در ششم دسامبر، دادگاه قانون اساسی رومانی دور اول انتخابات ریاست‌جمهوری را باطل کرد و
حکم داد که کل فرایند انتخابات باید تکرار شود.
در دور اول رأی‌گیری، کاندیدای مستقل کالین جورجسکو بیشترین آرا را کسب کرد و قرار بود در دور دوم
انتخابات با النا لاسکونی از حزب لیبرال USR رقابت کند.
این انتخابات دور دوم میان شهروندان رومانیایی مقیم خارج از کشور در جریان بود و بر اساس نظرسنجی‌ها، جورجسکو شانس خوبی
برای پیروزی داشت که به‌طور غیرمنتظره‌ای توسط دادگاه متوقف شد.
این تصمیم در داخل و خارج از کشور بسیار بحث‌برانگیز است و به عقیده بسیاری از ناظران، مداخله‌ای
غیرقانونی در فرایندهای دموکراتیک کشور محسوب می‌شود.
لاسکونی شکایت کرد که دموکراسی زیر پا له می‌شود.
جورجسکو و جورج سیمین، نامزد حزب AUR که در دور اول شکست خورد، از کودتای نظامی سخن گفتند.
روزنامه آلمانی «دی ولت» نیز از اصطلاح «کودتای دولتی» استفاده کرد و نوشت که برای اولین بار در تاریخ اتحادیه اروپا، یک
انتخابات «به دلیل قریب‌الوقوع بودن نتیجه اشتباه» لغو شده است.
آیا دلایل کافی برای این تصمیم وجود دارد؟
ابطال یک انتخابات تصمیمی دوربرد است که باید بر اساس دلایل قانع‌کننده اتخاذ شود.
آیا در صندوق‌های رأی یا کامپیوترهای رأی‌گیری دستکاری صورت گرفته بود؟
آیا آرا بیش از یک بار شمارش شدند؟
آیا نتایج جعل شده‌اند؟
آیا برگه‌های رأی بیش از یک بار صادر شدند؟
آیا مردم در تصمیم‌گیری‌های رأی‌دهی‌شان تحت فشار قرار گرفتند؟
هیچ‌چیز از این دست شناخته نشده است.
فرآیند شمارش در رومانی بسیار شفاف است.
نمایندگان همهٔ احزاب روند رأی‌گیری را مشاهده کرده و در شمارش آراء شرکت می‌کنند.
همه چیز توسط دوربین‌ها ضبط می‌شود.
با این حال، دادگاه قانون اساسی که هشت نفر از نه قاضی آن از احزاب تثبیت‌شده PSD و PNL هستند، بدون ارائه هیچ
دلیلی پس از انتخابات دستور بازشماری آراء را صادر کرد.
این بدان معنا بود که انتخابات دو بار بررسی شد.
با این حال، بازشماری به هیچ نتیجه متفاوتی منجر نشد.
در سوم دسامبر، تنها سه روز پیش از آنکه انتخابات باطل شود، دادگاه قانون اساسی انتخابات را قانونی اعلام کرد.
هیچ مدرکی دال بر تقلب انتخاباتی وجود نداشت. پس چه چیزی باعث شد دادگاه اندکی بعد ناگهان نظرش را تغییر دهد؟
روز پس از اعلام رسمی نتایج انتخابات، رئیس‌جمهور موقت رومانی، کلاوس یوهانیس، پنج گزارش اطلاعاتی منتشر کرد که نشان می‌داد
یک کارزار هماهنگ در شبکه‌های اجتماعی، که به احتمال زیاد توسط یک عامل دولتی اجرا شده بود، به انتخاب جورجسکو کمک کرده است.
هزاران حساب به اصطلاح خوابیده که سال‌ها پیش ایجاد شده اما سپس بلااستفاده مانده بودند، در پلتفرم ویدیویی
کوتاه تیک‌تاک و تلگرام که از جورجسکو حمایت کرده و او را به شدت تبلیغ می‌کردند، فعال شدند.
همچنین گفته می‌شود که تأثیرگذاران مزدبگیر از جورجسکو حمایت کرده‌اند.
در همین حال، یورش‌هایی نیز به طرفداران مشکوک جورجسکو انجام شده است.
جورجسکو خود انکار می‌کند که چنین دستوراتی را صادر کرده باشد. او همچنین می‌گوید که هیچ پولی برای کارزار انتخاباتی خرج نکرده است.
مداخله خارجی
بر اساس دانش کنونی، امکان ندارد با اطمینان کافی ارزیابی کرد که آیا کالین جورجسکو واقعاً از سوی روس‌ها حمایت می‌شد یا خیر.
با این حال، کاملاً قابل تصور است – و پیروزی ژورژسکو قطعاً به نفع روسیه نیز می‌بود.
سؤال این است که آیا حمایت از یک نامزد در یک پلتفرم رسانه‌های اجتماعی واقعاً دلیل کافی برای ابطال انتخابات است؟
به هر حال، به وضوح تأیید شد که خود انتخابات به طور قانونی برگزار شده است.
حتی اگر جورجسکو به‌شدت تبلیغ شود، تصمیم نهایی همچنان با رأی‌دهنده است که بخواهد علامت ضربه‌اش را کجا بگذارد.
علاوه بر این، اگرچه جورجسکو حضور پررنگی در تیک‌تاک داشت، اما به ندرت در هیچ مناظره تلویزیونی شرکت می‌کرد.
در مجموع، عمدتاً نامزدهای احزاب شناخته‌شده در رسانه‌های جمعی حضور داشتند.
این به سرعت مزیت فرضی تیک‌تاک را خنثی می‌کند.
علاوه بر این، قطعاً بازیگران خارجی دیگری نیز وجود دارند که بدون شک در کارزار انتخاباتی دخالت کرده‌اند.
یک راز آشکار است که میلیاردر جورج سوروس، برای مثال، سال‌هاست به‌طور گسترده در امور سیاسی تمامی کشورهای اروپای شرقی دخالت
داشته، شبکه‌ای از سازمان‌های غیردولتی (NGOها) را ایجاد کرده و از طریق کمک‌های مالی رسانه‌ها، دانشگاه‌ها و
بسیاری موارد دیگر را تأمین مالی می‌کند و بدین ترتیب آن‌ها را در مسیر مورد نظر خود هدایت می‌کند.
در سال ۲۰۱۷، دموکرات‌های اجتماعی رومانی با تصویب قوانین تلاش کردند نفوذ سازمان‌های غیردولتی سوروس
را مهار کنند که به تظاهرات خونین خیابانی انجامید.
سیاستمداران مانند لیویو دراگنیا، رهبر سابق حزب دموکرات اجتماعی، که علناً از سوروس انتقاد کرده بود، با شکایات حقوقی
فراوان مواجه شدند، هدف تلاش‌های ارعاب قرار گرفتند و به عنوان نظریه‌پردازان توطئه و احمق‌ها مسخره شدند.
ویکتور پونتا، نخست‌وزیر سابق رومانی، اظهار داشت که شواهدی وجود دارد که سوروس در سقوط دولت او نقش داشته است.
سوروس اکنون سه حزب اصلی را تا حدی هم‌راستا کرده است که بوگدان دوکا، دانشمند علوم سیاسی رومانیایی، در سال ۲۰۲۰ اظهار
داشت که دیگر هیچ چالشی برای سوروس در رومانی باقی نمانده است.
در مورد حزب USR، او حتی تا آنجا پیش رفت که گفت سوروس در رومانی حزب خودش، یعنی USR، را داشت.
بدین ترتیب، سوروس، یک خارجی، سال‌ها بر چشم‌انداز سیاسی تسلط داشته است.
با این حال، این مداخلات خارجی هرگز دادگاه قانون اساسی را به ابطال یک انتخابات وادار نکرده است.
پس چرا حالا؟
یک توضیح مهم برای این موضوع می‌تواند موضع جورجسکو در مورد جنگ اوکراین باشد که او در طول کارزار انتخاباتی خود بیان کرد.
جورجسکو همواره علیه تحویل تسلیحات به اوکراین و به نفع مذاکرات صلح موضع‌گیری کرده است.
او طرفدار گفت‌وگو با روسیه است و می‌خواهد مردم رومانی را از جنگ دور نگه دارد و هزینه‌های آن را نیز تأمین نکند.
این پول متعلق به مردم رومانی است و باید برای آنها استفاده شود.
بر اساس این اظهارات، وقتی جورجسکو در دور اول انتخابات پیروز شد، باید زنگ‌های خطر در ستاد ناتو به صدا درآمده باشد.
این به این دلیل است که رئیس‌جمهور در رومانی، به‌ویژه در زمینه سیاست امنیتی، موقعیت بسیار محکمی دارد.
او فرمانده کل قوا و مسئول سیاست خارجی است.
او کشور را در اجلاس‌های ناتو و اتحادیه اروپا نمایندگی می‌کند.
همچنین حق دارد در امور منافع ملی همه‌پرسی برگزار کند.
ژورژسکو تأکید کرد که نمی‌خواهد ناتو یا اتحادیه اروپا را ترک کند.
اما آنچه من می‌خواهم این است که موضع بگیرم، نه اینکه آنجا زانو بزنم، نه اینکه همه چیز را بپذیرم.
بنابراین، تغییر قدرت به نفع جورجسکو می‌تواند برای ائتلاف مشکلات عمده‌ای ایجاد کند، به‌ویژه
از آنجا که رومانی یک کشور کلیدی برای ناتو است:
از طریق رومانی، این ائتلاف به دریای سیاه دسترسی دارد، جایی که شبه‌جزیره کریمه واقع شده است و
از اهمیت راهبردی زیادی برای روسیه برخوردار است.
در صورت بروز درگیری با روسیه، رومانی می‌تواند به دلیل موقعیت جغرافیایی خود، جناح جنوبی را تشکیل دهد.
رومانی از هدف ۲ درصدی ناتو برای هزینه‌های نظامی فراتر رفته است و یک سامانه پدافند موشکی پاتریوت به اوکراین تحویل داده است.
در رومانی، بزرگ‌ترین پایگاه ناتو در اروپا در حال حاضر با هزینه‌ای معادل ۲.۵ میلیارد در حال ساخت
است که ظرفیت اسکان ۱۰٬۰۰۰ سرباز را خواهد داشت.
یکی از دو پایگاه دفاع موشکی ناتو نیز در دِوِسلُو، رومانی قرار دارد.
پوتین بارها به صراحت اعلام کرده است که این موضوع را یک تهدید می‌داند، زیرا روسیه نگران است که موشک‌های کروز
تاماهاوک و راکت‌های دارای قابلیت هسته‌ای نیز از آنجا شلیک شوند.
جورجسکو این موشک‌ها را مایهٔ ننگ ملی توصیف کرده است.
این قطعاً چیزی نیست که ناتو دوست داشته باشد بشنود.
ژورژسکو همچنین در زمینه‌های دیگر با نخبگان سیاسی همسو نیست.
او معتقد نیست که CO2 مسئول تغییرات اقلیمی است و محدودیت‌های کرونایی را جنایتی علیه بشریت توصیف کرد.
به‌عنوان رئیس پیشین باشگاه رم در اروپا و به‌عنوان «گزارشگر ویژهٔ حقوق بشر و پسماندهای خطرناک سازمان ملل»، جورجسکو همچنین
به حلقه‌های بالاتر قدرت جهانی راه یافت و به افشاگری پرداخت.
او شهادت داد که یک نظام الیگارشی جهانی وجود دارد که بر مهم‌ترین مراکز قدرت جهانی کنترل دارد و
اعضای آن از طریق نظام پدوفیلی به یکدیگر متصل هستند.
با این اظهارات و مواضع، جورجسکو خود را در مسیر رویارویی آشکار با قدرت‌های جهانی قرار داده است، که آشکارا نمی‌خواستند
بی‌تفاوت بمانند و تماشاچی تصاحب جایگاه محوری توسط این مرد در یکی از مهم‌ترین کشورهای عضو ناتو باشند.
این سؤال مطرح می‌شود که آیا برخی محافل به دادگاه قانون اساسی پیشنهاد کرده‌اند که تصمیم خود مبنی بر
به رسمیت شناختن انتخابات سوم دسامبر را بازنگری کند.
اینکه آیا وتوی دیرینۀ اتریش علیه پیوستن کامل رومانی به منطقه شنگن، یک هفته بعد به‌طور شگفت‌آوری به‌عنوان
«شیرینی» برداشته شد، موضوعی است که محل گمانه‌زنی است.
با تصمیم کنونی دادگاه قانون اساسی، کل فرایند انتخابات از سر گرفته خواهد شد.
تا تکرار شدن انتخابات زمان زیادی خواهد گذشت. تاریخی در اواسط تا اواخر مارس مطرح شده است، زیرا هنوز هیچ
حکومتی پس از انتخابات پارلمانی اخیر تشکیل نشده است که بتواند این انتخابات را برگزار کند.
تاریخ انتخابات ریاست‌جمهوری جدید تنها پس از تشکیل دولت ائتلافی تعیین خواهد شد.
سپس مهلت‌های اعلام کاندیداتوری و ارسال مجدد امضاهای حمایتی آغاز خواهد شد.
مشکوک است که جورجسکو بتواند دوباره بدود، یا اینکه تا آن زمان اتهامات کافی یافت یا ساختگی شوند
تا او را به‌طور کامل از انتخابات کنار بگذارند.
رئیس‌جمهور کنونی و عضو مجمع جهانی اقتصاد، کلاوس یوهانیس، که امسال نیز برای سمت دبیرکل ناتو نامزد شده بود، پیش‌تر اعلام
کرده است که قصد دارد تا زمان انتخابات در سمت خود باقی بماند.
در پی تصمیم دادگاه، یوهانس گفت‌وگوی مفصلی با اورسولا فون دیر لاین، رئیس کمیسیون اروپا، داشت.
هر دو متعاقباً موافقت خود را برای «تقویت امنیت شبکه‌های اجتماعی» اعلام کردند.
به زبان ساده، این احتمالاً به معنای تضمین از طریق سانسور یا روش‌های دیگر است که جورجسکو در صورت برگزاری انتخابات
جدید نتواند در شبکه‌های اجتماعی به دامنه گسترده‌ای دست یابد.
سایر رسانه‌ها اکنون چند ماه فرصت دارند تا کالین جورجسکو را هدف قرار داده و در چشم مردم او را بی‌اعتبار کنند.
سؤال بزرگ این است که آیا مردم رومانی این تلاش‌ها را دنبال خواهند کرد یا اینکه تصمیم به تغییر مسیر به شکلی چشمگیرتر خواهند گرفت.