Այսօր մեզ հետ հարցազրույցի է մասնակցում դոկտոր Հոլգեր Ստրոմը։
Նրան բնութագրել են որպես Գերմանիայի վերջին համընդհանուր հանճար և նոմինացրել են երեք Նոբելյան մրցանակների համար։
Նա գրել է ավելի քան 150 գիրք և իր երկար կարիերայի ընթացքում խորհրդատվություն է տվել գերմանական
իշխանություններին, ամերիկացի քաղաքական գործիչներին և ՄԱԿ-ին։
Այնուամենայնիվ, նրա ամենակարևոր առաքելությունը միջուկային էներգիայի վտանգների մասին իրազեկվածություն
բարձրացնելն էր, որը շուտով կրկին կներկայացվի որպես կլիմայական չեզոք, սակայն այսօր մենք դրա մասին չենք քննարկելու։
Այսօր մենք քննարկում ենք պատերազմի թեմա։
Ինչպես վերջին անգամ տեղի ունեցավ 1962 թ. Կուբայի հրթիռային ճգնաժամի ժամանակ, մենք գտնվում ենք
ՆԱՏՕ-ի և Ռուսաստանի միջև նոր զինված բախման շեմին։
Դա է, ինչը շարժում է Գերմանիայում մարդկանց։
Այո, շատերը նույնիսկ վախենում են, որովհետև պատմությունը ցույց է տալիս, որ պատերազմը կրկնվող երևույթ է և
դրան միշտ նախորդում են թշնամու ստերեոտիպների ստեղծումը։
Ուստի այսօր մեր հարցն է՝ դոկտոր Ստրոհմ, ինչ եզրակացության եք հանգել։ Ինչու՞ են պատերազմներ լինում։
Այո, որովհետև հարուստ էլիտան ցանկանում է դառնալ ավելի հարուստ և ավելի հզոր։ Դա բավականին պարզ է։
Մադամ Գութլե Շնապպեր-Ռոտշիլդը ասաց. «Եթե իմ որդիներն պատերազմ չեն ուզում, պատերազմ չի լինի»։
Եվ մյուսներն էլ դա բավականին հստակ հաստատել են։ Պատերազմը վարում են աղքատները։
Ձեռքեր, որոնք չեն ճանաչում միմյանց և միմյանց նկատմամբ ոչինչ չեն արել, սպանում են միմյանց։
Մինչդեռ հարուստները, որոնք շատ լավ են ճանաչում միմյանց, գործարարություններ են անում միմյանց հետ։
Եվ պատերազմի ժամանակ կարելի է վաստակել ահռելի գումար։ Օրինակ՝ Բերնարդ Բարուչը։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում նա կարողացավ իր հարստությունը երկու հարյուր անգամ բազմապատկել։
Այսինքն՝ մենք չենք խոսում կրկնապատկման, եռապատկման կամ հնգապատկման մասին, այլ երկու հարյուրապատկման մասին։
Եվ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Ռոթշիլդներն ու Ռոքֆելլերները կարողացան գրավել Գերմանիայի բոլոր արտոնագրերը։
Եվ դա համարժեք է երկնիշ տրիլիոններով արտահայտվող հսկայական հարստության։ Այսինքն՝ մենք
այստեղ խոսում ենք իսկապես զգալի գումարի մասին։
Դա բավականին պարզ է։ Այս թեմայի վերաբերյալ կան տարբեր մեջբերումներ։
Միլիտարիստներն ու պատերազմի շահախնդիրները մեր ամենամեծ թշնամիներն են։
Նրանք օգտագործում են զինված ուժերը տասնամյակներ տևող անիմաստ պատերազմներ մղելու համար, որպեսզի Lockheed Martin-ի,
General Dynamics-ի և Russell/Northrop Grumman-ի նման կորպորացիաները կարողանան հսկայական հարստություն ձեռք բերել։
Զինված ուժերը ցուցադրում են իրենց ուժը, որպեսզի համաշխարհային կորպորացիաները կարողանան ապահովել նոր շուկաներ և
շահագործել նավթը, հանքանյութերը և այլ բնական ռեսուրսներ։
Այս նպատակով նրանք աղքատ ժողովուրդներին պահում են կոռումպացված և դաժան տիկնիկային ռեժիմների լծի տակ։
Փաստն այն է, որ մարդու իսկական թշնամին միշտ ներսում է։ Այս մեջբերումը Քրիս Հեդջսինն է։
Նա «Նյու Յորք Թայմս»-ի ռազմական թղթակիցն է և Պուլիցերյան մրցանակի դափնեկիր։
Այսպիսով, դա լրագրողի համար ստացվող ամենաբարձր պատիվն է։
Հաջորդ մեջբերումը Սմեդլի Դարլինգթոն Բաթլերից է, ԱՄՆ գեներալ-մայոր և ամերիկյան պատմության ամենաշատ մեդալներով պարգևատրված զինվորը։
Նա ասում է. «Պատերազմը կազմակերպված խարդախություն է և անկասկած ամենաշահութաբեր ու ամենաարհամարհելի ձևը»։
Այն իրականացվում է մի քանիսի օգտին՝ մեծամասնության հաշվին։
Միացյալ Նահանգներում համաշխարհային պատերազմներից հետո տասնյակ հազարավոր նոր միլիոնատերեր և միլիարդատերեր ի հայտ եկան։
Պատերազմի միջոցով հաղթող ազգերը ընդլայնում են իրենց տարածքը, որը անմիջապես շահագործվում է մի քանիսի կողմից։
Միլիոնավորների թափված արյունով
Ես ավելի քան 30 տարի ծառայության մեջ էի և աշխատել եմ մեծ կորպորացիաներում, Ուոլ Սթրիթում և
բանկերում՝ որպես կապիտալիզմի ծառայող գանգստեր։
Այսինքն, եթե ես ճիշտ եմ հասկանում, սա այն է, ինչ ասում է գեներալը մի քանի տասնամյակ ծառայելուց հետո՞
Այո։ Գեներալ-մայոր և, ինչպես ասացի, ԱՄՆ ամբողջ պատմության մեջ ամենաշատ պարգևներով պարգևատրված զինվորը։
Եվ նա սա ասում է իր «Պատերազմը շահախնդրություն է» գրքում ։
Այո։ Եվ ներկայումս մենք ունենք նոր պատերազմի օջախներ, որոնք դեռևս ընթանում են։ Ուկրաինան դեռևս ընթանում է։
Սիրիան կրկին նույնն է անում։ Հիմա կարելի է ասել, որ տեղի է ունեցել հեղաշրջում։
Վերջիվերջո, Սիրիայում, Վրաստանում և Ռումինիայում իրավիճակը եռում է։ Դուք ի՞նչ կասեք դրա մասին։
Այո, լավ, Սիրիայի դեպքում ամեն ինչ բավականին պարզ է։
Հիմա ունենք Բլինքենին, արտգործնախարարին, ով խոստովանել է, որ տարիներ շարունակ պատրաստվել են Ասադի տապալմանը, ինչը գաղտնիք չէ։
Տարիներ շարունակ իսրայելացիները Սիրիայում գործարաններ են ոչնչացնում, զենքի պահեստներ պայթեցնում և այլն։
Եվ հիմա մենք տեսնում ենք, որ ԻՍ-ը, այսինքն՝ Իսլամական Պետությունը, ուներ զգալի թվով նորագույն տանկեր։
Դրանք նրանց փոխանցվել են ՆԱՏՕ-ի անդամ Թուրքիայի կողմից։
Եվ ամբողջը տարիներ շարունակ պլանավորված էր, և հիմա, երբ Ռուսաստանը Ուկրաինայում ընթացող
պատերազմով շեղված է, Իրանն էլ խնդիրներ ունի։
Մենք տեսել ենք, որ Ամերիկան, Անգլիան և Իսրայելը խորը ներթափանցել են Իրան և այնտեղ գրեթե ամեն ինչ ռմբակոծել են։
Այսինքն՝ Ամերիկան և Անգլիան ապահովեցին դրա լոգիստիկան։
Այո, դա բավականին պարզ է։ Եվ հիմա արջի մորթին կտրատվում է։
Ուկրաինա՞, ոչ, ներեցեք, Թուրքիան գրավում է Հյուսիսային Սիրիան, իսկ Իսրայելը ընդլայնում
է իր բուֆերային գոտին Գոլանի բարձունքներում։
Սա նշանակում է, որ Սիրիան այժմ կփոխի իր սահմանները և կներառի տարածքներ։
Երբ Ռուսաստանը դա արեց Ուկրաինայում, Արևմուտքը զայրացած էր։
Միևնույն ժամանակ, արևելյան Ուկրաինայի բնակչության 80%-ը ռուս է, և նրանք մեծամասամբ զրկվել են ընտրական իրավունքներից։
Թուրքիան և Իսրայելը Սիրիայում անելիք չունեն։ Այնտեղ թուրքեր կամ իսրայելացիներ չեն ապրում։
Սա ավարառության պատերազմ է։ Ինչպես բոլոր պատերազմները։ Մենք դեռ կարող ենք Լիբիան օրինակ բերել։
ՄԱԿ-ը թույլատրեց այնտեղ փախստականների տարհանումը։ Եվ դա օգտագործվեց կառավարությունը տապալելու համար։
Մենք գիտենք, որ Քադաֆին խոցվել է երկաթե ձողով։
Եվ հետո նրանք գողացան նավթը։ 800 միլիարդ ոսկով և 660 միլիարդ արտարժույթով ։
Ուկրաինայի հետ պատերազմում ԱՄՆ-ը առաջին հերթին գանձեց Ռուսաստանի դոլարային պարտատոմսերը և ռուսների արտարժութային պահուստները։
Հարձակումներ։ Պատերազմները միշտ հարձակումներ են։
Եվ հիմա՝ Վրաստան։ Վրաստանում անցկացվել են ընտրություններ, որոնց արդյունքում ձայների 54 տոկոսը ստացել է
Ռուսաստանի հանդեպ չեզոք դիրքորոշում որդեգրած կուսակցությունը։
Եվ, իհարկե, դա թույլատրված չէ։
Եվ հետո նախագահը հայտարարեց, որ ինքը հրաժարական չի տա։
Այս նախագահը ծնվել է Փարիզում, կրթություն է ստացել Ֆրանսիայում, ունի կրկնակի քաղաքացիություն և հետո մեկնել է Վրաստան։
Այս գործում ներգրավված մյուսները գալիս են Ջորջ Սորոսի «Բաց հասարակություն» հիմնադրամից և Ամերիկայում ու Անգլիայում գործող
«Հերითիջ» հիմնադրամից, և նրանք նույնպես կրկնակի քաղաքացիություն ունեցողներ են և, իհարկե, գաղտնի ծառայության գործակալներ,
որոնք փորձում են այնտեղ կազմակերպել այս հեղաշրջումը։
Վրաստանի Սահմանադրական դատարանը հայտարարել է, որ ընտրություններում խախտումներ չկան։
Այն անցկացվեց ազատ և արդար, և այս նոր կառավարությունը ընտրվեց ձայների 54 տոկոսով։
Բայց ԵՄ-ն ու ՆԱՏՕ-ն չեն թույլատրում որևէ բան, որը կարող է լինել ռուսամետ; փոխարենը նրանք կիրառում են դոմինոյի տակտիկա՝
աստիճանաբար, կտոր առ կտոր, մեկ պետությունից մյուսը գրավելով։
Եվ հիմա մենք նույնը տեսնում ենք Հունգարիայում (այսինքն՝ Ռումինիայում): այնտեղ նույնպես տեղի են ունեցել ընտրություններ։
Սահմանադրական դատարանը, որը իրականում կազմված է մաֆիայի անդամներից, ապա վճռեց, որ ամբողջը անօրինական էր։
Եվ հետո գրեթե հեղաշրջում է տեղի ունենում, և, ինչպես սովորաբար, ԵՄ-ն անմիջապես տնտեսական պատժամիջոցներ է կիրառում։
Բայց հիմա մենք խոսում ենք Ռումինիայի մասին, ոչ թե Հունգարիայի, ճիշտ չէ՞?
Այո, ամեն ինչ նույնն է։ Ռումինիա, Վրաստան, միշտ նույնն է, ինչ Ուկրաինայում։
Այստեղ օրինականորեն ընտրված կառավարությունը տապալվեց։
Եվ հետո լինում են զանգվածային ցույցեր, որոնք, իհարկե, Արևմուտքում շահարկվում են։
Եթե դա էլ չաշխատի, ապա դու կրակ ես բացում ամբոխի վրա և մեղադրում կառավարությանը, և այդպես ՆԱՏՕ-ն
ու ԵՄ-ն ստանում են ռազմական միջամտության պատճառ։
Ամեն ինչ բեմադրված է։
Պատերազմում միշտ թվում է, որ գործում է մեկ վճռորոշ գործոն՝ տեղեկատվության և կարծիքների մանիպուլյացիան և վերահսկողությունը։
Բայց ինչպե՞ս կարող է նման բան աշխատել։
Մենք ունենք հարյուրավոր թերթեր, ռադիո- և հեռուստակայաններ, ինչպես նաև դրանց ինտերնետային թևերը։ Եթե անվճար
լրատվամիջոցներից բացի բոլորն էլ նույնն են հաղորդում, ապա ինչպես կարող է նման բան աշխատել։
Այո, ով վերահսկում է լրատվամիջոցները, վերահսկում է հանրային կարծիքը։
Եվ վեց ընկերություններ՝ Comcast, Walt Disney Corporation, Warner Media, 21st Century Fox, CBS Corporation և
Viacom, որոնք ուղղակի կամ անուղղակիորեն տիրապետում են բոլոր թերթերի ավելի քան 95 տոկոսին։
Դա 1 500 թերթ, 1 100 ամսագիր, 2 400 հրատարակչական տուն, 1 500 հեռուստաալիք և 9 000 ռադիոկայան է։
Եվ նրանք, ըստ էության, պարզապես տարածում են ապատեղեկատվություն։
Նրանք մեզ աննշան բաներով ողողում են, մեզ մանիպուլացնում և ստում են։
Մենք պետք է հավատանք նրանց քարոզածին, որովհետև այլ կարծիք գոյություն չունի։
Դա պարզապես չի թույլատրվի։ Եվ դա բավական պարզ է։
Ես նկատի ունեմ, որ յուրաքանչյուր պատերազմը հիմնականում պրոպագանդայից է բաղկացած։ Ես կարող
եմ նաև դրանից մի քանի մեջբերումներ ներկայացնել։
Օրինակ, այս դասական մեջբերումը պատկանում է Լորդ Արթուր Փոնսբիին։
Նա, ըստ էության, բրիտանացի քաղաքական գործիչ է և, կարելի է ասել, մեկը, ով քարոզչությունը բարձր մակարդակի է հասցրել։
Նա նշում է պատերազմի քարոզչության տասը սկզբունքները: «Մենք չենք ուզում պատերազմ»
Հակառակ ճամբարը պատասխանատվություն է կրում։ Հակառակորդների առաջնորդը սատանա է։
Մենք պայքարում ենք բարի նպատակի համար։ Թշնամին կռվում է անօրինական զենքերով։
Թշնամին դիտավորյալ կատարում է դաժանություններ։ Մեր կորուստները փոքր են, թշնամու կորուստները ահռելի են։
Արվեստագետներն ու մտավորականները մեզ աջակցում են։ Մեր առաքելությունը սրբազան է։
Ովքևէ, ով կասկածի տակ է դնում մեր հաղորդագրությունը, դավաճան է։ Դա բնորոշ է։
Այս մեջբերումը որ տարվա՞ն է։
Օ, դա հնագույն է։ Դա 19-րդ դարից է։ Պոնսբին ծնվել է 1871 թվականին։
Դա ճիշտ էր Առաջին համաշխարհային պատերազմում, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմում և այսօր էլ ճիշտ է։ Դա դասական սցենար է։
Կարող ենք տեսնել, թե ինչպես է դա ստացվում։ Կամ, ես ունեմ մեկ այլ լավ մեջբերում։
«Ես ունեմ հարյուր հազար հատկանիշ, որոնցից յուրաքանչյուրը քեզ դուր է գալիս։ Ես քարոզչական
ստությունն եմ, այս աշխարհի իսկական տիրուհին։»
Ես այն քարոզչական ստությունն եմ, որը ցանկացած մեկը կարող է գնել՝ փողի դիմաց։ Ես կեղծել, ստել և խաբել եմ ժամանակի սկզբից ի վեր։
Դա այնտեղ տեղի ունեցողի բնորոշ օրինակն է։ Մեզ ամբողջությամբ մանիպուլացնում են, անկախ նրանից, թե ինչ անենք։
Մեզ գրեթե առաջին շնչից մինչև վերջինը ստում են։
Եվ ոչ միայն մեկ կամ երկու անգամ, այլև անընդմեջ։
Այսպիսով, դա բավականին պարզ է։ Այնտեղ Պեդրո Բանյոսն է։
Նա պատասխանատու էր Իսպանիայում գլխավոր անձնակազմի ուսուցման համար և հանդիսանում էր Եվրոպական բանակի, այսինքն՝ ԵՄ բանակի, ամենաբարձր
կոչում ունեցող հետախուզության և անվտանգության պաշտոնյան։
Եվ գրեց «Ինչպես տիրել աշխարհին» անունով գիրք։
Դա ստիպված եղավ անմիջապես հետո չեղարկել, քանի որ նա գաղտնիքը բացահայտեց։
Նա ասաց, որ ճշմարտություն չկա։ Կան միայն ստեր։ Եվ դա բավականին ակնհայտ է, հատկապես պատերազմի ժամանակ։
Երկու կողմն էլ ստում են։ Բոլորը ստում են։ Իսկ մենք՞ Մեզ պարզապես սկզբից մինչև վերջ խաբում են։
Նախկինում մեզ ասում էին, որ մենք կռվում ենք Աստծո, հայրենիքի և կայսրի համար։
Այսօր դա ներկայացվում է որպես ժողովրդավարության, մարդու իրավունքների և նմանատիպ այլ
բաների համար։ Դա ամբողջությամբ ստահոդ է։
Քանի որ պատերազմի ժամանակ ժողովրդավարությունը անմիջապես անհետանում է։ Դա առաջինն է, ինչ ճանապարհին ընկնում է։
Եվ մարդու իրավունքներն էլ, որովհետև երկու կողմերն էլ սպանել, կոտորել և խոշտանգել են իրենց սրտի ուզածի չափ։
Բայց դա միշտ հակառակորդն է, որ անում է։
Իսկ հարուստները, ինչպես սկզբում ասացիք, փողը ձեռքից ձեռք են վաստակում։
Շնորհակալություն այս գնահատման համար։ Դուք ի՞նչ կասեք դիտողներին։ Ի՞նչ պետք է նրանք անեն։
Ինչ կարող են անհատները անել, որպեսզի մեզ չթողնեն շարունակել այս մեխանիզմը?
Դուք պետք է լինեք քննադատական։ Դուք պետք է հարցնեք ամեն ինչ, ոչինչ չհավատաք, ամեն ինչ ինքներդ ստուգեք։
Եվ երբ արթնանաս, ինքդ կհասկանաս, թե ինչպես քեզ ստում են։
Քանի որ դա այնքան ակնհայտ է։ Ուստի պետք է ամեն ինչ կասկածի տակ առնես։ Նույնիսկ այն, ինչ ես ասում եմ։
Ես էլ կարող եմ սխալվել։ Ես էլ կարող եմ սխալ տեղեկացված լինել։
Ուրեմն եղիր քննադատական, մտածիր ինքնուրույն։ Դառնա ավելի խելացի։ Դա իսկապես միակ բանը է, որ կարող ես անել։
Ուժերի հավասարակշռությունը ակնհայտ է։
Այսօր մենք տեսնում ենք, որ այլևս չենք կարող արտահայտել մեր կարծիքները, որ ամենատարբեր բաներ արգելված
են, որ ամեն ինչ համարվում է վիրավորանք։ Լեզ-մաջեստի։
Քանի որ մենք տեսնում ենք Ստրակ-Ցիմերմանին կամ Բերբոկին ու Հաբեկին, որոնք հազարավոր բողոքներ են ներկայացրել,
որովհետև նրանց «իդիոտներ» կամ նման մի բան են անվանել։
Եվ հետո միշտ էլ տան խուզարկություններ են լինում։
Այնուհետև ժամանում է պետական անվտանգության ծառայությունը, ներս է մտնում դռնից, վերցնում է իր
հետ բոլոր արժեքավոր իրերը և տեղափոխում դրանք։
Սա նախատեսված է վախեցնելու համար։
Եվ ամենափոքր բաների համար կարող եք ստանալ երեք տարվա ազատազրկում և 50 000 ֆունտ ստերլինգ տուգանք։
Մենք վաղուց դիկտատուրա ենք։
Դոկտոր Ստրոհմ, դա տխուր եզրակացություն է։ Ես ձեզ մաղթում եմ ամենայն հաջողություն ձեր առաքելությունում։
Դուք սկզբից ի վեր եղել եք քաջ ուսուցիչ։
Դուք գրել եք բազմաթիվ գրքեր և նվիրված եք այս խնդիրներին։
Հուսով եմ, որ մարդիկ ձեզ կլսեն որպես մեկին, ով ապրել է պատմության միջով, ով ինքն է շատ բաներ տեսել ու
ապրել, ոչ թե միայն երկրորդ ձեռքից լսել դրանց մասին։
Շնորհակալություն այս հարցազրույցի համար։
Ձեզ ևս շնորհակալություն։