Alternativ WEF – 9 saatlıq formativ müasir tarixin mahiyyəti.
Təhsil sahəsinin çoxsaylı görkəmli nümayəndələri Praqada keçirilən alternativ Dünya İqtisadi Forumunda toplaşdılar.
Alternativ WEF Böyük Yenidənqurmaya qarşı bir əks-ideya, sabahın azad dünyası üçün alternativ düşüncə mərkəzidir.
Kla.TV tarixi çıxışların mahiyyətini, həyəcanlı müzakirə panellərini və eksklüziv müsahibələri təqdim edir.
Alternativ WEF-in bütün məzmunu AUF1-də tapıla bilər: www.auf1.tv/alternativ-wef
Maarifçilik düşüncəli ziyalıların və azadlıq mücahidlərinin ən yaxşıları bu günlərdə burada çox
xüsusi bir təşəbbüsü başlatmaq üçün toplaşırlar.
Biz qlobalizmə və zülmə qarşı, sülh və azadlıq uğrunda ayağa qalxmaq istəyirik.
Biz çətin dövrlərdə yaşayırıq, buna görə əlaqə yaratmaq, ittifaqlar qurmaq və şəbəkələr formalaşdırmaq vacibdir.
Və indi ideyanın arxasındakı iki nəfəri səhnəyə bizə qoşulmağa dəvət etmək istərdik: Elsa Mittmannsgruber və Stefan Magnet.
Bəli, mənə bu fikir Klaus Schwabın Dünya İqtisadi Forumunun başlanğıcları haqqında
yazdığı bir məqaləni oxumağımdan sonra gəldi.
Və orada gördüm və oxudum ki, hər şey nə qədər kiçik başlayıb.
Və bu məni necə isə heyran etdi. Məhz bu vacibdir.
Və qlobalist Dünya İqtisadi Forumunun hakimiyyətin düyünlərini əlində saxlaması daşlaşmış qərar deyil.
İndi rəqabətlə üzləşə bilər; indi alternativ WEF-dən gələn rəqabəti qarşılamaq məcburiyyətindədir.
Və bunu artıq cəsarət göstərib sisteme qarşı duranlardan daha yaxşı kim edə bilər?
Bu köklükdə fərqli olan insanlar, demək lazımdır ki, indi dialoqa başlayırlar.
Geriyə baxanda, bütün məsələlərdə razılaşmaya bilən, lakin özünü müəyyən etmək, suverenlik və azadlıq arzusu kimi
ortaq məqsəd ətrafında birləşən bu qədər böyük şəxsiyyəti bir araya gətirməyimiz tarixi bir an olacaq.
Burada iştirak edən hər kəs buna nail olmaq üçün əllərindən gələni etməyə qərarlıdır,
çünki bu dəyərlər olmadan gələcək heç nədir.
Zamanınızı ayırdığınız üçün təşəkkür edirəm və bir daha təşəbbüskarlar üçün böyük alqışlar.
Biz Çexiyanın paytaxtı Pragda, gözəl bir şəhərdə, gözəl bir konfrans mərkəzindəyik.
Beləliklə, məntiqlidir ki, salamlayıcı nitqi bu ölkədə həmişə önəmli rol oynamış biri söyləməlidir.
O bir vaxtlar Davosda keçirilən Dünya İqtisadi Forumunun daimi qonağı idi.
İndi o tərəfini dəyişib və alternativ Dünya İqtisadi Forumunun tərəfindədir.
Biz onun burada olmasından, bizi öz varlığı ilə şərəfləndirməsindən və ən əsası rəsmi
salamlama nitqini çatdırmasından məmnunuq.
Keçmiş prezident, Dr Vaclav Klaus. Xoş gəlmisiniz.
Mənim üçün bu simvollardan biri bu oteldir və bu zal.
Son dəfə burada olduğum vaxt 2008-ci ildə, son ODS konfransım üçün idi.
Bəziləriniz bilə bilər ki, ODS mənim . . . olduğu vətəndaş demokratik partiyasıdır.
Bu partiyanın inkişafı, Çex Respublikası boyunca və Avropa miqyasında siyasi və ideoloji inkişafla oxşar şəkildə, tədricən bu
günkü post-siyasi, post-demokratik dünyaya doğru hərəkət edib.
Bu səbəbdən bu palatada fəxri sədrliyimdən istefa verdim. Onun bir hissəsi olmaq istəmirdim.
Hətta o vaxt da mən Qərb dünyasının güclü meyllərini aydın şəkildə görürdüm və ümid edirəm ki, başa düşmüşdüm.
Onlar bizi bu günün faciəli dünyasına gətirəcəkləri ilə hədələdilər.
Mənim fikrimcə, bu gün ən vacib rolu kütləvi miqrasiyanı yaradan, tərifləyən və müdafiə
edən multikulturalizm ideologiyası oynayır.
Bu ideologiya hətta "azadlıq" sözünü belə tanımır.
Prinsipcə, o, demokratiyanın əsas institutu olan milli dövlətə aqressiv şəkildə qarşıdır.
Lakin millət şübhəsiz ki, insan cəmiyyətinin əsas və əvəzolunmaz elementidir.
Bu günkü güclü cinsiçilik və ya radikal feminizm insan varlığının bioloji mahiyyətinə və beləliklə insan
cəmiyyətinin əsas təməlini təşkil edən ailəyə hücum edir.
Çex Respublikasının Baş naziri və Prezidenti kimi etiraf etməliyəm ki, mən Çex Respublikasını Avropa İttifaqına daxil etdim.
Məşhur cəhdim – son anda təcili əyləci çəkib Prezident kimi Lissabon Müqaviləsini imzalamamaq – boşa çıxdı.
Nəticədə, son illərdə və onilliklərdə Avropa inteqrasiyası şübhəsiz ki, siyasi birləşməyə çevrilib.
Müstəqil Avropa ölkələri arasında dostcasına və qarşılıqlı faydalı əməkdaşlıq ideyası artıq keçmişdə qaldı.
Şübhəsiz ki, yalnız mən deyiləm ki, deyirəm bütün Qərb dünyası, xüsusən də Avropa geriləmə içindədir.
Zamanımızın çağırışı budur ki, bu günkü geriləmənin sabah davam etməsinin qarşısını almaq.
Bu baxımdan bu günkü kimi konfranslar ümid edirəm ki, kömək edə bilər.
Sizə məhsuldar görüş arzulayıram. Çox sağ olun.
Xanımlar və cənablar, evdəki əziz tamaşaçılar, hörmətli töhfəçilər, mən Prof. Dr. Vaclav Klaus-la
tamamilə razıyam ki, indi biz dünyayla əlaqə qurmalıyıq.
Mən ona bu aydın, canlandırıcı sözlərə görə təşəkkür edirəm; onlar hələ də məsuliyyəti dərk edən bir həqiqi dövlət
xadiminin dilindən gəlir, indi hakimiyyətə gələnlərdən fərqli olaraq, onlar əslində dünyamızı uçuruma aparırlar.
Və məni tanıyırsınız. Mən aydın sözlərin dostuyam və cari vəziyyəti də tamamilə aydın şəkildə təsvir edirəm.
Burada, gözümüzün qabağında edilən şey birbaşa məhvə aparan yoldur.
Və bu tamamilə qəsdən edilir, çünki bəzi dairələr özlərinin "Böyük Sıfırlama" adlandırdıqları, yəni tamamilə yenidənqurma,
köklü dəyişiklik və bununla orta sinfin, eləcə də Avropanın varlı cəmiyyətinin məhvini həyata keçirməyə qərar veriblər.
Və bu yalnız iqtisadi maraqlar, yalnız kapitalın çıxarılması və insan tarixinin ən böyük müsadirəsi ilə bağlı deyil.
Məsələ bundadır ki, bu dairələr öz hakimiyyətlərini əbədi təmin etmək istəyirlər: müasir texnologiya, rəqəmsallaşma.
Bu onlara fironların və imperatorların yalnız xəyallarını görə bildikləri işləri görməyə imkan verir.
İndi onlar torbanı bağlamaq istəyirlər ki, bizə, xalq kütləsinə, 99 faizə bir daha heç vaxt azadlıq olmasın,
super-zənginlərin, qlobalistlərin, milyarderlərin 0,001 faizi isə əbədi olaraq hakimiyyətdə qalsın.
Biz buna qarşıyıq və bu gün mən istəyirəm, sən də istəyirsən ki, enerjimizi bu günki və
gələcək hadisələrdəki bütün səhvlərə yönəltməyək.
Bəli, biz onu necə yaxşılaşdırmaq istədiyimizi müəyyən etmək üçün sabit nöqtə kimi ehtiyac duyuruq.
Amma bu alternativ Dünya İqtisadi Forumunda biz şüurlu şəkildə daha yaxşı gələcəyin necə görünə biləcəyinə diqqət yetirmək,
həlləri müzakirə etmək və ən əsası birlikdə olmaq istəyirik.
Biz bir araya gəlib danışanda gələcək artıq başlayır.
Çünki hakim elita öz Böyük Yenidənqurmasını və qlobalistlərin yeni dünya nizamını reallığa çevirmək üçün əllərindən gələni
edir, onlara qarşı çıxan hər kəs isə hədəf alınır, aşağı kastanın üzvü, yəni pariya (= kənar şəxs)
elan edilir və sonra da ona uyğun mübarizə aparılır.
Və hər şeyə baxmayaraq, insanların fikirlərini və inanclarını qorxutmağa yönəlmiş bu ümumi ab-hava fonunda belə,
hələ də cəsarətli insanlar var, hələ də axına qarşı durub həqiqəti söyləməyə cəsarəti olan insanlar var.
Və son dörd il ərzində fövqəladə şəraitdə özlərini fərqləndirmiş, gizlənməkdən çıxmış, mövqe tutmuş və mövqelərini qoruyub
saxlamış bu cəsur insanlardan daha layiqli kim ola bilər?
İndiki vaxtda sabahkı dünyanın haqqında düşünmək üçün kim daha uyğun olar?
Və məhz buna görə bu gün bu tədbirdə iştirak edən hər kəs diqqətlə seçilib, çünki hər biri artıq öz sahəsində ad qazanmışdır.
Mən insanları bir araya gətirməyi, işləri daha da inkişaf etdirməyə çalışmağı və artıq inkişaf yolunda
olan işləri dəstəkləməyi öz missiyam hesab etmişəm.
Qeyd edək ki, qarşı tərəfdə heç bir idealizm yoxdur.
Onların subsidiya olaraq verdikləri milyardları əlindən alın. Sizcə, ARD ertəsi gün hələ də yayım edərdi?
Yoxsa peşəkar siyasətçilərdən hər hansı birinin hələ də Bundestaga gələcəyini düşünürsünüz?
Bu rejim üçün idealizm yoxdur.
Bizim tərəfdə idealizm var, əzab çəkmək qabiliyyəti var və qurban getməyə hazırlıq var.
Sonra sonda kimin qalib gələcəyini anlamaq üçün dördünü dördünə vurmalısan.
Biz bu tədbiri insanlara və iştirakçılara inamla, amma hər şeydən əvvəl onun zəruriliyinə, çox sayda insanın onu izləyəcəyinə,
ilhamlanacaqlarına, ondan öz layihələrini inkişaf etdirəcəklərinə və əlbəttə ki, dəstək olacaqlarına inamla təşkil etdik.
Mən əminəm ki, bu etimad boşa çıxmayacaq. Və məhz bu etimad hamımızı fərqləndirir.
Və bu ilki konfrans şüarı, ilk Alternativ WEF-in şüarı belədir: sabahın azad dünyanın görüntüləri.
Biz siyasi reallıqlardan asılı olmayaraq sabahkı dünyanın necə olacağını təsəvvür etdiyimizi
xətt üzrə çəkmək istəyirik. Biz nə istəyirik?
Bəzən kursumuzu dəyişməli oluruq. Amma biz hədəfimizə, finiş xəttinə sədaqətlə qalırıq.
Pragmatizmdən gəlir, sadəcə bunu qeyd etmək istədim. Karl Şmittdən başlayacağam.
O bir dəfə demişdi: "Fövqəladə vəziyyətə qərar verənlərin suverenliyi məxsusdur."
Və bunu Avropada koronavirus illərinə tətbiq etdiyimiz zaman bir şeyi inkar etmək mümkün
deyil: Avropa açıq-aydın suveren deyil və olmayıb.
Koronavirus pandemiyası zamanı Avropa Avropadan qaynaqlanmayan, lakin ABŞ-ın düşüncə mərkəzləri və
fondları tərəfindən qəsdən yaradılan bir nağıla abunə olub.
Avropa fövqəladə vəziyyəti WHO tərəfindən Avropada tətbiq edildi və əhali tərəfindən qərar verilmədi.
Əslində, fərdi dövlətlərin ÜST-də heç bir söz haqqı yoxdur.
Bağlayıcı qərarlar böyük pullar tərəfindən verilir və bu böyük pullar əsasən Bill və Melinda Gates Fondundan gəlir.
Bu Avropa fondu deyil, ABŞ xarici siyasətinin aləti kimi istifadə olunan bir ABŞ fondudur.
ABŞ QHT-lərinin süni yaradılmış böhranların idarə edilməsində bu xarici siyasət rolu hələ 2010-cu ildə,
Rockefeller Fondunun Lockstep koronavirus simulyasiya məşqini təqdim etdiyi zaman formalaşdırılmışdı.
Sonradan illər ərzində müvafiq strukturlar yaradıldı.
2019-cu ilin oktyabrında simulyasiya oyunu Event 201 keçirildi ki, bu, bir mənada sınaq tamaşası, son test idi; ondan sonra dünya
tamamilə yenidən qurulmaq məqsədilə ABŞ-ın maliyyələşdirdiyi Covid-19 adlı bioloji silah Vuhan şəhərində buraxıldı.
Bu Böyük Sıfırlamada suveren müstəqil dövlətlər və ya ABŞ-dan kənarda yerləşən
dövlətlər konfederasiyası artıq heç bir rol oynamır.
Hökumət idarəetmə ilə əvəz olunur. Beləliklə, bütün sahələrdə səlahiyyət tamamilə mərkəzləşdirilir və rəqəmsallaşdırılır.
Məsələn, ID2020-nin arxasında hər kəsi bütün ehtiyaclarında təqib etmək üçün hiyləgər plan dayanır.
Cari peyvənd statusuna malik olmayan, ixtiyari müəyyən edilmiş karbon izini aşan, ictimai məkanlarda müvafiq narrativə əməl
etməyən hər kəs yeganə etibarlı rəqəmsal valyutadan məhrum edilməklə və ya ixtiyari olaraq bütün
vətəndaş hüquqlarından məhrum edilməklə cəzalandırılacaq.
Gələcəyin suveren vətəndaşı kimi maneəsiz yaşamaq istəyən hər kəs bütün şəxsi həyatını bir neçə ABŞ İT şirkətinə açıqlamalıdır.
Biz dolların hökm sürdüyü aldatıcı bir dünyada yaşayırıq.
Avropa ABŞ-ın məktəb həyətindəki zorakı taktikalarını tamamilə kopyalayıb.
Kəmərdən aşağı daha çox zərbə və ya su xəttinə dəyən zərbələrdən qaçınmaq üçün başını tərpədirsən.
Biz hamımız bilirik ki, adlanan azadlıq, xüsusən ifadə azadlığı, indi Avropada çox-çox məhdudlaşdırılıb.
Və internet artıq istənilən senzuranın tətbiq olunduğu yerə çevrilib.
Avropa dialoqa fokuslanmır, yenə də daha çox silaha güvənir.
Avropa daxilindəki münaqişələrdə danışmağı silahlar edirik.
Və sual budur: bunu kim başladıb? Ukraynada ruslar? Xeyr. 1999-cu ildə NATO Yuqoslaviyada.
Avropanı bölmək məqsədilə ABŞ tərəfindən qərar verilmiş müharibə.
Böl və hökm et – həmişə eyni prinsip.
Hazırda Avropa əsasən ABŞ-ın maraqlarını müdafiə etmək məqsədilə Rusiyaya qarşı böyük müharibəyə hazırlanır.
Mən həmişə düşünürdüm ki, hər kəs müharibəyə qarşıdır, ta ki bəzi insanların, xüsusən də getməli
olmayanların onun lehinə olduqlarını öyrənənə qədər.
Bu partlayış Remarque-dən gəlir və doğrudur.
Avropa vətənlər avropası kimi müəyyən edilməlidir.
Fənlərə marağı olmayan, məsuliyyətli vətəndaşlara fokuslanan bir Avropa.
Avropada kimlərin hərbi bazalar işlədirdiyini və əsgərlərini Avropa torpağında yerləşdirdiyini, Avropa
daxilində və xaricində müharibələr aparmaq üçün tanıyır.
Belə bir Avropa bu həmrəyliyə düşmən olanlardan nəzakətlə onların müharibə fəaliyyətlərini dayandırmaq
istəyib-istəmədiklərini soruşmur, əksinə onları məhv edir və sonra bu məhv etməyə israr edir.
İkinci addım demokratiya haqqında fasiləsiz danışmağı dayandırmaq və nəhayət onu tətbiq etmək olardı.
Çünki heç bir Avropa dövləti həqiqətən demokratik deyil.
Haraya baxsaq, demokratiya yalnız simulyasiyadır.
Mənə yalnız Rumıniyanı xatırlatmaq kifayətdir. Seçimlərində səhv edənlərə yenidən başlamağa icazə verilir.
Biz hamımız bir partiya oliqarxiyası tərəfindən ələ keçirilmiş ölkələrdə yaşayırıq.
Parlamentlərimizdə xalqın nümayəndələrindən daha az, xalqın xainlərindən isə daha çox var.
Çünki onlar bu vəzifəyə gətirənlərin maraqlarını təmsil edirlər və beləliklə öz vətəndaşlarının maraqlarını xəyanət edirlər.
Bizə axmaqlar hökm sürür, amma onları axmaq adlandırmaq mümkün deyil, çünki bu artıq krala qarşı təhqir sayılır.
Müstəqil vətəndaşlar olaraq, təhlükəsizlik məqsədilə dövlətin müvəqqəti olaraq azadlığımızı
tamamilə məhdudlaşdırmasının qarşısını alaq.
Bunun davam etməsinin qarşısını almaq üçün gündəlik dilimizə vacib bir söz əlavə etməliyik.
Və bu söz YOXdur! Paternalizmə yox! Sansürəyə yox! Nəzarət dövlətinə yox! Və hər şeydən əvvəl, müharibəyə yox!
Özləri üçün təbii ölümlə mi, yoxsa ölümcül inyeksiya ilə mi öləcəklərinə, ya da tanımadıqları üçüncü tərəflərin maraqları
üçün ön cəbhəyə göndərilərək döyüşüb ölməyə məcbur ediləcəklərinə qərar verə bilməyənlər heç vaxt suveren ola bilməzlər.
O, qoyun kimi davranır. Qoyunlar isə bütün ömürləri boyu canavarlarından qorxurlar.
Amma onlar çoban tərəfindən öldürülür.
Avropada hamımızın darıxdığı azadlıq əvvəlcə hər birimizdə oyadılmalı, sonra isə yaşanmalıdır.
Elə məhz bu bizi insan edir.
Amma biz, vətəndaşlar, suveren, harada toplaşacağımızı müəyyən edirik. Hakimiyyətin
əslində harada yerləşdiyini. Məsələn, indi Praqada.
Səlahiyyətimizi ən yaxşı şəkildə mərkəzləşdirilməmiş qaydada, yəni istənilən vaxt və istənilən yerdə, lakin
kollektiv şəkildə təşkil olunmuş formada həyata keçiririk.
Özünü elita elan edənləri heç nə daha effektiv şəkildə gücsüzləşdirmir, Avropa boyunca suveren vətəndaşlar
dəvətsiz dairəvi masalarda toplaşaraq ölkələri üçün yeni konstitusiyalar və qanunlar layihəsi hazırladıqları zaman.
Bu, demokratik suverenliyin ən ali ifadəsidir. Sadəcə onu qərara alıb ona uyğun yaşayırsınız.
Hər kəs özü üçün, biz isə Avropa xalqları olaraq.
Sözlərimi belə tamamlayacağam: Biz bunu bacararıq.
Qonaqlarımı "Sabahın Sağlamlığı və Tibbi" panelimizə səmimi qəlbdən xoş gəlmisiniz demək istərdim.
Hamımız bilirik ki, səhiyyə sistemimiz xəstələnib və bu getdikcə daha aydın olur.
Kadr çatışmazlığı xroniki xarakter alıb, həkim kabinetləri həddindən artıq doludur və bu gün həkimlərin
xəstələrlə məşğul olmağa demək olar ki, vaxtı yoxdur.
Dərman çatışmazlığı getdikcə artır və bu günkü tibbin əsasən farmasevtik sənaye və iri xəstəxana qruplarının
mənfəət maraqları ilə idarə olunduğu tamamilə aydındır.
Və bu raundda biz insanların daha uzun müddət sağlam qalması üçün gələcəkdə daha yaxşı
tibbin necə görünə biləcəyini araşdırmaq istəyirik.
Dr Hubmer-Mogg, gələcəkdə tibbin necə daha yaxşı olacağını necə təsəvvür edirsiniz?
Bəli, sabahın daha yaxşı tibbindən danışanda demək lazımdır ki, tibb tələbələri olaraq biz kitabdakılar xaricində heç
nə öyrənmirik. MedUni-də müəllimlərimizin bizə öyrətdikləri.
Və əsasən, və bu, mənim üçün həmişə çox vacibdir ki, deyim, həqiqət budur ki, tibbi tədqiqatlar indiki vəziyyətdə
sözün əsl mənasında vacib olan şeylərə çox az diqqət yetirir.
Biz tədrislərimizə başlayırıq və birinci bölmədə mikrobiologiya, yəni gigiyena və mikrobiologiya mövzularını əhatə edirik.
Və orada peyvəndlərin mövcud olduğunu və hansı növlərinin olduğunu öyrənirsən. Və bu qədər.
Belə məhsullardakı adjuvanlar, əlavələr və ya yan təsirlər barədə heç nə eşitmirik.
Və daha sonra təhsilinizdə, pediatriya və ya dermatologiya üzrə müvafiq fən imtahanlarını verərkən, demək
olar ki, düzgün cavab barmaqlarınızın ucunda olacaq.
Bəli, özünüzü qorumaq üçün nə edə bilərsiniz? Bəli, bu peyvənd, o peyvənd və s.
Lakin tələbələrə həm ənənəvi peyvəndlərdən, həm də yeni modifikasiya olunmuş mRNA
məhsullarından yan təsirlərin də ola biləcəyi öyrədilmir.
Bu o deməkdir ki, gələcəyin tibbi təlimdən başlamağı tələb edəcək, burada, deyə bilərik ki, qarşınızda oturan,
bir həkimə, təlimdə olan həkimə baxan şəxsin möhtəşəm bir fərd olduğu ideyasını daha çox tətbiq edirsiniz.
Mən həmişə deyirəm ki, bizim ağlımız, ruhumuz və bədənimiz var. Və biz burada düşünmək, hiss etmək və hərəkət etmək üçünyük.
Yalnız universitetdə əslində öyrənirsən ki, indi necə isə bir maşın kimidir bir insan var.
Professor Kristian Şubert həmişə bunu deyir.
Maşın təbabəti: nəsə sıradan çıxıb və indi onu təmir etmək lazımdır. Və biz bundan uzaqlaşmalıyıq.
Biz bu şəxsin artıq yaxşı sağlamlıq vəziyyətində olmamasının müxtəlif səbəbləri olduğunu çatdırmalıyıq.
Niyə onun orqanizmində nəsə dəyişib, o simptomlara malikdir, xəstələnib və ya hətta ciddi xəstələnib.
Professor Bhakdi, sözü dərhal sizə ötürmək istərdim.
Görürsünüz, burada mənim qəhrəmanlarımdan biri kimi oturmusunuz, bunu həqiqətən deməliyəm
və əminəm ki, bir çoxları da eyni fikirdədir.
Koronavirus vuruntuları barədə əvvəldən etdiyiniz xəbərdarlıqlar şübhəsiz ki, bir çox insanın bu genetik
inyeksiyalara qarşı çıxmasına səbəb olub və nəticədə çox güman ki, bir çox insanın həyatını xilas etmisiniz.
Mən peyvəndlərin roluna müraciət etmək istərdim.
Ümumilikdə peyvəndlərin gələcəkdə tibbi inkişaf etdirməkdə necə rol oynaya biləcəyini qısaca izah edə bilərsinizmi?
Peyvəndlər sabahın tibbində həlledici rol oynayacaq, çünki peyvəndlər aldatma və
illüziyaya qarşı daşa həkk olunmuş abidə olacaq.
Mən ənənəvi həkiməm.
Mən tibb oxudum, mikrobiologiya oxudum, 25 il müəllimlik etdim. Və mən peyvəndlərə inanırdım.
Mən dərsliklərdə olan hər şeyi öyrətmişəm.
Pandemiya səbəbindən yalnız son üç ildə oxumamış olduğum, təhsil və peşəkar həyatımda əldən verdiyim
kitabları oxumağa başladım. Orada çox əla kitablar var.
Mənim ictimaiyyət qarşısında təqdim etmək istədiyim bir kitab Suzanne Humphries-in kitabıdır. Onun adı "Vaksin İllüziyası"dır.
Bu gün bir həkimə lazım olan hər şeyi ehtiva edir. Elmilik baxımından mənbələrlə.
Bu anti-vaksin kitabı deyil. Və mən ondan böyük fayda almışam.
Məncə indi başa düşürəm ki, bütün peyvənd işi əslində insan tarixinin ən böyük biznesi olub.
Çox pul xərclənib və hələ də çox pul xərclənir.
Və buna görə də peyvəndləmə qlobalistlərin öncülü kimi seçildi.
Bunu edərək, onlar öz xalqına qarşı müharibə aparırlar.
İnsanlar özlərinə inandıqları zaman və insanların maşın kimi qurulduğunu, çatışmayan və qüsurlu olduğunu,
Alzheimer, xərçəng və ya infeksion xəstəlikdən ölməyin əsasən taleyə bağlı olduğunu düşünən dogmanı aşdıqları zaman.
İnsanların özləri sağlam qalmaqda tamamilə aciz olması tibbin və ən əsası insanların
özünəqavramasının tamamilə yenidən düşünülməsini tələb edir.
Özünəinam insanların yenidən daha sağlam beyinlərə sahib olması ilə başlayır, çünki
düşüncə, hiss və məsuliyyət məhz oradan başlayır.
Sağlam olmaq həm də mənim "zehni immun sistemi" adlandırdığım anlayışı dərk etmək, xarici təhdidləri tanıyaraq
onlara həm fərdi, həm də cəmiyyət olaraq cavab vermək deməkdir.
Çünki zehni immunitet sistemi həm də sosial immunitet sistemini yaradır, biz isə bu sistemdən bizə zərər vermək
istəyənlərə qarşı müdafiə olunmaq üçün istifadə edirik.
Və koronavirus böhranında bu əsas məsələlərə gəldikdə, məsələn, biz bilirik ki, D vitamini tamamilə vacib idi.
Yüzlərlə tədqiqat göstərir ki, D vitamini çatışmazlığı hər hansı infeksion xəstəlikdən ölmə ehtimalını artırır – PCR testi
aparıldığı üçün ona koronavirus adı verilməsindən asılı olmayaraq – çünki bu koronavirus PCR
testinin arxasında istənilən virus ola bilər.
Ya da sonra pnevmoniyaya səbəb olan hər hansı bir səbəb.
Amma bəzi əsas şeylər yoxdursa, bu ölümcül ola bilər.
Və son fundamental tikinti bloku, ya da tibbin yeni təməli və ya yeni binasının son bloklarından biri – mənim üçün hazırda bu,
bir növ açar daş kimidir, qarşıda isə daha bir neçəsi gələcək.
Və ana daş, yunan dilində lithos adlandırılan daş, lityumdur.
Lityum yəqin ki, ən vacib iz elementlərdən biridir.
Və bunu gələn yaz nəşr olunacaq "Litiyum Komplo" adlı növbəti kitabımda sübut edə bilərəm.
Amma bu kitabda mən sübut edirəm ki, lityum vacibdir və hər şeydən əvvəl bizi tarazlıqda saxlayan bütün fundamental sistemlər
üçün, yəni bütün fundamental sistemlər daxilində vacibdir.
Ən əsası, zehni immunitet sistemimizi tarazlıqda saxlayın.
Lityum bizdə gənc və maraqlı qalmağımıza kömək edən yeni beyin hüceyrələrinin əmələ gəlməsini təmin edir.
Lityum ömrümüz boyu xromosomlarımızın bütöv qalmasını təmin edir, yəni yaşlanmadan – yəni bir il və ya onilliklər
əvvəl – Alzheimer və ya depressiya ilə ölməyimizə imkan vermir.
Lityum bütün zəruri, əsas bioloji proseslərdə fundamental rol oynayır və məsələn, mRNA inyeksiyası
nəticəsində yaranan neyroiltihaba qarşı antidotdur.
Avropa Qida Təhlükəsizliyi Agentliyinə görə, bizə gündə on milligramm alüminium qəbul etməyə icazə verilir.
Alüminiumun beyinə zəhərli olduğunu bilsək də, o, məsələn, gördüyümüz autizm hallarına görə
cavabdehdir, çünki peyvəndlərin də tərkib hissəsidir.
Beləliklə, peyvəndlərin 50 faizi alüminium ehtiva edir, bu isə əslində beyinə zəhərlidir.
Dr Strasser, mən sizi də müzakirəyə qoşulmağa dəvət etmək istərdim. Yəni, sübutlara əsaslanan tibbin tərəfdarı kimi.
Daha yaxşı tibb üçün səlahiyyətli xəstələr nə dərəcədə vacibdir?
Səlahiyyətli xəstələr vacibdir. Hazırda bunun tam əksinə gedən bir inkişaf görürük.
Minilliklər boyu tibbi sistemimizdə tibbi məlumatların yalnız iki nəfərə – xəstəyə və
həkimə – məlum olması tamamilə təbii sayılıb.
Bu tamamilə məxfi idi. Hətta qanunla tənzimlənir.
Mən hətta xəstə haqqında həyat yoldaşımla danışmağa belə icazəm yoxdur.
Bu tamamilə qanunla cəzalandırılır. Və buna görə hətta həbs cəzası da ala bilərəm. Amma hazırda nə baş verir?
Bütün tibbi məlumatlar hazırda rəqəmsal formada qeyd olunur.
Avstriya hazırda bu sahədə hətta qabaqcıldır.
Biz artıq rəqəmsal peyvənd sertifikatını təqdim etmişik: elektron sağlamlıq qeydiyyatı.
Və bütün bu məlumatlar toplanır və eyni anda geniş bir qurum və fərdlər dairəsinə təqdim olunacaq.
Bu məlumatlar toplanır və nəhayət federal hökumətə, ştat hökumətlərinə, sosial təminat agentliklərinə, təcili
yardım həkimlərinə, xəstəxanalara, qeydiyyatdan keçmiş həkimlərə və digər müxtəlif şəxslərə əlçatan olacaq.
Bu, həkimlə xəstə arasındakı məxfilik – ki, bu həyati vacibdir – deməkdir: xəstə etibar etdiyi və onun
qayğısına qalacağını bildiyi həkimin yanına gedir.
Və mənim məlumatlarım haradasa dolaşmır, analiz olunmur və heç cür istifadə olunmur – onlar yoxa çıxıb. Tamamilə yoxa çıxıblar.
Və mənim fikrimcə, bu ilk növbədə həkim-xəstə münasibətlərinin yox olmasına gətirib çıxarır.
Əgər hazırda Dünya İqtisadi Forumunun, ÜST-ün və ya qanunların nəşr etdiyi sənədləri oxusanız,
artıq həkimlərə və xəstələrə heç bir istinad yoxdur.
Sonra onlar yalnız səhiyyə təminatçıları haqqında danışırlar. Bu yeni modadır.
Biz hamımız səhiyyə xidmətləri göstərənlərik.
Həkim kimi artıq bu məqalələrin çoxunda mənim adım çəkilmir.
Və bu, mənim fikrimcə, hər şeyi inanılmaz dərəcədə şəxssiz, insansız edir və tibbin inkişaf etməsi
üçün əsas olan etimadın itirilməsinə gətirib çıxarır.
Əgər Dünya İqtisadi Forumunun sənədlərini oxusanız, indi bu, planlaşdırılan və gələcəkdə
tətbiq olunacaq süni intellektə qədər genişlənib.
Bir sənəddə sözbəsöz deyilir: Süni intellekt tərəfindən yaradılan triage sistemlərindən istifadə etmək planlaşdırılır.
Onlar əslində elə yazırlar ki, gələcəkdə hansısa süni intellekt, yəni bir kompüter, kimin hansı müalicəni, nə vaxt
və harada alacağını, kimin isə almayacağını qərar verəcək.
Beləliklə, bu ixtira deyil – mən belə bir iddia irəli sürmürəm – bu, Dünya İqtisadi Forumunun bir məqaləsində qeyd olunub.
Bu insanların baxışı budur. Və bu tamamilə səhv istiqamətə gedən, dağıdıcı bir inkişafdır.
Və mənim fikrimcə, bu, qəti şəkildə rədd edilməli və təcili şəkildə həll edilməlidir.
İnsanları müalicə etmək üçün bizə heç bir kompüter və ya telefon nömrəsi lazım deyil.
Hal-hazırda hələ də tamamilə çatışmayan şey qorunmadır.
Həkimlər olaraq biz tibbi təhsilimiz zamanı kimsəni sağlam saxlamaq barədə demək olar ki, heç nə öyrənmirik.
Və bu, həlledici məqamdır. Çünki insanları sağlam və formda saxlasaq, xəstəlik üçün daha az
dərmana, daha az xəstəxanaya ehtiyacımız olar və s.
Və hər ikisi arzuolunmaz inkişaflardır.
Və Avropanın bizim bölgəmizdə də bu ənənənin olduğunu nəzərə alanda.
Amma sonra Rockefeller Fondu gəldi, sonra isə 1960-cı, 1970-ci və 1980-ci illərdə orkestrlənmiş böyük kampaniyalar baş tutdu.
İnsanların qəsdən seçki hüququndan məhrum edilməsi, öz sağlamlıqlarına görə məsuliyyəti öz üzərlərinə
götürməyə icazə verilməməsi, əksinə hakimiyyətlərə güvənməyə məcbur edilməsi barədə hər şeyi oxuya bilərsiniz.
Və bu da sonra tibbi mütəxəssislərin təliminə daxil edildi.
Və bu məntiqsizdir. Əgər bağımdakı bitkinin inkişaf etməsini istəyirəmsə, o problemlə üzləşəndə
onun yanına getmirəm və üstünə heç nə tökmürəm.
Bunun əvəzinə mən onun nə yediyinə, nə içdiyinə və nə qədər günəş aldığından baxıram.
Beləliklə, əslində, əgər biz bunu sistemdən bir az kənarlaşdırsaq, bilirik ki, bu, əslində
səhiyyə sisteminin əsas prinsiplərindən biridir.
Və əvvəllər fikirlərin müxtəlifliyi var idi – mən həmişə tibbi yanaşmalara dair köhnə kitabları oxumağı sevirəm –
Rockefeller Fondu yaranmazdan əvvəl şəfa sənəti mövcud idi.
Hər kəsin özünəməxsus dərmanı vardı. Bir kənddə bir şəxsin kənd sakinləri ilə birlikdə etdikləri, başqa bir
kənddə bir neçə küçə aralıda eyni şeyi etdiyi anlamına gəlmir.
Amma bütün iş belə inkişaf etdi.
Bu inkişaf necə baş verdi ki, Rockefeller Fondu, indiyədək bir neçə dəfə qeyd etdiyiniz kimi, son
onilliklərdə, son 100 ildə bu qədər böyük təsir qazanmışdır.
Niyə əvvəllər sahib olduğumuz bu şəfa verici cəhətlərdən uzaqlaşaraq tamamilə aparat və hazırlıq əsaslı tibbə keçilib?
Pul. Yaxşı, bu olduqca sadə idi. İnsanlar o vaxtlar, on doqquzuncu və iyirminci əsrin əvvəllərində homeopatiyanın,
osteopatiyanın, xiropraktika terapiyasının və naturopatiyanın hamısının bir-birinə paralel fəaliyyət göstərən və eyni
hüquqlara malik tanınmış tibbi sahələr olduğunu qəbul edirdilər.
Və sonra insanlar başa düşdülər ki, petrokimyada daha çox pul qazanmaq olar.
Və sonra tibbdə belə bir şey ortaya çıxdı: Mənim yalnız bir simptomum var və yalnız bir dərmanım var –
insanı təşkil edən digər bütün şeylər kənara qoyulur.
Bəli, dediyim kimi, insanları sağaltmaqda heç bir maraq yoxdur; məqsəd onları ömürləri boyu dərmanda saxlamaqdır.
Və ürək-damar xəstəliyində ən aşkar şey yəqin ki, səbəbi bilməyimizdir.
Biz effektiv müalicə üsullarını bilirik, amma hazırda mövcud sistemdə heç bir ödəniş
olmayacaq və heç bir həkim dolana bilməyəcək.
Və Skandinaviyada artıq digər modellərimiz var, burada hər bir həkimə sadəcə müəyyən, sabit, aylıq vahid ödəniş
verilir – xəstələrin sayı və xəstə ilə nə etdiyi vacib deyil.
Bu, gələcəyin sistemi üçün də bir imkan ola bilər.
Biz həmçinin hər yerdə olacaq başqa bir mərkəzləşdirilmiş struktur yaratmamaq üçün ehtiyatlı olmalıyıq,
çünki biz ÜST-dən ayrılmalıyıq, çünki onun arxasındakı maliyyə dəstəkçilərinin kim olduğunu bilirik.
Amma məncə, sistemdən kənarda olan bu mərkəzləşdirilməmiş hərəkatlar çox ruhlandırıcıdır.
Bu tədris proqramı necə dəyişdirilə bilər?
Qərarvermə səlahiyyətinə kim sahib olardı? Və bu günün gənc tələbələrinə sabahın dərmanını vermək üçün nə baş verməlidir?
Tibbin gələcəyi bir çox şeyi dəyişməlidir. O, sənayenin tədris proqramlarına təsirini dəyişməlidir.
Bu baş verməlidir olan ilk şeydir.
İkincisi isə insanların üçün "növlərə uyğun" anlayışını yenidən işlətməliyik.
Hər bir insan üçün əsasən ehtiyac duyulan bir şey var; bu, təbiətimizin bir hissəsidir.
Və bu, bütün insanlara aiddir. Bu, növlərə uyğun gəlir. Yeni tədris proqramlarının əsas prinsipi növlərə uyğunluq olmalıdır.
Sonra, əlbəttə ki, biz təlimatları dəyişdirməli olacağıq.
Yalnız təlimatlar – bu söz özü aparıcı media kimi səslənir – sənaye tərəfindən yaradılmış böyük problemdir.
Və həkimlər inanırlar ki, onlar bu təlimatlar çərçivəsində fəaliyyət göstərməli və onlardan kənar hər şey qadağandır.
Və onlar öz ağllarından istifadə etməkdən qorxurlar, çünki buna öyrədilməyiblər.
Professor Bhakdi, koronavirus siyasətinin düzgün olduğuna və peyvəndlənmənin daha vacib olduğuna hələ də
inanan bu köhnə düşüncə tərzinə bağlı həmkarlarınızı düşündükdə, onlara necə çata bilərik?
Onları reallığa daha yaxın gətirmək üçün hər hansı fikriniz varmı?
Sanki həkimlər axmaqdırlar. Onlar axmaq deyillər. Onların əksəriyyəti çox ağıllıdır.
Onlar pis şeylər istəmirlər. Onların əksəriyyəti yaxşı şeylər istəyir.
Amma onlar beyin yuyulublar, Maykl. Onlar beyin yuyulublar.
Yalnız az saylı insanlar qurtulub və dərk ediblər ki, təlimatlar, tövsiyələr – nəsə düzgün deyil.
İndi koronavirusla bu fəlakəti yaşadığımız üçün onlara çatmaq daha asan ola bilər.
Bu peyvəndlə bağlı hekayələr nəhayət uydurulduqları üçün ortaya çıxdı. Onlarda çox az həqiqət var.
Və həqiqət budur ki, bu peyvəndlərin əksər hallarda dəhşətli yan təsirləri var. Amma bunu kim deyə cəsarət edir?
Əsas axın və dinlənilən bütün insanlar deyirlər: alüminium dünyada ən çox rast gəlinən ağır metaldır.
Və hər kəs onu hər gün nəfəs alır və yeyir. O heç nə etmir.
Və bu inaktivasiya olunmuş peyvəndlərlə vurulan kiçik miqdarlar bütün inaktivasiya olunmuş peyvəndlərdə nisbətən
yüksək konsentrasiyada mövcuddur. Onlar yediyiniz miqdardan o qədər azdır ki, bu barədə düşünməyin.
Amma insanların sizə demədiyi odur ki, bir şeyi yeməklə onun bədəninizə vurulması arasında böyük fərq var.
Çünki vurulan məhz koronavirus haqqında dediyim şeydir.
Bu peyvəndlər yerində qalmır; onlar qan dövranına daxil olur.
Və alüminium qan dövranında dərhal bütün orqanlara, o cümlədən beyinə daxil olur.
Bu barədə ən çox məlumatlı şəxslərdən biri məndən yanımda oturub.
Və bu alüminium beyinə zərərlidir. Alüminiumun beyində heç bir faydalı təsiri yoxdur, yalnız zərər var.
Və bu, həmçinin bütün digər orqanlara təsir edir. Və alüminiumun heç bir faydalı təsiri yoxdur. Də elə deyilmi?
Buna görə də mən təklif edirəm ki, bunu yenidən nəzərdən keçirək.
Üç aylıq körpələrin əzələlərinə alüminium tərkibli peyvənd vurmaq – indi isə daha erkən başlamaq istəyirlər –
uşağın qanında toksik konsentrasiyalar yaratmaq üçün?
Həmişə. Onlar zəhərlidir.
Və uşaq nə qədər kiçikdirsə, konsentrasiya bir o qədər yüksək olur, çünki təbii olaraq bu kiçik həcmdə yayılıb.
Bəli, virusların qan dövranına daxil olub böyük miqdarda yayılması çox nadirdir.
Bəli, əgər bu baş verərsə, çox xəstələnə bilərsiniz. Amma bu son dərəcə nadir hallarda baş verir,
çünki – bu həm də həmkarlarımla bağlı problemdir –
rəqəmlər tibbdə heç nə demək deyil. Sən rəqəmləri anlamırsan.
Onlar anlamırlar ki, əgər kimsə həqiqətən qripə və ya koronavirusa yoluxubsa və virus bəzən qan dövranına düşsə, ya 10 virus,
ya 100 virus, ya da milyonlarla virus, insanlar bundan ölməyəcək.
Əksinə, əgər milyondan yox, milyardlarla geni paketləyib onları məhv edilməyəcək şəkildə yaxşıca qoruyub bədənə
vurursunuzsa, qan dövranı bir sıra qorunan viruslarla dolacaq.
Və əgər onların antikorları varsa, antikorlar hücum edə bilməzlər, çünki bu lipid qablaşdırma virusları və genləri qoruyur.
Və bu törədilmiş böyük cinayətdir.
Ah. Bu insanlar, keçən ilin Nobel mükafatı laureatları, inanılmaz miqdarda məhv edilməz genlərin milyonlarla
insanın bədəninə vurulmasını təmin ediblər, məncə indiyə qədər bir milyard nəfərə, bəli.
Və ən qəzəbli olan odur ki, onlar təsirlərin naməlum olduğunu bilirdilər.
Robert Koch İnstitutuna görə, müvafiq məlumatlar yalnız bazara çıxarıldıqdan sonra toplanacaq.
Beləliklə, siz insan üzərində eksperiment aparılmasını tələb edirsiniz.
Mən sözsüzəm. İndi isə dünyadan bununla bağlı bir şey etməsini tələb edirəm. Həqiqətən deməliyəm ki, bunlar sui-qəsdçilərdir.
Tibbi müşahidə edəndə, həmçinin Tibb Assosiasiyasının üzvü olduğum üçün həmkarlarla danışanda görürəm ki,
bəzi həkimlər indi baş verənlərdən nə qədər təsirləniblər.
Onlar bu barədə danışmaq istəmirlər, amma hər kəs, ya da ən azı əksər həkimlər bilir ki, nəsə dəhşətli dərəcədə səhv gedib.
Baxsanız, Almaniyada aparılan sorğular göstərir ki, alman əhalisinin təxminən yarısı peyvəndin yan təsirlərini
yaşayan birini tanıyır və ya özü bu təsirlərdən əziyyət çəkir.
Mənim fikrimcə, koronavirus son illərdə müasir Qərb tibbində əsaslı böhrana səbəb olub.
Və insanlar görə bilərlər ki, bütün bunlar sadəcə böyük N hərfi ilə başlayan mənasızlıq idi.
Səncə, nə qədər insan peyvənddən sonra sağlamlıq problemləri ilə mənim qəbuluma gəlir – babası peyvənddən ölüb,
bacısı peyvənddən sonra ağır xəstədir, ya da qohumlar, tanışlar?
Xəstəxanada insanlar yanıma gəlib deyirlər: "Həkim, mən peyvənd olunmamışam, amma
peyvənd olunmuş həmkarlarım daim xəstələnirlər."
Onlar daim uğursuz olurlar. Biz hamımız bunu gündəlik olaraq yaşayırıq. Və biz həkimlər də bunu gündəlik olaraq yaşayırıq.
Həkimlər bu barədə danışmağı xoşlamırlar, çünki bir çox həkim, əlbəttə ki, peyvəndlənməni təşviq edib.
Amma biz hazırda dəlillərin çökməsinə şahidlik edirik.
Birbaşa deyim: John Ioannidis 20 ildən çox əvvəl dərc etdiyi məqalədə tədqiqatların 90 faizinin saxta olduğunu
bildirmişdi – bu, ən çox oxunan elmi nəşrlərdən biridir.
Və indi insanlar bunu anlayırlar. Hər gün insanlar peyvəndlə bağlı onlara söylənənlərin doğru olmadığını anlayırlar.
Bu, bu sistemdəki növbəti addımı göstərir və məhz buna görə tibb böhran içindədir.
Və bizə zərərli olanı və faydalı olanı bilirdik.
Vaksinanın sağalma meyarları ilə autizm meyarları aydınlaşdırılıb. Biz bilirik ki, bu təhlükəlidir.
İndi deyə bilərik ki, yaxşı, biz on il daha tədqiqat aparacağıq.
Amma növbəti on il ərzində hər gün uşaqlar autizm riski 32-dən 1 və ya daha yüksək olmaqla
dünyaya gələcəklər. Niyə sadəcə buna son qoymuruq?
Niyə biz bunu sadəcə etməyi dayandırmırıq, ta ki onu istisna edə biləcəyimizə tam əmin olana qədər?
Sual bu halın doğru olmadığını sübut edib-etməyəcəyimiz deyil, əksinə, əvvəllər mövcud olmayan və bizim
dəyişdirdiyimiz bir şey səbəbindən heç kimin xəstələnmə riski daşıyaraq doğulmaması üçün buna son qoymağımızdır.
Bilikə nəzarət edənlər həmçinin rəylərə də nəzarət edirlər.
Və əlbəttə ki, qlobalist aktyorlar və şəbəkələr bunun fərqindədirlər.
Milyardlarla funt dünya üzrə jurnalist şəbəkələrinə və media şirkətlərinə axır, onlar dünyada baş verən hər bir əhəmiyyətli
hadisə və inkişafa şərh etmə səlahiyyətini özündə saxlayır və ən əsası əhaliyə bu barədə nə
düşünməli olduqlarını aydın şəkildə çatdırırlar.
Bu informasiya monopoliyası həmçinin qlobalist transformasiyanın mərkəzi sütunudur.
Və bu, elitalar ilə xalq arasındakı mübarizədə əsas dayağdır.
Azadlığın olmamasına nail olmağın ən vacib aləti hər kəsə aydındır.
Beləliklə, bu gün hər kəs mobil telefonunu götürüb video çəkə və onu TikTok-a, İnstagrama və ya YouTube-a yükləyə bilər.
Sadəcə öz düşüncələrini və vizyonlarını bölüşmək. Bu ilk addımdır.
Və əgər bu alternativ medianın bir hissəsi olmaq üçün ictimaiyyətə açılmaq istəyirsinizsə, bunu hər kəs edə bilər.
Və bu, bu günün müsbət tərəfidir.
Media vasitəsilə nəsə müsbət edə və müsbət mesaj yaya bilərik.
Yaxud bütün günü yataqda qalırıq, TikTok-da gəzib dolaşır və ya serial izləyirik.
Və hər zaman öz qərarınızla başlayır: nəyi seçirəm?
Əgər bu dünyada nəyisə dəyişmək istəyirəmsə, onda nəsə etməliyəm.
Atam bu dördüncü əmlakı tam araşdırdı və başa düşdü ki, dördüncü əmlak əslində dördüncü əmlak deyil, əksinə birinci əmlakdır.
Artıq bu müharibə təbliğatı, burada milyardları israf edən, şər-şumarlı yalanlar yayan "qabaqcıl" media orqanları üçün
məcburi ödəniş olmayacaq. Bunun əvəzinə dördüncü hakimiyyət birinci hakimiyyətə çevrilib və yenidən xalqın mülkiyyətinə
keçib, ona görə də o, xalq şəbəkəsi üzərində çox çalışıb.
Və mən həmçinin yeni medianın açarını yeni insanda görürəm, harada ki, o bunu həqiqətən əldə edib.
O, əslində bunu provokativ cümlə ilə dedi. O dedi: Yeni dünya puldan azaddır.
Və sonra, bəli, pul tələb olunur. Əlbəttə ki, pul tələb olunur, amma bu əsas məsələ deyil.
Əslində bu könüllü xidmətdir, verməkdir, özünü tamamilə hər şeyin sonra yenidən geri dönəcəyinə olan möhkəm inanca
həsr etməkdir, çünki səylərimi görənlər məni dəstəkləyəcəklər.
Və burada gələcək üçün ekstremal model kimi liderliyi öz üzərimə götürməyi görürəm.
Hazırda o, həmçinin sərbəst medianın hər yerdən gələn maliyyələşməsini kəsmək istəyir.
Mən bunu AUF1-də eşitdim, on hesab ləğv olundu. Hər kəs ora daxil olmaq istəyir.
Burada könüllülər vaxtlarını ayıraraq "Bu mənim işimdir, bu mənim işimdir" deyən sərbəst mediada möhkəm baza var.
İşdən sonra vaxtımı, bacarıqlarımı, biliklərimi ianə edirəm.
Məncə, bu, yeni mediaya böyük təhlükəsizlik təmin edən və eyni zamanda onun populyar bir
hərəkat olaraq qalmasını təmin edən bir əsasdır.
Məni işimizdə məhz bu qədər heyran edir. Belə yaranıb.
Bu gün müxtəlif layihələrdə çalışan 2,000-dən çox könüllümüz var: Stimme&Gegenstimme oflayn paylanma üçün nəzərdə tutulub.
Biz deyirik ki, bu sadəcə ön və arxası olan A4 vərəqidir, mən onu iki nəfərə verirəm və onları onu daha iki nəfərə verməyə
təşviq edirəm, onlar isə sonra onu daha iki nəfərə verirlər.
Biz bu şəbəkəni indi qururuq. Bu, mənim üçün bu günün yeni mediasına xas xarakter daşıyan bir anlayışdır.
Amma bu həmişə insanlara əsaslanır. Bu, sizin öz dəyişiminizə, özünüzə və özünüz hərəkətə keçməyinizə əsaslanır.
Yeni sistem yeni insanlara əsaslanır.
Və sonra biz həmçinin korporativ asılılığın olmadığını da təmin edə bilərik ki, bu könüllü işdə daha da yaxşıdır.
Sən heç də maliyyə baxımından asılı deyilsən, amma həqiqətən deməli olanı deyə bilərsən.
O zaman sizin aranızda icma ruhunun necə inkişaf etdiyini görmək də çox təsirli idi.
90 dəqiqə sonra zal tamamilə təmizlənmişdi. Bu tamamilə İsveçrə saatı kimi işləyirdi.
Bu həqiqətən təsirli idi. Evdəki hər kəsə salamlar.
Atam və bütün ailəmizin isti salamları.
Bəli, çox sağ olun.
Mən həmçinin GDR-dəki təcrübəmdən bilirəm ki, jurnalistika və media siyasi sistemdən ayrı tutulmamalıdır.
GDR-də SED rəhbərliyi əvvəlcə istefa verməli idi. Honecker, Mittag və Herrmann əvvəlcə istefa verməli
idilər, yəni partiya rəhbəri, iqtisadiyyat və təbliğat.
Və elə növbəti gün jurnalistika insanlardan istədikləri şeyi tam olaraq təqdim edə bildi.
Bu gün bizdə media mənzərəsi, aparıcı media mənzərəsi var ki, dövlətin, siyasətin və korporasiyaların əlinə möhkəmcə keçib. Bu,
əlbəttə ki, dövlət yayımını və platformalarını, həmçinin bir neçə ultra-zəngin ailəyə məxsus olan əsas
qəzetləri əhatə edir: Mohn, Burda Bauer, Holzbrink.
Beləliklə, mən vizionuma elə bir cəmiyyətlə başlamalıyam ki, orada biz hamımız – podyumda duranlar, otaqda
olanlar, ekran qarşısında izləyənlər – həyatımıza təsir edən qərarlarda söz sahibi olaq və iştirak edə bilək.
Bunu əldə etmək üçün bizə yalnız məlumat yox, girişmənizdə qeyd etdiyiniz kimi, hər şeydən əvvəl
şəffaflıq lazımdır. Məlumat hakimiyyət vasitəsidir.
Son illərdə bu sahədə, yəni anti-reklam sahəsində kəmiyyətcə sıçrayış yaşamışıq.
Mən hələ də hər ianə çağırışında maliyyə vəziyyətini bilmək istərdim, hətta bu, sənin halında olduğu kimi, həyatınla,
ürəyinlə və ruhunla bağlı olsa belə. Hər ianə çağırışında yenə də maliyyə vəziyyətini bilmək
istərdim. Yayımçı mənim 10 avromdan asılıdır, yoxsa yox?
Bu, mənim vizyonumun bir hissəsidir: şəffaflıq. İkinci hissə, ikinci sütun müxtəliflikdir: mövzuların
müxtəlifliyi, baxış bucaqlarının müxtəlifliyi, rəylərin müxtəlifliyi. Müəlliflərin fonlarının müxtəlifliyi.
Beləliklə, təkcə adi iri şəhər akademikləri – hər dəridən və hər cür cinsi orientasiyadan olan – yox,
həm də işçi sinfin oğlu, fermerin qızı, kənd uşaqları.
Bəlkə də təşkilati formaların müxtəlifliyi. Niyə ictimai iştirakçılıqla, ictimai çıxışlarla eksperiment aparmayaq?
Siyasi strukturları dəyişmədən fərqli media mənzərəsi əldə edə bilməyəcəyik.
Biz əslində bu konfransda gələcəyi gördük.
Beləliklə, biz sadəcə irəliləməli, bunu həqiqi bir utopiya ruhunda təşviq etməyə davam etməli, müxtəlif
şeyləri sınamalı və bu yolla təzyiqi o qədər artırmalıyıq ki, siyasi strukturlar həqiqətən dəyişsin.
Biz əsas axının rəylər üzərində mütləq səlahiyyətə malik olduğu bir vəziyyətdən gəlirik.
Beləliklə, əgər 20 il əvvəl media istehlak edirdinizsə, alternativ olaraq yalnız əsas axın mediası
mövcud idi. Və internetlə bu kəskin şəkildə dəyişib.
Nəticədə, media istehlakı davranışı da tamaşaçının media savadlılığından asılıdır.
Beləliklə, hər şeydən əvvəl gələcəkdə bu sahədə bir az daha çox irəliləyiş görmək istərdim.
Çünki əgər tamaşaçılar hər gün üzərində daim tətbiq olunan manipulyasiya texnikalarından xəbərdar
olsaydılar, onlara qarşı daha çox müqavimət göstərərdilər.
Və sonra propaganda da daha az təsirli olardı.
Və bəli, mən sadəcə insanlara həyatlarını yaxşılaşdırmağa imkan verən məlumat təqdim edən media istəyirəm.
Və hazırda yaşadığımızın əksinə deyil.
Biz media məzmunu yalnız özümüz üçün yaratmırıq, çünki başqa bir şey də edə bilərdik.
Biz cəmiyyətin, siyasətin, çərçivə şərtlərinin və gələcəyin dəyişməsini təmin edirik.
Çünki mənim uşaqlarım var, bir çoxunuzun da uşaqları var. Biz istəmirik ki, onlar yalnız kölə kimi yaşamaq məcburiyyətində
olduqları, ya da transhumanizmin onların artıq yaşamaq hüququnu əlindən alıb məhv edilməsini tələb etdiyi bir dünyada böyüsünlər.
Beləliklə, biz nəyisə köklü şəkildə dəyişməsini istəyirik.
Və buna görə də alternativ media və ya senzura kimi xoşagəlməz mövzuya gəldikdə, insanlar həmişə deyirlər ki,
bu yalnız bizim problemimizdir. Bu hər kəsin problemidir.
Əgər senzura varsa və alternativ media yoxdursa, insanlar məlumat əldə edə bilməzlər.
Və sonra onlar öz fikirlərini formalaşdıra bilmirlər.
Əgər biz sərbəst media istəyiriksə, bizə sərbəst vətəndaşlar, sərbəst, azad edilmiş siyasət lazımdır.
Onlar bir-birinə bağlı qablar kimidir. Və biri olmadan digəri mümkün deyil.
Və mediada irəliləyiş əldə etməklə biz cəmiyyətdə də irəliləyiş əldə edirik.
Cəmiyyət inkişaf etdikcə siyasi güc münasibətləri də dəyişir.
Çünki yalanlar həqiqətlə toqquşanda, axırda kimin qalib gələcəyini bilirik.
Və əlbəttə ki, əvvəlcə sadəcə keçmişdə məni şəxsən maraqlandıran və ya bu gün də maraqlandıran
mövzuları öyrətmək və ya müzakirə etmək istəyirsiniz.
Mən buna toxunuram və dərhal YouTube və bu platformalardan qarşı küləklər və təzyiqlər
gəlir. Amma davam etmək və təslim olmamaq açardır.
Və bu çox, çox çətindir. Amma bu gün bu konfransda görürəm ki, bu mümkündür.
Əlbəttə, daha çox gəncin bu addımı atıb fikirlərini açıq şəkildə bildirməsi, ya da ən azı
fikirlərini ifadə etməyə cəsarət etməsi daha yaxşı olardı.
Hələ də mənim tapdığım əla termin olan əsas kütləvi informasiya vasitələrinin düşüncə
həbsxanasında tələyə düşmüş insanlara necə çata bilərik?
Mən inanıram ki, düşüncə həbsxanasına əlavə olaraq insanların ikinci bir həbsxanası var: rifah
həbsxanası. Bu da bu gün bir neçə dəfə qeyd olunub.
Tədqiqatlarımda, məsələn, insanların gündəlik xəbərləri izləməyi niyə dayandırıb AUF1-ə
keçdiklərini araşdırmışam. Cavab nisbətən sadədir.
Şəxsi təcrübə ilə rəsmi nəqliyyat arasında həmişə bir fasilə olmalıdır.
Rəsmi narativ şəxsi təcrübə ilə üst-üstə düşmədikdə, insanlar Golan və ya başqa yerlərdə əlavə məlumat axtarmağa başlayırlar.
Getdikcə daha çox insan bu pozuntuları gündəlik həyatlarında yaşayacaq.
Və sonra sizin kimi təkliflərin, səhnədəki bütün təkliflərin mövcud olması yaxşıdır,
çünki məhz orada insanlar cavab tapacaqlar.
Beləliklə, burada da sadəcə irəliləmək və reallığın, beləliklə də zamanın bizim tərəfdə olduğuna inanmaq məsələsidir.
İqtisadi göstəricilər göstərir ki, gələn il, yəni 2025-ci ildə inanılmaz dərəcədə böyük iflas dalğası
gələcək, özü ilə kütləvi işsizlik və s. gətirəcək.
Çox şok edici hadisələr gələcək, biz özümüzü hazırlamalıyıq, möhkəm dayanmalıyıq, hazır olmalıyıq, qaranlığa
çıxan axtaranlar üçün işıq mənbəyi kimi tanınmalıyıq.
Və məhz buna görə. Biz həqiqətən GEZ mediasını axşamlar könüllü əsasda, öz resurslarından istifadə edərək və öz maraqlarını
güdərək işləməyə sövq etməliyik. O zaman biz bərabər şərtlərdə olarıq və insanların
həqiqətən nə ilə maraqlandığını görə bilərik.
Əvvəldən etibarən öz serverlərimizə və infrastrukturumuza güvəndik, amma başqalarına da eyni şeyi etməyə imkan vermədik
və inanıram ki, hər kəs öz mızrağını tapıb mərkəzləşdirilməmiş sistemlərini qursaydı, bu daş Qoliyatı devirə bilərdi.
Və sonra bir-birinizlə şəbəkələşir, federasiya qurur, bir-birinizi tapır, mərkəzləşdirilməmiş şəkildə.
Amma demək istəyirəm, indi necə başlaya bilərsiniz: yerli şəbəkələşmə – əlbəttə ki, bu açar sözdür, həqiqətən insanlara
müraciət edib deyin ki, dostlar, siz yerlərdəyisiniz, bizə məlumat verin, ən yaxşı ekspertlərə
ehtiyacımız var, ən yaxşı məlumatlara sahib olmalıyıq.
Mən həmçinin deyirəm ki, peşəkarlıq və sairə tamamilə vacib və zəruridir.
Digər tərəfdən, əgər həqiqətən ən yaxşı məlumatlara və ən yaxşı ekspertlərə sahibsinizsə, o zaman biz digər istehsallara
və s. investisiya qoyanda ən qeyri-peşəkar proqramların milyonlarla tamaşaçı cəlb etməsinə həmişə heyrətlənirdik.
Biz həmçinin tammetrajlı filmlər, kinofilmlər çəkirdik, hamısını könüllü şəkildə edirdik və bizi kinoteatrlardan
və s. daim qovurdular, bu böyük zəhmət tələb edirdi.
Və sən əlavə olaraq başqa şeylər də istehsal edirdin, amma onda o müəyyən bir şey var idi, sonra
insanlar onu istədilər, ona ehtiyac duyurdular.
Burada daha çox tarazlıq və ədalət əldə etməzdən əvvəl biz sadəcə bütün vasitələri tükəndirməliyik və yerli şəbəkələşmə burada
mütləq üstünlükdür, biz bunu gələcək üçün əsas strategiya hesab edirik. Mümkün qədər uzun müddət mərkəzləşdirilmiş
serverlərdən, sosial mediadan istifadə etməliyik.
Biz daim yeni strategiyalar, yeni yanaşmalar, yeni metodlar qəbul edir, hansı sosial medianın hansı senzuraya necə
reaksiya verdiyini, harada hələ də nəyin işlədiyini müzakirə etdiyimiz işçi qrupları yaradırıq.
Biz bütün cəbhələrdə aktiv qalmalıyıq, amma yerli əlaqələr qurmaq, insanları şəbəkəyə cəlb etmək, onları anonimlikdən çıxarıb
demək: "Hey, sən orada və orada yaşayırsan, tədbirə gedəcəksənmi, şəkillər çəkəcəksənmi, onları bura göndərəcəksənmi?"
Biz irəliləməliyik və sonra peşəkarlıq artə bilər.
Amma dəfələrlə, əlinizdəki vasitələrdən istifadə edib tam gücünüzlə irəli gedin.
Mən bu tezisi elə başlanğıcdan bəri müdafiə edirəm və başlanğıcdan bəri deyəndə 2005, 2006-cı illəri nəzərdə tuturam,
YouTube yaradılan vaxtı. Biz oradayıq, elə başlanğıcdan, ona görə də bu məsələdə bir az inadkaram, düzünü desəm.
Özümə bu böyük bazardan uzaqlaşdırılmağa imkan verməyəcəyəm.
Orada elədir: əgər bir məhsulu satmaq istəyirsənsə, bazara gedib onun haqqında qışqırırsan, sonra da satırsan.
Amma kimsə gəlib desə ki, yox, yox, sən əşyalarını yalnız ən ucqar küncdə, arxa küçədə sata bilərsən, mən buna
razı olmayacağam, çünki bu ədalətsiz rəqabətdir. Və mən israr edirəm ki, şərtlər hər kəs üçün eyni olsun.
Amma dediyim kimi, mən inadkarıyam. Bu bizə bir neçə dəfə baş verib.
Biz 2024-cü ilin əvvəlində YouTube-da sıfırdan yenidən başladıq.
Və mən həmçinin inanıram ki, biz bunu mütləq etməliyik, çünki məhz orada bizə çatmaq
lazım olan insanlar var ki, nəsə dəyişə bilsin.
Həmişə eyni balonu oynasaq, bu kömək etmir.
Sonra kölgə qadağaları var, bizim nömrəli ən böyük kanalımız, 280 000 abunəçisi.
Oraya video yüklədiyim zaman məzmunun dəqiq olub-olmamasının heç bir əhəmiyyəti yoxdur, elə
dediyiniz kimi, o, 2000–3000 klik alır və iş bitir.
Əgər YouTube bir gün radikal addım ataraq süni intellekt vasitəsilə hər kəsi platformadan daimi olaraq
qadağan etməyə qərar versə, o zaman istehlakçılar da yeni alternativlər axtarmağa məcbur olacaqlar.
İnsanlar əylənmək istəyirlər, çörək və tamaşalar. Təəssüf ki, elədir.
Biz bu alternativ balonda bunu tamamilə nəzərə almamalıyıq.
Mən inanıram ki, sosial və siyasi dəyişiklik üçün bu media orqanlarının da ləğv edilməsi tamamilə vacibdir.
Bu bataqlıqdır. Onu islah etmək mümkün deyil. İkincisi senzürdür.
Əgər qanunlardan danışırıqsa, senzuranın qanunla qadağan edilməsi vacibdir.
Censura nədir? Censura yalnız bizi rəqabətdən kəsib ayırmaq deyil. Xeyr, biz bunu koronavirusla gördük. Censura öldürür.
Sansür öldürür. Çünki son iki il ərzində bizə çoxsaylı tamaşaçılar müraciət edib deyiblər ki, əgər proqramınızı
görmüş olsaydım, özümə bu zibili qəbul etməyə icazə verməzdim.
Və indi bunun nəticəsində xəstələnmişəm, ya da mənə əziz olan birini itirmişəm. Mənə heç bir izah verilməyib.
Mən bunu Google-da yazdım: Peşləndirmə təhlükəlidir.
Mən yalnız Böyük Britaniya hökumətinin veb-saytını və Vikipediyanı tapdım, orada deyilir ki, təhlükəsizdir və
peyvənd sizi qoruyur. Və min dəfə Lauterbach videosunu.
Beləliklə, senzura var. Gələcəkdə bu, yardım göstərməmək kimi qiymətləndirilməlidir.
Əgər avtomobil qəzası yanından keçib sadəcə gülsəm, kömək etmədiyim üçün məni məhkəmədə mühakimə edə bilərlər.
Və media və ya Silikon Vadisi korporasiyaları senzura tətbiq etdikdə, onlar insanları
həyati vacib məlumatlardan məhrum edə bilərlər.
Bu ciddi şəkildə qadağan edilməlidir, yoxsa sərbəst bazar bunu tənzimləyəcək və biz
onları yenə də qovacağıq. Amma məhz bu problemdir.
İnqilabı fərdi addımlarla xəritələmək olmaz, amma uzaq gələcəkdə senzura olmamalı və dövlət
vəsaitləri yalnız bir tərəfə ayrılmamalıdır.
Bu sabahın demokratiyasıdır.
Getdikcə daha çox insan AB-nin indiki vəziyyətini demokratiyanın simulyasiyası kimi qəbul edir: demokratiya yüksək dərəcədə tərif
olunur və hörmətlə qarşılanır, lakin əslində həyata keçirilmir.
Qərbdəki woke elitalar və onların kütləvi informasiya vasitələri iddia edirlər ki, yalnız onlar demokratiyanı təmsil
edirlər. Və onların demokratiyası hər zaman müdafiə olunmalıdır.
Eyni zamanda, getdikcə daha çox insan azadlıqdan məhrumluq, dövlət təqibi və təzyiqlərlə üzləşir.
Dövlət tez-tez güclülərin müdaxiləçi aləti kimi qəbul edilir.
Artıq bütün səlahiyyətin onlardan – xalqdan – gəlməsi nəzərdə tutulan insanlar haqqında heç bir qeyd yoxdur.
Mən qəti əminəm ki, cari vəziyyəti təsvir etmək üçün biz çoxsaylı dövlət çevrilişi və hakimiyyət
ayrı-seçkiliyinin genişmiqyaslı çöküşü ilə üzləşirik.
Və biz pis niyyətli bir rejimlə üz-üzəyik, onun pis niyyəti isə mənim fikrimcə əhalinin əksəriyyətinə görünmür.
Və buna görə də mən ən son nəşrimizdən, Gegendruck-dan sitat gətirirəm:
Zərərli hakimiyyət klanı açıq-aşkar yalanlar, kütləvi korrupsiya və senzura, hər yerdə yayılan təbliğat, qanunun davamlı
pozulması, müharibəçilik və istənilən müxalifətə qarşı davam edən dövlət hücumları vasitəsilə hakimiyyətini qoruyur.
Nəticədə hökumətlər, korporativ iqtisadiyyatlar və anonim bürokratiyalar getdikcə
şəbəkələnmiş cinayətkar siyasi təşkilatlara çevrilir.
"Kriminokratiya" termini postmodernizmin dəhşətli hökmran sindikatını kifayət qədər münasib
şəkildə təsvir etmək üçün istifadə oluna bilər.
Və biz əvvəl heç vaxt demokratiya yaşamamışıq, ona görə də onu ilk növbədə öyrənməliyik.
Mənim üçün bu gün demokratiya qısaca mövcud olan bütün münasibətləri tərsinə çevirmək deməkdir. Bu isə hər şeyi
yenidən öyrənmək, hər şeyi yenidən məşq etdirmək deməkdir.
Və ilkin çıxışımı yekunlaşdırmaq üçün demək istəyirəm ki, biz son illərin cinayətlərini sənədləşdirməliyik.
Çünki sistem yıxılacaq, ümid edirəm ki, yıxılacaq, , bizə rejim cinayətlərinə dair sənədlər mərkəzinə ehtiyac olacaq.
Əgər yeni cəmiyyətə irəliləmək istəyirsinizsə, bu vacibdir, çünki köhnə quldurlar və cinayətkarlar, yəni
təşkilatlanmış cinayətkarlar qanunun aliliyinin çərçivəsində müəyyən şəkildə məsuliyyətə cəlb edilməlidirlər.
Prinsipcə, Almaniyada və ya Avstriyada olan qaydalar və tənzimləmələr, yəni 1923-cü və 1928-ci illərin konstitusiyalarımız
və ya 1949-cu il Almaniya Əsas Qanunu, çox yaxşıdır.
Beləliklə, onlar yaxşı düşünülmüşdür və demokratiya üçün məntiqli qaydalar müəyyən edirlər.
Lakin son illərdə, hətta onilliklərdə gördüyümüz kimi, bu tədbirlər burada artıq qeyd olunan
eroziyanın qarşısını almaq üçün kifayət etmir.
Və bu qaydalar dəstini zəiflətmək üçün müxtəlif yanaşmalar var, ya da daha doğrusu, biz onları görə bilmirik, seçə
bilmirik, idarə edə bilmirik, lakin onlar iradələrini bizə qəbul etdirmək üçün onlardan istifadə edirlər.
Və burada sabahkı demokratiyanın iki xüsusilə vacib aspektini görürəm.
Biri odur ki, siyasətçilər bir daha xalqın həqiqi nümayəndələridir. İndi bu çox aşkar səslənir.
Lakin bu gün siyasətçilər bütün maraqları təmsil edir, dərman sənayesinin, müxtəlif gizli xidmətlərin və
xarici gizli xidmətlərin maraqlarını üstün tuturlar.
Və bu bitməlidir. Və bir dəfə o xalqın nümayəndəsi olduqda, o yalnız xalq, yəni suveren qarşısında məsuliyyət daşıyır.
Və insanlar öz güclərinin fərqində olmalıdırlar.
İkinci komponentin mənası budur: . Bizə yenidən adını haqq edən, sadəcə son istehlakçılar olmayan vətəndaşlar lazımdır.
Və bu vətəndaşlar da sonra özlərini məlumatlandırmalıdırlar. Və bu, cəngəllik
düşərgəsindəki əyləncə proqramından da kənara çıxır.
Horst Seehofer əlavə edərdi: "Qərarları verənlər seçilmir, seçilənlərin isə qərar verməyə heç nəyi yoxdur,"
o, o vaxt kameralar qarşısında möhtəşəm şəkildə demişdi.
Nobel Sülh Mükafatı Avropa İttifaqına verildi, indi Rusiyaya qarşı müharibəyə hazırlaşır, ya da dronu öldürən Barack Obama-ya.
Biz mütləq bir simulyasiyada yaşayırıq.
Mən inanıram ki, bu mümkündür və bununla missiya bəyanatımı yekunlaşdırıram: məsuliyyət daşıyan siyasətçilər məsuliyyət
yükü altına düşəndə xalqın nümayəndələrinə çevriləcəklər.
Bu gün primitiv xalqlarda, əgər başçı xalqını yanlış müharibə və ya buna bənzər bir şey qəbul etdirməklə qurban edirsə,
onu baş kəsirlər; məsələn, Amerika yerliləri arasında belədir.
Məsuliyyət var. Və siyasətçi icma üçün zərərli bir iş görərsə, cavabdehlik olmalıdır.
Biz mədəniyətli xalqıq və heç kimin başını kəsmirik, heç kəsi də kranlardan asmırıq. Amma o cəzalandırılmalıdır.
O, əmlakı ilə məsuliyyət daşımalıdır. Bu düzgün ola bilməz.
Məhkəmə hakimiyyətinin müstəqilliyi, dövlətin maraqlarından azaddır. Bu nə deməkdir?
Mənim üçün bu o deməkdir ki, ədalət sistemi dövlətin qanun pozuntularını, qanun pozuntularını, konstitusiya
pozuntularını və bəlkə də cinayət məcəlləsinin pozuntularını həqiqətən araşdırmalı və cəza tətbiq etməlidir.
Yalnız o zaman müstəqil məhkəmə hakimiyyətinə sahib olduğumuzdan əmin ola bilərik ki, məhkəmələr həqiqətən dövlətə yaxından
nəzarət edir, çünki dövlət öz səlahiyyətlərindən sui-istifadə edə və ya konstitusiyaya, beləliklə
də vətəndaşlarının mənafelərinə xəyanət edə bilər.
Belədir. Sizin işiniz bunu göstərir. Çoxsaylı işlər bunu göstərir.
Demək olar ki, hamımız bununla müəyyən dərəcədə təsirlənirik.
Əlbəttə ki, hər şeydən əvvəl, təsirli miqyası ilə koronavirus pandemiyası məhz bunun baş vermədiyini göstərir.
Bəli, sualı Michael Ballweg-ə ötürək.
Bəli, mən buna bir şey əlavə etmək istədim, çünki bu çox vacibdir. İradsalılıq yalnız qaranlıqda baş verə bilər.
Və məncə, bir çox insan cinayət məhkəməsinin necə işlədiyini bilmir.
Cinayət məhkəmə iclasları ictimaiyyətə açıqdır, lakin onlar nə yazılı şəkildə qeyd olunur, nə də protokollaşdırılır.
Beləliklə, bu bütün prosesdə heç nə sənədləşdirilmir. Və bu, ixtiyariyyə qapılarını açır.
Beləliklə, əgər biz həqiqətən müstəqil məhkəmə hakimiyyətinə sahib olduğumuzu deyiriksə, onda onu da nəzarətdə saxlamalıyıq.
Və bu, ümumi ictimaiyyət tərəfindən ən yaxşı şəkildə nəzarət olunur.
Məsələn, mənim kimi məhkəmə işini ictimaiyyətə yayımlamamaq üçün heç bir səbəb yoxdur.
Əvvəla, əlbəttə ki, baş verənləri faktiki vəziyyətdə qeydə almaq, sonra nəzərdən keçirilə bilməsi
üçün. Bu, insanlara nəzarət funksiyası da verir.
Almaniyada da heç vaxt müstəqil məhkəmə hakimiyyəti olmayıb.
Məsələn, hamımızın bildiyi kimi, məhkəmə hakimiyyəti həmişə hibrid bir qurum olub.
Bütün dövlət prokurorları göstərişlərə tabe olur və məhz burada ilk problem yatar.
Və bu o deməkdir ki, yalnız bu quruluş onlara müstəqil məhkəmə hakimiyyəti qurmağa imkan verməyəcək.
Sonra reaksiyaçı məhkəmə hakimiyyətindən müstəqil.
Mən əvvəllər yanıb qalmışam; mən hüquqşünas ailəsindən gəlirəm.
Mən bu insanların necə olduqlarını bilirəm və atamın dediyi yeganə məntiqli şey bu idi ki,
məhkəmə ədalətdən yox, hökm almaqdan ibarətdir.
Nöqtə. Əla cümlədir, düzdür.
İnqilab, xüsusən də zorakı inqilab, açıq-aydın rədd edilməlidir. Həyat hörmətlə qarşılanmalıdır.
ABŞ zorakı müharibə aparan dövlət və silah istehsalçısından başqa bir şey deyil.
Və Mike Lofgren, uzun illər parlament köməkçisi olmuş və bütün bu yeri içindən-dışına tanıyan.
O, "Dərin Dövlət" kitabını yazdı. Kitabda o göstərdi ki, orta hesabla millət vəkili
vaxtının ən azı 40–50%-ni vəsait toplamağa sərf edir.
Və bu demək olar ki, yalnız silah şirkətləri vasitəsilə baş verir. Sonra isə ABŞ-ın niyə bu qədər müharibə
istəyən bir ölkə olduğunu düşünməyə başlaya bilərsiniz.
Yalnız öz ideologiyamızdan deyil, "Biz birinci olmalıyıq."
Bunu mövcud xarici və təhlükəsizlik siyasəti, habelə kəşfiyyat sənədlərinin hamısında oxuya bilərsiniz.
Və milli təhlükəsizlik proqramlarından və bəyanatlardan dəfələrlə belə çıxır ki, biz birinci olmalıyıq.
Dünya özünü bizə yönəltməlidir və s. Belə düşünən hər kəsin gündəliyində artıq müharibə var.
Və buna görə də bizə bu cür demokratiya heç lazım deyil, çünki bu demokratiya deyil. Bizə tamamilə yeni prosedurlar lazımdır.
Axı kim, deyəsən, əslində qərar verməlidir, bəlkə də rəhbərlik etməli, istiqamətləndirməli və ya idarə etməli?
Mən dünya nizamına, şuraya, ali şuraya qarşı deyiləm, əgər o, bizim ən yaxşı maraqlarımız naminə
fəaliyyət göstərən ən yaxşı insanlardan ibarətdirsə.
Əgər onlar günahsızdırlarsa, əgər onlar ağıllıdırlarsa, əgər onlar təcrübəlidirlərsə, əgər onlar həyatları boyu
həqiqətən şərəfli, ağıllı, təcrübəli, insanpərvər kişi və qadın olduqlarını nümayiş etdirmişlərsə.
Ən yaxşılar, həqiqətən də ən yaxşılar, azadlıq, sülh və rifah maraqları naminə əsas qərarları verənlər, əlbəttə.
Amma bu ən yaxşı insanlar da bunu edəcəklər.
Beləliklə, mən mütləq bir şura, dünya şurası ideyasını müdafiə etmək istərdim, əgər – və
bu şərtdir – onlar həqiqətən ən yaxşıdırlarsa.
Və bu, ora çatmağın ən uzun yoludur.
Çünki əslində yenidən öyrənməli olduğumuz, və bu mənim son arqumentimdir, hörmət, ləyaqət, nəzakət və yaxşı əxlaqdır.
Burada yer yoxdur, mən gəlirəm, hər halda – Almaniya avtomagistrallarında da, başqa hər hansı yolla da
– bu danışıla bilməyəcək nəzakət tənəzzülü, əslində ən yaxşıların hökm etmədiyinin göstəricisidir.
Və əgər onlar ən yaxşıdırlarsa, özümü onların bacarıqlı əllərinə etibar etməkdən çox məmnun
olaram, çünki hamımızın kifayət qədər işi var.
Və kiçik dairələrimizdə, kiçik cəmiyyətlərimizdə, kiçik və ən kiçik vahidlərimizdə – ailədə, peşədə, icmada, şəhərdə, ölkədə,
millətdə – hər halda etməli olduğumuz kifayət qədər işimiz var.
Bir dövlət və cəmiyyət necə həqiqətən məsuliyyətli vətəndaşlar yetişdirə bilər?
Gəlin sadəcə qanadakı cənab Şöninglə başlayaq.
Bəli, ilk növbədə demək lazımdır ki, tibbi diaqnoz kimi bizdə demokratiya ümumiyyətlə yoxdur; bizdə
oliqarxiya var. Xüsusilə Almaniya Federal Respublikasında.
Əslində onları kimlərin yaratdığını – Adenauer və McCloy ailələrinin – nəzərdən keçirsəniz, necə daha yaxşı edə bilərik?
Seçkiləri və lotereyaları birləşdirərək daha yaxşı edə bilərik. Həm də nə varsa onu da deyərək.
Və mən həmçinin Ulrich Mies-ə bunu aydın şəkildə ifadə edib burada təşkilatlanmış
cinayətkar olduğumuzu deməsinə görə çox minnətdaram.
Məsələn, Beate Bahner də bunu məhkəməyə verir və hüquq dövlətinin qaydalarını bərqərar etməyə çalışır. Bizdə isə bu yoxdur.
Amma seçkilər və lotereyalar arasında tarazlıq yaradaraq, lotereya sistemi ilə əminəm ki, onu təkmilləşdirib praktik edə bilərik.
Və biz buna doğru çalışmalıyıq.
Əgər biz bu saxtakar fiat pulun mürəkkəb faizi problemini də həll etsək, çox-çox daha çox əlavə dəyər qalacaq.
Və sonra insanlar – əlbəttə ki, bu yalnız bir vizyondur – doğru, yaxşı və gözəl olanlara həsr etmək
üçün inanılmaz dərəcədə daha çox vaxt tapardılar.
Və məhz buna doğru çalışırıq, çünki o zaman məsuliyyətli vətəndaşlarımız olacaq və biz qədim Afina kimi
olacağıq, orada həqiqətən məsuliyyətli insanlar lotereya yolu ilə də məsuliyyət götürə bilərlər.
Və mən inanıram ki, biz bu istiqamətə yönələ bilərik və bəzi möhtəşəm inkişaflar var; sadəcə işə davam etməliyik.
Almaniyanın dövlət borcu indi 2,5 trilyon avrodan çoxdur.
Yüksək enerji qiymətləri Avropa şirkətlərinin rəqabət qabiliyyətini və sənaye istehsalını təhlükə altına alır.
Planlaşdırılan rəqəmsal avro vətəndaşların maliyyə azadlığını təhlükə altına alır.
Sabahın insanları azad və müstəqil saxlayan monetar və iqtisadi sistemi necə görünə bilər?
Bu gün bunu aşağıdakı qonaqlarla müzakirə edəcəyəm.
Sabahın pul-kredit və iqtisadi sistemi necə olmalıdır? Vaxt tükənir.
Beləliklə, hər şeydən əvvəl sabahın pul-kredit və iqtisadi sistemi dövlət iştirakını
azaldmalı və bir neçə çox sadə sütunda əsaslanmalıdır.
Yəni, insanların azad olması və sərbəst şəkildə hərəkət edə bilməsidir.
Bu, ümumi milli məhsulun 10%-dən çoxunu istehlak etməyən zəif bir vəziyyəti əhatə edir.
Sadələşdirilmiş qanunvericilik, bu sayədə biz mövcud qanunların 99%-ni ləğv edə bilərik.
Dövlətin pulu müxtəlif yollarla, xüsusilə inflyasiya vasitəsilə bizdən əlindən almaq üçün
artıq istifadə edə bilmədiyi bir pul sistemi.
Əslində yalnız bir qızıl təminatlı sistem var; Bitcoin-ə baxmayaraq başqa heç birini görmürəm.
Və əslində insanlara özləri üçün doğru olduğunu düşündükləri şeyi etməyə imkan vermək.
Siyasətçilərin bizim üçün nəyin yaxşı olduğunu bizdən daha yaxşı bildikləri fikrinə son. Elə bu.
Mən əlavə edərdim ki, mən inanıram ki, maliyyə özünüidarəetməsi yeni pul sisteminin ən vacib xüsusiyyəti olmalıdır.
Biz maliyyə müstəqilliyimizi heç kimə verməməliyik.
Və məhz bu, hazırda qarşılaşdığımız şeydir.
Beləliklə, biz rəqəmsal mərkəzi bank pulunun tətbiqi ilə üz-üzəyik.
Və bu o deməkdir ki, başqası bizim nə etməyə icazəmizin olduğunu və nə edə biləcəyimizi qərar verir.
Bu o deməkdir ki, biz öz müqəddəratımızı itiririk. Mənim üçün bu, növbəti mərhələdə vacib olacaq əsas məqamdır.
- Və növbəti maliyyə sistemi, yaxud müxtəlif sistemlər dominant valyuta yarada bilməməlidir ki, sanksiyalar
nəhayət sona çatsın – hər kəs sülh və sakitlik şəraitində istehsal edə və işləyə bilsin.
Bu, hazırda mənim üçün qlobal perspektivdən ən vacib şeydir.
Mənim fikrimcə, hər şeyi olduğu kimi saxlamaq – dövlət müdaxiləsini azaltmaq və s. olsa da – məqsədəuyğun
deyil, amma biz hamımız yalnız sərbəst bazarlarla işləyən, it-itə dişləyən rəqabət cəmiyyətində davam edirik.
Amma mən daha çox bu cür kooperativ kapitalizmdən danışıram, burada kooperativ tərkib sadəcə daha çox vurğulanmalıdır.
Bir çox alim artıq araşdırıb və aydın sübut edib ki, əməkdaşlıq sayəsində eyni səylə daha çox ümumi məhsul əldə
edə bilərik – başqa sözlə, hər kəs üçün daha çox rifah.
Yaxud bu günkü nəticəni xeyli az səylə əldə etmək.
Və sonra sadəcə özünüzə soruşmalısınız: tam ehtiyat bankçılığına ehtiyacımız varmı? O, hər
hansı formada olsa belə, təmin edilməlidirmi?
Pul kütləsi ilə bağlı bu belə doğrudurmu?
Faiz üçün pul əslində haradan gəlir?
Beləliklə, əsas nəticə çoxsaylı səviyyələrdə bir paradigma dəyişməsidir.
İqtisadiyyat və maliyyə bütün mənzərənin yalnız çox kiçik bir hissəsidir, baxmayaraq ki, çox vacibdir.
Əgər mən İqtisadiyyat və ya Maliyyə naziri olsaydım, öz tədbirlərimi irəli sürməzdim, əksinə
böyük maarifləndirmə kampaniyası başlatardım.
Mən bir zamanlar Henri Fordun belə bir sitatına istinad etmək istərdim: "Əgər insanlar pul-kredit sistemini
başa düşsəydilər, sabah səhərə qədər inqilab baş verərdi."
Mən inanıram ki, əksər insanların belə bir pul sisteminin necə işlədiyini heç bir təsəvvürü yoxdur və mən iki əsas istiqamətə
yönəlmiş böyük bir maarifləndirmə kampaniyası başlatardım.
Mən insanlara izah edərdim ki, İkinci Dünya Müharibəsindən bəri mövcud olan indiki pul sistemi bir valyuta –
ABŞ dolları – tərəfindən hökmranlıq edilir və əksər insanlar bunun fərqində belə deyillər.
Və ikincisi, hazırda bu pul-kredit sistemini qoruyan mərkəzi banklar arxa planda fəaliyyət göstərən özəl təşkilat – yəni
hazırda həm Federal Ehtiyat, həm də Avropa Mərkəzi Bankına əsas məsləhətçi kimi çıxış edən BlackRock – tərəfindən idarə olunur.
Məncə, bu yolla əvvəlcə insanlara bütün məsələni başa düşməyə və qərar qəbul etmə
prosesində həqiqətən söz sahibi olmağa imkan verərəm.
Mən inanıram ki, pulun fiziki dəyərə bağlanması olduqca faydalıdır.
Biz rəqəmsallaşma dövründə yaşayırıq və bu kriptovalyutaların hamısı bizə getdikcə daha tanış olur.
Mən bunu böyük risk hesab edirəm, çünki nəhayət kriptovalyutalar sadəcə məlumat qeydidir, yəni onların fiziki dəyəri yoxdur.
Və məlumat rekordu yalnız insanlar onu pul kimi tanıdıqları müddətcə dəyərlidir.
Mən Bitcoin mövzusunda şübhəçiyəm – geniş şəkildə məlum olduğu kimi – sadəcə ona görə ki, Bitcoin mənim üçün
həmişə qabağında kimsə oturub onu açmağa çalışan bir seyfdir.
Və çox səy göstərdikdən sonra o, müvəffəq olur. Qapını açır və içəridə nə tapır? Heç nə. Tamamilə heç nə.
Mən həmçinin inanıram ki, Dirk Müller bir neçə il əvvəl Bitcoin-in sadəcə Troya atı olduğunu söylədiyi zaman tamamilə yanılmayıb.
Məncə, Bitcoin-in dünyaya gəldiyi vaxtı nəzərdən keçirəndə müəyyən şübhələr yaranır.
Bitcoin 2007/2008-ci illərin qlobal maliyyə böhranından qısa müddət sonra, 2009-cu ildə yaranıb.
O vaxt müəyyən mərhələdə yeni pul sistemi, yəni rəqəmsal mərkəzi bank pulu tətbiq etməyə böyük maraq var idi.
O zaman bu tədricən aydın olmağa başladı.
Və buna nail olmaq üçün gəncləri rəqəmsal pulu mümkün qədər qəbul etməyə hazırlamaq xüsusilə vacib idi.
Və məhz o vaxt Bitcoin bu rolu yerinə yetirdi. Çox sayda insan, xüsusən gənclər, Bitcoin qatarına qoşuldular.
Və biz son vaxtlar Bitcoin ilə bağlı çoxlu spekulyasiyaların olduğunu görmüşük.
Bir çox insanın anlamadığı odur ki, Bitcoin demokratik valyuta deyil.
Çünki Bitcoin-in 91 faizi iri investorların əlindədir. Yalnız 9 faizi orta gəlirli insanların əlindədir.
Yalnız bu göstərir ki, bu valyuta əlbəttə ki, iri investorlar tərəfindən bir istiqamətə və ya digərinə hərəkət etdirilə bilər.
Və mən Ernst Wolff ilə razıyam ki, əgər bu bitkoinlərin 91%-i bir neçə nəfərin əlindədirsə və ya iri investorlara
məxsusdursa, o zaman etimad yaratmaq çox, çox çətindir.
İkincisi isə odur ki, Bitcoin yalnız kod sındırılmadıqca mübahisəsiz və yeganə olaraq qalacaq.
Lakin hesablama gücü kodu açmağa kifayət edəcək səviyyəyə çatması yalnız zaman məsələsidir.
Və əgər Bitcoin-in kodunu deşifrə etmə üsulu üzrə patentlər artıq verilibsə, onda kimsənin bunu
həqiqətən deşifrə etməsi yalnız zaman məsələsidir.
Və sonra Bitcoin-in həqiqi olub-olmadığını düşünmək əslində köhnəlmiş olur. Çünki o zaman mən onu da vurula bilərəm.
Beləliklə, hər kəsə söz verdiyim bu məhdudiyyət sadəcə boş vəddir. Əvvəlcə buna əməl etmək lazımdır.
Bu gün bu, geniş yayılmış biznes modelidir. Fiat pulla borca batırsınız, pulun dəyərini itirəcəyini tam yaxşı bilə-bilə.
Pulun dəyərinin azalması qəti ödəmə komponentidir, beləliklə aktivlər alınır və sərvət toplanır.
Beləliklə, insanlar tamamilə soyuldu, çünki sadə bir mühasibat yazısı ilə siçanın kliklənməsi ilə pul yaratmaq mümkündür.
Və bu 1970-ci ildən bəri belədir. Rəsmi qızıl təminatı 1971-ci ildə ləğv edildi və o vaxtdan bəri pul heç bir təminat olmadan
və əvvəlcədən yaranmış əmanətlər olmadan istehsal olunur.
Bu o deməkdir ki, o istehsal olunur və sonra əvvəlcə emal edilməlidir.
1970-ci ildə Almaniyada orta əməkhaqqı təxminən 5,000 avro ekvivalentində idi.
İndi təxminən 30 000-ə, yəni təxminən 475 faizə çatmışıq. Lakin bu gün siz yalnız onun onda biri qədər qızıl əldə edirsiniz.
Bu o deməkdir ki, əgər qızıl hesablamasına görə hesablasaq, pul çap etmə yolu ilə əmək 90 faiz azaldı.
Dünyada gücün iki ən vacib aləti var: bir tərəfdən pul – biz bir neçə yüz və ya bir neçə min il ərzində "pul dünyaya
hökm edir" deyiminin tətbiq olunduğu cəmiyyətdən gəlirik.
Bundan qaçmaq mümkün deyil. Pul dünyaya hökm edib.
Bizim dövrümüzdə gücün ikinci vasitəsi də var, o da məlumatdır.
Beləliklə, bizim dövrdə sonsuz miqdarda pulu və sonsuz miqdarda məlumatı olan hər kəs, məsələn, Elon Musk kimi bir insan,
nəticədə inanılmaz dərəcədə böyük gücə malik olur, çox şeyi müəyyən edə bilir, digər insanların üstündə
durur və onların taleyini müəyyən etməyə kömək edir.
Və buna görə də mən konstitusiyanın yenidən işlənməsinə və pul və məlumatlarla bağlı
səlahiyyətin məhdudlaşdırılmasını əhatə etməsinə tərəfəm.
Yaxşı, mən hər hansı bir yanaşmaya çox, çox şübhə ilə yanaşıram ki, o, istənilən dövlətə – hətta əksəriyyət təşkil
etsə belə – zülmkar şəkildə hərəkət etməyə imkan versin.
Və haqqı ilə qazanılmış pulu əlindən almaq həmişə zülmdür.
Mən kimsədən bir şey alıram, sonra onunla nə edirəm?
Onda onu siyasətçilərə verəcəyəm. Yoxsa siyasətçilər onu alıb onunla müharibə aparacaqlar?
Daha da pis bir sosialist konsepsiyadır.
Məncə, burada fərdin yaradıcılığını və əldə edə biləcəyi nailiyyətləri məhdudlaşdıran
mərkəzi bir güc olmalıdır fikrindən uzaqlaşmalıyıq.
Məncə, patentlər və lisenziyalar bu dövrdə, xüsusən də İT sektorunda, çox zərərlidir, çünki bu gün startaplar
yaradan bir çox gənc bu patentləri və lisenziyaları pozduqları üçün çox tez bir zamanda divara dəyir.
Əgər onların yaxşı ideyaları varsa, onlar böyük şirkətlər tərəfindən tez bir zamanda ələ keçirilir.
Beləliklə, konkret bir təklif olaraq mən dünya miqyasında İT sektorunda patentlərdən və
lisenziyalardan imtina etməyi təklif edərdim.
Mən istəmirəm ki, dövlət öz üzərinə götürsün ki, sən nə edə biləcəyini və nə edə bilməyəcəyini diktə etsin.
Bu o deməkdir ki, mən Markus Kralla tamamilə razıyam və deyirəm ki, dövlət müdaxilədən tamamilə çəkinməlidir.
Bazar özü qərar verməlidir ki, hansı növ bunun üçün idealdır.
Əgər əşyalar əksəriyyət tərəfindən və ya müəyyən kritik kütlə tərəfindən istənirsə, orada xeyriyyə təşkilatları yaradıla bilər.
- Əgər belə olması nəzərdə tutulubsa, bu avtomatik olaraq baş verəcək. Amma dövlət bu
sahədə maksimum ehtiyatlılıq göstərməlidir.
Və sonra bu əsas həddən artıq hallar da baş vermir.
Biz sadəcə borcu ləğv etməliyik. O qadağan edilməlidir.
Amma bu günün vəziyyətinə baxsaq, Beynəlxalq Maliyyə İnstitutunun məlumatına görə, qlobal borc dünya üzrə
ümumi milli məhsulun təxminən 400 faizinə bərabərdir.
Beləliklə, hansı ilə baxdığımızdan asılı olaraq təxminən 400 faiz təşkil edir. Hətta aşağı faiz
dərəcələrində belə, bu heç vaxt ödənilə bilməz.
Bu baxımdan borc yaxşı fikir deyil. Biz həqiqətən ona vidalaşmalıyıq.
FED özəl banklara məxsus özəl bankdır, dövlət ona pul çap etmək üzrə qanuni monopoliya verib – heç bir kompensasiya ödənilmədən
– və bankların nəzarətini də monopoliya kimi ona həvalə edib.
Bu, dövlət-monopolist müəssisə mənasında bazar iqtisadiyyatını zəiflətməyə nail olmuş oliqarxik şəbəkədən başqa bir şey deyil.
Bazar iqtisadiyyatı baxımından deyərdim ki, belə bir şey aradan qaldırılmalıdır.
ABŞ-da ən yaxşı nümunə Silicon Valley Bank idi, ona iflas etməsinə icazə verildi ki, üzv bank, yəni Federal
Ehtiyatın mülkiyyətində olan JP Morgan bankı, onu ələ keçirsin.
Bundan sonra orada olan pis kreditlərdən – dəyəri azaldılmış bütün dövlət istiqrazlarından – narahat olmağa ehtiyac olmadığını
dedilər, çünki sizdə Federal Ehtiyatdan sonsuz dəstək var.
Bu o deməkdir ki, bu sistemdə korrupsiya dediyim zaman mən dövlət korrupsiyasını nəzərdə tuturam.
Və bu, zəruri düzəlişi həyata keçirməyə imkan verdi – Schumpeterin əsasən bununla demək istədiyi odur ki, təmizləyici
fırtına yaratmaq üçün zaman-zaman iflaslara da yol verməliyik.
Bu maliyyə sektorunda icazə verilmirdi, çünki o, həmişə sistemik əhəmiyyətli və ya başqa bir şey kimi qiymətləndirilirdi,
halbuki real iqtisadiyyatda – xüsusilə kiçik və orta müəssisələr arasında – bu həmişə icazə verilir.
Və bu düzgün deyil. Mən inanıram ki, bu ədalətsizlik həll olunmalı əsas məsələlərdən biridir.
Və sonra qeyd etmək istərdim ki, bazar iqtisadiyyatını çox şərəfləndirməməliyik.
Səhiyyə sistemini düşünəndə və ona bazar iqtisadçısı kimi yanaşanda özümə deyirəm ki, burada bir korporasiya idarə
etməliyəm. Korporasiya vasitəsilə çoxlu pul qazanmalıyam.
Mən səhmdarlarıma yaxşı dividendlər təklif etməliyəm. Və bunu səhiyyə sistemində necə təmin edə bilərəm?
Ən yaxşı yol insanları mümkün qədər uzun müddət xəstə saxlamaqdır: xəstə olduqları zaman onlara qısa müddətli yaxşılaşma
yaşamağa imkan vermək, lakin ümumilikdə onları müştəri kimi saxlamaq üçün mümkün qədər uzun müddət xəstə vəziyyətdə saxlamaq.
Məncə, məsələn, səhiyyə bazarı iqtisadiyyatının heç bir yeri olmayan bir sahədir.
Və sonra bizə həmçinin, bu ikinci məqamdır, həqiqi hüquq dövləti də lazımdır ki, onu ən azı qismən sual altına almaq istərdim.
Çünki bizdə tam müstəqil məhkəmə hakimiyyəti yoxdur.
Əgər məhkəmə hakimiyyəti göstərişlərlə məhdudlaşır və ya müəyyən dövlət təsirləri altında təsirlənə bilirsə, – təəssüf ki, artıq
bunun bir neçə nümunəsi var, təkcə cənab Ballweg və digərləri ilə deyil, həm də daha böyük qalmaqallarda – onda burada
sadəcə qəbuledilməz bir vəziyyət yaranır və bizə Əsas Qanun çərçivəsində belə bir şeyin baş verməyəcəyi vəd edilmişdi.
Və biz sadəcə ora qayıtmalıyıq.
Bunlar asanlıqla edə biləcəyimiz düzəlişlərdir və mən tam əminəm ki, onlar yaxın illərdə həyata keçiriləcək, çünki
insanlar indiki vəziyyəti getdikcə daha az qəbul edirlər.
Beləliklə, Silikon Vadisində Möhtəşəm Yeddilərlə işimiz var.
Bunlar Alphabet, Amazon, Apple, Meta, Nvidia, Tesla və daha bir şirkət olmaqla ümumilikdə yeddidir və onlar bu sahədəki
demək olar ki, bütün patentlərə və lisenziyalara sahibdirlər.
Onlar yalnız özlərinə fayda verəni edirlər, bütün bəşəriyyətə fayda verəni yox.
Və bu artıq çox təhlükəli bir həddə çatıb, çünki onların süni intellekt sahəsində biliyi var və süni
intellekt məsələsinə gəldikdə demək lazımdır ki, həqiqətən ciddi xəbərdarlıq əlamətləri mövcuddur.
Sadəcə xatırlatmaq üçün, Google-un baş inkişaf etdiricisi Jeffrey Hinton keçən il istefa verib
və hər şeyin artıq çox təhlükəli olduğunu deyib.
Eyni şey Google X-də marketinq şöbəsinin rəhbəri olmuş Mo Goddard üçün də keçərlidir. Bu gün o, İngiltərə boyunca səfər
edərək bütün auditoriyaları insanlığın süni intellekt sahəsində Frankenstein anına çatdığı mesajı ilə doldurur.
Sadəcə xatırlatmaq üçün, Dr Frankenstein bədii obrazdır, bədən hissələrindən insan yaradaraq ona həyat verən
həkimdir, ancaq birdən-birə görür ki, bu varlıq ondan daha güclü, daha ağıllı və həm də daha pis niyyətlidir.
Beləliklə, biz çox təhlükəli bir eşikdəyik.
Və mənim gördüyüm böyük problem odur ki, bu texnologiyanın inkişafı yalnız öz maraqları və öz
üstünlükləri ilə maraqlanan çox az sayda insanın əlindədir.
Sahibkarlar iqtisadiyyatı yenidən doğru yola qaytarmaq üçün hansı konkret addımlar ata bilərlər?
Sahibkarlar indi AUF1 tərəfindən həyata keçirilən təhsil fəaliyyətlərinin dəyərini dərk etməli və onların
davam etməsi və genişlənməsi üçün dəstək göstərməlidirlər.
Beləliklə, bu baxımdan bu istəksizlik, "onlar etsin, biz də öz işimizi görərik" mövqeyi aradan qalxmalıdır.
Biz hamımız eyni gəmidəyik və aramızda o qədər azıq ki, pulsuz yararlananların başqalarının
işini görməsinə icazə verməyə davam edə bilmərik.
Mən inanıram ki, kiçik və orta sahibkarlar cəmiyyətin həqiqi təməlini təşkil etdiklərini inamla nümayiş etdirməli və
insanların bu günün platforma iqtisadiyyatının əksinə olaraq, həqiqətən kiçik və orta sahibkarlardan alış-veriş
etməsinə və onlara xidmət göstərməsinə zəmanət verməlidirlər.
Bu isə getdikcə daha az iş yeri yaradır və əslində artıq demək olar ki, heç bir gənci təlim keçmir.
Sabahın azad dünyanın görüntüləri – bu möhtəşəm şüar altında Praqadakı Alternativ Dünya
İqtisadi Forumunun işıqlandırmasını davam etdiririk.
Sol sağa qarşı, yuxarı aşağıya qarşı, miqrantlar yerli sakinlərə qarşı.
Əhalinin əksəriyyəti totalitar koronavirus məhdudiyyətlərini tənqidi düşünmədən dözüb.
Uyğunluq müstəqil düşüncədən daha vacib idi.
Ümumiyyətlə, xüsusilə Almaniyada, uyğunlaşmağa inanılmaz təzyiq var.
'Yanal düşünən' termini demonizasiyası sərbəst ruhların kobud qüvvə ilə məhv edilməsinin simvoludur.
Akademiklərin sayı artır, amma müstəqil düşünənlərin sayı azalır.
Normdan kənar böyüklər təhsili kütlələr üçün tamamilə naməlumdur.
Bu, məktəbdə başlayıb hektik cəmiyyətimizdə bitən təhsil problemidir.
Fərdi artıq yük, stress, yandırılma riski, və demək olar ki, heç kimin əlavə təhsil, müstəqil düşüncə və ya
hətta şəxsi məsuliyyət üçün vaxtı və ya rahatlığı yoxdur.
Tənqidçilər iddia edirlər ki, bütün bunlar qəsdən edilir ki, itaətkar sürü asanlıqla idarə olunsun.
İşlə, istehlak et, vergilərini ödə və şikayət etmə. Amma bu, bizim istədiyimizdirmi?
Və sabahın dəyərləri və cəmiyyəti necə görünməlidir və ya necə ola bilər?
Şəxsi məsuliyyət azad cəmiyyət üçün vacib olan, lakin çox az öyrədilən və tətbiq edilən böyük bir anlayışdır.
Sadəcə başqalarına görə məsuliyyət daşıdığınız, öz xoşbəxtliyinizə və sağlamlığınıza görə məsuliyyət daşıdığınız,
həmçinin hamımızın bir olduğumuzu və başqalarına zərər verdiyimiz zaman özümüzə də zərər verdiyimizi hiss edirsiniz.
Son dörd il ərzində, əslində bundan əvvəlki çox-çox illər ərzində mən bu materialist tibbə, insanları maşın kimi müalicə edən,
bədən, ruh və ruhani aləmi ayıran, sağlamlıq və xəstəliyin əsasını maddi varlığımızın ən kiçik tikinti
bloklarında axtarıb tapan ənənəvi tibbə tənqidi yanaşmışam.
Və özümə davamlı sual verirəm: bu necə mümkündür, tibb hələ də dəyişməyib, halbuki biz uzun müddətdir psixonormologiya və
psixosomatik tədqiqatlardan bilirik ki, sağlamlıq və xəstəlik artıq yalnız qeyri-material amillərin əlavə edilməsi ilə
izah edilə bilər; bu amillər bizi sağlam saxlayan və xəstələndirən faktorlar baxımından daha da güclü ola bilər.
Mən sadəlövh jurnalistikaya güvənirdim, həmişə bütün əsas kütləvi informasiya vasitələrini izləyirdim və 50 il
ərzində bütün bunların tələsinə düşdüyümü, yanlış düşüncə tərzinə yönəldildiyimi dərk etməli oldum.
Və nəyin üçün bir şey dəyişmədiyini sualını ağıl ilə həll etmək olmaz.
Və bu aspekti bu panel müzakirəsinə gətirmək mənim üçün vacibdir. Bu anlayışla bağlı deyil.
Nə baş verdiyini anlamaq üçün saf ağldan istifadə etmək məsələsi deyil.
İlk Maarifçilik 300 ildən çox əvvəl, XVIII əsrdə bizə zadəganlardan və ruhani təbəqəsindən
uzaqlaşmağa və özümüzü vətəndaş kimi dərk etməyə imkan verdi.
Bizə ağıl hədiyyəsi verilib və onunla çoxlu pis işlər törətmiş ola bilərik.
Çünki yalnız ağlımızdan istifadə edib rasional, emosional və ruhani tərəflərimizi itirdikdən sonra
sənayeləşməyə, texnologiyaya, kapitalizmə və neoliberalizmə doğru irəlilədik və indi transhumanizmə çatmışıq.
Bu o deməkdir ki, insanlar getdikcə maşınlaşırlar.
Və mən xüsusilə son illəri nəzərə alaraq yanaşmamızı yenidən gözdən keçirməyimizi və rasional əvəzinə
irrasionala diqqət yetirməyimizi qətiyyətlə müdafiə edirəm.
Əgər mənə hansı imicə sahib olduğumu soruşsan, deməli sənə deməliyəm ki, mən inanıram ki, dünyada
xüsusi qabiliyyətə malik olmayan heç kəs yoxdur.
Və əgər mən buna inanıramsa, onda bu istedadı inkişaf etdirib cəmiyyətə töhfə vermələri üçün onlara kömək
etmək, onları ruhlandırmaq, dəstəkləmək və məşq etdirmək bizim sosial məsuliyyətimiz olar.
Əgər biz bunu bacarsaq, inanılmaz qabiliyyətlərə malik bu şəxslər arasında sinerji yaranacaq.
Əgər biz bunda uğur qazanarsaq, son illərdə inkişaf etdirdiyimiz texnologiya sayəsində cəmiyyətdə və ictimai dəyərlərdə elə bir
yüksəliş olacaq ki, əsas maddi ehtiyacları, o cümlədən fərdi lüks ehtiyacları ödəməkdə heç bir çətinlik çəkməyəcəyik. Amma bu zaman
sinergiya yaranacaq və əslində cənnətvari bir vəziyyət olacaq.
Və bu görüntü məni hərəkətə gətirir və məhz bu, fərqli fikirlərə sahib olduğunuzda və ya müəyyən səviyyədə şəffaflıq
tələb etdiyinizdə bir qədər düşmənçiliklə qarşılaşsanız da, hər şeyin öhdəsindən gəlmək üçün mənə güc verir.
Yaxşı, mən tibb sahəsində, ixtisasım üzrə danışmalıyam.
Mən bu ruhsuz tibbi inqilab etmək istəyirəm.
Sən bunu islah edə bilməzsən, bu həqiqətən aşağıdan yuxarıya doğru gəlməlidir, onu təkmilləşdirməlisən.
Keçmişdə ÜST-ə qulaq asanda daxildən diqqətə durardım.
Məncə, onlar ən yaxşısını bilirdilər və bunun həqiqətən də bizə lazım olan son şey olduğunu dərk etməyim uzun çəkdi.
Universitetdə oxuyarkən bir-birimizə həmişə danışdığımız bir zarafatım var: fizika tələbəsinə fizika
düsturları toplusu verib onları əzbərləməsini deyin.
Sonra o niyə soruşur? Əgər mənə lazımdırsa, harada olduğunu bilirəm.
Tibb tələbəsinə onun doğma şəhərinin telefon kataloqunu verin və onu əzbərləməsini deyin. O soruşacaq: "Nə vaxta qədər?"
Pandemiya zamanı dedilər: "Zəhmət olmasa, vaksinasiya olun." Onlar niyə yox, nə qədər tez-tez olduğunu
soruşdular. Çox itaətkar, çox sadə və heç nəyi sorğulamırdılar.
Və mən tibbi mütəxəssislər ilə həkimlər arasında çox aydın fərq qoyuram.
Həkimlər çoxdur. Universitet xəstəxanaları həkimlərlə doludur.
Onlar hər bir tədqiqatı oxuyurlar və ən son yanlış təsəvvürlərdən xəbərdardırlar.
Mənim kimi uzun müddət bu sahədə işləyəndə daşlaşmış sayılan paradigma dəyişikliklərinin olduğunu qəti şəkildə bilirsən.
Və sonra kimsə gəlir və deyir ki, bu doğru deyil.
Bir neçə dəfə bunun baş verdiyini gördükdən sonra bilirsən ki, heç nə daşlaşmayıb.
Biz hamımız bilirik ki, insanlar fərdlərdir – bu isə bölünməz ikilik deməkdir.
Və mən bunu daha da genişləndirərdim, deyərdim ki, insanlar indivitrium – bədən, zehn
və ruh arasındakı bölünməz üçlüyü – deyirlər.
Və tez-tez özünü fiziki olaraq göstərən psixoloji problemlər ola bilər.
Əgər bədəni müalicə etsələr, tamamilə yan yolda gedirlər.
Həkim insanı bütöv şəkildə, orqanlarının cəmi kimi deyil, bədəninin, zehninin və ruhunun cəmi kimi görməlidir.
Mən inanıram ki, Almaniyada təhsilin viran vəziyyəti tamamilə qəsdən yaradılıb.
Hər hansı bir şey üçün gender əsaslandırılmasını şişirdərək saxta akademik titulların inflyasion şəkildə verilməsi.
Buna istədiyiniz qədər moda sözü əlavə edə bilərsiniz.
Məncə, biz bunu etiraf etməyə cəsarətimiz çatmır.
Mən bunu cəmiyyətimizdəki rifahın unudulması, dekadansın son nəticəsi kimi görürəm; bu da panikaya və hələ də mövcud olan
kiçik lüksü, bu saxta təhlükəsizlik hissini qorumaq istəyinə gətirib çıxarır, insan isə hər qorxu görüntüsünə boyun əyir.
Xeyr, amma bu, şəxsi məsuliyyətdir; biz vaksinasiya məsələsində Nancy Faeser-in əmrini və ya Karl Lauterbach-ın
göstərişini yerinə yetirməkdən imtina etdiyimizi bildiririk.
Biz polis zabitinin maskalarymyzy taxmağımız barədə göstərişinə əməl etməkdən imtina edirik.
Xeyr, biz böyüklər kimi "xeyr, mən bunu etməyəcəyəm və nəticələrini də daşıyacağam" deməyi öyrənməliyik.
Mənim fikrimcə, bunu etmək üçün bu da ən sülhsevər yoldur.
Çünki bu, bir şeyi passiv şəkildə rədd etməyin yoludur: mən bu boyun əyilməni rədd edirəm və hazırda səni vəzifədən uzaqlaşdırmaq
üçün yumruğumu qaldırmıram və ya başqa heç nə etmirəm.
Onilliklərdir siyasətçilər və ictimai rəy formalaşdıranlar yalnız hər şeyi məhv etməyə, bütün sərhədləri aradan
qaldırmağa, insanları bütün kollektivlərdən və bütün məhdudiyyətlərdən azad etməyə fokuslanıblar.
Artıq heç kəs heç kəsə cavabdeh deyil. Artıq sabit, möhkəm dayağımız yoxdur, hətta cinsiyyətimiz belə.
Beləliklə, artıq heç nə sabit deyil, tutuna biləcəyin heç yer yoxdur. Sən hər şey də, heç nə də ola bilərsən.
Bir çox insan özlərini heç nə hiss edirlər və sonra istehlakçılıqda, brendlərdə, geyim markalarında əvəzedici
kimliklər axtarırlar. "Mən Apple istifadəçisiyəm" və ya hətta sosial mediada, orada əvəzedici qruplar tapmaq olar.
Hər şey əvəzedicidir, amma həqiqi deyil. Onlar saxta kimliylərdir.
Belə insanlar da çox asanlıqla manipulyasiya olunurlar. Onlar təbliğat və
manipulyasiyanın təsiri altında çox asanlıqla qalırlar.
Onların kökləri yoxdur. Onlarda sabitlik, dəyərlər, ənənələr və möhkəm icmalar üzərində qurulmuş təməl yoxdur.
Kiçik və orta ölçülü müəssisələr gəlirin təxminən 80%-ni maliyyələşdirir.
Bu orta sinif o qədər təhlükə altındadır ki, məncə, bu qrupdakı heç kəs bunun fərqində belə deyil.
Avropada çox uğurlu olduğumuz bir vəziyyət yaranıb ki, bu da dünya üzrə rəqiblərimizin indi bizə qarşı çıxmasına səbəb olub.
İndi amerikalıları yetkin adlandırırıq, yoxsa bəlkə yeniyetmə, özümüz isə hələ də bağçada qalırıq; bu, tamamilə
mümkündür. Harada durduğumuz barədə mübahisə apara bilərik.
Vəziyyət belədir ki, Avropa maliyyə uğuru, iqtisadi uğur vasitəsilə müstəqilliyə nail olub.
Azadlıq hərəkatları olub, buna görə də hər kəsi qane etməyən imkanlar yaranıb.
Və Mərkəzi Avropada vəziyyət belədir ki, 3 500 gizli çempiondan yarısı alman dilli ölkələrdə yerləşir.
Beləliklə, gizli çempion, sənayesində liderlərdən biri, onu nəzərə almamaq mümkün deyil. Texnologiya baxımından
qabaqcıl, satışlar baxımından qabaqcıl – gizli çempion.
Aydındır ki, qlobal rəqiblərimiz bundan məmnun deyillər, çünki onların sayı 8 milyard, bəlkə də bizimkisi 120 milyondur.
Performans baxımından bu bir qədər uyğunsuzluqdur. Bu rəqibi necə nəzarət altına ala bilərəm?
Mən inflyasiya yarada bilərəm, bu təbii olaraq 0.1/0.2 plus-minus aralığındadır, amma 10, 20 və ya 30 deyil.
Beləliklə, Mən Milli Bankda kifayət qədər çox pul çap etməli və onu kifayət qədər ucuz qiymətə paylamalıyam.
O zaman rəqabət qabiliyyətini təmin edəcəyimə 100% zəmanət verə bilərəm, çünki əməkhaqqıları artır, materiallar bahalaşır
və biz artıq dünya miqyasında rəqabət qabiliyyətini itirmişik.
Biz ixracatda dünya çempionlarıyıq, yəni alman dilli regionda.
Amma bu kifayət deyil, mən həmçinin əsası məhv etməliyəm və o enerji.
Onda mən sadəcə Nord Stream boru kəmərini tez bir zamanda partladaram. Bu enerji itkisini kompensasiya
etmək üçün əlaqəni anlamaq məqsədilə 120 nüvə elektrik stansiyası quraşdırmalı olardım.
Mən nüvə elektrik stansiyalarını bir anda bağlayacağam, alternativ enerjiyə – qaranlıq
durğunluğa, ya da nə adını versəniz – keçəcəyəm.
Və əgər bu hələ də kifayət etmirsə, mən mənasız bir CO2 vergisi tətbiq edəcəyəm.
Və əgər bu hələ də kifayət etmirsə, mən moralı məhv edəcəyəm.
Amma bu beş tədbir sayəsində ən güclü iqtisadiyyatı belə diz çökdürə bilərəm.
Və 2025-ci ildə gələcək olanı bəzi insanlar izləyəcəklər.
Beynəlxalq rəqabət qabiliyyəti son üç ildə tamamilə məhv edilib.
Mənim müştərilərim var idi ki, son dəqiqəyə qədər Avropada investisiya etməyi planlaşdırırdılar,
sonra isə dedilər: "Dayanın, biz Dubaya gedirik."
Bir ölkə necə mümkündür ki, gözləri açıq-aydın öz qatillərini dəfələrlə seçsin?
Bir xalq necə mümkün edir ki, kansler, Yaşıl iqtisadi işlər naziri və səhiyyə naziri olan şəxsləri dəfələrlə seçsin,
onlar isə küçədə dərhal həbs etməsinlər, özünə nifrətsiz?
Əgər öz ləğvin üçün çalışıb sonra buna alqış çalıb, televiziyaya çıxıb nəhayət Yeşil Partiyanın konfransında
Almaniyanın dünyaya xidmət etməli olduğunu bir daha təsdiqlədiyimizi deyirsənsə, özündən nifrət etməlisən.
Xeyr, Allah xatirinə, mən etmədim.
O, sakit qalmalı və qonşuları arasında yaxşı bir ölkə kimi davranmalıdır.
Amma o heç kəsə xidmət etməli və ya hər hansı borcu ödəməli deyil. Eyni şey başqalarına da aiddir.
Özünə nifrət açardır və bunun cavabı, elə dediyin kimi, özünü sevməyi öyrənməkdir. Mən həmişə bu məsələdə bir az ehtiyatlı
oluram, çünki özünü sevmək, özünə rəhm hissi keçirmək, patoloji özünə şübhəni buraxmaq çox narsissistik
səslənir. Bu böyük çətinlikdir, mən tamamilə razıyam.
Bəlkə də biz günah mədəniyyətinə də toxunmalıyıq. Bu, insanların daim danışmaqdan yayınmasıdır, amma indi bu həm də
ölkə ilə bağlıdır və alman olmağın bu günahı və utancıdır.
Mən çox dolayı idim?
Bəli, sən "Alman olmağıma görə qürur duyuram" deyən adam utancaq olmalıdır, hətta sağçı ekstremist sayılmalıdır
fikrini həqiqətən ünvanlamaq üçün çox dolayı danışdın.
Alman qəhrəmanlığına və yaradıcılığına qürur duyuram.
Ay aman, sağçı ekstremizmə dair xəbərdarlıq işıqları zehnimizdə, daha doğrusu mədəni
irsimizdə, əcdadlarımızın üzərində yanıb-sönür.
Beləliklə, iş belədir, özünü sevmək və ya özündən nifrət etmək məhz buradan başlayır,
çünki mən daim inkar edirəm və utanc duyuram.
Buna görə də bu məsələni həll etməyimiz çox vacibdir, amma əgər biz daim o vaxtkı dövrə qayıdıb sinəmizi döyüb
ona görə üzr istəsək, ondan heç vaxt çıxa bilməyəcəyik.
Biz uşaqlardan öyrənməliyik. Və ölüm ayağında olan yaşlılardan da öyrənməliyik; onlar öz-özlərinə
deyirlər: "Əslində, mən münasibətləri qura bilmədim."
Mən digər hər şeyi idarə etmişəm.
Mən Ferrarilərimi aldım və bütün bu hay-küy nəyə görədir, bilmirəm.
Amma mən həqiqətən bundan əziyyət çəkirəm və yenidən edəcəyim şey sağlam münasibət qurmaqdır.
Və məncə, əgər bunu cəmiyyətə tətbiq etsəniz, bu rol modeli funksiyası çox, çox, çox vacib bir şeydir.
Bu gün bu deyilməlidir – məşqçi kimi yox, hər kəs özü üçün: onlar daha yaxşı cəmiyyətə nə töhfə verə bilər, özlərinin ən
yaxşı versiyasına necə çevrilə və sonra rol modeli ola bilərlər?
Əgər orta səviyyəli məktəblərə baxsanız, xüsusən Berlində—mən Berlindən gəlirəm, bu, həqiqətən Almaniyanın ən
son, ən dərin dəliyidir, hər baxımdan avanqard bir ştatdır.
Çünki Almaniyada heç kəsin gülməyə ehtiyacı yoxdur, çünki siz hamınız bu ölkədə Berlinə oxşamaq yolundasınız.
Və Berlin məktəblərinə baxsanız, damlarda dəliklər olduğunu, sinifdə o qədər çox uşaq olduğunu görürsünüz ki, ön tərəfdə
dayanan ən fədakar müəllimin belə onları nəzarət altına almağa şansı yoxdur, siniflər müəllimin danışdığı milli dili
belə anlamırlar, valideynlər isə uşaqlarını ora göndərib düşünürlər ki, müəllim hər şeyi yoluna qoyacaq.
Xeyr, məhz belə olmalıdır. Biz məktəblərə dövlət qulluqçusu olmaq istəyən insanları cəlb edirik.
İnsanlar məktəbi bitirdikdən sonra demək olar ki, problemsiz şəkildə ora gedirlər, sonra bu məktəblərə daxil
olurlar və nəhayət dövlət qulluqçusu olduqları üçün şad olurlar.
Bu inanılmazdır.
Beləliklə, məktəb sistemi bizim bütün dövlət sistemimizin qısa, sürətli təkrarıdır.
Və əgər biz bu məktəbləri sökməyə və məktəb sistemini yenidən qurmağa başlamasaq, qalan işləri də etməyə çalışmayaq.
Məni hərəkətə gətirən, bəlkə də sərt səslənəcək, ölümdür.
Ölümü sadəcə düşündükdə, ölüm yatağımda özümə nə demək istərdim, ya da nəyə görə peşman olmaq istəməzdim?
Və bu, mənim özümə olduqca tez-tez xatırlatdığım bir şeydir.
Mən sadəcə hər gün özümün ən yaxşı versiyası olmaq istəyirəm, çünki bu həyatı tam yaşamadığım və əlimdən
gələni etmədiyim üçün özümə heç vaxt qınamaq istəmirəm.
Hər gün əlinizdən gələni etməmək üçün heç bir səbəb yoxdur.
Çox adam mənə davamlı soruşur: bütün bunları necə bacarırsan?
Amma əslində bu, minnətdarlıq duyduğum bu həyatı yaşamaq istəyi – bu ikinci məsləhətdir: minnətdarlıq – mən bu həyata inanılmaz
dərəcədə minnətdaram və ondan tam zövq almaq istəyirəm.
Və bu mənə çox güc verir: bir tərəfdən sonluluğun, digər tərəfdən bu qədər çox şey əldə etmək üçün
sadəcə bu qədər enerji cəlb etdiyimə görə minnətdarlığın.
Mən bunu ötürə bilərəm.
Əziz tamaşaçılar, yəqin ki, bir şeyi fərq etmisiniz: Xilasediciyə gözləmək mənasızdır, çünki Xilasedici artıq buradadır.
Sən öz xilaskarısan.
Mövzu sabahın qlobal münaqişələrin həllidir və biz əlbəttə ki, qlobal çağırışlarla məşğuluq.
Böyük qaçqın hərəkətlərinin əsas səbəblərindən biri şübhəsiz müharibədir, iqtisadi müharibə və
ya hərbi qarşıdurma olmasından asılı olmayaraq.
Aydındır ki, bu inkişafların faydalananları korporasiyalar və lobbilərdir və bu münaqişə zəncirini qırmaq lazımdır.
Yaxşı, görünür ki, getdikcə daha da pis olur.
Biz indi həqiqətən də Grand Hotel-in uçurumunun kənarında dayanmışıq.
Həqiqət budur ki, biz indi bir çox qızğın müharibəyə birbaşa cəlb oluna bilərik.
Mülki tikililər hər yerdə darmadağın edilir. Bu isə təbii olaraq dünya miqyasında böyük qaçqın dalğası yaradır.
Və zəngin ölkələrin hökumətləri heç cür uyğun şəkildə cavab verməyə hazır və ya istəkli deyillər.
Əslində, bütün qaçqın böhranı kommersiyalaşdırılır.
Məsələn, Almaniyada Serco adlı bir şirkət var.
Bu, məhsullarının 30%-ni müdafiə sektorunda satan və ya bazara çıxaran, Almaniyada 120-dən çox
sığınacaq mərkəzi işlədən Britaniyalı konglomeratdır.
Çox gəlirli bir biznesdir və eyni zamanda, xüsusilə koronavirus pandemiyası zamanı, arxa planda təqaüd
evlərinin bağlanmasına səbəb olan bir fəaliyyətdir.
Bu çox ciddi məsələdir. Təqaüd evləri koronavirus bəhanəsilə qəsdən iflasa sürükləndi.
Və biz sadəcə görürük ki, insanların əzabından bu cür çəkinmədən gəlir əldə etmək dayandırılmır.
Bu o deməkdir ki, əslində baş verməlisi maliyyə spekulyasiyalarının məhdudlaşdırılmasıdır.
Məsələn, dünyanı bədbəxtliyə sürükləyən dolların üstünlüyüdür.
Bir çox ölkəni bədbəxtliyə sürükləyən nədir? Sanksiyalardır.
Bu, bütün ölkələrin və iqtisadiyyatların geriləməsi ilə bağlı maliyyə bazarlarında spekulyasiyadır.
Onlar buna güvənirlər və satın aldıqları mətbuatdan bu dövləti devirmək üçün müvafiq şəkildə istifadə edirlər.
Və əslində kim cavabdehdir?
Burada, Almaniyada, investisiya banklarının strategistləri əslində siyasətçilərə sadəcə danışmaq üçün arqumentlər təqdim edirlər.
Siyasət indi sadəcə PR-dir və müəyyən strategiyaları necə satmaq məsələsidir.
Görürük ki, bütün bu ölkələrdə sosial gərginliklər də partlayır.
Və mən yalnız hər kəsi sakit qalmağa və həqiqətən bir konsepti düşünməyə çağıra bilərəm.
Beləliklə, aşağıdakı insanlar indi düşüncə mərkəzlərinə çevrilməlidirlər, yəni aşağıdan
yuxarıya doğru düşüncə mərkəzləri, deyə bilərik.
Bu təbii olaraq bizə miqrasiya üçün yeni bir silah verir. Çünki miqrasiya bir silahdır.
Bu, həmçinin qəsdən digər ölkələri, bu halda Almaniyanı və ya Avstriyanı destabilizasiya etmək üçün istifadə olunur.
Biz hazırda Birinci Dünya Müharibəsi öncəsi vəziyyətə bənzər bir vəziyyətlə qarşı-qarşıya qalmışıq: bir-biri ilə
əlaqəsi olmayan kimi görünən yerli münaqişələr təkrar-təkrar baş qaldırır, lakin əslində bir-biri ilə bağlıdır.
Beləliklə, o vaxtlar Balkan müharibələri idi.
Bu gün Ukraynada və Yaxın Şərqdəki müharibələr heç kimin istəmədiyi böyük bir döyüşə çevrilir.
Məncə, bu qismən ziddiyyətlərdən, maraqlardan və insan təbiətinin ən pis cəhətlərindən qaynaqlandığı üçün onu tamamilə
dostluq və sülh dövrü yaratmaqla qarşısını almaq mümkün olmayacaq; əksinə, müharibəçilərə son qoymaqla mümkündür.
Yəni, siyasi şərait yaradaraq, başqalarını müharibəyə itələyən – çünki bu onlara fayda verir, maraqlarına xidmət edir və
onlardan gəlir gətirir – insanların bunu etməsinə imkan verməmək.
Bu siyasətin vəzifəsidir. Media və jurnalistlərin də vəzifəsi belə bir vəziyyət yaratmaqdır.
Və insanlara aydın olsun ki, heç nə təsadüfən baş vermir – qəfil başlayan müharibədən daha hərtərəfli hazırlanmış heç nə yoxdur.
Amma müharibə baş qaldıranda bir şey itir: ədalət.
Biz bunu məhz Suriyada gördük. Suriya qəflətən yıxılan kimi İsrail təyyarələri hücum etdi və 250 hava zərbəsi endirdi.
Bu, həlledici məqamdır.
Biz it-it yiyən cəmiyyətdə yaşayırıq. Biz rəqabətli cəmiyyətdə yaşayırıq.
Və nəhayət, müharibə sadəcə işdə etdiyimiz şeydir.
Sən ona aşağıdan da baxmalısan.
İnsanlar əslində necə sosiallaşdırılır, təhsil alır və tərbiyə olunur ki, bunu normal bir şey kimi qəbul etsinlər?
Bir nəfər sadəcə kənarda qalacaq. Mən bununla razı deyiləm.
Mən sadəcə inanıram ki, insanlığı müəyyən edən odur ki, insanlar, düşündüyümüz kimi, sosial varlıqlardır.
Amma bizi sözün əsl mənasında kiçik bölmələrdə rəqabət aparmağa dril edib təlimin edirlər. Sonra isə
aşağıdakılara təpik vuraraq öz karyeranı qurursan.
Və bu insanlardan siz qlobalistlər və hər şeyi qəbul edən insanlar yaradırsınız.
Məncə, paneldə müzakirə etdiyimiz mövzu ilə biz orada olan insanların 90 faizi ilə danışmış olarıq,
çünki onlar bizim nə haqqında danışdığımızı bilmirlər.
Onlar hesab edirlər ki, bizimkindən oxşar bir sifariş tapılan, sənə çatdırılan və sən sadəcə imzalamağındır.
Amma demokratiya heç də belə işləmir.
Demokratiya yalnız söz sahibi olmaq demək deyil, həm də söz sahibi olmağı öhdəlik saymaqdır.
Və mən inanıram ki, biz hər yerdə ayağa qalxıb deməliyik ki, bunu istəmirik.
Çünki miqrasiya və geri miqrasiya məsələsinə gəldikdə, bir şey demək lazımdır: əlbəttə ki, hər
bir xalqın kimlik hüququ var, bu tamamilə aydındır.
Amma bizə müraciət edənlərin də ev sahibi olmağa hüququ var.
Onlar oradan heç getmək istəmirlər.
Onlar da bombalanır, qovulurlar. Onlara mədəniyyətlərində yaşamağı mümkünsüz edən təkliflər edilir. Biz də bunu tanımalıyıq.
Sonra bu iki qrupu bir araya gətiririk. Onlar sonra döyüşməyə başlayırlar. Və biz ipləri çəkənləri görmürük.
Remigrasiya mütləq zəruridir, çünki mən inanıram ki, yalnız xalqlar dünyanı qloballistlərdən xilas edə
bilər və yalnız remigrasiya xalqımızı xilas edə bilər.
Çünki bu ilk çıxışı bitirmək istədiyim sual budur: Niyə heç kəs indi Səudiyyə Ərəbistanına yeni
miqrasiya dalğalarının işə düşüb-düşməyəcəyini soruşmur?
Niyə heç kəs indi Azərbaycanə miqrasiya dalğalarının olub-olmayacağını soruşmur?
57 İslam ölkəsi var, Səudiyyə Ərəbistanı inanılmaz dərəcədə zəngindir. Onlar Neom adlanan yeni bir şəhər tikirlər,
ildə bir dəfə Həcc üçün lazım olan nəhəng çadır düşərgəsi var.
Onlar minlərlə, minlərlə qəbul edə bilərdilər.
Onlar həmçinin Suriyada hazırda baş verənlərə qismən görə günahkardırlar, çünki bu cihadçı
milislərin maliyyələşdirilməsinə kömək ediblər.
Niyə Avropa həmişə əziyyət çəkməlidir?
Beləliklə, Avropada əhali mübadiləsi, bu miqrasiya silahı, çoxetnik dövlətlərin ixtiyari yaradılması – hansı
ki, biz yerlilər tezliklə azlıqda qalacağıq – bu geosiyasi məsələlərdən ayrı nəzərdən keçirilməlidir.
Və bu inanılmaz hiyləni sol, daha doğrusu psevdo-sol, yeni-yeni bacarıb – kütləvi hərəkatı və
kütləvi köçü müsbət və insani bir şey kimi təqdim etmək.
Və belə deyil. Nə bizim üçün, nə də gələn miqrantlar, o cümlədən iqtisadi miqrantlar üçün.
Ailə ocaqları dağılır; biz demoqrafik vampirizm tətbiq edirik. Bacarıqlı işçiləri cəlb etməli olduğumuzu eşidəndə düşünürəm:
Biz ən çox ehtiyac duyulan ölkələri talan edirik.
Mozambikdə ölkədə təhsil almış həkimlərin 70 faizi köçüb.
Onda orada yaşayan insanlar hara gedəcəklər? Onlar onları Avropaya qədər təqib edəcəklər.
Bu çox vacib bir məqamdır.
Və burada bizimlə birlikdə təmizlik edən, başqalarına qulluq edən və ya özlərini fahişəliklə satmağa
məcbur olan milyonlarla qadın da parçalanmış ailələrdir.
Bu kütləvi köç hər cəhətdən qeyri-insanidir.
Və mən sizinlə tamamilə razıyam, biz bu əxlaqi riyakarlığa, bu psevdoumanizmə qarşı çıxmalı və göstərməliyik ki,
insanlığın kütləvi hərəkətindən və kütləvi səfərbərliyindən yalnız bir qrup – yəni qlobalistlər – fayda görür.
Xalq bundan fayda görmür.
Beləliklə, əgər Koronaya mürəkkəb şəkildə baxsanız, hər şey yalnız fərdi qaydada nəzərə alınır.
Yalnız indi insanlar öyrənirlər ki, faydalananlar var, bu bir biznes modelidir və farmasevtik
sənaye milyardlarla, milyardlarla qazanc əldə edib.
Göründü ki, bu gün çıxış edən həkimlər alimlər tərəfindən satın alınıb; onlar milyonlarla maliyyə vəsaiti əldə etdikləri
tədqiqatlar aparıblar, bunu bu gün burada artıq eşitdik.
Bununla bəzi siyasətçilər və media orqanları gəlir əldə edir. Kadr mübadiləsi var.
Və biz əslində bunu hər bir kompleksdə görürük, miqrasiya olub-olmamasından asılı olmayaraq; bu, həmçinin
iri korporasiyaların və beynəlxalq maliyyə sənayesinin qazanc əldə etdiyi bir biznes modelinə çevrilib.
Eyni qayda köçürmələrə, məsələn, mənbə ölkələrinə geri köçürmələrə də aiddir; onlar bəzən yüksək
komissiyalar və əlverişsiz məzənnələrə məruz qalırlar.
Və əlbəttə ki, müharibə mükəmməl biznes modelidir.
Əgər NATO-nun şərqə doğru genişlənməsinə baxsanız, qəbul edilməli və ya qəbul edilmək istəyən hər bir ölkə bütün
hərbi qüvvələrini NATO standartlarına uyğunlaşdırmalıdır.
Bu, əlbəttə ki, onların məhz Amerika silah sənayesinə diqqət yetirməli olduqlarını göstərir. Biz bunu artıq bu gün yaşamışıq.
O, sursatı, avadanlığı, proqram təminatını və buludu NATO standartlarına uyğunlaşdırmalıdır.
Beləliklə, böyük texnologiya şirkətləri – Microsoft və Amazon – Pentagon, CIA və NSA üçün bulud
xidmətləri ilə yüzlərlə milyard dollar qazanıblar.
Nəhəng məlumat nəhəngləri meydana çıxıb. Böyük bir biznes modeli yaradılıb.
Və ən alçaqcası odur ki, əsas faydalananlardan biri – çoxsaylı silah istehsalçıları ilə əhəmiyyətli maraqları olan
BlackRock – bir neçə gün əvvəl açıq şirkətə çevrildi və Ukrayna üçün bərpa fondu görmək istədiyini bildirdi.
"Biz bunun üçün heç pul istəmirik," – onlar üzsüz şəkildə dedilər, – "amma biz sadəcə onları idarə etmək istəyirik
ki, onların BlackRock şirkətləri də bundan fayda götürsün."
Beləliklə, bu olduqca sarkastik bir biznes modelidir.
ABŞ-ın heç vaxt ödənə bilməyəcək böyük borc yükü var.
Və o anda müharibə təhdidi artır.
Siz bunu bir dəfə edirsiniz, əvvəlki müharibələrdə həmişə gördüyümüz kimi: maliyyə dünyası, təminatsız
akkredativlər və ya fiat pul artıq heç bir dəstəyə malik olmadıqda, təmizlik aparmalı olursunuz.
Sonra masanı təmizləməli, hər şeyi yumaq və müharibədən sonra Bretton Woods kimi sıfırdan yeni bir dünya nizamı qurmalısan.
İnsanlar inanırlar ki, Tramp göydən enəcək və hər şey yaxşı olacaq. Bu baş verməyəcək.
Bu, bizi iflic etmək istəyənlərin maraqlarına daha çox uyğundur. Onlar bizə xilas olunacağımıza
inandırmaq istəyirlər, çünki o zaman bunu özümüz etməyəcəyik.
ABŞ-da sui-qəsddən sonra Tramp demək olar ki, müqəddəs statusuna yüksəlib.
Belədir ilahi təqdir, o hərəkət yaradıb və topun yanından keçməsinə səbəb oldu.
O deyil.
Bəlkə onu vurmaq lazım idi, bəlkə o şanslı idi, bilmirəm. Amma o ilahi varlıq deyil.
Tramp "Böyük Britaniyanı yenidən böyük edək" şüarı ilə kampaniya aparmışdı.
Və bu ciddi qəbul edilməlidir. Amma nə demək istəmədiyini də aydın şəkildə bilməliyik.
Amerikanı Yenidən Böyük Edək Almaniyanı suveren etməyi nəzərdə tutmur. Ya da Avropanı böyük etməyi.
Ya dünyanı daha yaxşı yer edin, amma Amerika maraqlarını müdafiə edin.
Bu onun Amerika prezidenti kimi vəzifəsidir. O, məhz buna görə seçilib.
Lakin şübhə yaranan halda, bu, digər dövlətlərin, digər maraqların və digər suverenliklərin hesabına baş verəcək.
Heç vaxt bir ölkənin yalnız bir güc bazası və ya bir ailə tərəfindən idarə olunduğu fikrinə aldanmamalıdır; əksinə,
hər ölkədə müxtəlif hökmdarlar və ya varlı ailələr mövcuddur.
Arend Oetker, 2005-ci ildə Atlantikbrück-ün rəhbəri, dedi ki, Amerika 200 varlı ailə tərəfindən idarə
olunur və biz onlarla yaxşı əlaqələr qurmaq istərdik.
Və indi Donald Trampı dəstəkləyənlər əvvəllər başqaları tərəfindən həqiqətən dəstəklənmədiklərini hiss edirdilər.
İndi onlar səs verirlər, atı yarışa salmağı xoşlayırlar, amma bu eyni yarışdır.
Buna görə də heç nə dəyişməyəcək.
Amma kimsə gəlib bunu daha yaxşı etməsini gözləməyimiz necə tərbiyə olunduğumuzu göstərir.
Demokratik cəmiyyətdə, vətəndaşların qərar verdiyi yerdə, biz hər dörd-beş ildən bir seçə biləcəyimiz xilasediciyə gözləyirik.
Bu, qəbul etməli olduğumuz ilk şeydir. Bu doğru ola bilməz.
Bu o deməkdir ki, gəlin görək şansımız varmı. Amma əgər indi Suriyada rejimin dəyişdirilməsini kim
təşviq edir, deyə soruşsanız, kim olduğunu deyərdiniz?
Onlar britaniyalılar tərəfindən təlim keçmiş ukraynalı əsgərlər idilər.
Ukraynada indi onlara ehtiyac yoxdur? Hazırda yox. Orada artıq heç nə edə bilmirlər.
Amma Suriyada onlar hələ də fərq yarada bilərlər. Orada onlar dünyanın ən böyük yanacaqdoldurma məntəqəsindədir.
Və sonra Trampdan sonra Ukraynada nə baş verməli olduğu barədə bir qədər danışıq gücünə sahib olursunuz.
Yeri gəlmişkən, britaniyalılar bu baxımdan xeyli irəlidədirlər, bu da onların heç yerdə görünməməsindən də aydın olur.
Britaniyalılar bu işdə həqiqətən də olduqca yaxşıdırlar.
Yaxşı, deməliyəm ki, bu həqiqətən cəldanlıqdır. Bu After Eight üslubudur.
Onlar görünmürlər. Bu, onların nə dərəcədə əhəmiyyətli olduqlarını göstərir.
Və iş belədir, Suriya ilə biz eyni anda iki oyunçunu lövhədən çıxarırıq.
Onlar şiə yarımayı – Yəməni, Livanı və Suriyanı darmadağın edirlər.
Hər tərəfdən bombardıman gedir. Heç kim bunun haqqında danışmır.
Və eyni zamanda, əgər onlar rusları Suriyadan çıxarsa, və məhz bu bütün işin mahiyyətidir, Tartusu oyundan kənarlaşdırırlar.
Ruslar üçün orada ən vacib və yeganə Aralıq dənizi limanı.
Beləliklə, özümüzü tək bir insan ailəsi kimi görməli və özümüzə soruşmalıyıq: gələcəkdə necə irəliləmək istəyirik?
Çünki hamımızın ev sahibi olmağa haqqı var.
Və absurd olan odur ki, sanki hər şey kifayət qədər deyil. Hər kəs üçün kifayət qədər var.
Əgər onu ədalətli şəkildə paylasaq, kütləvi miqrasiya olmazdı.
Amma burada baş verən məhz siyasi intriqadır. Bu, bütün sahələrdə Makyavelidir.
Alman dilli dünyaya qarşı milli bir hiss yaratmalıyıq. Bu isə digərlərinin axmaq olduğu anlamına gəlmir.
Amma biz alman dilli dünyaya, dil bölgəsinə, mədəni bölgəyə haqqımız var və bununla fəxr edirik.
Biz sadəcə bunu deyə bilərik.
Və bu, proqramlaşdıra biləcəyimiz ilk şeydir, çünki beləliklə insanları özümüzlə
birlikdə aparırıq, çünki bu onlar üçün konkretdir.
Biz bir daha milli qürurumuzu toplayıb onu səhnəyə çıxara bilək.
Biz alman düşüncəsini, alman mədəniyyətini, alman mühəndisliyini müdafiə edirik.
Və biz həmçinin Alman ticarətini dəstəkləyirik.
Çünki almanlar tarixdən nəsə öyrəniblərsə, bu odur ki, müharibə yaxşı fikir deyil və biz qalib gəlmirik.
Mən bilmirəm kim düşünə bilərdi ki, biz Rusiyaya qarşı kampaniyada qalib gələ bilərik.
Beləliklə, mənim öyrəndiyim hekayə son dəfə o qədər də yaxşı alınmadı.
Mən bunu etməzdim.
Və məncə, insanlar Konstitusiyanın Müdafiəsi Ofisinin, gizli xidmətlərin və Federal Cinayət Polisi
İdarəsinin dövlətlər tərəfindən nə dərəcədə istismar edildiyini bilsəydilər, dəhşətə gələrdilər.
Artıq təhlükəsizliyi qorumur, sadəcə cinayətə, təşkilatlanmış cinayətə qarşı – bu mövcuddur və kifayət
qədər pisdir – amma öz vətəndaşlarına, mediaya qarşı.
Bu növbəti hiylədir: indi demokratiyanı xilas etmək, sonra isə onu ləğv etmək.
Bu, şərq əyalətlərindəki seçki nəticələrində görünür.
Turingiyada, seçkilərdə 32 faizlə ən böyük qalib olan AfD-nin indi dörd partiyalı koalisiyası
var, bu koalisiya üç partiyalı ittifaq adlanır.
Və siz sol tərəfdəki, yəni SED ilə başqa bir ittifaq formalaşdırırsınız.
CDU bütün bunları sadəcə bir neçə nazir vəzifəsi üçün hakimiyyətdə qalmaq məqsədilə dəstəkləyir.
Koronavirusla gördüyümüz kimi, siyasət, media və məhkəmələr də daxil olmaqla bütün institutlar uğursuzluğa düçar olur.
Və bu, şübhəsiz ki, dərin dövlətin ən saf formasıdır.
Xalqın hələ də bir növ qanuni hökumət seçə biləcəyi, əksər hallarda isə bu sadəcə oxşar namizədlər arasından
seçim etməkdən ibarət olan bu aldatmaca indi sona çatır.
Amma həmçinin dərk edə bilərik ki, biz propaganda və təhsil vasitəsilə o qədər formalaşdırılmışıq ki, düşünürük:
əgər indi doğru insan ortaya çıxsa, pulumu ona yatırardım.
Və bu baş verməyəcək. Bu yenidən mərkəzləşdirilərdi.
Və ən vacib məqam ayağa qalxıb deməkdir: "Mən gözləməyəcəyəm, indi başlayacağam və bunu özüm edəcəyəm."
Və adi şübhəlilərin sinəsində tikan odur ki, biz o qədər özünəinamlıyıq ki, buraya gəlib sadəcə deyirik: siz elə
gülünc quşlardınız ki, artıq heç bir təhlükə yaratmırsınız.
Orada etdiyin şey gülməlidir.
Mən tez-tez bir imperiyanın nə dərəcədə sabit olduğunu və bunun ünsiyyət üçün istifadə olunan
vasitə ilə əlaqəli olub-olmadığını analiz edirəm.
Çətin səslənir, amma sadədir.
Dünyanın indiyə qədər gördüyü ən sabit imperiya qədim misirlilərə məxsus idi.
Onlar daş üzərində ünsiyyət qurublar, bunu bu gün də görə bilərsiniz.
Bu gün biz, ən azı Marconi dövründən bəri, daha sürətli kommunikasiya vasitələri ilə məşğuluq. Və bu gün rəqəmsal
şəkildə fəaliyyət göstərən qlobal bir imperiyaya sahibik.
Əgər bu qlobal imperiyanın fişini çəkib kəsərsənsə, hər şey bitəcək. O, mövcudluğunu itirəcək.
Bu o deməkdir ki, üzərimizdəki nəzarət mobil cihazlarımız vasitəsilə də həyata keçirilir.
Onları kənara qoyanda, rəqəmsal cihazlarımızı söndürəndə biz görünməz oluruq. Bu bizim gücümüzdür.
Güc ondadır ki, biz sadəcə onu artıq işə salmırıq və beləliklə bizə çata bilməzlər.
Bizə hər şeyi qaçırmamaq üçün əlçatan olmamız söyləndi.
Biz daim məlumatlandırılırıq, əslində məşğul saxlanılırıq.
Güc balansı yalnız mən başıma hansı növ mediaya icazə verəcəyimə qərar verdiyim zaman dəyişəcək.
Bu ilk şeydir. Mən artıq onu izləmirəm.
Biz yıxılanda, qarşı tərəfin bunu necə bacardığını nəzərə almalıyıq.
Ken artıq qeyd etdiyi kimi, onlar bunu bu düşüncə mərkəzləri, bu səssiz transatlantik şəbəkələr vasitəsilə əldə ediblər.
Bir şey həmişə bizə, necə deyərlər, şok edici şəkildə təqdim olunurdu.
Biz indi şəbəkələşməyə başlamalıyıq.
Biz öz düşüncə mərkəzlərimizi yaratmalıyıq.
Almaniyada çoxlu əla təşəbbüslərimiz var, amma onlar bir-birlərindən xəbərsizdirlər.
Jühnde-də enerji baxımından özünə yetərli kənd yaradıldıqda təkəri yenidən ixtira etməyə ehtiyac yoxdur.
Və başqa bir yerdə başqa biri də bunu etmək istəyir. Sonra orada peşəkar jurnalistlərdən ibarət ekspert qrupu toplaya bilərsiniz
ki, bunu insanlara çox yaxşı, başa düşülən dildə çatdırsınlar.
Bunun üçün mütəxəssislərə ehtiyacımız var.
Mən əminəm ki, universitetlərdə çoxlu insanlar, gödəkçələrinin ciblərində yumruqlarını sıxan professorlar var;
onlar təcrid olunublar və öz ekspertliklərini ictimaiyyətə təqdim etmək üçün nəsə etmək istəyirlər.
Və biz bununla bağlı nəsə etməliyik. Və məncə, bəli, biz eqoizmi azaltmalıyıq; vermək almaqdan daha bərəkətlidir.
Bu çox sevindiricidir. Biz bunu koronavirus pandemiyası zamanı da gördük – hansı daxili gücü inkişaf etdirdiyimizi,
bir-birimizə kömək edərkən necə böyük sevinc hissi keçirdiyimizi.
Və məncə, bu həqiqətən bir gücdür. Onunla biz hətta, bəli, Dərin Dövlətin köhnəlmiş vəziyyətə gəlməsinə səbəb ola bilərik.
Oyanmış və problemi tanıyıb başa düşmüş əksər insanlar geri qayıtmırlar.
Bu, alma ağacından meyvələrin düşməsinə bənzəyir. Bəziləri daha tez düşür, bəziləri isə daha gec.
Bu o deməkdir ki, oyatdığımız hər bir insan elitaların demək olar ki, əbədi olaraq itirdiyi biridir.
Siz bizi ayağa qalxmağa məcbur etdiniz.
Biz bunu koronavirus pandemiyası zamanı gördük və bu AUF1 paneli həm də bizim nə qədər güclü, nə qədər sıx bağlı və nə qədər
inamlı olduğumuzu özümüzün də dərk etdiyimizin göstəricisidir.
Mən həmçinin ümid edirəm ki, tamaşaçılar burada əsas peşələri bu çətin vəziyyətdən necə çıxacağımız üzərində tam
ştatla işləyən insanların olduğunu görüb ümid qazanacaqlar.
Və mən inanıram ki, Korona əksər insanlarda bir növ siyasi pubertanı işə salıb.
Və indi biz köçməyə məcburuq və köçməliyik.
Bir dəfə evdən köçüb bir müddət uzaqda qaldıqdan sonra atamın da, anamın da mənə sevimli köhnə uşaqlıq otağıma
geri köçməyim üçün təklif edə biləcəkləri heç nə yoxdur, baxmayaraq ki, məhz bunu təklif edərlər.
Birincisi, atam ölüb, anam isə bir az ağlı zəifdir.
Bu, ölkələrə də tətbiq oluna bilər: Təklif üçün çox sağ olun. Amma mən artıq yetkinəm və öz həyatımı özüm idarə edəcəyəm.
Və bunu rədd edən hər kəs azadlığa layiq deyil.
Bu gün biz bu müxtəlif mövzular vasitəsilə gələcəyə nəzər sala bildik və zəruri gücü inkişaf
etdirə bilsək, onun necə görünəcəyini gördük.
Biz onu xalqa qaytarmaq istəyirik, bu bizdən alınmışdı.
Və bu, hərəkətverici qüvvədir. Və biz hər şeydən əvvəl bir şeyi nümayiş etdirdik. Biz nəyəsə nail ola bilərik.
Bizə aydın məqsədlər və aydın vizyon lazımdır. Və biz onlara dönməz qətiyyətlə doğru irəliləməliyik.
Və biz bunu edə biləcəyimizi nümayiş etdirmişik, edirik və etməyə davam edəcəyik. Təşəkkür edirəm.
Hər bir fərd indi nə edə bilər?
Sözü yayıb, sözü yayıb, sözü yayıb, yalnız onlayn media vasitəsilə deyil, həm də qəsdən oflayn.
Atam Ivo Sasek S&G Şəbəkəsinin nümunəsi ilə 15 ildir etdiyi kimi.
Sən insanları ruhlandıra bilərsən və deyə bilərsən: "Sadəcə bunu iki nəfərə ötür, sonra yenə iki nəfərə, yenə iki nəfərə…
Beləliklə, 20 addımdan sonra dünyanın sonuna çatacaqsan."
Bu, rəqəmsal qapılar bağlandıqda insanları necə öz tərəfinə çəkə biləcəyinizə dair həddindən artıq heyranlıqdır.
Bu strateji, yerli səviyyədə təşkil olunmuş şəbəkələr tələb edir.
Xəbəri yay, bacardığın qədər – rəqəmsal formada, əgər bu məhdudlaşdırılmağa davam edərsə, oflayn olaraq da yay.
Hər kəs bunu edə bilər.
Bu videonu iki nəfərə göndər.