Dina iki kita duwe Dr Holger Strom bareng kita kanggo wawancara.
Dheweke digambarke minangka jenius universal pungkasan saka Jerman lan dicalonake kanggo telung Hadiah Nobel.
Dheweke wis nulis luwih saka 150 buku lan sajrone kariré sing dawa wis maringi saran marang
panguwasa Jerman, para politikus Amerika, lan PBB.
Nanging, misi paling wigati yaiku nggedhekake kesadaran babagan bebaya tenaga nuklir, sing bakal enggal dipasarake maneh minangka
netral iklim, nanging kuwi dudu sing bakal kita rembug dina iki.
Dina iki kita lagi mbahas topik perang.
Kaya sing pungkasan kelakon nalika Krisis Rudal Kuba ing taun 1962, kita saiki ana ing ambang
konfrontasi bersenjata anyar antarane NATO lan Rusia.
Iku sing ngganggu wong-wong ing Jerman.
Ya, akèh wong malah padha wedi, amarga sajarah nuduhaké yèn perang iku fenomena sing bola-bali
lan tansah diwiwiti kanthi gawé stereotip mungsuh.
Mula pitakon kita dina iki: Dr Strohm, apa kesimpulan panjenengan? Napa ana perang?
Ya, amarga golongan sugih kepengin dadi luwih sugih lan luwih kuwasa. Iku cetha banget.
Madame Gutle Schnapper-Rothschild kandha, "Yen anakku lanang ora kepengin perang, mesthi ora bakal ana perang."
Lan wong liya uga wis cetha mastèkaké iki. Perang iki dilakoni déning wong mlarat.
Lengan sing ora kenal siji lan sijine, sing ora nate nindakake apa-apa marang siji lan sijine, padha matèni siji lan sijine.
Nalika wong sugih, sing padha kenal banget, padha bisnis siji lan sijine.
Lan ing perang, kowe bisa entuk dhuwit akèh banget. Contone Bernard Baruch.
Dheweke bisa nglipatgandhaké kasugihane kaping rong atus sajrone Perang Donya II.
Dadi kita ora ngomong babagan nggandhakake kaping pindho, kaping telu, utawa kaping
lima, nanging babagan nambah rong atus kaping.
Lan nalika Perang Donya II, loro-lorone Rothschilds lan Rockefellers bisa nyekel kabeh paten Jerman.
Lan kuwi padha karo kasugihan ing angka triliun kanthi rong digit. Dadi kita lagi ngomongake
babagan jumlah dhuwit sing pancen gedhe banget kene.
Iku pancen cetha. Ana macem-macem kutipan babagan topik iki.
Militeris lan para tukang bathi perang iku mungsuh paling gedhe kita.
Padha nggunakake tentara kanggo nindakake perang sing ora ana gunané sing suwéné puluhan taun supaya
perusahaan kaya Lockheed Martin, General Dynamics, lan Russell/Northrop Grumman bisa entuk bathi gedhé.
Militer ngetokake kekuwatane supaya perusahaan-perusahaan global bisa ngamanake pasar anyar lan
ngrebut minyak, mineral, lan sumber daya alam liyane.
Kanggo tujuan iki, padha njaga wong-wong mlarat ing sangisoré sangkakaki rezim boneka sing korup lan kejem.
Kasunyatane, mungsuh sejati manungsa mesthi ana ing njero. Kutipan iki saka Chris Hedges.
Dheweke wartawan perang kanggo New York Times lan pemenang Hadiah Pulitzer.
Mangkono iku pakurmatan paling dhuwur sing bisa sampeyan tampa minangka wartawan.
Kutipan sabanjure saka Smedley Darlington Butler, Mayor Jenderal AS lan prajurit sing
paling akèh dihiasi medali ing sajarah Amerika.
Dheweke kandha: "Perang iku penipuan sing diatur, lan saka kabeh wujud penipuan sing
paling nguntungake lan mesthi sing paling keji."
Iki ditindakake kanggo kapentingan sawatara wong kanthi ngorbanake mayoritas ageng.
Ing Amerika Serikat, puluhan ewu jutawan lan milyarder anyar muncul saka perang donya.
Liwat perang, bangsa-bangsa sing menang nggedhekake wilayahé, sing langsung dieksploitasi déning sawatara wong.
Kanthi getih sing ditumpahake déning yuta-yuta wong.
Aku wis luwih saka 30 taun ing dinas lan makarya kanggo perusahaan-perusahaan gedhe, Wall Street lan
bank-bank, minangka gangster ing pangabdian kapitalisme.
Dadi, yen aku paham kanthi bener, iki sing diomongake jenderal sawisé ngladeni pirang-pirang dasawarsa?
Ya. Mayor Jenderal lan, kaya sing wis tak kandhakake, prajurit sing paling akèh dihiasi medali ing sajarah Amérika Sarékat.
Lan dhèwèké kandha iki ing bukuné "Perang iku Kejahatan Terorganisir" .
Ya. Lan saiki kita duwe titik-titik panas perang anyar sing isih lumaku. Ukraina isih lumaku.
Suriah manèh. Saiki wis ana kudéta, kowe bisa ngomong.
Pungkasané, ana kerusuhan ing Suriah, Georgia, lan Rumania. Apa sing bisa sampeyan kandhakake babagan kuwi?
Ya, karo Suriah iku cetha tenan.
Saiki kita duwe Blinken, Menteri Luar Negeri, sing wis ngakoni yen dheweke wis nyiapake ambruké
Assad suwene pirang-pirang taun, sing dudu rahasia.
Sak suwéné pirang-pirang taun, wong Israel wis nembak pabrik-pabrik ing Suriah,
njeblak gudang-gudang senjata lan sapituruté.
Lan saiki kita weruh yèn IS, ya iku Negara Islam, nduwèni akèh tank anyar.
Iku diwenehake marang dheweke dening Turki, anggota NATO.
Lan kabèh mau wis dirancang pirang-pirang taun, lan saiki Rusia kélangan perhatian amarga
perang ing Ukraina lan Iran lagi ngalami masalah.
Kita wis weruh yèn Amerika, Inggris, lan Israel wis mlebu jero Iran lan nyerang meh kabèh ing kana.
Dadi Amerika lan Inggris nyedhiyakake logistik kanggo iki.
Lan ya, kuwi pancen cetha. Lan saiki kulit berangé lagi dipotong-potong.
Ukraina, ora, nyuwun pangapunten, Turki nyekel Siria lor, lan Israel nggedhekake zona penyangga ing Dataran Tinggi Golan.
Iki ateges Suriah saiki bakal nggeser watesé lan ngrebut wilayah.
Nalika Rusia nindakake kuwi ing Ukraina, Kulon nesu banget.
Ing wektu sing padha, 80% saka populasi Ukraina wétan iku wong Rusia, lan padha wis akèh ora nduwé hak milih.
Turki lan Israel ora nduwé urusan ing Suriah. Ora ana wong Turki utawa wong Israel sing manggon ing kana.
Iki perang kanggo ngrebut rampasan. Kaya kabeh perang. Kita isih bisa njupuk conto saka Libya.
PBB ngidini evakuasi para pangungsi ing kana. Lan kuwi digunakake kanggo nggulingake pamaréntahan.
Kita ngerti yèn Gaddafi ditusuk nganggo batang wesi.
Lan banjur padha nyolong minyak. 800 milyar ing emas lan 660 milyar ing mata uang manca .
Lan uga ing perang karo Ukraina, tumindak pisanané Amérika Sarékat yaiku narik dhuwit saka obligasi dolar
sing diduwèni Rusia, lan mata uang mancaé wong-wong Rusia.
Serangan. Perang mesthi serangan.
Lan saiki Georgia. Pemilihan wis dianakake ing Georgia, kanthi 54 persen swara sing diparingake
marang partai sing njaga sikap netral marang Rusia.
Lan mesthi wae, kuwi ora diijini.
Lan banjur Presiden ngumumake yèn dhèwèké ora bakal mundur.
Presiden iki lair ing Paris, sinau ing Prancis, nduwé kewarganegaraan ganda, banjur lunga menyang Georgia.
Wong-wong liya sing melu iki asalé saka Open Society Foundation-é George Soros lan Heritage Foundation ing Amerika lan
Inggris, lan uga nduwé kewarganegaraan ganda lan mesthi waé agen layanan rahasia sing nyoba miwiti kudeta ing kana.
Mahkamah Konstitusi Georgia wis nyatakake manawa ora ana pelanggaran ing pemilihan.
Iku bebas lan adil, lan pamaréntah anyar iki kapilih kanthi 54 persèn swara.
Nanging Uni Éropa lan NATO ora ngidini apa waé sing bisa nguntungaké Rusia; malah padha nggunakake
taktik domino, alon-alon ngrebut siji nagara sawisé nagara liyané, potongan demi potongan.
Lan saiki kita weruh kahanan sing padha ing Hongaria (tegesé Romania). Pemilihan uga wis dianakake ing kana.
Mahkamah Konstitusi, sing saktenane kabentuk saka anggota Mafia, banjur nyatakake manawa kabèh iku ora sah.
Lan banjur meh ana kudeta, lan biasane Uni Éropa langsung ngetrapake sanksi ekonomi.
Nanging saiki kita lagi ngomongake babagan Romania, dudu Hongaria, ya?
Ya, kabeh padha wae. Romania, Georgia, mesthi padha kaya ing Ukraina.
Pamaréntahan sing dipilih sacara sah wis digulingaké ing kana.
Lan banjur ana demonstrasi gedhe, sing banjur dimanfaatake ing Kulon, mesthi wae.
Lan yen kuwi ora berhasil, banjur kowe nembak marang kerumunan lan nyalahake pamarentah, banjur NATO lan
Uni Eropa duwe alesan kanggo campur tangan militer.
Kabeh iki mung disetél.
Ana siji faktor penentu sing tansah melu peran ing perang: manipulasi lan kontrol informasi lan pendapat.
Nanging kepiye carane barang kaya ngono bisa mlaku?
Kita duwe atusan koran, stasiun radio lan televisi, uga cabang-cabange ing internet. Yen saliyane media gratis,
kabèh padha nglaporaké bab sing padha, kepiye iki bisa mlaku?
Ya, sapa waé sing nguwasani media, iku uga nguwasani pendapat umum.
Lan enem perusahaan: Comcast, Walt Disney Corporation, Warner Media, 21st Century Fox, CBS Corporation,
lan Viacom, sing langsung utawa ora langsung nduwèni luwih saka 95 persen saka kabèh koran.
Iku ana 1.500 koran, 1.100 majalah, 2.400 omah penerbitan, 1.500 saluran televisi lan 9.000 stasiun radio.
Lan sejatine padha mung nyebarake informasi sing salah.
Padha mbombardir kita nganggo bab-bab sing ora penting, banjur ngapusi lan goroh marang kita.
Kita kudu pracaya marang apa sing disebaraké amarga ora ana panemu liya.
Iku pancen ora bakal diijini. Lan kuwi prasaja banget.
Maksudku, saben perang umume dumadi saka propaganda. Aku uga bisa menehi sawetara kutipan saka kuwi.
Contone, kutipan klasik iki saka Lord Arthur Ponsby.
Dheweke sejatine politikus Inggris lan, bisa diomongake, wong sing wis ngangkat propaganda menyang tingkat sing luwih dhuwur.
Dhèwèké nyatakaké sepuluh prinsip propaganda perang: "Kita ora péngin perang."
Pihak mungsuh tanggung jawab. Pimpinan oposisi iku setan.
Kita padha perang kanggo sebab sing becik. Mungsuh padha perang nganggo senjata ilegal.
Mungsuh nindakake kekejeman kanthi sengaja. Kerugian kita sithik, kerugian mungsuh gedhe banget.
Para seniman lan intelektual ndhukung kita. Misi kita suci.
Sapa waé sing ngragu-ragukan laporan kita iku pengkhianat. Dadi kuwi lumrah.
Kutipan iki saka taun apa?
Oh, kuwi kuna. Iku saka abad kaping 19. Ponsby lair ing taun 1871.
Kuwi pancen bener nalika Perang Donya I, Perang Donya II, lan saiki isih bener. Iki skenario klasik.
Kita bisa ndeleng kepiye asilé. Utawa, aku duwe kutipan apik liyane.
Aku duwe satus ewu sipat, saben sipat kuwi kowe senengi. Aku iku goroh propaganda, kekasih sejati ing donya iki.
Aku iku goroh propaganda sing bisa dituku sapa waé – kanthi dhuwit. Aku wis palsu,
goroh, lan ngapusi sak donya wiwit wiwitan wektu!
Iku lumrah karo apa sing kedadeyan ing kana. Kita lagi dimanipulasi sakabehe, apa wae sing kita lakoni.
Kita meh kabèh diapusi wiwit ambegan pisanan nganti ambegan pungkasan.
Lan ora mung sepisan utawa kaping pindho, nanging kanthi ajeg.
Dadi kuwi cukup cetha. Ana Pedro Baños ing kana.
Dheweke tanggung jawab marang latihan staf umum ing Spanyol lan dadi perwira intelijen lan perwira keamanan pangkat
paling dhuwur kanggo Tentara Éropa, yaiku tentara Uni Éropa.
Lan nulis buku sing dijenengi "Carane Ngatur Donya".
Kuwi kudu langsung dibusak sawisé amarga dhèwèké wis mbocoraké rahasia.
Lan dhèwèké kandha yèn ora ana kabeneran. Mung ana goroh. Lan kuwi cetha banget, utamané ing perang.
Kaloro pihak padha goroh. Kabeh wong padha goroh. Lan kita? Kita mung digawa muter-muter saka wiwitan nganti pungkasan.
Ing jaman biyen, kita diandhani yèn kita perang kanggo Gusti Allah, negara, lan sang raja.
Saiki kanggo demokrasi, hak asasi manungsa lan sapiturute. Kabeh iku goroh.
Amarga demokrasi langsung sirna nalika ana perang. Iku sing pisanan ilang.
Lan hak asasi manungsa uga, amarga loro-lorone padha matèni, nyembelih, lan nyiksa nganti wareg atiné.
Nanging mesthi mungsuh sing nindakake kuwi.
Lan wong sugih entuk dhuwit kanthi cepet banget, kaya sing kowe kandha ing wiwitan.
Matur nuwun kanggo penilaian iki! Apa sing bakal sampeyan kandhakake marang pamirsa? Apa sing kudu padha lakoni?
Apa sing bisa ditindakake individu supaya kita ora nerusake mesin iki?
Kowe kudu kritis. Kowe kudu takon marang kabeh, aja pracaya apa-apa, priksa kabeh dhewe.
Lan sawise kowe tangi, kowe bakal nyadari dhewe carane kowe lagi dibohongi.
Amarga pancen cetha banget. Mula kowe kudu pitakon marang kabeh. Kalebu apa sing tak omongake.
Aku uga bisa keliru. Aku uga bisa disalahpahami.
Dadi kritis, mikir kanggo awakmu dhéwé! Dadi luwih pinter! Kuwi pancen siji-sijiné sing bisa kowe lakoni.
Keseimbangan kekuwatan wis cetha.
Dina iki, kita weruh manawa kita ora bisa maneh nyatakake panemu kita, manawa macem-macem prekara dilarang,
manawa kabeh dianggep minangka pelanggaran. Lèse-majesté.
Amarga kita weruh Strack-Zimmermann utawa Baerbock lan Habeck, sing wis ngajokake ewonan keluhan
amarga diarani "idiot" utawa tembung sing padha.
Lan banjur mesthi ana telusuran omah.
Banjur layanan keamanan negara teka, mlebu liwat lawang, njupuk kabèh barang sing regané larang, lan ngangkut kabèh mau adoh.
Iki dimaksudaké kanggo ngancem.
Lan kowe bisa dipenjara telung taun lan didenda £50.000 kanggo bab sing paling cilik.
Kita wis suwe dadi diktatoran.
Dr Strohm, iku kesimpulan sing nyedhihaké. Mugi panjenengan kasil ing misi panjenengan.
Sampeyan wis dadi pendidik sing wani wiwit wiwitan.
Sampeyan wis nulis akèh buku lan setya marang masalah-masalah iki.
Muga-muga wong-wong bakal ngrungokake kowe minangka wong sing wis ngalami sajarah, sing wis weruh lan ngrasakake
akèh bab kanggo dhéwé lan ora mung krungu saka wong liya.
Matur nuwun kanggo wawancara iki.
Matur nuwun uga.