Edhe një herë, ka arsye për të tërhequr vëmendjen te raportimi i pamjaftueshëm në dokumentarin e ORF-së që u shfaq.
Në Konferencën Ndërkombëtare për Klimën dhe Energjinë 2024 në Vjenë, pjesëmarrësit mësuan për gazetarinë
klimatike manipulative, të cilën ORF-ja gjithashtu e pëlqen.
Me rastin e kësaj konference,
Kla.TV sot paraqet fragmente nga një ligjëratë e thelluar e Dr. Bernhard Strehl, një sipërmarrës dhe
fizikant i specializuar në fizikën atomike dhe të rrezatimit.
Ai u bë një flamur i kuq për studiuesit austriakë të klimës me më shumë se 50 ligjërata të mirë-argumentuara mbi klimën.
Gjatë krizës së koronavirusit, Strehl dhe disa miq themeluan shoqatën IMMUN, e cila ka
një qëllim të dyfishtë – mjekësor dhe ligjor.
Përmes shumë ndërhyrjeve ligjore në nivelin e gjykatës administrative, Strehl mësoi se nuk është e
nevojshme të jesh avokat për të përfaqësuar dikë në gjykatën administrative në Austri.
Sipas deklaratave të tij, ai tashmë ka përfaqësuar shumë njerëz pa pagesë dhe ka fituar
përvojë në më shumë se 20 raste deri më sot.
Strehl njihet për zbulimet e tij të qarta.
Prandaj e gjithë shtypi austriak po përpiqet ta heshtë atë me slogane si "nazist" dhe "ekstremist i djathtë".
Si funksionon propaganda klimatike në mediat kryesore?
Shikoni ligjëratën shumë informuese të Dr. Strehl në formë të përmbledhur, me titull:
Propaganda klimatike në Austri. Ne e kundërshtojmë atë.
(Bernhard Strehl:) ... termi 'ngrohja globale' u përdor vërtet vetëm pasi të kishte përfunduar kriza e koronavirusit.
Papritmas, të paktën këtu në Austri, termi 'ngrohja globale' ka hyrë në përdorim.
Më parë, gjithmonë i referohej si ngrohja globale.
Ishte kështu që nga vitet 1980.
Pastaj papritmas u dobësua pak.
Papritmas, të gjithë po flisnin për ndryshimet klimatike.
Dyshoj se Climategate luajti një rol të caktuar në këtë. Sepse edhe mediat masive kanë vënë re se diçka
nuk është krejt në rregull me këtë shkencë të klimës.
Dhe tani, së fundmi, kjo është intensifikuar shumë. Tani kemi ngrohjen globale dhe ferrin e klimës.
Dhe Sekretari i Përgjithshëm i OKB-së, Guterres, goditi shënjestrën – "gatim global".
Citoj fjalinë e tij këtu:
Epoka e ngrohjes globale ka përfunduar. Epoka e gatimit global ka filluar.
Dhe unë e kam origjinalin.
Tani do t'ju tregoj se çfarë ai në të vërtetë tha në atë kohë:
Epoka e ngrohjes globale ka përfunduar.
Ka ardhur epoka e nxehtësisë globale.
Ajri është i thithshëm.
Nxehtësia është e padurueshme.
Dhe niveli i fitimeve nga karburantet fosile dhe mosveprimi ndaj klimës është i papranueshëm.
(…) Por ai tha aty disa gjëra.
Ajri është i papërthithshëm. Dhe nxehtësia është e padurueshme.
Por ajo që më befasoi më shumë ishte se ai e tha këtë para të gjithë Asamblesë së Përgjithshme
të OKB-së në korrik të vitit të kaluar (2023).
Dhe gjithashtu ishin të pranishëm shumë përfaqësues të medias, dhe kjo u pranua thjesht.
Askush nuk tha asgjë.
Dhe tani do të doja të citoja Will Happer: "Çfarë ka tymosur ai?"
Tani le të kalojmë më tej.
Një term tjetër relativisht i ri është kriza klimatike.
Tani gjithçka është thjesht krizë.
Dhe unë gjithashtu jam mohues i krizës klimatike në të gjitha mediat austriake.
Dhe kushdo që tani thotë, prit një minutë, kjo mund të jetë pak ndryshe, menjëherë
etiketohet si mohues, mohues i krizës klimatike.
Ne e dimë saktësisht pse përdoret.
Sigurisht, kjo përdoret sepse ka mohues të Holokaustit, dhe ne vendosemi në të njëjtën kategori.
Këtu në botën gjermanishtfolëse ka diçka mjaft tinëzare.
Kjo është e ashtuquajtura Rrjeti i Gazetarisë së Klimës.
Atje punojnë disa qindra gazetarë dhe profesionistë të medias.
Specifikon se cilat fjalë duhet të përdoren.
Njerëzit nuk e përdorin më termin "ndryshimi i klimës"; ai është tepër i pafajshëm.
Duhet të përdoret termi krizë klimatike.
Kjo në thelb ofron një fjalor me fraza të lejuara për t'u siguruar që mesazhi të tingëllojë sa më dramatikisht të jetë e mundur.
Dhe e përmend këtë sepse janë të pranishëm edhe redaktorë nga ORF.
Dhe më pas do të shpjegojmë pse kjo është e rëndësishme. (...)
Dhe pastaj, natyrisht, janë mediat sociale, ku të rinjtë veçanërisht janë praktikisht ngjitur pas ekraneve të
tyre dhe marrin të gjitha informacionet nga mediat sociale.
Ne gjithashtu kemi media alternative në Austri.
(…) Ata kanë një gamë shumë të mirë.
Megjithatë, publiku i gjerë shmang këto media sepse ato gjithashtu etiketohen si ekstremiste të djathta.
Dhe gjëja më e keqe në Austri janë shkollat dhe universitetet.
Është propagandë e pastër, indoktrinim dhe ideologji...
Kjo është e pabesueshme.
E pabesueshme çfarë po ndodh!
Nuk e kuptoj fare se si është e mundur kjo. Për mua, këto nuk janë më universitete.
Studjova në një universitet, Universiteti i Teknologjisë në Vjenë.
Por çfarë po ndodh sot, në të vërtetë që nga Bologna, që kur e futën këtë sistem, këto nuk janë më universitete për mua.
Sepse liria e kërkimit dhe liria e mësimdhënies nuk ekzistojnë më, të paktën që nga pandemia e koronavirusit.
Tani do të doja të përmendja shkurtimisht shërbimin shtetëror të transmetimit, sepse po ndërmarrim veprime kundër tij.
Këtu quhet Korporata Austriake e Transmetimit – ORF.
Dhe ka këto kanale: ORF1, ORF 2 dhe ORF III.
Këtu mund të merrni ende shumë mirë mediat shtetërore gjermane, si dhe, natyrisht, shumë kanale private.
Unë thjesht dua t'ju tregoj – ky është sondazhi i këtij viti, shtrirja e këtyre stacioneve në mars.
Tani janë rreth 40.
Nëse e shikojmë më nga afër, në dhjetëshen kryesore, si të thuash, shohim se:
ORF 2 ka shtrirjen më të gjerë, me 20% të austriakëve që e shikojnë çdo ditë.
Sepse aty transmetohen të ashtuquajturat "lajme".
Pra, aty vepron propaganda racionale, për të thënë kështu.
ORF 1 është tjetri.
Dhe pastaj është interesante, vërtet interesante, në vendin e tretë është transmetuesi kritik ServusTV, krah për krah me ZDF.
Dhe nëse e shikoni më nga afër, ORF III mungon.
Unë bisedova me këta njerëz në telefon, duke pyetur pse. Pra, ekziston një kompani që
mbledh këto të dhëna. Pse nuk përfshihet ORF III?
Me një justifikim të zgjuar, sepse është një kanal shumë i shtrenjtë dhe i vogël i ORF-së: "Është kaq
i ri, duhet ta mbrojmë nga presioni i audiencës."
Por ka qenë në funksion për 15 vjet.
Por zbulova gjatë bisedës me ta se ORF III është në 2.8%. (...) Kuptoj pse duan ta shtypin këtë.
Ata kanë një buxhet të madh, dhe kjo nuk e justifikon aspak këtë gamë.
Dhe kjo është ajo që ata duan ta mbulojnë në këtë mënyrë. (...)
Pra, si funksionon propaganda dhe çfarë synon të arrijë?
Ajo që në të vërtetë dëshiron të arrijë është të krijojë pëlqim – pra për atë që duan ata në pushtet ose qeveria.
Slogani anglez është "Manufacturing Consent".
Përgjigjja ime për këtë është: "Pajtesa prodhohet".
Pra, ndikoni njerëzit në një mënyrë që ata të bien dakord me atë me të cilën duhet të bien dakord.
Dhe si funksionon kjo?
Bëhet fjalë për emocione.
Ti gjithmonë ke emocione brenda vetes, sepse ato fiksojnë të menduarit kritik, e bllokojnë atë.
Kjo është shumë e rrezikshme sepse nuk mund të mbrohemi nga ajo.
Kjo është sepse informacioni më pas hyn në nënndërgjegjen tonë.
Dhe ndërgjegjja nuk mund ta fikë atë. (...)
Ajo që po bëhet është shumë e gabuar, dhe shkon dorë për dore me censurën.
Sepse sapo, për të thënë kështu, t'i kesh programuar njerëzit në një drejtim të caktuar, duhet t'i pengosh të
dëgjojnë një mendim tjetër ose të fitojnë një kuptim tjetër.
Ka disa eksperimente shumë të famshme që tregojnë se njerëzit mund të ndikohen të veprojnë
kundër bindjeve të tyre, për të thënë kështu.
Por nëse një person i vetëm në grupin e testimit papritmas shpreh mendimin e kundërt, atëherë
shumica do të ndryshojë shpejt mendimin e vet.
Prandaj po na censurojnë të gjithëve.
Krijohet një korridor shumë i ngushtë i ashtuquajtur i opinioneve.
Janë vetëm emocionet. Dhe nuk ka rëndësi se çfarë emocioni.
Këto padyshim mund të jenë pozitive, si entuziazmi dhe euforia e kështu me radhë, çfarëdo që të ketë.
Dhe ajo që është e rëndësishme për ne tani, veçanërisht në fushën e ndryshimeve klimatike, është kjo: "Unë jam një
nga të mirët; unë jam mbrojtësi më i përkushtuar i klimës."
Prandaj të gjithë luajnë bukur së bashku.
- Sigurisht, ka edhe emocione negative – urrejtje, shumë e rëndësishme.
Emozioni më i rëndësishëm për të fikur mendimin tënd është frika.
Dhe për këtë arsye frika është gjithmonë gjëja e parë që prodhohet.
Për shkak të këtyre mekanizmave, të gjithë të tjerët që tani ndajnë mendimin tim, dhe unë tani besoj se kam
mendimin e saktë, të gjithë të tjerët janë keqbërësit.
Pra, unë jam një nga të mirët dhe të tjerët janë të këqijtë.
Dhe kjo është luajtur mjaft mirë.
Ata kanë praktikuar për më shumë se 100 vjet.
Kjo varet nga grupet e synuara, natyrisht.
Kështu që njerëz të ndryshëm reagojnë ndryshe ndaj mesazheve.
Frika, megjithatë, është diçka që përfshin gjithçka.
Mund të përdorësh frikën nëse mund ta gjenerosh; kjo është e shkëlqyer.
Ai menjëherë shuaj mendimin kritik.
Gjëja më e rëndësishme është që tani duhet të kombinoni të gjitha këto siç duhet.
Atëherë merrni rezultatet më të mira.
Unë jam dikush që i afrohet kundërshtarëve tanë.
Shkoj në ngjarjet e organizuara nga sektin e klimës, ayatollahët e klimës, siç i quaj unë.
Ligjëratat e tyre janë të strukturuara në mënyrë që frika gjithmonë të krijohet së pari.
Kaq e tmerrshme, ferri klimatik dhe gjithçka që vjen me të, dhe përmbytjet po rriten.
Dhe pastaj vjen hapi tjetër. Dhe pastaj është: Është faji ynë.
Ne në të vërtetë nënkuptojmë se është faji juaj, ju që po dëgjoni. Pastaj të gjithë ndihen fajtorë.
Dhe pastaj ti thua: Por tani po vjen shpëtimtari, i cili do të të tregojë çfarë duhet të bësh.
Ka diçka që mund të kontribuoj për të zgjidhur problemin.
Unë mund të ndihmoj që kjo gjë e tmerrshme të mos ndodhë.
Unë thjesht duhet të bëj pjesën time për mbrojtjen e klimës.
Duhet të ngas një makinë elektrike, për shembull, sepse kështu mbroj klimën.
Dhe unë jam ai që bën gjëra të mira; jam një nga djemtë e mirë.
Kjo është pika. Kështu funksionon.
Kam dëgjuar këtë në disa ligjërata.
Kjo është vërtet mjaft brutale NLP = programim neuro-linguistik.
Dhe njerëzit tërhiqen menjëherë brenda.
Ata janë gjithashtu tmerrësisht të lumtur që kanë kuptuar sa e rrezikshme është.
Ju dëshironi të bëni diçka për brezin e ardhshëm. (...)
Dhe siç thashë, ekziston një efekt solidariteti mes njerëzve që janë hipnotizuar virtualisht,
dhe ata tregojnë solidaritet me njëri-tjetrin:
Ne jemi të gjithë djemtë e mirë, dhe ne duhet – e përsëris – ne duhet të luftojmë të tjerët me
shumë ashpërsi. Dhe tani, shumë e rëndësishme:
Propaganda është shumë e lehtë për t'u njohur. Mund ta dalloni menjëherë që është propagandë.
Sepse gjithmonë përfundon te emocionet. Duhet të vëzhgosh veten.
Kur dëgjoj një mesazh ose çfarëdo gjëje, duhet të vëzhgoj veten.
Dhe nëse reagoj emocionalisht, pa marrë parasysh si, atëherë është propagandë.
Kjo bëhet me qëllim që unë të reagoj emocionalisht. Sepse, siç thashë, kjo bllokon mendimin tim.
Kërkon pak kohë për t'u mësuar. Duhet vërtet të jesh i vetëdijshëm për të.
Sigurisht, përsëritja është një pikë shumë e rëndësishme.
Dhe jo vetëm vazhdimisht, por në të gjitha mediat njëkohësisht.
Të vendosësh të gjithë në një linjë, në mënyrë që asnjë pikëpamje tjetër të mos bëhet e njohur. Sepse kjo mund të bëjë
që njerëzit që mbajnë një dyshim të vogël thellë brenda vetes të braktisin menjëherë mendimin e dëshiruar.
Kjo do të thotë se ekziston vetëm një e vërtetë, dhe pyetjet kritike, siç thashë, nuk duhet të bëhen
sepse nuk lejohet të devijoni nga korridori i opinionit.
(…) Mirë, dhe tani te casus belli i vërtetë.
Siç thashë, është një program dokumentar për Epokën e Vogël të Akullit.
U transmetua në fund të vitit të kaluar (29 dhjetor 2023) për tre çerekë ore.
Dhe kjo është mjaft interesante.
Tani do të luaj minutën e parë, hyrjen e këtij programi:
"Moti duket se ka komplotuar kundër tyre.
Sa gjatë do të zgjasin moti i ftohtë e i lagësht dhe dështimet e korrjes?
Dhe a do të jenë në gjendje të mbështesin të gjithë fëmijët e tyre?
Asgjë nuk duket më e drejtë në marrëdhënien midis njerëzve dhe natyrës në fund të shekullit të 16-të.
Një tërmet i rëndë trondit Vjenën dhe madje dëmton Katedralen e Shën Stefanit.
Valët e ftohta dhe ngjarjet ekstreme të motit e bëjnë Epokën e Vogël të Akullit një provë të ashpër për njerëzit.
Trazirat në shoqëri hapën derën për vetëshkatërrimin e Evropës në fillim të shekullit të 17-të.
Pra, siç e shihni, është si një nga ato filma katastrofash të Roland Emmerich – skenarë jashtëzakonisht të
ngarkuar emocionalisht, kërcënues, që ngjallin frikë.
Dhe kjo në të vërtetë është tema që përshkon këtë film metrazh të gjatë, i cili e quan veten "film dokumentar".
Tani ka sekuenca të përsëritura që paraqesin të ashtuquajturit "shkencëtarë". Tani në këtë film
paraqiten të ashtuquajturat "zbulime shkencore".
Burri (Roland Weißmann) është i rëndësishëm.
Ai është një djalosh krenar, ai është Drejtor i Përgjithshëm i ORF-së – do të përmend pse kjo është e rëndësishme.
Pra, kemi këtë film katastrofash, dhe këto janë tani faktet shkencore.
Dhe në këtë film – dhe ky është pika kryesore e ankesës sonë – ka grafikë të temperaturës.
Më pas ato shfaqen në një ambient studioje, ku shfaqet prezantuesi – filmi i metrazhit të gjatë
emocional ndërpritet vazhdimisht nga sekuenca të tilla të shkurtra – dhe grafika e parë duket kështu:
Këto janë temperaturat gjatë 2000 viteve të fundit, dhe ato pasqyrojnë saktë periudhat, konkretisht
Periudhën e Ngrohjes Romake, Periudhën e Ngrohjes Mesjetare dhe Epokën e Vogël të Akullit.
- Dhe pastaj, pra është si një shkop hokeji katërfishuar, - pastaj ngjitet mjaft papritur dhe mund të shihni edhe ngjyrimin.
- Së pari, e gjithë imazhi është kaq i orientuar nga perspektiva, saqë e tashmja paraqitet në një formë të zmadhuar, me ngjyra që
priren drejt vermiilenit – dhe, nëse e shikoni me vëmendje, trashësia e vijave
gjithashtu rritet drejt fundit, për të thënë kështu.
Por ajo që është edhe më keq është se kur tregon 12,000 vitet e fundit, duket kështu.
Po, krejtësisht çmenduri, dhe bëhet edhe më mirë, për të thënë kështu.
Ai thotë diçka për këtë.
Ai thotë: "Majë e fundit këtu lart, ai nënkupton këtë, që është krejtësisht e kuqe, ajo jemi ne."
Ai nuk thotë, "Ja ku jemi, në fakt një sekuencë kronologjike, duhet ta themi aty", jo, ai e thotë këtë.
Ai në thelb sugjeron: Ne jemi shkaku i kësaj, tani jemi fajtorë.
Do të thotë, është e pabesueshme që këto kurba janë aty brenda.
- Nëse e shikon pak më nga afër, është qesharake që shkruan gradë Celsius; - kështu mund të shohësh sa keq është punuar.
Nëse shikon peshore, njëra është +1.4° dhe tjetra +1.5°.
Prandaj kjo nuk i përmbush aspak asnjë standard shkencor.
Kjo është e rëndësishme për t'u theksuar sepse ORF-ja gjithashtu është e detyruar të dorëzojë punë me cilësi të lartë.
Kjo kërkohet me ligj.
Pra, kështu duket.
Dhe jo vetëm atje – kjo është kulmi absolut i këtij programi dokumentar, për të thënë kështu.
Ka shumë gjëra të tjera atje që janë krejtësisht të gabuara.
Dhe kjo ishte arsyeja që ne të themi: Prit një çast, kjo është një gënjeshtër e madhe,
kjo është propagandë, ne do të kundërveprojmë.
Dhe si e kundërshtojmë atë?
Ekziston ajo që njihet si ankesë publike, siç quhet në Austri.
Kështu, çdo person që beson se ORF nuk ka respektuar Ligjin për ORF, të cilit do t'i kthehem më vonë, mund të
paraqesë një ankesë pranë autoritetit përkatës, Autoritetit të Komunikimeve të Austrisë.
Ai ka gjashtë javë pas transmetimit për të paraqitur këtë ankesë.
Kjo bëhet pak më e vështirë sepse ai duhet të sigurojë 120 nënshkrime mbështetëse brenda këtyre gjashtë javëve.
Dhe zakonisht duhet të kesh më shumë se kaq, sepse për arsye formale ORF-ja më pas
thotë se 20 për qind e tyre janë të pavlefshme.
Pra, zakonisht sjellim 200. Nëse kemi shumë mbështetje, nuk është ankesa e parë në ORF;
ndonjëherë madje kemi edhe 1,000 nënshkrime.
Pra, kjo nuk është një problem për ne si klub.
Por së pari duhet ta përgatisësh këtë, sepse njerëzit duhet të fusin numrin e tyre të kontributit ORF.
Dhe nëse shkoni në një ngjarje me një stendë dhe thoni, për shembull, "kjo është ankesa jonë, ju lutemi
nënshkruani", njerëzit janë të lumtur të nënshkruajnë – por kush e di numrin e kontributit të tyre ORF?
Tani duhet t'u themi që ta dërgojnë me email tek ne, dhe kjo, fatkeqësisht, do të eliminojë dy të tretat e njerëzve.
Fatkeqësisht, edhe pse janë regjistruar, ata nuk janë në gjendje të dërgojnë numrin e tyre.
Por zakonisht arrijmë të kapërcejmë këtë pengesë formale.
Duhet të specifikojmë saktësisht se cila pjesë e Aktit ORF, apo edhe cili nënpikë, është shkelur.
Dhe pastaj, natyrisht, duhet të justifikojmë ankesën.
Siç thashë, jam shumë me fat që jam mik me disa avokatë shumë të mirë që na ndihmojnë me këtë, në mënyrë që ta formulojmë
saktë nga një perspektivë ligjore, jo vetëm në aspektin e çështjes dhe kritikës, por edhe nga pikëpamja ligjore.
Kjo ankesë publike po dorëzohet aktualisht.
Gjëja e mirë është se nuk sjell asnjë kosto reale.
Kështu që mund të paraqisni një ankesë pa paguar asnjë tarifë.
Nuk ka asnjë detyrim për të angazhuar një avokat.
Pra, nëse mendon se je mjaft i mirë, mund ta bësh thjesht.
Kërkon vetëm kohë personale, nuk ka asnjë kosto.
Pastaj, sapo pengesa formale të jetë kapërcyer, KommAustria dërgon ankesën te ORF dhe avokatët tani lëshojnë një deklaratë.
- Pastaj unë ose avokati do të shkruajmë një kundërdeklaratë, - dhe kjo do të shkëmbehet me shkrim disa herë.
Megjithatë, jo më vonë se gjashtë muaj, ky autoritet, KommAustria, duhet të marrë një vendim.
Kjo njihet si "vendim" në Austri.
- Kjo është e rëndësishme nga një perspektivë ligjore sepse tani mund të kontestohet; - mund të çojë në një nivel tjetër.
Duke thënë, mirë, kjo mund të jetë vendimi, por gjithmonë ekziston një proces apelimi.
Por para se të kaloj te kjo, le të hedhim një vështrim më të afërt në Aktin ORF.
Cili është mandati aktual i ORF-së?
Tani mund ta lexoni. Pra, informacion shumë gjithëpërfshirës për publikun e gjerë, etj.
- Dhe aty shkruan "mediimi dhe promovimi i shkencës" – kjo është misioni i saj themelor.
Është detyra e tij ta bëjë këtë. Dhe të gjitha llojet e gjërave të tjera.
Do ta lë kështu për tani.
Nuk është e rëndësishme që ta lexoj këtë tani në detaje.
Unë gjithmonë kam theksuar fjalët e rëndësishme gjithsesi.
Dhe pastaj ka gjithashtu udhëzime shumë të qarta se si duhet të strukturohet programi.
Dhe pikërisht në krye tashmë shkruan "seleksionim objektiv".
Pra, fjala 'objektiv' shfaqet për herë të parë.
Dhe pastaj thuhet se duhet të përfaqësohen edhe mendimet kritike.
Duke marrë parasysh diversitetin.
Ai është i detyruar ta bëjë këtë me ligj.
Më poshtë, thuhet përsëri: Komente, analiza, etj. Parimet e objektivitetit.
- Këtu e shohim përsëri fjalën 'objektivitet'.
Dhe më pas ka edhe nënparagrafë të tjerë mbi mënyrën se si ai duhet të strukturojë përmbajtjen.
Tani shkruan cilësi.
Prandaj e përmenda në grafikë. Grafika është një shaka, për më tepër.
Për shembull, nuk është dhënë asnjë burim për të dhënat e përdorura në këtë grafik.
Ti e di që, (...) nuk mund të vendos thjesht çfarëdo grafike atje.
- Pastaj ai duhet të jetë gjithëpërfshirës, i pavarur, jo-partizan dhe, edhe një herë, objektiv; - ai duhet të
kontrollojë me kujdes të vërtetën dhe gjithashtu origjinën, dhe ai duhet të qëndrojë te faktet e verifikueshme.
Dhe – duhet të kontribuojë në edukimin e popullsisë.
Tani gjithçka është me të vërtetë e shkëlqyer.
Pra, nëse ai do ta bënte këtë, ne do të kishim një medium vërtet të shkëlqyer në Austri.
Por ai nuk bën kështu!
Tani arrijmë te pika.
- Ekziston një transferim instance, dmth. një autoritet i parë. KommAustria do të marrë
një vendim brenda gjashtë muajsh, së voni.
- Dhe pastaj ne gjithmonë shkojmë te instanca e dytë.
Sepse kur ORF-ja humb, ajo i drejtohet autoritetit më të lartë pasardhës.
Kjo është Gjykata Federale Administrative.
Dhe nëse unë ose klubi ynë humbim, ne gjithmonë menjëherë e çojmë çështjen në nivelin tjetër.
Dhe kjo në të vërtetë është mjaft e mirë.
Ky është një panel me tre gjyqtarë.
Është regjistruar fjalë për fjalë.
Dëshmitarët mund të emërohen, dhe kostot e gjykatës janë përsëri jashtëzakonisht të ulëta, vetëm 30 euro.
I vetmi problem janë kostot e përfshira.
Edhe nëse fiton, prapë mbetesh me shpenzimet e tua ligjore, nëse ke ekspertë e të ngjashëm.
Fatkeqësisht, këtu në Austri është thjesht kështu.
Por kjo është gjithashtu rasti në të drejtën penale këtu në Austri.
Pastaj ekziston një autoritet më i lartë – ai është autoriteti më i lartë.
Këtu në Austri, gjithmonë quhet Gjykata e Drejtësisë.
Në këtë rast bëhet fjalë për Gjykatën Administrative, dhe paralelisht me të, megjithëse në praktikë e pavarur, ekziston
Gjykata Kushtetuese, ku mund të ankimohet, për shembull, se disa dispozita në Ligjin për ORF janë në kundërshtim me Kushtetutën.
Pra, ju nuk e sulmoni çështjen drejtpërdrejt, por thoni: Kjo rregullore themelore nuk është kushtetuese.
Ose vetë procedura ka gabime.
Ti mund ta pranosh ende atë.
Kjo është gjithashtu një gjykatë.
Kjo është gjykata më e lartë në përgjithësi – Gjykata Kushtetuese, Gjykata e Lartë.
Cila është përvoja jonë?
Pra, kjo nuk është padia e parë për ndryshimet klimatike që kemi ngritur kundër ORF-së.
KommAustria ka kritere formale shumë të rrepta, me këto nënshkrime dhe gjithçka tjetër – dhe është qartë pro-ORF.
Kështu që ai po përpiqet të bllokojë ankesën sa më shumë që të jetë e mundur.
Ai gjen të gjitha llojet e argumenteve për të treguar pse situata tani duhet të shihet ndryshe nga këndvështrimi i ankuarëve.
Ne kemi pasur përvoja shumë të mira me instancën e dytë, Gjykatën Federale Administrative – të
paktën me trupat gjyqësorë me të cilët kam punuar.
Atje punojnë rreth 35 gjyqtarë. Ka mjaft senate, dhe ato janë neutrale.
Procedurat gjithashtu zhvillohen në një mënyrë që nuk përpiqen të ndikojnë në këtë.
Kjo është shumë e zakonshme në gjykata.
Gjyqtari mund të përcaktojë në të vërtetë rezultatin e procedurave nëse ato drejtohen në një drejtim të caktuar.
Është mjaft e zakonshme në gjykatat tona administrative që provat të refuzohen ose
dëshmitarët të mos pranohen, për të thënë kështu.
Por përvoja ime me Gjykatën Federale Administrative është shumë neutrale.
Por tani bëhet e ndërlikuar.
Gjykatat tona, dmth gjykatat e larta, janë të gjitha të emëruara politikisht.
Dhe kjo në mënyrë efektive eliminon sundimin e ligjit në shumë fusha.
Sepse nëse autoritetet më të larta që marrin vendimin përfundimtar nuk janë më me të vërtetë, ose le të themi
– ku është e diskutueshme nëse ata janë vërtet objektivë dhe të pavarur, kjo natyrisht është shumë problematike.
Veçanërisht Gjykata Kushtetuese. Ajo është qartë e emëruar politikisht.
Dhe pastaj, siç thashë, ekziston pyetja e madhe: A mund të jetë ai fare i pavarur?
Dhe do të doja të thoja disa fjalë për Gjykatën Kushtetuese.
Ai përbëhet nga 14 gjyqtarë, këta janë ata.
Dhe kjo tani është shumë emocionuese, siç thashë.
Një mund të mendojë se gjyqtarët më të mirë në vend punojnë në Gjykatën Kushtetuese. Kjo fare nuk është e vërtetë.
Nuk ka asnjë ish-gjykatës mes tyre!
Kjo është me të vërtetë e pabesueshme.
Por kështu është.
Duhet të jenë të njohur me ligjin.
Besoj se ata gjithashtu duhet të kenë përfunduar një diplomë, një diplomë në drejtësi.
Mes tyre ka shumë profesorë universiteti, domethënë njerëz që kanë drejtuar një institut ligjor diku ose që janë ende aktivë.
Dhe ka shumë zyrtarë civilë që punojnë si avokatë në administratë – ose, më e keqja nga të gjitha, që punojnë ose
kanë punuar drejtpërdrejt në pozicione politike në ministri.
Kjo është një afërsi shumë e madhe e këtyre funksionarëve civilë me politikën.
Dhe gjëja më e keqe është se janë avokatë të përfshirë që, në disa raste, përfaqësojnë
politikanë ose parti politike në punën e tyre.
Pra, është krejt e qartë që Gjykata jonë Kushtetuese ka një anësi politike shumë dramatike.
Dhe kjo mund t'u atribuohet palëve, sepse palët kanë të drejtën të bëjnë propozime – dhe çdo gjë që ato propozojnë miratohet.
Pra, mund ta shihni thjesht se si është shpërndarë pushteti në Austri gjatë 20 viteve të fundit dhe cilat qeveri kanë qenë atje.
Dhe pastaj të gjithë, për t'u shprehur kështu, i shtyjnë kandidatët e tyre në Gjykatën Kushtetuese.
Kjo është shumë, shumë problematike, për të qenë i sinqertë, sepse – a japin ata me të vërtetë gjykime neutrale?
Për shembull, një çështje përfundoi së fundmi me fitoren tonë në instancën e parë dhe në instancën e dytë.
Kjo është një trupë me tre gjyqtarë. Arsyetim i shkëlqyer, 24 faqe.
Dhe pastaj ORF-ja shkoi në Gjykatën Kushtetuese.
Avokatët thanë: Mirë, ne në fakt kemi humbur çështjen.
Ne shkojmë në Gjykatën Kushtetuese, e cila emërohet politikisht, dhe ata rrëzojnë vendimin e
Gjykatës Administrative me një justifikim absurd.
Pra, kur i lexon, mendon: "Çfarë kanë tymosur përsëri?" Është e pabesueshme se si ligji – duhet të jem i
kujdesshëm këtu – si sundimi i ligjit nuk funksionon më.
Nuk dua të flas për perversionin e drejtësisë, por është e pabesueshme se çfarë arsyesh po jepen papritmas.
Por avokati i vetëm me të cilin punoj mirë tani do të përpiqet të çojë Gjykatën tonë Kushtetuese
Austriake para Gjykatës Evropiane të Drejtësisë.
Sepse ne ende kemi këtë kurë.
Është vërtet e pabesueshme se si ndonjëherë ... dhe, fatkeqësisht, autoriteti më i lartë është ai vendimtar.
Në mënyrë të ngjashme, cili është njeriu më i fuqishëm në vend?
Ai që shpall gjendje emergjence. Kështu ishte ministri ynë i shëndetësisë gjatë krizës së koronavirusit.
Ai papritmas shpall gjendje emergjence dhe tani gjithçka është shfuqizuar. Pra, në gjendje
emergjence, kushtetuta nuk është më e vlefshme.
Çfarë tjetër bëjmë, unë tashmë e kam thënë...
Të dashur shikues, poshtë programit do të gjeni LIDHJEN për ligjëratën e plotë.
Ne dëshirojmë të shfrytëzojmë këtë mundësi për të falënderuar folësin, Dr. Bernhard Strehl, si
dhe platformat EIKE, Heartland Institute dhe CFACT.