Hvernig stendur á því að ákveðnar bækur eru ALDREI sýndar?
Ekki er þar að finna einu sinni mest seldu bækurnar (!) úr kafla "kynfræðslu", ekki
einu sinni á hillum trausts bókaforlags okkar!
Gæti verið að ákveðinn reiknirit hindri jafnvel bóksala í leit að finna slíkar fræðibækur?
En 5. grein Stjórnarskrárinnar kveður á um: "Ekki skal vera neinn ritskoðun."
Eða er það?
Frá 17. febrúar 2024 hefur DSA – nýja stafræna þjónustulögin ESB – verið að fullu í gildi.
Markmiðið er að koma í veg fyrir dreifingu "ólöglegs efnis" eða, nákvæmar sagt, bóka
sem grunað er að stuðli að ákveðinni frásögn.
Frú Gesa er útgefandi etica media og upplifir beint hvernig DSA hefur áhrif á viðskipti og að lokum á lestrarfólkið.
Með því að taka sem dæmi umdeilda bók sýnir hún eyðileggjandi afleiðingar þessa laga:
Til dæmis vilja netþjónustur ekki afhenda ákveðnar bækur til smásöluaðila af ótta við refsingar.
En nú hlustið á frú Gesu sjálfa.
Halló, ég heiti Gesa, ég er útgefandi og hér er engin ritskoðun –
Aðeins sum efni verða ekki birt.
Nánar tiltekið efni sem almenningur ætti ekki að neyta, því það gæti látið þá byrja að hugsa.
Og ef slíkt efni er þó prentað, er gert allt sem hægt er til að hindra að margir komist að því.
Og einmitt um það snýst þessi bók, sem David Rogers Webb gaf út fyrir nokkrum dögum, þann 26. mars – Die große Enteignung
(Stóra eignarnámið) – einnig þekkt sem The Great Taking.
Þessar upplýsingar koma frá uppljóstrara í fjármálageiranum.
David Webb tók eftir öfgakenndum hlutum þar sem hvöttu hann til að taka afstöðu og vara fólk.
Og hann komst út. Ég þekki hann persónulega og tel hann vera algjörlega trúverðugan og ekta.
Og ég tel einnig efnið sem hann hefur fram að færa algjörlega mikilvægt; því fleiri sem fræðast um það, því betra – því að þá
einungis ertu í raun í stakk búinn til að taka eigin ákvarðanir.
En auðvitað virkar það aðeins ef þú hefur þann valkost – valið milli efnis og efnis. En engin ritskoðun er.
Þessi bók er þekkt á enskumælandi markaði sem The Great Taking og hefur sem betur fer verið þýdd.
Það eru einnig nokkrar frábærar heimildarmyndir um þetta efni, gerðar af David Webb sjálfum og þýddar á þýsku af
Augen Auf Medien Analyse, sem fylgja þessari bók á DVD.
Hins vegar er þessi bók ekki að finna á venjulegum vettvangi, þ.e. bókaveggjum.
Svo ef þú skoðar Thalia, Hugendubel eða einhvers staðar annars staðar, munt þú einfaldlega ekki
finna þessa bók, þennan höfund eða þessa manneskju.
Þó að grunnupplýsingarnar séu geymdar í öllum algengum skráarskrám og vel viðhaldnar, og þessar upplýsingar
séu auðvitað aðgengilegar, hefur verið reist hindrun svo að þessi bók í prentuðu formi nái til sem fæst fólks.
Það er ólíklegt að maður finni þetta í bókabúð.
Ég taldi því að þar sem efnið er svo mjög, mjög viðeigandi, væri gott að bjóða það sem rafbók.
Þetta gerir þér náttúrulega kleift að ná til fólks á mismunandi stöðum.
Allt þetta er líka hægt að gera ódýrara, því þú þarft til dæmis ekki að greiða
prentunarkostnað og þarft ekki að senda neitt með pósti.
Þannig eru til ýmsar leiðir sem bæði útgáfufyrirtæki og sjálfútgefendur geta notað til að gefa út bækur.
Vegna þess að við höfum öll lært að hver sem er getur skrifað og gefið út bækur, þar sem engin ritskoðun er.
Einn slíkur vettvangur er til dæmis Tolino Media.
Það hentar bæði útgefendum og sjálfútgefendum að gefa út bækur, sérstaklega rafbækur.
Að minnsta kosti, það er það sem maður gæti haldið.
Og svo stofnarðu bara reikning þar. Þú hleður upp textanum, bætir við stuttri lýsingu, titli, verði og kápu og gögnum o.s.frv.
Smelltu síðan á OK til að staðfesta.
Þá er haldið til Tolino-teymisins.
Og svo, á skemmri tíma, verður þessi titill í raun gefinn út í öllum verslunum Tolino-bandalagsins, sem eru nokkuð margar.
Þetta felur einnig í sér Thalia og Hugendubel o.s.frv.
Þú getur einnig staðfest að þú viljir að það verði sent til Amazon, Apple Books og annarra tiltækra vettvanga.
Frábært!
Þannig gerði ég það, svo að þessi bók gæti náð til fleiri manna, að minnsta kosti í stafrænu formi.
Ég kem að efninu eftir augnablik.
Síðan komu viðbrögð frá Tolino – sjálfgefandi útgáfuvettvangi, ef svo má kalla, þar sem hver sem er (!) getur gefið út bækur.
Með titlinum: "Ekki hentugt til birtingar: Stóra eignarnámið."
Ég vitna í: "Bók þín Stóra eignarnámið er ekki hentug til útgáfu. Þess vegna getum við
ekki dreift bókinni þinni til smásöluaðila."
Við biðjumst afsökunar á öllum óþægindum og þökkum ykkur fyrir skilninginn. Við erum ávallt til taks til að taka við
endurgjöf ykkar og svara öllum spurningum sem þið kunna að hafa. Vinsamlegast hafið samband við okkur á publishing@tolino.media.
Já –
Það er engin ritskoðun.
Ég á eða það var skrifað til baka: "Af hverju ekki?"
Og svar kom mjög fljótt til baka: "Þakka þér kærlega fyrir tölvupóstinn."
Við höfum flokkað bókina sem "óhenta til útgáfu" í samræmi við 3.2. grein skilmála okkar.
Svo, hvað nákvæmlega er þessi grein 3.2?
3 er gefið út og dreift af tolino media.
3.2 Gæðatrygging og prófun.
Nú fer þetta að verða spennandi, ég vitna í:
"Þegar útgefandinn samþykkir verkið sitt til útgáfu og dreifingar til smásöluaðila eða til prentunar, fer það í
gegnum yfirferð hjá gæðatryggingarteymi tolino media."
Þetta er handvirk efnisendurskoðun, ekki sjálfvirkur reiknirit.
Auk þess að kanna réttmæti og fullkomleika lýsigagna og notendavæni fyrir lesandann, kannar
gæðatrygging verkið samkvæmt eftirfarandi viðmiðum:
Glæpsamlega vafasamt efni (kynhneigðarathafnir án samþykkis, barnaníð og æxlunarþras, zoófíliu, hægri öfgahyggju, dýrkun
ofbeldis, samsæriskenningar, haturstjáningu, mismunun gegn ákveðnum hópum, kynþáttahyggju, gyðingahatur, transfóbíu,
homófóbíu, hvötun, kall til að fremja glæpi eins og skattasvik, brot á höfundarrétti og
persónulegum réttindum, ærumeiðingar o.s.frv.)
Ég get fullvissað þig um að þessi bók inniheldur ekki neitt efni sem gæti talist glæpsamlegt.
Já, það er heillandi vegna þess að engin ritskoðun er.
Þennan höfund, David Rogers Webb, þekki ég persónulega og tel hann vera algjörlega ekta og trúverðugan.
Og hann hefur sannarlega mikið að segja. Að mínu mati er þetta í grundvallaratriðum mikilvægt fyrir okkur öll.
Þessi bók inniheldur einnig sterkari ævisögulega þætti vegna þess að hann kemur úr fjármálageiranum.
Hann er fyrrverandi stjórnandi vogunarsjóðs á pari við George Soros.
Hann þekkir hann jafnvel persónulega og hefur upplifað hluti sem hann deilir hér, með
heimildum og sönnunargögnum til að styðja þá.
Og ég held að það væri gott ef allir gætu myndað sér eigin skoðun á málinu og komist að sínum
eigin niðurstöðum – hvað sem þær kunna að vera.
Að mínu mati er þetta ekki efni sem almenningur ætti að vera verndaður gegn.
Þvert á móti ættum við að vernda íbúa og því sýna þeim þennan efni.
Af hverju hefur þetta efni verið bannað hér – "ekki hentugt til birtingar"? Ekki hentugt fyrir neinn að lesa.
Hvað snýst þetta allt um?
Titillinn Stóra eignarnámið segir mikið.
David Rogers Webb á fjölskyldumeðlimi, nefnilega foreldra sína og ömmur og afa, sem lifðu í
gegnum miklu kreppuna, aðallega í Bandaríkjunum.
Þeir misstu allt þá. Þeir áttu blómleg fyrirtæki.
Þeir voru í raun hluti af borgarastéttinni.
Og innan aðeins nokkurra vikna misstu þau allt sem þau áttu.
Börnin gátu ekki lengur farið í skólann. Börnin þurftu að vinna og svo framvegis.
Og eftir svokölluðu "bankafríin", þegar allir bankarnir voru lokaðir, opnuðu ekki allir bankarnir aftur.
Aðeins þeir sem voru beint undir FED, Seðlabanka Bandaríkjanna, eða að minnsta kosti unnu með þeim –
með öðrum orðum, þeir sem fengu grænt ljós frá FED.
Hinir héldu áfram lokaðir, og af þeim sökum misstu menn allt.
En skuldirnar voru enn til staðar, auðvitað.
Og þessi eignarnám hefur þegar átt sér stað.
Og hann gekk síðar inn í viðskiptalífið.
Hann gekk inn í fjármálageirann til að skilja þessa vélbúnað og skoðaði síðan hvernig hlutirnir tengjast nú.
Og hann hefur orðið algjörlega glæsilegur sérfræðingur á þessum sviðum.
Og þá þekkti hann vélbúnað og mynstur frá þeim tíma sem enn má finna í dag.
Og hann varar brýnlega við þessu.
Svo hann sér virkilega fyrir sér hörmulegt atburðarás sem er að koma yfir okkur.
Vegna þessarar setningar, sem enn gæti verið að flakka um hug margra, "Þú munt eiga ekkert" – útskýrir David Rogers Webb
í þessari bók hvernig ætlast er til að þetta verði framkvæmt.
Að þessi komandi stórfellda eignarnám tengist einnig ákveðnum mynstrum sem nú má aftur finna.
Lögum hefur verið breytt þannig að nú er ekki einungis um fyrirtæki, banka eða þess háttar
sem gjaldþrota verða, heldur einnig um einkaeign.
Og ég tel að það sé örugglega mikilvægt að vita þetta svo þú getir verndað þig ef þörf krefur.
Það eru líka mörg ráð um hvað þú getur gert þar.
Eins og ég sagði, geturðu komist að hvaða niðurstöðu sem þér hentar.
En að segja núna: "Þessi efni verða algjörlega skjölduð til öryggis okkar," finnst
mér nokkuð öfgakennt og nokkuð áhyggjuefni.
Eins og ég sagði, inniheldur það margar heimildir og þess háttar.
Á sumum stöðum gefur hann einnig sínar túlkanir á því sem hann telur að sé að gerast, hvers vegna
það sé að gerast eða í hvaða átt það sé að stefna.
Það eru einnig vísbendingar um þetta.
En jafnvel það samsvarar ekki því sem tolino einhvern veginn þýðir hér.
En það er mikilvægt að vita, og að túlka, að mynda sér skoðun og svo framvegis, og að lesa það út sem slíkt.
Svo, að mínu mati, er það mjög ógnvekjandi að slík efni séu algjörlega vernduð.
Mig langar að minna þig á að þann 3. apríl 2024 gaf opinberi útvarpsvefurinn eða starfsmenn hans
út stefnuskrá þar sem þeir lýstu áhyggjum sínum.
Því miður verð ég að segja að þetta hefur ekki aðeins áhrif á opinbera útvarpsþjónustu, sem þú getur nú hugsað hvað sem er um.
En nú er líka vandamálið að reglugerðin um stafræn þjónustu hefur verið fullkomlega í gildi frá 17. febrúar 2024.
Það hafði þegar verið ákveðið árið 2022. En nú hefur það í raun áhrif á alla, einkum alla
palla, því það hefur verið reglusett mjög snjallt.
Við, sem þjóð, eigum aftur að vera "vernduð", vegna þess að engin ritskoðun er.
Svo þurfum við að hafa ákveðnar aðferðir til staðar til öryggis. Og það hefur nú að mestu verið fært yfir á vettvangana.
Ef einnig er mögulegt að efnið innihaldi haturstjáningu, mismunun, samsæriskenningar o.s.frv., þá standa rekstraraðilar
vettvangsins frammi fyrir þeirri áhættu að þurfa að greiða háar sektir ef þeir bregðast ekki við og eyða þessu efni.
Og þetta leiðir mjög líklega – eins og sjá má af slíkum dæmum – til fyrirfram hlýðni.
Svo eru rekstraraðilar vettvangs þegar að segja:
Þessi efni eru of umdeild fyrir okkur. Við gætum mögulega lent í lögsókn eða öðrum
afleiðingum. Þess vegna munum við ekki birta þessi efni.
Auðvitað er mögulegt að sum efni verði ekki birt.
En aðrir, jæja, þeir eru sennilega bara áhyggjufullir um að þeir muni annars þurfa að greiða þessar sektir.
Og ég held ekki að allir geti ráðið við slíkar lögferðir.
Og ekki allir hafa tíma, getu og aðrar auðlindir til þess.
Svo er betra að segja fyrirfram: út, út, út.
Þá eru líka svokallaðir staðreyndaskoðarar, sem eru ráðnir einmitt í þessu skyni.
Í þessu tilfelli kallast þeir "traustir flaggarar", sem fá þá leyfi til að segja:
Allt í lagi, þetta er mismununarefni. Það verður að fjarlægja það, eða ef þú eyðir því
ekki strax, munt þú þurfa að greiða háa sekt.
Spurningin sem vaknar hjá mér núna er: Hvernig getum við, sem óháð eða valmiðlun, brugðist við þessu?
Á nokkra vegu erum við enn í þeirri stöðu að vilja nálgast slíka vettvang, að minnsta
kosti vegna þess að við viljum ná til fólks.
Eftir allt saman heimsækja varla nokkrir einn vefsíðu. Þess vegna þarf að dreifa því einhvern veginn.
Og YouTube er vettvangur – allt í lagi, það er Google, sem er alveg önnur saga.
En jafnvel eitthvað eins og Telegram eða núna tolino, þar sem hver sem er getur verið sjálfgefandi.
Já, það eru alls konar svona hlutir.
Og það mun verða erfiðara, jafnvel fyrir óháða miðla, að ná nokkurri fótfestu þegar þessi lög
um stafræna þjónustu taka fyrst gildi að fullu.
Og það kunna einnig að vera lögfræðingar sem hafa það hlutverk að leita að slíkum hlutum.
Og ef þú vilt ekki að ákveðið efni sé birt og dreift, geturðu fundið leiðir og úrræði til að koma í veg fyrir það með löggjöf.
Því getur það orðið sífellt erfiðara að hugsa sjálfstætt.
Það þýðir:
Vertu vakandi, vertu forvitinn, láttu ekki óttann yfirgnæfa þig!
Við munum finna leið, en við gætum þurft að þræða okkur í gegnum þykkni.
Með þetta í huga, allt það besta og takk fyrir athygli ykkar.