Denove estas kialo atentigi pri la nesufiĉa raportado en la montrita ORF-dokumenta filmo.
Ĉe la Internacia Konferenco pri Klimato kaj Energio 2024 en Vieno, partoprenantoj eksciis pri
manipula klimata ĵurnalismo, kiun ankaŭ ŝatas la ORF.
Okaze de ĉi tiu konferenco,
Kla.TV hodiaŭ prezentas eltiraĵojn el profunda prelego de d-ro Bernhard Strehl, entreprenisto kaj
fizikisto specialiĝanta pri atomfiziko kaj radiada fiziko.
Liaj pli ol 50 bone fonditaj prelegoj pri la temo de klimata ŝanĝo igis lin ruĝa viando por aŭstriaj klimataj esploristoj.
Dum la kronvirusa krizo, Strehl kaj kelkaj amikoj fondis la asocion IMMUN, kiu havas duoblan celon – kaj medicinan kaj juran.
Per multaj juraj intervenoj ĉe la nivelo de la administra tribunalo, Strehl eksciis, ke oni ne bezonas esti advokato
por reprezenti iun en la administra tribunalo en Aŭstrio.
Laŭ liaj propraj deklaroj, li jam senpage reprezentis multajn homojn kaj ĝis nun akiris sperton en pli ol dudek kazoj.
Strehl estas konata pro siaj klaraj revelacioj.
Tial la tuta gazetaro en Aŭstrio provas silentigi lin per sloganoj kiel "nazio" kaj "dekstrula ekstremisto". Kiel
funkcias klimata propagando en la ĉefaj amaskomunikiloj?
Spektu la tre informplenan prelegon de d-ro Strehl en mallongigita formo, titolitan:
Klimata propagando en Aŭstrio. Ni kontraŭas ĝin.
(Bernhard Strehl:) ... la termino 'tutmonda varmiĝo' efektive ekuziĝis nur post kiam la kronvirusa krizo finiĝis.
Subite, almenaŭ ĉi tie en Aŭstrio, la termino 'tutmonda varmiĝo' ekuziĝis.
Antaŭe oni ĉiam nomis ĝin tutmonda varmiĝo.
Tiel estis ekde la 1980-aj jaroj.
Tiam ĝi subite iomete malfortiĝis.
Subite ĉiuj parolis pri klimata ŝanĝo.
Mi suspektas, ke Climategate ludis certan rolon en tio. Ĉar eĉ la amaskomunikiloj rimarkis,
ke io ne tute ĝustas en ĉi tiu klimata scienco.
Kaj nun, lastatempe, tio multe intensiĝis. Nun ni havas tutmondan varmiĝon kaj klimatan inferon.
Kaj la ĝenerala sekretario de UN, Guterres, trafis la kernon – "globa kuirado".
Mi ĉi tie citas lian frazon:
La epoko de tutmonda varmiĝo finiĝis. La epoko de tutmonda kuirado komenciĝis.
Kaj mi havas la originalon.
Mi nun montros al vi, kion li fakte diris tiam:
La epoko de tutmonda varmiĝo finiĝis.
La epoko de tutmonda bolado alvenis.
La aero estas neenspirebla.
La varmo estas neeltenebla.
Kaj la nivelo de profitoj el fosiliaj brulaĵoj kaj de klimata neagado estas neakceptebla.
(…) Sed li tamen diris kelkajn aferojn tie.
La aero estas neinspirigebla. Kaj la varmo estas neeltenebla.
Sed plej surprizis min, ke li diris tion antaŭ la tuta Ĝenerala Asembleo de UN en julio de la pasinta jaro (2023).
Kaj ankaŭ estis multaj amaskomunikilaj reprezentantoj ĉeestantaj, kaj tio estis simple akceptita.
Neniu diris ion ajn.
Kaj nun mi ŝatus citi Will Happer: "Kion li fumis?"
Ni nun daŭrigu.
Alia relative nova termino estas klimata krizo.
Nun ĉio estas nur krizo.
Kaj mi ankaŭ estas neisto pri la klimata krizo en ĉiuj aŭstriaj amaskomunikiloj.
Kaj ĉiu, kiu nun diras: "Atendu momenton, tio povus esti iom malsama", estas tuj etikedita
kiel neisto, kiel neisto de la klimata krizo.
Ni scias precize kial ĝi estas uzata.
Kompreneble, tio estas uzata, ĉar ekzistas Holokaŭst-neantoj, kaj oni metas nin en la saman kategorion.
Ĉi tie en la germanlingva mondo estas io sufiĉe insidema.
Jen la tiel nomata Klimata Ĵurnalismo-Reto.
Plurcentaj ĵurnalistoj kaj amaskomunikilaj profesiuloj laboras tie.
Ĝi specifas, kiuj vortoj devas esti uzataj.
Homoj ne plu uzas la terminon klimata ŝanĝo; ĝi estas tro neŭtrala.
La termino klimata krizo devas esti uzata.
Ĉi tio esence provizas vortaron de permesitaj frazoj por certigi, ke la mesaĝo transdoniĝu kiel eble plej dramece.
Kaj mi mencias tion, ĉar ankaŭ redaktoroj de ORF ĉeestas.
Kaj ni tiam klarigos, kial tio estas grava. (...)
Kaj tiam, kompreneble, estas sociaj retoj, kie junuloj precipe estas preskaŭ algluitaj al siaj ekranoj
kaj ricevas ĉiujn siajn informojn el sociaj retoj.
Ni ankaŭ havas alternativajn amaskomunikilojn en Aŭstrio.
(…) Ili havas tre bonan gamon.
Tamen la ĝenerala publiko evitas ĉi tiujn amaskomunikilojn, ĉar ili ankaŭ estas etikeditaj kiel dekstraj ekstremistoj.
Kaj la plej malbona afero en Aŭstrio estas la lernejoj kaj universitatoj.
Ĝi estas pura propagando, indoktrinigo kaj ideologio...
Tio estas nekredebla.
Ne kredebla, kio okazas!
Mi tute ne komprenas, kiel tio eblas. Por mi, ĉi tiuj jam ne estas universitatoj.
Mi studis ĉe universitato, la Viena Teknologia Universitato.
Sed kio okazas nuntempe, fakte ekde Bolonjo, ekde kiam ili enkondukis ĉi tiun sistemon,
ĉi tiuj ne plu estas universitatoj por mi.
Ĉar la libereco de esplorado kaj la libereco de instruado ne plu ekzistas, almenaŭ ekde la kronvirusa pandemio.
Nun mi ŝatus mallonge mencii la ŝtatan disservon, ĉar ni agas kontraŭ ĝi.
Ĉi tie ĝi nomiĝas Aŭstra Dissendejo – ORF.
Kaj ĝi havas ĉi tiujn kanalojn: ORF1, ORF2 kaj ORF III.
Ĉi tie vi ankoraŭ povas tre bone ricevi germanajn ŝtatajn amaskomunikilojn, kaj
kompreneble ankaŭ multajn privatajn kanalojn.
Mi nur volas montri al vi – jen la ĉi-jara enketo, la atingon de ĉi tiuj stacioj en marto.
Tio estas ĉirkaŭ kvardek nun.
Se ni rigardas pli detale la suprajn dek, tiel diri, ni vidas, ke:
ORF 2 havas la plej vastan atingon, kun 20% de aŭstroj spektantaj ĝin ĉiutage.
Tio estas ĉar tie oni elsendas la tiel nomatajn "novaĵojn".
Do jen kie la racia propagando, tiel diri, laboras.
ORF 1 estas la alia.
Kaj tiam estas interese, vere interese, en la tria loko estas la kritika kanalo ServusTV, kolo ĉe kolo kun ZDF.
Kaj se vi rigardas pli atente, ORF III mankas.
Mi parolis kun ĉi tiuj homoj telefone, demandante kial. Do ekzistas kompanio, kiu kolektas ĉi
tiujn datumojn. Kial ORF III ne estas inkluzivita?
Kun lerta preteksto, ĉar ĝi estas tre multekosta, malgranda kanalo de ORF: "Ĝi estas tiel nova, ke oni
devas protekti ĝin kontraŭ la premo de la rangigoj."
Sed ĝi jam funkcias de 15 jaroj.
Sed mi eksciis en konversacio kun ili, ke ORF III estas je 2,8%. (...) Mi komprenas, kial ili volas subpremi tion.
Ili havas enorman buĝeton, kaj tio tute ne pravigas ĉi tiun gamon.
Kaj tion ili tiel volas kaŝi. (...)
Do kiel funkcias propagando kaj kion ĝi celas atingi?
Kion ĝi fakte celas atingi estas generi konsenton – nome pri tio, kion volas tiuj en povo aŭ la registaro.
La angla frapfrazo estas "Manufacturing Consent".
Mia respondo al tio estas: "Konsento estas fabrikita".
Do vi influas homojn tiel, ke ili konsentas kun tio, kun kio ili devus konsenti.
Kaj kiel tio funkcias?
Temas pri emocioj.
Vi ĉiam havas emociojn en vi, ĉar ili malŝaltas kritikan pensadon, ili blokas ĝin.
Tio estas tre danĝera, ĉar ni ne povas defendi nin kontraŭ ĝi.
Tio estas ĉar la informo tiam eniras nian subkonscion.
Kaj konscio ne povas tion malŝalti. (...)
Tio, kio ĉi tie okazas, estas tre malbona, kaj ĝi iras man-en-mane kun cenzuro.
Ĉar, post kiam vi, tiel diri, antaŭprogramis homojn en certan direkton, vi devas malhelpi
ilin aŭdi alian opinion aŭ akiri alian komprenon.
Estas kelkaj tre famaj eksperimentoj, kiuj montras, ke oni povas influi homojn agi kontraŭ siaj propraj konvinkoj, tiel diri.
Sed se unu sola persono en la testgrupo subite esprimas la kontraŭan opinion, tiam la plimulto rapide forfalos.
Tial ni ĉiuj estas cenzurataj.
Estas kreita tre mallarĝa tiel nomata opinikoridoro.
Estas nur la emocioj. Kaj ne gravas kiaj emocioj.
Tiuj certe povas esti pozitivaj, kiel entuziasmo kaj eŭforio kaj tiel plu, kio ajn ili povas esti.
Kaj kio nun gravas por ni, precipe en la kampo de klimata ŝanĝo, estas jen: "Mi estas unu el la
bonuloj; mi estas la plej diligenta klimata protektanto."
Tial ili ĉiuj bone kunludas.
- Kompreneble, ekzistas ankaŭ negativaj emocioj – malamo, tre grava.
La plej grava emocio por malŝalti vian pensadon estas timo.
Kaj tial timo ĉiam estas la unua afero, kiu estas produktata.
Pro ĉi tiuj mekanismoj, ĉiuj aliaj, kiuj nun dividas mian opinion, kaj mi nun kredas, ke mi
havas la ĝustan opinion, estas la malbonuloj.
Do mi estas unu el la bonuloj kaj la aliaj estas la malbonuloj.
Kaj tio estas sufiĉe bone prezentita.
Ili praktikas jam pli ol cent jarojn.
Tio kompreneble dependas de la celgrupoj.
Do diversaj homoj reagas malsame al mesaĝoj.
Timo, tamen, estas io ĉion ampleksa.
Vi povas uzi timon, se vi povas ĝin generi; tio estas bonega.
Ĝi tuj malŝaltas kritikan pensadon.
La plej grava afero estas, ke vi nun devas ĝuste kombini ĉion ĉi.
Tiam vi ricevas la plej bonajn rezultojn.
Mi estas iu, kiu alproksimiĝas al niaj kontraŭuloj.
Mi iras al la eventoj organizitaj de la klimata sekto, la klimata ajatoloj, kiel mi ilin nomas.
Iliaj prelegoj estas strukturitaj tiel, ke timon oni ĉiam unue generas.
Tiel terure, klimata infero kaj ĉio, kio akompanas ĝin, kaj la inundoj pliiĝas.
Kaj tiam venas la sekva paŝo. Kaj tiam estas: Estas nia kulpo.
Ni fakte volas diri, ke estas via kulpo, vi, kiuj aŭskultas. Tiam ĉiuj sentas sin kulpaj.
Kaj tiam vi diras: Sed nun venas la savanto, kiu diros al vi, kion vi devas fari.
Estas io, kion mi povas kontribui por solvi la problemon.
Mi povas helpi certigi, ke ĉi tiu terura afero ne okazu.
Mi nur devas fari mian parton por klimata protekto.
Mi devas veturi per elektra aŭto, ekzemple, ĉar tiel mi protektas la klimaton.
Kaj mi estas tiu, kiu faras bonajn aferojn, mi estas unu el la bonuloj.
Tio estas la punkto. Tiel ĝi funkcias.
Mi aŭskultis tion en pluraj prelegoj.
Tio estas vere sufiĉe brutala NLP = neŭro-lingvistika programado.
Kaj homoj vere estas allogitaj de ĝi.
Ili tiam ankaŭ estas terure ĝojaj, ke ili rekonis, kiom danĝera ĝi estas.
Vi volas fari ion por la venonta generacio. (...)
Kaj kiel mi diris, ekzistas solidareca efiko inter homoj, kiuj estis virtuale hipnotizitaj,
kaj ili montras solidarecon unu kun la alia:
Ni ĉiuj estas la bonaj uloj, kaj ni devas – mi ripetas – ni devas batali kontraŭ la aliaj tre forte. Kaj nun, tre grave:
Propagando estas tre facile rekonebla. Vi povas tuj rimarki, ke ĝi estas propagando.
Ĉar ĉiam temas pri emocioj. Vi devas observi vin mem.
Kiam mi aŭdas mesaĝon aŭ ion ajn, mi devas observi min mem.
Kaj se mi reagas emocie, negrave kiel, tiam ĝi estas propagando.
Ĉi tio estas farita intence, por ke mi reagadu emocie. Ĉar, kiel mi diris, tio blokas mian pensadon.
Postulas iom da tempo por alkutimiĝi. Vi vere devas esti konscia pri ĝi.
Kompreneble, ripetado estas tre grava punkto.
Kaj ne nur konstante, sed samtempe en ĉiuj amaskomunikiloj.
Harmonigi ĉiujn tiel, ke neniu alia vidpunkto fariĝu konata. Ĉar tio povus igi homojn, kiuj profunde en si
portas iometan dubon, tuj rezigni pri la dezirata opinio.
Tio signifas, ke ekzistas nur unu vero, kaj kritikaj demandoj, kiel mi diris, ne devas esti
demandataj, ĉar vi ne rajtas deviĝi de la koridoro de opinio.
(…) Bone, kaj nun al la efektiva casus belli.
Kiel mi diris, ĝi estas dokumenta programo pri la Malgranda Glaciepoko.
Ĝi estis elsendita fine de la pasinta jaro (la 29-an de decembro 2023) dum tri kvaronoj de horo.
Kaj tio estas sufiĉe interesa.
Mi nun ludos la unuan minuton, la enkondukon al ĉi tiu programo:
"La vetero ŝajnas esti konspirinta kontraŭ ili."
Kiom longe daŭros la malvarma, malseka vetero kaj la rikoltomalsukcesoj?
Ĉu ili povos subteni ĉiujn siajn infanojn?
Ĉe la fino de la 16a jarcento nenio plu ŝajnas esti ĝusta en la rilato inter homoj kaj naturo.
Severa tertremo skuas Vienon kaj eĉ damaĝas la Katedralon de Sankta Stefano.
Malvarmaj periodoj kaj ekstremaj veteraj eventoj faras la Malgrandan Glaciepokon severa testo por homoj.
La malordo en la socio malfermis la pordon al la memdetruo de Eŭropo en la frua 17-a jarcento.
Do vi vidas, ĝi estas kiel unu el tiuj katastrofaj filmoj de Roland Emmerich – ekstreme emocie
ŝarĝitaj, minacaj scenaroj, kiuj kaŭzas timon.
Kaj tio fakte estas la temo, kiu trapasas ĉi tiun tutan plenlongan filmon, kiu sin nomas "dokumenta filmo".
Nun aperas ripetaj sekvencoj kun tiel nomataj "sciencistoj". Nun en ĉi tiu filmo estas
prezentataj tiel nomataj "sciencaj trovoj".
La viro (Roland Weißmann) estas grava.
Li estas vanta ulo, li estas la ĝenerala direktoro de ORF – mi mencios, kial tio gravas.
Do, ni havas ĉi tiun katastrofan filmon, kaj jen nun la sciencaj faktoj.
Kaj en ĉi tiu filmo – kaj tio estas la ĉefa punkto de nia plendo – estas temperaturografikoj.
Ili tiam estas montrataj en studia medio, kie aperas la prezentisto – la emocia longforma filmo
estas ripete interrompata de tiaj mallongaj sekvencoj – kaj la unua grafiko aspektas jene:
Jen la temperaturoj dum la lastaj 2000 jaroj, kaj ili precize reflektas la periodojn, nome la Romanan Varmepokon,
la Mezepokan Varmepokon kaj la Malgrandan Glaciepokon.
- Kaj poste, do tio estas kvazaŭ hokea bastono multobligita per kvar, - tiam ĝi sufiĉe krute
altiĝas kaj vi ankaŭ povas vidi la koloradon.
- Antaŭ ĉio, la tuta bildo estas tiel perspektiv-orientita, ke la nuntempo estas bildigita pligrandigite, kun koloroj
tendantaj al vermiĥlono – kaj, se oni atente rigardas, la dikeco de la linio ankaŭ pliiĝas al la fino, tiel diri.
Sed kio estas eĉ pli malbona estas, ke kiam ĝi montras la lastajn 12 000 jarojn, ĝi aspektas tiel.
Jes, tute freneze, kaj ĝi eĉ pliboniĝas, tiel diri.
Li ja diras ion pri ĝi.
Li diras: La lasta pinto ĉi tie supre, li celas ĉi tiun, kiu estas tute ruĝa, tio estas ni.
Li ne diras: "Jen ni estas, fakte kronologia sekvenco; ni devas diri tie"; ne, li diras tion.
Li esence sugestas: Ni estas la kaŭzo de tio, ni nun estas kulpaj.
Mi volas diri, estas nekredeble, ke tiuj kurboj estas tie.
- Se vi rigardas iom pli proksime, estas amuze, ke ĝi diras gradoj Celsiaj; - do vi povas vidi, kiom malbone ĝi estas farita.
Se vi rigardas la skalojn, unu estas +1,4° kaj la alia estas +1,5°.
Tio do tute ne plenumas iujn ajn sciencajn normojn.
Gravas rimarki tion, ĉar la ORF ankaŭ estas devigita liveri altkvalitan laboron.
Ĉi tio estas postulata de la leĝo.
Do jen kiel ĝi aspektas.
Kaj ne nur tie – tio estas la absoluta kulmino de ĉi tiu dokumenta programo, tiel diri.
Estas multaj aliaj aferoj tie, kiuj estas tute malĝustaj.
Kaj tio estis la kialo, ke ni diris: Atendu momenton, tio estas tiel mensogo, tio estas propagando, ni kontraŭbatalos.
Kaj kiel ni kontraŭas tion?
Estas tio, kio estas konata kiel publika plendo, kiel oni nomas ĝin en Aŭstrio.
Do ĉiu, kiu kredas, ke ORF ne plenumis la ORF-Leĝon, pri kiu mi poste parolos, povas prezenti plendon al la
koncerna aŭtoritato, la Aŭstra Komunikada Aŭtoritato.
Li havas ses semajnojn post la elsendo por prezenti ĉi tiun plendon.
Ĉi tio estas iom pli malfacila, ĉar li devas akiri 120 subtenajn subskribojn ene de ĉi tiuj ses semajnoj.
Kaj vi kutime bezonas havi pli ol tio, ĉar pro formalaj kialoj la ORF tiam diras, ke dudek procentoj el ili estas nevalidaj.
Do ni kutime kolektas 200 subskribojn. Se ni ricevas multan subtenon, ne temas pri la unua
plendo al la ORF; foje ni eĉ havas 1 000 subskribojn.
Do tio ne estas problemo por ni kiel klubo.
Sed vi devas unue ordigi tion, ĉar homoj devas enigi sian ORF-kontribuonumeron.
Kaj se vi iras al evento kun budo kaj diras, ekzemple, "Jen nia plendo, bonvolu subskribi," tiam homoj
volonte subskribas – sed kiu scias sian ORF-kontribuonumeron?
Nun ni devas diri al ili, ke ili sendu ĝin al ni per retpoŝto, kaj tio bedaŭrinde forigos du trionojn de la homoj.
Bedaŭrinde, kvankam ili aliĝis, ili ne povas sendi sian numeron.
Sed ni kutime sukcesas superi ĉi tiun formalan obstaklon.
Ni devas precize specifi, kiu sekcio de la ORF-Leĝo, aŭ eĉ kiu subsekcio, estis malobservita.
Kaj tiam, kompreneble, ni devas pravigi la plendon.
Kiel mi diris, mi estas tre bonŝanca esti amiko de kelkaj tre bonaj advokatoj, kiuj helpas nin pri tio, por ke ni
povu ĝuste formuli ĝin laŭleĝe, ne nur rilate al la afero mem kaj la kritiko, sed ankaŭ el jura vidpunkto.
Ĉi tiu publika plendo estas submetata ĝuste nun.
La bona afero estas, ke ĝi ne kaŭzas iujn realajn kostojn.
Do vi povas prezenti plendon sen pagi iujn ajn kotizojn.
Ankaŭ ne estas devigo dungi advokaton.
Do se vi pensas, ke vi sufiĉe kapablas, vi povas simple fari ĝin.
Ĝi postulas nur personan tempon, ne monon.
Tiam, post kiam la formala obstaklo estas superita, KommAustria sendas la plendon al ORF kaj la advokatoj nun eldonas deklaron.
- Tiam mi aŭ la advokato verkos kontraŭdeklaron, - kaj tio estos interŝanĝita skribe kelkfoje.
Tamen, post ses monatoj plej malfrue, ĉi tiu aŭtoritato, KommAustria, devas fari decidon.
Tio estas nomata "decido" en Aŭstrio.
- Tio estas grava el jura vidpunkto, ĉar ĝi nun povas esti kontestata; - ĝi povas esti portita al la sekva nivelo.
Dirante: "Bone, tio eble estas la decido, sed ĉiam ekzistas apelacia proceduro."
Sed antaŭ ol mi al tio venos, ni rigardu pli detale la ORF-leĝon.
Kio estas la reala mandato de la ORF?
Vi nun povas tralegi ĝin. Do tiel ampleksa informo por la ĝenerala publiko, ktp.
- Kaj tie estas skribite "mediacio kaj promocio de scienco" – tio estas ĝia kerna misio.
Estas lia devo tion fari. Kaj ĉiuspecaj aliaj aferoj.
Mi lasos ĝin tiel por iom da tempo.
Ne gravas, ke mi nun detale legu ĉi tion.
Mi ĉiuokaze ĉiam emfazis la gravajn vortojn.
Kaj tiam ankaŭ estas tre klaraj instrukcioj pri kiel la programo devus esti strukturita.
Kaj jam ĉe la supro estas skribite "objektiva selektado".
Do, la vorto 'objektiva' aperas unuafoje.
Kaj tiam ĝi diras, ke kritikaj opinioj ankaŭ devas esti reprezentataj.
Konsiderante diversecon.
Li estas devigita fari tion laŭleĝe.
Pli malsupre, denove estas skribite: Komentoj, analizoj ktp. Principoj de objektiveco.
Jen ni denove vidas la vorton 'objektiveco'.
Kaj tiam estas pliaj subparagrafoj pri tio, kiel li devus strukturi la enhavon.
Nun ĝi diras kvalito.
Tial mi menciis ĝin en la grafiko. La grafiko estas ŝerco, finfine.
Ekzemple, neniu fonto estas donita por la datumoj uzataj en ĉi tiu grafiko.
Vi scias, ke (...) mi ne povas simple meti ajnan malnovan grafikaĵon tie.
- Do li devas esti ampleksa, sendependa, nepartia kaj, denove, objektiva; - li devas zorge kontroli la veron kaj
ankaŭ la originon, kaj li devas resti ĉe kontroleblaj faktoj.
Kaj – ĝi devas kontribui al la edukado de la loĝantaro.
Ĉio fakte estas bonega nun.
Do se li farus tion, ni havus vere bonegan amaskomunikilon en Aŭstrio.
Sed tion li ne faras!
Nun ni venas al la punkto.
- Okazas tiel nomata instanca transdono, t.e. al la unua instanco. KommAustria faros decidon plej malfrue ene de ses monatoj.
- Kaj tiam ni ĉiam iras al la dua instanco.
Ĉar kiam la ORF perdas, ĝi vokas la sekvan pli altan aŭtoritaton.
Tio estas la Federacia Administracia Kortumo.
Kaj se mi aŭ nia klubo perdas, ni ĉiam tuj portas la aferon al la sekva nivelo.
Kaj tio fakte estas sufiĉe bona.
Jen panelo de tri juĝistoj.
Ĝi estas registrita vorto post vorto.
Atestantoj povas esti nomitaj, kaj la kortumaj kostoj denove estas nekredeble malaltaj, nur 30 eŭroj.
La sola problemo estas la implikitaj kostoj.
Eĉ se vi venkas, vi tamen devas pagi viajn proprajn jurajn kostojn, se vi havas fakulojn kaj similajn.
Bedaŭrinde, tiel simple estas ĉi tie en Aŭstrio.
Sed tio ankaŭ validas en la krima juro ĉi tie en Aŭstrio.
Tiam estas pli alta aŭtoritato – tio estas la plej alta aŭtoritato.
Ĉi tie en Aŭstrio ĝi ĉiam nomiĝas la Kortumo de Justeco.
En ĉi tiu kazo temas pri la Administracia Kortumo, kaj paralele al ĝi, kvankam efektive sendependa, ekzistas la
Konstitucia Kortumo, kie oni povas plendi, ekzemple, ke certaj dispozicioj en la Leĝo pri ORF estas kontraŭkonstituciaj.
Do vi ne atakas la aferon rekte, sed diras: Ĉi tiu fundamenta reguligo ne estas konstitucia.
Aŭ la proceduro mem havas erarojn.
Vi ankoraŭ povas akcepti tion.
Tio ankaŭ estas tribunalo.
Tio estas ĝenerale la plej alta kortumo – la Konstitucia Kortumo, la supera kortumo.
Kio estas nia sperto?
Do ĉi tio ne estas la unua klimatreligata jura ago, kiun ni entreprenis kontraŭ la ORF.
KommAustria havas tre striktajn formalajn kriteriojn, kun ĉi tiuj subskriboj kaj ĉio alia – kaj klare estas por ORF.
Do li provas blokadi la plendon kiel eble plej.
Li trovas ĉiajn argumentojn pri tio, kial la situacio nun devus esti rigardata alimaniere el la perspektivo de la plendantoj.
Ni havis tre bonajn spertojn kun la dua instanco, la Federacia Administracia Kortumo –
almenaŭ kun la juĝpaneloj, kun kiuj mi traktis.
Estas proksimume 35 juĝistoj laborantaj tie. Estas sufiĉe multaj senatoj, kaj ili estas neŭtralaj.
La proceduroj ankaŭ estas kondukitaj tiel, ke ili ne provas influi tion.
Tio estas tre ofta en tribunaloj.
La juĝisto fakte povas determini la rezulton de la procedoj, se la procedoj estas direktitaj en certan direkton.
Estas sufiĉe ofta en niaj administraciaj tribunaloj, ke pruvoj estas malakceptataj aŭ ke atestantoj estas rifuzataj, tiel diri.
Sed mia sperto ĉe la Federacia Administracia Kortumo estas tre neŭtrala.
Sed nun ĝi iĝas komplika.
Niaj tribunaloj, t.e. la plej altaj tribunaloj, estas ĉiuj politike nomumitaj.
Kaj tio efike eliminas la jurŝtaton en multaj kampoj.
Ĉar se la plej altaj aŭtoritatoj, kiuj faras la finan decidon, ne plu estas vere tiaj, aŭ, ni diru, kie estas
pridubinde, ĉu ili vere estas objektivaj kaj sendependaj, tio kompreneble estas tre problema.
Precipe la Konstitucia Kortumo. Ĝi estas klare politike nomumita.
Kaj tiam estas, kiel mi diris, la granda demando: Ĉu li eĉ povas esti sendependa?
Kaj mi ŝatus diri kelkajn vortojn pri la Konstitucia Kortumo.
Ĝi konsistas el 14 juĝistoj, jen ili.
Kaj tio nun estas tre ekscita, kiel mi diris.
Oni povus pensi, ke la plej bonaj juĝistoj en la lando laboras ĉe la Konstitucia Kortumo. Tio tute ne estas la kazo.
Inter ili ne estas eĉ unu eksjuĝisto!
Tio fakte estas nekredebla.
Sed tiel ĝi estas.
Ili devas esti jure kompetentaj.
Mi kredas, ke ili ankaŭ devas esti akiris gradon, juran gradon.
Inter ili estas multaj universitataj profesoroj, t.e. homoj, kiuj iam estras aŭ ankoraŭ aktivas en jura instituto.
Kaj estas multaj ŝtatoficistoj, kiuj laboras kiel advokatoj en la administracio – aŭ, plej malbone, kiuj ankaŭ
laboras aŭ laboris rekte en politikaj roloj en ministerioj.
Tio estas tre proksima rilato de ĉi tiuj ŝtatoficistoj al politiko.
Kaj la plej malbona afero estas, ke estas advokatoj implikitaj, kiuj en iuj kazoj reprezentas
politikistojn aŭ politikajn partiojn en sia laboro.
Do estas sufiĉe klare, ke nia Konstitucia Kortumo havas tre dramecan politikan partianecon.
Kaj tio povas esti atribuita al la partioj, ĉar la partioj rajtas fari proponojn – kaj ĉio, kion ili proponas, estas aprobita.
Do vi povas simple vidi, kiel la potenco estis distribuita en Aŭstrio dum la lastaj dudek jaroj, kaj kiuj registaroj tie estis.
Kaj tiam ili ĉiuj, tiel diri, puŝas siajn kandidatojn en la Konstitucian Kortumon.
Tio estas tre, tre problema, por esti honesta, ĉar – ĉu ili vere faras neŭtralajn juĝojn?
Ekzemple, kazo lastatempe finiĝis per nia venko en la unua instanco kaj en la dua instanco.
Ĉi tio estas panelo de tri juĝistoj. Bonega rezonado, 24 paĝoj.
Kaj tiam la ORF iris al la Konstitucia Kortumo.
La advokatoj diris: Bone, ni fakte perdis la kazon.
Ni iras al la Konstitucia Kortumo, kiu estas politike nomumita, kaj ili nuligas la decidon de
la Administracia Kortumo per absurda pravigo.
Do kiam vi ilin legas, vi pensas: "Kion ili denove fumis?" Estas nekredeble, kiel la leĝo – mi devas esti
singarda ĉi tie – kiel la regado de la leĝo jam ne funkcias.
Mi ne volas paroli pri pervertado de justeco, sed estas nekredeble, kiajn kialojn oni subite donas.
Sed la sola advokato, kun kiu mi bone kunlaboras, nun provos porti nian Aŭstrian
Konstitucian Kortumon al la Eŭropa Kortumo de Justeco.
Ĉar ni ankoraŭ havas ĉi tiun rimedon.
Estas vere nekredeble, kiel foje la ... kaj, bedaŭrinde, la plej alta aŭtoritato estas la decida.
Simile, kiu estas la plej potenca viro en la lando?
La persono, kiu deklaras staton de urĝa situacio. Tio estis nia ministro pri sano dum la kronvirusa krizo.
Li subite deklaras staton de urĝa situacio kaj nun ĉio estas abolita. Do en stato de
urĝa situacio la konstitucio ne plu validas.
Kion alian ni faras, mi jam diris...
Karaj spektantoj, sub la programo vi trovos la ligilon al la plenlonga prelego.
Ni ŝatus profiti ĉi tiun okazon por danki la parolanton, d-ro Bernhard Strehl, same kiel la
platformojn EIKE, Heartland Institute kaj CFACT.