Muli, may dahilan upang bigyang-pansin ang hindi sapat na pag-uulat sa dokumentaryong ipinakita ng ORF.
Sa 2024 International Conference on Climate and Energy sa Vienna, natuto ang mga kalahok tungkol sa
mapanlinlang na pamamahayag ukol sa klima, na hilig din ng ORF.
Sa okasyon ng kumperensiyang ito,
Kla.TV ngayong araw ay nagpapakita ng mga sipi mula sa isang makabuluhang lektura ni Dr. Bernhard Strehl, isang negosyante
at pisiko na dalubhasa sa pisika ng atom at radyasyon.
Ang mahigit sa 50 niyang mahusay na pinag-aralang lektura tungkol sa pagbabago ng klima ang naging pulang
tela para sa mga Austrianong mananaliksik ng klima.
Sa panahon ng krisis sa coronavirus, itinatag nina Strehl at ng ilang kaibigan ang samahang
IMMUN, na may dalawang layunin – medikal at legal.
Sa pamamagitan ng maraming legal na interbensyon sa antas ng administratibong hukuman, nalaman ni Strehl na
hindi mo kailangang maging solicitor para kumatawan sa isang tao sa administratibong hukuman sa Austria.
Ayon sa kanyang sariling pahayag, nakapagrepresenta na siya nang libre sa maraming tao at nakakuha
ng karanasan sa mahigit 20 kaso hanggang ngayon.
Kilala si Strehl sa kanyang malinaw na mga rebelasyon.
Kaya't sinisikap ng buong pamamahayag sa Austria na patahimikin siya gamit ang mga slogan tulad ng "Nazi"
at "right-wing extremist". Paano gumagana ang propaganda sa klima sa pangunahing midya?
Panoorin ang napaka-impormatibong lektura ni Dr. Strehl sa pinaikling anyo, na may pamagat na:
Propaganda sa klima sa Austria. Kinokontra namin ito.
(Bernhard Strehl:) ... ang terminong 'global warming' ay talagang nagsimulang magamit
lamang matapos magwakas ang krisis ng coronavirus.
Bigla, kahit dito sa Austria, ginagamit na ang terminong 'pag-init ng mundo'.
Dati, palagi itong tinatawag na pag-init ng mundo.
Mula pa noong dekada 1980 ay ganoon na iyon.
Pagkatapos ay bigla itong naging medyo mahina.
Bigla, lahat ay nagsasalita tungkol sa pagbabago ng klima.
Hinihinala kong nagkaroon ng tiyak na papel ang Climategate dito. Dahil kahit ang mass media ay
napansin na may hindi ganap na tama sa agham ng klima.
At ngayon, kamakailan lamang, lalo itong lumala. Ngayon ay mayroon na tayong pag-init ng mundo at impyernong klima.
At tinamaan ni Kalihim-Heneral ng UN na si Guterres ang punto – "global na pagluluto".
Binanggit ko rito ang kanyang pangungusap:
Natapos na ang panahon ng pag-init ng mundo. Nagsimula na ang panahon ng pagluluto ng mundo.
At nasa akin ang orihinal.
Ipapakita ko na ngayon kung ano talaga ang sinabi niya noon:
Natapos na ang panahon ng pag-init ng mundo.
Dumating na ang panahon ng pandaigdigang pag-init.
Hindi malalanghap ang hangin.
Hindi matiis ang init.
At hindi katanggap-tanggap ang antas ng kita mula sa fossil fuel at ang kawalan ng aksyon sa klima.
(…) Ngunit sinabi niya ang ilang bagay doon.
Hindi malalanghap ang hangin. At hindi matiis ang init.
Ngunit ang pinakanagulat sa akin ay sinabi niya ito sa harap ng buong Pangkalahatang
Asembleya ng UN noong Hulyo ng nakaraang taon (2023).
At marami ring kinatawan ng media ang naroroon, at iyon ay simpleng tinanggap.
Walang sinuman ang nagsabi ng anumang bagay.
At ngayon gusto kong sipiin si Will Happer: "Ano ang hinihithit niya?"
Magpatuloy na tayo ngayon.
Isa pang medyo bagong termino ay krisis sa klima.
Ngayon, krisis na lang ang lahat.
At ako rin ay isang tagapag-sawalang-bahala sa krisis ng klima sa lahat ng midyang Austrian.
At sinumang magsasabing, sandali, maaaring medyo iba iyon, ay agad na tinatawag na tagapag-nega, tagapag-nega ng krisis sa klima.
Alam namin nang eksakto kung bakit ito ginagamit.
Siyempre, ginagamit ito dahil may mga nagtatanggi sa Holocaust, at inilalagay tayo sa parehong kategorya.
Dito sa mundo ng nagsasalita ng Aleman, may isang bagay na lubhang mapanlinlang.
Ito ang tinatawag na Climate Journalism Network.
Ilang daang mamamahayag at mga propesyonal sa media ang nagtatrabaho doon.
Ito ay naglalahad kung aling mga salita ang dapat gamitin.
Hindi na ginagamit ng mga tao ang terminong 'pagbabago ng klima'; masyado itong banayad.
Dapat gamitin ang terminong krisis sa klima.
Ito ay nagbibigay ng diksyunaryo ng mga pinahihintulutang parirala upang matiyak na ang mensahe ay
maiparating nang kasing-dramatiko hangga't maaari.
At binabanggit ko ito dahil nariyan din ang mga editor mula sa ORF.
At ipapaliwanag namin kung bakit ito ay may kaugnayan. (...)
At saka, siyempre, nariyan ang social media, kung saan ang mga kabataan ay halos nakadikit sa kanilang mga screen at
nakukuha nila ang lahat ng kanilang impormasyon mula rito.
Mayroon din kaming alternatibong media sa Austria.
(…) Mayroon silang napakagandang saklaw.
Gayunpaman, iniiwasan ng pangkalahatang publiko ang mga midyang ito dahil nakatatak din
sa kanila ang etiketa ng ekstremistang kanan.
At ang pinakamasama sa lahat sa Austria ay ang mga paaralan at unibersidad.
Purong propaganda, indoktrinasyon at ideolohiya...
Hindi kapanipaniwala.
Hindi kapani-paniwala ang nangyayari!
Hindi ko maintindihan kung paano iyon posible. Para sa akin, hindi na ito mga unibersidad.
Nag-aral ako sa isang unibersidad, ang Vienna University of Technology.
Ngunit ang nangyayari ngayon, simula pa noong Bologna, nang ipinakilala nila ang sistemang
ito, hindi na ito mga unibersidad para sa akin.
Dahil hindi na umiiral ang kalayaan sa pananaliksik at kalayaan sa pagtuturo, mula pa noong pandemya ng coronavirus.
Ngayon, nais kong sandaling banggitin ang serbisyong pampublikong pagsasahimpapawid, dahil kami ay kumikilos laban dito.
Dito, tinatawag itong Austrian Broadcasting Corporation – ORF.
At mayroon itong mga channel na ito: ORF1, ORF 2 at ORF III.
Dito, mahusay mo pa ring matatanggap ang German state media, pati na rin ang maraming pribadong channel, siyempre.
Gusto ko lang ipakita sa iyo – ito ang survey ngayong taon, ang abot ng mga istasyong ito noong Marso.
Mga 40 na iyon ngayon.
Kung titingnan natin nang mas malapitan, sa nangungunang sampu, gaya ng sinasabi, makikita natin na:
Ang ORF 2 ang may pinakamalawak na abot, na may 20% ng mga Austriyano na nanonood nito araw-araw.
Iyon ay dahil doon ipinapalabas ang tinatawag na "balita".
Kaya doon gumagana ang makatwirang propaganda, gaya ng sinasabi.
Ang ORF 1 ang isa pa.
At saka kawili-wili ito, talagang kawili-wili, nasa ikatlong puwesto ang kritikal na
channel na ServusTV, magkasing-tapat sa ZDF.
At kung titignan mong mabuti, nawawala ang ORF III.
Nakausap ko ang mga taong ito sa telepono at tinanong ko kung bakit. May isang kumpanya na
nangongolekta ng datos na ito. Bakit hindi kasama ang ORF III?
Sa isang matalinong dahilan, dahil ito ay isang napakamahal at maliit na channel mula sa ORF: "Sobrang bata pa nito,
kailangan mong protektahan ito mula sa presyur ng ratings."
Ngunit ito ay nagpapatakbo na sa loob ng 15 taon.
Nalaman ko sa pag-uusap namin na ang ORF III ay nasa 2.8%. (...) Naiintindihan ko kung bakit gusto nilang supilin iyon.
Malaki ang kanilang badyet, at hindi talaga nito pinapabor ang hanay na ito.
At iyan ang gusto nilang takpan sa ganitong paraan. (...)
Kaya paano gumagana ang propaganda at ano ang layunin nitong makamit?
Ang tunay nitong layunin ay makuha ang pagsang-ayon – partikular para sa gusto ng mga nasa kapangyarihan o ng pamahalaan.
Ang Ingles na catchphrase ay "Manufacturing Consent".
Ang aking tugon dito ay: "Ang pahintulot ay gawa-gawa."
Kaya naiimpluwensyahan mo ang mga tao sa ganoong paraan na sumasang-ayon sila sa dapat nilang sang-ayunan.
At paano iyon gumagana?
Tungkol ito sa mga emosyon.
Palagi kang may emosyon sa loob mo, dahil pinapatay nila ang kritikal na pag-iisip at hinaharang nila ito.
Ito ay napakapanganib dahil hindi natin ito mapagtatanggol.
Ito ay dahil ang impormasyon ay pumapasok sa ating subconscious.
At hindi maaaring patayin iyon ng kamalayan. (...)
Ang ginagawa ay napakasama, at kaakibat nito ang sensura.
Dahil kapag na-pre-program mo na, gaya ng sinasabi, ang mga tao sa isang tiyak na direksyon, kailangan mong pigilan
silang makarinig ng ibang opinyon o makakuha ng ibang pananaw.
May ilang napakasikat na eksperimento na nagpapakita na maaaring maimpluwensyahan ang mga tao upang kumilos
laban sa kanilang sariling paniniwala, gaya ng sinasabi.
Ngunit kung biglang magpahayag ng kabaligtaran ng opinyon ang isang tao sa pangkat ng
pagsubok, agad na magbabago ang isip ng nakararami.
Kaya tayo lahat ay sinisensor.
Nilikha ang isang napakakitid na tinatawag na koridor ng opinyon.
Damdamin lang 'yan. At hindi mahalaga kung ano ang mga damdamin iyon.
Tiyak na maaaring positibo ang mga ito, gaya ng sigla, euphoria, at iba pa, ano man ang mga iyon.
At ang mahalaga para sa atin ngayon, lalo na sa larangan ng pagbabago ng klima, ay ito: "Isa ako sa mga mabubuting
tao; ako ang pinaka masigasig na tagapangalaga ng klima."
Kaya't lahat sila ay mahusay na nakikisabay.
- Siyempre, mayroon ding mga negatibong emosyon – poot, napakahalaga.
Ang pinakamahalagang emosyon para patayin ang iyong pag-iisip ay ang takot.
At iyan ang dahilan kung bakit ang takot ang palaging unang nabubuo.
Dahil sa mga mekanismong ito, ang lahat ng iba pa na ngayon ay sumasang-ayon sa aking opinyon—kung saan naniniwala
na tama ang aking opinyon—ay itinuturing kong kontrabida.
Kaya isa ako sa mga mabubuti at ang iba ay mga masasama.
At mahusay itong naipakita.
Sila ay nagsasanay nang mahigit sa 100 taon.
Depende iyon sa mga target na grupo, siyempre.
Kaya iba't ibang tao ang iba't ibang reaksyon sa mga mensahe.
Ang takot, gayunpaman, ay isang bagay na sumasaklaw sa lahat.
Maaari mong gamitin ang takot kung kaya mo itong likhain; mahusay iyon.
Agad nitong pinapatay ang kritikal na pag-iisip.
Ang pinakamahalaga ay kailangan mong pagsamahin nang tama ang lahat ng ito ngayon.
Pagkatapos makukuha mo ang pinakamahusay na epekto.
Ako ay isang taong lumalapit sa ating mga kalaban.
Pumupunta ako sa mga kaganapang inorganisa ng sektor ng klima, ng mga ayatollah ng klima, gaya ng tawag ko sa kanila.
Ang kanilang mga lektura ay nakaayos sa paraang palaging unang lumilikha ng takot.
Nakakatakot talaga, impyernong klima at lahat ng kasama nito, at lalo pang tumitindi ang mga baha.
At saka dumarating ang susunod na hakbang. At saka ito: Kasalanan namin.
Talagang ibig sabihin nito ay kasalanan ninyo, kayong nakikinig. Pagkatapos, nakararamdam ng pagkakasala ang lahat.
At saka mo sasabihin: Ngunit ngayon ay darating ang tagapagligtas, na magsasabi sa iyo kung ano ang dapat mong gawin.
May maiaambag ako sa paglutas ng problema.
Maaari kong tulungan na matiyak na hindi mangyayari ang kakila-kilabot na bagay na ito.
Kailangan ko lang gampanan ang aking bahagi para sa proteksyon ng klima.
Kailangan kong magmaneho ng de-kuryenteng kotse, halimbawa, dahil sa ganoong paraan pinoprotektahan ko ang klima.
At ako ang gumagawa ng mabubuting bagay, isa ako sa mga mabubuting tao.
Iyon ang punto. Ganyan ito gumagana.
Narinig ko na ito sa ilang mga lektura.
Talagang napakarahas niyan, NLP = neuro-linguistic programming.
At agad na naaakit ang mga tao.
Pagkatapos ay labis din silang nagagalak na napagtanto nila kung gaano ito ka-delikado.
Gusto mong gumawa ng isang bagay para sa susunod na henerasyon. (...)
At tulad ng sinabi ko, may epekto ng pagkakaisa sa mga taong virtual na nahipnotismo, at
ipinapakita nila ang pagkakaisa sa isa't isa:
Tayo lahat ay mabubuting tao, at kailangan – inuulit ko – kailangan nating labanan nang
buong lakas ang iba. At ngayon, napakahalaga:
Napaka-madaling makilala ang propaganda. Agad mong malalaman na ito ay propaganda.
Dahil laging nauwi sa emosyon. Kailangan mong obserbahan ang sarili mo.
Kapag nakakarinig ako ng mensahe o anumang bagay, kailangan kong obserbahan ang sarili ko.
At kung mag-react ako nang emosyonal, kahit paano, propaganda iyon.
Ginagawa ito nang sinasadya para tumugon ako nang emosyonal. Dahil, gaya ng sinabi ko, hinahadlangan nito ang aking pag-iisip.
Kailangan ng kaunting panahon para masanay. Kailangan mo talagang maging mulat dito.
Siyempre, ang pag-uulit ay isang napakahalagang punto.
At hindi lang palagi, kundi sa lahat ng midya nang sabay.
Pagtutulot sa lahat na sumunod nang hindi lumalabas ang ibang pananaw. Dahil maaari nitong pilitin ang mga taong may malalim
na pag-aalinlangan na agad talikuran ang nais na opinyon.
Ibig sabihin nito ay iisa lamang ang katotohanan, at ang mga kritikal na tanong, gaya ng sinabi ko, ay hindi dapat itanong
dahil hindi ka pinapayagang lumihis mula sa koridor ng opinyon.
(…) Sige, at ngayon sa aktwal na dahilan ng digmaan.
Tulad ng sinabi ko, ito ay isang dokumentaryong programa tungkol sa Maliit na Panahon ng Yelo.
Ipinalabas ito sa katapusan ng nakaraang taon (29 Disyembre 2023) sa loob ng tatlong-kapat na oras.
At iyon ay medyo kawili-wili.
Ngayon ay patutugtugin ko ang unang minuto, ang pambungad ng programang ito:
"Mukhang nagsabwatan ang panahon laban sa kanila.
Gaano katagal tatagal ang malamig at basang panahon at ang pagkabigo ng mga pananim?
At makakaya ba nilang suportahan ang lahat ng kanilang mga anak?
Wala nang tila tama sa ugnayan ng tao at kalikasan sa pagtatapos ng ika-16 na siglo.
Isang matinding lindol ang yumanig sa Vienna at sinira pa nga ang Katedral ni San Esteban.
Ang mga pagsisipot ng lamig at matinding pangyayaring pangklima ay nagiging mabigat na
pagsubok para sa mga tao sa Panahon ng Maliit na Yelo.
Ang kaguluhan sa lipunan ang nagbukas ng pinto sa sariling pagkawasak ng Europa noong unang bahagi ng ika-17 siglo.
Kaya nakikita mo, parang isa iyon sa mga pelikulang sakuna ni Roland Emmerich – napakasobrang emosyonal,
mga nakakatakot na senaryo, nakakapag-udyok ng takot.
At iyan nga ang tema na dumadaloy sa buong pelikulang tampok na ito, na tinatawag ang sarili nitong "dokumentaryong pelikula."
May paulit-ulit na mga eksena na tampok ang tinatawag na mga "siyentipiko". Ngayon ay ipinapakita sa
pelikulang ito ang tinatawag na mga "natuklasang siyentipiko".
Mahalaga ang lalaki (Roland Weißmann).
Mayabang siyang tao, siya ang Direktor Heneral ng ORF – sasabihin ko kung bakit ito mahalaga.
Kaya, mayroon tayong pelikulang pang-sakuna, at ito na ngayon ang mga siyentipikong katotohanan.
At sa pelikulang ito – at ito ang pangunahing punto ng aming reklamo – may mga grap ng temperatura.
Pagkatapos ay ipinapakita sila sa isang studio setting, kung saan lumalabas ang tagapagpresenta – ang emosyonal na tampok
na pelikula ay paulit-ulit na naaantala ng mga ganitong maiikling eksena – at ganito ang itsura ng unang grapiko:
Ito ang mga temperatura sa nakalipas na 2000 taon, at tumpak nitong isinasalamin ang mga panahon, lalo na ang
Mainit na Panahon ng Romano, ang Mainit na Panahon ng Gitnang Panahon, at ang Maliit na Panahon ng Yelo.
- At saka, parang hockey stick na apat na beses ito, - saka ito tumaas nang medyo matarik at makikita mo rin ang kulay.
Una sa lahat, ang buong larawan ay napaka-pokus sa perspektibo kaya't ang kasalukuyan ay inilalarawan nang pinalaki, na may mga
kulay na papalapit sa vermilion – at, kung titingin kang mabuti, ang kapal ng mga linya
ay tumitindi rin patungo sa dulo, masasabi.
Ngunit ang mas masahol pa ay kapag ipinapakita nito ang huling 12,000 taon, ganito ang itsura nito.
Oo, lubos na kabaliwan, at lalo pa itong gumaganda, kung baga.
Sinasabi nga niya ang isang bagay tungkol dito.
Sabi niya: Ang huling tuktok dito sa itaas, ang tinutukoy niya ay ito, na ganap na pulang-pula, tayo iyon.
Hindi niya sinasabi, "narito tayo," na talagang isang kronolohikal na pagkakasunod-sunod; kailangan
nating sabihin doon; hindi, iyon ang sinasabi niya.
Sa esensya, ipinahihiwatig niya na tayo ang sanhi nito, at tayo na ngayon ang dapat sisihin.
Ibig kong sabihin, hindi kapani-paniwala na nandoon ang mga kurba na ito.
- Kung titingin ka nang mas malapitan, nakakatawa na nakasulat itong degrees Celsius; - kaya
makikita mo kung gaano ito kahina sa pagkakagawa.
Kung titingnan mo ang mga sukat, ang isa ay +1.4° at ang isa naman ay +1.5°.
Kaya naman, hindi ito tumutupad sa anumang pamantayang pang-agham.
Mahalagang ituro ito dahil obligado rin ang ORF na maghatid ng de-kalidad na trabaho.
Ito ay isang legal na kinakailangan.
Kaya ganyan ang itsura nito.
At hindi lang doon – iyon ang pinakatampok na bahagi ng dokumentaryong programang ito, masasabi natin.
Marami pang ibang bagay doon na lubos na mali.
At iyon ang dahilan para sabihin namin: Sandali, napakalaking kasinungalingan iyan, propaganda iyan, lalaban kami.
At paano natin ito lalabanan?
May tinatawag na pampublikong reklamo, gaya ng tawag dito sa Austria.
Kaya sinumang naniniwala na hindi sumunod ang ORF sa ORF Act, na tatalakayin ko mamaya, ay maaaring magsampa ng reklamo sa
may-katugmang awtoridad, ang Austrian Communications Authority.
May anim na linggo siya pagkatapos ng pagsasahimpapawid para isumite ang reklamo na ito.
Mas naging mahirap ito dahil kailangan niyang makakuha ng 120 suportang pirma sa loob ng anim na linggo.
At karaniwan kailangan mong magkaroon ng higit pa rito, dahil sa pormal na mga dahilan,
sinasabi ng ORF na 20 porsyento rito ay hindi balido.
Kaya karaniwan dalawa sa raming dalawang daan ang dinadala namin. Kung marami kaming suporta, hindi ito ang unang
reklamo sa ORF; minsan umaabot pa kami sa isang libong pirma.
Kaya hindi iyon problema para sa amin bilang isang klub.
Pero kailangan mo munang ayusin iyon, dahil kailangang ilagay ng mga tao ang kanilang numero ng kontribusyon sa ORF.
At kung pupunta ka sa isang kaganapan na may stand at sasabihin mo, halimbawa, "Ito ang aming reklamo,
paki-pirma," masayang pipirma ang mga tao – pero sino ang nakakaalam ng kanilang numero ng kontribusyon sa ORF?
Ngayon kailangan nating sabihin sa kanila na i-email ito sa amin, at sa kasamaang-palad
ay mawawala ang dalawang-katlo ng mga tao.
Sa kasamaang palad, kahit na nakapag-sign up na sila, hindi nila maipapadala ang kanilang numero.
Ngunit karaniwan naming nalalampasan ang pormal na hadlang na ito.
Dapat naming tukuyin nang eksakto kung aling seksyon ng Batas ORF, o kahit na aling subseksyon, ang nalabag.
At saka, siyempre, kailangan nating patunayan ang reklamo.
Tulad ng sinabi ko, napakaswerte ko na maging kaibigan ng ilang napakagaling na solicitor na tumutulong sa amin dito, upang
maayos naming mabuo ito nang tama mula sa legal na pananaw, hindi lamang sa usapin mismo at sa mga
kritisismo, kundi pati na rin sa legal na aspeto.
Ang pampublikong reklamo na ito ay isinusumite ngayon.
Ang maganda rito ay hindi ito nagkakaroon ng anumang totoong gastos.
Kaya maaari kang maghain ng reklamo nang hindi nagbabayad ng anumang bayad.
Walang obligasyon ding kumuha ng abogado.
Kaya kung sa tingin mo ay sapat ka nang magaling, pwede mo na lang itong gawin.
Kinakailangan lang ng personal na oras, hindi ng pera.
Pagkatapos, kapag nalampasan na ang pormal na hadlang, ipinapadala ng KommAustria ang reklamo sa ORF
at ngayon ay naglalabas ang mga abogado ng pahayag.
- Pagkatapos ay ako o ang abogado ang magsulat ng tugon na pahayag, - at ito ay papalitan nang nakasulat nang ilang beses.
Gayunpaman, pagkalipas ng anim na buwan sa pinakataas, kailangang magpasya ang awtoridad na ito, ang KommAustria.
Tinatawag itong "desisyon" sa Austria.
- Mahalaga ito mula sa pananaw ng batas dahil maaari na itong kuwestiyonin; - maaari na itong dalhin sa susunod na antas.
Sa pagsasabing, 'sige, maaaring iyon ang desisyon, pero laging may proseso ng apela.'
Ngunit bago ako dumako diyan, silipin muna natin nang mas malapitan ang ORF Act.
Ano ang aktwal na mandato ng ORF?
Maaari mo na itong basahin ngayon. Napaka-komprehensibong impormasyon para sa pangkalahatang publiko, atbp.
- At nakasulat doon "pagpamagitan at pagsusulong ng agham" – iyon ang pangunahing misyon nito.
Obligasyon niya na gawin iyon. At iba't ibang uri ng iba pang mga bagay.
Iiwan ko na muna ito nang ganoon.
Hindi mahalaga na basahin ko ito nang detalyado ngayon.
Palagi ko namang binibigyang-diin ang mahahalagang salita.
At mayroon ding napakalinaw na mga tagubilin kung paano dapat istruktura ang programa.
At sa mismong itaas, nakasulat na ang "objective selection".
Kaya lumitaw ang salitang 'objective' sa unang pagkakataon.
At saka sinasabi na dapat ding mailahad ang mga kritikal na opinyon.
Isinasaalang-alang ang pagkakaiba-iba.
Kinakailangan niyang gawin iyon ayon sa batas.
Sa ibaba pa, nakasulat muli: Mga komento, pagsusuri, atbp. Mga prinsipyo ng pagiging obhetibo.
Narito muli natin nakikita ang salitang 'obhetibidad'.
At saka may karagdagang mga sub-talata tungkol sa kung paano niya dapat istruktura ang nilalaman.
Ngayon sinasabi nitong kalidad.
Kaya binanggit ko ito sa grapiko. Pagkatapos ng lahat, biro lang ang grapiko.
Halimbawa, walang ibinigay na pinagkunan para sa datos na ginamit sa grap na ito.
Alam mo 'yon, (...) hindi ko puwedeng basta-basta ilagay doon ang kahit anong luma na grapiko.
- Dapat siyang maging komprehensibo, independyente, hindi partidista at, muli, obhetibo; - dapat niyang maingat na
suriin ang katotohanan at pati na rin ang pinagmulan, at dapat siyang manatili sa mga nabuburyang katotohanan.
At – dapat itong makapag-ambag sa edukasyon ng populasyon.
Sa totoo lang, ayos na lahat ngayon.
Kaya kung ginawa niya iyon, magkakaroon tayo ng isang talagang mahusay na midyum sa Austria.
Pero hindi iyon ang ginagawa niya!
Ngayon ay narating na natin ang punto.
- May tinatawag na paglilipat ng kaso, ibig sabihin ay unang awtoridad. Gagawa ng desisyon ang
KommAustria sa loob ng anim na buwan sa pinakataas.
At pagkatapos, palagi kaming pumupunta sa ikalawang pagkakataon.
Dahil kapag natalo ang ORF, tinatawagan nito ang susunod na mas mataas na awtoridad.
Iyon ang Pederal na Administratibong Hukuman.
At kung ako o ang aming klub ay matalo, agad naming dinadala ang usapin sa susunod na antas.
At iyon ay talagang maganda.
Ito ay isang panel ng tatlong hukom.
Naitala ito salita-sa-salita.
Maaaring pangalanan ang mga saksi, at napakababa muli ng gastos sa hukuman, na 30 euro lamang.
Ang tanging problema ay ang mga gastos na kasangkot.
Kahit manalo ka, mananatili pa rin sa'yo ang sarili mong gastusing legal, kung may mga eksperto ka at iba pa.
Sa kasamaang palad, ganoon talaga dito sa Austria.
Ngunit ganoon din ang kaso sa batas kriminal dito sa Austria.
Pagkatapos ay may mas mataas na awtoridad – iyon ang pinakamataas na awtoridad.
Dito sa Austria, palagi itong tinatawag na Hukuman ng Katarungan.
Sa kasong ito, iyon ang Administratibong Hukuman, at kasabay nito, bagaman sa katotohanan ay independyente, ay ang
Konstitusyonal na Hukuman, kung saan maaaring magreklamo, halimbawa, na ang ilang
probisyon sa ORF Act ay labag sa konstitusyon.
Kaya hindi mo direktang inaatake ang isyu, kundi sinasabi mo: Ang pangunahing regulasyong ito ay hindi konstitusyonal.
O ang mismong pamamaraan ay may mga pagkakamali.
Maaari mo pa ring tanggapin iyon.
Iyon din ay hukuman.
Iyon ang pinakamataas na hukuman sa pangkalahatan – ang Hukuman Konstitusyonal, ang Kataas-taasang Hukuman.
Ano ang ating karanasan?
Kaya hindi ito ang unang legal na aksyon na may kaugnayan sa klima na isinampa namin laban sa ORF.
Ang KommAustria ay may napakahigpit na pormal na pamantayan, kasama ang mga pirma at
lahat ng iba pa – at malinaw na pabor sa ORF.
Kaya sinusubukan niyang hadlangan ang reklamo hangga't maaari.
Nakakahanap siya ng iba't ibang argumento kung bakit dapat nang tingnan ang sitwasyon
nang iba kaysa sa pananaw ng mga nagrereklamo.
Nagkaroon kami ng napakagandang karanasan sa ikalawang instansya, ang Pederal na Administratibong Hukuman –
kahit man lang sa mga panel ng mga hukom na nakatrabaho ko.
Mayroong humigit-kumulang 35 hukom na nagtatrabaho doon. May ilang senado, at sila ay neutral.
Ang mga pagdinig ay isinasagawa rin sa paraang hindi sinisikap na impluwensyahan ito.
Karaniwan ito sa mga hukuman.
Maaaring matukoy ng hukom ang kinalabasan ng paglilitis kung ito ay itutok sa isang tiyak na direksyon.
Karaniwan na sa ating mga administratibong hukuman na itinatanggi ang ebidensya o tinatanggihan ang mga saksi, gaya ng sinasabi.
Ngunit ang aking karanasan sa Pederal na Administratibong Hukuman ay napaka-neutral.
Ngunit ngayon nagiging masalimuot na ito.
Ang ating mga hukuman, ibig sabihin ang mga Korte Suprema, ay lahat hinirang nang politikal.
At epektibong inaalis nito ang pamamahala ng batas sa maraming larangan.
Dahil kung ang mga pinakamataas na awtoridad na gumagawa ng huling desisyon ay hindi na tunay, o sabihin
nating kung kuwestiyonable kung sila ba ay talagang obhetibo at malaya, siyempre napakaproblematiko nito.
Lalo na ang Hukuman Konstitusyonal. Malinaw na politikal ang pagtatalaga rito.
At saka, gaya ng sinabi ko, nariyan ang malaking tanong: Talaga bang maaari siyang maging malaya?
At nais kong magsalita ng ilang salita tungkol sa Hukuman Konstitusyonal.
Binubuo ito ng 14 na hukom, sila iyon.
At iyon ay napakasabik ngayon, gaya ng sinabi ko.
Maaaring isipin ng ilan na ang pinakamahusay na mga hukom sa bansa ay nagtatrabaho sa
Korte Konstitusyonal. Hindi naman talaga ganoon.
Walang kahit isang dating hukom sa kanila!
Talagang hindi kapanipaniwala iyon.
Pero ganoon talaga.
Dapat silang may kaalaman sa batas.
Naniniwala ako na dapat ay nakapagtapos din sila ng isang degree, isang degree sa batas.
Marami sa kanila ang mga propesor sa unibersidad, ibig sabihin mga taong namuno sa isang
institusyong pang-batas sa kahit saan o aktibo pa rin.
At maraming kawani ng pamahalaan ang nagtatrabaho bilang abogado sa administrasyon – o, ang pinakamalala sa lahat,
ay direktang nagtatrabaho o dati nang nagtatrabaho sa mga politikal na posisyon sa mga ministeryo.
Napakalapit ng mga lingkod-bayan na ito sa pulitika.
At ang pinakamalala pa rito ay may mga solicitor na kasangkot na, sa ilang kaso, kumakatawan sa mga
politiko o partidong pampulitika sa kanilang gawain.
Kaya malinaw na ang ating Hukuman Konstitusyonal ay may napakalakas na pampulitikang pagkiling.
At ito ay maaaring maiugnay sa mga partido, dahil may karapatan ang mga partido na maghain ng mga
panukala – at lahat ng kanilang iminungkahi ay inaprubahan.
Kaya makikita mo kung paano naipamahagi ang kapangyarihan sa Austria sa nakalipas na 20 taon at
kung aling mga pamahalaan ang naging bahagi nito.
At pagkatapos ay itinutulak nilang lahat ang kanilang mga kandidato, gaya ng sinasabi, sa Hukuman ng Konstitusyon.
Talagang napaka-problematiko niyan, sa totoo lang, dahil – talagang gumagawa ba sila ng neutral na paghuhusga?
Halimbawa, kamakailan lang ay natapos ang isang kaso na nanalo kami sa unang antas at sa pangalawang antas.
Ito ay isang panel ng tatlong hukom. Napakahusay na pangangatwiran, 24 na pahina.
At pagkatapos ay nagpunta ang ORF sa Hukuman ng Konstitusyon.
Sinabi ng mga abogado: Sige, talo na nga kami sa mismong kaso.
Pumupunta kami sa Hukuman Konstitusyonal, na politikal na hinirang, at pinabulaanan nila ang hatol ng Hukuman
Administratibo gamit ang isang walang katuturang pangangatwiran.
Kaya kapag binabasa mo sila, naiisip mo sa sarili, "Ano na naman kaya ang hinihithit nila?" Hindi kapani-paniwala
kung paano – kailangan kong maging maingat dito – kung paano hindi na gumagana ang pamamahala ng batas.
Ayokong pag-usapan ang pagbaluktot ng katarungan, pero hindi kapani-paniwala ang mga dahilan na biglang inihahain.
Ngunit ang isang solicitor na mahusay kong nakatrabaho ay ngayon susubukang dalhin ang aming Austrian
Constitutional Court sa European Court of Justice.
Dahil mayroon pa rin tayong lunas na ito.
Talagang hindi kapani-paniwala kung minsan ang ... at sa kasamaang-palad, ang
pinakamataas na awtoridad ang siyang nagpapasya.
Sa katulad na paraan, sino ang pinakamakapangyarihang lalaki sa estado?
Ang nagdedeklara ng estado ng emerhensiya. Iyon ang aming ministro ng kalusugan noong krisis ng coronavirus.
Bigla niyang idineklara ang estado ng emerhensiya at ngayon ay pinawalang-bisa na ang lahat. Kaya sa ilalim ng
estado ng emerhensiya, hindi na wasto ang konstitusyon.
Ano pa ang gagawin natin, sinabi ko na...
Mga minamahal na manonood, sa ilalim ng programa ay makikita ninyo ang LINK sa buong lektura.
Nais naming samantalahin ang pagkakataong ito upang pasalamatan ang tagapagsalita, si Dr. Bernhard Strehl, pati na
rin ang mga platapormang EIKE, Heartland Institute, at CFACT.