Nola da posible liburu jakin batzuk inoiz ez direla erakusmenean ikusten?
Ez dira han aurkitzen 'sexu-hezkuntza' ataleko salduenak ere, ezta gure fidagarrien liburu-dendako apaletan ere!
Agian algoritmo jakin batek, liburu bila dabilen liburuzaina bera ere, halako hezkuntza-liburuak aurkitzeko eragotzi egiten du?
Baina Lege Oinarriaren 5. artikuluak dio: "Ez da zentsurarik izango."
Edo hala al da?
2024ko otsailaren 17tik aurrera, DSA – EBko Zerbitzu Digitalen Lege berria – osorik indarrean dago.
Helburua da "eduki ilegal"aren zabalkundea saihestea edo, zehatzago esanda, narrazio
susmagarritzat jotzen diren liburuen zabalkundea saihestea.
Ms Gesa etica media-ren argitaratzailea da eta lehen eskutik bizi du nola DSAk merkataritzan eta,
azken finean, irakurle publikoan eragiten duen.
Liburu eztabaidagarri baten adibidea erabiliz, lege honen ondorio suntsitzaileak erakusten ditu:
Adibidez, zerbitzu lineakoek ez dituzte zigorrak jasotzeko beldurrez zenbait liburu saltzaileei eman nahi.
Baina orain entzun Gesa andreari berari.
Kaixo, nire izena Gesa da, argitaratzailea naiz eta ez dago zentsurarik –
Besterik gabe, eduki batzuk ez dira argitaratuko.
Zehazki, populazioak kontsumitu ez beharko lukeen edukia, izan ere, horrek pentsatzen hastea eragin dezakeelako.
Eta hala ere, eduki hori inprimatzen bada, ahal den guztia egiten da oztopatzeko, jende gutxik jakin dezan.
Eta hori da, hain zuzen ere, David Rogers Webbek – Die große Enteignung (Expropiaketa Handia), The Great
Taking izenez ere ezaguna – martxoaren 26an, duela egun batzuk argitaratutako liburu honen gaia.
Informazio hau finantza sektoreko salatzaile batek eman du.
David Webbek han gauza muturrekoak behatu zituen, eta horrek jarrera hartzera eta jendeari ohartaraztera bultzatu zuen.
Eta irten egin zen. Pertsonalki ezagutzen dut, eta guztiz sinesgarri eta benetakoa dela uste dut.
Eta, gainera, hark esateko duena oso garrantzitsutzat jotzen dut; zenbat eta jende gehiagok horri buruz ikasi,
orduan eta hobe – izan ere, orduan bakarrik zaude benetan zure erabakiak hartzeko egoeran.
Baina, noski, hori bakarrik posible da hautu hori baduzu – edukiaren eta edukiaren arteko hautua. Baina ez dago zentsurarik.
Liburu hau ingelesezko merkatuan The Great Taking izenez ezagutzen da eta, zorionez, itzuli dute.
Gai honi buruzko dokumental bikain batzuk ere badaude, David Webbek berak egindakoak eta Augen Auf Medien Analyse-k
alemanera itzuliak, eta liburu honen DVDan sartuta daude.
Hala ere, liburu hau ezin da aurkitu ohiko plataformetan, hau da, liburu-plataformetan.
Beraz, Thalia-n, Hugendubel-en edo beste edozein tokitan begiratu arren, ezin izango duzu
liburu hau, egile hau edo pertsona hau aurkitu.
Nahiz eta oinarrizko datuak direktorio komune guztietan gordeta eta ondo zainduta egon, eta informazio hori noski
eskuragarri egon, oztopo bat sortu da liburu hau inprimatutako formatuan ahalik eta jende gutxienarengana iristea ziurtatzeko.
Ez da litekeena liburu-denda batean hau aurkitzea.
Beraz, edukia hain garrantzitsua zenez, e-liburu gisa eskaintzea ideia ona izango zela pentsatu nuen.
Honek, noski, leku desberdinetan dauden pertsonetara iristea ahalbidetzen dizu.
Guztia merkeago egin daiteke ere, adibidez, inprimaketa-kosturik ez duzulako eta ezer posta bidez bidali beharrik ez duzulako.
Beraz, argitaletxeek zein autoargitaletzaileek liburuak argitaratzeko hainbat modu daude.
Guztiok ikasi dugulako edozeinek liburuak idatzi eta argitaratu ditzakeela, zentsurarik ez dagoelako.
Horrelako plataforma bat da, adibidez, Tolino Media.
Liburuak argitaratzeko egokia da bai argitaletxeentzat, bai autoargitaratzaileentzat, bereziki e-liburuak.
Gutxienez, hala pentsa liteke.
Eta gero han kontu bat sortzen duzu. Testua igotzen duzu, ondoren laburpen bat, izenburua,
prezioa eta azala eta datuak gehitzen dituzu, eta abar.
Ondoren, sakatu OK baieztatzeko.
Ondoren, Tolino taldeara joango gara.
Eta gero, denbora gutxiagoan, izenburu hau benetan Tolino Aliantzan dauden denda guztietan
kaleratuko da, eta denda horiek nahiko ugariak dira.
Horrek Thalia eta Hugendubel, etab. ere barne hartzen ditu.
Era berean, Amazonera, Apple Books-era eta eskuragarri dagoen beste edozein lekutara
bidaltzea nahi duzula ere baieztatu dezakezu.
Oso ona!
Hori egin nuen, liburu honek jende gehiagorengana iristeko, gutxienez formatu digitalean.
Une bat itxaron, eta edukira pasako naiz.
Ondoren Tolinotik iritsi zen erantzuna – autoargitalpen plataforma, nahi izanez gero,
non edonork (!) liburuak argitaratu ditzakeen.
Izenburuarekin: "Argitaratzeko egokia ez dena: Expropiaketa Handia."
Hona hemen aipua: "Zure liburua The Great Expropriation ez da argitaratzeko egokia.
Beraz, ezin dugu zure liburua saltzaileei banatu."
Edozein eragozpenengatik barkamena eskatzen dugu eta zure ulermenagatik eskerrak ematen dizugu. Zure iritziak jasotzeko eta
izan ditzakezun galdera guztiak erantzuteko beti prest gaude. Mesedez, jar zaitez gurekin
harremanetan publishing@tolino.media helbidean.
Bai –
Ez dago zentsurarik.
Nik daukat edo atzera idatzi zidaten: "Zergatik ez?"
Eta erantzun bat oso azkar iritsi zen: "Eskerrik asko zure posta elektronikoagatik."
Gure termino eta baldintzen 3.2 atalarekin bat eginez, liburua "argitaratzeko egokia ez dena" gisa sailkatu dugu.
Beraz, zehazki zer da 3.2 klausula hau?
3 tolino media-k argitaratu eta banatzen du.
3.2 Kalitate-bermea eta probak.
Orain zirraragarria bihurtzen da, utzi aipu dezadan:
Argitaletxeak bere lana saltzaileentzako argitaratu eta banatzeko edo inprimatzeko onartzen duenean, tolino media
kalitate-bermatzeko taldeak berrikuspen bat egiten dio.
Hau eskuzko edukien berrikuspena da, ez algoritmo automatikoa.
Metadaten zuzentasuna eta osotasuna, baita irakurlearentzako erabilerraztasuna ere egiaztatzeaz gain, kalitate-bermeak
lana honako irizpide hauen arabera egiaztatzen du:
Edukia kriminala (consentimendurik gabeko ekintza sexualak, pedofilia eta incestoa, zoofilia, eskuineko muturreko ideologia,
indarkeriaren gorazarrea, konspirazio-teoriak, gorroto-hizketa, biztanleria-talde jakin batzuen aurkako diskriminazioa,
arrazismoa, antisemitismoa, transfobia, homofobia, pizketa, delituak egitera deitzea, hala nola zerga-ihesa, egile-eskubideen
eta eskubide pertsonalenen urraketa, difamazioa, etab.)
Ziurtatu dezaket liburu honek ez duela delitu gisa har daitekeen inolako edukirik.
Bai, liluragarria da, zentsurarik ez dagoelako.
Egile hau, David Rogers Webb, pertsonalki ezagutzen dut eta oso autentikoa eta fidagarria dela uste dut.
Eta benetan asko du esateko. Nire ustez, oinarrizkoan, hau guztiontzat garrantzitsua da.
Liburu honek ere elementu biografiko sendoagoak ditu, finantza sektoretik datorrelako.
George Sorosekin parekoa den hedge funtsen kudeatzaile ohi bat da.
Gainera, berak pertsonalki ezagutzen du eta hemen partekatzen dituen gauzak bizitakoak dira, bere
baieztapenak babesteko iturriak eta ebidentziak eskainiz.
Eta uste dut ona litzatekeela denek gai honi buruz beren iritzia osatu eta ondoren beren
ondorioetara iristea – edozein izan daitezkeen ere.
Nire ustez, hau ez da publikoa babestu beharreko edukia.
Alderantziz, biztanleria babestu behar dugu eta, beraz, eduki hau erakutsi behar diegu.
Beraz, zergatik debekatu dute hemen eduki hau – 'argitaratzeko egokia ez dena'? Inorentzat ere irakurtzeko egokia ez dena.
Zeri buruzkoa da guztia?
The Great Expropriation izenburua asko esaten du.
David Rogers Webbek familia-kideak ditu, hau da, bere gurasoak eta aiton-amonenak, Depresio
Handia bizi izan zutenak, batez ere Amerikan.
Orduan dena galdu zuten. Enpresa oparoak zituzten.
Benetan klase ertainaren parte ziren.
Eta aste gutxi batzuetan, beren ondasun guztiak galdu zituzten.
Haurrak ezin ziren gehiago eskolara joan. Haurrak lan egin behar izan zuten eta abar.
Eta "banku-jai" deituriko egunen ondoren, banku guztiak itxita egon zirenean, ez ziren guztiak berriro ireki.
FEDi, Federal Reserveari, zuzenean menpe zeudenak soilik, edo, gutxienez, harekin lankidetzan aritu zirenak –
beste modu batean esanda, FEDek baimena jaso zutenak.
Gainerakoak itxita geratu ziren, eta ondorioz, jendeak dena galdu zuen.
Baina zorra, noski, geratu zen.
Eta espropriazio hau jada gertatu da.
Eta ondoren negozio munduan sartu zen.
Finantza sektorean sartu zen mekanismo hauek ulertzeko, eta ondoren nolabait begiratu zuen: orain zer dago zerrekin lotuta?
Eta arlo hauetan aditu absolutu eta bikain bihurtu da.
Eta gero, orduko mekanismoak eta ereduek gaur egun ere aurki daitezkeenak ezagutu zituen.
Eta horren aurka premiaz ohartarazten du.
Beraz, benetan guregana datorren eszenario katastrofiko bat ikusten du.
Pertsona askoren buruan oraindik bueltaka dabilen esaldi honek – "Ez duzu ezer izango" – nola gauzatu
behar den azaltzen du David Rogers Webbek liburu honetan.
Hori datorren eskala handiko espropiazioak ere lotuta daudela orain berriro aurki daitezkeen zenbait eredurekin.
Legeak aldatu dituzte, eta orain ez dira enpresak, bankuak edo antzekoak bakarrik hondoratzen, baita jabetza pribatua ere.
Eta uste dut hau jakitea oso garrantzitsua dela, behar izanez gero zure burua babestu ahal izateko.
Han egin dezakezun gauzei buruzko aholku ugari ere badaude.
Esan dudan bezala, nahi duzun ondorioa atera dezakezu.
Baina orain esatea "eduki hau gure segurtasunerako erabat babestuta egongo dela", oso
muturrekoa eta oso kezkagarria iruditzen zait.
Esan nuen bezala, iturri asko eta antzeko gauzak ditu.
Leku batzuetan, gertatzen ari dena zer den, zergatik gertatzen den edo norantz doan uste duen interpretazioak ere ematen ditu.
Horren seinaleak ere badaude.
Baina hori ere ez dator bat hemen tolinok nolabait esan nahi duenarekin.
Baina garrantzitsua da jakitea eta interpretatzea, iritzi bat osatzea eta antzekoak, eta hori horrela irakurtzea.
Beraz, nire ustez, oso mehatxagarria da halako edukia erabat babestuta egotea.
Gogorarazi nahi nizuke 2024ko apirilaren 3an, irrati-telebista publikoak edo haren langileek manifestu bat
argitaratu zutela, bertan beren kezka nagusiak azaldu zituztela.
Tamalez, esan behar dut honek ez duela soilik hedapen publikoa eragiten, eta, hala ere, nahi duzuna pentsa dezakezu.
Baina orain arazo bat ere badago: Zerbitzu Digitalen Legea 2024ko otsailaren 17tik aurrera indarrean dagoela.
2022an jada erabaki zen. Baina orain benetan denei eragiten die, batez ere plataforma guztiei, oso adimentsu arautu delako.
Guk, herritarrok, berriro 'babestuta' egon behar dugula diote, zentsurarik ez dagoelako.
Beraz, gure segurtasunerako mekanismo jakin batzuk ezarri behar ditugu. Eta hori orain batez ere plataformetara pasatu da.
Baldin eta gorroto-hizkeria, diskriminazioa, konspirazio-teoriak eta abar barne hartzen dituen eduki potentziala badago,
plataforma-operadoreek isun astunak ordaindu beharko izateko arriskua dute, arazoari aurre
egin ezean eta eduki hori ezabatzen ez badute.
Eta honek, halako adibideetan ikus daitekeen bezala, ziurrenik obedientzia aurresandira eramaten du.
Beraz, plataforma-operadoreek jada diote:
Eduki hau guretzako gehiegi eztabaidagarria da. Horren ondorioz, agian ekintza judizialak edo bestelako zerbait
jasan beharko genuke. Beraz, ez dugu edukia argitaratuko.
Noski, eduki batzuk ez dira argitaratuko.
Baina beste batzuk, ba, ziurrenik kezkaturik daude bestela isun hauek ordaindu beharko dituztelako.
Eta ez dut uste denek halako prozedura legaletarako dirurik izango dutenik.
Eta ez dute denek denborarik, gaitasunik eta bestelako baliabiderik hori egiteko.
Beraz, hobe da aurretik "kanpo, kanpo, kanpo" esatea.
Gero, hain deitutako egiaztatzaileak ere badaude, zeinak zehazki helburu horretarako kontratatuak dauden.
Kasu honetan, "konfiantzazko seinale-emaile" deitzen zaie, eta ondoren esateko baimena dute:
Ados, hau eduki diskriminatzailea da. Kendu egin behar da, edo berehala ez baduzu ezabatzen, isun handia ordaindu beharko duzu.
Orain niretzat sortzen den galdera da: nola egin dezakegu hori aurre, hedabide alternatibo edo independente gisa?
Zenbait alderditatik, oraindik ere halako plataformetara sarbidea nahi dugun egoeran gaude, gutxienez jendea iristeko asmoz.
Azken finean, ia inork ez du webgune bakar bat bisitatzen. Beraz, nolabait zabaldu beharko da.
Eta YouTube plataforma bat da – ondo, hori Google da, eta hori guztiz beste gai bat da.
Baina baita Telegram edo orain tolino bezalako zerbait ere, non edonork bere kabuz argitaratzaile izan daitekeen.
Bai, halako gauza mota guztiak daude.
Eta Zerbitzu Digitalen Legea lehen aldiz osorik indarrean sartzen denean, alternatibo diren
hedabideentzat ere zailagoa izango da inolako eraginik lortzea.
Eta halako gauzak bilatzeko izendatutako abokatu batzuk ere egon daitezke.
Eta eduki jakin batzuk argitaratu eta zabaltzea nahi ez baduzu, lege bidez hori saihesteko bide eta moduak aurki ditzakezu.
Beraz, norberarentzat pentsatzea gero eta zailagoa bihur daiteke.
Horrek esan nahi du:
Izan adi, izan jakin-mina, ez beldurtu!
Bide bat aurkituko dugu, baina agian sastraken artean bidea ireki beharko dugu.
Hori kontuan hartuta, onena opa dizut eta eskerrik asko zure arretagatik.