Abenduaren 6an, Errumaniako Auzitegi Konstituzionalak hauteskunde presidentzarraren lehen itzulia baliogabetu zuen eta
hauteskunde-prozesu osoa errepikatu behar zela ebatzi zuen.
Lehen itzuliko bozketa-rondean, hautagai independente Călin Georgescu-k boto gehien jaso zituen eta bigarren itzulian liberal
USR alderdiko Elena Lasconi-rekin aurrez aurre egongo zen.
Atzerrian bizi ziren errumaniar herritarren artean bigarren itzuliko hauteskundeak jada abian zeuden, eta
inkesten arabera, Georgescu-k irabazteko aukera handia zuen, epaitegiak ustekabean eten zituen arte.
Erabaki honek etxean zein atzerrian oso eztabaidagarria da eta, behakari askoren ustez, herrialdearen prozesu
demokratikoetan legez kanpoko esku-hartze bat osatzen du.
Lasconik salatu zuen demokrazia oinen azpian zapaltzen ari zela.
Georgescu eta George Simion, lehen itzulian galdu zuen AUR alderdiaren hautagaia, estatu-kolpeaz hitz egin zuten.
Alemaniako Die Welt egunkariak ere 'estatu kolpe' terminoa erabili zuen eta idatzi zuen EBren historian
lehen aldiz hauteskundeak bertan behera utzi zituztela 'emaitza okerra gerturatzen ari zelako'.
Erabaki honetarako oinarri nahikorik al dago?
Hauteskunde baten baliogabetzea erabaki sakona da, eta arrazoi sendoetan oinarritu behar da.
Bozka-kutxetan edo bozka-ordenagailuetan manipulaziorik egon al zen?
Botoiak behin baino gehiagotan zenbatu al ziren?
Emaitzak faltsutuak izan al ziren?
Bozetarako paperak behin baino gehiagotan banatu al ziren?
Presionatu al zituzten pertsonak hauteskunde-erabakietan?
Ez da halakorik ezagutzen.
Errumanian zenbaketa-prozesua oso gardena da.
Alderdi guztietako ordezkariek bozketa-prozesua behatzen dute eta botoen zenbaketan parte hartzen dute.
Dena kamerak grabatzen dute.
Hala ere, Auzitegi Konstituzionalak, non bederatzi epaileetatik zortzi PSD eta PNL alderdi nagusietakoak
diren, hauteskundeen ondoren botoen berriro zenbaketa agindu zuen arrazoirik eman gabe.
Honek esan nahi zuen hauteskundea bi aldiz egiaztatu zela.
Hala ere, botoen berriro zenbaketak ez zuen emaitza desberdirik ekarri.
Abenduaren 3an, hauteskundeak baliogabetu baino hiru egun lehenago, Auzitegi Konstituzionalak
hauteskundeak legezkoak zirela deklaratu zuen.
Ez zen hauteskunde-iruzurraren frogarik egon. Beraz, zer eragin zuen epaitegiaren bat-bateko jarrera-aldaketa laster?
Hauteskunde-emaitzak legezkoak direla deklaratu eta hurrengo egunean, Errumaniako presidenteorde Klaus Iohannisek bost
inteligentzia-txosten argitaratu zituen, eta txosten horiek iradokitzen zuten koordinatutako sare sozialetako
kanpaina batek, ziurrenik estatu-jokalari batek bultzatuta, Georgescu hautatzea ahalbidetu zuela.
Urte batzuk lehenago sortu eta gero erabili gabe utzitako, hain deitutako "sleeper" kontu milaka TikTok bideo
laburren plataforman eta Georgescu babestu eta gogor sustatu zuen Telegramen aktibatu ziren.
Era berean, Georgescu babestu zuten ordaindutako eragileak ere egon zirela diote .
Bitartean, Georgescu-ren susmagarri diren jarraitzaileen aurkako operazioak ere egin dira.
Georgescu berak ukatu du halako aginduak eman izana. Era berean, adierazi du hauteskunde-kanpainan ez zuela dirurik gastatu.
Atzerriko esku-hartzea
Egun dauden ezagutzen arabera, ezin da nahikoa ziurtasunez ebaluatu Călin Georgescu
benetan errusiarrek babestua izan zen ala ez.
Hala ere, guztiz pentsa daiteke – eta Georgescu-ren garaipen batek, zalantzarik gabe,
Errusiaren interesetan ere egongo litzateke.
Galdera, ordea, da ea gizarte-sareetako plataforman hautagai bati alde egitea benetan
nahikoa arrazoia den hauteskundeak baliogabetzeko.
Azken finean, argi eta garbi egiaztatu zen hauteskundeak berak legezkotasunez burutu zirela.
Georgescu gogor sustatu bazuten ere, erabakia oraindik hauteslearen esku dago, non jarri nahi duen bere gurutzea.
Gainera, nahiz eta Georgescu-k TikTok-en presentzia sendoa izan, ia ez zuen telebistako eztabaidaetan parte hartu.
Orokorrean, hedabide masiboetan nagusiki alderdi finkatuen hautagaiak zeuden.
Honek azkar orekatzen du TikTok-en ustezko abantaila.
Horretaz aparte, zalantzarik gabe atzerriko beste eragile batzuk ere hauteskunde-kanpainan esku hartu dute.
Irekia den sekretu bat da, adibidez, milioidun George Sorosek urte asko daramatzala Ekialdeko Europako herrialde guztietako
gaiekin sakonki inplikatuta, GKE (gobernuz kanpoko erakunde) sare zabala eraiki duela eta dohaintzen bidez
hedabideak, unibertsitateak eta beste hainbat finantzatzen dituela, horrela nahi duen norabidera bideratuz.
2017an, Errumaniako sozialdemokratek lege bidez murriztu nahi izan zuten Sorosen GKEen eragina,
eta horrek kalean odoltsu protestak eragin zituen.
Politikariak, hala nola Alderdi Sozialdemokratako buruzagi ohi Liviu Dragnea, Soros publikoan kritikatu zuena, auzi ugariz
gainezka egin zituzten, intimidazio saiakerak jasan zituzten eta konspirazio-teoriko eta tonto gisa irriz egin zituzten.
Errumaniako lehen ministro ohi Victor Pontak adierazi zuen froga zegoela Sorosek bere
gobernuaren erorketan paper bat jokatu zuela.
Sorosek orain arte hiru alderdi nagusiak hain lerroan jarri ditu, ezen 2020an Errumaniako politologoa den Bogdan Dukak adierazi
zuenez, Rumaniako Sorosentzat ez zegoela jada erronkarik.
USR alderdiari dagokionez, hain urrun joan zen ezen esan baitzuen Sorosek bere alderdia, USR, Rumaniako zuela.
Horrela, Soros, atzerritarra izanik, urteetan zehar nagusitu da politikan.
Hala ere, atzerriko esku-hartze hauek inoiz ez dute Auzitegi Konstituzionalari hauteskunde bat baliogabetzeko bultzarik eman.
Beraz, zergatik orain?
Honetarako azalpen garrantzitsu bat Georgescu-k Ukrainako gerrari buruz zuen jarrera izan daiteke,
eta hori bere hauteskunde-kanpainan adierazi zuen.
Georgescu beti bozkatu du Ukrainara arma-hornikuntzen aurka eta bake-negaziozioen alde.
Errusiaren alde dihardu elkarrizketa bultzatzearen alde eta nahi du errumaniar herria gerratik
kanpo mantentzea eta gerra finantzatu ere ez dadin.
Dirua errumaniar herriarena da eta haientzat erabili beharko litzateke.
Adierazpen hauen arabera, Georgescu hauteskundeen lehen itzulia irabazi zuenean, NATOren
egoitzan alarma-kanpaiak jotzen hasi behar ziren.
Hori da Errumanian presidenteak posizio oso sendoa duelako, batez ere segurtasun politikaren alorrean.
Armadako indar armatuetako komandante nagusia da eta kanpo politikaren arduraduna da.
NATOko eta EBko gailurretan herrialdea ordezkatzen du.
Era berean, interes nazionaleko gaiei buruz erreferendumak abiarazteko eskubidea du.
Georgescuk azpimarratu zuen ez zuela NATOa edo EB utzi nahi.
Hala ere, nahi dudana jarrera bat hartzea da, han belaunik egin gabe, dena onartu gabe.
Beraz, Georgescu aldera botere-aldaketa batek aliantzarentzat arazo larriak sor ditzake,
batez ere Errumania NATOko kide gako bat delako:
Errumaniaren bidez, aliantzak Itsaso Beltzera sarbidea du, non Krimeako penintsula dagoen, eta
hori Errusiari estrategikoki oso garrantzitsua zaio.
Errusiarekin gatazka bat sortuz gero, Errumaniak bere kokapen geografikoagatik hegoaldeko flanka osatu dezake.
Errumaniak gainditu du NATOk defentsarako gastu militarretarako ezarritako %2ko helburua eta
Ukrainari Patriot misil-defentsa sistema bat hornitu dio.
Errumanian, Europan dagoen NATOren oinarririk handiena eraikitzen ari dira une honetan 2.500 milioi euroko
kostuarekin, eta bertan 10.000 soldadu hartuko ditu.
NATOren bi misil-defentsa-guneetako bat ere Deveselu, Errumanian kokatuta dago.
Putinek behin eta berriro argi utzi du hori mehatxu gisa ikusten duela, Errusiak beldur baitu bertatik ere
abiarazi daitezkeela arma nuklearrak eramateko gai diren Tomahawk misil kruzeroak eta raketak.
Georgescuk misil hauek nazio-mailako lotsatzat deskribatu ditu.
Hori, zalantzarik gabe, ez da NATOk entzun nahi duen zerbait.
Georgescu ere beste alor batzuetan ez dator bat agintari politikoekin.
Ez du sinesten CO2k klima-aldaketaren erantzulea denik, eta koronabirusaren konfinamenduak
gizateriaren aurkako krimen gisa deskribatu zituen.
Europako Erromako Klubeko lehendakari ohi eta NBEko Giza Eskubide eta Hondakin Arriskutsuen gaineko Txostengile Berezi
gisa, Georgescu-k mundu-mailako botere-zirkulu gorenen ikuspegiak ere izan zituen eta salatzaile bilakatu zen.
Testigantza eman zuen mundu mailako oligarkiko sistema bat dagoela, munduko botere zentro garrantzitsuenen
gaineko kontrola gauzatzen duena, eta haren kideak pedofiliaren sistema baten bidez elkarrekin lotuta daudela.
Adierazpen eta jarrera hauekin, Georgescu-k munduko botereekin talka irekirako bidean jarri da; botere horiek, jakina, ezin
zuten geldirik egon eta gizon honek NATOko kide-estatu garrantzitsuenetako baten
erdiguneko posizioa hartzen ikusi nahi izan zuten.
Honek galdera sortzen du ea zenbait zirkuluek Auzitegi Konstituzionalari abenduaren 3ko hauteskundea
aitortzeko hartutako erabakia berrikusteko proposatu dioten.
Austriako denbora luzez egindako vetoa, Erruminiaren Schengen eremura osorik sartzea oztopatzen zuena,
astebete geroago "gozagarri" gisa harrigarri kendu zuten ala ez, espekulazio gai bat da.
Konstituzio Auzitegiak orain hartu duen erabakirekin, hauteskunde-prozesu osoa berriro hasiko da.
Hauteskundeak berriro egin arte denbora luze bat igaroko da. Martxoaren erdialdean edo amaieran data bat eztabaidatzen ari da,
izan ere, oraindik ez baita gobernurik osatu azken hauteskunde parlamentarioen ondoren hauteskunde hauek antolatzeko gai denik.
Koalizio-gobernu bat osatu ondoren bakarrik ezarriko da hauteskunde presidentetzarako data berria.
Ondoren, hautagaitzak aurkezteko eta babes-sinadurak berriro aurkezteko epeak hasiko dira.
Zalantzazkoa da Georgescu berriro korrika egin ahal izango duen, edo ordu arte nahikoa karga aurkituko edo
fabrikatuko diren hauteskundeetatik guztiz kanporatzeko.
Egungo presidentea eta Munduko Ekonomia Foroaren kidea den Klaus Iohannis-ek, aurten NATOko idazkari nagusiaren
kargurako ere aurkeztu zenak, jada adierazi du hauteskundeak arte karguan jarraituko duela.
Epaitegiaren erabakiaren ondoren, Iohannisek Europako Batzordeko presidente Ursula von der Leyenekin eztabaida zehatza izan zuen.
Biek ondoren adierazi zuten sare sozialen segurtasuna indartzeko adostasuna.
Hitz garbiz esanda, honek ziurrenik esan nahi du zentsura edo beste metodo batzuen bidez ziurtatzea
Georgescu-k ezin izango duela sare sozialetan hedapen zabala lortu hauteskunde berri baten kasuan.
Beste hedabideek orain hilabete batzuk dituzte Călin Georgescu helburu hartzeko eta publikoaren begietan diskreditatzeko.
Galdera nagusia da errumaniar herriak ahalegin hauek jarraituko dituen ala ibilbidea
modu esanguratsuagoan aldatzea erabakiko duen.