Berriro ere, arrazoia dago ORFn erakutsitako dokumentalean egindako txosten ezegokiaren gainean arreta jartzeko.
Vienan, 2024ko Klima eta Energia Nazioarteko Konferentzian, parte-hartzaileek manipulatzailea den klima
kazetaritzari buruz ikasi zuten, eta ORF-k ere hori maite du.
Konferentzia honen harira,
Kla.TVk gaur Dr. Bernhard Strehl-ek emandako hitzaldi sakon baten pasarteak eskaintzen ditu; Strehl ekintzailea eta
fisikari bat da, atomiko eta erradiazio fisikako espezialista.
Klima gaiari buruzko 50 baino gehiagoko oinarri sendozko hitzaldiak emateagatik, Austriako
klima-ikertzaileentzat zapore gorri bihurtu zen.
Koronabirusaren krisian, Strehl-ek eta lagun batzuek IMMUN elkartea sortu zuten,
helburu bikoitza duena – medikoa eta juridikoa.
Austriako administrazio-auzitegian maila askotako hainbat esku-hartze juridiko eginda, Strehlek ikasi
zuen ez duzula abokatu izan behar norbait ordezkatzeko.
Bere hitzetan, jada hainbat pertsona doan ordezkatu ditu eta orain arte 20 kasutan baino gehiagotan esperientzia eskuratu du.
Strehl bere argitasunezko agerraldiengatik da ezaguna.
Horregatik, Austriako prentsa osoak isilarazi nahi du "nazi" eta "eskuineko muturreko" bezalako leloekin. Nola
funtzionatzen du klima-propaganda hedabide nagusietan?
Ikusi Dr. Strehl-en oso informagarria den hitzaldia laburbilduta, "Austriako
klima-propaganda" izenburupean. Guk horri aurre egiten diogu.
(Bernhard Strehl:) ... 'berotze globala' terminoa benetan erabilera hartu zuen
koronabirusaren krisia amaitu ondoren bakarrik.
Bat-batean, gutxienez hemen Austrian, 'berotze globala' terminoa erabiltzen hasi da.
Lehen, beti berotze globala deitzen zitzaion.
1980ko hamarkadatik hona horrela izan zen.
Orduan bat-batean pixka bat ahulago bihurtu zen.
Bat-batean, denek klima-aldaketaz hitz egiten zuten.
Susmatzen dut Climategate-k nolabaiteko papera jokatu zuela honetan. Izan ere, hedabide nagusiek ere ohartu
dira klima-zientzia honetan zerbait ez dagoela guztiz ondo.
Eta orain, azkenaldian, hau nabarmen handitu da. Orain berotze globala eta klima-infiernoa ditugu.
Eta NBEko idazkari nagusi Guterresek burua jo zuen – "global cooking".
Hemen bere esaldia aipatuko dut:
Berotze globalaren aroa amaitu da. Janari globalaren aroa hasi da.
Eta nik jatorrizkoa daukat.
Orain erakutsiko dizut benetan zer esan zuen une hartan:
Berotze globalaren aroa amaitu da.
Lurrin beroaldiaren aroa iritsi da.
Airea arnastezina da.
Beroa jasanezina da.
Eta erregai fosilen irabazien maila eta klima-ekintzarik eza onartezinak dira.
(…) Baina han zenbait gauza esan zituen.
Airea arnagaitza da. Eta beroa jasanezina da.
Baina gehien harritu ninduenak izan zen iaz uztailean (2023), Nazio Batuen Biltzar Nagusi osoaren aurrean hori esatea.
Eta hedabideetako ordezkari asko ere bertan zeuden, eta hori besterik gabe onartu zen.
Inork ezer esan ez zuen.
Eta orain Will Happer aipatuko nuke: "Zer erretzen ari da?"
Orain aurrera goaz.
Beste termino nahiko berri bat klima-krisia da.
Orain dena krisia besterik ez da.
Eta Austriako hedabide guztietan ere klima-krisiaren ukaria naiz.
Eta orain 'itxaron pixka bat, hori zertxobait bestelakoa izan daiteke' esaten duen edonori berehala
krisi klimatikoaren ukatzailetzat etiketatzen diote.
Gurekin zehatz-mehatz badakigu zergatik erabiltzen den.
Jakina, hau erabiltzen da Holokaustoaren ukapenezak daudelako, eta gu kategoria berean sartzen gaituztelako.
Hemen, alemanez hitz egiten den munduan, zerbait nahiko makurra dago.
Hau da hain deitutako Klima Kazetaritza Sarea.
Han ehunka kazetari eta hedabide-profesionalek lan egiten dute.
Zein hitz erabili behar diren zehazten du.
Jendeak ez du gehiago 'klimaren aldaketa' terminoa erabiltzen; oso kaltegabea baita.
Klima-krisi terminoa erabili behar da.
Honek, funtsean, onartutako esaldien hiztegi bat eskaintzen du mezua ahalik eta dramatikoena izan dadin bermatzeko.
Eta hau aipatzen dut, ORF-eko editoreak ere bertan daudelako.
Eta gero azalduko dugu zergatik den hau garrantzitsua. (...)
Eta, noski, sare sozialak daude, non gazteek bereziki pantailetatik ia itsatsita dauden eta
informazio guztia sare sozialetatik jasotzen duten.
Austrian ere hedabide alternatiboak ditugu.
(…) Oso eskaintza zabala dute.
Hala ere, jende orokorrak hedabide hauek saihesten ditu, eskuineko muturreko etiketa dutelako.
Eta Austrian gauzarik txarrena eskolak eta unibertsitateak dira.
Propaganda hutsa, doktrinamendua eta ideologia da...
Hori sinestezina da.
Ezin sinetsi gertatzen ari dena!
Ez dut batere ulertzen nola den hori posible. Niretzat, hauek ez dira unibertsitateak gehiago.
Unibertsitate batean ikasi nuen, Vienako Teknologia Unibertsitatean.
Baina gaur egun, egiazki Bologna hitzarmenetik aurrera, sistema hau ezarri zutenetik, hauek ez dira niretzat unibertsitateak.
Ikerketa-askatasuna eta irakaskuntza-askatasuna ez baitira gehiago existitzen, gutxienez koronabirusaren pandemiatik aurrera.
Orain estatuaren irrati-telebista zerbitzua laburki aipatu nahi nuke, haren aurka ekintzak hartzen ari garelako.
Hemen Austriako Irrati eta Telebista Korporazioa – ORF deitzen zaio.
Eta kanal hauek ditu: ORF1, ORF 2 eta ORF III.
Hemen oraindik oso ondo jaso ditzakezu Alemaniako estatu-hedabideak, eta, noski, kanal pribatu ugari ere.
Bakarrik erakutsi nahi dizut – hau da aurtengo inkesta, martxoan estazio hauen irismena.
Orain 40 inguru dira.
Hurbilago begiratuta, goi hamar horietan, esateko moduan, ikusten dugu:
ORF 2k irismen zabalena du, Austriako herritarren %20k egunero ikusten dute.
Hori da, bertan baitira hain deitutako "albisteak" emititzen diren.
Hara non ari den propaganda arrazionala lanean, esateko moduan.
ORF 1 bestea da.
Eta gero interesgarria da, benetan interesgarria: hirugarren postuan dago kritikatua den ServusTV, ZDFekin lepoan-lepoan.
Eta hobeto begiratuz gero, ORF III falta da.
Telefonoz hitz egin nuen pertsona hauekin, zergatik galdetuz. Beraz, datu hauek biltzen dituen
enpresa bat dago. Zergatik ez da ORF III sartuta?
Aitzaki trebe batekin, ORF-eko oso garestia eta txikia den kate bat delako: "Hain berria da,
audientzia-neurtzeen presioetatik babestu behar duzu."
Baina 15 urte daramatza martxan.
Baina haiekin izandako elkarrizketan jakin nuen ORF III %2,8an dagoela. (...) Ulertzen dut zergatik hori isilarazi nahi duten.
Aurrekontu izugarria dute, eta horrek ez du batere tarte hau justifikatzen.
Eta hori da modu honetan estali nahi dutena. (...)
Beraz, nola funtzionatzen du propagandak eta zer lortu nahi du?
Benetan lortu nahi duena baimena sortzea da – alegia, boterean daudenek edo gobernuak nahi dutena.
Ingelesezko leloa "Manufacturing Consent" da.
Horren aurrean nire erantzuna hau da: "Baimena fabrikatu egiten da".
Beraz, jendea horrela eragiten duzu, euren ustez ados egon behar dutenarekin ados egon daitezen.
Eta nola funtzionatzen du horrek?
Sentimenduei buruzkoa da.
Beti duzu emozioak barruan, zeren eta kritika-pentsamendua itzaltzen dute, oztopatzen dute.
Hau oso arriskutsua da, zeren eta ezin baikara horren aurka defendatu.
Hori da informazioa orduan gure azpikontzientzian sartzen delako.
Eta kontzientziak hori ezin du itzali. (...)
Egiten ari dena oso okerra da, eta zentsurarekin eskutik doa.
Izan ere, esateko moduan, jendea norabide jakin batean aurrez programatuta duzunean, beste iritzi bat
entzutea edo beste ikuspegi bat izatea eragotzi behar diezu.
Badira oso ospetsu diren esperimentu batzuk, eta horiek erakusten dute pertsonak beren konbikzioen
aurka jokatzera bultzatu daitezkeela, esateko moduan.
Baina proba-taldeko pertsona bakar batek bat-batean iritzi kontrakoa adierazten badu,
gehiengoak bere iritzia azkar aldatuko du.
Horregatik zentsuratzen gaituzte denok.
Oso estu deituriko iritzi-korridore bat sortzen da.
Sentimenduak besterik ez dira. Eta ez du axola zein sentimendu diren.
Hauek, zalantzarik gabe, positiboak izan daitezke, esaterako entusiasmoa, euforia eta abar, edozer izan daitekeena.
Eta orain guretzat garrantzitsua dena, batez ere klima-aldaketaren arloan, hau da: "Ni
onenetako bat naiz; ni naiz klima-babesle arduratsuena."
Horregatik guztiak ondo batera jolasten dute.
- Noski, emozio negatiboak ere badaude – gorrotoa, oso garrantzitsua.
Zure pentsamendua itzaltzeko emoziorik garrantzitsuena beldurra da.
Eta horregatik beldurra da beti sortzen den lehenengo gauza.
Mekanismo hauek direla eta, orain nire iritzia partekatzen duten pertsona guztiak, non orain uste
dudan nire iritzia zuzena dela, gaizkileak dira.
Beraz, ni onenetako bat naiz eta besteak txarrenetakoak dira.
Eta hori nahiko ondo gauzatu da.
100 urte baino gehiago daramatzate praktikatzen.
Hori, noski, helburu-taldeen araberakoa da.
Beraz, pertsona desberdinak mezuetara modu desberdinean erreakzionatzen dute.
Beldurra, ordea, dena hartzen duen zerbait da.
Beldurra sortu dezakezun bitartean, erabili dezakezu; bikaina da.
Berehala itzaltzen du pentsamendu kritikoa.
Gakoa da orain hau guztia behar bezala konbinatu behar duzula.
Orduan lortzen duzu efekturik onena.
Ni gure aurkariak hurbiltzen dituen norbait naiz.
Ni klima-sektak, klima-ayatolahak, antolatutako ekitaldietara joaten naiz, nik hala deitzen diet.
Haien hitzaldiak horrela egituratzen dira, beldurra beti lehenik sortzen den moduan.
Hain txarra da, klima-infernua eta harekin datorrena guztia, eta uholdeak gero eta handiagoak dira.
Eta ondoren dator hurrengo urratsa. Eta ondoren: gure errua da.
Benetan esan nahi duena da entzuten ari zareten zuen errua dela. Orduan denek errudun sentitzen dira.
Eta orduan esaten duzu: Baina orain salbatzailea dator, zeinak esango dizun zer egin behar duzun.
Arazoa konpontzen laguntzeko zerbait ekar dezaket.
Lagundu dezaket gauza izugarri hau gertatu ez dadin ziurtatzen.
Klima-babeserako nire zati txikia besterik ez dut egin behar.
Adibidez, auto elektriko bat gidatu behar dut, horrela klimaren babesa egiten dudalako.
Eta ni naiz gauza onak egiten dituen pertsona; onenetako bat naiz.
Hori da puntua. Horrela funtzionatzen du.
Hau hainbat hitzalditan entzun dut.
Hori benetan oso bortitza da. NLP = neurolinguistika programazioa.
Eta jendea berehala erakartzen da.
Ondoren, oso pozik daude ere arriskutsua denik ohartu direlako.
Hurrengo belaunaldirako zerbait egin nahi duzu. (...)
Eta esan bezala, birtualki hipnotizatuta dauden pertsonen artean elkartasun-efektu bat
dago, eta elkarrekin elkartasuna erakusten dute:
Guztiok gara onak, eta borrokatu egin behar dugu – errepikatzen dut – besteekin gogor
borrokatu behar dugu. Eta orain, oso garrantzitsua:
Propaganda oso erraza da identifikatzeko. Berehala ohartzen zara propaganda dela.
Zeren eta beti emozioetara heltzen baita. Zure burua behatu behar duzu.
Mezu bat edo edozer entzuten dudanean, neure burua behatu behar dut.
Eta emozionalki erreakzionatzen badut, edozein modutan ere, propaganda da.
Hau asmoz egiten da nik emozionalki erreakzionatzeko. Izan ere, esan dudan bezala, horrek nire pentsamendua oztopatzen du.
Ohitzeko pixka bat behar da. Benetan kontziente izan behar duzu.
Noski, errepikapenak puntu oso garrantzitsua da.
Eta ez etengabe bakarrik, baizik eta aldi berean hedabide guztietan.
Denak lerroan jartzea, beste ikuspegi bat ezagutu ez dadin. Izan ere, horrek sakonean zalantza txiki bat duten
pertsonak berehala nahi den iritzia baztertzera eraman ditzake.
Honek esan nahi du egia bakarra dagoela, eta, esan dudan bezala, ezin direla kritikoak diren galderak egin,
iritzi-korredorearen mugetatik kanporatuta zaudelako.
(…) Ados, eta orain benetako casus belli-ra.
Esan nuen bezala, Izotz Aro Txikiari buruzko dokumental programa bat da.
Iazko amaieran (2023ko abenduaren 29an) hiru laurdeneko ordu batez iraun zuen.
Eta hori nahiko interesgarria da.
Orain lehenengo minuta jokatuko dut, programaren sarrera:
"Eguraldiak dirudienez haien aurka konspiratu du."
Zenbat denbora iraungo dute hotz eta heze eguraldiak eta uzta-porrotek?
Eta beren seme-alaba guztiak mantendu ahal izango ote dituzte?
XVI. mendearen amaieran gizakien eta naturaren arteko harremanetan ez dago ezer egokirik dirudienik.
Lurrikara bortitz batek Viena astintzen du eta San Estebanen katedrala ere kalte egiten du.
Hotzaldi laburrak eta eguraldi muturreko gertakariak Gizakientzat Izotz Aro Txikia proba gogorra bihurtzen dute.
Gizartearen nahasmenduak XVII. mendearen hasieran Europaren autodestrukzioari atea ireki zion.
Beraz, ikusten duzuenez, Roland Emmerichen hondamendi-filmetako bat bezalakoa da – emozionalki oso
kargatuta, mehatxuzko eszenarioak, beldurra eragiten dutenak.
Eta hori da, egiaz, film luze osoan zehar nagusi den gaia, bere burua "dokumental filma" deitzen duena.
Orain errepikatzen diren sekuentzia batzuk daude, bertan deituriko "zientzialariak" agertzen direnak. Orain film
honetan deituriko "aurkikuntza zientifikoak" aurkezten dira.
Gizona (Roland Weißmann) garrantzitsua da.
Harroputz bat da, ORFko Zuzendaritza Nagusia da – zergatik den garrantzitsua azalduko dut.
Beraz, hondamendi-filma hau dugu, eta hauek dira orain zientzia-faktuak.
Eta film honetan – eta hau da gure kexaren puntu nagusia – tenperatura-grafikoak daude.
Ondoren estudioko giro batean erakusten dira, non aurkezlea agertzen den – ezaugarria den film emozionala
halako sekuentzia laburrez behin eta berriz eten egiten da – eta lehen grafikoa honela dago:
Hauek dira azken 2000 urteetako tenperaturak, eta zehazki islatzen dituzte aroak, hau da, Erromatar
Berotze Aroa, Erdi Aroko Berotze Aroa eta Izotz Aro Txikia.
- Eta ondoren, hau da, hockey-makila bat lau aldiz biderkatuta, - gero nahiko zorrotz
igotzen da eta koloreazioa ere ikus daiteke.
- Lehenik eta behin, irudi osoa hain da perspektiba-ardatzakoa ezen oraina handituta agertzen baita, koloreek bermiloira jotzen
duten bitartean – eta, adi begiratuz gero, lerroaren lodiera ere handitzen dela ikus daiteke
amaierara hurbiltzen den heinean, esateko moduan.
Baina are okerragoa da azken 12.000 urteak erakusten dituenean, honela agertzen dela.
Bai, erabat zoroa da, eta, esan genezakeen bezala, are hobea bihurtzen da.
Hark horri buruz zerbait esaten du.
Esaten du: «Hemen goiko azken gailurra —hau da, guztiz gorria den hau— guk gara».
Ez du esaten: "Hara gaude, egiazki denbora-sekuentzia bat da, han esan behar dugu"; ez, hori esaten du.
Funtsean honakoa proposatzen du: guk gara honen eragile, eta orain guk gara errudun.
Esan nahi dudana da, sinestezina dela kurba hauek bertan daudela.
- Apur bat hurbilago begiratuta, barregarria da Celsius graduak esaten duela; - beraz, nola gaizki egina dagoen ikus dezakezu.
Neurgailuei begiratuta, bat +1,4° da eta bestea +1,5°.
Beraz, honek ez ditu inolako zientzia-irizpideak betetzen.
Hau nabarmendu behar da, ORF-k ere kalitate handiko lana eskaini behar duelako.
Hau legeak eskatzen du.
Hori da nola dirudien.
Eta ez bakarrik han – hori da, esan genezakeen bezala, dokumental honetako programaren gailur absolutua.
Bertan beste gauza asko daude guztiz oker.
Eta hori izan zen gure arrazoia esateko: Itxaron segundo bat, hori gezur hutsa da, propaganda da, eta gu borroka egingo dugu.
Eta nola aurre egingo diogu horri?
Austriako izenez deitzen den kexa publikoa deritzona dago.
Beraz, ORFk ORF Legea bete ez duela uste duen edonork, eta horri geroago helduko naiz, kexa aurkez dezake
dagokion agintaritzan, Austriako Komunikazio Agintaritzan.
Emisioaren ondoren sei aste ditu kexa hau aurkezteko.
Hau zertxobait zailagoa da, sei aste hauetan 120 sinadura babesgarri lortu behar dituelako.
Eta normalean hori baino gehiago behar izaten duzu, izan ere, arrazoi formalengatik ORF-k dio horietako %20 baliogabeak direla.
Beraz, normalean 200 ekartzen ditugu. Babes handia badugu, ez da ORFren lehen kexa; batzuetan 1.000 sinadura ere izaten ditugu.
Beraz, hori ez da guretzat klub gisa arazo bat.
Baina hori lehenik konpondu behar duzu, jendeak bere ORF ekarpen-zenbakia sartu behar duelako.
Eta ekitaldi batera postu batekin joan eta, adibidez, "Hau da gure kexa, mesedez sinatu" esaten baduzu, jendea
pozik sinatzen du – baina nork daki bere ORF ekarpen-zenbakia?
Orain haiei esan behar diegu mezu elektroniko bat bidaltzeko, eta, zoritxarrez, horrek pertsonen bi heren baztertuko ditu.
Zoritxarrez, izena eman arren, ezin dute beren zenbakia bidali.
Baina normalean oztopo formal hau gainditzen dugu.
Zehazki zehaztu behar dugu zein ORF Legearen atal edo azpialdi urratu den.
Eta gero, noski, salaketa justifikatu behar dugu.
Esan dudan bezala, oso zorte ona dut lagun ditudan abokatu bikain batzuekin, haiek laguntzen digute honetan, eta horri esker
gai hau ez bakarrik kontuaren eta kritikaren aldetik, baita ikuspegi juridikotik ere behar bezala formulatu ahal izateko.
Kexa publiko hau orain bertan aurkezten ari da.
Gauza ona da ez duela inolako benetako kosturik sortzen.
Beraz, inolako tasarik ordaindu gabe kexa aurkeztu dezakezu.
Abokatu bat kontratatzeko betebeharrik ere ez dago.
Beraz, nahikoa ona zarela uste baduzu, besterik gabe egin dezakezu.
Denbora pertsonala besterik ez du behar, ez dirua.
Ondoren, oztopo formal hori gainditu ondoren, KommAustriak kexa ORFera bidaltzen du eta
abokatuek orain adierazpen bat prestatzen dute.
- Ondoren nik edo abokatuak kontra-adierazpen bat idatziko dugu, eta hau idatziz zenbait aldiz trukatu egingo da.
Hala ere, gehienez sei hilabetera, agintari honek, KommAustriak, erabaki bat hartu behar du.
Austrian hau "erabaki" deitzen zaio.
- Hau garrantzitsua da ikuspegi juridikotik, orain auzitan jar daitekeelako; - hurrengo mailara eraman daiteke.
Esanez, ondo, hori izan daiteke erabakia, baina beti dago helegite-prozesu bat.
Baina horretara iritsi aurretik, begirada hurbilago bat bota diezaiogun ORF Legeari.
Zein da ORFren eginkizun erreal?
Orain irakur dezakezu. Beraz, herritar orokorrarentzat informazio oso zabala, etab.
- Eta han dio "zientziaren bitartekaritza eta sustapena" – hori da bere misio nagusia.
Hori egitea bere betebeharra da. Eta bestelako gauza mota guztiak.
Oraindik horrela utziko dut.
Ez zait garrantzitsua orain hau xehetasunez irakurtzea.
Hala ere, beti nabarmendu ditut hitz garrantzitsuak.
Eta, gainera, programaren egitura nola antolatu behar den azaltzen duten argibide oso garbiak ere badaude.
Eta goialdean bertan dagoeneko "helburu hautaketa" dio.
Beraz, 'objective' hitza lehen aldiz agertzen da.
Eta gero esaten du iritzi kritikoak ere ordezkatuta egon behar direla.
Aniztasuna kontuan hartuta.
Legeak hala eskatzen dio.
Beherago, berriro ageri da: Iruzkinek, analisien eta abar. Objektibotasunaren printzipioak.
- Hemen berriro ikusten dugu 'objektibotasun' hitza.
Eta ondoren, edukiak nola egituratu behar dituen azaltzen duten azpiparagrafo gehiago daude.
Orain kalitatea dio.
Hori dela eta aipatu nuen grafikoan. Azken finean, grafikoa txantxa bat da.
Adibidez, grafiko honetan erabilitako datuetarako ez da iturririk eman.
Badakizu, (...) ezin dudala han edozein grafiko zahar jarri.
- Orduan, osatua, independentea, alderdiz gaindikoa eta, berriro ere, objektiboa izan behar du; - egia eta
jatorria arretaz egiaztatu behar ditu, eta egiaztagarri diren faktuetan oinarritu behar da.
Eta – biztanleriaren hezkuntzari ekarpen bat egin behar dio.
Dena egia esan, orain bikaina da.
Beraz, hala egingo balu, Austriako hedabide bikaina izango genuke.
Baina hori ez da berak egiten duena!
Orain puntura iristen gara.
- Esan ohi den instantzia-transferentzia bat dago, hau da, lehen instantzia. KommAustriak sei
hilabeteko epean, gehienez, erabakia hartuko du.
Eta gero beti bigarren instantziara joaten gara.
Zeren ORF-k galtzen duenean, hurrengo agintari gorenera jotzen baitu.
Hori da Auzitegi Administratibo Federala.
Eta nik edo gure klubak galtzen badu, beti berehala auzia hurrengo mailara eramaten dugu.
Eta hori, egia esan, nahiko ona da.
Hau hiru epaimailek osatutako epaimahaia da.
Hitzaz hitz jasota dago.
Lekukoak izendatu daitezke, eta epaitegiaren gastuak berriro ere izugarri baxuak dira, 30 euro besterik ez.
Arazo bakarra inplikatuta dauden kostuak dira.
Irabazi arren, zure gastu juridikoak oraindik zure gain geratzen dira, adituak eta antzekoak badituzu.
Zoritxarrez, hemen Austrian horrela da.
Baina hemen, Austrian, delitu-legean ere hala da.
Ondoren, agintari gorago bat ere badago – hau da agintari gorena.
Austrian beti Justizia Auzitegia deitzen zaio.
Kasu honetan Administrazio Auzitegia da, eta horren paraleloan, nahiz eta egiazki independentea izan, Konstituzio
Auzitegia dago, non, adibidez, ORF Legearen zenbait xedapen konstituzioaren aurkakoak direla salatu daitekeen.
Beraz, ez duzu arazoari zuzenean erasotzen, baizik eta esaten duzu: oinarrizko arau hau ez da konstituzionala.
Edo prozedura bera akatsak ditu.
Oraindik hori onar dezakezu.
Hori ere epaitegi bat da.
Hori da oro har epaitegi gorena – Auzitegi Konstituzionala, Auzitegi Gorenekoa.
Zein da gure esperientzia?
Beraz, hau ez da ORFaren aurka jarri dugun lehen klima-aldaketari buruzko demanda.
KommAustriak oso irizpide formal zorrotzak ditu, sinadura hauekin eta beste guztiekin – eta argi eta garbi ORFren alde dago.
Beraz, ahal den neurrian kexa oztopatzen saiatzen ari da.
Keixarien ikuspuntutik egoera orain modu desberdinean ikusi beharko litzatekeela
azaltzeko mota guztietako argudioak aurkitzen ditu.
Bigarren instantziarekin, Administrazio Auzitegi Federalarekin, oso esperientzia onak izan ditugu –
gutxienez nire harremanetan egon naizen epaimahaietan.
Han gutxi gorabehera 35 epaile ari dira lanean. Senatu asko daude, eta neutroak dira.
Prozedurak ere modu horretan garatzen dira, hauek horretan eragiteko saiakerarik egin gabe.
Hau epaitegietan oso ohikoa da.
Epaileak benetan prozeduren emaitza erabakitzeko ahalmena du, prozedurak norabide jakin batean bideratzen badira.
Gure administrazio-auzitegietan nahiko ohikoa da froga baztertzea edo, esan genezakeen bezala, lekukoak ukatzea.
Baina Nazioarteko Administrazio Auzitegian izan nuen esperientzia oso neutroa izan zen.
Baina orain zaila bihurtzen da.
Gure auzitegiak, hau da, gorenean dauden auzitegiak, guztiak politikoki izendatzen dira.
Eta horrek eremu askotan legearen nagusitasuna eraginkortasunez ezabatzen du.
Azken erabakia hartzen duten agintari gorenenak benetan objektiboak eta independenteak ez badira, edo, esan
dezagun, hori zalantzazkoa bada, noski oso arazoa da.
Bereziki Auzitegi Konstituzionala. Argi dago politikoki izendatua dela.
Eta gero, esan dudan bezala, galdera handia dago: ea bera independentzia izan dezakeen.
Eta Auzitegi Konstituzionalari buruz hitz batzuk esan nahi nituzke.
14 epaimahaikidez osatuta dago, haiek dira.
Eta hori orain oso zirraragarria da, esan dudan bezala.
Pertsona batek pentsa dezake herrialdeko epaile onenak Auzitegi Konstituzionalekoak direla. Hori batere ez da egia.
Haien artean ez dago epaile ohi bakar bat ere!
Hori egiazki sinestezina da.
Baina hala da.
Legeari buruzko ezagutza izan behar dute.
Uste dut haiek ere gradu bat, zuzenbide-gradua, amaitu behar izan dutela.
Haien artean unibertsitateko irakasle asko daude, hau da, nonbaiteko zuzenbide institutu baten buru
izan diren edo oraindik ere aktibo dauden pertsonak.
Eta administrazioan abokatu gisa lan egiten duten funtzionario asko daude – edo, okerrena dena, ministerioetako
kargu politikoetan zuzenean lan egiten duten edo egin dutenak.
Hori da funtzionario hauek politikarekiko duten hurbiltasun oso handia.
Eta okerrena da abokatuak inplikatuta daudela, eta batzuetan beren lanetan politikariak
edo alderdi politikoak ordezkatzen dituztela.
Beraz, oso argi dago gure Auzitegi Konstituzionalak joera politiko oso dramatikoa duela.
Eta hori alderdiei egozten zaie, alderdiek proposamenak egiteko eskubidea dutelako –
eta proposatzen dutena guztia onartzen delako.
Horrela, azken 20 urteotan Austrian boterea nola banatu den eta zein gobernu egon diren ikus dezakezu.
Eta gero, esateko moduan, denek beren hautagaiak Auzitegi Konstituzionalera bultzatzen dituzte.
Hori oso, oso arazo handia da, egia esan, zeren – benetan epaiketa neutroak egiten dituzten?
Adibidez, kasu bat berriki amaitu zen, eta lehen instantzian zein bigarren instantzian irabazi genuen.
Hau hiru epailez osatutako epaimahaia da. Arrazoiketa bikaina, 24 orrialde.
Eta gero ORF-k Auzitegi Konstituzionalera joan zen.
Abokatuek esan zuten: Ados, egiazki kasu erreala galdu dugu.
Politikoki izendatutako Auzitegi Konstituzionalera goaz, eta bertan Administrazio Auzitegiaren
epaia baliogabetzen dute arrazoiketa absurdo batekin.
Beraz, haiek irakurtzean, pentsatzen duzu: "Zer erretzen ari dira berriro?" Ezin da sinetsi legeak – hemen kontuz ibili
behar naiz – legearen nagusitasunak jada ez duela funtzionatzen.
Ez dut justiziaren perbertsioaz hitz egin nahi, baina harrigarria da bat-batean ematen ari diren arrazoiak.
Baina ondo lan egiten dudan abokatu bakarra orain gure Austriako Konstituzio Auzitegia Europako
Justizia Auzitegiaren aurrean aurkeztea saiatuko da.
Oraindik ere erremedio hau dugulako.
Benetan sinestezina da batzuetan ..., eta, zoritxarrez, agintari gorena dela erabakigarria.
Era berean, zein da estatuko gizon boteretsuena?
Larrialdi-egoera deklaratzen duena. Hori izan zen gure osasun ministroa koronabirusaren krisian.
Bat-batean larrialdi-egoera deklaratu du eta orain dena indargabetuta dago. Beraz,
larrialdi-egoeran konstituzioa ez da baliogarria.
Zer gehiago egin dezakegu, jada esan dut...
Ikusle maiteak, programaren azpian aurkituko duzue hitzaldi osoaren esteka.
Aukera hau aprobetxatu nahi genuke hizlariari, Dr. Bernhard Strehl-i, baita EIKE, Heartland
Institute eta CFACT plataformei ere eskerrak emateko.