Бори дигар сабабе ҳаст, ки ба гузоришдиҳии нокифоя дар филми ҳуҷҷатии ORF, ки нишон дода шудааст, диққат равона кунем.
Дар Конфронси байналмилалии иқлим ва энергия соли 2024 дар Вена иштирокчиён дар бораи рӯзноманигории иқлимӣ бо усулҳои
манипулятивӣ, ки ORF низ ба он майл дорад, маълумот гирифтанд.
Дар иртибот бо ин конфронс,
Kla.TV имрӯз иқтибосҳоеро аз лексияи пурмазмун аз ҷониби доктор Бернхард Штрел, соҳибкор ва физик, ки дар
физикаи атомӣ ва радиатсионӣ тахассус дорад, пешкаш мекунад.
Ӯ бо зиёда аз 50 маърузаи асоснок дар мавзӯи иқлим барои муҳаққиқони иқлими Австрия сангине дар по шуд.
Дар давраи буҳрони коронавирус Стрел ва чанд нафар дӯстонаш ассотсиатсияи IMMUN-ро таъсис доданд,
ки ҳадафи дугона дорад – ҳам тиббӣ ва ҳам ҳуқуқӣ.
Бо воситаи дахолатҳои зиёди ҳуқуқӣ дар сатҳи додгоҳи маъмурӣ Стреҳл фаҳмид, ки барои намояндагӣ кардани касе дар
додгоҳи маъмурии Австрия ҳатман вакил будан лозим нест.
Ба гуфтаи худи ӯ, ӯ аллакай бисёре аз одамонро бепул намояндагӣ карда, то имрӯз дар беш аз 20 парванда таҷриба ҳосил кардааст.
Стрел барои ошкоркуниҳои возеҳи худ маъруф аст.
Аз ҳамин сабаб тамоми матбуоти Австрия кӯшиш мекунад ӯро бо шиорҳое мисли «нацист» ва «экстремисти ростгаро» хомӯш
кунад. Чӣ гуна пропагандаи иқлим дар ВАО-и асосӣ кор мекунад?
Лексияи хеле муфиди доктор Штрелро дар шакли мухтасар бо унвони «Пропагандаи иқлим дар Австрия.
Мо бар зидди он муқобила мекунем» тамошо кунед.
(Бернхард Штрел:) … истилоҳи «гармшавии глобалӣ» воқеан танҳо пас аз поёни буҳрони коронавирус маъмул шуд.
Ногаҳон, ҳадди ақал дар инҷо, дар Австрия, истилоҳи «гармшавии глобалӣ» ба кор даромад.
Пештар он ҳамеша гармшавии глобалӣ номида мешуд.
Аз солҳои 1980 инҷониб ҳамин тавр буд.
Сипас ногаҳон он каме заифтар шуд.
Ногаҳон ҳама дар бораи тағйирёбии иқлим сӯҳбат мекарданд.
Ман гумон мекунам, ки Клаймейгейт дар ин ҷо нақши муайян дошт. Зеро ҳатто васоити ахбори омма низ
дарёфтаанд, ки дар ин илми иқлим чизе пурра дуруст нест.
Ва ҳоло, дар охирҳо, ин ба таври драматикӣ афзудааст. Ҳоло мо гармшавии глобалӣ ва дӯзахи иқлимро дорем.
Ва Дабири кулли Созмони Милали Муттаҳид Гутерреш рост ба нуқтаи асосӣ зад – «пазириши глобалӣ».
Ман дар ин ҷо ҷумлаи ӯро иқтибос мекунам:
Давраи гармшавии глобалӣ ба поён расид. Давраи пухтани глобалӣ оғоз ёфт.
Ва ман нусхаи аслиро дорам.
Ҳоло ман ба шумо нишон медиҳам, ки ӯ дар он вақт воқеан чӣ гуфта буд:
Давраи гармшавии глобалӣ хотима ёфт.
Давраи гармшавии глобалӣ фаро расид.
Ҳаво нафаскашӣ кардан ғайриимкон аст.
Гармӣ таҳаммулнопазир аст.
Ва сатҳи фоидаҳои сӯзишвории фоссилӣ ва беамалӣ дар мубориза бо тағйирёбии иқлим қобили қабул нест.
(…) Аммо ӯ дар он ҷо чанд чиз гуфт.
Ҳаво нафаскашӣ намешавад. Ва гармӣ таҳаммулнопазир аст.
Аммо он чизе, ки маро бештар аз ҳама ҳайрон кард, ин буд, ки ӯ инро дар назди тамоми Маҷмаи Умумии Созмони
Милали Муттаҳид дар моҳи июли соли гузашта (2023) гуфт.
Ва инчунин намояндагони зиёди васоити ахбори омма ҳузур доштанд, ва ин ба таври оддӣ қабул карда шуд.
Ҳеҷ кас чизе нагуфт.
Ва ҳоло мехоҳам аз Уилл Ҳаппер иқтибос орам: «Ӯ чӣ чизро кашидааст?»
Ҳоло биёед пеш равем.
Яке дигар истилоҳи нисбатан нав «буҳрони иқлим» аст.
Ҳоло ҳама чиз танҳо буҳрон аст.
Ва ман низ дар ҳамаи ВАО-и Австрия радкунандаи буҳрони иқлим ҳастам.
Ва ҳар касе, ки ҳоло мегӯяд: «Як лаҳза, ин метавонад каме дигар бошад», фавран ҳамчун
радкунанда, радкунандаи буҳрони иқлим тамға карда мешавад.
Мо дақиқ медонем, ки он чаро истифода мешавад.
Албатта, ин истифода мешавад, зеро радкунандагони Холокост ҳастанд ва моро дар як категория мегузоранд.
Инҷо дар ҷаҳони немисзабон чизест хеле фиребанда.
Ин он чизест, ки онро «Шабакаи рӯзноманигории иқлимӣ» меноманд.
Дар он ҷо чандсад рӯзноманигор ва мутахассисони ВАО кор мекунанд.
Он муайян мекунад, ки кадом калимаҳо бояд истифода шаванд.
Одамон дигар истилоҳи «тағйирёбии иқлим»-ро истифода намебаранд; он хеле бехатар аст.
Истилоҳи «буҳрони иқлим» бояд истифода шавад.
Ин аслан луғатномаи ибораҳои иҷозатдодашударо пешниҳод мекунад, то паём ҳадди имкон драматикӣ ба назар расад.
Ва ман инро зикр мекунам, зеро аз ORF низ муҳаррирон ҳузур доранд.
Ва мо пас шарҳ медиҳем, ки чаро ин аҳамият дорад. (...)
Ва пас, албатта, шабакаҳои иҷтимоӣ ҳастанд, ки ҷавонон махсусан қариб ба экранҳояшон часпидаанд ва
тамоми маълумоташонро аз шабакаҳои иҷтимоӣ мегиранд.
Мо инчунин дар Австрия ВАО-и алтернативӣ дорем.
(…) Онҳо доираи хеле хуб доранд.
Аммо мардуми оддӣ аз ин ВАО канорагирӣ мекунанд, зеро онҳо низ ҳамчун ифротгароии рост нишондод шудаанд.
Ва бадтарин чиз дар Австрия мактабҳо ва донишгоҳҳоянд.
Ин пурра пропаганда, мағзшӯӣ ва идеология аст...
Ин боварнопазир аст.
Нобоварӣ аст, ки чӣ рӯй медиҳад!
Ман умуман намефаҳмам, ки ин чӣ гуна имконпазир аст. Ба назари ман, инҳо дигар донишгоҳ нестанд.
Ман дар Донишгоҳи Техникии Вена таҳсил кардам.
Аммо он чи имрӯзҳо, дар асл аз замони Болона ва пас аз ҷорӣ шудани ин система, рӯй медиҳад, ин
аст, ки онҳо дигар барои ман донишгоҳ нестанд.
Зеро озодии тадқиқот ва озодии таълим дигар вуҷуд надоранд, ҳадди ақал аз замони пандемияи коронавирус.
Ҳоло ман мехоҳам кӯтоҳ дар бораи Хадамоти давлатии пахш зикр кунам, зеро мо алайҳи он чора меандешем.
Дар ин ҷо онро Корпоратсияи пахши Австрия – ORF меноманд.
Ва он ин каналҳоро дорад: ORF1, ORF 2 ва ORF III.
Дар ин ҷо шумо ҳанӯз ҳам метавонед васоити ахбори давлатии Олмонро хеле хуб қабул кунед ва, албатта, бисёр каналҳои хусусиро низ.
Ман танҳо мехоҳам ба шумо нишон диҳам – ин пурсиши имсола аст, доираи пахши ин истгоҳҳо дар моҳи март.
Ҳоло тақрибан 40 аст.
Агар мо бодиққаттар назар кунем, ба он чизе, ки метавон онро «даҳгонаи беҳтарин» номид, мебинем, ки:
ORF 2 васеътарин доираи пахшро дорад, ки 20% австриягиҳо онро ҳар рӯз тамошо мекунанд.
Зеро ҳамин ҷо он чизе, ки «хабар» ном дорад, пахш мешавад.
Пас ҳамин ҷо, ба гуфтаи дигар, пропагандаи мантиқӣ кор мекунад.
ORF 1 дигараш аст.
Ва пас ҷолиб аст, воқеан ҷолиб аст, дар ҷои сеюм канали интиқодии ServusTV қарор дорад, ки бо ZDF баробар аст.
Ва агар бодиққаттар назар кунед, ORF III нест.
Ман бо ин одамон дар телефон сӯҳбат кардам ва пурсидам, ки чаро. Пас як ширкат ҳаст, ки ин
маълумотро ҷамъ мекунад. Чаро ORF III дохил нашудааст?
Бо як баҳонаи зирак, зеро ки ин канали хурди ORF хеле гарон аст: «Он хеле ҷавон аст, шумо бояд
онро аз фишори рейтинги тамошобинӣ ҳифз кунед.»
Аммо он аллакай 15 сол аст, ки фаъол аст.
Аммо ман дар гуфтугӯ бо онҳо фаҳмидам, ки ORF III дар 2,8% аст. (...) Ман мефаҳмам, ки чаро онҳо мехоҳанд инро пинҳон кунанд.
Онҳо буҷаи хеле калон доранд ва ин ҳеҷ гоҳ ин доираро асоснок намекунад.
Ва ҳамин чизест, ки онҳо мехоҳанд ба ҳамин тариқ пинҳон кунанд. (...)
Пас пропаганда чӣ гуна кор мекунад ва он ба чӣ ноил шудан мехоҳад?
Он дар асл мехоҳад ризоият ба даст орад – яъне барои он чи онҳое, ки дар қудрат ҳастанд ё ҳукумат мехоҳанд.
Ибораи маъруфи англисӣ «Manufacturing Consent» аст.
Ҷавоби ман ба ин чунин аст: «Розигӣ сохта мешавад».
Пас шумо ба одамон таъсир мерасонед, то онҳо бо он чизе, ки бояд бо он розӣ шаванд, розӣ шаванд.
Ва ин чӣ гуна кор мекунад?
Ин дар бораи эҳсосот аст.
Шумо ҳамеша дар даруни худ эҳсосот доред, зеро онҳо фикри интиқодӣ хомӯш мекунанд ва онро манъ мекунанд.
Ин хеле хатарнок аст, зеро мо наметавонем аз он дифоъ кунем.
Ин аз он сабаб аст, ки маълумот сипас ба зеҳни зеринамоии мо ворид мешавад.
Ва огоҳӣ наметавонад онро хомӯш кунад. (...)
Он чизе, ки анҷом дода мешавад, хеле бад аст ва он бо сензура даст ба даст меравад.
Зеро як бор, ба ибораи дигар, шумо одамонро дар як самти муайян пешакӣ барномарезӣ карда бошед, бояд онҳоро аз
шунидани назари дигар ё ба даст овардани дарки дигар боздоред.
Баъзе таҷрибаҳои хеле машҳур ҳастанд, ки нишон медиҳанд, ки одамонро метавон водор кард, то бар
зидди эътиқодоти худ амал кунанд, ба ибораи дигар.
Аммо агар як нафар дар гурӯҳи озмоишӣ ногаҳон назари муқобилро баён кунад, аксарият зуд назари худро иваз мекунанд.
Ҳамин аст, ки мо ҳама сензура мешавем.
Як коридори хеле танг, ки онро «коридор»-и афкор меноманд, эҷод мешавад.
Ин танҳо эҳсосот аст. Ва фарқ надорад, ки кадом эҳсосот.
Инҳо, албатта, метавонанд мусбат бошанд, масалан ҳавасмандӣ ва эйфория ва ғайра, ҳар чи бошад.
Ва он чизе, ки ҳоло барои мо, махсусан дар соҳаи тағйирёбии иқлим, муҳим аст, ин аст: «Ман яке аз одамони
нек ҳастам; ман содиқтарин ҳимоятгари иқлим ҳастам.»
Барои ҳамин онҳо ҳама хуб бо ҳам бозӣ мекунанд.
- Албатта, эҳсосоти манфӣ низ ҳастанд – нафрат, хеле муҳим.
Муҳимтарин эҳсос барои қатъ кардани фикр карданатон тарс аст.
Ва ҳамин аст, ки ҳамеша аввалин чизе, ки ба вуҷуд меояд, тарс аст.
Бо сабаби ин механизмҳо, ҳар каси дигаре, ки ҳоло бо назари ман ҳамфикр аст, дар ҳоле ки ман ҳоло бовар
дорам, ки назари ман дуруст аст, ҳама каси дигар бад аст.
Пас ман яке аз одамони хуб ҳастам ва дигарон одамони бад ҳастанд.
Ва ин хеле хуб ба анҷом расид.
Онҳо беш аз сад сол машқ мекунанд.
Албатта, ин ба гурӯҳҳои ҳадафӣ вобаста аст.
Аз ин рӯ, одамони гуногун ба паёмҳо гуногун вокуниш нишон медиҳанд.
Аммо тарс чизест, ки ҳама чизро дар бар мегирад.
Агар шумо метавонед тарсро ба вуҷуд оред, метавонед аз он истифода баред; ин аъло аст.
Он фавран фикри интиқодӣ-ро хомӯш мекунад.
Муҳим он аст, ки ҳоло шумо бояд ҳамаи инро дуруст якҷоя кунед.
Пас шумо беҳтарин натиҷаҳоро мегиред.
Ман касе ҳастам, ки ба мухолифони мо наздик мешавад.
Ман ба чорабиниҳое меравам, ки сектанти иқлимӣ, аятоллоҳои иқлимӣ, ки ман онҳоро чунин меномам, ташкил мекунанд.
Лексияҳои онҳо ба тавре сохта шудаанд, ки аввал ҳамеша тарс ба вуҷуд меояд.
Чӣ даҳшатнок: дӯзахи иқлим ва ҳама чизҳое, ки бо он меоянд, ва селҳо меафзоянд.
Ва сипас қадами навбатӣ меояд. Ва сипас мегӯянд: «Ин айби мост».
Дар асл, мо воқеан мехоҳем бигӯем, ки ин айби шумост, шумое, ки гӯш мекунед. Сипас ҳама худро гунаҳкор эҳсос мекунанд.
Ва сипас ту мегӯӣ: Аммо ҳоло наҷотдиҳанда меояд, ки ба ту хоҳад гуфт, ки чӣ кор бояд кунӣ.
Ман метавонам барои ҳалли ин мушкилот саҳм гузорам.
Ман метавонам кӯмак кунам, то ин ҳодисаи даҳшатнок рух надиҳад.
Ман танҳо бояд саҳми худро дар ҳифзи иқлим гузорам.
Ман, масалан, бояд мошини барқиро ронам, зеро бо ин роҳ ман иқлимро ҳифз мекунам.
Ва ман ҳамон касе ҳастам, ки корҳои нек мекунад, ман яке аз одамони нек ҳастам.
Маҳз ҳамин аст. Ҳамин тавр кор мекунад.
Ман инро дар чандин лексияҳо шунидаам.
Ин воқеан хеле ваҳшиёна аст. NLP = барномасозии невро-лингвистӣ.
Ва мардум воқеан ба он ҷалб мешаванд.
Онҳо пас аз ин низ хеле хурсанданд, ки фаҳмиданд, ин то чӣ андоза хатарнок аст.
Шумо мехоҳед барои насли оянда чизе анҷом диҳед. (...)
Ва, чунон ки гуфтам, дар байни одамоне, ки ба таври виртуалӣ гипноз шудаанд, таъсири ҳамбастагӣ вуҷуд
дорад ва онҳо бо ҳамдигар ҳамбастагӣ нишон медиҳанд:
Мо ҳама одамони нек ҳастем ва мо бояд – такрор мекунам – бояд бо дигарон сахт мубориза барем. Ва ҳоло, хеле муҳим:
Пропагандаро хеле осон шинохтан мумкин аст. Шумо фавран мефаҳмед, ки ин пропаганда аст.
Зеро ҳама чиз ҳамеша ба эҳсосот бармегардад. Шумо бояд худро мушоҳида кунед.
Вақте ки ман паём ё ҳар чизеро мешунавам, ман бояд худро мушоҳида кунам.
Ва агар ман эҳсосӣ вокуниш нишон диҳам, новобаста аз он ки чӣ гуна, пас ин пропаганда аст.
Инро бо ҳадаф анҷом медиҳанд, то ман эҳсосӣ вокуниш нишон диҳам. Зеро, чунон ки гуфтам, ин фикр карданамро монеъ мешавад.
Барои одат кардан каме вақт лозим аст. Шумо воқеан бояд ба он ҳушёр бошед.
Албатта, такрор як нуқтаи хеле муҳим аст.
Ва на танҳо доимо, балки ҳамзамон дар ҳамаи васоити ахбори омма.
Ҳамаро дар як қатор қарор додан, то ки ҳеҷ назари дигар маълум нашавад. Зеро ин метавонад боис шавад, ки онҳое, ки дар
амиқи дил каме шубҳа доранд, фавран назари дилхоҳро партоянд.
Ин маънои онро дорад, ки танҳо як ҳақиқат вуҷуд дорад ва саволҳои интиқодӣ, чунон ки ман гуфтам, набояд дода шаванд, зеро
ба шумо иҷозат дода нашудааст, ки аз коридори афкор дур шавед.
(…) Хуб, ва ҳоло ба худи сабаби воқеии ҷанг.
Чунон ки гуфтам, ин барномаи ҳуҷҷатӣ дар бораи Давраи хурди яхбандӣ аст.
Он дар охири соли гузашта (29 декабри 2023) барои се-чоряк соат пахш шуд.
Ва ин хеле ҷолиб аст.
Ман ҳоло аввалин дақиқаро, муқаддимаи ин барномаро навозам:
"Ба назар мерасад, ки ҳаво бар зидди онҳо ҳамдаст шудааст."
Ҳавои сард ва тар ва нокомии ҳосил то кай давом хоҳад кард?
Ва оё онҳо метавонанд ҳамаи фарзандонашонро таъмин кунанд?
Дар охири асри XVI дар муносибати байни инсонҳо ва табиат дигар ҳеҷ чиз дуруст ба назар намерасад.
Як заминларзаи шадид Венаро такон медиҳад ва ҳатто ба Кафедрали Сент-Стефан зарар мерасонад.
Давраҳои сармо ва ҳодисаҳои шадиди обу ҳаво давраи хурди яхбандӣ-ро барои инсонҳо санҷиши сангин мегардонанд.
Нооромиҳо дар ҷомеа дар аввали асри XVII дарҳои худтаҳдимкунии Аврупоро боз карданд.
Пас мебинед, ин мисли яке аз он филмҳои офатбори Роланд Эммерих аст – саҳнаҳои хеле пурэҳсос, таҳдидомез ва тарсовар.
Ва дар асл ҳамин мавзӯъ аст, ки дар тамоми ин филми пурра, ки худро «филми ҳуҷҷатӣ» меномад, ҷорӣ мешавад.
Дар саросари филм ҳоло қисмҳое бо «олимони» номбаршуда ворид шудаанд. Дар ин филм ҳоло
«натиҷаҳои илмӣ» номбаршуда пешниҳод мешаванд.
Мард (Роланд Вайсманн) муҳим аст.
Ӯ марди ғурурнок аст, ӯ директори генералии ORF аст – ман мегӯям, ки чаро ин муҳим аст.
Пас, мо ин филми офатро дорем ва инҳо ҳоло далелҳои илмӣ мебошанд.
Ва дар ин филм – ва ин нуқтаи асосии шикояти мост – графикҳои ҳарорат ҳастанд.
Сипас онҳо дар муҳити студия нишон дода мешаванд, ки дар он ҷо муаррифгари барнома пайдо мешавад – филми
хусусияти эҳсосӣ такрор ба такрор бо чунин қисмҳои кӯтоҳ қатъ карда мешавад – ва аввалин графика чунин аст:
Ин ҳароратҳо дар тӯли 2000 соли охир ҳастанд ва давраҳоро, яъне Давраи гармии Рим, Давраи гармии
асрҳои миёна ва Давраи хурди ях, дақиқ инъикос мекунанд.
- Ва пас, ин мисли чӯби хоккей аст, ки чор маротиба афзудааст, - сипас он хеле тез боло
меравад ва шумо инчунин метавонед ранги онро бубинед.
Аввалан, тамоми тасвир то ҳадде ба перспектива нигаронида шудааст, ки ҳозира дар шакли калонтар тасвир ёфтааст, бо рангҳое,
ки ба сурхии вермилионӣ майл доранд – ва, агар бодиққат назар кунед, ғафсии хат низ, ба таври рамзӣ, то охир афзоиш меёбад.
Аммо он чиз, ки боз ҳам бадтар аст, ин аст, ки вақте он 12 000 соли охирро нишон медиҳад, чунин менамояд.
Бале, пурра девонагӣ аст, ва, метавон гӯфт, боз ҳам беҳтар мешавад.
Ӯ дар бораи он чизе мегӯяд.
Вай мегӯяд: «Охирин қулла дар ин ҷо, яъне ҳамин қуллае, ки пурра сурх аст, мо ҳастем.»
Вай намегӯяд: «Ҳаминҷо мо ҳастем, дар асл як пайдарҳамии хронологӣ; мо бояд ҳаминҷо бигӯем». Не, вай ҳаминро мегӯяд.
Ӯ аслан пешниҳод мекунад: Мо сабаби ин ҳастем, ҳоло мо гунаҳкор ҳастем.
Яъне, боварнопазир аст, ки ин каҷҳо дар он ҷо ҳастанд.
- Агар каме бодиққаттар нигоҳ кунед, хандаовар аст, ки дараҷаҳои Целсийро нишон додааст; - пас
шумо мебинед, ки он то чӣ андоза бад сохта шудааст.
Агар шумо ба миқёсҳо нигоҳ кунед, яке +1,4° ва дигаре +1,5° аст.
Аз ин рӯ, ин ба ҳеҷ гуна меъёрҳои илмӣ ҷавобгӯ нест.
Ин муҳим аст, ки таъкид шавад, зеро ORF низ вазифадор аст, ки кори босифатро анҷом диҳад.
Ин аз рӯи қонун талаб карда мешавад.
Пас ҳамин тавр менамояд.
Ва на танҳо дар он ҷо – ин, метавон гуфт, нуқтаи беназири ин барномаи ҳуҷҷатӣ аст.
Дар он ҷо бисёр чизҳои дигар ҳастанд, ки комилан нодурустанд.
Ва ҳамин сабаб шуд, ки мо гуфтем: «Як лаҳза, ин чӣ дурӯғ аст, ин пропаганда аст, мо муқобила хоҳем кард.»
Ва мо чӣ гуна бояд бо он муқобила кунем?
Он чизе ҳаст, ки дар Австрия онро «шикояти ҷамъиятӣ» меноманд.
Ҳар касе, ки бовар дорад, ки ORF ба Қонуни ORF, ки ман баъдтар ба он меоям, риоя накардааст, метавонад шикоятро ба мақоми
дахлдор — Мақоми коммуникатсионии Австрия — пешниҳод кунад.
Ӯ пас аз пахш шаш ҳафта фурсат дорад, ки ин шикоятро пешниҳод кунад.
Ин каме мушкилтар мешавад, зеро ӯ бояд дар давоми ин шаш ҳафта 120 имзои пуштибонӣ ҷамъ кунад.
Ва одатан ба шумо бештар аз ин лозим аст, зеро аз сабабҳои расмӣ ORF сипас мегӯяд, ки 20 фоизи онҳо эътибор надоранд.
Пас мо одатан 200 имзо меорем. Агар пуштибонии зиёд дошта бошем, ин аввалин шикояти ORF нест; баъзан ҳатто 1000 имзо дорем.
Пас ин барои мо ҳамчун клуб мушкилот нест.
Аммо аввал шумо бояд инро омода кунед, зеро мардум бояд рақами саҳми ORF-ро ворид кунанд.
Ва агар шумо ба чорабинӣ бо стенд равед ва, масалан, бигӯед: «Ин шикояти мост, лутфан имзо кунед», мардум бо хушнудӣ
имзо мекунанд – аммо кӣ рақами саҳми ORF-и худро медонад?
Ҳоло мо бояд ба онҳо бигӯем, ки онро ба почтаи электронӣ фиристанд, ва ин,
мутаассифона, ду-се ҳиссаи одамонро хориҷ мекунад.
Мутаассифона, гарчанде ки онҳо сабти ном шудаанд, онҳо наметавонанд рақами худро фиристанд.
Аммо мо одатан тавонистем ин монеаи расмиро бартараф кунем.
Мо бояд дақиқ нишон диҳем, ки кадом банд ё ҳатто зербанд аз Қонуни ORF вайрон шудааст.
Ва сипас, албатта, мо бояд шикоятро асоснок кунем.
Тавре ки ман гуфтам, ман хеле хушбахтам, ки бо чанд вакили хеле хуб дӯст ҳастам, ки дар ин масъала ба мо кӯмак
мекунанд, то мо онро на танҳо аз ҷиҳати масъала ва интиқод, балки аз нуқтаи назари ҳуқуқӣ низ дуруст таҳия кунем.
Ин шикояти оммавӣ ҳоло пешниҳод мешавад.
Хуб он аст, ки он ягон хароҷоти воқеиро ба бор намеорад.
Пас шумо метавонед бе пардохти ягон ҳақ шикоят пешниҳод кунед.
Ҳамчунин ҳеҷ маҷбурият барои ҷалби вакил вуҷуд надорад.
Пас, агар шумо фикр кунед, ки ба қадри кофӣ хуб ҳастед, метавонед онро иҷро кунед.
Барои ин танҳо вақти шахсӣ лозим аст, на пул.
Сипас, вақте ки монеаи расмӣ бартараф мешавад, KommAustria шикоятро ба ORF мефиристад ва ҳуқуқшиносон ҳоло изҳорот медиҳанд.
- Сипас ман ё вакил изҳороти ҷавобӣ хоҳем навишт, - ва он чанд маротиба ба таври хаттӣ мубодила хоҳад шуд.
Аммо дертарин пас аз шаш моҳ ин мақом, KommAustria, бояд қарор қабул кунад.
Дар Австрия инро «қарор» меноманд.
- Ин аз нуқтаи назари ҳуқуқӣ муҳим аст, зеро ҳоло онро метавон ба чолиш кашид; - онро ба
марҳилаи навбатии баррасӣ бурдан мумкин аст.
Бо гуфтани «хуб, шояд ин қарор бошад, аммо ҳамеша раванди шикоят вуҷуд дорад».
Аммо пеш аз он ки ба ин расам, биёед Қонуни ORF-ро бодиққаттар баррасӣ кунем.
Вазифаи воқеии ORF чист?
Шумо ҳоло метавонед онро мутолиа кунед. Пас, маълумоти ҳамаҷониба барои омма ва ғайра.
- Ва дар он ҷо навиштааст «миёнаравӣ ва таблиғи илм» – ин рисолати аслии он аст.
Ин вазифаи ӯст, ки ин корро анҷом диҳад. Ва ҳама гуна корҳои дигар.
Ман ҳоло ҳамин тавр мегузорам.
Ҳоло барои ман муҳим нест, ки инро ба таври муфассал бихонам.
Ман ҳамеша калимаҳои муҳимро ба ҳар ҳол таъкид кардаам.
Ва сипас низ дастурҳои хеле возеҳ оид ба он, ки барнома чӣ гуна бояд сохта шавад, вуҷуд доранд.
Ва дар болои он аллакай навишта шудааст «интихоби объект».
Пас, калимаи «objective» бори аввал пайдо мешавад.
Ва сипас гуфта мешавад, ки назари интиқодӣ низ бояд ифода шавад.
Дар назар гирифтани гуногунӣ.
Ӯ бояд ин корро тибқи қонун анҷом диҳад.
Дар поёнтар боз навишта шудааст: Шарҳҳо, таҳлилҳо ва ғайра. Принсипҳои объективият.
- Дар ин ҷо мо бори дигар калимаи «объективӣ»-ро мебинем.
Ва сипас зерпараграфҳои иловагӣ ҳастанд, ки нишон медиҳанд, ки ӯ бояд мундариҷаро чӣ гуна сохта кунад.
Ҳоло он мегӯяд «сифат».
Барои ҳамин ман онро дар график зикр кардам. Ин график шӯхӣ аст.
Масалан, барои маълумоте, ки дар ин график истифода шудааст, ягон манбаъ нишон дода нашудааст.
Ту медонӣ, ки (...) ман наметавонам он ҷо ҳар гуна графикаи кӯҳнаро гузорам.
- Пас ӯ бояд ҳамаҷониба, мустақил, бетараф ва боз як бор объективона бошад; - ӯ бояд бодиққат ҳақиқат ва манбаи
онро санҷад ва ба далелҳои санҷидашаванда пойбанд бошад.
Ва он бояд ба таълими аҳолӣ мусоидат кунад.
Ҳама чиз дар асл ҳоло олӣ аст.
Пас агар ӯ ин корро мекард, мо дар Австрия воситаи воқеан олӣ медоштем.
Аммо вай ин корро намекунад!
Ҳоло мо ба нуқта мерасем.
- Интиқоли парванда, яъне мақоми аввал вуҷуд дорад. KommAustria дертарин дар давоми шаш моҳ қарор қабул мекунад.
- Ва сипас мо ҳамеша ба дуюмин ҳолат мегузарем.
Зеро вақте ORF мағлуб мешавад, он ба мақоми болотар муроҷиат мекунад.
Ин Додгоҳи федералии маъмурӣ аст.
Ва агар ман ё клуби мо шикаст хӯрем, мо ҳамеша фавран масъаларо ба сатҳи болотар мебарем.
Ва ин дар асл хеле хуб аст.
Ин ҳайати се довар аст.
Он калима ба калима сабт шудааст.
Шоҳидонро метавон номбар кард ва хароҷоти суд боз ҳам хеле кам аст, ҳамагӣ 30 евро.
Ягона мушкилот хароҷотест, ки дар ин раванд ба вуҷуд меоянд.
Ҳатто агар шумо ғолиб шавед ҳам, агар коршиносон ва чизҳои монанди инро дошта бошед,
шумо ҳанӯз ҳам бо хароҷоти ҳуқуқии худ мемонед.
Мутаассифона, дар Австрия ҳамин тавр аст.
Аммо дар қонуни ҷиноятӣ дар инҷо, дар Австрия, низ ҳамин тавр аст.
Сипас як мақоми болотар вуҷуд дорад – яъне ин баландтарин мақом аст.
Инҷо дар Австрия он ҳамеша «Додгоҳи Адолат» номида мешавад.
Дар ин ҳолат ин Суди маъмурӣ аст ва параллел ба он, гарчанде дар амал мустақил аст, Суди конститутсионӣ вуҷуд дорад,
ки дар он, масалан, метавон шикоят кард, ки баъзе муқаррароти Қонуни ORF бар хилофи Конститутсия мебошанд.
Пас шумо ба масъала бевосита ҳамла намекунед, балки мегӯед: Ин танзими асосӣ бо Конститутсия мувофиқ нест.
Ё худи раванд хатогиҳо дорад.
Шумо ҳанӯз ҳам метавонед онро қабул кунед.
Ин низ додгоҳ аст.
Ин дар маҷмӯъ олиитарин додгоҳ аст – Додгоҳи конститутсионӣ, Суди олӣ.
Таҷрибаҳои мо кадомҳоянд?
Пас ин нахустин чорабинии ҳуқуқие нест, ки мо бар зидди ORF дар робита ба иқлим андешидаем.
KommAustria меъёрҳои расмии хеле сахт дорад, бо ин имзоҳо ва ҳама чизҳои дигар – ва равшан тарафдори ORF аст.
Пас ӯ кӯшиш мекунад, ки шикоятро ҳарчӣ бештар манъ кунад.
Ӯ ҳама гуна далелҳоро меёбад, ки чаро ҳолатро ҳоло бояд ба таври дигар нисбат ба он чи шикояткунандагон мебинанд, баррасӣ кард.
Мо бо инстансияи дуюм, яъне Додгоҳи федералии маъмурӣ, таҷрибаҳои хеле хуб доштем – ҳадди ақал бо
ҳайатҳои додрасон, ки ман бо онҳо сарукор доштам.
Дар он ҷо тақрибан 35 додрас кор мекунанд. Сенатҳои зиёде ҳастанд ва онҳо бетарафанд.
Ҷараёни баррасӣ низ ба тавре сурат мегирад, ки онҳо кӯшиш намекунанд ба он таъсир расонанд.
Ин дар судҳо хеле маъмул аст.
Агар мурофиаи судӣ ба самти муайян равона карда шавад, додрас воқеан метавонад натиҷаи онро муайян кунад.
Дар судҳои маъмурии мо хеле маъмул аст, ки далелҳо рад карда шаванд ё, ба ибораи дигар,
аз шоҳидон савол гирифтан рад карда шавад.
Аммо таҷрибаи ман бо Додгоҳи маъмурии федералӣ хеле бетараф аст.
Аммо ҳоло вазъ мураккаб мешавад.
Додгоҳҳои мо, яъне додгоҳҳои олӣ, ҳамаашон ба таври сиёсӣ таъин мешаванд.
Ва ин дар бисёр соҳаҳо амалан қонуниятро барҳам медиҳад.
Зеро агар мақомоти олӣ, ки қарорҳои ниҳоиро қабул мекунанд, дигар воқеан ҳақиқӣ набошанд, ё бигӯем – дар он ҷо
шубҳанок аст, ки оё онҳо воқеан объективӣ ва мустақил ҳастанд, ин, албатта, хеле мушкил аст.
Хусусан Суди конститутсионӣ. Он равшан ба таври сиёсӣ таъин шудааст.
Ва пас, чунон ки гуфтам, саволи калон ҳаст: оё ӯ воқеан метавонад мустақил бошад?
Ва ман мехоҳам чанд сухан дар бораи Суди конститутсионӣ бигӯям.
Он аз 14 додрас иборат аст, инҳоянд.
Ва ин ҳоло хеле ҳаяҷоновар аст, чунон ки ман гуфтам.
Шояд касе фикр кунад, ки беҳтарин додрасҳо дар кишвар дар Суди конститутсионӣ кор мекунанд. Аммо ин умуман чунин нест.
Дар миёни онҳо ҳатто як собиқ додрас ҳам нест!
Ин воқеан ғайриимкон аст.
Аммо ҳамин тавр аст.
Онҳо бояд дониши ҳуқуқӣ дошта бошанд.
Ман бовар дорам, ки онҳо низ бояд дараҷаи ҳуқуқшиносӣ гирифта бошанд.
Дар миёни онҳо профессорони зиёди донишгоҳӣ ҳастанд, яъне шахсоне, ки дар ҷое муассисаи
ҳуқуқиро роҳбарӣ кардаанд ё ҳанӯз ҳам фаъоланд.
Ва бисёранд хизматчиёни давлатӣ, ки дар маъмурият ҳамчун ҳуқуқшиносон кор мекунанд – ё, бадтаринаш, онҳое, ки мустақиман
дар мансабҳои сиёсӣ дар вазоратҳо кор мекунанд ё кардаанд.
Ин нишон медиҳад, ки ин хизматчиёни давлатӣ ба сиёсат хеле наздиканд.
Ва бадтаринаш ин аст, ки дар ин кор вакилони ҳуқуқӣ низ иштирок доранд, ки дар баъзе ҳолатҳо
сиёсатмадорон ё ҳизбҳои сиёсиро намояндагӣ мекунанд.
Пас, хеле равшан аст, ки Додгоҳи конститутсионии мо дорои тарафдории хеле шадиди сиёсӣ мебошад.
Ва инро метавон ба тарафҳо нисбат дод, зеро тарафҳо ҳақ доранд пешниҳодҳо кунанд – ва ҳама
чизеро, ки онҳо пешниҳод мекунанд, тасдиқ мекунанд.
Пас шумо метавонед танҳо бубинед, ки дар давоми 20 соли охир дар Австрия қудрат чӣ гуна
тақсим шудааст ва кадом ҳукуматҳо дар онҷо буданд.
Ва сипас онҳо ҳама, ба таври рамзӣ, номзадҳояшонро ба Додгоҳи конститутсионӣ тела медиҳанд.
Ростӣ гӯям, ин хеле, хеле мушкил аст, зеро – оё онҳо воқеан ҳукмҳои бетараф медиҳанд?
Масалан, ахиран парвандае анҷом ёфт, ки мо дар марҳилаи аввал ва марҳилаи дуюм ғолиб омадем.
Ин ҳайати се довар аст. Мантиқбандӣ аъло, 24 саҳифа.
Ва сипас ORF ба Суди конститутсионӣ муроҷиат кард.
Вакилон гуфтанд: «Хуб, мо дар асл парвандаро бохтаем.»
Мо ба Суди конститутсионӣ меравем, ки аъзояш ба таври сиёсӣ таъин мешаванд, ва онҳо бо далели
комилан беасос қарори Суди маъмуриро бекор мекунанд.
Пас вақте онҳоро мехонед, ба худ мегӯед: «Боз чӣ чизро кашидаанд?» Набовар аст, ки қонун — ман бояд дар
ин ҷо эҳтиёткор бошам — қонуният дигар кор намекунад.
Ман намехоҳам дар бораи таҳрифи адолат сӯҳбат кунам, аммо ғайриимкон аст, ки бовар кунем,
ки кадом сабабҳо ногаҳон пешниҳод мешаванд.
Аммо вакили ягонае, ки ман бо ӯ хуб кор мекунам, ҳоло мехоҳад Додгоҳи конститутсионии
Австрияи моро пеши Додгоҳи адолати Аврупо биёрад.
Зеро мо ҳанӯз ин шифоро дорем.
Воқеан ғайримумкин аст, ки баъзан ... ва, мутаассифона, мақоми олии ҳокимият қарордиҳанда аст.
Ҳамин тавр, кист пурқудраттарин мард дар кишвар?
Касе, ки ҳолати фавқулоддаро эълон мекунад. Ин вазири тандурустии мо дар давраи буҳрони коронавирус буд.
Ӯ ногаҳон ҳолати фавқулодда эълон мекунад ва ҳоло ҳама чиз барҳам дода шудааст. Пас дар ҳолати
фавқулодда конститутсия дигар эътибор надорад.
Мо боз чӣ кор мекунем, ман аллакай гуфтам...
Муҳтарам тамошобинон, дар поёни барнома шумо истинод ба лексияи пурраро хоҳед ёфт.
Мо мехоҳем аз ин фурсат истифода барем, то ба суханрон, доктор Бернхард Штрел, инчунин ба платформаҳои
EIKE, Heartland Institute ва CFACT изҳори сипос намоем.