Enya, dina kuring aya tulisan Robert Stein. Robert anu dipikacinta, hatur nuhun parantos nyéépkeun waktos.
Anjeun aya di WEF alternatif, anjeun parantos ngatur sababaraha hal, sareng salami abdi terang, anjeun kakara waé
ngatur panel ngeunaan média isukan, di antawis hal-hal séjén.
Sareng naon hasil panalungtikan anjeun? Naha anjeun parantos tiasa nyimpulkeun nanaon tina ieu, aya palajaran anu tiasa
urang pelajari atanapi anu bakal pikaresepeun pikeun panonton?
Nya, kahiji mah, écés pisan ieu téh acara anu luar biasa di dieu.
Kuring tacan kungsi manggihan rapat saperti kitu saméméhna, sabenerna.
Jadi urang gaduh 30 nepi ka 40 urang di dieu ti skena média alternatif, ti ... Loba pisan panyipta média jeung
aktivis, pangacara, dokter, sakabéh panel aya di dieu.
Sadayana anu geus wani nyanghareupan résiko dina sababaraha taun ka tukang sarta nyarios, "Abdi henteu badé
ngiringan éta," ayeuna ngahiji di dieu pikeun kahiji kalina.
Sareng tangtosna luar biasa ayeuna aya di dinya salaku pamilon sareng ngarasa énergi ieu, anu sadayana
satuju yén tungtungna ayeuna kudu aya nu kajadian.
Ayeuna urang teu bisa gawé sorangan-sorangan, masing-masing di basement sorangan jeung dina saluran
YouTube leutik urang sorangan; urang kudu nyieun jaringan.
Éta wungkul téh bener-bener cemerlang, yén énergi sapertos kitu keur dikumpulkeun di dinya.
Sareng hal séjénna nyaéta, tangtosna, ideu atawa pamanggih spésifik anu parantos diungkabkeun di dieu.
Kamari, kami ngalaksanakeun latihan simulasi dumasar kana skénario yén wabah baktéri séjén geus diumumkeun
sarta ayeuna urang aya dina tanggal 25 Désémber. Kelompok gawé teras kudu leuwih kurang manggihan:
Naon anu geus urang lakukeun salaku média alternatif, salaku aktivis, salaku profésional
médis, salaku pangacara, pikeun nyegah ieu?
Sareng éta teras diasupkeun kana kelompok kerja. Sareng éta teras janten... aya hal-hal anu diusulkeun anu tiasa dilakukeun, sangkan
kalayan pangalaman opat taun ka tukang, tiasa disebutkeun:
"Oke, éta moal kajadian deui ka urang." Jeung éta wungkul téh kacida pisan kuatna.
Tapi pesen anu kuring tampi tina ieu nyaéta: loba pisan jalma nu keur ngalakukeun hiji hal,
sarta éta bakal ngirim sinyal ka dunya luar.
Ratusan rébu jalma bakal ningali éta. Kuring ogé panasaran kumaha pihak séjén bakal ngabingkai kajadian ieu,
naha maranéhna bakal merhatikeunana pisan atawa henteu. Janten, éta tetep matak pikabitaeun.
Sareng abdi ogé sacara pribadi ngarasa seueur pisan tanaga pikeun ngungkulan bédana sareng mendakan sinergi babarengan.
Kuring yakin tujuanana lain pikeun nyobian ngahontal kasaluyuan sapinuhna dina unggal poin, tapi leuwih
pikeun museurkeun kana naon anu ngahijikeun urang, nya?
Kuring yakin kuring tiasa ngarasa éta; éta aya di hawa. Sadayana hayang katentreman, sadayana hayang
kabeneran, sadayana hayang urang maju babarengan dina hiji cara.
Éta ogé anu kuring rasakeun di dieu. Hatur nuhun pisan pikeun éta.
Léngkah konkrit, naha anjeun geus ngaidentifikasi naon anu bakal dipigawé ku média isukan taun hareup...
Atawa naha masih kénéh teuing awal pikeun nyarioskeunana?
Sakumaha abdi tiasa nyarios, teu aya nanaon anu parantos siap diumumkeun.
Tapi abdi yakin yén kelompok-kelompok individu anu geus kumpul di dinya, atawa yén
proyék-proyék konkrit keur dilaksanakeun di dinya.
Ayeuna abdi parantos nyieun sabaraha janjian anyar sareng panyipta média séjén sareng pamilon.
Tangtosna, sinergi geus ngembang di dinya.
Tapi naon anu sabenerna bakal kajadian masih kénéh kudu ditempo.
Ieu panginten acara peluncuran pikeun séri anyar.
Ieu kahiji kalina tanpa pamiarsa.
Pangunjung – ngan ukur tamu anu diundang jeung jalma-jalma anu sumping babarengan jeung maranéhna.
Sigana aya sakitar 100 urang sacara total, para pamilon masing-masing.
Sareng waktos salajengna éta kajadian, éta bakal di hiji tempat anu bisa jadi aya 1.000,
2.000 atawa saha nu nyaho sabaraha lobana jalma.
Sareng éta tangtosna hiji hal anu bakal narik seueur jalma. Kuring cukup yakin kana éta.
Urang ogé geus ngalakukeun sababaraha wawancara pondok di dieu kamari.
Kuring keur ngobrol jeung Gerhard Wisnewski. Dina waktos éta kuring sorangan nu jadi kameramen.
Jeung di latar tukang nangtung Paul Brandenburg jeung Markus Haintz. Tuluy ujug-ujug
Profesor Bhakdi ngagabung jeung maranéhna.
Jeung ngan éta wungkul di latar tukang, lamun kuring ningali éta salaku panonton – siga kieu:
Di mana éta? Naha? Abdi hoyong angkat ka dinya. Maranéhna keur naon di dinya? Naon éta?
Janten abdi yakin yén éfék sinyal wungkul téh kacida pentingna dina hal naon anu bakal kaluar tina ieu.
Leres, ieu téh siga 'Walk of Fame'-na mangsa nu bakal datang, dina hiji cara. Anjeun leumpang di dieu bari mikir, "Ah, kuring
apal ka éta, kuring apal ka éta, kuring apal ka éta." Hebat.
Éta ogé mangrupa kahormatan anu gedé pisan pikeun abdi tiasa ngawawancara jalma-jalma sapertos kieu di dieu. Hebat pisan.
Janten hatur nuhun pikeun acara ieu, sareng ogé pikeun babarengan ngayakeunana di dieu.
Patanyaan anu matak panasaran ka kami, anu ayeuna geus kami tanyakeun ka sadayana di dieu:
Kumaha kaayaan ayeuna, nalika, hayu urang sebut, sensor geus beuki sumebar jeung sakabéhna dipingpin ku
WEF aslina – hayu urang sebut – kana Great Reset ieu?
Ieu hartosna yén urang keur nyanghareupan rupa-rupa krisis sareng henteu gaduh pilihan deui pikeun ngandelkeun produk digital.
Teu aya deui YouTube, teu aya deui situs wéb, euweuh nanaon. Naon naséhat anu bakal anjeun pasihkeun ka panonton urang?
Naha jaringan mandiri anu teu gumantung kana internét – dina kecap séjén, ngalih tina anonimitas kana jaringan régional – mangrupa
faktor konci, hiji hal penting pikeun mangsa nu bakal datang?
Janten aya nu nyarios kamari dina panel: "Mimitian mesin percetakan."
Sumuhun, naon anu parantos anjeun lakukeun salami mangtaun-taun, nganyatakeun pamadegan anjeun
jeung nyatakeun béda pamadegan, teu bisa dihapus.
Anjeun kudu miceun éta kana tong sampah ku leungeun. Anjeun kudu ngaleupaskeun éta.
Henteu saukur klik lamun anjeun henteu hoyongna jeung langsung mupusna salaku email, tapi ieu mah analog.
Jeung éta tangtu salah sahiji kamungkinan, jadi anjeun nyarios: urang teu boga pilihan digital deui,
tapi urang kudu ngalakukeunana sacara analog deui.
Sumuhun, kalayan pangiriman liwat pos, ku kituna disebut ogé, kalayan nu baheula nu
hadé... naon atuh namina? – Surat/surat ranté.
Jadi, anjeun ngan saukur masrahkeun potongan kertas ka jalma-jalma.
Stiker, contona, téh hal séjén deui. Stiker anu lemna hésé pisan dicabut.
Naha anjeun sadar yén anjeun nempelkeun hiji hal di dinya anu kudu dipiceun ku piso?
Sakedik inpormasi anarkis. Teras hiji atawa dua logo.
Sareng tangtosna, ngawangun jaringan dina lingkungan pribadi anjeun ogé pisan penting.
Éta wani nyanghareupan jalma-jalma di lingkungan sorangan jeung hal-hal ieu ogé...
Seueur jalma masih kénéh kajebak dina naon anu disebut ku batur salaku 'panjara mental'. Kusabab maranéhna ngan meunang inpormasi
ti média massa. Jeung éta kudu dijelaskeun kalayan lemes.
Éta mah henteu gampang, sakumaha anjeun panginten terang.
Loba jalma geus biasa calik di kokon ieu. Di dinya karasa nyaman, anjeun nyaho di mana anjeun aya.
Sareng anjeun teu kudu hariwang ngeunaan sagala kakuatan jahat anu bisa waé keur ngalakukeun hal di balik layar.
Tapi anjeun ngan ukur kudu laun-laun ngangkat jalma nepi ka tingkat maranéhna.
Kuring sok ngalakukeunana kieu, geus jadi guyonan nu terus-terusan ayeuna.
Lamun kuring aub dina diskusi saperti kieu, kuring sok nyobian ngaluncurkeun sababaraha balon uji.
Contona: Gedong 7, World Trade Centre 7.
Pikeun abdi, éta téh tés klasik, tés litmus, dimana abdi terang pisan: Oke, lamun ujug-ujug abdi nampi réspon sapertos kieu:
"Naon? Gedong 7?" "Sumuhun, World Trade Centre 7 – 9/11 jeung sagala éta." "Abdi teu tiasa nyarios."
"Teras meureun leuwih ka Liga Champions...", ceuk kuring sok.
Anjeun apal, tuluy anjeun sadar, oke, anjeun teu bisa ngahubungi jalma di ... anjeun bener-bener teu bisa
ngahontal maranéhna. Jeung teu aya rumus ajaib pikeun éta.
Tapi abdi terang, atawa abdi ngarasa jeung ningali, yén alatan krisis anu luar biasa, alatan jaman anu edan ieu, dimana
hiji laporan bencana nuturkeun hiji deui, kahayang atawa kahayang jalma pikeun meunangkeun informasi beuki ngaronjat.
Kuring kakara ngadéngé ayeuna yén 38% pausahaan di Jérman bakal ngurangan pagawé taun hareup.
Sajaba ti naon anu geus lumangsung salila ieu.
Kusabab: urang teu boga deui gas murah, urang boga sumber énergi anu rawan , urang boga jaringan listrik anu teu
stabil, urang teu boga kaamanan, urang boga jalma-jalma di jabatan anu sabenerna teu pantes aya di dinya.
Politisi anu teu meunang disebat ku julukan maranéhna.
Aya jalma-jalma anu bener-bener teu mampuh dina jabatanana, anu geus kabakar sacara ideologis.
Sareng tangtosna jalma-jalma anu ngan ukur maca sareng nonton Süddeutsche, Spiegel, sareng Tagesschau ogé merhatikeun éta.
Janten waktos aya di pihak urang. Hiji-hijina masalah abdi nyaéta anjeun kudu nepi ka dasar
pisan, anjeun kudu turun deui leuwih handap.
Urang geus aya di lembah sapertos kieu. Kuring teu perlu turun deui ka lembah panggedéna jeung pangjerona ayeuna.
Kuring nyokot paribasa ti Eva Herman jeung Andreas Popp: "Ayeuna urang kudu ngaliwatan soca jarum!"
Bisa jadi leuwih gampang lamun cukup loba jalma nu mimiti mikir sorangan. Tapi kuring
pikir éta sababna urang sadayana aya di dieu.
Tapi nalika kuring kudu ngaliwatan lembah sapertos kitu, kuring bersyukur tiasa ngalakukeunana
sareng jalma-jalma sapertos kitu. Babarengan ogé.
Sareng urang ogé beuki nambahan jumlahna. Teras sagalana bakal mimiti jadi leuwih hadé deui.
Enya, éta kadéngé saé, nya? Saatos lembah datang gunung. Abdi pinuh ku "hopium" .
Hebat. Éta salah sahiji ciri dasar kuring. Ngan aya di dinya... bener-bener mingpin jalan.
Kadang-kadang dina kahirupan anjeun ngalakukeun loop-the-loops anu bener atawa hal-hal saperti kitu.
Abdi aya sareng anjeun dina 27 Nopémber 2012 di AZK. Sareng éta téh salah sahiji momen pangsaéna dina
kahirupan abdi, leres pisan. Éta siga, wah, 3.000 urang, sagalana lancar. Sareng eupan balikna.
Sareng abdi mikir, aduh hirup, naon anu bakal datang salajengna? Hayu atuh, tunjukkeun ka abdi.
Éta lumangsung sakedapan saméméh 21 Désémber 2012 jeung sajabana. Janten kuring nyangka
ka diri sorangan, enya, ayeuna urang mimitian.
Teu lila sanggeusna, abdi didiagnosis kanker. Anjeun terang, abdi nyarita ka diri sorangan, "ya alam
semesta, ieu mah lain sakumaha anu abdi bayangkeun."
Teras abdi ngapung ngalakukeun lingkaran anu kacida ekstrimna, anu ahirna alus, tapi éta lalampahan kacida seruna.
Éta téh kacida ekstrimna. Tapi sanajan kitu, kuring tiasa diajar sababaraha hal anu penting.
Sareng tanpa pangalaman anu ekstrim ieu, abdi moal ngamimitian jalan ieu.
Janten di awalna éta téh kacida parahna. Jeung kabut beureum tina seuneu jeung nyeri salila lila pisan.
Sareng ogé kateupastian: naon anu bakal kajadian ayeuna? Kumaha sabenerna jalanna hal-hal éta? Naha éta bakal hasil?
Lamun dipikir deui, éta téh untung pisan. Sanaos kadéngé kasar.
Anjeun sok tiasa hirup tanpa nyeri. Tapi éta hésé. Jeung lamun dipikir deui – kacida pisan syukurna.
Tapi éta sanés hal anu tiasa anjeun kendalikeun. Éta datang ka anjeun, sareng untungna anjeun henteu terang ti
heula naon cobaan pribadi anu bakal anjeun pilih pikeun kontrak inkarnasi anjeun, sakumaha éta disebutna.
Tapi lamun diinget deui, ayeuna abdi aya di dieu, abdi masih diidinan milu, sareng abdi bener-bener – abdi
sanés jalma anu unggal poé ngadoa gancang ka langit.
Tapi kuring mindeng hudang teras ngucapkeun nuhun ka ciptaan, kakuatan indung-bapa-pencipta tina sagala nu aya.
Abdi mah henteu pati religius nepi ka nganyatakeun atawa ngajadikeun éta jadi pribadi.
Tapi abdi pisan ngahaturkeun nuhun kana kakuatan anu ngirim abdi ka dieu.
Sareng kanyataan yén abdi diidinan nyumbang di dieu, utamina dina posisi sapertos kieu,
ngajantenkeun abdi ngarasa handap asor pisan ayeuna.
Sareng ogé handap asor dina harti yén urang tiasa sacara aktif ngabantu ngawangun jaman anu matak pikabungaheun ieu.
Kusabab éta mangrupa waktos anu bakal diémutan engké dina buku sajarah.
Naon anu dilakukeun ku jalma-jalma baheula pikeun nyegah kaayaan jadi parah kieu?
Abdi yakin pisan kana éta. Abdi yakin panonton ogé kitu.
Hatur nuhun pisan parantos muka hate sareng ngabagi raos anjeun ka kami. Hebat pisan, leres.
Sareng ogé pikeun pagawean anjeun, anu anjeun nanemkeun loba pisan diri anjeun, anjeun
tiasa ngarasa énergi ieu, anjeun nyinarkeunana.
Anjeun gaduh seueur hal positif anu ngadukung anjeun, éta saé pisan. Éta hal anu sakuduna dipikanyaho ku sadaya panonton.
Éta sababna urang aya di dieu, nya? Éta sababna urang hirup kieu.
Hatur nuhun pisan, Robert. Hayu urang teraskeun. Hatur nuhun, Mathias. Saé pisan.