Paano nga ba na ang ilang mga libro ay HINDI KAHIT KAPILAN ipinapakita?
Hindi mo man lang makikita doon ang mga bestseller (!) mula sa seksyon ng "sex education", kahit sa mga
estante ng pinagkakatiwalaang tindahan ng libro natin!
Maaari bang may isang partikular na algoritmo na pumipigil kahit sa naghahanap na tindero ng libro na
makahanap ng ganitong mga librong pang-edukasyon?
Ngunit ang Artikulo 5 ng Batas Pangunahing Batas ay nagsasaad: "Walang sensura."
O sadyang ganoon ba?
Simula noong 17 Pebrero 2024, ganap nang ipinatupad ang DSA – ang bagong Digital Services Act ng EU.
Ito ay nilalayon na pigilan ang paglaganap ng "illegal na nilalaman" o, mas tiyak, ng mga aklat na
pinaghihinalaang nagtataguyod ng isang partikular na salaysay.
Si Ms. Gesa ang publisher ng etica media at direktang nararanasan kung paano naaapektuhan ng
DSA ang kalakalan at sa huli ay ang mga mambabasa.
Gamit ang halimbawa ng isang kontrobersyal na aklat, ipinapakita niya ang nakapipinsalang mga kahihinatnan ng batas na ito:
Halimbawa, ayaw ng mga online na serbisyo na "ipasa ang ilang libro sa mga nagtitinda" dahil natatakot sila sa mga parusa.
Ngunit ngayon, pakinggan ninyo si Ms. Gesa mismo.
Kamusta, ang pangalan ko ay Gesa, ako ay isang tagapaglathala at walang sensura –
Ilang nilalaman lamang ang hindi ilalathala.
Partikular na nilalaman na hindi dapat kainin ng populasyon, dahil baka magsimula itong mag-isip.
At kung maiprint man ang ganitong nilalaman, gagawin ang lahat ng posibleng paraan para harangan
ito upang iilan lamang ang makakaalam tungkol dito.
At iyan mismo ang paksa ng librong ito, na inilathala noong ika-26 ng Marso, ilang araw na ang nakalipas, ni David
Rogers Webb – Die große Enteignung (Ang Dakilang Pagkakaltas) – na kilala rin bilang Ang Dakilang Paggamit.
Ang impormasyong ito ay nagmula sa isang tagapagbulalas sa sektor ng pananalapi.
Nakita ni David Webb ang mga matinding bagay doon, na nagtulak sa kanya na magtindig at magbabala sa mga tao.
At nakalabas siya. Personal kong kilala siya, at itinuturing ko siyang ganap na kapanipaniwala at tunay.
At sa tingin ko rin ay napakahalaga ng sasabihin niya, na habang mas maraming tao ang makakaalam tungkol dito, mas
mabuti – dahil doon lamang talaga magkakaroon ang mga tao ng kakayahang gumawa ng sarili nilang desisyon.
Ngunit siyempre, gumagana lamang iyon kung mayroon kang pagpipiliang iyon – ang pagpipilian sa
pagitan ng nilalaman at nilalaman. Ngunit walang sensura.
Ang aklat na ito ay kilala sa pamilihang Ingles bilang The Great Taking at sa kabutihang-palad ay naisalin na.
Mayroon ding ilang mahusay na dokumentaryo tungkol sa paksang ito na ginawa mismo ni David Webb at isinalin sa Aleman ng
Augen Auf Medien Analyse, na kasama sa DVD ng aklat na ito.
Gayunpaman, hindi matatagpuan ang librong ito sa karaniwang mga plataporma, ibig sabihin, mga plataporma ng libro.
Kaya kung titingin ka sa Thalia o Hugendubel o kahit saan pa, hindi mo talaga mahahanap ang
librong ito, ang may-akda nito, o ang taong ito.
Bagaman ang pangunahing datos ay nakaimbak sa lahat ng karaniwang direktoryo at maayos na pinananatili, at siyempre ay magagamit
ang impormasyong ito, isang hadlang ang nilikha upang ang aklat na ito sa naka-imprentang anyo ay maabot ng kaunti lamang na tao.
Malamang na hindi mo ito matatagpuan sa isang tindahan ng libro.
Kaya naisip ko na dahil napaka-kaugnay ng nilalaman, magiging magandang ideya na ialok ito bilang e-book.
Natural nitong pinapayagan kang maabot ang mga tao sa iba't ibang lokasyon.
Maaari ring gawin nang mas mura ang buong bagay, dahil wala kang gastos sa pagpi-print, halimbawa, at hindi
mo na kailangang magpadala ng anumang bagay sa koreo.
Kaya may iba't ibang paraan kung paano maaaring maglathala ng mga libro ang parehong mga publisher at mga naglathala sa sarili.
Dahil natutunan na nating lahat na kahit sino ay maaaring magsulat at maglathala ng mga libro, dahil walang sensura.
Isa sa mga ganitong plataporma ay, halimbawa, ang Tolino Media.
Angkop ito para sa parehong mga tagapaglathala at mga naglalathala sa sarili na maglathala ng mga libro, lalo na ng mga e-book.
Hindi bababa doon, iyan ang maaaring isipin ng isang tao.
At pagkatapos, gagawa ka lang ng account doon. I-upload mo ang teksto, pagkatapos ay magdagdag ng maikling
paglalarawan at pamagat, presyo, pabalat, datos, atbp.
Pagkatapos, i-click ang OK upang kumpirmahin.
Pagkatapos, pupunta na ito sa koponan ng Tolino.
At saka, sa mas maikling panahon, ilalabas na talaga ang titulong ito sa lahat ng tindahan ng Tolino Alliance, na medyo marami.
Kasama rin dito ang Thalia at Hugendubel, atbp.
Maaari mo ring kumpirmahin na nais mong maihatid ito sa Amazon at Apple Books at sa anumang iba pang magagamit.
Napakaganda!
Kaya ginawa ko iyon, para maabot ng mas maraming tao ang librong ito, kahit sa digital na anyo.
Makakarating ako sa nilalaman sandali pa.
Pagkatapos ay may puna mula sa Tolino – ang self-publishing platform, kung gusto mong tawagin, kung saan
kahit sino (!) ay maaaring maglathala ng mga libro.
Sa pamagat: "Hindi angkop para sa publikasyon: Ang Dakilang Pagkumpiska."
Sipi: "Ang iyong aklat na The Great Expropriation ay hindi angkop para sa publikasyon. Kaya hindi
namin maipapamahagi ang iyong aklat sa mga tindahan."
Humihingi kami ng paumanhin sa anumang abala at pinahahalagahan namin ang inyong pag-unawa. Lagi kaming handang tumanggap ng
inyong puna at sumagot sa anumang katanungan na maaaring mayroon kayo. Mangyaring
makipag-ugnayan sa amin sa publishing@tolino.media.
Oo –
Walang sensura.
Mayroon ako o ito ang isinulat pabalik: "Bakit hindi?"
At agad na dumating ang tugon: "Maraming salamat sa iyong email."
Inuri namin ang aklat bilang "hindi angkop para sa publikasyon" alinsunod sa seksyon 3.2 ng aming mga tuntunin at kundisyon.
Kaya, ano nga ba talaga ang clause 3.2?
Ang 3 ay inilathala at ipinamamahagi ng tolino media.
3.2 Katiyakan ng kalidad at pagsubok.
Ngayon ay nagiging kapanapanabik, sinipi ko:
"Kapag inaprubahan ng publisher ang kanilang gawa para sa publikasyon at pamamahagi sa mga retailer o
para sa pagpi-print, sumasailalim ito sa pagsusuri ng tolino media quality assurance team."
Ito ay manwal na pagsusuri ng nilalaman at hindi awtomatikong algoritmo.
Bilang karagdagan sa pagsusuri sa katumpakan at pagkakumpleto ng metadata at sa pagiging madaling gamitin para sa
mambabasa, sinisiyasat ng pagtiyak ng kalidad ang trabaho ayon sa mga sumusunod na pamantayan:
Mapanlinlang na nilalaman (hindi kusang-loob na gawaing sekswal, pedopilya at insesto, zoofilia, ideolohiyang ekstremistang kanan,
pagdiriwang ng karahasan, mga teorya ng konspirasyon, pananalitang mapoot, diskriminasyon laban sa ilang pangkat ng
populasyon, rasismo, antisemitismo, transfobia, homofobia, panggaganyak, panawagan na gumawa ng mga krimen
tulad ng pag-iwas sa buwis, paglabag sa karapatang-ari at mga personal na karapatan, paninirang-puri, atbp.)
Masisiguro ko sa iyo na ang aklat na ito ay walang nilalamang anumang maaaring ituring na kriminal.
Oo, nakakabighani ito dahil walang sensura.
Ang may-akda na ito, si David Rogers Webb, ay kilala ko nang personal at itinuturing
ko siyang ganap na tunay at kapani-paniwala.
At talagang marami siyang sinasabi. Sa palagay ko, mahalaga ito para sa ating lahat, sa madaling sabi.
May mas matitinding biograpikal na elemento rin ang aklat na ito dahil nagmula siya sa sektor ng pananalapi.
Siya ay dating tagapamahala ng hedge fund na kapantay ni George Soros.
Kilala pa nga niya siya nang personal at naranasan na niya ang mga bagay na ibinabahagi niya rito, na may kasamang mga
sanggunian at ebidensya upang suportahan ang kanyang mga pahayag.
At sa tingin ko ay magiging mabuti kung mabubuo ng bawat isa ang sarili nilang opinyon tungkol sa usaping ito at pagkatapos ay
makabuo sila ng sarili nilang konklusyon – ano man ang mga iyon.
Sa aking palagay, hindi ito nilalaman na dapat protektahan ang publiko laban dito.
Sa kabaligtaran, dapat nating protektahan ang populasyon at samakatuwid ay ipakita sa kanila ang nilalamang ito.
Kaya bakit ipinagbawal ang nilalamang ito rito – 'hindi angkop para ilathala'? Hindi angkop para basahin ng sinuman.
Tungkol saan ito?
Ang pamagat na Ang Dakilang Pagkumpiska ng Ari-arian ay nagsasabi ng marami.
May mga kamag-anak si David Rogers Webb, sina kanyang mga magulang at mga lolo't lola, na
nakalagpasan ang Dakilang Depresyon, karamihan sa Amerika.
Nawalan sila ng lahat noon. Mayroon silang umuunlad na mga negosyo.
Talagang kabilang sila sa gitnang uri.
At sa loob lamang ng ilang linggo, nawala sa kanila ang lahat ng kanilang mga pag-aari.
Hindi na makapapasok sa paaralan ang mga bata. Kinailangan ng mga bata na magtrabaho at iba pa.
At pagkatapos ng tinatawag na "bakasyon ng bangko", nang sarado ang lahat ng bangko, hindi
lahat ng bangko ang muling nagbukas pagkatapos.
Tanging yaong direktang nasasakop ng FED, ng Federal Reserve, o hindi bababa sa nakipagtulungan sa kanila – sa
madaling salita, yaong nakatanggap ng berdeng ilaw mula sa FED.
Nanatiling sarado ang iba, at dahil dito, nawalan ng lahat ang mga tao.
Ngunit nanatili pa rin ang mga utang, siyempre.
At ang ekspropriasyong ito ay naganap na.
At pagkatapos ay pumasok siya sa mundo ng negosyo.
Pumasok siya sa sektor ng pananalapi upang maunawaan ang mga mekanismong ito at pagkatapos ay sa hindi maipaliwanag na paraan
ay tiningnan ito at nagtanong: Ano na ngayon ang magkakaugnay?
At siya ay naging isang ganap at napakatalinong eksperto sa mga larangang ito.
At saka niya nakilala ang mga mekanismo at mga pattern mula noon na matatagpuan pa rin hanggang ngayon.
At mariing siya ay nagbabala laban dito.
Kaya talagang nakikita niya na may paparating na isang mapaminsalang senaryo sa atin.
Dahil sa pangungusap na ito, na maaaring nasa isipan pa ng maraming tao, "Hindi ka magmamay-ari ng anumang
bagay" – ipinaliwanag ni David Rogers Webb sa aklat na ito kung paano ito dapat maisakatuparan.
Na ang nalalapit na malawakang pag-aagaw na ito ay nakaugnay din sa ilang mga pattern na muling matatagpuan ngayon.
Binalangkas muli ang mga batas kaya ngayon hindi lang mga kumpanya, bangko, o katulad niyan ang
maaaring malugi, kundi pati na rin ang pribadong ari-arian.
At sa tingin ko ay talagang mahalagang malaman ito upang maprotektahan mo ang iyong sarili kung kinakailangan.
Marami ring mga tip kung ano ang maaari mong gawin doon.
Tulad ng sinabi ko, maaari kang magwakas ng anumang konklusyon na gusto mo.
Ngunit ang sabihin ngayon na, "Ang nilalamang ito ay ganap na itatago para sa aming
seguridad," ay sa tingin ko ay labis at nakakabahalang.
Tulad ng sinabi ko, naglalaman ito ng maraming sanggunian at iba pa.
Sa ilang lugar, nagbibigay din siya ng mga interpretasyon tungkol sa kung ano sa tingin niya ang nangyayari,
bakit ito nangyayari, o kung saang direksyon ito patutungo.
May mga palatandaan din nito.
Ngunit kahit iyon ay hindi tumutugma sa kung ano ang ibig sabihin ng tolino rito.
Ngunit mahalaga na malaman, at bigyang-kahulugan, bumuo ng opinyon at iba pa, at basahin iyon bilang ganoon.
Kaya, sa palagay ko, nakakabanta talaga na ganap na protektado ang ganitong nilalaman.
Nais kong ipaalala sa inyo na noong ika-3 ng Abril 2024, ang pampublikong tagapagpalabas o ang mga
empleyado nito ay naglabas ng isang manifesto kung saan inilatag nila ang kanilang mga alalahanin.
Sa kasamaang palad, kailangan kong sabihin na hindi lamang ito nakakaapekto sa pampublikong pagsasahimpapawid, na
maaari mo nang isipin ang anumang gusto mo tungkol dito.
Ngunit ngayon ay mayroon ding problema na ang Digital Services Act ay ganap nang ipinatupad mula noong 17 Pebrero 2024.
Napagpasyahan na ito noong 2022. Ngunit ngayon ay talagang naaapektuhan na ang lahat, lalo na ang lahat ng
mga plataporma, dahil ito ay napakahusay na naregula.
Tayo, bilang populasyon, ay dapat muling 'maprotektahan', dahil walang sensura.
Kaya kailangan nating magkaroon ng ilang mekanismo para sa ating seguridad. At ngayon ay
karamihan na itong ipinasa sa mga plataporma.
Kung mayroon ding posibleng nilalaman na may kinalaman sa pananalitang puno ng poot, diskriminasyon, mga teorya ng
pagsasabwatan, atbp., nanganganib ang mga operator ng plataporma na magbayad ng malalaking multa kung hindi
nila tutugunan ang isyu at burahin ang nasabing nilalaman.
At ito ay malamang na humahantong – gaya ng makikita sa mga ganitong halimbawa – sa maagap na pagsunod.
Kaya sinasabi na ng mga operator ng plataporma:
Ang nilalamang ito ay masyadong kontrobersyal para sa amin. Maaaring makaharap kami ng legal na aksyon o iba pang kahihinatnan
dahil dito. Kaya hindi namin ilalathala ang nilalamang ito.
Siyempre, maaaring hindi mailathala ang ilang nilalaman.
Pero ang iba, malamang ay nag-aalala lang na kung hindi nila babayaran ang mga multa, kailangan pa rin nilang magbayad.
At hindi ko sa tingin na kayang-kaya ng lahat ang ganoong legal na proseso.
At hindi lahat ay may oras, kakayahan, at iba pang mga mapagkukunan para gawin iyon.
Kaya mas mabuting sabihin nang maaga na palabas, palabas, palabas.
Mayroon ding tinatawag na mga fact checker na inuupahan mismo para sa layuning ito.
Sa kasong ito, tinatawag silang "trusted flaggers," na pinapayagang magsabi:
Sige, ito ay diskriminatoryong nilalaman. Kailangan itong alisin, o kung hindi mo ito agad
tatanggalin, magbabayad ka ng malaking multa.
Ang tanong na ngayon ay lumilitaw para sa akin ay, paano natin, bilang alternatibong media
o independiyenteng media, mapaglalabanan ito?
Sa ilang aspeto, nasa sitwasyon pa rin tayo kung saan nais nating ma-access ang mga ganitong plataporma,
kahit papaano dahil gusto nating maabot ang mga tao.
Pagkatapos ng lahat, halos walang sinuman ang bumibisita sa isang website lamang. Kaya
kailangang ipalaganap ito sa anumang paraan.
At ang YouTube ay isang plataporma – sige, Google iyon, na ibang usapin naman.
Ngunit kahit na isang bagay tulad ng Telegram o ngayon ay tolino, kung saan maaaring maging sariling tagapaglathala ang sinuman.
Oo, mayroong iba't ibang bagay na ganoon.
At magiging mas mahirap, kahit para sa alternatibong media, na makakuha ng kahit kaunting suporta kapag ganap nang
ipinatupad ang Digital Services Act sa unang pagkakataon.
At maaaring may ilang abogado rin na inatasang maghanap ng mga ganitong bagay.
At kung ayaw mong mailathala at maipamahagi ang ilang nilalaman, maaari kang maghanap ng mga paraan at
hakbang upang pigilan ito sa pamamagitan ng batas.
Kaya't maaaring maging lalong mahirap mag-isip para sa iyong sarili.
Ibig sabihin nito:
Manatiling alerto, manatiling mausisa, huwag mong hayaang matakot ka!
Makakahanap tayo ng paraan, pero baka kailangan nating dumaan sa ilang makakapal na palumpong.
Dahil dito, sana'y maging maayos ang lahat at salamat sa inyong atensyon.