Մեկ անգամ ևս առիթ կա ուշադրություն հրավիրելու ORF-ի ցուցադրված փաստագրական ֆիլմում առկա անբավարար հաղորդման վրա։
2024 թվականի Վիեննայում կլիմայի և էներգետիկայի միջազգային համաժողովում մասնակիցները տեղեկացան մանիպուլյատիվ
կլիմայական լրագրության մասին, որին ORF-ն նույնպես հակված է։
Այս կոնֆերանսի առթիվ,
Kla.TV-ն այսօր ներկայացնում է հատվածներ խորքային դասախոսությունից, որը վարել է դոկտոր Բեռնհարդ Ստրեհլը՝ ձեռնարկատեր և
ֆիզիկոս, ով մասնագիտացած է ատոմային և ճառագայթային ֆիզիկայում։
Նա դարձավ Ավստրիայի կլիմայական հետազոտողների կողքին խոզանակ՝ իր կլիմայի թեմայով ավելի քան 50 հիմնավորված դասախոսություններով։
Կորոնավիրուսային ճգնաժամի ընթացքում Ստրելը և մի քանի ընկերներ հիմնեցին IMMUN ասոցիացիան,
որը ունի երկակի նպատակ՝ բժշկական և իրավական։
Օստրիայի վարչական դատարանում բազմաթիվ իրավական միջամտությունների արդյունքում Ստրելը պարզեց, որ վարչական դատարանում
որևէ մեկին ներկայացնելու համար պարտադիր չէ լինել փաստաբան։
Իր իսկ հայտարարությունների համաձայն՝ նա արդեն անվճար ներկայացրել է բազմաթիվ մարդկանց և մինչ
օրս ավելի քան 20 գործերում ձեռք է բերել փորձ։
Ստրեհլը հայտնի է իր հստակ բացահայտումներով։
Դրա համար ողջ ավստրիական մամուլը փորձում է լռեցնել նրան՝ օգտագործելով «նացիստ» և «աջակողմյան
ծայրահեղական» կարգախոսները։ Ինչպե՞ս է կլիմայական քարոզչությունը գործում հիմնական լրատվամիջոցներում։
Դիտեք դոկտոր Ստրեհլի շատ տեղեկատու դասախոսությունը կրճատված տարբերակով՝ վերնագրված «Ավստրիայում
կլիմայական քարոզչություն։ Մենք դրան հակազդում ենք»։
(Բեռնհարդ Ստրեհլ:) ... «գլոբալ տաքացում» տերմինը իրականում սկսեց կիրառվել միայն այն բանից
հետո, երբ ավարտվեց կորոնավիրուսային ճգնաժամը։
Հանկարծ, առնվազն այստեղ՝ Ավստրիայում, «գլոբալ տաքացում» տերմինը սկսեց կիրառվել։
Նախկինում դրան միշտ անվանում էին գլոբալ տաքացում։
Դա այդպես էր 1980-ական թվականներից ի վեր։
Հետո այն հանկարծ մի փոքր թուլացավ։
Հանկարծ բոլորը սկսեցին խոսել կլիմայի փոփոխության մասին։
Կարծում եմ՝ «Կլայմեթգեյթը» այս հարցում որոշակի դեր է խաղացել։ Որովհետև անգամ զանգվածային լրատվամիջոցները նկատել
են, որ այս կլիմայական գիտության հետ ինչ-որ բան այնպես չէ։
Եվ հիմա, վերջին շրջանում, սա ծայրահեղ աստիճանի է սրվել։ Հիմա մենք ունենք գլոբալ տաքացում և կլիմայական դժոխք։
Եվ ՄԱԿ-ի գլխավոր քարտուղար Գուտերեշը խփեց գլխին՝ «գլոբալ խոհարարություն»։
Ես այստեղ մեջբերում եմ նրա նախադասությունը։
Գլոբալ տաքացման դարաշրջանը ավարտվել է։ Գլոբալ եփման դարաշրջանը սկսվել է։
Եվ ես ունեմ բնօրինակը։
Հիմա ես ձեզ ցույց կտամ, թե նա իրականում ինչ ասաց այդ պահին։
Գլոբալ տաքացման դարաշրջանը ավարտվել է։
Գլոբալ եռման դարաշրջանը եկել է։
Օդը անհնար է շնչել։
Շոգը անհանդուրժելի է։
Եվ հանածո վառելիքի շահույթի մակարդակը և կլիմայական անգործությունը անընդունելի են։
(…) Բայց նա մի քանի բան ասաց։
Օդը անհնար է շնչել։ Եվ շոգը անհանդուրժելի է։
Բայց ինձ ամենաշատը զարմացրեց այն, որ նա դա ասաց անցյալ տարվա (2023) հուլիսին՝ ՄԱԿ-ի ամբողջ Գլխավոր Ասամբլեայի առջև։
Եվ այնտեղ նույնպես շատ լրատվամիջոցների ներկայացուցիչներ կային, և դա պարզապես ընդունվեց։
Ոչ ոք ոչինչ չասաց։
Եվ հիմա ես կցանկանայի մեջբերել Ուիլ Հապերին. «Նա ի՞նչ է ծխել?»
Հիմա անցնենք առաջ։
Մեկ այլ համեմատաբար նոր տերմին է «կլիմայական ճգնաժամը»։
Հիմա ամեն ինչ պարզապես ճգնաժամ է։
Եվ ես նաև բոլոր ավստրիական լրատվամիջոցներում կլիմայական ճգնաժամը հերքում եմ։
Եվ ով հիմա ասում է՝ «Մի րոպե, դա կարող է մի փոքր այլ լինել», նրան անմիջապես պիտակավորում
են որպես մերժող, կլիմայական ճգնաժամը մերժող։
Մենք ճշգրիտ գիտենք, թե ինչու է այն օգտագործվում։
Իհարկե, սա օգտագործվում է, քանի որ կան Հոլոքոստը հերքողներ, և մեզ դասակարգում են նույն կատեգորիայի մեջ։
Այստեղ՝ գերմանախոս աշխարհում, կա ինչ-որ չափազանց նենգ բան։
Սա կոչվում է «Կլիմայական լրագրության ցանց»։
Այնտեղ աշխատում են մի քանի հարյուր լրագրողներ և մեդիա ոլորտի մասնագետներ։
Այն նշում է, թե որ բառերն են պետք է օգտագործվեն։
Մարդիկ այլևս չեն օգտագործում «կլիմայի փոփոխություն» տերմինը, քանի որ այն չափազանց անվնաս է։
Պետք է օգտագործվի «կլիմայական ճգնաժամ» տերմինը։
Սա, ըստ էության, տրամադրում է թույլատրելի արտահայտությունների բառարան՝ ապահովելու համար, որ
հաղորդագրությունը հնարավորինս դրամատիկ հնչի։
Եվ ես սա նշում եմ, որովհետև ORF-ից էլ խմբագիրներ են ներկա։
Եվ հետո մենք կբացատրենք, թե ինչու սա կարևոր է։ (...)
Եվ, իհարկե, կա սոցիալական մեդիա, որտեղ հատկապես երիտասարդները գրեթե կպած են էկրաններին և իրենց
բոլոր տեղեկությունները ստանում են սոցիալական մեդիայից։
Մենք նաև Ավստրիայում ունենք այլընտրանքային մեդիա։
(…) Նրանք ունեն շատ լավ տեսականի։
Այնուամենայնիվ, լայն հանրությունը խուսափում է այս լրատվամիջոցներից, քանի որ դրանք
նույնպես պիտակավորված են որպես աջ ծայրահեղական։
Եվ Ավստրիայում ամենավատն են դպրոցներն ու համալսարանները։
Սա մաքուր քարոզչություն, ինդոկտրինացիա և իդեոլոգիա է…
Դա անհավանական է։
Անհավանական է, թե ինչ է կատարվում։
Ես ընդհանրապես չեմ հասկանում, թե ինչպես դա հնարավոր է։ Ինձ համար սրանք այլևս համալսարաններ չեն։
Ես սովորել եմ Վիեննայի տեխնոլոգիական համալսարանում։
Բայց ինչ է կատարվում այսօր, իրականում Բոլոնայից ի վեր, երբ նրանք ներդրեցին այս
համակարգը, դրանք ինձ համար այլևս համալսարաններ չեն։
Քանի որ հետազոտության և դասավանդման ազատությունը այլևս գոյություն չունի, առնվազն կորոնավիրուսի համաճարակից ի վեր։
Հիմա ես կցանկանայի կարճ նշել պետական հեռարձակման ծառայությունը, քանի որ մենք դրա դեմ միջոցներ ենք ձեռնարկում։
Այստեղ այն կոչվում է Ավստրիական հեռարձակման կորպորացիա – ORF։
Եվ այն ունի այս ալիքները՝ ORF1, ORF 2 և ORF III։
Այստեղ դեռ շատ լավ կարելի է ընդունել գերմանական պետական հեռարձակումները, ինչպես նաև, իհարկե, բազմաթիվ մասնավոր ալիքներ։
Ես պարզապես ուզում եմ ցույց տալ ձեզ՝ սա այս տարվա հարցումն է, մարտ ամսվա այս կայանների լսելիության տիրույթը։
Հիմա դա մոտ 40 է։
Եթե ավելի ուշադիր նայենք, այսպես կոչված առաջին տասնյակին, տեսնում ենք, որ:
ORF 2-ն ունի ամենալայն լսարան՝ օրական այն դիտում է ավստրիացիների 20%-ը։
Դա այն պատճառով է, որ հենց այնտեղ են հեռարձակվում կոչված «լուրերը»։
Այսպիսով, կարելի է ասել, որ հենց այստեղ է գործում ռացիոնալ քարոզչությունը։
ORF 1-ը մյուսն է։
Եվ հետո հետաքրքիր է, իսկապես հետաքրքիր է, երրորդ տեղում է քննադատական հեռարձակող ServusTV-ն, որը գրեթե հավասար է ZDF-ին։
Եվ եթե ավելի ուշադիր նայեք, ORF III-ը բացակայում է։
Ես հեռախոսով խոսեցի այս մարդկանց հետ և հարցրի, թե ինչու։ Ուրեմն կա մի ընկերություն, որը
հավաքում է այս տվյալները։ Ինչու՞ ORF III-ը ներառված չէ։
Խելացի պատրվակով, քանի որ դա ORF-ի շատ թանկ, փոքր ալիք է. «Այն այնքան երիտասարդ է, որ
պետք է պաշտպանել այն ռեյտինգների ճնշումից»:
Բայց այն գործում է արդեն 15 տարի։
Բայց նրանց հետ զրույցում պարզեցի, որ ORF III-ը 2.8%-ի վրա է։ (...) Ես հասկանում եմ, թե ինչու են ուզում դա ճնշել։
Նրանք ունեն հսկայական բյուջե, և դա իրականում ընդհանրապես չի արդարացնում այս տիրույթը։
Եվ հենց դա են նրանք ուզում այս կերպ ծածկել։ (...)
Ուրեմն ինչպես է գործում քարոզչությունը և ինչի է այն ձգտում հասնել?
Իրականում այն, ինչը ցանկանում է հասնել, համաձայնություն ստեղծելն է՝ այն բանի համար, ինչ
ուզում են իշխանավորները կամ կառավարությունը։
Անգլերեն կարգախոսը «Համաձայնության արտադրություն» է։
Իմ պատասխանը սրան այս է՝ «Համաձայնությունը կեղծվում է»։
Այսպիսով, դու մարդկանց այնպես ես ազդում, որ նրանք համաձայնեն այն բանի հետ, ինչի հետ պետք է համաձայնեն։
Եվ դա ինչպես է աշխատում?
Դա վերաբերում է զգացմունքներին։
Դուք միշտ ունեք ներսում զգացմունքներ, որովհետև դրանք անջատում են քննադատական մտածողությունը, այն խափանում են։
Սա շատ վտանգավոր է, քանի որ մենք չենք կարող դրա դեմ պաշտպանվել։
Սա այն պատճառով է, որ տեղեկատվությունը հետո մտնում է մեր ենթագիտակցության մեջ։
Եվ գիտակցությունը չի կարող դա անջատել։ (...)
Այն, ինչ արվում է, շատ վատ է, և դա ձեռք ձեռքի է տալիս ցենզուրայի հետ։
Քանի որ, ասենք, մարդկանց նախապես ծրագրավորել ես մի ուղղությամբ, պետք է խուսափես նրանց թույլ տալ
լսել այլ կարծիք կամ ձեռք բերել այլ պատկերացում։
Կան շատ հայտնի փորձեր, որոնք ցույց են տալիս, որ մարդկանց կարելի է ազդել՝ գործելու իրենց համոզմունքների դեմ, կարելի է ասել։
Բայց եթե փորձարկման խմբի միակ անդամը հանկարծ հակառակ կարծիք հայտնի, ապա մեծամասնությունը արագ կփոխի իր կարծիքը։
Դրա համար մեզ բոլորիս սենզուրա են կիրառում։
Շատ նեղ, այսպես կոչված, կարծիքների միջանցք է ստեղծվում։
Ամեն ինչ զգացմունքների մասին է։ Եվ չի կարևոր, թե ինչ զգացմունքներ։
Դրանք անշուշտ կարող են դրական լինել, օրինակ՝ ոգևորություն, էյֆորիա և այլն, ինչ էլ որ լինի։
Եվ ինչը մեզ համար հիմա կարևոր է, հատկապես կլիմայի փոփոխության ոլորտում, սա է՝ «Ես լավ մարդկանցից
մեկն եմ; ես ամենաեռանդուն կլիմայի պաշտպանն եմ»։
Դրա համար նրանք բոլորը լավ համագործակցում են։
- Իհարկե, կան նաև բացասական զգացմունքներ – ատելություն, շատ կարևոր։
Ձեր մտածողությունը անջատելու համար ամենակարևոր զգացմունքն է վախը։
Եվ հենց դրա համար վախն է միշտ առաջինը, որը արտադրվում է։
Այս մեխանիզմների պատճառով բոլոր նրանք, ովքեր այժմ կիսում են իմ կարծիքը, և ես այժմ համոզված
եմ, որ իմ կարծիքը ճիշտ է, դառնում են վատ մարդիկ։
Այսպիսով, ես լավ մարդկանցից մեկն եմ, իսկ մյուսները վատ մարդիկ են։
Եվ դա բավականին լավ է ստացվել։
Նրանք ավելի քան 100 տարի պրակտիկա են անում։
Դա, իհարկե, կախված է թիրախային խմբերից։
Ուստի տարբեր մարդիկ հաղորդագրություններին տարբեր կերպ են արձագանքում։
Սակայն վախը ամեն ինչ ընդգրկող մի բան է։
Եթե կարող ես վախ առաջացնել, կարող ես այն օգտագործել; դա հիանալի է։
Այն անմիջապես ճնշում է քննադատական մտածողությունը։
Կարևորն այն է, որ հիմա դուք պետք է ճիշտ կերպով համադրեք այս ամենը։
Այդ դեպքում դուք կստանաք լավագույն արդյունքները։
Ես այն մարդն եմ, ով մոտենում է մեր հակառակորդներին։
Ես գնում եմ կլիմայական սեկտի, կլիմայական այաթոլլաների կազմակերպած միջոցառումներին, ինչպես ես նրանց եմ անվանում։
Նրանց դասախոսությունները կառուցված են այնպես, որ վախը միշտ առաջինն է առաջանում։
Այնքան սարսափելի է՝ կլիմայական դժոխք և դրա հետ կապված ամեն ինչ, և ջրհեղեղները մեծանում են։
Եվ հետո գալիս է հաջորդ քայլը։ Եվ հետո ասվում է՝ դա մեր մեղքն է։
Իրականում մենք նկատի ունենք, որ մեղավոր եք դուք՝ ովքեր լսում եք։ Այնուհետև բոլորը մեղավոր են զգում։
Եվ հետո դու ասում ես՝ բայց հիմա գալիս է փրկիչը, որը կասի ձեզ, թե ինչ պետք է անեք։
Կա մի բան, որով ես կարող եմ նպաստել խնդրի լուծմանը։
Ես կարող եմ օգնել ապահովել, որ այս սարսափելի բանն չպատահի։
Ես պարզապես պետք է իմ բաժինը կատարեմ կլիմայի պաշտպանության համար։
Ես պետք է վարեմ էլեկտրական մեքենա, օրինակ, որովհետև այդպես ես պաշտպանում եմ կլիմայը։
Ես եմ այն մարդը, ով լավ բաներ է անում; ես լավ մարդկանցից մեկն եմ։
Դա է կետը։ Այդպես է աշխատում։
Ես մի քանի դասախոսություններում լսել եմ սա։
Դա իսկապես բավական դաժան է։ NLP = նեյրոլինգվիստիկ ծրագրավորում։
Եվ մարդիկ իսկապես դրանով գրավված են։
Այնուհետև նրանք նույնպես չափազանց ուրախ են, որ հասկացել են, թե որքան վտանգավոր է դա։
Դուք ուզում եք հաջորդ սերնդի համար ինչ-որ բան անել։ (...)
Եվ ինչպես ասացի, վիրտուալ հիպնոզի ենթարկված մարդկանց շրջանում առկա է համերաշխության էֆեկտ, և նրանք
միմյանց նկատմամբ համերաշխություն են ցուցաբերում։
Մենք բոլորս լավ մարդիկ ենք, և մենք պետք է – կրկնում եմ – մենք պետք է շատ կոշտ պայքարենք մյուսների դեմ։ Եվ հիմա, շատ կարևոր է։
Պրոպագանդան շատ հեշտ է ճանաչել։ Դուք կարող եք անմիջապես հասկանալ, որ դա պրոպագանդա է։
Քանի որ ամեն ինչ միշտ զգացմունքների վրա է հանգում։ Դու պետք է հետևես ինքդ քեզ։
Երբ ես լսում եմ հաղորդագրություն կամ որևէ բան, պետք է հետևեմ ինքս ինձ։
Եվ եթե ես էմոցիոնալ արձագանքեմ, ինչպիսին էլ որ լինի, ապա դա պրոպագանդա է։
Սա դիտմամբ է արվում, որպեսզի ես էմոցիոնալ արձագանքեմ։ Քանի որ, ինչպես ասացի, դա խոչընդոտում է իմ մտածողությանը։
Դրան մի փոքր ժամանակ է պետք սովորելու համար։ Դու իսկապես պետք է դրա մասին տեղյակ լինես։
Իհարկե, կրկնությունը շատ կարևոր կետ է։
Եվ ոչ միայն անընդհատ, այլև բոլոր լրատվամիջոցներում միաժամանակ։
Բոլորին համահունչ դարձնել, որպեսզի այլ տեսակետ հայտնի չդառնա։ Քանի որ դա կարող է ստիպել նրանց, ովքեր խորքում մի
փոքր կասկած են պահում, անմիջապես հրաժարվել ցանկալի կարծիքից։
Սա նշանակում է, որ միայն մեկ ճշմարտություն կա, և, ինչպես ասացի, քննադատական հարցեր չպետք է տալ, քանի
որ ձեզ թույլատրված չէ հեռանալ կարծիքների միջանցքից։
(…) Լավ, և հիմա անցնենք իրական պատերազմի պատճառին։
Ինչպես ասացի, սա փաստավավերագրական ծրագիր է Փոքր սառնամանիքի մասին։
Այն ցուցադրվեց անցյալ տարվա վերջին (2023 թ. դեկտեմբերի 29-ին) երեք քառորդ ժամ տևողությամբ։
Եվ դա բավականին հետաքրքիր է։
Հիմա ես կհնչեցնեմ առաջին րոպեն՝ այս ծրագրի ներածությունը։
"Թվում է, եղանակը նրանց դեմ դավ է հյուսել։
Որքա՞ն կշարունակվեն սառը, խոնավ եղանակը և բերքի ձախողումները։
Եվ արդյոք նրանք կկարողանան ապահովել իրենց բոլոր երեխաներին։
16-րդ դարի վերջում մարդկանց և բնության միջև հարաբերություններում այլևս ոչինչ ճիշտ չէ թվում։
Սաստիկ երկրաշարժը դողեցնում է Վիեննան և անգամ վնասում է Սուրբ Ստեփանոսի տաճարը։
Սառնամանիքները և ծայրահեղ եղանակային երևույթները Փոքր սառցե դարաշրջանը մարդկանց համար ծանր փորձություն են դարձնում։
Հասարակության անկարգությունները 17-րդ դարի սկզբին Եվրոպայի ինքնաոչնչացման դուռը բացեցին։
Այսպիսով, տեսնում եք, դա նման է Ռոլանդ Էմերիխի աղետային ֆիլմերից մեկին՝ չափազանց հուզական
լիցքավորված, սպառնացող սցենարներով, վախ առաջացնող։
Եվ դա, իրականում, ամբողջ այս ֆիլմի թեման է, որը իրեն «դոկումենտալ ֆիլմ» է անվանում։
Այժմ ֆիլմում բազմիցս ցուցադրվում են այնպես կոչված «գիտնականների» կադրեր։ Այժմ այս ֆիլմում
ներկայացվում են այնպես կոչված «գիտական հայտնագործություններ»։
Տղամարդը (Roland Weißmann) կարևոր է։
Նա մեծամիտ մարդ է, ORF-ի գլխավոր տնօրենն է – կասեմ, թե ինչու դա կարևոր է։
Այսպիսով, մենք ունենք այս աղետային ֆիլմը, և սրանք այժմ գիտական փաստերն են։
Եվ այս ֆիլմում՝ և սա մեր բողոքի հիմնական կետն է՝ կան ջերմաստիճանի գրաֆիկներ։
Դրանք հետո ցուցադրվում են ստուդիական միջավայրում, որտեղ հայտնվում է հաղորդավարը – այս կարճ հատվածները բազմիցս
ընդհատում են էմոցիոնալ ֆիլմը – և առաջին գրաֆիկը այսպիսին է՝
Սրանք վերջին 2000 տարիների ջերմաստիճաններն են, և դրանք ճշգրիտ արտացոլում են տվյալ ժամանակաշրջանները՝ Հռոմեական տաք
շրջանը, Միջնադարյան տաք շրջանը և Փոքր սառնամանիքի դարաշրջանը։
- Եվ հետո, այսինքն՝ սա կարծես հոկեյի ձող է, բայց չորս անգամ մեծացված, - հետո այն բավական կտրուկ
բարձրանում է, և դուք կարող եք նաև տեսնել գունավորումը։
Առաջին հերթին, ամբողջ պատկերը այնքան հեռանկարային է, որ ներկան պատկերված է մեծացված ձևով՝ գույները հակված են
կարմիրին, և եթե ուշադիր նայեք, գծի հաստությունը ևս, կարելի է ասել, ավելանում է դեպի վերջ։
Բայց ավելի վատն այն է, որ երբ ցույց է տալիս վերջին 12 000 տարիները, այն այսպես է երևում։
Այո, լրիվ խելագարություն է, և, կարելի է ասել, դառնում է էլ ավելի լավ։
Նա դրա մասին ինչ-որ բան ասում է։
Նա ասում է՝ «Վերջին գագաթը այստեղ, այսինքն՝ սա, որը ամբողջովին կարմիր է, դա մենք ենք»։
Նա չի ասում՝ «ահա մենք ենք, իրականում քրոնոլոգիական հերթականություն», մենք պետք
է ասեինք՝ «ոչ», բայց նա հենց դա է ասում։
Նա, ըստ էության, առաջարկում է՝ մենք ենք այս ամենի պատճառը, հիմա մենք ենք մեղավոր։
Ես նկատի ունեմ, անհավանական է, որ այնտեղ այս կորերը կան։
- Եթե մի փոքր ավելի ուշադիր նայեք, ծիծաղելի է, որ նշված է ըստ Սելսիուսի աստիճանների; -
այսպես կարող եք տեսնել, թե որքան թերի է պատրաստված։
Եթե նայեք սանդղակներին, մեկը +1.4° է, իսկ մյուսը +1.5°։
Այսպիսով, սա ընդհանրապես չի համապատասխանում որևէ գիտական չափանիշի։
Սա կարևոր է նշել, քանի որ ORF-ն նույնպես պարտավոր է մատուցել բարձրորակ աշխատանք։
Սա իրավական պահանջ է։
Այսպիսին է դրա տեսքը։
Եվ ոչ միայն այնտեղ – դա, կարելի է ասել, այս փաստավավերագրական ծրագրի անվիճելի գագաթնակետն է։
Այնտեղ կան բազմաթիվ այլ բաներ, որոնք ամբողջությամբ սխալ են։
Եվ դա մեզ ստիպեց ասել՝ «Մի վայրկյան, սա ինչպիսի ստ է, սա քարոզչություն է, մենք պատրաստվում ենք պայքարել»։
Եվ ինչպես ենք մենք դրան հակազդում?
Գոյություն ունի այն, ինչը Ավստրիայում կոչվում է «հանրային բողոք»։
Ուստի յուրաքանչյուր ոք, ով կարծում է, որ ORF-ը չի կատարել ORF-ի մասին օրենքի պահանջները, որոնց մասին ես
կանդրադառնամ ավելի ուշ, կարող է բողոք ներկայացնել համապատասխան մարմին՝ Ավստրիայի հաղորդակցության հանձնաժողովին։
Նա հեռարձակումից հետո վեց շաբաթ ժամանակ ունի այս բողոքը ներկայացնելու համար։
Սա մի փոքր ավելի դժվար է դարձել, քանի որ նա պետք է վեց շաբաթվա ընթացքում հավաքի 120 աջակցող ստորագրություն։
Եվ սովորաբար ձեզ հարկավոր է ավելի շատ, քանի որ ֆորմալ պատճառներով ORF-ը հայտարարում է, որ դրանց 20 տոկոսը անվավեր է։
Ուստի մենք սովորաբար բերում ենք 200 ստորագրություն։ Եթե ունենք մեծ աջակցություն, դա ORF-ի առաջին բողոքը
չէ, երբեմն նույնիսկ ունենում ենք 1000 ստորագրություն։
Ուստի դա մեզ համար որպես ակումբ խնդիր չէ։
Բայց նախ պետք է դա կարգավորեք, որովհետև մարդիկ պետք է մուտքագրեն իրենց ORF մասնակցության համարը։
Եվ եթե դուք գնաք միջոցառման, որտեղ կա ստենդ, և ասեք, օրինակ՝ «Սա մեր բողոքն է, խնդրում ենք ստորագրել», մարդիկ ուրախությամբ
կստորագրեն, բայց ո՞վ գիտի իրենց ORF մասնակցության համարանիշը։
Հիմա մենք ստիպված ենք նրանց ասել, որ այն մեզ էլփոստով ուղարկեն, և, ցավոք, դա կհեռացնի մարդկանց երկու երրորդը։
Ցավոք, չնայած նրանք գրանցվել են, նրանք չեն կարող ուղարկել իրենց համարը։
Բայց մենք սովորաբար հաջողվում է հաղթահարել այս ֆորմալ խոչընդոտը։
Մենք պետք է հստակ նշենք, թե ORF-ի օրենքի որ բաժինը կամ նույնիսկ որ ենթաբաժինը է խախտվել։
Եվ հետո, իհարկե, մենք պետք է հիմնավորենք բողոքը։
Ինչպես ասացի, ես շատ բախտավոր եմ, որ ընկերներ եմ մի քանի շատ լավ փաստաբանների հետ, ովքեր օգնում են մեզ այս հարցում, որպեսզի մենք
կարողանանք այն ճիշտ ձևակերպել իրավական տեսանկյունից, ոչ միայն հարցի էության և
քննադատության առումով, այլև իրավական տեսանկյունից։
Այս հանրային բողոքը ներկայացվում է հենց հիմա։
Լավն այն է, որ դա որևէ իրական ծախս չի առաջացնում։
Ուստի դուք կարող եք բողոք ներկայացնել առանց որևէ վճար կատարելու։
Նաև պարտավորություն չկա փաստաբան ներգրավելու։
Այսպիսով, եթե կարծում ես, որ բավական լավ ես, կարող ես ուղղակի անել դա։
Դրա համար անհրաժեշտ է միայն անձնական ժամանակ, ոչ թե գումար։
Հետո, երբ պաշտոնական խոչընդոտը հաղթահարվում է, KommAustria-ն բողոքը ուղարկում է ORF-ին, և
փաստաբանները այժմ հայտարարություն են տարածում։
- Այնուհետև ես կամ փաստաբանը կգրենք հակադարձ հայտարարություն, - և այն մի քանի անգամ գրավոր փոխանակվելու է։
Այնուամենայնիվ, առավելագույնը վեց ամսվա ընթացքում այս մարմինը՝ KommAustria-ն, պետք է որոշում կայացնի։
Ավստրիայում սա կոչվում է «որոշում»։
- Սա իրավական տեսանկյունից կարևոր է, քանի որ այժմ այն կարելի է վիճարկել; - այն կարելի է հասցնել հաջորդ մակարդակի։
Ասելով՝ «լավ, դա կարող է լինել որոշումը, բայց միշտ կա բողոքարկման գործընթաց»։
Բայց նախքան դրան անցնելը, եկեք ավելի մանրամասն նայենք ORF-ի մասին օրենքին։
Ի՞նչ է հենց ORF-ի լիազորությունների շրջանակը?
Դուք կարող եք հիմա դրա միջով կարդալ։ Այսպիսով՝ լայն հանրության համար համապարփակ տեղեկատվություն և այլն։
- Եվ այնտեղ գրված է «գիտության միջնորդություն և խթանում» – դա նրա հիմնական առաքելությունն է։
Դա նրա պարտավորությունն է։ Եվ բազմաթիվ այլ բաներ։
Առայժմ այդպես կթողնեմ։
Հիմա կարևոր չէ, որ ես սա մանրամասն կարդամ։
Ես միևնույնն է միշտ ընդգծել եմ կարևոր բառերը։
Եվ հետո կան նաև շատ հստակ ցուցումներ այն մասին, թե ինչպես պետք է կառուցված լինի ծրագիրը։
Եվ հենց վերևում արդեն գրված է «օբյեկտիվ ընտրություն»։
Այսպիսով, «օբյեկտիվ» բառը առաջին անգամ է հայտնվում։
Եվ հետո ասվում է, որ պետք է ներկայացվեն նաև քննադատական կարծիքները։
Հաշվի առնելով բազմազանությունը։
Նա օրենքով պարտավոր է դա անել։
Ավելի ներքև կրկին նշվում է՝ մեկնաբանություններ, վերլուծություններ և այլն։ Օբյեկտիվության սկզբունքներ։
Այստեղ կրկին տեսնում ենք «օբյեկտիվություն» բառը։
Եվ հետո կան լրացուցիչ ենթաբաժիններ այն մասին, թե ինչպես նա պետք է կառուցի բովանդակությունը։
Հիմա գրված է «որակ»։
Դրա համար էլ ես այն նշեցի գրաֆիկայում։ Գրաֆիկան, ի վերջո, կատակ է։
Օրինակ, այս գրաֆում օգտագործված տվյալների աղբյուրը չի նշվել։
Դու գիտես, (...) ես այնտեղ պարզապես ցանկացած հին գրաֆիկա չեմ կարող դնել։
- Այնուհետև նա պետք է լինի համապարփակ, անկախ, ոչ կուսակցական և, կրկին, օբյեկտիվ; - նա պետք է ուշադիր ստուգի
ճշմարտությունը և նաև ծագումը, և պետք է հենվի ստուգելի փաստերին։
Եվ – այն պետք է նպաստի բնակչության կրթությանը։
Իրականում հիմա ամեն ինչ իսկապես հրաշալի է։
Այսպիսով, եթե նա դա աներ, մենք Ավստրիայում կունենայինք իսկապես հիանալի միջոց։
Բայց նա դա չի անում։
Հիմա հասնում ենք կետին։
Կոչվում է գործի փոխանցում, այսինքն՝ առաջին ատյան։ KommAustria-ն առավելագույնը վեց ամսվա ընթացքում կկայացնի որոշում։
- Եվ հետո մենք միշտ գնում ենք երկրորդ դեպքին։
Քանի որ երբ ORF-ը պարտվում է, այն դիմում է հաջորդ բարձրագույն իշխանությանը։
Դա Ֆեդերալ վարչական դատարանն է։
Եվ եթե ես կամ մեր ակումբը պարտվի, մենք միշտ անմիջապես հարցը բարձրացնում ենք հաջորդ մակարդակի։
Եվ դա իրականում բավական լավ է։
Սա երեք դատավորներից բաղկացած պանել է։
Այն գրանցված է բառ առ բառ։
Վկաների անունները կարելի է նշել, իսկ դատարանի ծախսերը կրկին աներևակայելիորեն ցածր են՝ ընդամենը 30 եվրո։
Միակ խնդիրը ծախսերն են։
Չնայած հաղթեք, ձեր սեփական իրավաբանական ծախսերը՝ մասնագետների և նման այլ ծախսերը, դեռևս ձեր վրա են մնում։
Ցավոք, Ավստրիայում հենց այդպես է։
Բայց Ավստրիայում քրեական իրավունքում նույնպես այդպես է։
Հետո կա ավելի բարձր իշխանություն՝ դա ամենաբարձր իշխանությունն է։
Այստեղ Ավստրիայում այն միշտ կոչվում է Արդարադատության դատարան։
Այս դեպքում դա վարչական դատարանն է, և դրա զուգահեռ, թեև գործնականում անկախ, գործում է Սահմանադրական
դատարանը, որտեղ, օրինակ, կարելի է բողոքարկել, որ ORF-ի մասին օրենքի որոշ դրույթներ հակասահմանադրական են։
Այսպիսով, դուք խնդիրը ուղղակիորեն չեք հարձակվում, այլ ասում եք՝ այս հիմնարար կարգավորումը սահմանադրությանը հակասում է։
Կամ ընթացակարգն ինքնին սխալներ ունի։
Դու դեռ կարող ես դա ընդունել։
Դա նույնպես դատարան է։
Դա ընդհանուր առմամբ ամենաբարձր դատարանն է՝ Սահմանադրական դատարանը, Գերագույն դատարանը։
Ի՞նչ է մեր փորձը?
Այսպիսով, սա ոչ առաջին կլիմայի փոփոխության դեմ հայցն է, որը մենք ներկայացրել ենք ORF-ի դեմ։
KommAustria-ն ունի շատ խիստ ֆորմալ չափանիշներ՝ այդ ստորագրումներով և ամեն ինչով, և ակնհայտորեն կողմ է ORF-ին։
Ուստի նա փորձում է հնարավորինս խոչընդոտել բողոքը։
Նա գտնում է ամենատարբեր փաստարկներ, թե ինչու իրավիճակը այժմ պետք է դիտվի այլ կերպ, քան այնպես, ինչպես դիտարկում են բողոքողները։
Մենք շատ լավ փորձեր ենք ունեցել երկրորդ ատյանում՝ Ֆեդերալ վարչական դատարանում, առնվազն այն
դատավորների պալատների հետ, որոնց հետ ես գործ եմ ունեցել։
Այնտեղ աշխատում են մոտավորապես 35 դատավորներ։ Կան բավականին շատ սենատներ, և դրանք չեզոք են։
Գործընթացները նույնպես իրականացվում են այնպես, որ դրանք չեն փորձում դա ազդել։
Սա դատարաններում շատ տարածված է։
Եթե վարույթները ուղղորդվեն որոշակի ուղղությամբ, դատավորը կարող է իրականում որոշել վարույթների ելքը։
Մեր վարչական դատարաններում բավականին հաճախ ապացույցները մերժվում են կամ, կարելի է ասել, վկաներին մերժում են։
Բայց իմ փորձը Դաշնային վարչական դատարանի հետ շատ չեզոք է։
Բայց հիմա դա բարդանում է։
Մեր դատարանները, այսինքն՝ գերագույն դատարանները, բոլորը քաղաքական նշանակմամբ են։
Եվ դա փաստացիորեն վերացնում է օրինականության սկզբունքը բազմաթիվ ոլորտներում։
Քանի որ եթե վերջնական որոշում կայացնող գերագույն իշխանությունները այլևս իսկապես, կամ ասենք՝ այնպիսի իրավիճակում,
երբ կասկածելի է, արդյոք նրանք իսկապես օբյեկտիվ և անկախ են, դա, իհարկե, շատ խնդիրներ է առաջացնում։
Հատկապես Սահմանադրական դատարանը։ Այն ակնհայտորեն քաղաքական նշանակմամբ է։
Եվ հետո, ինչպես ասացի, կա մեծ հարց՝ արդյոք նա իսկապես կարող է լինել անկախ։
Եվ ես կցանկանայի մի քանի խոսք ասել Սահմանադրական դատարանի մասին։
Այն բաղկացած է 14 դատավորներից, ահա նրանք։
Եվ, ինչպես ասացի, դա հիմա շատ հուզիչ է։
Մեկը կարող է կարծել, որ երկրի լավագույն դատավորները աշխատում են Սահմանադրական դատարանում։ Դա ընդհանրապես այդպես չէ։
Նրանց մեջ ոչ մի նախկին դատավոր չկա։
Դա իսկապես անհավանական է։
Բայց այդպես է։
Նրանք պետք է իրավաբանական գիտելիքներ ունենան։
Ես կարծում եմ, որ նրանք նույնպես պետք է ավարտած լինեն բակալավրիատը, իրավագիտության բակալավրիատը։
Նրանց մեջ շատ են համալսարանական պրոֆեսորները, այսինքն՝ մարդիկ, որոնք երբևէ գլխավորել են
որևէ իրավաբանական ինստիտուտ կամ դեռևս ակտիվ են։
Եվ կան բազմաթիվ պետական ծառայողներ, որոնք վարչակազմում աշխատում են որպես փաստաբաններ, կամ, ամենավատը, որոնք
նաև աշխատում են կամ աշխատել են ուղղակիորեն քաղաքական պաշտոններում նախարարություններում։
Դա այս պետական ծառայողների քաղաքականության հետ չափազանց մտերիմ հարաբերությունն է։
Եվ ամենավատն այն է, որ ներգրավված են փաստաբաններ, որոնք որոշ դեպքերում իրենց աշխատանքում ներկայացնում են
քաղաքական գործիչներին կամ քաղաքական կուսակցություններին։
Ուստի ակնհայտ է, որ մեր Սահմանադրական դատարանը չափազանց դրամատիկ քաղաքական կողմնակալություն ունի։
Եվ սա կարելի է վերագրել կողմերին, քանի որ կողմերը իրավունք ունեն առաջարկություններ
անելու, և նրանց առաջարկած ամեն ինչ հաստատվում է։
Այսպիսով, դուք կարող եք պարզապես տեսնել, թե ինչպես է վերջին 20 տարիների ընթացքում Ավստրիայում բաշխվել
իշխանությունը և որոնք են այնտեղ եղել կառավարությունները։
Եվ հետո նրանք, կարելի է ասել, իրենց թեկնածուներին բոլորը հրում են Սահմանադրական դատարան։
Դա, անկեղծ ասած, շատ, շատ խնդրահարույց է, որովհետև՝ արդյոք նրանք իսկապես անաչառ դատողություններ են անում՞
Օրինակ, վերջերս ավարտվեց մի գործ, որը մենք շահեցինք առաջին ատյանում և երկրորդ ատյանում։
Սա երեք դատավորներից բաղկացած պանել է։ Գերազանց հիմնավորում, 24 էջ։
Եվ հետո ORF-ը դիմեց Սահմանադրական դատարան։
Փաստաբանները ասացին. «Լավ, մենք իրականում պարտվել ենք այս գործը»:
Մենք դիմում ենք Սահմանադրական դատարան, որը քաղաքական հիմունքներով է նշանակվում, և նրանք անիմաստ
հիմնավորմամբ չեղյալ են հայտարարում վարչական դատարանի վճիռը։
Երբ դրանք կարդում ես, մտածում ես՝ «Նորից ի՞նչ են ծխել»։ Անհավանական է, թե ինչպես օրենքը — պետք է զգույշ
լինեմ — ինչպես օրենքի գերակայությունը այլևս չի գործում։
Ես չեմ ուզում խոսել արդարադատության խեղաթյուրման մասին, բայց անհավանական է, թե ինչպիսի արդարացումներ են հանկարծ առաջ քաշվում։
Բայց միակ փաստաբանը, որի հետ ես լավ համագործակցում եմ, հիմա փորձելու է մեր Ավստրիայի Սահմանադրական
դատարանը ներկայացնել Եվրոպական արդարադատության դատարան։
Քանի որ մենք դեռ ունենք այս միջոցը։
Իրոք անհավանական է, թե երբեմն ինչպես ..., և, ցավոք, վերջնական որոշումը կայացնում է բարձրագույն իշխանությունը։
Նույն կերպ, ո՞վ է նահանգի ամենաազդեցիկ մարդը։
Այն, ով հայտարարում է արտակարգ դրություն։ Դա մեր առողջապահության նախարարն էր կորոնավիրուսային ճգնաժամի ժամանակ։
Նա հանկարծ հայտարարում է արտակարգ դրություն, և այժմ ամեն ինչ չեղարկված է։ Արտակարգ դրության
ժամանակ սահմանադրությունը այլևս ուժի մեջ չէ։
Մենք էլ ի՞նչ անենք, ես արդեն ասել եմ…
Հարգելի դիտողներ, ծրագրի տակ կգտնեք ամբողջական դասախոսության հղումը։
Մենք ցանկանում ենք օգտվել այս հնարավորությունից՝ շնորհակալություն հայտնելու զեկուցող՝ դոկտոր Բեռնհարդ Ստրեհլին,
ինչպես նաև EIKE, Heartland Institute և CFACT հարթակներին։