Më 6 dhjetor, Gjykata Kushtetuese e Rumanisë anuloi raundin e parë të zgjedhjeve presidenciale dhe
vendosi që i gjithë procesi zgjedhor të përsëritet.
Në raundin e parë të votimit, kandidati i pavarur Călin Georgescu mori më shumë vota dhe do të përballej
me Elenën Lasconi nga partia liberale USR në balotazh.
Kjo zgjedhje e balotazhit tashmë ishte në zhvillim mes qytetarëve rumunë që jetonin jashtë vendit, dhe sipas
sondazheve, Georgescu kishte një shans të mirë për të fituar kur ajo u ndalua papritmas nga gjykata.
Ky vendim është jashtëzakonisht kontrovers si në vend ashtu edhe jashtë tij dhe, sipas mendimit të shumë vëzhguesve, përbën
një ndërhyrje të paligjshme në proceset demokratike të vendit.
Lasconi u ankua se demokracia po shkeltej me këmbë.
Georgescu dhe George Simion, kandidati i partisë AUR që humbi në raundin e parë, folën për një grushtshteti.
Gazeta gjermane Die Welt gjithashtu përdori termin grushtshtet dhe shkroi se, për herë të parë në historinë e BE-së, një
zgjedhje ishte anuluar "sepse po kërcënonte rezultati i gabuar".
A ka baza të mjaftueshme për këtë vendim?
Shfuqizimi i një zgjedhjeje është një vendim me pasoja të gjera që duhet të bazohet në arsye bindëse.
A ka pasur ndonjë manipulim me kutitë e votimit ose me kompjuterët e votimit?
A u numëruan votat më shumë se një herë?
A u falsifikuan rezultatet?
A u lëshuan fletëvotimet më shumë se një herë?
A u ushtrua presion mbi njerëzit në vendimet e tyre të votimit?
Nuk dihet asgjë e tillë.
Procesi i numërimit në Rumani është shumë transparent.
Përfaqësuesit e të gjitha partive vëzhgojnë procesin e votimit dhe marrin pjesë në numërimin e fletëve të votimit.
Çdo gjë regjistrohet nga kamerat.
Megjithatë, Gjykata Kushtetuese, ku tetë nga nëntë gjyqtarët vijnë nga partitë e konsoliduara PSD dhe PNL,
urdhëroi rinumërim pas zgjedhjeve pa dhënë asnjë arsye.
Kjo do të thoshte se zgjedhjet u kontrolluan dy herë.
Megjithatë, rinumërimi nuk solli asnjë rezultat të ndryshëm.
Më 3 dhjetor, vetëm tre ditë para se zgjedhjet të anulohen, Gjykata Kushtetuese shpalli zgjedhjet të ligjshme.
Nuk kishte asnjë provë për mashtrim zgjedhor. Pra, çfarë e nxiti ndryshimin e papritur të vendimit të gjykatës pak më vonë?
Ditën pas shpalljes së rezultateve të zgjedhjeve si të ligjshme, presidenti në detyrë i Rumanisë, Klaus Iohannis, publikoi pesë
raporte inteligjence që sugjeronin se një fushatë e koordinuar në mediat sociale, me shumë gjasa nga një
aktor shtetëror, kishte mundësuar zgjedhjen e Georgescu-së.
Mijëra llogari të ashtuquajtura "sleeper", të krijuara vite më parë por më pas të lëna pa përdorur, u aktivizuan në
platformën e videove të shkurtra TikTok dhe në Telegram, të cilat e mbështetën dhe e promovuan fuqishëm Georgescu-n.
Ka gjithashtu raporte për influencues të paguar që e mbështetën Georgescu.
Ndërkohë, janë kryer gjithashtu bastisje ndaj mbështetësve të dyshuar të Georgescu.
Georgescu vetë mohon se ka dhënë urdhra të tillë. Ai gjithashtu deklaron se nuk ka shpenzuar asnjë lek për fushatën zgjedhore.
ndërhyrje e huaj
Bazuar në njohuritë aktuale, nuk është e mundur të vlerësohet në mënyrë adekuate nëse Călin
Georgescu ishte me të vërtetë i mbështetur nga rusët.
Megjithatë, është krejtësisht e mundshme – dhe një fitore për Georgescu padyshim do të ishte gjithashtu në interesat e Rusisë.
Pyetja, megjithatë, është nëse mbështetja e një kandidati në një platformë të rrjeteve sociale është
vërtet një arsye e mjaftueshme për të anuluar zgjedhjet.
Më në fund të fundit, u verifikua qartë se vetë zgjedhjet u zhvilluan në përputhje me ligjin.
Edhe nëse Georgescu u promovua shumë, gjithsesi votuesit janë ata që vendosin se ku do të hedhin votën e tyre.
Për më tepër, megjithëse Georgescu kishte një prezencë të fortë në TikTok, ai pothuajse nuk mori pjesë në asnjë debat televiziv.
Në përgjithësi, kryesisht ishin kandidatët e partive të konsoliduara që ishin të pranishëm në mediat masive.
Kjo e barazon shpejt avantazhin e supozuar të TikTok-ut.
Përveç kësaj, padyshim që ka edhe aktorë të tjerë nga jashtë që pa dyshim kanë ndërhyrë në fushatën zgjedhore.
Është një sekret i hapur që miliarder George Soros, për shembull, ka qenë shumë i përfshirë në çështje politike në të gjitha vendet
e Evropës Lindore për shumë vite, ka krijuar një rrjet OJQ-je dhe financon mediat, universitetet dhe shumë më tepër përmes
donacioneve, duke i drejtuar ato në drejtimin e dëshiruar.
Në vitin 2017, socialdemokratët rumunë u përpoqën të kufizonin ndikimin e OJQ-ve të Soros përmes
legjislacionit, gjë që çoi në protesta të përgjakshme në rrugë.
Politikanë të tillë si ish-kreu i Partisë Socialdemokrate, Liviu Dragnea, i cili e kritikoi publikisht Sorosin, u
përmbytën me padi, u nënshtruan përpjekjeve për intimidim dhe u tallën si teoricienë konspiracioni dhe budallenj.
Ish-kryeministri rumun Victor Ponta deklaroi se kishte prova që Soros kishte luajtur një rol në rrëzimin e qeverisë së tij.
Soros tani i ka sjellë tre partitë kryesore në një shkallë kaq të madhe që studiuesi rumun i shkencave
politike, Bogdan Duca, deklaroi në vitin 2020 se nuk kishte më asnjë sfidë për Soros në Rumani.
Sa i përket partisë USR, ai madje shkoi aq larg sa të thoshte se Soros kishte partinë e tij, USR, në Rumani.
Kështu, Soros, një i huaj, ka dominuar peizazhin politik për vite me radhë.
Megjithatë, këto ndërhyrje të huaja kurrë nuk e kanë nxitur Gjykatën Kushtetuese të anulojë një zgjedhje.
Pra, pse tani?
Një shpjegim i rëndësishëm për këtë mund të jetë qëndrimi i Georgescu-së mbi luftën në Ukrainë, të
cilin ai e shprehu gjatë fushatës së tij zgjedhore.
Georgescu gjithmonë ka folur kundër dërgesave të armëve në Ukrainë dhe në favor të negociatave për paqe.
Ai mbështet dialogun me Rusinë dhe dëshiron që populli rumun të mos marrë pjesë në luftë dhe as të mos e financojë atë.
Paratë i përkasin popullit rumun dhe duhet të përdoren për ta.
Sipas këtyre deklaratave, duhej të kishin kumbanuar alarmet në selinë e NATO-s kur Georgescu fitoi raundin e parë të zgjedhjeve.
Kjo është sepse Presidenti ka një pozicion shumë të fortë në Rumani, veçanërisht në aspektin e politikës së sigurisë.
Ai është komandanti suprem i forcave të armatosura dhe përgjegjës për politikën e jashtme.
Ai përfaqëson vendin në samitet e NATO-s dhe të BE-së.
Ai gjithashtu ka të drejtë të nisë referendume për çështje me interes kombëtar.
Georgescu theksoi se nuk dëshironte të largohej nga NATO-ja ose nga Bashkimi Evropian.
Ajo që dua, megjithatë, është të marr një qëndrim, jo të nënshtrohem atje, jo të pranoj gjithçka.
Një zhvendosje e pushtetit drejt Georgescu mund të shkaktojë probleme të mëdha për aleancën,
veçanërisht pasi Rumania është një vend kyç për NATO-n:
Përmes Rumunisë, aleanca ka akses në Detin e Zi, ku ndodhet gadishulli i Krimesë, i cili
ka rëndësi të madhe strategjike për Rusinë.
Nëse lind një konflikt me Rusinë, Rumania mund të formojë flancën jugore për shkak të vendndodhjes së saj gjeografike.
Rumania tejkalon objektivin 2% të NATO-s për shpenzimet ushtarake dhe i ka furnizuar
Ukrainës me një sistem mbrojtës raketash Patriot.
Në Rumani, baza më e madhe e NATO-s në Evropë po ndërtohet aktualisht me një kosto prej 2.5 miliardë
dollarësh, e cila do të akomodojë 10,000 ushtarë.
Një nga dy bazat e mbrojtjes raketore të NATO-s ndodhet gjithashtu në Deveselu, Rumani.
Putin ka bërë të qartë përsëri e përsëri se e percepton këtë si një kërcënim, pasi Rusia frikësohet se aty mund të lëshohen
edhe raketa Tomahawk me aftësi bërthamore dhe raketa të tjera.
Georgescu i ka përshkruar këto raketa si një turp kombëtar.
Kjo sigurisht nuk është diçka që NATO-ja dëshiron të dëgjojë.
Georgescu gjithashtu nuk përputhet me elitën politike në fusha të tjera.
Ai nuk beson se CO2 është përgjegjës për ndryshimet klimatike dhe përshkroi bllokimet për shkak
të koronavirusit si një krim kundër njerëzimit.
Si ish-president i Klubit të Romës për Evropën dhe si "Raportues i Veçantë i OKB-së për të Drejtat e Njeriut dhe Mbetjet
e Rrezikshme," Georgescu gjithashtu pati njohuri mbi qarqet e larta të pushtetit global dhe u bë një sinjalizues.
Ai dëshmoi se ekziston një sistem global oligarkik që ushtron kontroll mbi qendrat më të rëndësishme globale
të pushtetit, dhe se anëtarët e tij janë të lidhur me njëri-tjetrin përmes një sistemi pedofilie.
Me këto deklarata dhe qëndrime, Georgescu ka nisur një kurs përplasjeje të hapur me fuqitë globale, të cilat, natyrisht, nuk
donin të qëndronin duarkryq dhe të shikonin këtë njeri duke marrë pozicionin qendror në
një nga vendet më të rëndësishme të NATO-s.
Kjo ngre pyetjen nëse disa qarqe i kanë sugjeruar Gjykatës Kushtetuese që të rishqyrtojë
vendimin e saj për të njohur zgjedhjet e 3 dhjetorit.
Nëse vetoja afatgjatë e Austrisë ndaj anëtarësimit të plotë të Rumunisë në zonën Schengen u hoq befas një
javë më vonë si një "ëmbëlsues", mbetet çështje spekulimi.
Me vendimin që Gjykata Kushtetuese ka marrë tani, i gjithë procesi zgjedhor do të fillojë përsëri.
Do të kalojë shumë kohë para se zgjedhjet të përsëriten. Po diskutohet një datë në mes deri në fund të marsit, pasi
ende nuk është formuar asnjë qeveri pas zgjedhjeve të fundit parlamentare që mund të organizojë këto zgjedhje.
Vetëm pasi të jetë formuar një qeveri koalicioni, do të caktohet data e zgjedhjeve të reja presidenciale.
Pastaj do të fillojnë afatet për deklarimin e kandidaturave dhe ri-dorëzimin e nënshkrimeve mbështetëse.
Është e dyshimtë nëse Georgescu do të mund të kandidojë përsëri, apo nëse deri atëherë do të gjenden ose fabrikohen akuza
të mjaftueshme për ta përjashtuar atë plotësisht nga zgjedhjet.
Presidenti aktual dhe anëtari i Forumit Ekonomik Botëror, Klaus Iohannis, i cili gjithashtu kandidoi për postin e
Sekretarit të Përgjithshëm të NATO-s këtë vit, ka deklaruar tashmë se ka ndërmend të qëndrojë në detyrë deri në zgjedhje.
Pas vendimit të gjykatës, Iohannis zhvilloi një diskutim të detajuar me Presidenten e
Komisionit Evropian, Ursula von der Leyen.
Të dy më pas deklaruan njëzëri se ata "donin të forconin sigurinë e rrjeteve sociale".
Në gjuhë të thjeshtë, kjo ndoshta do të thotë të sigurohet, përmes censurës ose metodave të tjera, që
Georgescu të mos arrijë një shtrirje të gjerë në rrjetet sociale në rast të një zgjedhjeje të re.
Mediat e tjera tani kanë disa muaj për të synuar Călin Georgescu-n dhe për ta diskredituar atë në sytë e publikut.
Pyetja e madhe është nëse populli rumun do t'i ndjekë këto përpjekje apo do të vendosë
për një ndryshim më të rëndësishëm të kursit.