Уште еднаш, постои причина да се укаже на неадекватното известување во документарниот филм на ОРФ.
На Меѓународната конференција за клима и енергија во Виена во 2024 година, учесниците дознаа за манипулативното
климатско новинарство, кое исто така го практикува и ОРФ.
По повод на оваа конференција,
Kla.TV денес презентира извадоци од прониклива лекција на д-р Бернхард Штрел, претприемач и
физичар специјализиран за атомска и радијациона физика.
Неговите повеќе од 50 добро аргументирани предавања на тема климатски промени ги налутија австриските климатолози.
За време на кризата со коронавирусот, Штрел и неколку пријатели ја основаа асоцијацијата
ИМУН, која има двојна цел – медицинска и правна.
Преку бројни правни интервенции пред управниот суд, Штрел дозна дека не мора да бидеш адвокат за да
застапуваш некого пред управниот суд во Австрија.
Според неговите сопствени изјави, тој веќе бесплатно застапувал многу луѓе и досега стекнал искуство во повеќе од 20 случаи.
Стрел е познат по своите јасни откритија.
Затоа целата австриска преса се обидува да го замолчи со слогани како "нацист" и "десничарски екстремист". Како
функционира климатската пропаганда во мејнстрим медиумите?
Погледнете ја високо информативната лекција на д-р Штрел во скратена форма, насловена: Климатска
пропаганда во Австрија. Ние ѝ се спротивставуваме.
(Бернхард Штрел:) ... терминот "глобално затоплување" навистина почна да се користи дури откако заврши кризата со коронавирусот.
Одненадеж, барем овде во Австрија, почна да се користи терминот "глобално затоплување".
Претходно, тоа секогаш се нарекуваше глобално затоплување.
Така беше уште од 1980-тите.
Потоа одеднаш стана малку послабо.
Одненадеж, сите зборуваа за климатските промени.
Се сомневам дека Климагејт одигра одредена улога во ова. Затоа што дури и масовните медиуми забележаа
дека нешто не е сосема во ред со оваа климатска наука.
И сега, неодамна, ова се влоши до екстремен степен. Сега имаме глобално затоплување и климатски пекол.
И генералниот секретар на ОН Гутереш ја погоди целта – "глобално готвење".
Тука ја цитирам неговата реченица:
Ерата на глобалното затоплување заврши. Ерата на глобалното готвење започна.
И јас го имам оригиналот.
Сега ќе ви покажам што тој навистина кажал во тоа време:
Ерата на глобалното затоплување заврши.
Ерата на глобалното вриење е тука.
Воздухот е недишлив.
Жарот е неподнослив.
И нивото на профити од фосилни горива и климатската неактивност е неприфатливо.
(…) Но тој навистина кажа неколку работи таму.
Воздухот е недишлив. И топлината е неподнослива.
Но, најмногу ме изненади тоа што тој го кажа ова пред целото Генерално собрание на ОН во јули минатата година (2023).
И имаше и многу претставници на медиумите присутни, и тоа едноставно беше прифатено.
Никој не кажа ништо.
А сега би сакал да го цитирам Вил Хапер: "Што пушеше тој?"
Ајде сега да продолжиме.
Уште еден релативно нов термин е климатска криза.
Сега сè е само криза.
И јас исто така сум негирач на климатската криза во сите австриски медиуми.
И секој што сега вели "чекај малку, тоа може да е малку поинаку", веднаш е означен како негирач, негирач на климатската криза.
Ние точно знаеме зошто се користи.
Се разбира, ова се користи затоа што постојат негирачи на Холокаустот, и ние сме ставени во иста категорија.
Тука, во германскојазичниот свет, има нешто прилично подмолно.
Ова е таканаречената Мрежа за климатско новинарство.
Таму работат неколку стотици новинари и медиумски професионалци.
Тоа наведува кои зборови мора да се користат.
Луѓето повеќе не го користат терминот "климатски промени"; тој е премногу безопасен.
Мора да се користи терминот климатска криза.
Ова во суштина обезбедува речник на дозволени фрази за да се осигура дека пораката ќе звучи што е можно по-драматично.
И го споменувам ова затоа што тука се присутни и уредници од ОРФ.
И потоа ќе објасниме зошто ова е релевантно. (...)
И потоа, секако, тука се социјалните мрежи, каде што особено младите луѓе практично се залепени за своите
екрани и ги добиваат сите информации од социјалните мрежи.
Ние исто така имаме алтернативни медиуми во Австрија.
(…) Тие имаат многу добар опсег.
Сепак, пошироката јавност ги избегнува овие медиуми, бидејќи и тие се етикетирани како десничарски екстремистички.
И најлошото од сè во Австрија се училиштата и универзитетите.
Тоа е чиста пропаганда, индоктринација и идеологија...
Тоа е неверојатно.
Неверојатно што се случува!
Не разбирам воопшто како е тоа можно. За мене, овие повеќе не се универзитети.
Студирав на универзитет, Виенскиот универзитет за технологија.
Но она што се случува денес, всушност уште од Болоња, откако го воведоа овој систем, за мене тоа повеќе не се универзитети.
Бидејќи слободата на истражување и слободата на настава повеќе не постојат, барем од пандемијата на коронавирусот.
Сега би сакал накратко да ја споменам државната радиодифузна служба, бидејќи преземаме мерки против неа.
Тука се нарекува Австриска радиодифузна корпорација – ОРФ.
И има овие канали: ORF1, ORF 2 и ORF III.
Тука сè уште можете многу добро да ги примате германските државни медиуми, како и многу приватни канали, се разбира.
Сакам само да ви покажам – ова е овогодишната анкета, опфатот на овие станици во март.
Тоа е околу 40 сега.
Ако погледнеме подетално, во топ 10, така да се каже, гледаме дека:
ORF 2 има најголем досег, со 20% од Австријците кои го гледаат секојдневно.
Тоа е затоа што таму се емитува таканаречените "вести".
Значи, таму рационалната пропаганда, така да се каже, е на дело.
ORF 1 е другиот.
И потоа е интересно, навистина интересно, на третото место е критичкиот канал ServusTV, рамо до рамо со ZDF.
И ако погледнете подетално, ORF III недостасува.
Разговарав со овие луѓе по телефон, прашувајќи зошто. Значи, постои компанија што ги
собира овие податоци. Зошто ORF III не е вклучен?
Со паметен изговор, бидејќи е многу скап, мал канал на ORF: "Толку е нов, што мора да го заштитите од притисокот на рејтинзите."
Но работи веќе 15 години.
Но дознав во разговор со нив дека ORF III е на 2,8%. (...) Разбирам зошто сакаат да го прикријат тоа.
Тие имаат огромен буџет, и тоа навистина воопшто не го оправдува овој опсег.
И тоа е она што тие сакаат да го прикријат на овој начин. (...)
Па како функционира пропагандата и што има за цел да постигне?
Она што всушност сака да го постигне е да создаде согласност – имено за она што го сакаат оние на власт или владата.
Англиската фраза е "Manufacturing Consent".
Мојот одговор на ова е: "Согласноста е измислена".
Значи, ти влијаеш врз луѓето на таков начин што тие се согласуваат со она со што треба да се согласат.
И како тоа функционира?
Станува збор за емоции.
Секогаш имаш емоции во себе, затоа што тие го исклучуваат критичкото размислување, го блокираат.
Ова е многу опасно затоа што не можеме да се одбраниме од тоа.
Ова е затоа што информацијата потоа влегува во нашето потсвесно.
И свеста не може да го исклучи тоа. (...)
Она што се прави е многу лошо и оди рака под рака со цензурата.
Зашто штом, така да се каже, ги програмирате луѓето во одредена насока, мора да ги спречите да
слушнат поинакво мислење или да стекнат поинаков увид.
Постојат некои многу познати експерименти кои покажуваат дека луѓето можат да бидат под влијание да дејствуваат
спротивно на своите сопствени убедувања, така да се каже.
Но ако само една личност во тест-групата ненадејно изрази спротивно мислење, тогаш
мнозинството брзо ќе го промени своето мислење.
Затоа сите сме цензурирани.
Се создава многу тесен таканаречен коридор на мислење.
Тоа се само емоции. И не е важно какви емоции.
Тие сигурно можат да бидат позитивни, како што се ентузијазам и еуфорија и така натаму, што и да постои.
И што е важно за нас сега, особено во областа на климатските промени, е ова: "Јас сум еден од добрите
момци; јас сум најпосветен заштитник на климата."
Затоа сите тие убаво си играат заедно.
- Секако, постојат и негативни емоции – омраза, многу важно.
Најважната емоција за исклучување на размислувањето е стравот.
И затоа стравот секогаш е првото нешто што се создава.
Поради овие механизми, сите останати кои сега го делат моето мислење, а јас сега верувам дека
го имам точниот став, сите останати се лошите.
Значи, јас сум еден од добрите момци, а другите се лошите момци.
И тоа е прилично добро изведено.
Тие вежбаат повеќе од 100 години.
Тоа, секако, зависи од целните групи.
Значи, различни луѓе реагираат различно на пораките.
Стравот, сепак, е нешто што сè опфаќа.
Можеш да ја користиш стравот ако можеш да го создадеш; тоа е одлично.
Веднаш го потиснува критичкото размислување.
Клучно е дека сега мораш сето ова правилно да го комбинираш.
Тогаш добивате најдобри резултати.
Јас сум некој што им пристапува на нашите противници.
Одам на настаните организирани од климатската секта, климатските ајатоли, како што ги нарекувам.
Нивните предавања се структуирани на таков начин што прво секогаш се создава страв.
Толку ужасно, климатски пекол и сè што доаѓа со него, а поплавите се зголемуваат.
И потоа доаѓа следниот чекор. И потоа е: Наша вина е.
Всушност, тоа значи дека е ваша вина, вие што слушате. Потоа сите се чувствуваат виновни.
И потоа велиш: Но сега доаѓа спасителот, кој ќе ти каже што треба да направиш.
Постои нешто што можам да придонесам за решавање на проблемот.
Можам да помогнам да се осигураме дека оваа ужасна работа нема да се случи.
Само треба да го направам својот дел за заштита на климата.
Морам да возам електричен автомобил, на пример, затоа што на тој начин ја штитам климата.
И јас сум оној што прави добри работи, јас сум еден од добрите момци.
Тоа е поентата. Така функционира.
Слушав за ова на неколку предавања.
Тоа е навистина прилично брутално НЛП = невро-лингвистичко програмирање.
И луѓето веднаш се привлечени.
Тие потоа исто така се ужасно среќни што сфатиле колку е опасно.
Сакате да направите нешто за следната генерација. (...)
И како што реков, постои солидарност меѓу луѓето кои се практично хипнотизирани, и тие покажуваат солидарност едни со други:
Ние сите сме добрите момци и мораме – повторувам – мораме многу жестоко да се бориме против другите. И сега, многу важно:
Пропагандата е многу лесна за препознавање. Можете веднаш да препознаете дека е пропаганда.
Затоа што секогаш сè се сведува на емоции. Мораш да се набљудуваш себеси.
Кога слушам порака или што било, морам да се набљудувам.
И ако реагирам емотивно, без разлика како, тогаш тоа е пропаганда.
Ова се прави намерно за да реагирам емотивно. Бидејќи, како што реков, тоа ми го блокира размислувањето.
Потребно е малку време за навикнување. Навистина мора да бидете свесни за тоа.
Секако, повторувањето е многу важна точка.
И не само постојано, туку и во сите медиуми истовремено.
Да ги усогласиме сите така што нема да стане познато ничие друго гледиште. Бидејќи тоа може да предизвика
луѓето кои длабоко во себе кријат малку сомнеж веднаш да се откажат од посакуваното мислење.
Ова значи дека постои само една вистина, и критичките прашања, како што реков, не смеат да се поставуваат, бидејќи
не ви е дозволено да скршнете од коридорот на мислењата.
(…) Добро, и сега до вистинскиот casus belli.
Како што реков, тоа е документарна програма за Малото ледено доба.
Се емитуваше на крајот на минатата година (29 декември 2023) три четвртини час.
И тоа е прилично интересно.
Сега ќе ја пуштам првата минута, воведот во оваа програма:
"Изгледа дека времето се здружило против нив."
Колку долго ќе траат студеното, влажно време и неуспесите на културите?
И дали ќе можат да ги издржуваат сите свои деца?
На крајот на 16 век, во односот меѓу луѓето и природата, ништо повеќе не изгледа како што треба.
Силно земјотрес ја потресува Виена и дури ја оштетува катедралата Свети Стефан.
Хладни бранови и екстремни временски појави ја прават Малата ледена доба сериозен тест за луѓето.
Немирите во општеството ја отворија вратата за самоуништувањето на Европа во почетокот на 17 век.
Значи, гледате, тоа е како еден од оние катастрофални филмови на Роланд Емерих – исклучително емоционално
натоварени, заканувачки сценарија, кои предизвикуваат страв.
И тоа всушност е темата што се провлекува низ целиот овој игран филм, кој себеси се нарекува "документарен филм".
Сега има повторувани секвенци со таканаречени "научници". Во овој филм сега се прикажуваат таканаречени "научни наоди".
Човекот (Роланд Вајсман) е важен.
Тој е суетен тип, тој е генерален директор на ОРФ – ќе споменам зошто тоа е важно.
Значи, имаме овој филм за катастрофа, и ова се сега научните факти.
И во овој филм – и тоа е главната поента на нашата жалба – има графикони на температурата.
Потоа тие се прикажуваат во студиска поставка, каде што влегува водителот – емотивниот долгометражен филм е повторувано прекинуван
со такви кратки секвенци – и првата графика изгледа вака:
Ова се температурите во последните 2000 години и тие точно ги одразуваат периодите, имено Римскиот топол
период, Средновековниот топол период и Малата ледена доба.
- И потоа, значи ова е како хокејска палка, само четири пати поголемо, - потоа нагло
се зголемува и можете да ја видите и бојата.
- Пред сè, целата слика е толку ориентирана кон перспективата што сегашноста е прикажана во зголемена форма, со бои што се наклонети
кон вермилион – и, ако погледнете внимателно, и дебелината на линијата исто така се зголемува кон крајот, така да се каже.
Но уште полошо е што кога ги прикажува последните 12.000 години, изгледа вака.
Да, целосно лудо, и, така да се каже, станува уште подобро.
Тој навистина кажува нешто за тоа.
Тој вели: Последниот врв овде горе, тој мисли на овој, кој е целосно црвен, тоа сме ние.
Тој не вели: "Еве нè, всушност хронолошки редослед, мораме да кажеме таму", не, тој го вели тоа.
Тој во суштина сугерира: Ние сме причината за ова, сега ние сме виновни.
Мислам, неверојатно е дека овие криви се внатре.
- Ако погледнете малку поблиску, смешно е што пишува степени Целзиусови; - така можете да видите колку е лошо изработено.
Ако ги погледнете скалите, едната е +1,4° а другата е +1,5°.
Ова затоа воопшто не ги исполнува никакви научни стандарди.
Важно е да се истакне ова, бидејќи ORF е исто така обврзан да испорачува висококвалитетна работа.
Ова е законски задолжително.
Значи, вака изгледа.
И не само таму – тоа е апсолутниот врв на оваа документарна програма, така да се каже.
Има многу други работи таму што се целосно погрешни.
И тоа беше причината да кажеме: "Чекај малку, тоа е толку голема лага, тоа е пропаганда, ќе се бориме."
И како да го спротивставиме тоа?
Постои она што е познато како јавна жалба, како што се нарекува во Австрија.
Значи, секој што смета дека ORF не се придржувал кон Законот за ORF, на што ќе се вратам подоцна, може да поднесе
жалба до надлежниот орган, Австриската комуникациска управа.
Тој има шест недели по емитувањето да ја поднесе оваа жалба.
Ова е малку потешко затоа што тој мора да собере 120 поддржувачки потписи во рок од шест недели.
И обично треба да имате повеќе од тоа, бидејќи од формални причини ORF потоа вели дека 20 проценти од нив се неважечки.
Значи, обично носиме 200. Ако имаме голема поддршка, тоа не е првата жалба до ORF, понекогаш дури имаме и 1.000 потписи.
Значи тоа не е проблем за нас како клуб.
Но прво мораш да го средиш тоа, бидејќи луѓето мора да го внесат својот број за придонес за ORF.
И ако отидете на настан со штанд и кажете, на пример, "Ова е нашата жалба, ве молиме потпишете", тогаш луѓето со задоволство
ќе потпишат – но кој го знае својот број на ORF придонес?
Сега мораме да им кажеме да ни го испратат по е-пошта, и тоа, за жал, ќе ги елиминира две третини од луѓето.
За жал, иако се пријавиле, не можат да го испратат својот број.
Но обично успеваме да ја надминеме оваа формална пречка.
Мораме точно да наведеме кој дел од Законот за ОРФ, па дури и која подсекција, е прекршен.
И потоа, секако, мораме да ја оправдаме жалбата.
Како што реков, многу сум среќен што сум пријател со неколку многу добри адвокати кои ни помагаат со ова, за да можеме
правилно да го формулираме од правна перспектива, не само во однос на самата работа и критиките, туку и од правен аспект.
Оваа јавна жалба моментално се поднесува.
Убавото е што тоа не носи никакви вистински трошоци.
Така можете да поднесете жалба без да плаќате никакви такси.
Исто така, нема обврска да ангажирате адвокат.
Значи, ако мислиш дека си доволно добар, можеш едноставно да го направиш тоа.
Потребно е само лично време, а не пари.
Потоа, откако ќе се помине формалната пречка, KommAustria ја испраќа жалбата до ORF и адвокатите сега издаваат соопштение.
- Потоа јас или адвокатот ќе напишеме контра-изјава, - и тоа ќе се разменува писмено неколку пати.
Сепак, најдоцна по шест месеци, ова тело, KommAustria, мора да донесе одлука.
Ова во Австрија се нарекува "одлука".
- Ова е важно од правен аспект бидејќи сега може да се оспори; - може да се подигне на следното ниво.
Со тоа што велиш "добро, тоа можеби е одлуката, но секогаш постои процес на жалба".
Но пред да стигнам до тоа, ајде да погледнеме подетално во Законот за ORF.
Која е вистинската надлежност на ОРФ?
Сега можете да го прочитате. Толку сеопфатни информации за пошироката јавност итн.
- И таму пишува "посредништво и промоција на науката" – тоа е нејзината основна мисија.
Тоа е негова обврска да го стори тоа. И секакви други работи.
Засега ќе го оставам така.
Не е важно сега да го прочитам ова детално.
Сепак, секогаш ги истакнував важните зборови.
И потоа има и многу јасни упатства за тоа како треба да биде структурирана програмата.
И веднаш на врвот веќе пишува "објективна селекција".
Значи, зборот "објективен" се појавува за првпат.
И потоа пишува дека мора да се претстават и критичките мислења.
Земајќи ја предвид разновидноста.
Тој е должен да го стори тоа според закон.
Подолу, повторно пишува: Коментари, анализи итн. Принципи на објективност.
- Тука повторно го гледаме зборот "објективност".
И потоа има дополнителни потпараграфи за тоа како треба да ја структурира содржината.
Сега пишува квалитет.
Затоа го спомнав на графикот. Сепак, графикот е шега.
На пример, не е наведена никаква изворна информација за податоците користени во овој графикон.
Знаеш дека, (...) не можам едноставно да ставам било која стара графика таму.
- Потоа тој мора да биде сеопфатен, независен, непристрасен и, уште еднаш, објективен; - тој мора
внимателно да ја провери вистината, како и потеклото, и мора да се придржува до проверливи факти.
И – тоа мора да придонесе за образованието на населението.
Всушност, сега сè е одлично.
Значи, ако тој го направи тоа, ќе имавме навистина одличен медиум во Австрија.
Но тој не го прави тоа!
Сега доаѓаме до поентата.
- Постои таканаречен пренос на предмет, т.е. прва инстанца. KommAustria ќе донесе одлука најдоцна во рок од шест месеци.
- И потоа секогаш одиме на втората инстанца.
Бидејќи кога ORF губи, тој повикува на следниот повисок орган.
Тоа е Федералниот административен суд.
И ако јас или нашиот клуб изгубиме, секогаш веднаш го подигнуваме прашањето на следното ниво.
И тоа е навистина прилично добро.
Ова е панел од тројца судии.
Тоа е снимено збор по збор.
Сведоците можат да бидат именувани, а судските трошоци повторно се неверојатно ниски, само 30 евра.
Единствениот проблем се трошоците што се вклучени.
Дури и ако победите, сепак ќе ви останат вашите сопствени правни трошоци, ако имате експерти и слично.
За жал, така е овде во Австрија.
Но тоа е исто така случај и во кривичното право овде во Австрија.
Потоа постои повисока власт – тоа е највисоката власт.
Овде во Австрија, тоа секогаш се нарекува Судот на правдата.
Во овој случај, тоа е Управниот суд, а паралелно со него, иако всушност независен, постои Уставниот суд, каде
што може да се поднесе жалба, на пример, дека одредени одредби во Законот за ОРФ се неуставни.
Значи, не го нападате прашањето директно, туку велите: Оваа основна регулатива не е уставна.
Или самата постапка има грешки.
Сè уште можеш да го прифатиш тоа.
Тоа е исто така суд.
Тоа е највисокиот суд воопшто – Уставниот суд, врховниот суд.
Кое е нашето искуство?
Значи, ова не е првата правна постапка, оваа климатска акција, што ја покренуваме против ОРФ.
KommAustria има многу строги формални критериуми, со овие потписи и сè друго – и е јасно про-ORF.
Значи, тој се обидува да ја блокира жалбата колку што е можно повеќе.
Тој наоѓа секакви аргументи зошто ситуацијата сега треба да се гледа поинаку од перспективата на жалителите.
Имавме многу добри искуства со втората инстанца, Сојузниот административен суд – барем со
составот на судиите со кои сум имал работа.
Таму работат приближно 35 судии. Има доста сенати и тие се неутрални.
Постапките исто така се водат на таков начин што не се обидуваат да влијаат на ова.
Ова е многу често во судовите.
Судијата всушност може да го одреди исходот на постапката ако постапката е насочена во одредена насока.
Доста е вообичаено во нашите управни судови доказите да бидат отфрлени или, така да се каже, сведоците да бидат одбиени.
Но моето искуство со Федералниот административен суд е многу неутрално.
Но сега станува комплицирано.
Нашите судови, односно врховните судови, сите се политички именувани.
И тоа практично го елиминира владеењето на правото во многу области.
Бидејќи ако највисоките власти кои ја донесуваат конечната одлука повеќе не се навистина такви, или, да речеме,
кога е сомнително дали тие навистина се објективни и независни, тоа, секако, е многу проблематично.
Особено Уставниот суд. Јасно е дека е политички именуван.
И потоа, како што реков, постои големото прашање: Може ли тој воопшто да биде независен?
И би сакал да кажам неколку зборови за Уставниот суд.
Се состои од 14 судии, тоа се тие.
И тоа е многу возбудливо сега, како што реков.
Може да се помисли дека најдобрите судии во земјата работат во Уставниот суд. Тоа воопшто не е така.
Меѓу нив нема ниту еден поранешен судија!
Тоа е навистина неверојатно.
Но така е.
Тие мора да бидат правно упатени.
Верувам дека тие исто така мора да имаат завршено диплома, диплома по право.
Меѓу нив има многу универзитетски професори, односно луѓе кои раководеле со некој правен институт или сè уште се активни.
И има многу државни службеници кои работат како адвокати во администрацијата – или, најлошо од сè, кои исто така работат
или работеле директно на политички позиции во министерствата.
Тоа е многу блиска поврзаност на овие државни службеници со политиката.
И најлошото е што се вклучени адвокати кои, во некои случаи, ги застапуваат
политичарите или политичките партии во нивната работа.
Значи, сосема е јасно дека нашиот Уставен суд има многу драматична политичка пристрасност.
И ова може да се припише на партиите, бидејќи партиите имаат право да поднесуваат предлози – и сè што тие предложат се одобрува.
Така можете само да видите како е распределена моќта во Австрија во последните 20 години и кои влади таму биле.
И потоа сите ги туркаат своите кандидати, така да се каже, во Уставниот суд.
Тоа е многу, многу проблематично, да бидам искрен, затоа што – дали навистина донесуваат неутрални пресуди?
На пример, неодамна беше завршен случај што го добивме во прва и во втора инстанца.
Ова е тричленско порота. Одлично образложение, 24 страници.
И потоа ОРФ се обрати до Уставниот суд.
Адвокатите рекоа: "Океј, ние всушност го изгубивме самиот случај."
Одиме во Уставниот суд, кој е политички именуван, и тие ја поништуваат одлуката на Управниот суд со апсурдно образложение.
Па кога ќе ги прочиташ, си мислиш: "Што пак пушеле?" Неверојатно е како законот – морам да бидам внимателен
овде – како владеењето на правото повеќе не функционира.
Не сакам да зборувам за изопачување на правдата, но е неверојатно какви причини одеднаш се наведуваат.
Но единствениот адвокат со кој добро соработувам сега ќе се обиде да го однесе нашиот
австриски Уставен суд пред Европскиот суд на правдата.
Затоа што сè уште го имаме овој лек.
Навистина е неверојатно како понекогаш ... и, за жал, највисокиот авторитет е тој што одлучува.
Слично, кој е најмоќниот човек во државата?
Оној што прогласува вонредна состојба. Тоа беше нашиот министер за здравство за време на кризата со коронавирусот.
Тој ненадејно прогласува вонредна состојба и сега сè е укинато. Значи, во вонредна состојба уставот повеќе не важи.
Што друго правиме, веќе реков...
Почитувани гледачи, под програмата ќе го најдете ЛИНКОТ до целата предавање.
Би сакале да ја искористиме оваа можност да му се заблагодариме на говорникот, д-р Бернхард Штрел, како
и на платформите EIKE, Heartland Institute и CFACT.