На 6 декември, Романскиот Уставен суд ја поништи првата рунда од претседателските избори и
пресуди дека целиот изборен процес мора да се повтори.
Во првиот круг од гласањето, независниот кандидат Калин Џорџеску доби најмногу гласови и во вториот круг би
се соочил со Елена Ласкони од либералната партија УСР.
Овој втор круг на избори веќе беше во тек меѓу романските државјани што живеат во странство, и според анкетите, Жоржеску
имаше добри шанси за победа кога судот неочекувано ги прекина.
Оваа одлука е многу контроверзна и дома и во странство и, според мислењето на многу набљудувачи, претставува
незаконско мешање во демократските процеси на земјата.
Ласкони се пожали дека демократијата се гази под нозе.
Георгеску и Џорџ Симион, кандидатот на партијата АУР кој загуби во првиот круг, зборуваа за државен удар.
Германскиот весник "Ди Велт" исто така го употреби терминот државен удар и напиша дека, за првпат во историјата на ЕУ,
изборите биле откажани "бидејќи се закануваше погрешен резултат".
Дали постојат доволни основи за оваа одлука?
Поништувањето на изборите е далекусечна одлука која мора да се заснова на убедливи причини.
Дали имаше манипулација со гласачките кутии или со гласачките компјутери?
Дали гласовите беа избројани повеќе од еднаш?
Дали резултатите беа фалсификувани?
Дали гласачките ливчиња беа издадени повеќе пати?
Дали луѓето беа под притисок при донесувањето на своите одлуки за гласање?
Не е познато ништо од тој вид.
Процесот на броење во Романија е многу транспарентен.
Претставници на сите партии го набљудуваат процесот на гласање и учествуваат во броењето на гласачките ливчиња.
Сè е снимено од камери.
Сепак, Уставниот суд, каде што осум од девет судии се од воспоставените партии ПСД и ПНЛ, нареди
пребројување по изборите без да даде никакви причини.
Ова значеше дека изборите беа проверени двапати.
Сепак, пребројувањето не доведе до никакви различни резултати.
На 3 декември, само три дена пред изборите да бидат поништени, Уставниот суд ги прогласи изборите за законски.
Немаше докази за изборна измама. Па што го поттикна судот на ненадејна промена на ставот кратко потоа?
Наредниот ден откако изборните резултати беа прогласени за легитимни, вршителот на должноста претседател на Романија, Клаус
Јоханис, објави пет разузнавачки извештаи кои сугерираат дека координирана кампања на социјалните мрежи,
најверојатно од државен актер, овозможила избор на Џорџеску.
Илјадници таканаречени спиечки сметки, создадени пред многу години, но потоа неискористени, беа активирани
на кратковидео платформата TikTok и на Telegram, кои го поддржуваа и силно го промовираа Џорџеску.
Се вели дека имало и платени инфлуенсери кои го поддржувале Жоржеску.
Во меѓувреме, исто така беа спроведени рации кај осомничени поддржувачи на Жоржеску.
Самиот Жоржеску негира дека дал такви наредби. Тој исто така тврди дека не потрошил никакви пари за изборната кампања.
странска вмешаност
Врз основа на сегашните сознанија, не е можно со доволна сигурност да се утврди дали
Калин Џорџеску навистина бил поддржан од Русите.
Сепак, сосема е замисливо – а победата на Џорџеску сигурно би била и во интерес на Русија.
Прашањето, сепак, е дали фаворизирањето на кандидат на социјална мрежа навистина е доволна причина за поништување на изборите.
Сепак, беше јасно потврдено дека самото избирање беше спроведено законски.
Дури и ако Жоржеску беше силно промовиран, одлуката сепак е на гласачот каде сака да го стави својот крст.
Покрај тоа, иако Жоржеску имаше силно присуство на ТикТок, тој речиси и не учествуваше во никакви телевизиски дебати.
Сè на сè, во масовните медиуми главно беа присутни кандидатите од етаблираните партии.
Ова брзо ја изедначува наводната предност на TikTok.
Покрај тоа, сигурно постојат и други актери од странство кои несомнено се мешаа во изборната кампања.
Отворена тајна е дека милијардерот Џорџ Сорос, на пример, веќе многу години е силно вклучен во политичките работи во сите земји
од Источна Европа, изгради мрежа на невладини организации (НВО) и преку донации ги финансира медиумите, универзитетите
и многу повеќе, со што ги насочува во посакуваната насока.
Во 2017 година, румунските социјалдемократи се обидоа да го ограничат влијанието на невладините организации на Сорос
преку законодавство, што доведе до крвави улични протести.
Политичари како поранешниот лидер на Социјалдемократската партија Ливиу Драгнеа, кој јавно го критикуваше Сорос, беа
преплавени со тужби, беа изложени на обиди за заплашување и беа исмејувани како теоретичари на заговор и глупаци.
Поранешниот румунски премиер Виктор Понта изјави дека постојат докази дека Сорос имал улога во падот на неговата влада.
Сорос сега ги доведе трите главни партии во толку голема линија што романскиот политиколог Богдан Дука во 2020
година изјави дека во Романија повеќе нема предизвици за Сорос.
Во однос на партијата УСР, тој дури отиде толку далеку што рече дека Сорос има своја партија, УСР, во Романија.
Така, Сорос, странец, со години доминираше на политичката сцена.
Сепак, овие странски вмешувања никогаш не го натераа Уставниот суд да поништи избори.
Па зошто сега?
Едно важно објаснување за ова може да биде ставот на Жоржеску за војната во Украина, кој тој
го изрази за време на својата изборна кампања.
Георгеску секогаш се изјаснувал против испораките на оружје во Украина и за мировни преговори.
Тој се залага за дијалог со Русија и сака романскиот народ да не учествува во војната, ниту да ја финансира.
Парите припаѓаат на романскиот народ и треба да се користат за него.
Според овие изјави, сигурно се огласиле алармите во седиштето на НАТО кога Жоржеску ја освои првата рунда од изборите.
Ова е затоа што претседателот има многу силна позиција во Романија, особено во однос на безбедносната политика.
Тој е врховен командант на вооружените сили и е одговорен за надворешната политика.
Тој ја претставува земјата на самитите на НАТО и ЕУ.
Исто така има право да иницира референдуми за прашања од национален интерес.
Георгеску нагласи дека не сака да го напушти НАТО или ЕУ.
Она што сакам, сепак, е да заземам став, не да клечам таму, не да прифаќам сè.
Промена на моќта во корист на Џорџеску затоа би можела да предизвика големи проблеми за алијансата,
особено затоа што Романија е клучна земја-членка на НАТО:
Преку Романија, алијансата има пристап до Црното Море, каде што се наоѓа Кримскиот
Полуостров, кој има големо стратешко значење за Русија.
Ако настане конфликт со Русија, Романија би можела да го формира јужниот фланг поради својата географска положба.
Романија го надминува целта на НАТО од 2% за воени расходи и ѝ испорача на Украина систем за противракетна одбрана "Патриот".
Во Романија, во моментов се гради најголемата база на НАТО во Европа, по цена од 2,5
милијарди, која ќе може да смести 10.000 војници.
Еден од двата НАТО-сајта за противракетна одбрана се наоѓа и во Девеселу, Романија.
Путин повеќепати јасно стави до знаење дека ова го доживува како закана, бидејќи Русија се плаши дека од таму би
можеле да бидат лансирани и крстосувачки ракети "Томахавк" со нуклеарни способности и други ракети.
Георгеску ги опиша овие ракети како национална срамота.
Тоа сигурно не е нешто што НАТО сака да го слушне.
Георгеску исто така не е во согласност со политичкиот естаблишмент и во други области.
Тој не верува дека CO2 е одговорен за климатските промени и ги опиша карантините поради
коронавирусот како злосторство против човештвото.
Како поранешен претседател на Клубот на Рим за Европа и како "Специјален известувач на ОН за човекови права и
опасен отпад", Жоржеску исто така имаше увид во повисоките кругови на глобалната моќ и стана разоткривач.
Тој сведочеше дека постои глобален олигархиски систем кој врши контрола врз најважните глобални центри на моќ и дека неговите
членови се поврзани меѓусебно преку систем на педофилија.
Со овие изјави и ставови, Жоржеску се упати кон отворена конфронтација со глобалните сили, кои очигледно не
сакаа да стојат и да гледаат како овој човек ја зазема централната позиција во една од најважните земји на НАТО.
Ова го поставува прашањето дали одредени кругови му предложиле на Уставниот суд да ја преиспита
својата одлука за признавање на изборите од 3 декември.
Дали долгогодишното вето на Австрија против целосното приклучување на Романија кон Шенген-зоната беше изненадувачки повлечено
една недела подоцна како "слатко", е прашање на шпекулации.
Со одлуката што сега ја донесе Уставниот суд, целиот изборен процес ќе започне повторно.
Ќе помине долго време пред изборите да се повторат. Се дискутира за датум во средината до крајот на март, бидејќи
по последните парламентарни избори сè уште не е формирана влада што може да ги организира овие избори.
Само откако ќе се формира коалициска влада, ќе биде одреден датумот за новите претседателски избори.
Потоа ќе започнат роковите за пријавување кандидатури и повторно поднесување на потписите за поддршка.
Прашање е дали Жоржеску ќе може повторно да се кандидира, или дали дотогаш ќе се најдат или измислат
доволно обвиненија за да биде целосно исклучен од изборите.
Сегашниот претседател и член на Светскиот економски форум, Клаус Јоханис, кој исто така се кандидираше за функцијата
генерален секретар на НАТО оваа година, веќе изјави дека има намера да остане на функцијата до изборите.
По одлуката на судот, Јоханис имаше детална дискусија со претседателката на Европската комисија, Урсула фон дер Лејен.
Двајцата потоа едногласно изјавија дека "сакаат да ја зајакнат безбедноста на социјалните мрежи".
Просто кажано, ова веројатно значи користење цензура или други методи за да се осигура дека Жоржеску не може да постигне
голем досег на социјалните мрежи во случај на нови избори.
Другите медиуми сега имаат неколку месеци да го таргетираат Калин Џорџеску и да го дискредитираат во очите на јавноста.
Големото прашање е дали романскиот народ ќе ги следи овие напори или ќе одлучи за позначајна промена на курсот.