Ndiyo, yangu inaonyesha Robert Stein. Mpendwa Robert, asante kwa kuchukua muda.
Uko hapa kwenye WEF mbadala, umeongoza vikao vingi, na kadiri ninavyoona, umeongoza tu jopo kuhusu
vyombo vya habari vya kesho, miongoni mwa mambo mengine.
Na matokeo yako ni yapi? Je, umeweza kufikia hitimisho lolote, au kuna mafunzo yoyote tunayoweza
kujifunza au ambayo yangekuwa ya kuvutia kwa watazamaji?
Naam, kwa mfano mmoja, ni wazi kabisa kwamba hii ni tukio kubwa sana hapa.
Sijawahi kukutana na mkutano kama huo hapo awali, kweli.
Kwa hivyo tuna watu 30, 40 hapa kutoka katika tasnia ya vyombo mbadala vya habari, kutoka ... Watu wengi tofauti wanaotengeneza
habari na wanaharakati, mawakili, madaktari, jopo lote liko hapa.
Wote wale ambao katika miaka ya hivi karibuni wameweka shingo zao hatarini na kusema, "Sitaunga
mkono hilo," wamekusanyika hapa kwa mara ya kwanza.
Na bila shaka ni ajabu kuwa hapo sasa kama mshiriki na kuhisi nguvu hii, ambayo kila mtu
anakubaliana: hatimaye lazima jambo lifanyike sasa.
Sasa hatuwezi kufanya kazi peke yetu, kila mmoja katika chumba chake cha chini na kwenye kituo
chetu kidogo cha YouTube; tunahitaji kujenga mtandao.
Hiyo peke yake ni ya ajabu sana, kwamba nguvu kama hiyo imekusanywa huko.
Na jambo lingine, bila shaka, ni mawazo maalum au fikra ambazo zimeelezwa hapa.
Jana tulifanya zoezi la uigaji kulingana na senario kwamba janga jingine la bakteria lilikuwa limetangazwa na sasa
tulikuwa katika tarehe 25 Desemba. Kisha vikundi vya kazi vililazimika kwa kiasi fulani kubaini:
Tumefanya nini sisi kama vyombo mbadala vya habari, kama wanaharakati, kama madaktari, kama mawakili, ili kuzuia hili?
Na kisha hilo liliingia katika vikundi vya kazi. Na kisha ikawa... mambo yalipendekezwa ambayo yangefanyika,
ili kwa uzoefu wa miaka minne iliyopita, mtu aweze kusema:
"Sawa, hilo halitatokea tena kwetu." Na hilo peke yake lilikuwa na nguvu sana, sana.
Lakini ujumbe ninaoupata kutokana na hili ni kwamba kuna watu wengi sana wanaofanya kitu, na
hilo litaipeleka ishara kwa ulimwengu wa nje.
Mamia ya maelfu ya watu wataiona. Na pia ninavutiwa kuona jinsi upande mwingine utakavyoielezea tukio hili, kama hata
wataikumbuka kabisa. Kwa hivyo, bado inabaki kuwa ya kusisimua.
Na mimi binafsi pia nahisi nguvu kubwa katika kushinda migawanyiko na kupata ushirikiano pamoja.
Ninaamini lengo halikuwa kujaribu kufikia makubaliano ya pamoja juu ya kila hoja, bali kuzingatia yale yanayotutenganisha, sivyo?
Ninaamini naweza kuuhisi; uko hewani. Kila mtu anataka amani, kila mtu anataka ukweli, kila mtu
anataka tuendelee mbele pamoja kwa namna fulani.
Hilo pia ndilo ninavyoona hapa. Asante sana kwa hilo.
Hatua madhubuti, je, tayari umebaini vyombo vya habari vya kesho vitakavyokuwa vikifanya mwaka ujao? Au bado ni mapema kusema?
Kwa kadiri ninavyoweza kuona, hakuna kitu kilicho tayari kutangazwa bado.
Lakini nina hakika kwamba makundi mbalimbali yaliyokusanyika huko, au hata kwamba miradi maalum ya ujenzi inaendelea huko.
Sasa nimepanga miadi mipya, sijui ni ngapi, na watengenezaji wengine wa vyombo vya habari na washiriki.
Bila shaka, ushirikiano unaozaa matunda tayari unatokea huko.
Lakini bado haijulikani nini hasa kitakachotokea.
Hii labda ni tukio la uzinduzi wa mfululizo mpya.
Hii ni mara ya kwanza bila hadhira.
Wahudhuriaji – wageni walioalikwa tu na watu waliokuwepo kama sehemu ya msafara.
Pengine kulikuwa na watu mia moja kwa jumla, washiriki binafsi.
Na wakati ujao jambo hilo litapotokea, litakuwa mahali ambapo kunaweza kuwa na watu 1,000, 2,000 au nani ajuaye ni wangapi.
Na hilo, bila shaka, ni jambo litakalovutia watu wengi. Nina uhakika kabisa na hilo.
Jana pia tulifanya mahojiano mafupi machache hapa.
Nilizungumza na Gerhard Wisnewski. Nilikuwa nikifanya kazi kama mpiga kamera mwenyewe wakati huo.
Na nyuma alisimama Paul Brandenburg akiwa na Markus Haintz. Kisha Profesa Bhakdi ghafla aliungana nao.
Na hiyo tu pekee ikiwa nyuma, kama ningeiona mimi kama mtazamaji – hivi:
Ilikuwa wapi? Kwa nini? Nataka kwenda huko. Walikuwa wakifanya nini huko? Hicho ni nini?
Kwa hivyo naamini kwamba athari ya ishara pekee ni muhimu sana kwa kile kinachotokana na hili.
Ndiyo, kwa namna fulani ni aina ya "Walk of Fame" ya siku zijazo. Unapopita hapa unafikiria, "Ah, namjua, namjua, namjua." Ajabu.
Ni heshima kubwa kwangu pia kuweza kuwahoji watu kama hawa hapa. Ajabu.
Kwa hiyo, asante kwa tukio hili, na pia kwa kulishirikiana kuandaa hapa.
Swali linalotuvutia, ambalo tumeliuliza kila mtu hapa:
Hali ikoje sasa, wakati, tuseme, udhibiti wa habari unazidi kuenea na yote haya yanaongozwa na WEF ya
awali – tuseme – kuelekea katika Mpango huu Mkuu wa Upya?
Hii ina maana kwamba tunakabiliwa na migogoro mbalimbali na hatuna tena chaguo la kutegemea bidhaa za kidijitali.
Hakuna tena YouTube, hakuna tena tovuti, hakuna chochote. Ungewapa wasikilizaji wetu ushauri gani?
Je, mtandao huru usio tegemea intaneti – kwa maneno mengine, kuacha kutotambulika na kuingia katika mitandao ya
kikanda – ni sababu muhimu, hoja muhimu kwa siku zijazo?
Kwa hiyo mtu fulani alisema jana kwenye jopo: "Anza mashine za uchapishaji."
Ndiyo, kile ambacho umekuwa ukifanya kwa miaka mingi, kutoa maoni yako na kupinga, hakiwezi kufutwa.
Unapaswa kutupa hilo kwenye pipa la taka kwa mkono. Unapaswa kuliondoa.
Sio tu kubofya ikiwa hautaki na kuitupa tu kama barua pepe, bali ni ya analogi.
Na hiyo ni, bila shaka, mojawapo ya uwezekano, hivyo unasema: hatuna tena chaguzi za kidijitali,
lakini lazima tufanye tena kwa njia ya analogi.
Ndiyo, kwa kuingiza kwa barua, kwa, tuseme, kwa njia ya zamani nzuri... inaitwaje? – Barua/barua ya mnyororo.
Kwa hivyo, unawapa watu vipande vya karatasi tu.
Stika, kwa mfano, ni jambo lingine. Stika zenye gundi ngumu kuiondoa.
Je, unafahamu kwamba unabandika kitu hapo ambacho utahitaji kisu ili kukiondoa tena?
Kidogo cha taarifa za anarukisti. Kisha nembo moja au mbili.
Na, bila shaka, kujenga mtandao katika mazingira yako binafsi pia ni muhimu sana.
Yule anathubutu pia kuwakabili watu katika mazingira yake mwenyewe na mambo haya...
Wengi bado wamefungwa katika "jela la akili," kama mtu mmoja alivyosema. Kwa sababu wanapata taarifa zao tu kupitia vyombo
vya habari vya umma. Na hilo linapaswa kufafanuliwa kwa upole.
Hiyo si rahisi, kama unavyojua.
Watu wengi wamezoea kukaa katika kokoni hii. Ni starehe huko, unajua uko wapi.
Na huna haja ya kuwa na wasiwasi kuhusu nguvu zozote mbaya zinazoweza kuwa zikifanya kitu kwa siri.
Lakini unahitaji tu kuwapeleka watu polepole hadi kiwango ambacho wako.
Mimi hufanya hivi kila mara, imekuwa mzaha unaoendelea hadi sasa.
Ninaposhiriki katika mijadala kama hii, kila mara hujaribu kupeperusha baluni chache za majaribio.
Kwa mfano: Jengo la 7, Kituo cha Biashara Duniani 7.
Kwangu mimi, hiyo ni jaribio la kawaida, jaribio la litmus, ambapo najua kabisa: Sawa, nikipata ghafla jibu kama hili:
"Nini? Jengo la 7?" "Ndiyo, World Trade Centre 7 – 9/11 na yote hayo." "Siwezi kusema."
"Basi labda zaidi kuelekea Ligi ya Mabingwa...", mimi husema kila mara.
Unajua, kisha unagundua tu, sawa, huwezi kuwasiliana na mtu upande wa pili wa simu... huwezi
kuwafikia. Na hakuna fomula ya kichawi kwa hilo.
Lakini najua, au nahisi na kuona, kwamba kutokana na migogoro mikubwa sana, kutokana na nyakati hizi za kichaa,
ambapo ripoti moja ya maafa inafuata nyingine, hamu au tamaa ya watu ya kupata taarifa inaongezeka.
Nimesikia leo tu kwamba asilimia 38 ya makampuni ya Ujerumani yatapunguza ajira mwaka ujao.
Mbali na kile ambacho kimekuwa kikiendelea muda wote.
Kwa sababu: hatuna tena gesi ya bei nafuu, tuna vyanzo vya nishati vinavyobadilika-badilika , tuna mtandao
wa umeme usio imara, hatuna usalama, tuna watu katika nyadhifa ambao hawastahili kabisa kuwa huko.
Wanasiasa ambao hawapaswi kuitwa kwa majina yao ya utani.
Kuna watu wasio na uwezo kabisa katika nyadhifa ambao wamechoka kifikra.
Na bila shaka watu ambao wamesoma na kutazama tu Süddeutsche, Spiegel na Tagesschau pia wanagundua hilo.
Kwa hivyo muda uko upande wetu. Tatizo langu pekee ni kwamba lazima ufike chini kabisa, kwamba lazima uende chini zaidi.
Tuko tayari katika bonde kama hilo. Sihitaji kushuka hadi bonde kubwa zaidi na lenye kina zaidi sasa.
Nilisikia msemo kutoka kwa Eva Herman na Andreas Popp: "Sasa tunapaswa tu kupita kupitia jicho la sindano!"
Inaweza kuwa rahisi zaidi. Ikiwa watu wa kutosha wataanza kufikiri wenyewe. Lakini nadhani ndiyo sababu sote tuko hapa.
Lakini ninapopaswa kupita katika bonde kama hilo, ninashukuru kufanya hivyo na watu kama hao. Pamoja pia.
Na kwamba sisi pia tunazidi kuongezeka kwa idadi. Kisha mambo yataanza kuonekana vizuri tena.
Ndiyo, hilo linasikika vizuri, sivyo? Baada ya bonde huja mlima. Nimejaa "hopium" .
Sawa. Hiyo ni mojawapo ya sifa zangu za msingi. Kuwa tu pale... kwa kweli kuongoza njia.
Wakati mwingine maishani unafanya mizunguko kamili au kitu kama hicho.
Nilikuwa nawe tarehe 27 Novemba 2012 katika AZK. Na hiyo ilikuwa mojawapo ya nyakati bora kabisa maishani
mwangu, kweli. Ilikuwa ya kushangaza sana, watu 3,000, kila kitu kilienda vizuri. Na maoni.
Na nikafikiria, ee maisha yangu, nini kitafuata? Haya, nionyeshe.
Hiyo ilikuwa muda mfupi kabla ya tarehe 21 Desemba 2012 na kadhalika. Basi nilifikiria moyoni mwangu, ndiyo, hapa tunaanza.
Muda mfupi baadaye, nilidiagnostiwa saratani. Unajua, nilifikiria moyoni mwangu, ee
ulimwengu, hii si jinsi nilivyodhani ingekuwa.
Kisha nikaruka mzunguko wa kichaa kabisa, ambao ulienda vizuri, lakini ulikuwa safari ya kusisimua.
Hiyo ilikuwa kali sana. Lakini hata hivyo, niliweza kujifunza mambo fulani muhimu.
Na bila uzoefu huu mkali, singeanza njia hii.
Kwa hivyo mwanzoni ilikuwa mbaya sana. Na ukungu mwekundu wa moto na maumivu kwa muda mrefu sana.
Na pia kutokuwa na uhakika: nini kitatokea sasa? Mambo yataendelea vipi hasa? Je, hata itafanya kazi?
Na ukitazama nyuma, ilikuwa ni bahati tu. Hata kama inasikika kali.
Daima unaweza kuishi bila maumivu. Lakini hilo lilikuwa gumu. Na ukitazama nyuma – nina shukrani sana sana.
Lakini si kitu unachoweza kudhibiti. Kinakuja kwako, na kwa bahati nzuri hujui mapema majaribu binafsi unayochagua
kwa mkataba wako wa kuzaliwa, kama inavyoitwa vizuri.
Lakini nikitazama nyuma, niko hapa sasa, bado ninaruhusiwa kushiriki, na kwa kweli – mimi
si mtu anayetoa sala fupi mbinguni kila siku.
Lakini mara nyingi huamka na kumshukuru uumbaji, nguvu ya mama-baba-muumba ya yote yaliyopo.
Sijawa mtu wa dini kiasi cha kuonyesha au kuifanya kuwa na sura.
Lakini ninashukuru sana kwa nguvu iliyonileta hapa.
Na ukweli kwamba nimeruhusiwa kuchangia hapa, hasa katika nafasi kama hii, unanifanya nijisikie mnyenyekevu sana kwa sasa.
Na pia kuwa na unyenyekevu kwa maana kwamba tunaweza kuunda kikamilifu wakati huu wa kusisimua.
Kwa sababu hiyo ndiyo wakati utakaokumbukwa baadaye katika vitabu vya historia.
Watu walifanya nini wakati huo ili kuzuia mambo yasiharibike sana?
Nina hakika kabisa kuhusu hilo. Ninaamini pia watazamaji.
Asante sana kwa kutufungulia moyo wako na kushiriki hadithi yako. Ni ya ajabu sana, kweli.
Na pia kwa kazi yako, ambayo unaiwekeza nafsi yako nyingi sana, unaweza tu kuhisi nguvu hii, unaitawanya.
Una mambo mengi mazuri yanayokufaa, jambo ambalo ni zuri, na hilo linapaswa kufikishwa kwa watazamaji wote.
Ndiyo sababu tuko hapa, sivyo? Ndiyo sababu tunaishi hivi.
Asante sana, Robert. Tutaendelea. Asante, Mathias. Vizuri.