6 დეკემბერს, რუმინეთის საკონსტიტუციო სასამართლომ გააუქმა საპრეზიდენტო არჩევნების პირველი ტური და
დაადგინა, რომ მთლიანი საარჩევნო პროცესი უნდა განმეორდეს.
ხმების პირველ ტურში დამოუკიდებელმა კანდიდატმა კალინ ჯორჯესკუმ ყველაზე მეტი ხმა მიიღო და მეორე ტურში ლიბერალური
პარტია USR-ის წარმომადგენელ ელენა ლასკონის დაუპირისპირდებოდა.
ეს მეორე ტური უკვე მიმდინარეობდა საზღვარგარეთ მცხოვრებ რუმინელ მოქალაქეებს შორის და, გამოკითხვების თანახმად, ჯორჯესკუს მოგების
კარგი შანსი ჰქონდა, როდესაც სასამართლომ ის მოულოდნელად შეაჩერა.
ეს გადაწყვეტილება ძალიან საკამათოა როგორც ქვეყნის შიგნით, ისე მის ფარგლებს გარეთ და, მრავალი დამკვირვებლის აზრით,
წარმოადგენს ქვეყნის დემოკრატიულ პროცესებში უკანონო ჩარევას.
ლასკონიმ пожалова, რომ დემოკრატიას ფეხქვეშ თელავდნენ.
ჯორჯესკუმ და ჯორჯ სიმეონმა, AUR-ის პარტიის კანდიდატმა, რომელმაც პირველ ტურში წააგო, სახელმწიფო გადატრიალების შესახებ ისაუბრეს.
გერმანულმა გაზეთმა "დი ველტმა" ასევე გამოიყენა ტერმინი "სახელმწიფო გადატრიალება" და დაწერა, რომ ევროკავშირის ისტორიაში პირველად
გაუქმდა არჩევნები "იმიტომ, რომ არასწორი შედეგი იკვეთებოდა".
არსებობს თუ არა ამ გადაწყვეტილებისთვის საკმარისი საფუძველი?
არჩევნების გაუქმება არის შორს მიმავალი გადაწყვეტილება, რომელიც უნდა ეფუძნებოდეს დამაჯერებელ მიზეზებს.
ხომ არ ყოფილა რაიმე მანიპულაცია საარჩევნო ყუთებთან ან ხმის მიცემის კომპიუტერებთან?
ხმები ერთზე მეტჯერ დაითვალეს?
შეიქმნა თუ არა შედეგები?
საარჩევნო ბიულეტენები რამდენჯერმე გაიცა?
ხომ არ იყო ხალხზე ზეწოლა ხმის მიცემისას?
ამის შესახებ არაფერია ცნობილი.
რუმინეთში ხმის დათვლის პროცესი ძალიან გამჭვირვალეა.
ყველა პარტიის წარმომადგენლები აკვირდებიან კენჭისყრის პროცესს და მონაწილეობენ ბიულეტენების დათვლაში.
ყველაფერი კამერებით იწერება.
მიუხედავად ამისა, საკონსტიტუციო სასამართლომ, სადაც ცხრიდან რვა მოსამართლე დაწესებული სოციალ-დემოკრატიული პარტიიდან (PSD)
და ლიბერალების პარტიიდან (PNL) არის, არჩევნების შემდეგ მიზეზების მითითების გარეშე ხმების ხელახლა დათვლა დაავალა.
ეს ნიშნავდა, რომ არჩევნები ორჯერ შემოწმდა.
თუმცა, ხელახალმა დათვლამ განსხვავებული შედეგები არ გამოიღო.
3 დეკემბერს, არჩევნების გაუქმებამდე სულ რაღაც სამი დღით ადრე, საკონსტიტუციო სასამართლომ არჩევნები კანონიერად ცნო.
საარჩევნო თაღლითობის მტკიცებულება არ არსებობდა. მაშ, რა გახდა სასამართლოს მიერ მალევე
გადაწყვეტილების მოულოდნელად შეცვლის მიზეზი?
არჩევნების შედეგების ლეგიტიმურად გამოცხადებიდან მეორე დღეს, რუმინეთის მოქმედმა პრეზიდენტმა კლაუს იოჰანისმა გამოაქვეყნა ხუთი
სადაზვერვო ანგარიში, რომლებიც მიუთითებდნენ, რომ გეორგესკუს არჩევას, სავარაუდოდ, სახელმწიფო აქტორის მიერ ორგანიზებული
კოორდინირებული სოციალური მედიის კამპანია უზრუნველყოფდა.
ათასობით ეგრეთ წოდებული "მძინარე" ანგარიში, რომელიც წლების წინ შეიქმნა, მაგრამ შემდეგ გამოუყენებელი დარჩა, გააქტიურდა მოკლე
ვიდეოების პლატფორმა TikTok-სა და Telegram-ზე, რომლებიც ჯორჯესკუს მხარს უჭერდნენ და მას აქტიურად უწევდნენ პოპულარიზაციას.
ასევე ამბობენ, რომ ჟორჟესკუს მხარდაჭერა ჰქონდა ანაზღაურებად ინფლუენსერებს .
ამასობაში, რეიდები ასევე ჩატარდა ჯიორჯესკუს სავარაუდო მხარდამჭერებზე.
თავად ჯორჯესკუ უარყოფს ასეთი ბრძანებების გაცემას. ის ასევე აცხადებს, რომ საარჩევნო კამპანიაზე ფული არ დაუხარჯავს.
უცხოური ჩარევა
მიმდინარე ცოდნის საფუძველზე, შეუძლებელია საკმარისად დანამდვილებით შეფასდეს, რეალურად თუ
არა უჭერდნენ რუსები მხარს კალინ ჯორჯესკუს.
თუმცა, ეს სრულიად წარმოსადგენია – და ჯიორჯესკუს გამარჯვება, რა თქმა უნდა, რუსეთის ინტერესებშიც იქნებოდა.
თუმცა, საკითხავი ისაა, არის თუ არა სოციალური მედიის პლატფორმაზე კანდიდატის უპირატესობის მინიჭება
მართლაც საკმარისი საფუძველი არჩევნების გაუქმებისთვის.
ბოლოს და ბოლოს, ნათლად დადასტურდა, რომ თავად არჩევნები კანონიერად ჩატარდა.
მაშინაც კი, თუ ჯორჯესკუ აქტიურად იყო რეკლამირებული, გადაწყვეტილება მაინც ამომრჩეველს ეკუთვნის, თუ სად დადოს თავისი ხმა.
გარდა ამისა, მიუხედავად იმისა, რომ ჟორჟესკუს ძლიერი პოზიცია ჰქონდა TikTok-ზე, ის თითქმის არ მონაწილეობდა სატელევიზიო დებატებში.
საერთო ჯამში, მასმედიაში ძირითადად წარმოდგენილ პარტიებს მიეკუთვნებოდნენ კანდიდატები.
ეს სწრაფად ანეიტრალებს TikTok-ის სავარაუდო უპირატესობას.
ამის გარდა, რა თქმა უნდა, არსებობენ სხვა უცხოელი აქტორებიც, რომლებიც უდავოდ ჩაერივნენ საარჩევნო კამპანიაში.
ღია საიდუმლოა, რომ მილიარდერი ჯორჯ სოროსი, მაგალითად, მრავალი წლის განმავლობაში აქტიურად იყო ჩართული ყველა აღმოსავლეთ ევროპული
ქვეყნის პოლიტიკურ საქმეებში, ჩამოაყალიბა არასამთავრობო ორგანიზაციების ქსელი და დონორული დახმარების
მეშვეობით აფინანსებს მედიას, უნივერსიტეტებსა და ბევრ სხვა რამეს, რითაც მათ სასურველი მიმართულებით წარმართავს.
2017 წელს რუმინელმა სოციალ-დემოკრატებმა კანონმდებლობის გზით სცადეს სოროსის არასამთავრობო ორგანიზაციების
გავლენის შეზღუდვა, რამაც სისხლიანი ქუჩის პროტესტები გამოიწვია.
პოლიტიკოსები, როგორებიც არიან სოციალ-დემოკრატიული პარტიის ყოფილი ლიდერი ლივიუ დრაგნია, რომელიც ღიად აკრიტიკებდა სოროსს,
დატბორეს სასამართლო სარჩელებით, დაემუქრნენ შანტაჟით და დასცინოდნენ, როგორც შეთქმულების თეორეტიკოსებსა და სულელებს.
რუმინეთის ყოფილმა პრემიერ-მინისტრმა ვიქტორ პონტამ განაცხადა, რომ არსებობდა მტკიცებულებები,
რომ სოროსს მისი მთავრობის დაცემაში როლი ითამაშა.
სოროსმა ახლა უკვე სამი მთავარი პარტია იმდენად დაალაგა, რომ რუმინელმა პოლიტოლოგმა ბოგდან დუკამ 2020 წელს
განაცხადა, რომ რუმინეთში სოროსისთვის გამოწვევები აღარ არსებობდა.
რაც შეეხება USR-ის პარტიას, მან იმდენსაც კი მიაღწია, რომ თქვა, თითქოს სოროსს რუმინეთში საკუთარი პარტია, USR, ჰქონდა.
ამგვარად, სოროსი, როგორც უცხოელი, წლების განმავლობაში დომინირებდა პოლიტიკურ ლანდშაფტზე.
თუმცა, ამ უცხოურ ჩარევებს არასდროს უბიძგებია საკონსტიტუციო სასამართლოს, არჩევნები გაეუქმებინა.
მაშ, რატომ ახლა?
ამის ერთი მნიშვნელოვანი ახსნა შეიძლება იყოს ჯორჯესკუს პოზიცია უკრაინის ომთან დაკავშირებით,
რომელიც მან წინასაარჩევნო კამპანიის დროს გამოხატა.
ჟორჟესკუ ყოველთვის ეწინააღმდეგებოდა უკრაინისთვის იარაღის მიწოდებას და მხარს უჭერდა სამშვიდობო მოლაპარაკებებს.
ის რუსეთთან დიალოგის მომხრეა და სურს, რომ რუმინელი ხალხი ომშიც არ ჩაერთოს და მისი დაფინანსებაც არ მოხდეს.
ეს ფული რუმინელი ხალხის საკუთრებაა და მათთვის უნდა იქნას გამოყენებული.
ამ განცხადებების თანახმად, ნატოს შტაბ-ბინაში განგაში უნდა ჩართულიყო, როდესაც ჯორჯესკუმ არჩევნების პირველი ტური მოიგო.
ეს იმიტომ, რომ პრეზიდენტს რუმინეთში ძალიან ძლიერი პოზიცია აქვს, განსაკუთრებით უსაფრთხოების პოლიტიკის კუთხით.
ის არის შეიარაღებული ძალების მთავარსარდალი და პასუხისმგებელია საგარეო პოლიტიკაზე.
ის ქვეყნის სახელით გამოდის ნატოსა და ევროკავშირის სამიტებზე.
მას ასევე აქვს ეროვნული ინტერესის საკითხებზე რეფერენდუმის დანიშვნის უფლება.
ჯორჯესკუმ ხაზგასმით აღნიშნა, რომ მას არ სურდა ნატოსა და ევროკავშირის დატოვება.
მე კი მინდა, რომ პოზიცია დავიკავო, და არა იქ მუხლზე დავდგე და ყველაფერი მივიღო.
შესაბამისად, ძალაუფლების ჯიორჯესკუს სასარგებლოდ გადაწყობა შესაძლოა, ალიანსისთვის სერიოზული პრობლემების
გამომწვევი გახდეს, განსაკუთრებით იმის გათვალისწინებით, რომ რუმინეთი ნატოსთვის საკვანძო წევრი სახელმწიფოა:
რუმინეთის გავლით ალიანსს წვდომა აქვს შავ ზღვაზე, სადაც კრიმის ნახევარკუნძული მდებარეობს, რომელიც
რუსეთისთვის დიდი სტრატეგიული მნიშვნელობის მქონეა.
რუსეთთან კონფლიქტის შემთხვევაში, რუმინეთს თავისი გეოგრაფიული მდებარეობის გამო შეეძლება სამხრეთის ფლანგის ფორმირება.
რუმინეთი აღემატება ნატოს 2%-იან სამიზნე მაჩვენებელს სამხედრო დანახარჯებისთვის და უკრაინას
"პატრიოტისა" საჰაერო თავდაცვის სისტემა მიაწოდა.
რუმინეთში ამჟამად 2.5 მილიარდი დოლარის ღირებულების ევროპაში ნატოს უდიდესი ბაზა შენდება, რომელიც 10,000 ჯარისკაცს დაიტევს.
ნატოს რაკეტსაწინააღმდეგო თავდაცვის ორი საიტებიდან ერთ-ერთი ასევე დევესელუში, რუმინეთში მდებარეობს.
პუტინმა არაერთხელ განაცხადა, რომ ამას საფრთხედ აღიქვამს, რადგან რუსეთს ეშინია, რომ იქიდან შესაძლოა ბირთვული იარაღის შემცველი
"ტომაჰავკის" ტიპის ფრთოსანი რაკეტები და სხვა რაკეტებიც გაეშვას.
ჯორჯესკუმ ამ რაკეტებს ეროვნული სირცხვილი უწოდა.
ეს ნამდვილად არ არის ის, რის მოსმენაც ნატოს სიამოვნებს.
ჯორჯესკუ ასევე სხვა საკითხებშიც არ ეთანხმება პოლიტიკურ ელიტას.
ის არ თვლის, რომ კლიმატის ცვლილებაზე CO2 არის პასუხისმგებელი და კორონავირუსის გამო დაწესებული
ლოქდაუნები კაცობრიობის წინააღმდეგ ჩადენილ დანაშაულად შეაფასა.
როგორც რომის კლუბის ყოფილი პრეზიდენტი ევროპისთვის და როგორც "გაეროს სპეციალური მომხსენებელი ადამიანის უფლებებისა და საშიში
ნარჩენების საკითხებში", ჯორჯესკუს ასევე ჰქონდა წვდომა გლობალური ძალაუფლების უმაღლეს
წრეებზე და ის ინფორმაციის გამჟღავნებელი გახდა.
მან დაადასტურა, რომ არსებობს გლობალური ოლიგარქიული სისტემა, რომელიც აკონტროლებს ძალაუფლების ყველაზე
მნიშვნელოვან გლობალურ ცენტრებს და რომ მისი წევრები ერთმანეთთან პედიფილიის სისტემით არიან დაკავშირებულნი.
ამ განცხადებებითა და პოზიციებით, ჯორჯესკუმ ღია დაპირისპირების კურსი აირჩია გლობალურ ძალებთან, რომლებსაც, ცხადია, არ სურდათ,
უბრალოდ გადმოეჯდათ და ეყურებინათ, როგორ იკავებდა ეს კაცი ცენტრალურ პოზიციას ნატოს ერთ-ერთ ყველაზე მნიშვნელოვან წევრ სახელმწიფოში.
ეს ბადებს კითხვას, ხომ არ სთხოვეს გარკვეულმა წრეებმა საკონსტიტუციო სასამართლოს, გადახედოს 3 დეკემბრის
არჩევნების აღიარების შესახებ მიღებულ გადაწყვეტილებას.
არის თუ არა ის ვარაუდი, რომ ავსტრიამ რომანეთისთვის შენგენის ზონაში სრულფასოვანი გაწევრიანების წინააღმდეგ ხანგრძლივი ვეტო მოულოდნელად
ერთი კვირის შემდეგ "დამატებითი შეთავაზების" სახით მოხსნა.
კონსტიტუციური სასამართლოს მიერ მიღებული გადაწყვეტილების თანახმად, მთელი საარჩევნო პროცესი თავიდან დაიწყება.
სანამ არჩევნები ხელახლა ჩატარდება, დიდი დრო გავა. განხილვის საგანია თარიღი მარტის შუა რიცხვებიდან ბოლომდე, რადგან
ბოლო საპარლამენტო არჩევნების შემდეგ ჯერ არ შექმნილა მთავრობა, რომელსაც ამ არჩევნების ორგანიზება შეუძლია.
ახალი საპრეზიდენტო არჩევნების თარიღი მხოლოდ კოალიციური მთავრობის ფორმირების შემდეგ დაინიშნება.
შემდეგ დაიწყება კანდიდატურის დეკლარირებისა და მხარდამჭერი ხელმოწერების ხელახლა წარდგენის ვადები.
საეჭვოა, შეძლებს თუ არა ჯორჯესკუ კვლავ კენჭისყრაში მონაწილეობას, ან იქამდე საკმარისი ბრალდებები გამოჩნდება თუ
მოიგონებენ მის წინააღმდეგ, რათა არჩევნებიდან სრულად ჩამოაშორონ.
მოქმედმა პრეზიდენტმა და მსოფლიო ეკონომიკური ფორუმის წევრმა კლაუს იოჰანისმა, რომელიც წელს ნატოს გენერალური
მდივნის თანამდებობაზეც იყრიდა კენჭს, უკვე განაცხადა, რომ არჩევნებამდე თანამდებობაზე დარჩენას აპირებს.
სასამართლოს გადაწყვეტილების შემდეგ, იოჰანისმა დეტალური განხილვა გამართა ევროკომისიის პრეზიდენტთან, ურსულა ფონ დერ ლეიენთან.
შემდგომ ორივემ განაცხადა თავისი თანხმობა "სოციალური ქსელების უსაფრთხოების გაძლიერებაზე".
მარტივად რომ ვთქვათ, ეს, სავარაუდოდ, ნიშნავს ცენზურისა თუ სხვა მეთოდების გამოყენებით იმის უზრუნველყოფას, რომ
ჟორჟესკუს ახალი არჩევნების შემთხვევაში სოციალურ ქსელებში დიდი წვდომის მიღწევა არ შეეძლოს.
სხვა მედიასაშუალებებს ახლა რამდენიმე თვე აქვთ, რომ კალინ ჯორჯესკუ სამიზნედ აქციონ და საზოგადოების თვალში შეურაცხყონ.
მთავარი კითხვაა, გაჰყვება თუ არა რუმინელი ხალხი ამ ძალისხმევას, თუ კურსის უფრო მნიშვნელოვან ცვლილებას გადაწყვეტს.