Bəli, mənimkində Robert Stein yazılıb. Hörmətli Robert, vaxt ayırdığınız üçün təşəkkür edirəm.
Sən alternativ Dünya İqtisadi Forumunda san, bir çox sessiyanı moderasiya etmisən və bildiyimə görə, bu
gün sabahkı medianın panelini də moderasiya etmisən.
Və nəticələriniz nədir? Bunun əsasında hələ hər hansı qənaətə gələ bilmisinizmi, tamaşaçılar üçün
maraqlı ola biləcək hansısa dərs çıxarmaq olarmı?
Yaxşı, birincisi, burada açıq-aydın inanılmaz dərəcədə möhtəşəm bir tədbirdir.
Mən həqiqətən belə bir görüşlə əvvəllər rastlaşmamışam.
Beləliklə, burada alternativ media səhnəsindən, …-dən 30–40 nəfər var. Çoxsaylı müxtəlif media yaradıcıları
və fəallar, vəkillər, həkimlər – bütün panel burada.
Son illərdə boyunlarını riskə atıb "Mən buna qoşulmuram" deyənlər burada ilk dəfə bir araya gəliblər.
Və əlbəttə ki, indi iştirakçı kimi orada olmaq və bu enerjini hiss etmək möhtəşəmdir;
hamı razıdır ki, nəhayət bir şey baş verməlidir.
İndi biz sadəcə fərdi şəkildə, hər birimiz öz zirzəmidə və öz kiçik YouTube kanalımızda işləyə bilmərik; biz şəbəkələşməliyik.
Yalnız bu artıq həqiqətən möhtəşəmdir ki, orada belə bir enerji cəmləşib.
Və digər məsələ isə əlbəttə ki, burada ifadə olunmuş konkret ideya və düşüncələrdir.
Dünən biz başqa bir bakterial epidemiyanın elan edildiyi və indi 25 dekabr ili olduğumuz ssenari əsasında
simulyasiya məşqi keçirdik. Sonra işçi qrupları daha çox və ya daha az bunu müəyyən etməli idilər:
Bunu qarşısını almaq üçün alternativ media, fəallar, tibbi mütəxəssislər və hüquqşünaslar olaraq nə etmişik?
Və bu sonra işçi qruplarına verildi. Və bu sonra... edilə biləcək təkliflər irəli sürüldü, belə ki,
son dörd ilin təcrübəsinə əsaslanaraq deyə bilərdik:
"Yaxşı, bu bizə bir daha baş verməyəcək." Və təkcə bu, həqiqətən də çox güclü idi.
Amma bundan aldığım mesaj budur: çoxlu insanlar nəsə edirlər və bu, xarici dünyaya siqnal göndərəcək.
Yüz minlərlə insan bunu görəcək. Və mən həmçinin maraqlanıram ki, digər tərəf bu hadisəni necə təqdim edəcək, ümumiyyətlə ona
toxunub-toxunmayacaq. Beləliklə, bu hələ də həyəcanvericidir.
Və mən şəxsən bölünmələri aradan qaldırmaqda və birlikdə sinergiyalar tapmaqda böyük enerji hiss edirəm.
Məncə, məqsəd hər bir bənd üzrə yekdil razılıq əldə etməyə çalışmaq yox, bizi
birləşdirən şeylərə diqqət yetirmək idi, elə deyilmi?
Məncə bunu hiss edə bilirəm; hava belədir. Hər kəs sülh istəyir, hər kəs həqiqət istəyir, hər
kəs istəyir ki, biz bir növ birlikdə irəli gedək.
Burada da bunu görürəm. Bunun üçün çox təşəkkür edirəm.
Konkret addımlar: sabahkı medianın gələn il nə edəcəyini artıq müəyyən etmisinizmi? Yoxsa bunu demək üçün hələ çox tezdir?
Görünən odur ki, hələ elan edilməyə heç nə hazır deyil.
Amma əminəm ki, orada bir araya gəlmiş fərdi qruplar var, hətta orada konkret layihələr həyata keçirilir.
Mən indi digər media yaradıcıları və iştirakçılarla nə qədər yeni görüş təyin etdiyimi bilmirəm.
Əlbəttə ki, orada artıq sinerjiyalar yaranır.
Amma bunun əslində nə ilə nəticələnəcəyi hələ görünəcək.
Bu bəlkə yeni bir seriyanın açılış tədbiridir.
Bu, tamaşaçı olmadan ilk dəfədir.
Tamaşaçı – yalnız dəvət olunmuş qonaqlar və müşayiət heyətinin üzvləri.
Ümumilikdə təxminən 100 nəfər fərdi iştirakçı var idi.
Və növbəti dəfə bu baş verəndə, bu, bəlkə 1 000, 2 000 və ya kim bilir neçə nəfərin olduğu bir yerdə olacaq.
Və bu, əlbəttə ki, bir çox insanı cəlb edəcək. Mən buna tam əminəm.
Biz dünən burada da bir neçə qısa müsahibə apardıq.
Mən Gerhard Wisnewski ilə danışırdım. O anda özüm kameraman kimi fəaliyyət göstərirdim.
Və sonra Paul Brandenburg Markus Haintz ilə birlikdə arxa planda dayandı. Sonra professor Bhakdi qəflətən onlara qoşuldu.
Və yalnız arxa planda bu olsaydı, əgər mən bunu tamaşaçı kimi görmüş olsaydım – belə:
Bu harada idi? Niyə? Ora getmək istəyirəm. Orada nə edirdilər? Bu nədir?
Beləliklə, mən inanıram ki, yalnız siqnal effekti bu nəticənin əldə olunmasında inanılmaz dərəcədə vacibdir.
Bəli, bir növ gələcəyin "Şöhrət yolu" kimidir. Burada gəzərkən düşünürsən: "Ah, bunu tanıyıram,
bunu tanıyıram, bunu da tanıyıram." Möhtəşəmdir.
Burada belə insanlarla müsahibə aparmaq mənim üçün böyük şərəfdir. Möhtəşəmdir.
Bu tədbirə görə və onu burada birgə təşkil etdiyiniz üçün təşəkkür edirəm.
Bizi maraqlandıran bir sual, hansını ki, indi burada hər kəsə vermişik:
İndi vəziyyət necədir, deyək ki, senzura geniş yayılır və bütün bu proses ilkin Dünya İqtisadi Forumunun rəhbərliyi
altında – deyək ki – bu Böyük Sıfırlamaya doğru aparılır?
Bu o deməkdir ki, biz müxtəlif böhranlarla üzləşirik və artıq rəqəmsal məhsullara müraciət etmək seçiminə malik deyilik.
Artıq YouTube yoxdur, artıq vebsaytlar yoxdur, heç nə. Tamaşaçılarımıza nə məsləhət verərdiniz?
İnternetdən asılı olmayan müstəqil şəbəkələşmə – başqa sözlə anonimlikdən uzaqlaşıb regional şəbəkələrə
keçmək – gələcək üçün əsas amil, vacib məqamdırmı?
Beləliklə, dünən paneldə kimsə dedi: "Çap maşınlarını işə salın."
Bəli, illərdir etdikləriniz – səs vermək və etiraz etmək – silinməz.
Sən bunu əl ilə atmalısan. Sən onu zibilə atmalısan.
Sadəcə istəmirsənsə klik edib e-poçt kimi silmək deyil, bu analoqdur.
Və bu, əlbəttə ki, mümkünlüklərdən biridir, burada deyirsiniz: artıq heç bir rəqəmsal seçimimiz yoxdur,
ona görə də yenidən analoq üsulla etməli olduğumuzu.
Bəli, poçtla göndərilən iştiraklarla, deyəsən, yaxşı köhnə... necə deyərlər? – məktub/zəncir məktubu.
Beləliklə, sən sadəcə insanlara kağız parçaları verirsən.
Məsələn, stikerlər başqa məsələdir. Onları çıxarmaq çətin olan yapışqanlı stikerlər.
Fərqindəmisən ki, ora elə bir şey yapışdırırsan ki, onu yenidən çıxarmaq üçün bıçağa ehtiyac duyacaqsan?
Bir az anarxist məlumat. Sonra bir-iki loqo.
Və əlbəttə ki, şəxsi mühitinizdə şəbəkələşmə də çox vacibdir.
O, hətta öz mühitindəki insanları da bu şeylərlə üz-üzə qoymağa cəsarət edir...
Çoxları hələ də kimsənin "düşüncə həbsxanası" adlandırdığı yerdə ilişib qalıblar. Çünki onlar məlumatlarını
yalnız kütləvi informasiya vasitələrindən alırlar. Və bu, yumşaq şəkildə parçalanmalıdır.
Bu asan deyil, yəqin ki, bilirsən.
Bir çox insan bu pərişanlıq içində oturmağa öyrəşib. Orada rahatdır, harada olduğunuzu bilirsiniz.
Və arxa planda nəsə pis niyyətli qüvvələrin fəaliyyət göstərəcəyindən narahat olmağa ehtiyac yoxdur.
Amma sən sadəcə insanları onların indiki səviyyəsinə yavaş-yavaş çatdırmalısan.
Mən həmişə bunu belə edirəm, artıq bu, davam edən zarafatdır.
Belə müzakirələrdə iştirak edəndə həmişə bir neçə sınaq balonu uçurmağa çalışıram.
Məsələn: Bina 7, Dünya Ticarət Mərkəzi 7.
Mənim üçün bu klassik testdir, lakmus testidir, burada mən tam bilirəm: Yaxşı, əgər birdən belə bir cavab alsam:
"Nə? 7-ci bina?" "Bəli, Dünya Ticarət Mərkəzi 7 – 11 sentyabr və s." "Deyə bilmərəm."
"Bəs bəlkə daha çox Çempionlar Liqasına doğru...", mən həmişə deyirəm.
Bilirsən, sonra sadəcə başa düşürsən ki, o adamla əlaqə yarada bilmirsən... sadəcə onlara çata
bilmirsən. Və bunun üçün heç bir sehrli formula yoxdur.
Amma bilirəm, ya da hiss edirəm və görürəm ki, inanılmaz böhranlar, bu dəli vaxtlar, bir fəlakət
xəbərinin ardınca digərinin gəlməsi səbəbindən insanların məlumat almaq istəyi artır.
Mən bu gün eşitdim ki, Almaniyadakı şirkətlərin 38%-i gələn il iş yerlərini ixtisar edəcək.
Bundan əlavə, bütün bu müddət ərzində baş verənlərə.
Çünki: Artıq ucuz yanacağımız yoxdur, dəyişkən enerji mənbələrimiz var, sabitsiz elektrik şəbəkəmiz var, təhlükəsizliyimiz yoxdur,
vəzifələrdə heç də orada olmamaqları lazım olan insanlar var.
Ləqəbləri ilə deyil, adları ilə müraciət edilməli siyasətçilər.
Vəzifələrdə tamamilə bacarıqsız və ideoloji baxımdan tamamilə yanan insanlar var.
Və əlbəttə ki, yalnız Süddeutsche, Spiegel və Tagesschau-nu oxuyub izləyən insanlar da bunu görürlər.
Beləliklə, zaman bizim tərəfimizdədir. Yeganə problemim odur ki, sən ən aşağı nöqtəyə çatmalısan, hətta daha da aşağı düşməlisən.
Biz artıq belə bir eniş trendindəyik. İndi ən dərin, ən qaranlıq vadiyə enməyə ehtiyacım yoxdur.
Mən Eva Herman və Andreas Popp-dan belə bir deyimi eşitdim: "İndi sadəcə iynənin gözündən keçməliyik!"
Bu daha asan ola bilərdi. Əgər kifayət qədər insan özü üçün düşünməyə başlasa. Amma məncə, məhz buna görə hamımız buradayıq.
Amma belə bir vadidən keçməli olanda, bunu belə insanlarla etməyə görə minnətdaram. Birlikdə də.
Və biz də sayca artırıq. O zaman işlər yenidən yaxşılaşmağa başlayacaq.
Bəli, bu yaxşı səslənir, elə deyilmi? Vadidən sonra dağ gəlir. Mən "hopium"la doluyam .
Əla. Bu mənim əsas xüsusiyyətlərimdən biridir. Sadəcə orada olmaq... həqiqətən yol göstərmək.
Bəzən həyatda həqiqi loop-the-loops və ya buna bənzər bir şey edirsən.
Mən 27 noyabr 2012-ci ildə AZK-da səninlə idim. Və bu, həqiqətən də həyatımın ən böyük anlarından biri idi.
Sanki, vau, 3 000 nəfər, hər şey əla keçdi. Və geribildirim.
Və mən düşündüm: ay Allah, sonra nə gələcək? Gəl, göstər mənə.
Bu, 21 dekabr 2012-dən bir qədər əvvəl və s. idi. Ona görə də özümə dedim: bəli, başlayırıq.
Qısa müddət sonra mənə xərçəng diaqnozu qoyuldu. Bilirsən, özüm-özümə dedim: "Ay
Allah, kainat, bunu belə təsəvvür etmirdim."
Sonra olduqca dəli bir döngə vurduğumda, hər şey yaxşı bitdi, amma bu, həqiqətən də vəhşi bir sürüş oldu.
Bu həqiqətən də çox ekstrem idi. Amma hətta bundan da vacib bəzi şeylər öyrənə bildim.
Və bu ekstrem təcrübə olmasaydı, bu yola çıxmazdım.
Beləliklə, əvvəlcə həqiqətən dəhşətli idi. Və uzun, uzun müddət alov və ağrıdan ibarət qırmızı bir duman.
Və həmçinin qeyri-müəyyənlik: indi nə baş verəcək? İşlər əslində necə davam edəcək? Bu ümumiyyətlə işləyəcəkmi?
Arxaya baxanda bu, böyük şans idi. Hətta sərt səslənsə də.
Ağrısız da yaşamaq olar. Amma bu çətin idi. Və indi geriyə baxanda – çox, çox minnətdaram.
Amma bu, sənin nəzarət edə biləcəyin bir şey deyil. Bu sənə gəlir və şükürlər olsun ki, "inkarnasiya
müqaviləsi" adlanan bu şəxsi sınaqları əvvəlcədən bilmirsən.
Amma geriyə baxanda indi buradayam, hələ də iştirak etməyə icazəm var və mən həqiqətən –
hər gün göylərə qısa dua edən biri deyiləm.
Amma mən tez-tez oyanıram və hər şeyin ana-ata-yaratıcı gücü olan yaradılışə təşəkkür edirəm.
Mən o qədər də dindar deyiləm ki, bunu təzahür etdirmiş və ya şəxsiləşdirmiş olum.
Amma məni bura gətirən qüvvəyə görə çox minnətdaram.
Və burada, xüsusən də belə bir vəzifədə töhfə verməyə icazə verilməsi məni hazırda inanılmaz dərəcədə təvazökar hiss etdirir.
Və həmçinin bu həyəcanlı dövrü fəal şəkildə formalaşdıra biləcəyimiz mənada təvazükkarıq.
Çünki bu, sonradan tarix kitablarında yad ediləcək zamandır.
O vaxt insanlar işlərin bu qədər pis olmasına mane olmaq üçün nə edirdilər?
Mən buna qəti şəkildə inanıram. Düşünürəm ki, tamaşaçılar da inanırlar.
Ürəyinizi açıb hekayənizi bizimlə paylaşdığınız üçün çox sağ olun. Həqiqətən möhtəşəmdir.
Və həmçinin işiniz üçün, özünüzü bu qədər sərf etdiyiniz üçün bu enerjini sadəcə hiss edirsiniz, onu yayırsınız.
Sənin üçün çoxlu müsbət şeylər var, bu da əladır. Gəlin bunu bütün tamaşaçılarımızla paylaşaq.
Elə buna görə buradayıq, elə deyilmi? Buna görə də belə yaşayırıq.
Çox sağ ol, Robert. Davam edək. Sağ ol, Mathias. Əla.