კიდევ ერთხელ, არსებობს მიზეზი, ყურადღება გამახვილდეს ORF-ის ნაჩვენებ დოკუმენტურ ფილმში არსებულ არასათანადო რეპორტაჟზე.
2024 წელს ვენაში, კლიმატისა და ენერგეტიკის საერთაშორისო კონფერენციაზე, მონაწილეებმა გაიგეს მანიპულაციური კლიმატური
ჟურნალისტიკის შესახებ, რომელსაც ORF-იც ხშირად მიმართავს.
ამ კონფერენციის აღსანიშნავად,
Kla.TV დღეს წარმოგიდგენთ ამონარიდებს დოქტორ ბერნჰარდ სტრელის, მეწარმისა და ფიზიკოსის, რომელიც ატომურ და
რადიაციულ ფიზიკაში სპეციალიზდება, შინაარსიანი ლექციიდან.
კლიმატის ცვლილების შესახებ მისმა 50-ზე მეტმა საფუძვლიანმა ლექციამ ავსტრიელი კლიმატოლოგები გააღიზიანა.
კორონავირუსის კრიზისის დროს, სტრელმა და რამდენიმე მეგობარმა დააარსეს ასოციაცია IMMUN,
რომელსაც ორმაგი მიზანი აქვს – სამედიცინო და იურიდიული.
ადმინისტრაციულ სასამართლოში მრავალი სამართლებრივი ჩარევის შედეგად სტრელიმ გაიგო, რომ ავსტრიაში ადმინისტრაციულ სასამართლოში
სხვის წარმომადგენლობისთვის არ არის აუცილებელი, იყო იურისტი.
მისივე განცხადებით, მან უკვე უსასყიდლოდ წარადგინა მრავალი ადამიანი და დღემდე 20-ზე მეტ საქმეში მიიღო გამოცდილება.
სტრელი ცნობილია თავისი ნათელი გამოცხადებებით.
სწორედ ამიტომ მთელი ავსტრიული პრესა ცდილობს, დაახშოს მისი ხმა ისეთი სლოგანებით, როგორიცაა "ნაცისტი" და "მემარჯვენე
ექსტრემისტი". როგორ მუშაობს კლიმატის პროპაგანდა ძირითად მედიაში?
უყურეთ დოქტორ შტრელის ძალიან ინფორმაციულ, შემოკლებულ ლექციას სათაურით: "კლიმატის პროპაგანდა ავსტრიაში. ჩვენ მას ვებრძვით".
(ბერნჰარდ შტრელი:) ... ტერმინი "გლობალური დათბობა" მხოლოდ მას შემდეგ დამკვიდრდა, რაც კორონავირუსის კრიზისი დასრულდა.
უცებ, ყოველ შემთხვევაში აქ, ავსტრიაში, ტერმინი "გლობალური დათბობა" შემოვიდა ხმარებაში.
ადრე მას ყოველთვის გლობალურ დათბობად მოიხსენიებდნენ.
ასე იყო 1980-იანი წლებიდან.
შემდეგ ის მოულოდნელად ცოტათი დასუსტდა.
უცებ, ყველა კლიმატის ცვლილებაზე საუბრობდა.
ვფიქრობ, ამაში გარკვეული როლი "კლიმაიტგეიტს" მიუძღოდა. რადგან მასობრივმა მედიამაც კი შეამჩნია, რომ
ამ კლიმატის მეცნიერებასთან რაღაც რიგზე ვერ არის.
და ახლა, ბოლო დროს, ეს მკვეთრად გაიზარდა. ახლა გლობალური დათბობა და კლიმატური ჯოჯოხეთია.
და გაეროს გენერალურმა მდივანმა გუტერეშმა ზუსტად გამოიჭირა – "გლობალური მომზადება".
აქ მოვიყვან მის წინადადებას:
გლობალური დათბობის ეპოქა დასრულდა. გლობალური მოხარშვის ეპოქა დაიწყო.
და მე ორიგინალი მაქვს.
ახლა გაჩვენებთ, რა თქვა მან სინამდვილეში იმ დროს:
გლობალური დათბობის ეპოქა დასრულდა.
გლობალური მოხარშვის ეპოქა დაიწყო.
ჰაერი სუნთქვისთვის შეუძლებელია.
სიცხე აუტანელია.
და წიაღისეული საწვავით მიღებული მოგებისა და კლიმატური უმოქმედობის დონე მიუღებელია.
(…) მაგრამ მან მაინც რამდენიმე რამ თქვა.
ჰაერი სასუნთქად არ ვარგა. სიცხე კი აუტანელია.
მაგრამ ყველაზე მეტად ის გამიკვირდა, რომ მან ეს გასულ წელს (2023), ივლისში, გაეროს გენერალური ასამბლეის წინაშე თქვა.
ასევე იქ მრავალი მედიის წარმომადგენელი იყო და ეს უბრალოდ მისაღები იყო.
არავინ არაფერი უთქვამს.
ახლა კი მინდა ციტატა მოვიყვანო უილ ჰეპერისგან: "რას ეწეოდა?"
ახლა კი განვაგრძოთ.
კიდევ ერთი შედარებით ახალი ტერმინია კლიმატური კრიზისი.
ახლა ყველაფერი უბრალოდ კრიზისია.
და მე ასევე კლიმატის კრიზისის უარმყოფელი ვარ ყველა ავსტრიულ მედიაში.
და ვინც ახლა იტყვის, ერთი წუთით, ეს შეიძლება ცოტა სხვანაირად იყოს, მას მყისიერად
უწოდებენ უარმყოფელს, კლიმატური კრიზისის უარმყოფელს.
ჩვენ ზუსტად ვიცით, რისთვის გამოიყენება ის.
რა თქმა უნდა, ამას იმიტომ იყენებენ, რომ ჰოლოკოსტის უარმყოფელები არსებობენ და ჩვენც იმავე კატეგორიაში მოგვაქცევენ.
აქ, გერმანულენოვან სამყაროში, არის რაღაც საკმაოდ მზაკვრული.
ეს არის ეგრეთ წოდებული კლიმატური ჟურნალისტიკის ქსელი.
იქ რამდენიმე ასეული ჟურნალისტი და მედია პროფესიონალი მუშაობს.
ის განსაზღვრავს, რომელი სიტყვები უნდა იქნას გამოყენებული.
ხალხი ტერმინს "კლიმატის ცვლილება" აღარ იყენებს; ის ზედმეტად უწყინარია.
უნდა გამოიყენოთ ტერმინი "კლიმატური კრიზისი".
ეს, ფაქტობრივად, წარმოადგენს დაშვებული ფრაზების ლექსიკონს, რათა უზრუნველყოფილ იქნას, რომ
შეტყობინება მაქსიმალურად დრამატულად ჟღერდეს.
და ამას იმიტომ ვამბობ, რომ აქ ORF-ის რედაქტორებიც არიან.
და შემდეგ ავხსნით, რატომ არის ეს რელევანტური. (...)
და შემდეგ, რა თქმა უნდა, არის სოციალური მედია, სადაც ახალგაზრდები, განსაკუთრებით, პრაქტიკულად ეკრანებს არ
სცილდებიან და მთელ ინფორმაციას სოციალური მედიიდან იღებენ.
ავსტრიაში ასევე გვაქვს ალტერნატიული მედია.
(...) მათ ძალიან კარგი ასორტიმენტი აქვთ.
თუმცა, ფართო საზოგადოება თავს არიდებს ამ მედიას, რადგან მათ ასევე მემარჯვენე ექსტრემისტულ იარლიყს აწერენ.
და ავსტრიაში ყველაზე ცუდი სკოლები და უნივერსიტეტებია.
ეს წმინდა წყლის პროპაგანდა, ინდოკტრინაცია და იდეოლოგიაა...
ეს დაუჯერებელია.
დაუჯერებელია, რა ხდება იქ!
სულაც არ მესმის, როგორ არის ეს შესაძლებელი. ჩემთვის ეს უკვე უნივერსიტეტები აღარ არიან.
მე ვსწავლობდი ვენის ტექნოლოგიურ უნივერსიტეტში.
მაგრამ ის, რაც დღეს ხდება, სინამდვილეში ბოლონიის რეფორმის შემდეგ, როცა ეს სისტემა შემოიღეს, ჩემთვის ეს უნივერსიტეტები აღარ არის.
რადგან კვლევისა და სწავლების თავისუფლება აღარ არსებობს, სულ მცირე, კორონავირუსის პანდემიის შემდეგ.
ახლა მინდა მოკლედ ვახსენო სახელმწიფო საზოგადოებრივი მაუწყებლობის სამსახური, რადგან ჩვენ მის წინააღმდეგ ზომებს ვიღებთ.
აქ მას ავსტრიის მაუწყებლობის კორპორაცია – ORF-ი ჰქვია.
და მას აქვს ეს არხები: ORF1, ORF 2 და ORF III.
აქ ჯერ კიდევ ძალიან კარგად იჭერთ გერმანულ სახელმწიფო მედიას, და, რა თქმა უნდა, უამრავ კერძო არხსაც.
უბრალოდ მინდა გაჩვენოთ – ეს არის წლევანდელი კვლევა, ამ სადგურების წვდომა მარტში.
ახლა დაახლოებით 40-ია.
თუ უფრო ახლოს შევხედავთ, ასე ვთქვათ, ტოპ 10-ს, ვხედავთ, რომ:
ORF 2-ს ყველაზე ფართო აუდიტორია ჰყავს, მას ყოველდღიურად ავსტრიელების 20% უყურებს.
იმიტომ, რომ სწორედ იქ მიედინება ეგრეთ წოდებული "სიახლეები".
ჰოდა, სწორედ იქ მუშაობს რაციონალური პროპაგანდა, ასე ვთქვათ.
ORF 1 მეორეა.
და შემდეგ საინტერესოა, მართლაც საინტერესოა, მესამე ადგილზეა კრიტიკული არხი ServusTV, ZDF-თან მხარდამხარ.
და თუ უფრო დააკვირდებით, ORF III არ ჩანს.
მე ამ ხალხს ტელეფონით დაველაპარაკე და ვკითხე, რატომ. ასე რომ, არსებობს კომპანია, რომელიც ამ
მონაცემებს აგროვებს. რატომ არ არის ORF III შეტანილი?
ჭკვიანური საბაბით, რადგან ეს ORF-ის ძალიან ძვირადღირებული, მცირე არხია: "ისეთი
ახალგაზრდაა, რომ რეიტინგების წნეხისგან უნდა დავიცვათ".
მაგრამ ის უკვე 15 წელია ფუნქციონირებს.
მაგრამ მათთან საუბარში გავიგე, რომ ORF III-ის მაჩვენებელი 2.8%-ია. (...) მესმის, რატომ სურთ ამის დაფარვა.
მათ უზარმაზარი ბიუჯეტი აქვთ და ეს სულაც არ ამართლებს ამ ასორტიმენტს.
და სწორედ ამის დაფარვა სურთ ასე. (...)
მაშ, როგორ მუშაობს პროპაგანდა და რის მიღწევას ისახავს მიზნად?
სინამდვილეში, მისი მიზანი თანხმობის მოპოვებაა — კერძოდ, იმისა, რაც ხელისუფლებას ან მთავრობას სურს.
ინგლისური სლოგანია "სანაცვლოდ თანხმობის შექმნა".
ჩემი პასუხი ამაზე არის: "თანხმობა გამოგონილია".
ასე რომ, თქვენ ადამიანებზე ისე მოქმედებთ, რომ ისინი დაეთანხმებიან იმას, რასაც უნდა დაეთანხმნენ.
და როგორ მუშაობს ეს?
ეს ემოციების შესახებ არის.
შენში ყოველთვის არის ემოციები, რადგან ისინი თიშავენ კრიტიკულ აზროვნებას, ბლოკავენ მას.
ეს ძალიან სახიფათოა, რადგან მისგან თავის დაცვა არ შეგვიძლია.
ეს იმიტომ ხდება, რომ ინფორმაცია შემდეგ ჩვენს ქვეცნობიერში შედის.
და ცნობიერებას ამის გამორთვა არ შეუძლია. (...)
ის, რაც კეთდება, ძალიან ცუდია და ეს ცენზურასთანაა მჭიდროდ დაკავშირებული.
რადგან როგორც კი, ასე ვთქვათ, ადამიანებს გარკვეულ მიმართულებაზე წინასწარ "დაპროგრამებთ", თქვენ უნდა შეუშალოთ ხელი მათ, რომ არ
მოისმინონ განსხვავებული აზრი ან არ მიიღონ განსხვავებული ხედვა.
არსებობს ძალიან ცნობილი ექსპერიმენტები, რომლებიც აჩვენებს, რომ ადამიანებზე შესაძლებელია ისე იმოქმედოს, რომ,
ასე ვთქვათ, საკუთარი რწმენის საწინააღმდეგოდ იმოქმედონ.
მაგრამ თუ სატესტო ჯგუფში ერთი ადამიანი მოულოდნელად საპირისპირო აზრს გამოთქვამს, მაშინ უმრავლესობა სწრაფად შეიცვლის აზრს.
სწორედ ამიტომ გვიწესებენ ცენზურას ყველას.
ქმნილდება ძალიან ვიწრო, ეგრეთ წოდებული, მოსაზრებების კორიდორი.
ეს მხოლოდ ემოციებია. და არ აქვს მნიშვნელობა, რა ემოციებია.
ესენი, რა თქმა უნდა, შეიძლება დადებითი იყოს, როგორიცაა ენთუზიაზმი, ეიფორია და ასე შემდეგ, რაც კი შეიძლება არსებობდეს.
და რაც ახლა ჩვენთვის მნიშვნელოვანია, განსაკუთრებით კლიმატის ცვლილების სფეროში, არის ეს: "მე კარგთა რიცხვს
მივეკუთვნები; მე ყველაზე გულმოდგინე კლიმატის დამცველი ვარ".
სწორედ ამიტომ ეთამაშებიან ყველანი სათნოდ.
- რა თქმა უნდა, ასევე არსებობს უარყოფითი ემოციები – სიძულვილი, რაც ძალიან მნიშვნელოვანია.
აზროვნების გამორთვისთვის ყველაზე მნიშვნელოვანი ემოცია შიშია.
და სწორედ ამიტომ, შიში ყოველთვის პირველი წარმოიქმნება.
ამ მექანიზმების გამო, ყველა დანარჩენი, ვინც ახლა ჩემს აზრს იზიარებს, რადგან ახლა მჯერა,
რომ სწორი აზრი მაქვს, ყველა დანარჩენი ცუდია.
ასე რომ, მე კარგებიდან ერთ-ერთი ვარ, დანარჩენები კი — ცუდები.
და ეს საკმაოდ კარგად არის გადმოცემული.
ისინი 100 წელზე მეტია ვარჯიშობენ.
ეს, რა თქმა უნდა, სამიზნე ჯგუფებზეა დამოკიდებული.
ასე რომ, სხვადასხვა ადამიანი სხვადასხვანაირად რეაგირებს შეტყობინებებზე.
შიში კი, თუმცა, ყოვლისმომცველი რამაა.
შეგიძლია გამოიყენო შიში, თუ მისი წარმოქმნა შეგიძლია; ეს შესანიშნავია.
ის მყისიერად თიშავს კრიტიკულ აზროვნებას.
მთავარია, რომ ახლა ეს ყველაფერი სწორად უნდა გააერთიანოთ.
მაშინ მიიღებთ საუკეთესო შედეგებს.
მე ვარ ის, ვინც ჩვენს მოწინააღმდეგეებს უახლოვდება.
მე დავდივარ კლიმატის სექტის, კლიმატის აიათოლების, როგორც მე მათ ვუწოდებ, მიერ ორგანიზებულ ღონისძიებებზე.
მათი ლექციები ისეა დაგეგმარებული, რომ თავდაპირველად ყოველთვის შიში იწვევთ.
რა საშინელებაა, კლიმატის ჯოჯოხეთი და ყველაფერი, რაც მას მოჰყვება, და წყალდიდობებიც მატულობს.
და შემდეგ მოდის შემდეგი ნაბიჯი. და შემდეგ: ეს ჩვენი ბრალია.
სინამდვილეში ეს ნიშნავს, რომ თქვენი, მსმენელების, ბრალია. შემდეგ კი ყველა თავს დამნაშავედ გრძნობს.
და მაშინ იტყვი: მაგრამ ახლა მოდის მხსნელი, რომელიც გიჩვენებთ, რა უნდა გააკეთოთ.
მე შემიძლია წვლილი შევიტანო პრობლემის გადაჭრაში.
მე დაგეხმარებით, რომ ეს საშინელი რამ არ მოხდეს.
მე უბრალოდ ჩემი წვლილი უნდა შევიტანო კლიმატის დაცვაში.
მაგალითად, მე უნდა ვმართო ელექტრომობილი, რადგან ამგვარად კლიმატს ვიცავ.
და მე ვარ ის, ვინც კარგ საქმეებს აკეთებს, მე ერთ-ერთი კარგი ვარ.
სწორედ ეს არის მთავარი. ასე მუშაობს.
ეს რამდენიმე ლექციაზე მოვისმინე.
ეს მართლაც საკმაოდ სასტიკია, NLP = ნეირო-ლინგვისტური პროგრამირება.
და ხალხი ნამდვილად არის მისით მოხიბლული.
მათ მაშინაც საშინლად უხარიათ, რომ გააცნობიერეს, რა საშიშია ეს.
შენ გინდა მომავალი თაობისთვის რამე გააკეთო. (...)
და როგორც ვთქვი, ვირტუალურად ჰიპნოზირებულ ადამიანებს შორის სოლიდარობის ეფექტი არსებობს და
ისინი ერთმანეთის მიმართ სოლიდარობას იჩენენ:
ჩვენ ყველანი კარგი ბიჭები ვართ და ჩვენ უნდა – ვიმეორებ – ჩვენ უნდა ძალიან მკაცრად ვიბრძოლოთ
სხვების წინააღმდეგ. და ახლა, ძალიან მნიშვნელოვანია:
პროპაგანდის ამოცნობა ძალიან მარტივია. შეგიძლიათ მაშინვე მიხვდეთ, რომ ეს პროპაგანდაა.
რადგან საბოლოოდ ყველაფერი ემოციებზე დადის. საკუთარ თავს უნდა დააკვირდე.
როდესაც რაიმეს ან შეტყობინებას ვისმენ, საკუთარ თავს უნდა დავაკვირდე.
და თუ ემოციურად ვრეაგირებ, რაც არ უნდა იყოს, ეს პროპაგანდაა.
ეს განზრახ კეთდება, რომ ემოციურად ვრეაგირებდე. რადგან, როგორც ვთქვი, ეს ჩემს აზროვნებას ბლოკავს.
მცირედი შეჩვევა სჭირდება. ნამდვილად უნდა გააცნობიერო.
რა თქმა უნდა, გამეორება ძალიან მნიშვნელოვანი მომენტია.
და არა მხოლოდ მუდმივად, არამედ ერთდროულად ყველა მედიაში.
ყველას ერთი აზრისკენ მიდრეკა, რათა სხვა შეხედულება საერთოდ არ გახმაურდეს. რადგან ამან შეიძლება გამოიწვიოს, რომ
ადამიანებმა, რომლებსაც სიღრმეში მცირე ეჭვი ამოუძვრალი აქვთ, სასურველი აზრი დაუყოვნებლივ მიატოვონ.
ეს ნიშნავს, რომ მხოლოდ ერთი ჭეშმარიტება არსებობს და კრიტიკული კითხვების დასმა, როგორც ვთქვი, დაუშვებელია,
რადგან აზრთა კორიდორიდან გადახვევის უფლება არ გაქვთ.
(...) კარგი, და ახლა კი თავად casus belli-სკენ.
როგორც ვთქვი, ეს არის დოკუმენტური გადაცემა მცირე ყინულოვანი პერიოდის შესახებ.
ის გადიოდა გასული წლის ბოლოს (2023 წლის 29 დეკემბერს) სამი მეოთხედის განმავლობაში.
და ეს საკმაოდ საინტერესოა.
ახლა დავუკრავ პირველ წუთს, ამ პროგრამის ინტროდუქციას:
როგორც ჩანს, ამინდი მათ წინააღმდეგ შეთქმულება მოაწყო.
რამდენ ხანს გასტანს ცივი, ნესტიანი ამინდი და მოსავლის ჩავარდნა?
და შეძლებენ კი ისინი ყველა თავიანთი შვილის რჩენას?
მე-16 საუკუნის ბოლოს ადამიანებსა და ბუნებას შორის ურთიერთობაში, როგორც ჩანს, აღარაფერია რიგზე.
ძლიერი მიწისძვრა ვენას შლის და წმინდა სტეფანეს ტაძარსაც კი აზიანებს.
შემცირებული ტემპერატურისა და ექსტრემალური ამინდის მოვლენების გამო, პატარა ყინულის პერიოდი კაცობრიობისთვის მძიმე გამოცდაა.
საზოგადოებაში არსებულმა არეულობამ ევროპის თვითგანადგურების კარი გაუღო XVII საუკუნის დასაწყისში.
ხედავთ, ეს როლანდ ემერის კატასტროფული ფილმების ერთ-ერთს ჰგავს – უკიდურესად ემოციურად
დატვირთული, საფრთხის შემცველი, შიშისმომგვრელი სცენარები.
და ეს, ფაქტობრივად, არის მთავარი თემა, რომელიც გასდევს მთელ ამ სრულმეტრაჟიან ფილმს,
რომელიც საკუთარ თავს "დოკუმენტურ ფილმს" უწოდებს.
ახლა იჩვენება გამეორებადი სცენები ეგრეთ წოდებული "მეცნიერების" მონაწილეობით. ამ ფილმში ახლა ეგრეთ
წოდებული "მეცნიერული კვლევების" შედეგებია წარმოდგენილი.
კაცი (როლანდ ვაისმანი) მნიშვნელოვანია.
ის ამპარტავანი ტიპია, ORF-ის გენერალური დირექტორია – ახლა კი აგიხსნით, რატომ არის ეს მნიშვნელოვანი.
მაშ ასე, ჩვენ გვაქვს ეს კატასტროფის შესახებ ფილმი, და ესენი კი უკვე სამეცნიერო ფაქტებია.
და ამ ფილმში – და ეს არის ჩვენი საჩივრის მთავარი არსი – არის ტემპერატურის გრაფიკები.
შემდეგ ისინი სტუდიურ გარემოში ჩაისახება, სადაც წამყვანი შემოდის – ემოციურ სრულმეტრაჟიან ფილმს მუდმივად წყვეტს
ასეთი მოკლე სექვენსები – და პირველი გრაფიკა ასე გამოიყურება:
ეს არის ტემპერატურები ბოლო 2000 წლის განმავლობაში და ისინი ზუსტად ასახავს პერიოდებს, კერძოდ: რომაულ თბილ პერიოდს,
შუა საუკუნეების თბილ პერიოდსა და მცირე ყინვიან პერიოდს.
- და შემდეგ, ეს ჰოკეის ჯოხის მსგავსია, ოღონდ ოთხმაგი, - შემდეგ ის საკმაოდ მკვეთრად იზრდება და ფერადოვნებასაც ხედავთ.
- უპირველეს ყოვლისა, მთელი გამოსახულება იმდენად პერსპექტივაზეა ორიენტირებული, რომ აწმყო გაზრდილი სახითაა ნაჩვენები,
ფერებით, რომლებიც ვერმილიონისკენ იხრება – და, თუ კარგად დააკვირდებით, ხაზის სისქეც იზრდება, ასე ვთქვათ.
მაგრამ რაც ყველაზე უარესია, ისაა, რომ როდესაც ბოლო 12,000 წელს აჩვენებს, ასე გამოიყურება.
დიახ, სრული სიგიჟეა და, ასე ვთქვათ, კიდევ უფრო უკეთესდება.
ის ამაზე რაღაცას ამბობს.
ის ამბობს: ბოლო მწვერვალი აქ ზემოთ, ანუ ეს, რომელიც სულ წითელია, ჩვენ ვართ.
ის არ ამბობს, აი, ჩვენ, სინამდვილეში ქრონოლოგიური თანმიმდევრობა, უნდა ვთქვათ იქ, არა, ის ამას ამბობს.
ის, ფაქტობრივად, ამბობს: ჩვენ ვართ ამის მიზეზი, ახლა ჩვენ ვართ დამნაშავეები.
ანუ, დაუჯერებელია, რომ იქ ეს მოსახვევებია.
- თუ ცოტა უკეთ დააკვირდებით, სასაცილოა, რომ სელესიუსის გრადუსებზეა მითითებული; - ასე
რომ, ხვდებით, რა ცუდი ხარისხითაა დამზადებული.
თუ სასწორებს შეხედავთ, ერთი +1.4°-ია, მეორე კი +1.5°.
ამგვარად, ეს სრულიად არ შეესაბამება არცერთ სამეცნიერო სტანდარტს.
ამაზე ხაზგასმა მნიშვნელოვანია, რადგან ORF-იც ვალდებულია, მაღალი ხარისხის სამუშაო შეასრულოს.
ეს არის კანონიერი მოთხოვნა.
ჰოდა, ასე გამოიყურება.
და არა მხოლოდ იქ – ეს, ასე ვთქვათ, ამ დოკუმენტური პროგრამის აბსოლუტური კულმინაციაა.
იქ კიდევ ბევრი სხვა რამაა, რაც სრულიად არასწორია.
და სწორედ ეს გახდა მიზეზი, რომ გვეთქვა: მოიცა, ეს ხომ ასეთი ტყუილია, ეს პროპაგანდაა, ჩვენ ამას წინააღმდეგობას გავუწევთ.
და როგორ ვუპასუხოთ ამას?
არსებობს ის, რასაც ავსტრიაში საჯარო საჩივარს უწოდებენ.
ასე რომ, ნებისმიერს, ვინც მიიჩნევს, რომ ORF-მა არ დაიცვა ORF-ის აქტი, რასაც მოგვიანებით დავუბრუნდები, შეუძლია საჩივრით მიმართოს
შესაბამის ორგანოს, ავსტრიის კომუნიკაციების მარეგულირებელ ორგანოს.
ეთერის შემდეგ მას ამ საჩივრის წარდგენისთვის ექვსი კვირა აქვს.
ეს საქმე ოდნავ გართულებულია, რადგან მან ამ ექვსი კვირის განმავლობაში 120 მხარდამჭერი ხელმოწერა უნდა მოიპოვოს.
და როგორც წესი, ამაზე მეტი გჭირდებათ, რადგან ფორმალური მიზეზების გამო, ORF შემდეგ აცხადებს, რომ მათი 20 პროცენტი არავალიდურია.
ასე რომ, ჩვენ, როგორც წესი, 200-ს ვაგროვებთ. თუ დიდი მხარდაჭერა გვაქვს, ეს არ არის ORF-ის
პირველი საჩივარი, ზოგჯერ 1000 ხელმოწერაც კი გვაქვს.
ასე რომ, ეს ჩვენთვის, როგორც კლუბისთვის, პრობლემას არ წარმოადგენს.
მაგრამ ჯერ ეს უნდა მოაწესრიგოთ, რადგან ხალხმა თავისი ORF-ის შენატანის ნომერი უნდა შეიყვანოს.
და თუ ღონისძიებაზე მიხვალთ სადგამით და იტყვით, მაგალითად, ეს ჩვენი საჩივარია, გთხოვთ, მოაწერეთ ხელი, მაშინ ხალხი სიამოვნებით მოაწერს
– მაგრამ ვინ იცის თავისი ORF-ის სადაზღვევო შენატანის ნომერი?
ახლა მათ უნდა ვთხოვოთ, რომ ელფოსტით გამოგვიგზავნონ, და, სამწუხაროდ, ამით ხალხის ორი მესამედს გამოვრიცხავთ.
სამწუხაროდ, მიუხედავად იმისა, რომ დარეგისტრირდნენ, მათ არ შეუძლიათ თავიანთი ნომრის გაგზავნა.
მაგრამ ჩვენ, როგორც წესი, ვახერხებთ ამ ფორმალური დაბრკოლების გადალახვას.
ჩვენ ზუსტად უნდა მივუთითოთ, ORF-ის აქტის რომელ მუხლს, ან თუნდაც რომელ ქვეპუნქტს, არის დარღვეული.
და შემდეგ, რა თქმა უნდა, საჩივარი უნდა გავამართლოთ.
როგორც ვთქვი, ძალიან გამიმართლა, რომ მყავს რამდენიმე ძალიან კარგი ადვოკატი, რომლებიც ამ საკითხში გვეხმარებიან, რათა ის სწორად
ჩამოვაყალიბოთ იურიდიული თვალსაზრისით, არა მხოლოდ თავად საკითხისა და კრიტიკის კონტექსტში, არამედ სამართლებრივი კუთხითაც.
ეს საჯარო საჩივარი ახლავე იგზავნება.
კარგი ისაა, რომ მას რეალური ხარჯები არ ახლავს.
ასე რომ, შეგიძლიათ საჩივრის შეტანა ყოველგვარი მოსაკრებლის გადახდის გარეშე.
ასევე არ არსებობს ვალდებულება, დაიქირაოთ ადვოკატი.
მაშ, თუ ფიქრობ, რომ საკმარისად კარგი ხარ, შეგიძლია უბრალოდ გააკეთო.
მას მხოლოდ პირადი დრო სჭირდება, ფული კი არა.
შემდეგ, როგორც კი ფორმალური ბარიერი გადალახულია, KommAustria უგზავნის საჩივარს ORF-ს და იურისტები ახლა განცხადებას აქვეყნებენ.
- შემდეგ მე ან ადვოკატი დავწერთ საპასუხო განცხადებას, - და ის რამდენჯერმე წერილობით გაცვლება.
თუმცა, არა უგვიანეს ექვსი თვისა, ამ ორგანომ, KommAustria-მ, უნდა მიიღოს გადაწყვეტილება.
ავსტრიაში ამას "გადაწყვეტილება" ეწოდება.
- ეს მნიშვნელოვანია სამართლებრივი თვალსაზრისით, რადგან მას ახლა შეიძლება გაუწიონ სადავო; - მას შეუძლია შემდეგ ეტაპზე გადავიდეს.
იმის თქმა, რომ კარგი, ეს შეიძლება გადაწყვეტილება იყოს, მაგრამ ყოველთვის არსებობს გასაჩივრების პროცესი.
მაგრამ სანამ ამას გადავალ, მოდით, უფრო ახლოს შევხედოთ ORF-ის აქტს.
რა არის ORF-ის რეალური მანდატი?
შეგიძლიათ ახლა წაიკითხოთ. ასე რომ, ეს არის ამომწურავი ინფორმაცია საზოგადოებისთვის და ა.შ.
- და იქ წერია "მეცნიერების მედიაცია და პოპულარიზაცია" – ეს მისი მთავარი მისიაა.
მისი მოვალეობაა ამის გაკეთება. და კიდევ უამრავი სხვა რამ.
ჯერჯერობით ასე დავტოვებ.
ახლა არ არის მნიშვნელოვანი, რომ ეს დეტალურად წავიკითხო.
ყოველთვის ხაზს ვუსვამდი მნიშვნელოვან სიტყვებს, ისედაც.
და შემდეგ ასევე არსებობს ძალიან მკაფიო ინსტრუქციები იმის შესახებ, თუ როგორ უნდა იყოს პროგრამა სტრუქტურირებული.
და ზემოთვე უკვე აწერია "ობიექტური შერჩევა".
ასე რომ, სიტყვა "ობიექტური" პირველად ჩნდება.
და შემდეგ ნათქვამია, რომ კრიტიკული მოსაზრებებიც უნდა იყოს წარმოდგენილი.
მრავალფეროვნების გათვალისწინება
ის კანონითაა ვალდებული.
უფრო ქვემოთ, ისევ წერია: კომენტარები, ანალიზები და ა.შ. ობიექტურობის პრინციპები.
- აქ კვლავ ვხედავთ სიტყვას "ობიექტურობა".
და შემდეგ მოცემულია დამატებითი ქვეპუნქტები იმის შესახებ, თუ როგორ უნდა დააწყოს ის კონტენტს.
ახლა ხარისხი წერია.
სწორედ ამიტომ ვახსენე ის გრაფიკაში. ბოლოს და ბოლოს, გრაფიკა ხომ ხუმრობაა.
მაგალითად, ამ გრაფიკში გამოყენებული მონაცემების წყარო მითითებული არ არის.
ხომ იცი, რომ (...), იქ უბრალოდ ნებისმიერ ძველ გრაფიკას ვერ დავდებ.
- შემდეგ, ის უნდა იყოს ყოვლისმომცველი, დამოუკიდებელი, მიუკერძოებელი და, კიდევ ერთხელ, ობიექტური; - მან
ყურადღებით უნდა შეამოწმოს სიმართლე და ასევე წარმომავლობა, და უნდა დაეყრდნოს გადამოწმებად ფაქტებს.
და – ის უნდა უწყობდეს ხელს მოსახლეობის განათლებას.
სინამდვილეში ახლა ყველაფერი შესანიშნავია.
ასე რომ, თუ ის ამას გააკეთებდა, ავსტრიაში მართლაც შესანიშნავი საშუალება გვექნებოდა.
მაგრამ ის ხომ ამას არ აკეთებს!
ახლა კი საქმის გულზე გადავდივართ.
არსებობს ეგრეთ წოდებული საქმის გადაცემა, ანუ პირველი ინსტანცია. KommAustria უახლესმა ექვსი თვის ვადაში მიიღებს გადაწყვეტილებას.
და შემდეგ ჩვენ ყოველთვის მეორე ინსტანციას მივმართავთ.
რადგან როდესაც ORF მარცხდება, ის შემდეგ უმაღლეს ინსტანციას მიმართავს.
ეს არის ფედერალური ადმინისტრაციული სასამართლო.
და თუ მე ან ჩვენი კლუბი წავაგებთ, ჩვენ ყოველთვის დაუყოვნებლივ გადავდივართ საკითხის შემდეგ დონეზე.
და ეს სინამდვილეში საკმაოდ კარგია.
ეს სამი მოსამართლისგან შემდგარი კოლეგიაა.
ის სიტყვასიტყვითაა ჩაწერილი.
მსაჯურების დასახელება შესაძლებელია, სასამართლო ხარჯები კი კვლავ წარმოუდგენლად დაბალია და მხოლოდ 30 ევროს შეადგენს.
ერთადერთი პრობლემა ხარჯებია.
გამარჯვების შემთხვევაშიც კი, მაინც გრჩებათ საკუთარი იურიდიული ხარჯები, თუ გყავთ ექსპერტები და მსგავსი.
სამწუხაროდ, აქ, ავსტრიაში, ასეა.
მაგრამ ასეთია მდგომარეობა სისხლის სამართალშიც აქ, ავსტრიაში.
შემდეგ ასევე არსებობს უფრო მაღალი ხელისუფლება – ეს არის უმაღლესი ხელისუფლება.
აქ ავსტრიაში მას ყოველთვის სამართლის სასამართლოს უწოდებენ.
ამ შემთხვევაში, ეს არის ადმინისტრაციული სასამართლო, და მასთან პარალელურად, თუმცა ფაქტობრივად დამოუკიდებელი, არსებობს
საკონსტიტუციო სასამართლო, სადაც, მაგალითად, შეგიძლიათ გაასაჩივროთ, რომ ORF-ის აქტის გარკვეული დებულებები არაკონსტიტუციურია.
ასე რომ, საკითხს პირდაპირ არ უტევთ, არამედ ამბობთ: ეს ფუნდამენტური რეგულაცია არაკონსტიტუციურია.
ან თავად პროცედურაშია შეცდომები.
შეგიძლია ის მაინც მიიღო.
ესეც სასამართლოა.
ეს ზოგადად უმაღლესი სასამართლოა – საკონსტიტუციო სასამართლო, უზენაესი სასამართლო.
რა არის ჩვენი გამოცდილება?
ასე რომ, ეს არ არის პირველი კლიმატთან დაკავშირებული სასამართლო სარჩელი, რომელიც ჩვენ ORF-ის წინააღმდეგ შევიტანეთ.
KommAustria-ს ძალიან მკაცრი ფორმალური კრიტერიუმები აქვს, ამ ხელმოწერებთან და ყველაფერ
დანარჩენთან დაკავშირებით – და აშკარად ORF-ის მომხრეა.
ასე რომ, ის ცდილობს საჩივრის მაქსიმალურად დაბლოკვას.
ის ყოველგვარ არგუმენტს პოულობს იმისათვის, რომ სიტუაცია ახლა საჩივრის ავტორების პერსპექტივიდან განსხვავებულად უნდა შეფასდეს.
ჩვენ ძალიან კარგი გამოცდილება გვქონდა მეორე ინსტანციასთან, ფედერალურ ადმინისტრაციულ სასამართლოსთან – ყოველ შემთხვევაში,
იმ მოსამართლეთა კოლეგიებთან, რომლებსაც მე ვუმკლავდებოდი.
იქ დაახლოებით 35 მოსამართლე მუშაობს. საკმაოდ ბევრი სენატია და ისინი ნეიტრალურია.
სამართალწარმოება ასევე ისე მიმდინარეობს, რომ არ ხდება ამაზე გავლენის მოხდენის მცდელობა.
ეს სასამართლოებში ძალიან ხშირია.
მოსამართლეს, ფაქტობრივად, შეუძლია განსაზღვროს საქმის შედეგი, თუ პროცესი გარკვეული მიმართულებით წარიმართება.
ჩვენს ადმინისტრაციულ სასამართლოებში საკმაოდ ხშირია მტკიცებულებების უარყოფა ან, ასე ვთქვათ, მოწმეების გამოკითხვის უარყოფა.
მაგრამ ჩემი გამოცდილება ფედერალურ ადმინისტრაციულ სასამართლოსთან ძალიან ნეიტრალურია.
მაგრამ ახლა რთულდება.
ჩვენი სასამართლოები, ანუ უზენაესი სასამართლოები, ყველა პოლიტიკურად ინიშნება.
და ეს ფაქტობრივად აუქმებს კანონის უზენაესობას ბევრ სფეროში.
რადგან თუ უმაღლესი ხელისუფლება, რომელიც საბოლოო გადაწყვეტილებას იღებს, აღარ არის ნამდვილად, ან, ვთქვათ, ისეთ
მდგომარეობაში, როდესაც საეჭვოა, მართლაც ობიექტური და დამოუკიდებელია თუ არა, ეს, რა თქმა უნდა, ძალიან პრობლემურია.
განსაკუთრებით საკონსტიტუციო სასამართლო. ის აშკარად პოლიტიკური დანიშვნით არის დაკომპლექტებული.
და შემდეგ, როგორც ვთქვი, დგას დიდი კითხვა: შეუძლია კი მას დამოუკიდებელი იყოს?
და მინდა რამდენიმე სიტყვა ვთქვა საკონსტიტუციო სასამართლოს შესახებ.
ის 14 მოსამართლისგან შედგება, ეს ისინი არიან.
და ეს ახლა, როგორც ვთქვი, ძალიან ამაღელვებელია.
ადამიანს შეიძლება ეგონოს, რომ ქვეყნის საუკეთესო მოსამართლეები საკონსტიტუციო სასამართლოში
მუშაობენ. სინამდვილეში კი ასე სულაც არ არის.
მათ შორის არც ერთი ყოფილი მოსამართლე არ არის!
ეს მართლაც დაუჯერებელია.
ასეა.
ისინი იურიდიულად მცოდნეები უნდა იყვნენ.
ვფიქრობ, მათ ასევე უნდა ჰქონდეთ უმაღლესი განათლება, კერძოდ, იურიდიული დიპლომი.
მათ შორის ბევრი უნივერსიტეტის პროფესორია, ანუ ადამიანები, რომლებიც სადღაც სამართლის ინსტიტუტს
ხელმძღვანელობდნენ ან ჯერ კიდევ აქტიურები არიან.
და არიან მრავალი სამოქალაქო მოხელე, რომლებიც ადმინისტრაციაში იურისტებად მუშაობენ – ან, რაც ყველაზე
უარესია, რომლებიც ასევე მუშაობენ ან მუშაობდნენ პირდაპირ პოლიტიკურ თანამდებობებზე სამინისტროებში.
ეს ამ სამოქალაქო მოხელეების პოლიტიკასთან ძალიან ახლო კავშირია.
და ყველაზე ცუდი ის არის, რომ ამ საქმეში იურისტები არიან ჩართულნი, რომლებიც ზოგ შემთხვევაში თავიანთ
საქმიანობაში პოლიტიკოსებს ან პოლიტიკურ პარტიებს წარმოადგენენ.
ასე რომ, აშკარაა, რომ ჩვენს საკონსტიტუციო სასამართლოს ძალიან მძაფრი პოლიტიკური მიკერძოება აქვს.
და ეს შეიძლება მიეწეროს პარტიებს, რადგან პარტიებს აქვთ წინადადებების წარდგენის უფლება – და
ყველაფერი, რასაც ისინი გვთავაზობენ, იწონება.
ასე რომ, თქვენ უბრალოდ შეგიძლიათ დაინახოთ, თუ როგორ გადანაწილდა ძალაუფლება ავსტრიაში ბოლო 20
წლის განმავლობაში და რომელი მთავრობები იყვნენ იქ.
და შემდეგ ისინი ყველა, ასე ვთქვათ, თავიანთ კანდიდატებს საკონსტიტუციო სასამართლოში უტენიან.
ეს, გულწრფელად რომ ვთქვათ, ძალიან, ძალიან პრობლემურია, რადგან – ნუთუ ისინი ნამდვილად ნეიტრალურ შეფასებებს აკეთებენ?
მაგალითად, ერთი საქმე ცოტა ხნის წინ დასრულდა და ჩვენ გავიმარჯვეთ პირველ და მეორე ინსტანციაში.
ეს სამი მოსამართლისგან შემდგარი კოლეგიაა. შესანიშნავი დასაბუთება, 24 გვერდი.
და შემდეგ ORF-ი საკონსტიტუციო სასამართლოში წავიდა.
იურისტებმა თქვეს: კარგი, ჩვენ ფაქტობრივად წავაგეთ საქმე.
ჩვენ მივდივართ საკონსტიტუციო სასამართლოში, რომელიც პოლიტიკური ნიშნითაა დაკომპლექტებული, და ისინი აუქმებენ ადმინისტრაციული
სასამართლოს გადაწყვეტილებას აბსურდული დასაბუთებით.
ასე რომ, როცა მათ კითხულობ, საკუთარ თავს ეკითხები: "ისევ რა მოწიეს?" დაუჯერებელია, როგორ არ
ფუნქციონირებს კანონის უზენაესობა — აქ სიფრთხილე მჭირდება.
არ მინდა სამართლის პერვერსიაზე საუბარი, მაგრამ დაუჯერებელია, რა გამართლებებს ისმენთ უცებ.
მაგრამ ერთადერთი ადვოკატი, რომელთანაც კარგად ვთანამშრომლობ, ახლა ცდილობს, ჩვენი ავსტრიის საკონსტიტუციო
სასამართლო ევროპის სამართლის სასამართლოში გაასაჩივროს.
რადგან ეს წამალი ჯერ კიდევ გვაქვს.
ნამდვილად დაუჯერებელია, როგორ ხდება ზოგჯერ... და, სამწუხაროდ, საბოლოო სიტყვა უმაღლეს ხელისუფლებას ეკუთვნის.
ანალოგიურად, ვინ არის შტატში ყველაზე ძლიერი კაცი?
ის, ვინც საგანგებო მდგომარეობას აცხადებს. ასეთი იყო ჩვენი ჯანდაცვის მინისტრი კორონავირუსის კრიზისის დროს.
ის მოულოდნელად აცხადებს საგანგებო მდგომარეობას და ახლა ყველაფერი გაუქმდა. ასე რომ, საგანგებო
მდგომარეობის დროს კონსტიტუცია აღარ მოქმედებს.
სხვა რა ვქნათ, უკვე ვთქვი...
ძვირფასო მაყურებლებო, პროგრამის დასრულების შემდეგ ქვემოთ იხილავთ ბმულს სრული ლექციის სანახავად.
გვსურს, ამ შესაძლებლობით მადლობა გადავუხადოთ მომხსენებელს, დოქტორ ბერნჰარდ სტრელს, ასევე
პლატფორმებს EIKE-ს, Heartland Institute-სა და CFACT-ს.