke estus bone, se ĉiuj povus formi sian propran opinion pri la afero kaj poste
alveni al siaj propraj konkludoj – kiaj ajn ili estu.
Laŭ mia opinio, ĉi tio ne estas enhavo, de kiu la publiko devus esti protektata.
Kontraŭe, ni devus protekti la loĝantaron kaj tial montri al ili ĉi tiun enhavon.
Do kial ĉi tiu enhavo estis malpermesita ĉi tie – 'ne taŭga por publikigo'? Ne taŭga por iu ajn legi.
Pri kio temas ĉio ĉi?
La titolo La Granda Eksproprietigo diras multe.
La familio de David Rogers Webb, nome liaj gepatroj kaj geavoj, travivis la Grandan Depresion, ĉefe en Ameriko.
Ili tiam perdis ĉion. Ili havis prosperajn entreprenojn.
Ili vere apartenis al la meza klaso.
Kaj en nur kelkaj semajnoj, ili perdis ĉiujn siajn posedaĵojn.
La infanoj ne plu povis iri al lernejo. La infanoj devis labori kaj tiel plu.
Kaj post la tiel nomataj "bankaj ferioj", kiam ĉiuj bankoj estis fermitaj, ne ĉiuj bankoj poste remalfermiĝis.
Nur tiuj, kiuj estis rekte subordigitaj al la FED, la Federacia Rezervo, aŭ almenaŭ kunlaboris kun ĝi – alie
dirite, tiuj, kiuj ricevis la verdan lumon de la FED.
La aliaj restis fermitaj, kaj rezulte homoj perdis ĉion.
Sed la ŝuldoj kompreneble restis.
Kaj ĉi tiu ekspropriado jam okazis.
Kaj li poste eniris la komercan mondon.
Li eniris la financan sektoron por kompreni ĉi tiujn mekanismojn kaj poste iel rigardis ĝin: Kio nun estas ligita al kio?
Kaj li fariĝis absoluta, brila fakulo en ĉi tiuj kampoj.
Kaj tiam li rekonis mekanismojn kaj ŝablonojn de tiu tempo, kiujn oni ankoraŭ hodiaŭ povas trovi.
Kaj li urĝe avertas kontraŭ tio.
Do li vere vidas katastrofan scenaron minacantan nin.
Ĉar ĉi tiu frazo, kiu eble ankoraŭ flosas en la mensoj de multaj homoj, "Vi nenion posedos" – David Rogers Webb
klarigas en ĉi tiu libro kiel tio devus esti atingita.
Ke ĉi tiu venonta grandskala eksproprietigo ankaŭ estas ligita al certaj ŝablonoj, kiuj nun denove troveblas.
La leĝoj estis ŝanĝitaj tiel ke nun ne nur kompanioj aŭ bankoj aŭ similaj institucioj bankrotas, sed ankaŭ privataj posedaĵoj.
Kaj mi opinias, ke estas sendube grave scii tion, por ke vi povu protekti vin mem se necese.
Estas ankaŭ multaj konsiloj pri tio, kion vi povas fari tie.
Kiel mi diris, vi povas alveni al ajna konkludo, kiun vi volas.
Sed diri nun, "Ĉi tiu enhavo estos tute ŝirmita por nia sekureco," mi trovas tion sufiĉe ekstrema kaj sufiĉe alarmiga.
Kiel mi diris, ĝi enhavas multajn fontojn kaj similajn.
En iuj lokoj, li ankaŭ donas interpretojn pri tio, kio laŭ li okazas, kial ĝi okazas, aŭ en kiu direkto ĝi iras.
Estas ankaŭ indikoj pri tio.
Sed eĉ tio ne kongruas kun tio, kion tolino iel signifas ĉi tie.
Sed estas grave scii, kaj interpreti, formi opinionon kaj tiel plu, kaj legi tion tiel.
Do, laŭ mia opinio, estas tre minaca, ke tia enhavo estas tute ŝirmita.
Mi ŝatus memorigi vin, ke la 3-an de aprilo 2024 la publika dissendanto aŭ dungitoj de la publika dissendanto
publikigis manifeston, en kiu ili skizis siajn zorgojn.
Bedaŭrinde, mi devas diri, ke tio ne nur tuŝas publikan dissendon, pri kiu vi nun povas pensi kion ajn vi volas.
Sed nun estas ankaŭ la problemo, ke la Leĝo pri Ciferecaj Servoj estas plene en forto ekde la 17-a de februaro 2024.
Ĝi jam estis decidita en 2022. Sed nun ĝi vere tuŝas ĉiujn, ĉefe ĉiujn platformojn, ĉar ĝi estis tre lerte reguligita.
Ni, kiel la loĝantaro, devas esti denove 'protektitaj', ĉar ne ekzistas cenzuro.
Do ni bezonas havi certajn mekanismojn por nia sekureco. Kaj tio nun ĉefe estis transdonita al la platformoj.
Se ankaŭ ekzistas ebla enhavo, kiu enhavas paroladon de malamo, diskriminacion, konspirajn teoriojn ktp., tiam
platformaj operaciantoj riskas devi pagi pezajn monpunojn, se ili ne traktas la problemon kaj ne forigas tiun enhavon.
Kaj tio tre verŝajne kondukas – kiel videblas el tiaj ekzemploj – al anticipa obeemo.
Do platformaj operaciantoj jam diras:
Ĉi tiu enhavo estas tro kontestata por ni. Ni eble alfrontos jurajn procedurojn aŭ aliajn
konsekvencojn. Tial ni ne publikigos ĉi tiun enhavon.
Kompreneble, iuj enhavoj eble ne estos publikigitaj.
Sed aliaj, nu, ili simple zorgas, ke alie ili devos pagi ĉi tiujn monpunojn.
Kaj mi ne pensas, ke ĉiuj povas havigi tiajn jurajn procedurojn.
Kaj ne ĉiuj havas la tempon, la kapablon kaj aliajn rimedojn por fari tion.
Do estas pli bone antaŭe diri "for, for, for".
Poste estas ankaŭ tiel nomataj faktokontrolistoj, kiuj estas dungitaj ĝuste por tiu celo.
En ĉi tiu kazo, oni nomas ilin "fidindaj flagistoj", kiuj tiam rajtas diri:
Bone, ĉi tio estas diskriminacia enhavo. Ĝi devas esti forigita, aŭ se vi ne forigos ĝin tuj, vi devos pagi pezan monpunon.
La demando, kiu nun por mi leviĝas, estas: kiel ni, kiel alternativaj aŭ sendependaj
amaskomunikiloj, povas kontraŭstari tion?
En iuj rilatoj ni ankoraŭ estas en situacio, kie ni volas aliri tiajn platformojn, almenaŭ ĉar ni volas atingi homojn.
Post ĉio, preskaŭ neniu vizitas nur unu retejon. Do ĝi devas esti disvastigita iel.
Kaj YouTube estas platformo – bone, tio estas Google, kio estas tute alia temo.
Sed eĉ io kiel Telegram aŭ nun tolino, kie iu ajn povas esti memeldonisto.
Jes, ekzistas ĉiaspecaj aferoj kiel tiuj.
Kaj eĉ por alternativaj amaskomunikiloj estos pli malfacile entute akiri ian influon, kiam ĉi tiu
Leĝo pri Ciferecaj Servoj unuafoje plene ekvalidiĝos.
Kaj eble ankaŭ estas kelkaj advokatoj, kiuj estas asignitaj por serĉi tiajn aferojn.
Kaj se vi ne volas, ke certa enhavo estu publikigita kaj distribuita, tiam vi povas trovi
manierojn kaj rimedojn por malhelpi tion per leĝaro.
Do pensi por vi mem eble fariĝos ĉiam pli malfacila.
Tio signifas:
Restu atentema, restu scivolema, ne lasu vin timigi!
Ni trovos vojon, sed eble ni devos trudiĝi tra kelkaj densejoj.
Konsiderante tion, ĉion plej bonan kaj dankon pro via atento.