Weereens is daar rede om aandag te vestig op die onvoldoende verslaggewing in die vertoonde ORF-dokumentêr.
By die 2024 Internasionale Konferensie oor Klimaat en Energie in Wene het deelnemers geleer oor
manipulerende klimaatjoernalistiek, waarvan die ORF ook hou.
By die geleentheid van hierdie konferensie,
Kla.TV bied vandag uittreksels aan uit 'n insiggewende lesing deur Dr Bernhard Strehl, 'n entrepreneur en
fisikus wat spesialiseer in atoom- en bestralingsfisika.
Sy meer as 50 goed-ondergesteunde lesings oor die onderwerp van klimaatsverandering het hom 'n
rooi lap vir Oostenrykse klimaatsnavorsers gemaak.
Tydens die koronaviruskrisis het Strehl en 'n paar vriende die IMMUN-vereniging gestig,
wat 'n dubbele doel het – beide medies en regs.
Deur talle regsintervensies op administratiewe hofvlak het Strehl geleer dat jy nie 'n prokureur hoef te wees om iemand
in die administratiewe hof in Oostenryk te verteenwoordig nie.
Volgens sy eie verklarings het hy reeds baie mense gratis verteenwoordig en tot
dusver in meer as 20 sake ervaring opgedoen.
Strehl is bekend vir sy duidelike openbarings.
Daarom probeer die hele Oostenrykse pers hom stilmaak met slagspreuke soos "nazi" en "regse ekstremis".
Hoe werk klimaatpropaganda in die hoofstroommedia?
Kyk na Dr. Strehl se uiters insiggewende lesing in verkorte vorm, getiteld: Klimaatpropaganda in Oostenryk. Ons weerlê dit.
(Bernhard Strehl:) ... die term 'globale opwarming' het eers regtig in gebruik gekom nadat die koronaviruskrisis verby was.
Skielik, ten minste hier in Oostenryk, het die term 'globale opwarming' in gebruik gekom.
Voorheen is dit altyd aardverwarming genoem.
Dit was al sedert die 1980's so.
Toe het dit skielik 'n bietjie swakker geword.
Skielik het almal oor klimaatsverandering gepraat.
Ek vermoed dat Climategate 'n sekere rol hierin gespeel het. Want selfs die massamedia het opgemerk dat iets
nie heeltemal reg is met hierdie klimaatswetenskap nie.
En nou, onlangs, is dit baie versterk. Nou het ons aardverwarming en klimaathelle.
En VN-sekretaris-generaal Guterres het die spyker op die kop getref – "globale kook".
Ek haal sy sin hier aan:
Die era van aardverwarming is verby. Die era van wêreldwye kook het begin.
En ek het die oorspronklike.
Ek gaan jou nou wys wat hy eintlik destyds gesê het:
Die era van aardverwarming het geëindig.
Die era van wêreldwye kook het aangebreek.
Die lug is onadembaar.
Die hitte is ondraaglik.
En die vlak van winste uit fossielbrandstowwe en klimaatsinaksie is onaanvaarbaar.
(…) Maar hy het tog 'n paar dinge gesê.
Die lug is onadembaar. En die hitte is ondraaglik.
Maar wat my die meeste verras het, was dat hy dit voor die hele VN-Algemene Vergadering in Julie verlede jaar (2023) gesê het.
En daar was ook baie mediaverteenwoordigers teenwoordig, en dit is eenvoudig aanvaar.
Niemand het iets gesê nie.
En nou wil ek graag Will Happer aanhaal: "Wat het hy gerook?"
Kom ons gaan nou voort.
Nog 'n relatief nuwe term is klimaatkrisis.
Nou is alles net krisis.
En ek is ook 'n klimaatskrisis-ontkenner in alle Oostenrykse media.
En enigiemand wat nou sê: 'Wag 'n oomblik, dit kan dalk 'n bietjie anders wees', word onmiddellik as 'n
ontkenner, 'n klimaatskrisis-ontkenner, bestempel.
Ons weet presies waarom dit gebruik word.
Natuurlik word dit gebruik omdat daar Holocaust-ontkenners is, en ons in dieselfde kategorie geplaas word.
Hier in die Duitse sprekende wêreld is daar iets nogal slinks.
Dit is die sogenaamde Klimaatjoernalistieknetwerk.
Verskeie honderde joernaliste en mediaprofessionals werk daar.
Dit spesifiseer watter woorde gebruik moet word.
Mense gebruik nie meer die term klimaatsverandering nie; dit is veel te onskuldig.
Die term klimaatkrisis moet gebruik word.
Dit verskaf in wese 'n woordeboek van toegelaat uitdrukkings om te verseker dat die boodskap so dramaties as moontlik oorkom.
En ek noem dit omdat daar ook redakteurs van ORF teenwoordig is.
En ons sal dan verduidelik waarom dit relevant is. (...)
En dan is daar natuurlik sosiale media, waar jongmense veral prakties aan hul skerms
vasgeplak is en al hul inligting van sosiale media kry.
Ons het ook alternatiewe media in Oostenryk.
(…) Hulle het 'n baie goeie reeks.
Die algemene publiek vermy egter hierdie media omdat hulle ook as regse ekstremisties bestempel is.
En die slegste ding van alles in Oostenryk is die skole en universiteite.
Dit is suiwer propaganda, indoktrinering en ideologie...
Dis ongelooflik.
Onvoorstelbaar wat gebeur!
Ek verstaan glad nie hoe dit moontlik is nie. Vir my is dit nie meer universiteite nie.
Ek het aan die Weneers Universiteit van Tegnologie gestudeer.
Maar wat deesdae gebeur, eintlik sedert Bologna, sedert hulle hierdie stelsel ingestel
het, is dit vir my nie meer universiteite nie.
Omdat vryheid van navorsing en vryheid van onderrig nie meer bestaan nie, ten minste sedert die koronaviruspandemie.
Nou wil ek graag kortliks die staatsuitsaaier noem, omdat ons optrede daarteen neem.
Hier word dit die Oostenrykse Uitsaaikorporasie – ORF genoem.
En dit het hierdie kanale: ORF1, ORF 2 en ORF III.
Hier kan jy steeds Duitse staatsmedia baie goed ontvang, asook baie privaatkanale, natuurlik.
Ek wil jou net wys – dit is vanjaar se opname, die bereik van hierdie stasies in Maart.
Dit is nou ongeveer 40.
As ons nader kyk na die top 10, so om te sê, sien ons dat:
ORF 2 het die grootste bereik, met 20% van Oosterykers wat dit daagliks kyk.
Dit is omdat dit is waar die sogenaamde "nuus" uitgesaai word.
So dit is waar die rasionele propaganda, so om te sê, aan die werk is.
ORF 1 is die ander een.
En dan is dit interessant, dit is regtig interessant, in derde plek is die kritiese kanaal ServusTV, nek-aan-nek met ZDF.
En as jy nader kyk, ontbreek ORF III.
Ek het met hierdie mense aan die telefoon gepraat en gevra waarom. Daar is dus 'n maatskappy wat
hierdie data insamel. Waarom is ORF III nie ingesluit nie?
Met 'n slim verskoning, omdat dit 'n baie duur, klein kanaal van ORF is: "Dit is so jonk, jy
moet dit beskerm teen die druk van kykertal."
Maar dit is al 15 jaar in werking.
Maar ek het in gesprek met hulle uitgevind dat ORF III by 2,8% is. (...) Ek verstaan hoekom hulle dit wil onderdruk.
Hulle het 'n reuse begroting, en dit regverdig hierdie reeks glad nie.
En dit is wat hulle op hierdie manier wil toedek. (...)
So hoe werk propaganda en wat probeer dit bereik?
Wat dit eintlik wil bereik, is om toestemming te genereer – naamlik vir wat diegene in mag of die regering wil hê.
Die Engelse slagspreuk is "Manufacturing Consent".
My reaksie hierop is: "Toestemming word vervaardig."
Dus beïnvloed jy mense op so 'n wyse dat hulle saamstem met wat hulle veronderstel is om saam te stem.
En hoe werk dit?
Dit gaan oor emosies.
Jy het altyd emosies in jou, want hulle skakel kritiese denke af en blokkeer dit.
Dit is baie gevaarlik omdat ons onsself nie daarteen kan verdedig nie.
Dit is omdat die inligting dan ons onderbewussyn binnedring.
En bewussyn kan dit nie afskakel nie. (...)
Wat gedoen word, is baie sleg, en dit gaan hand aan hand met sensuur.
Want sodra jy mense, so om te sê, in 'n sekere rigting voorgeprogrammeer het, moet jy verhinder dat
hulle 'n ander mening hoor of 'n ander insig verkry.
Daar is 'n paar baie bekende eksperimente wat wys dat mense beïnvloed kan word om, so om
te sê, teen hul eie oortuigings op te tree.
Maar as 'n enkele persoon in die toetsgroep skielik die teenoorgestelde mening uitspreek,
sal die meerderheid vinnig van mening verander.
Daarom word ons almal gesensor.
'n baie noue sogenaamde opiniekorridor word geskep.
Dit is net die emosies. En dit maak nie saak watter emosies nie.
Hierdie kan beslis positief wees, soos entoesiasme en euforie en so meer, wat ook al mag wees.
En wat nou vir ons belangrik is, veral op die gebied van klimaatsverandering, is dit: "Ek is een van die
goeie ouens; ek is die ywerigste klimaatbeskermer."
Daarom speel hulle almal mooi saam.
- Natuurlik is daar ook negatiewe emosies – haat, baie belangrik.
Die belangrikste emosie om jou denke af te skakel, is vrees.
En daarom is vrees altyd die eerste ding wat voortgebring word.
As gevolg van hierdie meganismes is almal anders wat nou my mening deel, en ek glo nou
dat ek die korrekte mening het, die slegte ou.
Ek is een van die goeie ouens en die ander is die slegte ouens.
En dit word nogal goed uitgebeeld.
Hulle oefen al meer as 100 jaar.
Dit hang natuurlik af van die teikengruppe.
So reageer verskillende mense verskillend op boodskappe.
Vrees is egter iets wat alles omvat.
Jy kan vrees gebruik as jy dit kan opwek; dis wonderlik.
Dit stel kritiese denke onmiddellik stil.
Die belangrikste ding is dat jy nou alles korrek moet kombineer.
Dan kry jy die beste resultate.
Ek is iemand wat ons teenstanders nader.
Ek gaan na die geleenthede wat deur die klimaatssekte, die klimaatsayatollahs, soos ek hulle noem, gereël word.
Hul lesings is so gestruktureer dat vrees altyd eers opgewek word.
So verskriklik, klimaathel en alles wat daarmee saamgaan, en die oorstromings neem toe.
En dan kom die volgende stap. En dan is dit: dit is ons skuld.
Ons bedoel eintlik dat julle, diegene wat luister, die skuld dra. Dan voel almal skuldig.
En dan sê jy: Maar nou kom die verlosser, wat jou sal vertel wat jy moet doen.
Daar is iets wat ek kan bydra om die probleem op te los.
Ek kan help om te verseker dat hierdie verskriklike ding nie gebeur nie.
Ek moet net my deel bydra tot klimaatbeskerming.
Ek moet byvoorbeeld 'n elektriese motor ry, want op dié manier beskerm ek die klimaat.
En ek is die een wat goeie dinge doen, ek is een van die goeie ouens.
Dit is die punt. Só werk dit.
Ek het hierna in verskeie lesings geluister.
Dit is regtig nogal brutaal NLP = neuro-taalprogrammeerwerk.
En mense word regtig daardeur aangetrek.
Hulle is dan ook vreeslik bly dat hulle besef het hoe gevaarlik dit is.
Jy wil iets doen vir die volgende generasie. (...)
En soos ek gesê het, is daar 'n solidariteitseffek onder mense wat virtueel
gehypnotiseer is, en hulle toon solidariteit met mekaar:
Ons is almal die goeie ouens, en ons moet – ek herhaal – ons moet die ander baie hard beveg. En nou, baie belangrik:
Propaganda is baie maklik om te herken. Jy kan onmiddellik sien dat dit propaganda is.
Want dit kom altyd neer op emosies. Jy moet jouself waarneem.
Wanneer ek 'n boodskap of enigiets hoor, moet ek myself waarneem.
En as ek emosioneel reageer, maak nie saak hoe nie, dan is dit propaganda.
Dit word doelbewus gedoen sodat ek emosioneel reageer. Want, soos ek gesê het, blokkeer dit my denke.
Dit verg 'n bietjie tyd om daaraan gewoond te raak. Jy moet regtig daarvan bewus wees.
Natuurlik is herhaling 'n baie belangrike punt.
En nie net voortdurend nie, maar terselfdertyd in alle media.
Almal in lyn kry sodat geen ander standpunt bekend raak nie. Want dit kan veroorsaak dat mense wat diep van binne 'n bietjie
twyfel koester, onmiddellik die gewenste mening laat vaar.
Dit beteken dat daar net een waarheid is en, soos ek gesê het, mag kritiese vrae nie gevra word nie omdat jy nie
toegelaat word om van die gange van opinie af te dwaal nie.
(…) Okay, en nou na die werklike casus belli.
Soos ek gesê het, is dit 'n dokumentêre program oor die Klein Yseraad.
Dit het aan die einde van verlede jaar (29 Desember 2023) vir drie kwartier geloop.
En dit is nogal interessant.
Ek gaan nou die eerste minuut speel, die intro van hierdie program:
"Dit lyk of die weer teen hulle saamgesweer het."
Hoe lank sal die koue, nat weer en mislukte oeste duur?
En sal hulle in staat wees om al hul kinders te onderhou?
Niks blyk meer reg te wees in die verhouding tussen mense en die natuur aan die einde van die 16de eeu nie.
'n Swaar aardbewing skud Wene en beskadig selfs die St. Stefanuskathedraal.
Koue periodes en uiterste weerstoestande maak die Klein Ystydperk 'n ernstige beproewing vir die mens.
Die onrus in die samelewing het die deur oopgemaak vir Europa se selfvernietiging in die vroeë 17de eeu.
Soos jy sien, is dit soos een van daardie Roland Emmerich-rampfilms – uiters emosioneel
gelaaide, dreigende scenario's wat vrees inboesem.
En dit is eintlik die tema wat deur hierdie hele speelfilm loop, wat homself 'n dokumentêre film noem.
Daar is nou herhaalde sekwensies met sogenaamde "wetenskaplikes". Sogenaamde "wetenskaplike
bevindinge" word nou in hierdie film aangebied.
Die man (Roland Weißmann) is belangrik.
Hy is 'n hoogmoedige ou, hy is die Direkteur-Generaal van ORF – ek sal noem waarom dit belangrik is.
So, ons het hierdie rampfilm, en dit is nou die wetenskaplike feite.
En in hierdie film – en dit is die hoofpunt van ons klagte – is daar temperatuurgrafieke.
Hulle word dan in 'n ateljeestelling gewys, waar die aanbieder verskyn – die emosionele speelfilm word herhaaldelik deur sulke
kort reekse onderbreek – en die eerste grafiek lyk soos volg:
Dit is die temperature oor die afgelope 2000 jaar, en hulle weerspieël akkuraat die tydperke, naamlik die Romeinse
Warmperiode, die Middeleeuse Warmperiode en die Klein Ystydperk.
- En dan, so dis soos 'n hokkystok vermenigvuldig met vier, - dan gaan dit nogal skerp op en jy kan ook die kleur sien.
- Eerstens is die hele beeld so perspektiefgeoriënteerd dat die hede in 'n vergrote vorm uitgebeeld word, met kleure wat
na karmyn rooi neig – en, as jy noukeurig kyk, neem die dikte van die lyn ook na die einde toe toe, so om te sê.
Maar wat nog erger is, is dat wanneer dit die laaste 12 000 jaar wys, dit so lyk.
Ja, heeltemal mal, en dit word nog beter, so om te sê.
Hy sê wel iets daaroor.
Hy sê: Die laaste piek hierbo, hy bedoel hierdie een wat heeltemal rooi is, dis ons.
Hy sê nie, daar is ons, eintlik 'n kronologiese volgorde, ons moet daar sê, nee, hy sê dit.
Hy stel in wese voor: Ons is die oorsaak hiervan, ons dra nou die skuld.
Ek bedoel, dit is ongelooflik dat hierdie krommes daarin is.
- As jy 'n bietjie nader kyk, is dit snaaks dat dit grade Celsius sê; - sodat jy kan sien hoe swak dit vervaardig is.
As jy na die skaal kyk, is een +1,4° en die ander +1,5°.
Dit voldoen dus glad nie aan enige wetenskaplike standaarde nie.
Dit is belangrik om uit te wys omdat die ORF ook verplig is om werk van hoë gehalte te lewer.
Dit is 'n wettige vereiste.
So dit is hoe dit lyk.
En nie net daar nie – dit is die absolute hoogtepunt van hierdie dokumentêre program, so om te sê.
Daar is baie ander dinge daarin wat heeltemal verkeerd is.
En dit was die rede waarom ons gesê het: Wag 'n oomblik, dis so 'n leuen, dis propaganda, ons gaan terugveg.
En hoe hanteer ons dit?
Daar is wat bekend staan as 'n openbare klagte, soos dit in Oostenryk genoem word.
Enigiemand wat glo dat ORF nie aan die ORF-wet voldoen het nie, waarop ek later sal ingaan, kan by die betrokke owerheid,
die Oostenrykse Kommunikasieowerheid, 'n klagte indien.
Hy het ses weke ná die uitsending om hierdie klagte in te dien.
Dit word 'n bietjie moeiliker gemaak omdat hy binne hierdie ses weke 120 ondersteunende handtekeninge moet verkry.
En jy het gewoonlik meer as dit nodig, want om formele redes sê die ORF dan dat 20 persent daarvan ongeldig is.
Ons bring gewoonlik 200. As ons baie ondersteuning kry, is dit nie die eerste ORF-klag
nie; soms het ons selfs 1 000 handtekeninge.
Dit is dus nie 'n probleem vir ons as klub nie.
Maar jy moet dit eers bymekaarkry, want mense moet hul ORF-bydraenommer invoer.
En as jy na 'n geleentheid met 'n stalletjie gaan en sê, byvoorbeeld, dit is ons klagte, teken asseblief, is mense
graag bereid om te teken – maar wie ken hul ORF-bydraenommer?
Nou moet ons hulle sê om dit aan ons per e-pos te stuur, en dit sal ongelukkig twee derdes van die mense uitskakel.
Ongelukkig kan hulle, selfs al het hulle ingeskryf, nie hul nommer stuur nie.
Maar ons slaag gewoonlik daarin om hierdie formele hindernis te oorkom.
Ons moet presies spesifiseer watter artikel van die ORF-wet, of selfs watter subartikel, oortree is.
En dan, natuurlik, moet ons die klagte regverdig.
Soos ek gesê het, is ek baie gelukkig om vriende te wees met 'n paar baie goeie prokureurs wat ons hiermee help, sodat ons dit
korrek kan formuleer vanuit 'n regsperspektief, nie net ten opsigte van die saak self en die
kritiek nie, maar ook vanuit 'n regspunt van sien.
Hierdie openbare klagte word tans ingedien.
Die lekker ding is dat dit geen werklike koste meebring nie.
Sodanig dat u 'n klagte kan indien sonder om enige fooie te betaal.
Daar is ook geen verpligting om 'n prokureur in te skakel nie.
So as jy dink jy is goed genoeg, kan jy dit net doen.
Dit verg net persoonlike tyd, nie geld nie.
Dan, sodra die formele hindernis verwyder is, stuur KommAustria die klagte aan die ORF en
berei die prokureurs nou 'n verklaring voor.
- Dan sal ek of die prokureur 'n teenstelling opstel, - en dit sal 'n paar keer skriftelik uitgewissel word.
Echter, na ses maande ten minste, moet hierdie owerheid, KommAustria, 'n besluit neem.
Dit word in Oostenryk 'n "besluit" genoem.
- Dit is belangrik vanuit 'n regsperspektief omdat dit nou uitgedaag kan word; - dit kan na die volgende vlak geneem word.
Deur te sê: 'Oukei, dit mag die besluit wees, maar daar is altyd 'n appèlproses.'
Maar voordat ek daarby kom, kom ons kyk noukeuriger na die ORF-wet.
Wat is die werklike opdrag van die ORF?
Jy kan dit nou deurlees. So omvattende inligting vir die algemene publiek, ensovoorts.
- En daar staan "bemiddeling en bevordering van die wetenskap" – dit is sy kernmissie.
Dit is sy plig om dit te doen. En allerhande ander dinge.
Ek sal dit vir nou so laat.
Dit is nie belangrik dat ek dit nou in detail voorlees nie.
Ek het tog altyd die belangrike woorde uitgelig.
En dan is daar ook baie duidelike instruksies oor hoe die program gestruktureer moet word.
En reg boaan staan reeds "objektiewe keuse".
So, die woord 'objektief' verskyn vir die eerste keer.
En dan staan daar dat kritiese menings ook verteenwoordig moet word.
Diversiteit in ag neem.
Hy is by wet verplig om dit te doen.
Verder af staan daar weer: Kommentaar, ontledings, ens. Beginsels van objektiwiteit.
Hier sien ons weer die woord 'objektiviteit'.
En dan is daar verdere subparagrawe oor hoe hy die inhoud moet struktureer.
Nou sê dit kwaliteit.
Daarom het ek dit in die grafiek genoem. Die grafiek is eintlik 'n grap.
Byvoorbeeld, geen bron word verskaf vir die data wat in hierdie grafiek gebruik word nie.
Jy weet dat ek nie sommer net enige ou grafika daarin kan sit nie.
- Dan moet hy omvattend, onafhanklik, nie-partydig en, weer eens, objektief wees; - hy moet sorgvuldig waarheid en
oorsprong nagaan, en hy moet by verifieerbare feite hou.
En – dit moet bydra tot die opvoeding van die bevolking.
Alles is eintlik nou wonderlik.
As hy dit gedoen het, sou ons 'n regtig wonderlike medium in Oostenryk gehad het.
Maar dis nie wat hy doen nie!
Nou kom ons by die punt.
- Daar is 'n sogenaamde instansie-oordrag, d.w.s. 'n eerste gesag. KommAustria sal uiterlik binne ses maande 'n besluit neem.
- En dan gaan ons altyd na die tweede instansie.
Want wanneer die ORF verloor, roep dit die volgende hoër gesag in.
Dit is die Federale Administratiewe Hof.
En as ek of ons klub verloor, neem ons die saak altyd onmiddellik na die volgende vlak.
En dit is eintlik nogal goed.
Dit is 'n paneel van drie regters.
Dit is woord vir woord opgeneem.
Getuies kan genoem word, en die hofkoste is weer ongelooflik laag, slegs 30 euro.
Die enigste probleem is die koste wat daarmee gepaardgaan.
Selfs al wen jy, bly jou eie regsfooie steeds vir jou oor, as jy kenners en sulke dinge het.
Ongelukkig is dit net so hier in Oostenryk.
Maar dit is hier in Oostenryk ook die geval in die strafreg.
Daar is ook 'n hoër gesag – dit is die hoogste gesag.
Hier in Oostenryk word dit altyd die Hof van Justisie genoem.
In hierdie geval is dit die Administratiewe Hof, en parallel daaraan, alhoewel effektief onafhanklik, is daar
die Grondwetlike Hof, waar mens byvoorbeeld kan kla dat sekere bepalings in die ORF-wet ongrondwetlik is.
Jy val dus nie die kwessie direk aan nie, maar sê: Hierdie fundamentele regulasie is nie grondwetlik nie.
Of die prosedure self het foute.
Jy kan daardie een nog steeds aanvaar.
Dit is ook 'n hof.
Dit is oor die algemeen die hoogste hof – die Grondwetlike Hof, die hoogste hof.
Wat is ons ervaring?
So dit is nie die eerste saak nie, hierdie klimaatsaak wat ons teen die ORF aanhang nie.
KommAustria het baie streng formele kriteria, met hierdie handtekeninge en alles – en is duidelik pro-ORF.
Dus probeer hy die klagte so veel moontlik te blokkeer.
Hy vind allerhande argumente waarom die situasie nou vanuit die klaers se perspektief anders beskou moet word.
Ons het baie goeie ervarings gehad met die tweede instansie, die Federale Administratiewe Hof – ten
minste met die regspanne waarmee ek te make gehad het.
Daar is ongeveer 35 regters wat daar werk. Daar is nogal 'n paar senate, en hulle is neutraal.
Die verrigtinge word ook op so 'n wyse gevoer dat daar nie probeer word om dit te beïnvloed nie.
Dit is baie algemeen in howe.
Die regter kan eintlik die uitkoms van die verrigtinge bepaal as die verrigtinge in 'n sekere rigting gestuur word.
Dit is nogal algemeen in ons administratiewe howe dat getuienis verwerp word of dat getuies, so om te sê, geweier word.
Maar my ervaring met die Federale Administratiewe Hof is baie neutraal.
Maar nou raak dit ingewikkeld.
Ons howe, d.w.s. die hoogste howe, word almal polities aangestel.
En dit elimineer effektief die regstaat in baie gebiede.
Want as die hoogste owerhede wat die finale besluit neem nie meer werklik objektief en onafhanklik is nie, of laat ons
sê – waar dit twyfelagtig is of hulle regtig objektief en onafhanklik is, is dit natuurlik baie problematies.
Veral die Grondwethof. Dit is duidelik polities aangestel.
En dan is daar, soos ek gesê het, die groot vraag: Kan hy selfs onafhanklik wees?
En ek wil graag 'n paar woorde oor die Grondwetlike Hof sê.
Dit bestaan uit 14 regters, dit is hulle.
En dit is nou baie opwindend, soos ek gesê het.
Mens sou dink dat die beste regters in die land by die Grondwetlike Hof werk. Dit is glad nie die geval nie.
Daar is nie 'n enkele voormalige regter onder hulle nie!
Dit is eintlik ongelooflik.
Maar so is dit.
Hulle moet regskundig wees.
Ek glo hulle moet ook 'n graad, 'n regsgraad, voltooi het.
Daar is baie universiteitsprofessore onder hulle, d.w.s. mense wat iewers 'n regsinstituut gelei het of nog aktief is.
En daar is baie staatsamptenare wat as prokureurs in die administrasie werk – of, wat nog erger is, wat ook direk
in politieke posisies in ministeries werk of gewerk het.
Dit is 'n baie noue nabyheid van hierdie staatsamptenare aan die politiek.
En die ergste ding is dat daar prokureurs betrokke is wat in sommige gevalle politici of
politieke partye in hul werk verteenwoordig.
Dit is dus heeltemal duidelik dat ons Grondwetlike Hof 'n baie dramatiese politieke bevooroordeling het.
En dit kan aan die partye toegeskryf word, want die partye het die reg om voorstelle te maak
– en alles wat hulle voorstel, word goedgekeur.
Sodat jy net kan sien hoe mag oor die afgelope 20 jaar in Oostenryk versprei is en watter regerings daar was.
En dan druk hulle almal, so om te sê, hul kandidate in die Grondhof in.
Dit is baie, baie problematies, om eerlik te wees, want – maak hulle regtig neutrale oordeel?
Byvoorbeeld, 'n saak is onlangs beslis waarin ons in die eerste instansie en in die tweede instansie gewen het.
Dit is 'n paneel van drie regters. Uitstekende motivering, 24 bladsye.
En toe het die ORF na die Grondwetlike Hof gegaan.
Die prokureurs het gesê: Okay, ons het eintlik die saak verloor.
Ons gaan na die Grondwetlike Hof, wat polities aangestel is, en hulle keer die uitspraak van die
Administratiewe Hof om met 'n redenasie wat absurd is.
So wanneer jy dit lees, dink jy by jouself: "Wat het hulle nou weer gerook?" Dit is ongelooflik hoe die wet – ek moet
hier versigtig wees – hoe die regstaat nie meer funksioneer nie.
Ek wil nie oor die verdraaiing van geregtigheid praat nie, maar dit is ongelooflik watter
regverdigings skielik na vore gebring word.
Maar die een prokureur met wie ek goed saamwerk, sal nou probeer om ons Oostenrykse
Grondwethof voor die Europese Hof van Justisie te bring.
Want ons het nog steeds hierdie remedie.
Dit is regtig ongelooflik hoe soms die ... en ongelukkig is die hoogste gesag die beslissende een.
Op dieselfde wyse, wie is die magtigste man in die staat?
Die een wat 'n noodtoestand afkondig. Dit was ons minister van gesondheid tydens die koronaviruskrisis.
Hy verklaar skielik 'n noodtoestand en nou is alles afgeskaf. In 'n noodtoestand is die grondwet nie meer geldig nie.
Wat anders doen ons, ek het dit al gesê...
Liewe kykers, onder die program vind u 'n skakel na die volledige lesing.
Ons wil graag hierdie geleentheid benut om die spreker, Dr Bernhard Strehl, sowel as die
platforms EIKE, Heartland Institute en CFACT, te bedank.