۱۲۳۴۳۲۱ ولف استریت جایگزین – جوهر ۹ ساعت تاریخ معاصر تربیتی.
۱۲۳۴۳۲۱ چهره‌های برجستهٔ متعددی از عرصهٔ آموزش در اجلاس جایگزین مجمع جهانی اقتصاد در پراگ گرد هم آمدند.
مجمع جهانی اقتصاد جایگزین، ایده‌ای در تقابل با «بازنشانی بزرگ» و یک اندیشکده جایگزین برای جهانی آزاد در فردا است.
Kla.TV جوهر سخنرانی‌های تاریخی، میزگردهای هیجان‌انگیز و مصاحبه‌های اختصاصی را ارائه می‌دهد.
تمام محتوای اجلاس جهانی جایگزین را می‌توانید در AUF1 بیابید: www.auf1.tv/alternativ-wef
نخبگان برجستهٔ متفکران روشنفکر و مبارزان آزادی این روزها در اینجا گرد هم آمده‌اند تا چیزی بسیار ویژه را راه‌اندازی کنند.
ما می‌خواهیم در برابر جهانی‌گرایی و ستم بایستیم و برای صلح و آزادی مبارزه کنیم.
ما در دوران چالش‌برانگیزی زندگی می‌کنیم، به همین دلیل مهم است که ارتباط برقرار کنیم، اتحادها شکل دهیم و شبکه‌ها ایجاد کنیم.
و اکنون مایلیم دو نفری را که پشت این ایده هستند برای پیوستن به ما روی صحنه دعوت کنیم: السا میتمنسگروبر و استفان مگنت.
بله، این ایده به ذهنم رسید چون مقاله‌ای دربارهٔ آغازین‌های مجمع جهانی اقتصاد توسط کلاوس شواب خواندم.
و آنجا دیدم و خواندم که همه‌چیز چگونه کوچک آغاز شد.
و این به نوعی مرا تحت تأثیر قرار داد. این همان چیزی است که اهمیت دارد.
و این قطعی نیست که مجمع جهانی اقتصادِ جهانی‌گرا باید زمام قدرت را در دست داشته باشد.
اکنون ممکن است با رقابت مواجه شود؛ اکنون باید با رقابت از سوی اجلاس جهانی جایگزین روبه‌رو شود.
و چه کسی می‌تواند این کار را بهتر از کسانی انجام دهد که پیش از این شجاعت خود را نشان داده و در برابر نظام ایستاده‌اند؟
این افراد که اساساً متفاوت‌اند، باید گفت اکنون وارد گفت‌وگو شده‌اند.
با نگاهی به گذشته، لحظه‌ای تاریخی خواهد بود وقتی توانستیم این همه شخصیت برجسته را گرد هم آوریم که ممکن است در
همه مسائل هم‌نظر نباشند، اما با هدفی مشترک متحدند؛ یعنی میل به خودتعیینی، حاکمیت و آزادی.
و همهٔ افراد درگیر در اینجا مصمم‌اند که برای دستیابی به این هدف تمام تلاش خود را به کار
گیرند، زیرا بدون این ارزش‌ها آینده هیچ است.
از شما برای وقت‌تان سپاسگزارم و بار دیگر تشویق پرشوری برای پیشگامان.
ما در پایتخت جمهوری چک، پراگ، یک شهر زیبا، در یک مرکز همایش زیبا هستیم.
بنابراین منطقی است که سخنرانی خوش‌آمدگویی توسط کسی ایراد شود که همواره نقشی برجسته در این کشور ایفا کرده است.
او زمانی مهمان همیشگی مجمع جهانی اقتصاد در داووس بود.
اکنون او طرفش را عوض کرده و با اجلاس جهانی جایگزین است.
ما از اینکه او اینجا است، از اینکه با حضورش ما را گرامی می‌دارد و بالاتر از همه اینکه
سخنرانی رسمی خوشامدگویی را ایراد خواهد کرد، خرسندیم.
رئیس‌جمهور سابق، دکتر واژلاف کلوس. خوش آمدید. ۱۲۳۴۳۲۱
برای من، یکی از این نمادها این هتل و این تالار است.
آخرین باری که اینجا بودم، سال ۲۰۰۸ برای آخرین کنفرانس ODS من بود.
شاید برخی از شما بدانید که ODS حزب دموکراتیک مدنی است که من ...
توسعهٔ این حزب، مشابه توسعهٔ سیاسی و ایدئولوژیک در سراسر جمهوری چک و اروپا، به‌تدریج به سوی
دنیای امروز پسا‌سیاسی و پسا‌دموکراتیک حرکت کرده است.
به همین دلیل، من ریاست افتخاری خود را در این مجلس کنار گذاشتم. نمی‌خواستم بخشی از آن باشم.
حتی آن زمان، من به‌وضوح دیدم و امیدوارم که توانستم گرایش‌های قدرتمند دنیای غرب را درک کنم.
آنها تهدید کردند که ما را به دنیای تراژیک امروز بیاورند.
به نظر من، مهم‌ترین نقش امروز بر عهده ایدئولوژی چندفرهنگ‌گرایی است که مهاجرت انبوه را تولید، ستایش و دفاع می‌کند.
این ایدئولوژی حتی کلمهٔ آزادی را به رسمیت نمی‌شناسد.
به‌طور اصولی، آن به‌شدت با نهاد اصلی دموکراسی، یعنی دولت-ملت، مخالف است.
با این حال، ملت بدون شک عنصر بنیادین و غیرقابل‌جایگزین جامعهٔ بشری است.
جندریسم قدرتمند یا فمینیسم رادیکال امروز به ماهیت زیستی انسان‌ها و در نتیجه به بنیاد
اساسی جامعهٔ انسانی، یعنی خانواده، حمله می‌کند.
۱۲۳۴۳۲۱ به‌عنوان نخست‌وزیر و رئیس‌جمهور جمهوری چک، باید اعتراف کنم که جمهوری چک را به اتحادیه اروپا وارد کردم.
تلاش مشهورم برای کشیدن ترمز اضطراری در آخرین لحظه و امضا نکردن معاهده لیسبون به‌عنوان رئیس‌جمهور بی‌نتیجه ماند.
در نتیجه، ادغام اروپا در سال‌های اخیر و دهه‌های گذشته قطعاً به اتحاد سیاسی تبدیل شده است.
ایدهٔ همکاری دوستانه و دوجانبه سودمند میان کشورهای مستقل اروپایی اکنون به گذشته پیوسته است.
من قطعاً تنها کسی نیستم که می‌گویم کل دنیای غرب، به‌ویژه اروپا، در حال افول است.
چالش زمان ما این است که مانع ادامهٔ زوال امروز در فردا شویم.
امید می‌رود کنفرانس‌هایی مانند کنفرانس امروز بتوانند در این زمینه کمک کنند.
برای شما جلسه‌ای پربار آرزو می‌کنم. بسیار سپاسگزارم.
بانوان و آقایان، بینندگان عزیز در منزل، همکاران گرامی، من کاملاً با پروفسور دکتر واژلاف کلاوس
موافقم وقتی می‌گوید که اکنون باید با جهان تعامل کنیم.
از او برای این سخنان روشن و تازه‌کننده از زبان یک سیاست‌مدار واقعی که هنوز مسئولیت را درک می‌کند، سپاسگزارم؛ برخلاف کسانی که
اکنون به قدرت رسیده‌اند و در واقع جهان ما را به ورطه می‌کشند.
و تو که مرا می‌شناسی. من دوستِ سخنان روشن هستم و وضعیت کنونی را نیز به‌طور کاملاً واضح بیان می‌کنم.
آنچه اینجا، در برابر چشمان ما، در حال انجام است، مسیری مستقیم به سوی نابودی است.
و این کاملاً عمدی است، زیرا برخی محافل مصمم شده‌اند آنچه را که «ری‌ست بزرگ» می‌نامند، یعنی یک بازسازی کامل، یک تحول و در پی آن
نابودی طبقه متوسط و نابودی جامعه مرفه اروپایی، به اجرا درآورند.
و این فقط مربوط به منافع اقتصادی نیست، نه صرفاً به غارت سرمایه و بزرگ‌ترین مصادره در تاریخ بشر.
نکته این است که این گروه‌ها می‌خواهند قدرت را برای همیشه برای خود تضمین کنند، با استفاده از فناوری مدرن و دیجیتالی‌سازی.
این امر به آنها امکان می‌دهد کارهایی را انجام دهند که فرعون‌ها و امپراتورها تنها می‌توانستند در رؤیاهایشان ببینند.
آنها اکنون می‌خواهند کیسه را ببندند تا دیگر هرگز برای ما، برای توده‌ها، برای ۹۹ درصد، آزادی نباشد و ۰.۰۰۱
درصد ابرثروتمندان، جهانی‌گرایان و میلیاردرها بتوانند برای همیشه قدرت را در دست داشته باشند.
ما با این موضوع مخالفیم، و امروز من می‌خواهم و شما هم می‌خواهید که انرژی‌مان را روی همه چیزهایی که امروز
اشتباه هستند، هم امروز و هم در رویدادهای بعدی، متمرکز نکنیم.
بله، ما به آن به‌عنوان یک نقطهٔ ثابت نیاز داریم تا بفهمیم چگونه می‌خواهیم بهبود یابیم.
اما در این اجلاس جهانی اقتصاد جایگزین، ما می‌خواهیم آگاهانه بر این تمرکز کنیم که آینده‌ای بهتر چگونه ممکن است باشد،
راه‌حل‌ها را مورد بحث قرار دهیم و مهم‌تر از همه، گرد هم آییم.
وقتی گرد هم می‌آییم و صحبت می‌کنیم، آینده همین حالا آغاز می‌شود.
چون نخبگان قدرت هر کاری می‌کنند تا «بازنشانی بزرگ» و نظم نوین جهانی گلوبالیستی‌شان را به واقعیت تبدیل کنند، و هر کسی که با آن
مخالفت کند، هدف آسان و قانونی است؛ او را عضو کاستی پایین‌تر اعلام می‌کنند، یک طردشده (یعنی
بیگانه)، و سپس متناسب با آن با او مبارزه می‌کنند.
و با وجود همه‌چیز، با وجود این فضای سراسر وحشت‌آفرینی علیه نظرات و باورهای مردم، هنوز هم انسان‌های شجاع وجود
دارند، هنوز هم کسانی هستند که در برابر جریان غالب می‌ایستند و شجاعت گفتن حقیقت را دارند.
۱۲۳۴۳۲۱ و چه کسانی شایسته‌تر از آن افراد شجاع هستند که در چهار سال گذشته در شرایط استثنایی خود را متمایز کرده‌اند، از مخفیگاه
بیرون آمده‌اند، موضع گرفته‌اند و بر موضع خود پافشاری کرده‌اند؟
چه کسی در حال حاضر مناسب‌تر است تا به دنیای فردا فکر کند؟
و به همین دلیل است که همه کسانی که امروز در این رویداد شرکت می‌کنند، با دقت انتخاب شده‌اند، زیرا هر یک از
آن‌ها پیش از این در حوزه خود سهم ارزشمندی داشته‌اند.
و من مأموریت خود را این قرار داده‌ام که مردم را گرد هم آورم، تا سعی کنم امور را بیش‌تر توسعه
دهم یا از اموری که در مسیر توسعه هستند حمایت کنم.
ضمناً در آن سوی ماجرا هیچ ایدئالیسمی وجود ندارد.
میلیاردها یارانهٔ آن‌ها را بردارید. آیا فکر می‌کنید ARD روز بعد هم پخش می‌کرد؟
یا فکر می‌کنی هیچ‌کدام از سیاستمداران حرفه‌ای هنوز در بوندستاگ حاضر می‌شوند؟
برای این رژیم هیچ ایدئالیسم وجود ندارد.
از جانب ما، ایدئالیسم هست، ظرفیت رنج‌کشیدن هست و تمایل به فداکاری هست.
و بعد باید دو به دو را کنار هم بگذارید تا بفهمید در نهایت چه کسی برنده خواهد شد.
ما این رویداد را با اعتماد به مردم، اعتماد به شرکت‌کنندگان و بالاتر از همه با اطمینان از وجود نیاز به آن، تماشای
آن توسط افراد بسیار، الهام گرفتن از آن، توسعه پروژه‌های شخصی بر اساس آن و البته حمایت از آن سازماندهی کردیم.
من مطمئنم که این اعتماد ناامید نخواهد شد. و همین اعتماد است که ما را از دیگران متمایز می‌کند.
و شعار کنفرانس امسال، شعار اولین اجلاس جایگزین مجمع جهانی اقتصاد، این است: تصاویر جهانی آزاد در فردا.
ما می‌خواهیم بدون توجه به واقعیت‌های سیاسی، تصویر دنیای فردا را ترسیم کنیم. چه می‌خواهیم؟
گاهی مجبوریم مسیرمان را تغییر دهیم. اما همچنان به هدف‌مان، خط پایان، وفادار می‌مانیم.
پراگ از پراگماتیک می‌آید، فقط می‌خواستم این را ذکر کنم. با کارل اشمیت شروع می‌کنم.
او یک‌بار گفت: حاکمیت با کسانی است که در مورد وضعیت اضطراری تصمیم می‌گیرند.
و وقتی این را به سال‌های همه‌گیری کرونا در اروپا اعمال می‌کنیم، یک چیز غیرقابل انکار است:
اروپا آشکارا هر چیزی جز یک کشور مستقل بوده و هست.
در جریان همه‌گیری ویروس کرونا، اروپا به روایتی تن داده است که منشأ آن اروپا نبوده، بلکه عمداً
در اندیشکده‌ها و بنیادهای آمریکایی خلق شده است.
۱۲۳۴۳۲۱ وضعیت اضطراری قاره‌ای اروپا توسط سازمان جهانی بهداشت بر اروپا تحمیل شد و توسط مردم تصمیم‌گیری نشد.
در واقع، ایالات منفرد در سازمان بهداشت جهانی هیچ نقشی ندارند.
تصمیمات الزام‌آور توسط پول‌های کلان اتخاذ می‌شوند و این پول‌های کلان عمدتاً از بنیاد بیل و ملیندا گیتس تأمین می‌شوند.
این یک بنیاد اروپایی نیست، بلکه بنیاد آمریکایی است که به‌عنوان ابزاری برای سیاست خارجی ایالات متحده به‌کار می‌رود.
این نقش سیاست خارجی برای سازمان‌های غیردولتی آمریکا در مدیریت بحران‌های ساختگی، از سال ۲۰۱۰ مطرح شد، زمانی که بنیاد
راکفلر تمرین شبیه‌سازی «لاک‌استپ» ویروس کرونا را تشریح کرد.
در ادامه، ساختارهای مناسب طی چند سال ایجاد شدند.
در اکتبر ۲۰۱۹، بازی شبیه‌سازی «رویداد ۲۰۱» برگزار شد که به نوعی، تمرین نهایی و آزمون آخر بود، و پس از آن، یک سلاح
بیولوژیک معروف به کووید-۱۹ با بودجه آمریکا در ووهان رها شد تا جهان را به طور کامل بازسازماندهی کند.
۱۲۳۴۳۲۱ در این بازنشانی بزرگ، دولت‌های مستقل فردی یا یک کنفدراسیون از دولت‌های خارج از ایالات متحده دیگر هیچ نقشی ندارند.
دولت در حال جایگزینی با حکمرانی است. بدین ترتیب قدرت در همهٔ بخش‌ها به‌طور کامل متمرکز و دیجیتالی می‌شود.
۱۲۳۴۳۲۱ پشت ID2020، برای مثال، نقشهٔ شوم نهفته است تا بتوانند هر فرد را در تمام نیازهایش آزار دهند.
هر کسی که وضعیت واکسیناسیون فعلی را نداشته باشد، یا از ردپای کربنی تعیین‌شده به‌صورت دلخواه فراتر رود، یا به روایت مناسب در
فضاهای عمومی پایبند نباشد، با برداشتن و سپس تنها ارز دیجیتال معتبر مجازات خواهد شد، یا
به‌طور دلخواه از تمامی حقوق مدنی محروم خواهد شد.
هر کسی که می‌خواهد به‌عنوان یک شهروند مستقل و بی‌دردسر آینده زندگی کند، باید تمام زندگی خصوصی خود را در اختیار
تعداد محدودی از شرکت‌های فناوری اطلاعات آمریکا قرار دهد.
ما در جهانی توهمی زندگی می‌کنیم که دلار بر آن مسلط است.
اروپا کاملاً تاکتیک‌های قلدرمآبانه‌ی مدرسه‌ای آمریکا را کپی کرده است.
خم می‌شوی تا از ضربات بیشتر زیر کمر یا ضربات به خط آب‌خور جلوگیری کنی.
همه ما می‌دانیم که آزادی به‌اصطلاح، به‌ویژه آزادی بیان، اکنون در اروپا بسیار بسیار محدود است.
و اینترنت اکنون به مکانی تبدیل شده است که در آن سانسور خودسرانه اعمال می‌شود.
اروپا به جای تمرکز بر گفت‌وگو، بار دیگر بیش از پیش به سلاح‌ها تکیه می‌کند.
وقتی پای درگیری‌های درون‌اروپایی به میان می‌آید، اجازه می‌دهیم سلاح‌ها حرف بزنند.
و سؤال این است که چه کسی آن را شروع کرد؟ روس‌ها در اوکراین؟ نه. ناتو در یوگسلاوی در سال ۱۹۹۹.
جنگی که ایالات متحده آمریکا برای تقسیم اروپا تصمیم گرفت.
تفرقه بینداز و حکومت کن – همیشه همان اصل.
در حال حاضر، اروپا برای یک جنگ بزرگ علیه روسیه آماده می‌شود، عمدتاً برای تحکیم منافع ایالات متحده.
من همیشه فکر می‌کردم همه مخالف جنگ هستند تا اینکه فهمیدم بعضی‌ها موافق آنند، به‌ویژه کسانی که مجبور نیستند به میدان بروند.
این فوران از رمارک است و حقیقت دارد.
اروپا باید به‌عنوان اروپای میهن‌ها تعریف شود.
اروپایی که به رعایا علاقه‌ای ندارد، بلکه بر شهروندان مسئول تکیه می‌کند.
اروپایی که می‌شناسد چه کسی پایگاه‌های نظامی را اداره می‌کند و سربازان را در خاک اروپا مستقر می‌سازد
تا جنگ‌ها را در داخل و خارج از اروپا به راه اندازد.
چنین اروپایی با ملایمت از این دشمنان انسجام نمی‌پرسد که آیا مایلند فعالیت‌های خصمانه خود را متوقف کنند، بلکه
آن‌ها را متوقف می‌سازد و سپس بر این توقف اصرار می‌ورزد.
۱۲۳۴۳۲۱ گام دوم این است که از لفاظی مداوم درباره دموکراسی دست برداریم و بالاخره آن را معرفی کنیم.
زیرا هیچ کشور اروپایی واقعاً دموکراتیک نیست.
هر جا را که نگاه کنیم، دموکراسی صرفاً شبیه‌سازی شده است.
فقط کافی است رومانی را به یاد شما بیاورم. کسانی که اشتباه می‌کنند می‌توانند از نو شروع کنند.
ما همه در کشورهایی زندگی می‌کنیم که توسط الیگارشی حزبی ربوده شده‌اند.
پارلمان‌های ما کمتر از نمایندگان مردم، مملو از خائنان به مردم است.
زیرا آنها منافع کسانی را نمایندگی می‌کنند که آنها را به این مقام رسانده‌اند و بدین ترتیب به منافع شهروندان خود خیانت می‌کنند.
ما توسط احمقانی حکومت می‌شویم که نمی‌توان آن‌ها را احمق نامید، زیرا اکنون این کار توهین به majesté محسوب می‌شود.
به‌عنوان شهروندان مستقل، بیایید مراقب باشیم که دولتی کاملاً متجاوز، آزادی ما را موقتاً به بهانهٔ دلایل امنیتی سلب نکند.
برای جلوگیری از ادامهٔ این وضعیت، باید یک واژهٔ حیاتی را به زبان روزمره‌مان اضافه کنیم.
و آن کلمه نه است! نه به پدرسالاری! نه به سانسور! نه به دولت نظارتی! و بالاتر از همه، نه به جنگ!
برای کسانی که خودشان نمی‌توانند تصمیم بگیرند که آیا مرگشان طبیعی خواهد بود یا با تزریق مرگبار، یا اینکه به خط مقدم
فرستاده شوند تا برای منافع اشخاص سومی که نمی‌شناسند بجنگند و بمیرند، اصلاً نمی‌توانند مستقل باشند.
او مثل گوسفند رفتار می‌کند. و گوسفندان تمام عمر از گرگ می‌ترسند.
اما آنها توسط چوپان کشته می‌شوند.
۱۲۳۴۳۲۱ آزادی‌ای که همهٔ ما در اروپا دلتنگش هستیم، باید ابتدا در درون هر یک از ما احضار شود و سپس زندگی شود.
این دقیقاً همان چیزی است که ما را انسان می‌سازد.
اما ما، شهروندان، حاکم، تعیین می‌کنیم که کجا گرد هم آئیم. جایی که قدرت واقعاً در آن نهفته است. برای مثال، اکنون در پراگ.
قدرت ما بهترین شکل اعمالش در قالب غیرمتمرکز است؛ یعنی هر زمان و هر مکان، اما به‌صورت جمعی سازمان‌یافته.
هیچ چیز به اندازه گردهمایی شهروندان مستقل و صاحب‌اختیار در سراسر اروپا بدون دعوت در میزهای گرد برای تدوین قانون اساسی‌ها و قوانین
جدید برای کشورهایشان، نخبگان خودخوانده را بی‌اثرتر نمی‌کند.
این بالاترین بیان حاکمیت دموکراتیک است. شما صرفاً درباره‌اش تصمیم می‌گیرید و بر اساس آن زندگی می‌کنید.
هر یک برای خود و ما به‌عنوان مردمان اروپا
من با این کلمات به پایان می‌رسم: ما می‌توانیم این کار را انجام دهیم.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ مایلم به گرمی از مهمانانم در پنل «سلامت و پزشکی آینده» استقبال کنم.
همه ما می‌دانیم که نظام مراقبت‌های بهداشتی ما بیمار است و این موضوع هر روز واضح‌تر می‌شود.
کمبود مزمن نیروی انسانی وجود دارد، مطب‌های پزشکان مملو از جمعیت است و پزشکان امروزه اصلاً وقت کافی برای رسیدگی به بیماران ندارند.
کمبود داروها رو به افزایش است و کاملاً روشن است که پزشکی امروز عمدتاً تحت تأثیر منافع سودجویانه
صنعت داروسازی و گروه‌های بزرگ بیمارستانی قرار دارد.
و در این دور، می‌خواهیم به این پرسش بپردازیم که دارویی بهتر در آینده چگونه می‌تواند باشد
تا مردم را برای مدت طولانی‌تری سالم نگه دارد.
دکتر هابمر-ماگ، شما چگونه پزشکی بهتر در آینده را تصور می‌کنید؟
بله، وقتی صحبت از پزشکی بهتر برای فردا می‌شود، باید گفت که ما به‌عنوان دانشجویان پزشکی واقعاً چیزی جز آنچه در کتاب‌هاست
یاد نمی‌گیریم. آنچه استادان ما در مدونی به ما می‌آموزند.
و اساساً، و این همیشه برایم بسیار مهم است که بگویم، واقعیت این است که در مطالعات پزشکی کنونی، به مسائلی که
در معنای واقعی کلمه ضروری هستند، توجه بسیار کمی می‌شود.
ما مطالعات خود را آغاز می‌کنیم و در بخش اول میکروبیولوژی، یعنی بهداشت و میکروبیولوژی، را داریم.
و آنجا یاد می‌گیری که واکسیناسیون وجود دارد و چه نوع‌هایی دارد. و همین.
ما اصلاً در مورد مواد کمکی، افزودنی‌ها در چنین محصولاتی یا عوارض جانبی چیزی نمی‌شنویم. ۱۲۳۴۳۲۱
و بعدها در مطالعاتتان، وقتی در امتحانات موضوعی مربوطه شرکت می‌کنید، چه اطفال باشد یا dermatology،
پاسخ درست در نوک انگشتانتان خواهد بود، به اصطلاح.
بله، چه کاری می‌توانید انجام دهید تا از خودتان محافظت کنید؟ بله، این واکسن، آن واکسن و غیره.
اما به دانشجویان آموزش داده نمی‌شود که ممکن است عوارض جانبی نیز وجود داشته باشد، چه از
واکسیناسیون‌های متعارف و چه از محصولات جدید mRNA اصلاح‌شده.
این بدان معناست که پزشکی آینده مستلزم آغاز با آموزش است، جایی که شما ایده‌ی اینکه فردی که روبه‌روی شما نشسته،
روبه‌روی یک پزشک، روبه‌روی یک پزشک در حال آموزش، یک فرد شگفت‌انگیز است را بسیار بیشتر به کار ببندید.
من همیشه می‌گویم که ما ذهن، روح و بدن داریم. و ما اینجا هستیم تا فکر کنیم، احساس کنیم و عمل کنیم.
فقط در دانشگاه است که واقعاً می‌فهمی کسی هست که حالا به‌نوعی مثل یک ماشین شده است.
پروفسور کریستیان شوبرت همیشه این را می‌گوید.
پزشکی ماشینی: چیزی خراب شده و حالا باید تعمیر شود. و ما باید از آن فاصله بگیریم.
ما باید منتقل کنیم که عوامل مختلفی در این موضوع نقش دارند که چرا این فرد دیگر در وضعیت سلامتی خوبی نیست.
چرا چیزی در سیستم او تغییر کرده است، او علائمی دارد، بیمار شده یا حتی به شدت بیمار شده است.
پروفسور باخدی، می‌خواهم توپ را مستقیماً به شما پاس دهم.
می‌بینید، شما اینجا نشسته‌اید و یکی از قهرمانان من هستید، واقعاً باید این را بگویم، و مطمئنم بسیاری دیگر هم همین احساس را دارند.
هشدارهای شما در مورد تزریق‌های ویروس کرونا از همان ابتدا، قطعاً باعث شده است که بسیاری از مردم در برابر این
تزریق‌های ژنی مقاومت کنند و شما احتمالاً در نتیجه آن جان افراد بسیاری را نجات داده‌اید.
مایلم به نقش واکسیناسیون بپردازم.
آیا می‌توانید به‌طور مختصر نقش واکسیناسیون را به‌طور کلی در بهبود پزشکی در آینده تشریح کنید؟
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ واکسیناسیون‌ها در پزشکی فردا نقش حیاتی خواهند داشت زیرا واکسیناسیون‌ها یادبودی خواهند بود که
بر سنگ حک شده و در برابر فریب و توهم ایستادگی می‌کند.
من یک پزشک عمومی هستم.
من پزشکی خواندم، میکروبیولوژی خواندم و به مدت ۲۵ سال تدریس کردم. و به واکسیناسیون اعتقاد داشتم.
من هر آنچه در کتاب‌های درسی است را تدریس کرده‌ام.
فقط در سه سال اخیر، به خاطر همه‌گیری، بود که شروع کردم به خواندن آنچه در طول تحصیلات و زندگی حرفه‌ای‌ام
از دست داده بودم. کتاب‌های بسیار عالی‌ای وجود دارند.
یکی از کتاب‌هایی که می‌خواهم به‌طور عمومی معرفی کنم، کتاب سوزان هامفریز است. عنوان آن «توهم واکسن» است.
این شامل همه چیزهایی است که یک پزشک امروز نیاز دارد بداند. همراه با منابع علمی.
این کتاب ضد واکسیناسیون نیست. و من از آن بهرهٔ فراوانی برده‌ام.
فکر می‌کنم حالا می‌فهمم که کل ماجرای واکسیناسیون در واقع بزرگ‌ترین کسب‌وکار در تاریخ بشر بوده است.
پول زیادی هزینه شده و هنوز هم پول زیادی هزینه می‌شود.
و به همین دلیل واکسیناسیون به‌عنوان پیشگام جهانی‌گرایان انتخاب شد.
با این کار، آنها در حال جنگ با مردم خود هستند.
وقتی مردم به خود باور پیدا می‌کنند و بر این دگما غلبه می‌کنند که انسان‌ها مانند ماشین‌ها ساخته شده‌اند، ناکافی و معیوب‌اند و
اساساً سرنوشت است که کسی از آلزایمر، سرطان یا بیماری عفونی بمیرد.
این واقعیت که انسان‌ها به‌طور کامل ناتوان‌اند که به‌تنهایی سالم باشند، نیازمند بازاندیشی کامل در پزشکی و
بالاتر از همه در نحوهٔ ادراک انسان‌ها از خودشان است.
و اعتماد به نفس با داشتن دوباره مغزهای سالم‌تر در افراد آغاز می‌شود، زیرا تفکر، احساس و مسئولیت از آنجا شروع می‌شوند.
و سالم بودن یعنی اینکه ما همچنین آنچه را که من آن را «سیستم ایمنی ذهنی» می‌نامم درک کنیم؛ وقتی تهدیدات خارجی
پدید می‌آیند، آن‌ها را بشناسیم و به آن‌ها پاسخ دهیم، هم به‌عنوان افراد و هم به‌عنوان یک جامعه.
زیرا سیستم ایمنی ذهنی نیز سیستم ایمنی اجتماعی را پدید می‌آورد که از آن برای دفاع از خود در برابر
کسانی که می‌خواهند به ما آسیب برسانند، استفاده می‌کنیم.
و وقتی صحبت از این موارد اساسی در بحران ویروس کرونا می‌شود، برای مثال، می‌دانیم که ویتامین دی کاملاً ضروری بود.
صدها مطالعه نشان می‌دهد که کمبود ویتامین D احتمال مرگ ناشی از هر بیماری عفونی را افزایش می‌دهد – صرف‌نظر از اینکه آیا
اکنون برچسب کروناویروس به آن زده شده است یا خیر، زیرا هر ویروسی می‌تواند پشت این آزمایش PCR کروناویروس باشد.
یا هر علتی که سپس منجر به ذات‌الریه شود.
اما اگر برخی از اصول اساسی وجود نداشته باشند، می‌تواند کشنده باشد.
و آخرین بلوک بنیادین، یا یکی از آخرین‌ها در یک بنیاد جدید یا در یک بنای جدید پزشکی – برای من در حال حاضر کمی
مانند سنگِ قوسِ اصلی است، با چند سنگِ قوسِ دیگر که در راهند.
و سنگِ کلیدین، که در یونانی lithos نامیده می‌شود، لیتیم است.
لیتیوم احتمالاً یکی از مهم‌ترین عناصر کمیاب ضروری است.
و می‌توانم این را در کتاب بعدی‌ام به نام «توطئه لیتیم» که بهار آینده منتشر خواهد شد، ثابت کنم.
اما در این کتاب من ثابت می‌کنم که لیتیم ضروری است و بالاتر از همه، برای همهٔ سیستم‌های بنیادی یا درون همهٔ
سیستم‌های بنیادی که ما را در تعادل نگه می‌دارند، ضروری است.
مهم‌تر از همه، سیستم ایمنی ذهنی‌مان را متعادل نگه داریم.
لیتیوم تضمین می‌کند که ما سلول‌های جدید مغزی بسازیم که ما را جوان و کنجکاو نگه می‌دارند.
لیتیوم تضمین می‌کند که کروموزوم‌های ما در تمام طول عمرمان دست‌نخورده باقی بمانند و ما، به اصطلاح،
به‌خاطر پیری نمیرمیم – یعنی زودهنگام، یک سال یا دهه‌ها زودتر – و دچار آلزایمر یا افسردگی نشویم.
لیتیوم در تمام فرآیندهای زیستی ضروری و بنیادی نقشی اساسی ایفا می‌کند و برای مثال، پادزهر التهاب عصبی ناشی از تزریق mRNA است.
بر اساس اعلام سازمان ایمنی غذاهای اروپا، ما مجاز به مصرف روزانه تا ده میلی‌گرم آلومینیوم هستیم.
با اینکه می‌دانیم آلومینیوم برای مغز سمی است و برای مثال مسئول نرخ‌های اوتیسمی است که می‌بینیم، زیرا در واکسن‌ها نیز وجود دارد.
پس پنجاه درصد واکسن‌ها حاوی آلومینیوم هستند که در واقع برای مغز سمی است.
دکتر استراسر، مایلم شما را نیز به شرکت در بحث دعوت کنم؛ به‌ویژه به‌عنوان مدافع پزشکی مبتنی بر شواهد.
بیماران توانمند تا چه حد برای پزشکی بهتر اهمیت دارند؟
بیماران توانمند اهمیت زیادی دارند. در حال حاضر، ما شاهد توسعه‌ای هستیم که کاملاً برخلاف این است.
برای هزاران سال، در نظام پزشکی ما کاملاً طبیعی بوده است که داده‌های پزشکی تنها در اختیار دو نفر باشد: بیمار و پزشک.
آن کاملاً محرمانه بود. حتی توسط قانون تنظیم شده است.
حتی اجازه ندارم در مورد یک بیمار با همسرم صحبت کنم.
این کاملاً طبق قانون قابل مجازات است. و حتی ممکن است به‌خاطر آن به زندان بروم. اما در حال حاضر چه اتفاقی در حال رخ دادن است؟
تمام داده‌های پزشکی در حال حاضر به‌صورت دیجیتال ثبت می‌شوند.
اتریش در حال حاضر حتی در این زمینه پیشگام است.
ما اکنون گواهی واکسیناسیون دیجیتال را معرفی کرده‌ایم: پرونده الکترونیک سلامت.
و تمام این داده‌ها جمع‌آوری شده و قرار است هم‌زمان در اختیار دایره وسیعی از نهادها و افراد قرار گیرد.
این داده‌ها جمع‌آوری می‌شوند و در نهایت در اختیار دولت فدرال، دولت‌های ایالتی، سازمان‌های تأمین اجتماعی، پزشکان اورژانس،
بیمارستان‌ها، پزشکان ثبت‌شده و انواع دیگر افراد قرار خواهند گرفت.
این بدان معناست که محرمانگی بین پزشک و بیمار – که حیاتی است – برقرار باشد؛ یعنی بیمار به پزشکی مراجعه کند
که به او اعتماد دارد و می‌داند از او مراقبت خواهد کرد.
و داده‌های من دیگر جایی سرگردان نیستند که تحلیل و استفاده شوند – آن‌ها از بین رفته‌اند. کاملاً از بین رفته‌اند.
و به نظر من، این امر اولاً به ناپدید شدن رابطه پزشک و بیمار منجر می‌شود.
اگر مقالاتی را که در حال حاضر توسط مجمع جهانی اقتصاد، سازمان جهانی بهداشت یا قوانین منتشر می‌شوند مطالعه
کنید، دیگر هیچ اشاره‌ای به پزشکان و بیماران وجود ندارد.
سپس آنها فقط دربارهٔ ارائه‌دهندگان خدمات بهداشتی صحبت می‌کنند. این واژهٔ جدید پرطرفدار است.
ما همه ارائه‌دهندگان خدمات بهداشتی هستیم.
به‌عنوان یک پزشک، دیگر در بسیاری از این مقالات از من نامی برده نمی‌شود.
و این به نظر من باعث می‌شود همه‌چیز فوق‌العاده بی‌شخصیت و غیرانسانی شود و آنچه پزشکی بر
پایهٔ آن شکوفا می‌شود، یعنی اعتماد، از بین برود.
اگر مقالات مجمع جهانی اقتصاد را مطالعه کنید، اکنون دامنه آن به هوش مصنوعی نیز گسترش یافته است
که در حال برنامه‌ریزی است و به زودی خواهد آمد.
یک سند به‌طور تحت‌اللفظی بیان می‌کند: قرار است تحت‌اللفظی از سیستم‌های تریاژ تولیدشده توسط هوش مصنوعی استفاده شود.
آن‌ها در واقع همین را می‌نویسند که در آینده قرار است نوعی هوش مصنوعی، یک کامپیوتر، تصمیم بگیرد چه کسی چه
درمانی را، چه زمانی و کجا دریافت کند و چه کسی دریافت نکند.
پس این یک اختراع نیست – من چنین ادعایی ندارم – این در مقاله‌ای از مجمع جهانی اقتصاد ذکر شده است.
این چشم‌انداز این افراد است. و این توسعه‌ای ویرانگر است که کاملاً در مسیر اشتباه در حرکت است.
و به نظر من، این موضوع باید به‌شدت رد شود و فوراً به آن رسیدگی شود.
ما برای درمان مردم به هیچ کامپیوتر یا شماره تلفنی نیاز نداریم.
آنچه در حال حاضر کاملاً وجود ندارد، پیشگیری است.
به‌عنوان پزشک، ما در طول دوره‌ی آموزش‌مان در نظام سلامت تقریباً هیچ‌چیز درباره‌ی چگونگی سالم نگه‌داشتن افراد نمی‌آموزیم.
و این نکتهٔ حیاتی است. زیرا اگر مردم را سالم و تندرست نگه داریم، به داروی کمتری برای بیماری‌ها نیاز
داریم، به بیمارستان‌های کمتری نیاز داریم و غیره.
و هر دوی این‌ها تحولات نامطلوبی هستند.
و وقتی در نظر بگیرید که ما نیز اینجا، در بخش اروپای خودمان، این سنت را داشتیم.
اما سپس بنیاد راکفلر آمد و پس از آن کمپین‌های عمده‌ای که در دهه‌های ۱۹۶۰، ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ سازمان‌دهی شدند.
می‌توانید همه چیز را دربارهٔ چگونگی محروم شدن عمدی مردم از حق انتخاب، ممنوعیت پذیرش مسئولیت
سلامت خود و مجبور شدنشان به تکیه بر مقامات بخوانید.
و آن نیز در آن زمان در آموزش متخصصان پزشکی ادغام شد.
و این منطقی نیست. اگر بخواهم گیاهی در باغچه‌ام رشد کند، وقتی دچار مشکل می‌شود سراغش نمی‌روم و چیزی رویش نمی‌ریزم.
در عوض، من به این نگاه می‌کنم که او چه می‌خورد، چه می‌نوشد و چقدر آفتاب می‌خورد.
پس در واقع، اگر کمی آن را از سیستم خارج کنیم، می‌دانیم که در واقع بخشی از اصول اساسی یک نظام مراقبت‌های بهداشتی است.
و ما قبلاً این کثرت آراء را داشتیم – من همیشه از خواندن کتاب‌های قدیمی دربارهٔ رویکردهای پزشکی لذت
می‌برم – پیش از بنیاد راکفلر، هنر شفا وجود داشت.
هر کس داروی مخصوص به خود را داشت. آنچه یک نفر در یک روستا با مردمش انجام می‌داد، لزوماً به این معنا نبود که او همان
کار را چند خیابان آن‌طرف‌تر در روستای دیگری انجام داده باشد.
اما این‌گونه بود که کل ماجرا شکل گرفت.
چگونه این تحول رخ داد که بنیاد راکفلر، همان‌طور که شما چند بار اشاره کرده‌اید، در چند دههٔ اخیر و
در صد سال گذشته چنین نفوذ عظیمی به دست آورده است.
چرا از این جنبه‌های شفابخش که قبلاً داشتیم فاصله گرفته و به این طب صرفاً مبتنی بر دستگاه و آماده‌سازی روی آورده است؟
۱۲۳۴۳۲۱ پول. خب، کاملاً ساده بود. در آن زمان، در آغاز قرن نوزدهم و بیستم، هومئوپاتی، استئوپاتی، کایروپرکتیک و ناتوروپاتی
همگی رشته‌های پزشکی شناخته‌شده‌ای بودند که به‌طور موازی با یکدیگر فعالیت می‌کردند و از حقوق یکسانی برخوردار بودند.
و بعد مردم متوجه شدند که خب، می‌توان از پتروشیمی‌ها پول خیلی بیشتری به دست آورد.
و سپس در پزشکی این وضعیت پیش آمد: من فقط یک علامت دارم و یک دارو – و همه چیز دیگری که یک فرد را
به آنچه هست تبدیل می‌کند، نادیده گرفته می‌شود.
بله، همان‌طور که گفتم، هیچ علاقه‌ای به بهبودی وجود ندارد؛ هدف این است که فرد تا پایان عمرش دارو مصرف کند.
و در مورد بیماری‌های قلبی‌عروقی، شاید واضح‌ترین نکته این باشد که ما علت آن را می‌دانیم.
ما درمان‌های مؤثر را می‌دانیم، اما در سیستمی که اکنون داریم، هیچ بازپرداختی وجود ندارد و هیچ پزشکی نمی‌تواند امرار معاش کند.
و ما در اسکاندیناوی مدل‌های دیگری داریم که در آن‌ها هر پزشک صرفاً مبلغ معینی، یک نرخ ثابت ماهانه دریافت می‌کند – و مهم
نیست که چند بیمار داشته باشد یا با هر بیمار چه کاری انجام دهد.
این نیز می‌تواند برای یک سیستم آینده امکان‌پذیر باشد.
ما همچنین باید مراقب باشیم که ساختار متمرکز دیگری را که در همه‌جا حضور خواهد داشت ایجاد نکنیم، زیرا باید سازمان بهداشت جهانی
را ترک کنیم، چون می‌دانیم حامیان مالی پشت آن چه کسانی هستند.
اما من فکر می‌کنم این جنبش‌های غیرمتمرکز خارج از سیستم بسیار دلگرم‌کننده هستند.
چگونه می‌توان این برنامه درسی را تغییر داد؟
چه کسی قدرت تصمیم‌گیری را خواهد داشت؟ و چه باید بشود تا داروی فردا را به دانش‌آموزان جوان امروزی برسانیم؟
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ آینده‌ی پزشکی باید بسیاری از امور را تغییر دهد. باید نفوذ صنعت بر برنامه‌های درسی را تغییر دهد.
این اولین کاری است که باید انجام شود.
دومین کاری که باید انجام شود این است که دوباره اصطلاح «مناسب با گونه» را برای انسان‌ها به کار ببریم.
چیزی هست که هر انسان به‌طور بنیادی به آن نیاز دارد؛ این بخشی از طبیعت ماست.
و این موضوع در مورد همه افراد صدق می‌کند. این مطابق با طبیعت گونه است. تناسب با طبیعت
گونه باید اصل اساسی برنامه‌های درسی جدید باشد.
سپس، البته، مجبور خواهیم شد دستورالعمل‌ها را تغییر دهیم.
راهنماها به تنهایی، خودِ این واژه شبیه رسانه‌های پیشرو است، یک مشکل بزرگ هستند که توسط صنعت ایجاد شده‌اند.
و پزشکان معتقدند که باید در چارچوب این دستورالعمل‌ها عمل کنند و هر چیزی خارج از آن ممنوع است.
و آنها از به‌کارگیری ذهن خود می‌ترسند، زیرا در این زمینه آموزش ندیده‌اند.
پروفسور باخدی، وقتی به همکارانی فکر می‌کنید که هنوز در این ذهنیت قدیمی گیر کرده‌اند که سیاست مربوط به ویروس کرونا درست بود و
واکسیناسیون مهم‌تر است، چگونه می‌توانیم به آن‌ها دست پیدا کنیم؟
آیا ایده‌ای دارید که چگونه می‌توانیم آن‌ها را به واقعیت نزدیک‌تر کنیم؟
این‌طور نیست که پزشکان احمق باشند. آن‌ها احمق نیستند. بیشترشان بسیار باهوش هستند.
این‌طور نیست که آن‌ها چیزهای بد بخواهند. بیشترشان چیزهای خوب می‌خواهند.
اما آنها تلقین شده‌اند، مایکل. آنها تلقین شده‌اند.
تنها تعداد اندکی فرار کرده‌اند و متوجه شده‌اند که دستورالعمل‌ها و توصیه‌ها درست نیستند.
اکنون که این فاجعه را با ویروس کرونا تجربه کرده‌ایم، ممکن است دسترسی به آنها آسان‌تر باشد.
این روایت‌های واکسیناسیون به وجود آمدند چون در نهایت ساخته شده بودند. و حقیقت بسیار کمی در آن‌ها نهفته است.
۱۲۳۴۳۲۱ و حقیقت این است که این واکسیناسیون‌ها در اغلب موارد عوارض جانبی وحشتناکی دارند. اما چه کسی جرأت می‌کند این را بگوید؟
رسانه‌های جریان اصلی و همه کسانی که به حرف‌شان گوش داده می‌شود می‌گویند: آلومینیوم شایع‌ترین فلز سنگین در جهان است.
و همه آن را استنشاق می‌کنند و هر روز می‌خورند. هیچ کاری نمی‌کند.
و مقادیر اندکی که با این واکسن‌های غیرفعال تزریق می‌شوند، در همه واکسن‌های غیرفعال وجود دارند، و از نظر نسبت، در غلظت‌های بالا.
این مقدار بسیار کمتر از چیزی است که می‌خوری، پس فراموشش کن.
اما آنچه مردم به شما نمی‌گویند این است که بین خوردن چیزی و تزریق آن به بدن‌تان تفاوت زیادی وجود دارد.
چون آنچه تزریق می‌شود دقیقاً همان چیزی است که من در مورد کرونا گفتم.
این واکسن‌ها در محل باقی نمی‌مانند؛ آن‌ها وارد جریان خون می‌شوند.
و آلومینیوم در جریان خون بلافاصله وارد تمام اندام‌ها، از جمله مغز می‌شود.
یکی از کسانی که در این مورد بیشترین اطلاعات را دارد، کنار من نشسته است.
و این آلومینیوم برای مغز مضر است. هیچ کار خوبی که آلومینیوم در مغز انجام دهد وجود ندارد، فقط ضرر.
و همچنین بر تمام اندام‌های دیگر تأثیر می‌گذارد. و آلومینیوم هیچ فایده‌ای ندارد. درست نیست؟
به همین دلیل پیشنهاد می‌کنم که این موضوع را دوباره بررسی کنیم.
آیا می‌خواهیم واکسنی حاوی آلومینیوم را به عضلات نوزادان سه‌ماهه تزریق کنیم – حالا می‌خواهند حتی زودتر
شروع کنند – تا غلظت‌های سمی در خون کودک ایجاد شود؟
همیشه. آن‌ها سمی هستند.
و هرچه کودک کوچکتر باشد، غلظت بالاتر است، زیرا به‌طور طبیعی در این حجم کوچک پخش شده است.
بله، و بسیار نادر است که ویروس‌ها واقعاً وارد جریان خون شوند و به مقدار زیاد منتشر شوند.
بله، اگر این اتفاق بیفتد، ممکن است خیلی بیمار شوید. اما این اتفاق بسیار به ندرت رخ می‌دهد،
زیرا – و این همچنین یک مشکل با همکارانم است –
۱۲۳۴۳۲۱ اعداد در پزشکی هیچ معنایی ندارند. تو اعداد را درک نمی‌کنی.
آنها نمی‌فهمند که اگر کسی واقعاً به آنفولانزا یا ویروس کرونا مبتلا باشد، و یک ویروس یا ده ویروس یا صد ویروس یا میلیون‌ها
ویروس به درون جریان خون راه پیدا کند، مردم از آن نمی‌میرند.
برعکس، اگر میلیاردها، نه میلیون‌ها، ژن را بسته‌بندی کنید، آن‌ها را به‌خوبی بسته‌بندی کنید تا نابود نشوند و به بدن تزریق
کنید، آنگاه جریان خون با تعدادی ویروس محافظت‌شده سیل‌آسا می‌شود.
و اگر آنتی‌بادی داشته باشند، آنتی‌بادی‌ها نمی‌توانند حمله کنند زیرا این بسته‌بندی لیپیدی از ویروس‌ها و ژن‌ها محافظت می‌کند.
۱۲۳۴۳۲۱ و این همان جنایت بزرگی است که مرتکب شده است.
آه. این افراد، برندگان جایزه نوبل سال گذشته، تضمین کرده‌اند که ژن‌های تخریب‌ناپذیر در مقادیر باورنکردنی به بدن میلیون‌ها
نفر تزریق شده است؛ فکر می‌کنم تا حالا یک میلیارد نفر. بله.
و شگفت‌آور این است که آن‌ها می‌دانستند اثرات نامشخص بودند.
طبق اعلام مؤسسه رابرت کوخ، داده‌های مرتبط تنها پس از عرضه به بازار جمع‌آوری خواهند شد.
شما بدین‌وسیله اعلام می‌کنید که یک آزمایش انسانی باید انجام شود.
من بی‌سخن مانده‌ام. و اکنون از جهان می‌خواهم که در این باره اقدامی انجام دهد. واقعاً باید بگویم، این‌ها توطئه‌گران هستند.
وقتی به پزشکی نگاه می‌کنم و خودم هم عضو انجمن پزشکی هستم و با همکاران صحبت می‌کنم، متوجه می‌شوم که برخی
از پزشکان چقدر تحت تأثیر آنچه رخ داده قرار گرفته‌اند.
آنها دوست ندارند درباره‌اش صحبت کنند، اما همه، یا دست‌کم بیشتر پزشکان، می‌دانند که چیزی به‌شدت اشتباه پیش رفته است.
اگر به آن نگاه کنید، نظرسنجی‌هایی در آلمان نشان می‌دهد که حدود نیمی از جمعیت آلمان یا کسی را می‌شناسند که از
عوارض جانبی واکسن متأثر شده یا خودشان دچار این عوارض شده‌اند.
به نظر من، ویروس کرونا در سال‌های اخیر به یک بحران بنیادین در پزشکی مدرن غربی منجر شده است.
و مردم می‌توانند ببینند که همه‌اش صرفاً مزخرفاتی بود با «م» بزرگ.
۱۲۳۴۳۲۱ فکر می‌کنید چند نفر به مطب من مراجعه می‌کنند که بعد از واکسیناسیون دچار مشکلات سلامتی شده‌اند، در حالی که
پدربزرگشان به‌خاطر واکسیناسیون فوت کرده، خواهرشان پس از واکسیناسیون به‌شدت بیمار شده یا بستگان و آشنایان؟
مردم در مطب پیش من می‌آیند و می‌گویند: «دکتر، من واکسن نزده‌ام، اما همکاران واکسینه‌شده‌ام مدام مریض هستند.»
آنها مدام شکست می‌خورند. ما همه روزانه این را تجربه می‌کنیم. و ما پزشکان نیز روزانه این را تجربه می‌کنیم.
پزشکان دوست ندارند درباره‌اش صحبت کنند، زیرا بسیاری از پزشکان، البته، بر واکسیناسیون اصرار کرده‌اند.
اما ما در حال حاضر شاهد فروپاشی شواهد هستیم.
۱۲۳۴۳۲۱ بگذارید صاف و پوست‌کنده بگویم: جان ایوانیدیس بیش از بیست سال پیش منتشر کرد که ۹۰ درصد
مطالعات نادرست هستند – یکی از پربازدیدترین مقالات علمی.
و اکنون مردم به این موضوع پی می‌برند. هر روز مردم درمی‌یابند که آنچه درباره واکسیناسیون به آن‌ها گفته شده بود، درست نیست.
این نشان‌دهنده گام بعدی در این سیستم است که توضیح می‌دهد چرا پزشکی در بحران قرار دارد.
و ما می‌دانستیم چه چیزی برای ما مضر بود و چه چیزی مفید بود.
معیارهای واکسیناسیون شفابخش در مقابل اوتیسم روشن شده است. ما می‌دانیم که این خطرناک است.
حالا می‌توانیم بگوییم: «باشه، ده سال دیگر تحقیق خواهیم کرد.»
اما در طول ده سال آینده، هر روز کودکانی به دنیا می‌آیند که با احتمال ابتلا به اوتیسم ۱ به ۳۲ یا حتی
بالاتر مواجه هستند. چرا ما صرفاً به آن پایان نمی‌دهیم؟
چرا دست از انجامش برنداریم تا وقتی مطمئن شویم که می‌توانیم آن را رد کنیم؟
سؤال این نیست که آیا می‌توانیم ثابت کنیم چنین نیست، بلکه این است که باید به آن پایان دهیم تا هیچ‌کس با پتانسیل ابتلا به
بیماری‌ای که ما تغییر داده‌ایم و پیش‌تر وجود نداشت، متولد نشود.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ کسانی که دانش را کنترل می‌کنند، نظرات را نیز کنترل می‌کنند.
و البته، بازیگران و شبکه‌های جهانی‌گرا کاملاً از این موضوع آگاه هستند.
میلیاردها پوند در سراسر جهان به شبکه‌های روزنامه‌نگاری و شرکت‌های رسانه‌ای سرازیر می‌شود که اختیار تفسیر هر رویداد و
تحول مهم در جهان را در دست دارند و بالاتر از همه، به‌وضوح به مردم می‌گویند دقیقاً باید دربارهٔ آن چه فکر کنند.
این انحصار بر اطلاعات همچنین ستون مرکزی یک تحول جهانی‌گراست.
و این همان نقطهٔ اتکای مرکزی در نبرد میان نخبگان و مردم است.
مهم‌ترین ابزار برای دستیابی به فقدان آزادی برای همه روشن است.
پس این روزها هر کسی می‌تواند تلفن همراهش را بردارد، ویدیویی ضبط کند و آن را در تیک‌تاک، اینستاگرام یا یوتیوب بارگذاری کند.
فقط به اشتراک گذاشتن افکار و دیدگاه‌های خود. این اولین قدم است.
و اگر می‌خواهید برای عموم منتشر شوید تا بخشی از این رسانهٔ جایگزین باشید، هر کسی می‌تواند این کار را انجام دهد.
و این نکته مثبت در مورد روزگار کنونی است.
ما می‌توانیم از رسانه‌ها برای انجام کاری مثبت استفاده کنیم و پیام مثبتی را منتشر کنیم.
یا اینکه تمام روز تو تخت می‌مونیم و داریم تو تیک‌تاک می‌چرخیم یا سریال می‌بینیم.
و همیشه با تصمیم خودتان آغاز می‌شود: چه چیزی را انتخاب می‌کنم؟
اگر بخواهم در این دنیا چیزی را تغییر دهم، باید کاری انجام دهم.
پدرم این طبقه چهارم را به‌طور کامل بررسی کرد و متوجه شد که طبقه چهارم اصلاً طبقه چهارم نیست، بلکه طبقه اول است.
دیگر هیچ هزینه اجباری برای این تبلیغات جنگی، برای این رسانه‌های به‌اصطلاح پیشرو که میلیاردها دلار اینجا هدر می‌دهند و دروغ‌های
رسوا پخش می‌کنند، وجود ندارد. در عوض، این قوه چهارم به قوه اول تبدیل شده و دوباره متعلق به مردم است،
به همین دلیل او سخت روی یک شبکه مردمی کار کرده است.
و من همچنین کلید رسانه‌های نوین را در انسان نوین می‌بینم، جایی که او در واقع به آن دست یافته است.
او در واقع این را در یک جمله تحریک‌آمیز گفت. او گفت: دنیای جدید بدون پول است.
و بعد از آن، بله، پول لازم است. البته که پول لازم است، اما این موضوع اصلی نیست.
بلکه این خدمت داوطلبانه است؛ بخشیدن و تمام وجود را وقف این باور راسخ کردن که همه چیز بازخواهد گشت، زیرا
کسانی که تلاش‌هایم را می‌بینند، از من حمایت خواهند کرد.
و در اینجا رهبری خودم را به‌عنوان یک الگوی افراطی برای آینده می‌بینم.
در حال حاضر، او همچنین می‌خواهد بودجه رسانه‌های آزاد را از همه‌جا قطع کند.
من در AUF1 شنیدم که ده حساب لغو شدند. همه می‌خواهند وارد شوند.
در اینجا، یک پایهٔ مستحکم در رسانه‌های داوطلبانه وجود دارد، جایی که مردم داوطلبانه وقت خود را صرف
می‌کنند و می‌گویند: این آرمان من است، این کار من است.
بعد از کار، وقت، مهارت‌ها و دانشم را اهدا می‌کنم.
من فکر می‌کنم این پایه‌ای است که امنیت فوق‌العاده‌ای برای رسانه‌های نوین فراهم می‌کند و همچنین
تضمین می‌کند که این جنبش همچنان محبوب باقی بماند.
همین است که کارمان مرا این‌قدر مجذوب می‌کند. این‌گونه شکل گرفت.
۱۲۳۴۳۲۱ امروز ما بیش از ۲۰۰۰ داوطلب داریم که روی پروژه‌های مختلف کار می‌کنند: Stimme&Gegenstimme برای توزیع آفلاین طراحی شده است.
جایی که می‌گوییم این فقط یک برگ A4 است، جلو و پشت، و من آن را به دو نفر می‌دهم و تشویقشان می‌کنم که آن را به
دو نفر دیگر بدهند، و آن‌ها هم به دو نفر دیگر می‌دهند.
ما اکنون در حال ساخت این شبکه هستیم. این همچنین مفهومی است که به نظر من، ماهیتی دارد که
برای رسانه‌های نوین در این روزگار متداول است.
اما همیشه بر مردم بنا می‌شود. بر تغییر خودتان، بر خودتان و بر اقدام خودتان استوار است.
سیستم جدید بر اساس افراد جدید است.
و سپس می‌توانیم مطمئن باشیم که هیچ وابستگی سازمانی وجود ندارد، که در کارهای داوطلبانه حتی بهتر است.
شما اصلاً از نظر مالی وابسته نیستید، اما واقعاً می‌توانید آنچه لازم است گفته شود را بیان کنید.
دیدن اینکه آن زمان چگونه روحیهٔ جمعی در میان شما شکل گرفت، بسیار تأثیرگذار بود.
۹۰ دقیقه بعد، سالن کاملاً تمیز شده بود. مثل ساعت سوئیسی بی‌نقص بود.
واقعاً چشمگیر بود. درود بر همه در خانه.
با گرم‌ترین درودها از طرف پدرم و تمام خانواده.
بله، خیلی ممنون.
من همچنین از تجربهٔ خود در جمهوری دموکراتیک آلمان می‌دانم که روزنامه‌نگاری و رسانه‌ها
را نمی‌توان جدا از نظام سیاسی در نظر گرفت.
در جمهوری دموکراتیک آلمان، رهبری SED ابتدا باید کنار می‌رفت. هونکر، میتاگ و هرمان ابتدا باید کنار
می‌رفتند؛ یعنی رهبر حزب، وزیر اقتصاد و مسئول تبلیغات.
و سپس، درست در روز بعد، روزنامه‌نگاری توانست دقیقاً همان چیزی را که مردم از آن می‌خواستند، ارائه دهد.
امروز ما یک چشم‌انداز رسانه‌ای، یک چشم‌انداز رسانه‌ای جریان اصلی داریم که کاملاً در دست دولت، سیاست و شرکت‌هاست. این شامل پخش
عمومی و پلتفرم‌ها می‌شود، البته، اما همچنین روزنامه‌های بزرگ را نیز در بر می‌گیرد که متعلق به چند
خانواده فوق‌ثروت هستند: موهن، بوردا باوئر، هولزبرینک.
بنابراین باید چشم‌اندازم را با جامعه‌ای آغاز کنم که در آن همهٔ ما، از جمله کسانی که اینجا روی سکو ایستاده‌اند، کسانی که اینجا در
اتاق حضور دارند و کسانی که از طریق صفحه‌های نمایش تماشا می‌کنند، بتوانیم در تصمیم‌هایی که بر
زندگی‌مان تأثیر می‌گذارند، نظر بدهیم و مشارکت کنیم.
برای دستیابی به این هدف، ما نه تنها به اطلاعاتی که در مقدمتان ذکر کردید نیاز داریم، بلکه بالاتر از همه
به شفافیت نیازمندیم. اطلاعات ابزاری برای قدرت است.
ما در سال‌های اخیر در این حوزه، یعنی حوزهٔ ضدتبلیغات، جهش کیفی چشمگیری را تجربه کرده‌ایم.
من همچنان دوست دارم از وضعیت مالی در هر درخواست کمک مالی مطلع شوم، حتی اگر شامل «برای تمام عمر» یا «با تمام وجود» باشد، مانند
مورد تو، الیاس. در هر درخواست کمک مالی، من همچنان دوست دارم از وضعیت مالی مطلع شوم. آیا
پخش‌کننده اکنون به ده یوروی من وابسته است یا نه؟
این یکی از بخش‌های چشم‌اندازم است: شفافیت. ۱۲۳۴۳۲۱ بخش دوم، ستون دوم، تنوع است: تنوع موضوعات، تنوع
دیدگاه‌ها، تنوع نظرات. تنوع در پیشینه‌ی نویسندگان.
پس نه فقط دانشگاهیان همیشگیِ شهرهای بزرگ با هر رنگ پوستی و هر گرایش جنسی قابل تصور، بلکه
پسر طبقه کارگر، دختر کشاورز و بچه‌های روستایی.
شاید همچنین تنوع در اشکال سازمانی. چرا با مشارکت عمومی و سخنرانی‌های عمومی آزمایش نکنیم؟
بدون تغییر ساختارهای سیاسی، چشم‌انداز رسانه‌ای متفاوتی نخواهیم داشت.
ما در واقع آینده را در این کنفرانس دیدیم.
پس ما باید به سادگی ادامه دهیم، در روح یک آرمان‌شهر واقعی به ترویج این موضوع ادامه دهیم، چیزها را امتحان کنیم و به این ترتیب
فشار را تا حدی افزایش دهیم که ساختارهای سیاسی واقعاً تغییر کنند.
ما از وضعیتی می‌آییم که جریان اصلی بر افکار اختیار مطلق داشت.
پس اگر ۲۰ سال پیش رسانه مصرف می‌کردید، تنها رسانه‌های جریان اصلی را به‌عنوان جایگزین در اختیار
داشتید. و این با اینترنت به‌طور چشمگیری تغییر کرده است.
در نهایت، رفتار مصرف رسانه نیز به سواد رسانه‌ای بیننده بستگی دارد.
بنابراین، بالاتر از همه، می‌خواهم در آینده پیشرفت بیشتری در این زمینه ببینم.
زیرا اگر بینندگان از تکنیک‌های دستکاری که هر روز به‌طور مداوم بر آن‌ها اعمال می‌شود آگاه بودند،
مقاومت بسیار بیشتری در برابر آن‌ها نشان می‌دادند.
و سپس تبلیغات نیز کمتر مؤثر خواهد بود.
و بله، من صرفاً رسانه‌هایی را می‌خواهم که به مردم اطلاعاتی ارائه دهند تا بتوانند زندگی‌شان را بهبود بخشند.
و نه برعکس، همان‌طور که در حال حاضر تجربه می‌کنیم.
ما رسانه را برای خودمان تولید نمی‌کنیم، چون می‌توانیم کار دیگری هم انجام دهیم.
ما اطمینان حاصل می‌کنیم که جامعه، سیاست، شرایط چارچوبی و آینده تغییر کنند.
چون من فرزند دارم، بسیاری از شما هم فرزند دارید. ما نمی‌خواهیم آن‌ها در دنیایی بزرگ شوند که در آن چیزی جز
برده نباشند، یا جایی که فراانسان‌گرایی به این معنا باشد که دیگر حق وجود ندارند و باید حذف شوند.
پس ما می‌خواهیم چیزی به‌طور بنیادین تغییر کند.
و به همین دلیل وقتی صحبت از رسانه‌های جایگزین یا موضوع ناخوشایند سانسور می‌شود، مردم همیشه
می‌گویند این فقط مشکل ماست. این مشکل همه است.
اگر سانسور وجود داشته باشد و رسانه‌های جایگزین وجود نداشته باشند، مردم نمی‌توانند اطلاعات کسب کنند.
و سپس آنها نمی‌توانند نظر خود را شکل دهند.
اگر می‌خواهیم رسانه‌ای آزاد داشته باشیم، به شهروندان آزاد نیاز داریم، به سیاست آزاد و رهاشده نیاز داریم.
آن‌ها ظرف‌های به‌هم‌پیوسته‌اند. و بدون یکی، دیگری ممکن نیست.
و با پیشرفت در رسانه‌ها، ما نیز در جامعه پیشرفت می‌کنیم.
با پیشرفت جامعه، روابط قدرت سیاسی نیز تغییر می‌کنند.
زیرا وقتی دروغ‌ها با حقیقت برخورد می‌کنند، می‌دانیم در نهایت چه کسی پیروز خواهد شد.
و در ابتدا، البته، شما فقط می‌خواهید موضوعاتی را آموزش دهید یا مطرح کنید که در گذشته شخصاً
برایم جالب بوده‌اند یا هنوز هم برایم جالب هستند.
من به آن می‌پردازم و بلافاصله از طرف یوتیوب و این پلتفرم‌ها با باد مخالف و فشار مواجه
می‌شوی. اما ادامه دادن و تسلیم نشدن کلید موفقیت است.
و این بسیار، بسیار دشوار است. اما امروز در این کنفرانس می‌توانم ببینم که این امکان‌پذیر است.
البته بهتر است اگر جوانان بیشتری این گام را بردارند و علنی شوند، یا دست‌کم جرأت کنند نظرات خود را بیان کنند.
افرادی که هنوز در این دام گرفتارند، بله، من برای آن واژه‌ی بسیار خوبی پیدا کرده‌ام: زندان فکری رسانه‌های
جریان اصلی. بله، چگونه می‌توانیم به آن‌ها دست پیدا کنیم؟
من معتقدم که علاوه بر زندان اندیشه، مردم زندان دومی دارند، زندان رفاه. این موضوع نیز امروز چند بار ذکر شده است.
در پژوهش‌هایم بررسی کرده‌ام که چه چیزی باعث می‌شود مردم از تماشای اخبار روزانه دست بکشند و برای
مثال به AUF1 روی بیاورند. پاسخ نسبتاً ساده است.
همیشه باید فاصله‌ای میان تجربهٔ شخصی و روایت رسمی وجود داشته باشد.
وقتی روایت رسمی دیگر با تجربهٔ شخصی همخوانی ندارد، مردم شروع به جستجوی اطلاعات دیگری
دربارهٔ بلندی‌های جولان یا جاهای دیگر می‌کنند.
افراد بیشتری در زندگی روزمره خود این اختلالات را تجربه خواهند کرد.
و بعد خوب است که پیشنهادهایی مثل پیشنهاد شما، پیشنهاد شما، همه آنچه اینجا روی صحنه داریم، وجود
داشته باشند، چون مردم پاسخ‌ها را در آنجا خواهند یافت.
پس در اینجا نیز، صرفاً مسئله ادامه دادن و اعتماد به این است که واقعیت و در پی آن زمان، در جانب ماست.
داده‌های اقتصادی چیزی جز این نشان نمی‌دهد که سال آینده، ۲۰۲۵، موجی شگفت‌انگیز از ورشکستگی‌ها خواهد آمد که
با خود بیکاری گسترده و غیره را به همراه خواهد داشت.
رویدادهای بسیار تکان‌دهنده‌ای در راه است و ما باید خود را آماده کنیم، باید استوار بمانیم، باید آماده باشیم، باید
به‌عنوان مناره‌هایی برای کسانی که در جست‌وجو هستند، قابل تشخیص باشیم، وقتی که در تاریکی سرگردان می‌شوند.
و دقیقاً به همین دلیل است. ما واقعاً باید رسانه‌های GEZ را وادار کنیم که عصرها به‌صورت داوطلبانه با استفاده از منابع خودشان و
دنبال کردن منافع خود کار کنند. آن‌وقت در شرایط برابر خواهیم بود و می‌توانیم ببینیم مردم واقعاً به چه چیزی علاقه‌مند هستند.
از همان ابتدا ما به سرور‌ها و زیرساخت‌های خود متکی بودیم، اما به دیگران اجازه ندادیم همین کار را انجام دهند، و معتقدم این
همان سنگی است که می‌تواند جالوت را سرنگون کند اگر هر کس سنگ‌افکن خود را بیابد و سیستم‌های غیرمتمرکز خود را راه‌اندازی کند.
و بعد از آن، شما با یکدیگر شبکه‌سازی می‌کنید و فدراسیون برقرار می‌کنید، یکدیگر را پیدا می‌کنید، به‌صورت غیرمتمرکز.
اما بگذارید بگویم، چگونه می‌توانید همین حالا شروع کنید؟ و این هم شبکه‌سازی محلی است؛ البته این واژه کلیدی است. واقعاً با مردم تماس
بگیرید و بگویید: دوستان، شما در میدان هستید، اطلاعات را در اختیار ما قرار دهید؛ ما به بهترین
کارشناسان نیاز داریم و باید بهترین اطلاعات را داشته باشیم.
من همچنین می‌گویم که حرفه‌ای‌گری و امثال آن کاملاً ضروری و لازم است.
از سوی دیگر، اگر واقعاً بهترین اطلاعات و برترین کارشناسان را در اختیار دارید، همیشه از این موضوع شگفت‌زده می‌شدیم که چگونه
غیرحرفه‌ای‌ترین برنامه‌ها، زمانی که ما در تولیدات دیگر سرمایه‌گذاری می‌کردیم، میلیون‌ها بیننده جذب می‌کردند و غیره.
ما همچنین فیلم‌های بلند سینمایی را همگی به‌صورت داوطلبانه می‌ساختیم و مدام از سینماها
و امثال آن اخراج می‌شدیم؛ تلاشی عظیم بود.
و شما در کنارش چیزهای دیگری هم تولید کردید، اما آن چیز خاص را داشت، و بعد مردم آن را می‌خواستند، به آن نیاز داشتند.
قبل از اینکه بتوانیم به تعادل و عدالت بیشتری در اینجا دست یابیم، باید همه راه‌ها را امتحان کنیم و شبکه‌سازی محلی در اینجا یک
امتیاز بزرگ است که آن را به‌عنوان یک استراتژی محوری برای آینده می‌بینیم. ما باید از همه چیز استفاده کنیم،
از سرورهای غیرمتمرکز و رسانه‌های اجتماعی، تا حد امکان.
ما پیوسته در حال اتخاذ استراتژی‌ها، رویکردها و روش‌های جدید هستیم و کارگروه‌هایی راه‌اندازی می‌کنیم که در
آن‌ها بحث می‌کنیم هر رسانهٔ اجتماعی چگونه به سانسور واکنش نشان می‌دهد و هنوز کجا مؤثر است؟
ما باید در همه جبهه‌ها فعال بمانیم، اما شبکه‌سازی محلی، دعوت مردم به شبکه، بیرون کشیدن‌شان از ناشناس‌بودن و
گفتن: «هی، تو اینجا و آنجا زندگی می‌کنی، به رویداد می‌روی؟ عکس می‌گیری؟ آن‌ها را اینجا می‌فرستی؟»
ما باید پیش بیفتیم و سپس حرفه‌ای‌گری ۱۲۳۴۳۲۱ ممکن است افزایش یابد.
اما بارها و بارها، از وسایلی که در اختیار داری استفاده کن و با تمام قوا پیش برو.
من از همان ابتدا از این فرضیه حمایت کرده‌ام، و وقتی می‌گویم «از همان ابتدا»، منظورم سال‌های ۲۰۰۵ و ۲۰۰۶ است،
زمانی که یوتیوب متولد شد. ما از ابتدا آنجا بودیم، به همین دلیل راستش در این موضوع کمی لجباز هستم.
اجازه نمی‌دهم که از این بازار بزرگ دور رانده شوم.
آنجا همین‌طور است: اگر می‌خواهی محصولی بفروشی، به بازار می‌روی و فریاد می‌زنی، بعد آن را می‌فروشی.
اما اگر کسی بیاید و بگوید نه، نه، تو فقط می‌توانی اجناس‌ات را در آن گوشه‌ی دوردست، در کوچه‌ی پشتی بفروشی، من با
این کار موافق نیستم، چون این رقابت ناعادلانه است. و من اصرار دارم که شرایط برای همه یکسان باشد.
اما همان‌طور که گفتم، من لجبازم. این برای ما چندین بار اتفاق افتاده است.
ما در ابتدای سال ۲۰۲۴، در YouTube از صفر دوباره شروع کردیم.
و من همچنین معتقدم که ما قطعاً باید این کار را انجام دهیم، زیرا دقیقاً همان‌جا هستند کسانی که
باید به آن‌ها دست یابیم تا بتوان تغییری ایجاد کرد.
اگر همیشه با همان حباب بازی کنیم، فایده‌ای ندارد.
سپس ممنوعیت‌های سایه وجود دارند، بزرگ‌ترین کانال ما ۱۲۳۴۳۲۱، ۲۸۰٬۰۰۰ مشترک.
وقتی آنجا ویدیویی را آپلود می‌کنم، مهم نیست که محتوا دقیق باشد یا نه؛ همان‌طور که گفتی، فقط دو هزار یا سه هزار کلیک می‌گیرد و بس.
اگر یوتیوب در مقطعی تصمیم بگیرد اقدام رادیکالی انجام دهد و همه را برای همیشه از پلتفرم خود محروم کند، کاری که قطعاً با هوش
مصنوعی امکان‌پذیر است، آنگاه به نقطه‌ای می‌رسیم که مصرف‌کنندگان نیز مجبور خواهند شد به دنبال جایگزین‌های جدید باشند.
مردم می‌خواهند سرگرم شوند؛ نان و سیرک. متأسفانه، همین است.
ما نباید این را در این حباب جایگزین به‌طور کامل نادیده بگیریم.
من معتقدم که برای تغییر اجتماعی و سیاسی کاملاً ضروری است که این رسانه‌ها نیز از هم پاشیده شوند.
این یک باتلاق است. نمی‌توان آن را اصلاح کرد. مورد دوم سانسور است.
اگر قرار است دربارهٔ قوانین صحبت کنیم، سانسور باید به‌صورت قانونی ممنوع شود.
سانسور چیست؟ سانسور فقط به منزله قطع ارتباط ما با رقبا نیست. نه، ما آن را با ویروس کرونا دیده‌ایم. سانسور می‌کشد.
سانسور می‌کشد. چون در دو سال گذشته بینندگان زیادی با ما تماس گرفته‌اند و گفته‌اند: «اگر برنامه‌ی شما را دیده
بودم، اجازه نمی‌دادم این چرندیات را به من تحمیل کنند.»
و حالا به‌خاطر آن بیمار شده‌ام یا کسی عزیز را از دست داده‌ام. هیچ توضیحی به من داده نشده است.
من این را در گوگل تایپ کردم: واکسیناسیون خطرناک.
و من فقط به وب‌سایت دولت بریتانیا و ویکی‌پدیا رسیدم که گفته بودند ۱۲۳۴۳۲۱ بی‌خطر است و واکسیناسیون
از شما محافظت می‌کند. و هزار بار ویدیوی لاوترباخ.
پس سانسور وجود دارد. در آینده باید این به‌عنوان عدم ارائه کمک تلقی شود.
اگر از کنار یک تصادف رانندگی رد شوم و فقط بخندم، ممکن است به دلیل کمک نکردن تحت پیگرد قانونی قرار گیرم.
و وقتی رسانه‌ها یا شرکت‌های سیلیکون‌ولی سانسور می‌کنند، ممکن است مردم را از اطلاعات حیاتی محروم کنند.
این باید به‌طور قاطع ممنوع شود، وگرنه بازار آزاد آن را تنظیم می‌کند و ما به هر حال آن‌ها را
فراری خواهیم داد. اما دقیقاً همین مسئله است.
یک انقلاب را نمی‌توان در گام‌های جداگانه ترسیم کرد، اما در آیندهٔ دور نباید سانسور وجود داشته
باشد و نباید هیچ بودجهٔ عمومی صرف یک طرف شود.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ این دربارهٔ دموکراسی فردا است.
افراد بیشتری وضعیت کنونی اتحادیه اروپا را شبیهه‌ای از دموکراسی می‌دانند؛ جایی که دموکراسی به‌شدت ستایش
و گرامی داشته می‌شود، اما در عمل به اجرا در نمی‌آید.
نخبگان بیدار در غرب و رسانه‌های جمعی‌شان ادعا می‌کنند که تنها خودشان نماینده دموکراسی هستند
و دموکراسی‌شان باید در همه حال از آن دفاع شود.
در عین حال، افراد بیشتری هر روز با فقدان آزادی و آزار و اذیت و سرکوب دولتی مواجه می‌شوند.
دولت اغلب به‌عنوان ابزاری مزاحم در دست قدرتمندان تلقی می‌شود.
دیگر هیچ اشاره‌ای به مردمی که قرار بود تمام قدرت از آن‌ها سرچشمه بگیرد، وجود ندارد.
من کاملاً قانع هستم که برای توصیف وضعیت کنونی، با یک کودتای چندگانه مواجهیم که در آن تفکیک قوا در همه سطوح فروپاشیده است.
و اینکه ما با رژیمی شریر روبه‌رو هستیم که شرّ آن، به نظر من، برای اکثریت مردم آشکار نیست.
و به همین دلیل است که از تازه‌ترین نشریهٔ خود، «گِگن‌دروک»، نقل قول می‌کنم:
یک حلقه حاکمه شریر با دروغ‌های آشکار، فساد گسترده و سانسور، تبلیغات همه‌جانبه، نقض مداوم قانون، جنگ‌افروزی و حملات
مداوم دولت به هر شکل از مخالفان، سلطه خود را بر قدرت حفظ می‌کند.
در نتیجه، دولت‌ها، اقتصادهای شرکتی و بوروکراسی‌های ناشناس به طور فزاینده‌ای در حال
دگردیسی به سازمان‌های سیاسی-جنایی شبکه‌ای هستند.
اصطلاح «کریمینوکراسی» می‌تواند به‌طور نسبتاً مناسب برای توصیف سندیکای حاکم هیولایی پسامدرنیسم به‌کار رود.
۱۲۳۴۳۲۱ و ما باید اول دموکراسی را بیاموزیم، چون قبلاً هرگز آن را نداشته‌ایم.
برای من، دموکراسی امروز در یک کلام به معنای وارونه کردن تمام روابط موجود ۱۲۳۴۳۲۱ است. این
یعنی یادگیری همه چیز از نو و آموزش همه چیز از نو.
و در پایان اظهارات اولیه‌ام، می‌خواهم بگویم که ما باید جنایات سال‌های گذشته را مستند کنیم.
چون وقتی نظام سقوط کند، و امیدوارم که چنین شود، ۱۲۳۴۳۲۱ به یک مرکز اسناد جنایات رژیم نیاز خواهیم داشت.
این امر ضروری است اگر می‌خواهید به سوی جامعه‌ای نو پیش بروید، زیرا گانگسترها و مجرمان قدیمی و
سازمان‌یافته باید به نحوی تحت حاکمیت قانون پاسخگو باشند.
اصولاً قوانین و مقرراتی که در آلمان یا اتریش داریم، یعنی قانون اساسی ما در سال‌های ۱۹۲۳، ۱۹۲۸ یا
قانون اساسی آلمان در سال ۱۹۴۹، بسیار خوب هستند.
بنابراین آن‌ها به‌خوبی اندیشیده شده‌اند و قواعد معقولی را برای یک دموکراسی وضع می‌کنند.
اما همان‌طور که در سال‌های اخیر، نه فقط در سال‌های اخیر بلکه در دهه‌ها، دیده‌ایم، این اقدامات برای مقابله با
فرسودی که قبلاً در اینجا به آن اشاره شده، کافی نیستند.
و رویکردهای مختلفی برای تضعیف این مجموعه قوانین وجود دارد، یا بهتر بگوییم، نیروهایی که نمی‌توانیم ببینیم، که
انتخابشان نکرده‌ایم و نمی‌توانیم کنترلشان کنیم، برای تحمیل اراده بیگانگان بر ما به کار گرفته می‌شوند.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ و اینجا من دو جنبه به‌ویژه مهم از دموکراسی فردا را می‌بینم.
یکی این است که سیاستمداران بار دیگر نمایندگان واقعی مردم هستند. این حالا خیلی بدیهی به نظر می‌رسد.
با این حال، سیاستمداران امروزی نماینده همه منافع هستند و منافع صنعت داروسازی، سرویس‌های مخفی
مختلف و سازمان‌های اطلاعاتی خارجی را ترجیح می‌دهند.
و این باید پایان یابد. و هنگامی که او نماینده مردم باشد، تنها در برابر مردم، حاکم، پاسخگو است.
و مردم باید از قدرت خود آگاه شوند.
این همان معنایی است که مؤلفه دوم دارد: ۱۲۳۴۳۲۱. ما دوباره به شهروندانی نیاز داریم که شایسته این
نام باشند، نه صرفاً مصرف‌کنندگان نهایی بی‌اهمیت.
و این شهروندان باید در آن زمان نیز خود را مطلع کنند. و این فراتر از برنامهٔ سرگرمی اردوگاه جنگلی است.
هورست زهوفر افزود: «کسانی که تصمیم می‌گیرند انتخاب‌شده نیستند و کسانی که انتخاب‌شده‌اند هیچ تصمیمی برای اتخاذ
ندارند.» او در آن زمان به‌طرز شگفت‌انگیزی به دوربین‌ها گفت.
۱۲۳۴۳۲۱ جایزه صلح نوبل به اتحادیه اروپا اعطا شد که اکنون در حال آماده‌سازی برای جنگ
علیه روسیه است، یا به قاتل پهپادی باراک اوباما.
ما در یک شبیه‌سازی مطلق زندگی می‌کنیم.
من معتقدم که این امر ممکن است و با این جمله بیانیه مأموریت خود را به پایان می‌رسانم: سیاستمداران مسئول زمانی که بار
مسئولیت بر دوششان قرار گیرد، به نمایندگان مردم تبدیل خواهند شد.
در میان قبایل بدوی امروزی، اگر رئیس قبیله با تحمیل کاری نادرست بر مردمش، مانند یک جنگ گمراه‌کننده یا امثال آن،
آن‌ها را قربانی کند، سرش بریده می‌شود، همان‌طور که برای مثال در میان بومیان آمریکا چنین است.
مسئولیت وجود دارد. و وقتی یک سیاستمدار کاری انجام می‌دهد که برای جامعه مضر است، باید پاسخگو باشد.
ما متمدن هستیم و کسی را گردن نمی‌زنیم یا از جرثقیل آویزان نمی‌کنیم. اما او باید مجازات شود.
او باید با دارایی‌هایش مسئول باشد. این درست نیست.
استقلال قوه قضائیه، آزاد از منافع دولت. این چه معنایی دارد؟
برای من، این بدان معناست که نظام قضایی باید واقعاً تخلفات دولت، تخلفات قانونی، تخلفات قانون اساسی و
احتمالاً تخلفات قانون جزا را تعقیب و مجازات کند.
فقط در آن صورت می‌توانیم مطمئن باشیم که قوهٔ قضائیهٔ مستقلی داریم، وقتی که واقعاً بر دولت نظارت دقیق داشته باشد؛
دولتی که ممکن است از اختیارات خود سوءاستفاده کند یا به قانون اساسی و در نتیجه منافع شهروندان خیانت ورزد.
و این‌گونه است. و مورد شما این را نشان می‌دهد. موارد زیادی این را نشان می‌دهند.
تقریباً همهٔ ما به نحوی از این تأثیر می‌پذیریم.
مهم‌تر از همه، همه‌گیری ویروس کرونا، با وسعت چشمگیرش، نشان می‌دهد که دقیقاً همین اتفاق در حال رخ دادن نیست.
بله، بیایید سؤال را به مایکل بال‌ویگ بسپاریم.
بله، می‌خواستم چیزی به آن اضافه کنم، چون خیلی مهم است. دلخواهی فقط می‌تواند در تاریکی رخ دهد.
و فکر می‌کنم بسیاری از مردم نمی‌دانند که یک محاکمهٔ کیفری چگونه برگزار می‌شود.
محاکمات کیفری علنی هستند، اما نه ضبط می‌شوند و نه صورت‌جلسه می‌شوند.
پس در کل این فرایند هیچ‌چیز مستندسازی نمی‌شود. و این راه را برای خودسری هموار می‌کند.
پس اگر واقعاً بگوییم قوهٔ قضائیهٔ مستقلی داریم، باید بر آن نیز نظارت شود.
و این بهترین کنترل را توسط عموم مردم دارد.
و برای مثال، هیچ دلیلی وجود ندارد که یک پروندهٔ دادگاه مانند پروندهٔ من به‌طور عمومی پخش نشود.
اول از همه، البته برای ثبت آنچه واقعاً اتفاق افتاده است تا بعداً قابل بازبینی باشد. این همچنین به افراد قابلیت کنترل می‌دهد.
ما هم هرگز در آلمان قوه قضائیه مستقلی نداشته‌ایم.
برای مثال، قوه قضائیه همان‌طور که همه می‌دانیم، همواره یک نهاد ترکیبی بوده است.
تمام دادستان‌های عمومی تابع دستور هستند و اینجاست که اولین مشکل نهفته است.
و این بدان معناست که این ساختار به تنهایی آنها را قادر به دستیابی به یک دستگاه قضایی مستقل نخواهد کرد.
سپس مستقل از قوه قضائیه واپس‌گرا.
قبلاً آسیب دیده‌ام؛ من از خانواده‌ای از وکلا می‌آیم.
من می‌دانم این آدم‌ها چه جور آدم‌هایی هستند، و تنها حرف عاقلانه‌ای که پدرم تا به حال زده این بود که دادگاه
مربوط به عدالت نیست، بلکه مربوط به گرفتن یک حکم است.
نقطه. جملهٔ عالی، درست است.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ یک انقلاب، و به‌ویژه یک انقلاب خشونت‌آمیز، باید کاملاً رد شود. زندگی باید گرامی داشته شود.
ایالات متحده آمریکا چیزی جز یک دولت متخاصم و جنگ‌طلب و تولیدکننده اسلحه نیست.
و مایک لوفگرن، که پس از سال‌ها فعالیت به‌عنوان دستیار پارلمانی، این مکان را از بر و بر می‌شناسد.
او کتاب «دولت پنهان» را نوشت. در این کتاب نشان داد که یک نمایندهٔ پارلمان به‌طور متوسط دست‌کم ۴۰ تا ۵۰
درصد از وقت خود را صرف جمع‌آوری کمک‌های مالی می‌کند.
و این تقریباً منحصراً از طریق شرکت‌های تسلیحاتی اتفاق می‌افتد. و بعد ممکن است از خودتان
بپرسید چرا ایالات متحده چنین کشوری جنگ‌طلب است.
نه فقط به خاطر ایدئولوژی خودمان، «ما باید اولین باشیم.»
شما می‌توانید در تمام اسناد سیاست خارجی و امنیتی و اطلاعاتی، در صورت دسترسی، در مورد این موضوع مطالعه کنید.
و از برنامه‌ها و اظهارات امنیت ملی بارها و بارها شنیده‌ایم که ما باید اولین باشیم.
جهان باید خود را به سمت ما جهت‌دهی کند و غیره. هر کسی که این‌گونه فکر می‌کند، از قبل جنگ را در دستور کار خود دارد.
و به همین دلیل اصلاً به این نوع دموکراسی نیازی نداریم، چون این دموکراسی نیست. ما به رویه‌های کاملاً جدیدی نیاز داریم.
برای چه کسی، به اصطلاح، باید واقعاً تصمیم بگیرد، شاید همچنین رهبری یا راهنمایی یا هدایت کند؟
من با یک نظم جهانی، یک شورا یا یک شورای عالی مشکلی ندارم، به شرطی که متشکل از بهترین افراد باشد که در راستای منافع ما عمل کنند.
اگر بی‌گناه باشند، اگر خردمند باشند، اگر باتجربه باشند، اگر در طول زندگی‌شان به‌راستی نشان داده‌اند که
مردان و زنان شرافتمند، باهوش، باتجربه و انسان‌دوست هستند.
بهترین‌ها، واقعاً بهترینِ بهترین‌ها، کسانی که تصمیمات اساسی را در راستای منافع آزادی، صلح و آسایش اتخاذ می‌کنند، البته.
اما این بهترین افراد هم این کار را انجام خواهند داد.
بنابراین من قطعاً مایلم از ایدهٔ یک شورا، یک شورای جهانی، دفاع کنم، اگر – و این پیش‌شرط است – اگر آن‌ها واقعاً بهترین باشند.
و این طولانی‌ترین راه برای رسیدن به آنجا است.
زیرا آنچه واقعاً باید دوباره بیاموزیم، و این است استدلال نهایی من، احترام، وقار، ادب و رفتار نیک است.
اینجا جایی نیست، من به هر حال می‌آیم، چه در بزرگراه‌های آلمان یا به هر طریق دیگری، این زوال غیرقابل‌بیان در آداب و رفتار که
در واقع بیانگر این واقعیت است که بهترین‌ها بر ما حکومت نمی‌کنند.
و اگر آن‌ها بهترین باشند، بسیار خوشحال خواهم شد که خودم را در دستان توانای آن‌ها قرار
دهم، زیرا همهٔ ما به اندازهٔ کافی کار داریم.
و در دایره‌های کوچک‌مان، در جوامع کوچک‌مان، در واحدهای کوچک و کوچک‌ترین واحدهای‌مان—خانواده، حرفه، جامعه، شهر،
کشور، ملت—به هر حال کارهای زیادی برای انجام دادن داریم.
چگونه یک دولت و یک جامعه می‌توانند شهروندان واقعاً مسئول‌پذیری تولید کنند؟
بیایید کار را با آقای شنینگ در جناح شروع کنیم.
بله، اول از همه باید گفت که به‌عنوان یک تشخیص پزشکی اصلاً دموکراسی نداریم؛ بلکه یک الیگارشی داریم. به‌ویژه در جمهوری فدرال آلمان.
اگر به این نگاه کنید که در واقع چه کسانی آن‌ها را تأسیس کرده‌اند – خانواده‌های آدناور و مک‌کلوی. چگونه می‌توانیم بهتر عمل کنیم؟
ما می‌توانیم با ترکیب انتخابات و لاتاری‌ها بهتر عمل کنیم. همچنین با بیان آنچه هست.
و من همچنین از اولریش میس بسیار سپاسگزارم که این را به‌وضوح بیان کرد و گفت که ما در اینجا یک سازمان جنایی هستیم.
و برای مثال بیته‌ باهنر که او هم این موضوع را به دادگاه کشانده است، در تلاش است تا
حاکمیت قانون را برقرار کند. ما چنین چیزی نداریم.
اما با ایجاد توازنی میان انتخابات و قرعه‌کشی‌ها، یک سیستم قرعه‌کشی، مطمئنم که می‌توانیم آن را بهبود بخشیم و عملیاتی کنیم.
و ما باید برای رسیدن به این هدف تلاش کنیم.
اگر سپس به مسئلهٔ این بهرهٔ مرکب جعلیِ پول فیات نیز رسیدگی کنیم، ارزش افزودهٔ بسیار بسیار بیشتری باقی خواهد ماند.
و سپس مردم – البته این فقط یک چشم‌انداز است – زمان بسیار بیشتری در اختیار خواهند داشت تا
خود را وقف آنچه حقیقت، خیر و زیبایی است، کنند.
و این همان چیزی است که ما در پی آن هستیم، زیرا آن‌گاه شهروندان مسئول خواهیم داشت و مانند آتن باستان خواهیم
بود، جایی که افراد واقعاً مسئول می‌توانند از طریق قرعه‌کشی نیز مسئولیت را بر عهده بگیرند.
و من معتقدم که می‌توانیم در آن جهت حرکت کنیم و تحولات شگفت‌انگیزی در راه است؛ فقط باید به تلاش خود ادامه دهیم.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ بدهی ملی آلمان اکنون بیش از ۲.۵ تریلیون یورو است.
قیمت‌های بالای انرژی، رقابت‌پذیری شرکت‌های اروپایی و تولید صنعتی را تهدید می‌کند.
یورو دیجیتال برنامه‌ریزی‌شده، آزادی مالی شهروندان را تهدید می‌کند.
یک نظام پولی و اقتصادی آینده که مردم را آزاد و مستقل نگه دارد، چه شکلی خواهد بود؟
امروز این موضوع را با مهمانان زیر بحث خواهم کرد.
نظام پولی و اقتصادی فردا چگونه باید باشد؟ زمان رو به اتمام است.
بنابراین، بالاتر از همه، نظام پولی و اقتصادی فردا باید دخالت دولت کمتری داشته باشد و بر چند ستون بسیار ساده استوار باشد.
یعنی اینکه انسان‌ها آزاد هستند و می‌توانند آزادانه عمل کنند.
این شامل یک وضعیت کم‌هزینه است که بیش از ۱۰٪ از تولید ناخالص ملی را مصرف نمی‌کند.
قانون‌گذاری ساده‌شده‌ای که بر اساس آن می‌توانیم ۹۹٪ قوانین فعلی را لغو کنیم.
یک نظام پولی که در آن دولت دیگر نتواند از طریق پول ما را به طرق مختلف، به‌ویژه از طریق تورم، غارت کند.
در واقع تنها یک سیستم پشتوانه‌شده با طلا وجود دارد؛ من هیچ سیستم دیگری را نمی‌بینم، با وجود بیت‌کوین.
و اساساً به مردم اجازه دادن که هر کاری را که برای خودشان درست می‌دانند انجام دهند.
پایان ایده‌ای که سیاستمداران بهتر از ما می‌دانند چه چیزی برای ما خوب است. همین.
می‌خواهم اضافه کنم که به باور من خودتعیینی مالی باید مهم‌ترین ویژگی نظام پولی جدید باشد.
ما نباید استقلال مالی خود را به هیچ‌کس واگذار کنیم.
و دقیقاً همین چیزی است که در حال حاضر با آن روبه‌رو هستیم.
پس ما با معرفی پول دیجیتال بانک مرکزی روبه‌رو هستیم.
و این یعنی که شخص دیگری تصمیم می‌گیرد که ما مجاز به انجام چه کاری هستیم و چه کاری را می‌توانیم انجام دهیم.
این بدان معناست که ما خودمختاری‌مان را از دست می‌دهیم. برای من، این نکته کلیدی است که در مرحله بعدی اهمیت خواهد داشت.
- ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ و نظام پولی بعدی، یا نظام‌های مختلف، نباید بتوانند واحد پولی غالبی را توسعه دهند، تا تحریم‌ها سرانجام
به پایان برسند – تا همه بتوانند در صلح و آرامش تولید و کار کنند.
این در حال حاضر از دیدگاه جهانی مهم‌ترین چیز برای من است.
به نظر من، عاقلانه نیست که همه‌چیز را همان‌طور که هست رها کنیم – هرچند با دخالت کمتر دولت و امثال آن – اما ما
همه همچنان در یک جامعه رقابتی «سگ‌سگ را می‌خورد» با صرفاً بازارهای آزاد زندگی می‌کنیم.
اما من بیشتر در مورد نوعی سرمایه‌داری تعاونی صحبت می‌کنم که در آن جنبه تعاونی باید به‌سادگی بسیار برجسته‌تر باشد.
بسیاری از دانشمندان پیش‌تر تحقیق کرده و به‌وضوح ثابت کرده‌اند که از طریق همکاری می‌توانیم با همان میزان تلاش،
محصول کلی بیشتری تولید کنیم – یعنی رفاه بیشتر برای همه.
یا همان نتیجهٔ امروز با تلاش بسیار کمتر.
و سپس به‌سادگی باید از خودتان بپرسید: آیا ما به بانکداری با ذخیره کامل نیاز داریم؟ آیا باید پشتوانه داشته باشد؟ به هر شکلی؟
آیا این در مورد عرضه پول اصلاً درست است؟
پول مربوط به بهره در واقع از کجا تأمین می‌شود؟
پس، در نهایت یک تغییر پارادایم در سطوح بسیار زیاد است.
و اقتصاد و امور مالی تنها بخش بسیار کوچکی از کل تصویر هستند، هرچند بخش بسیار مهمی.
اگر من وزیر اقتصاد یا دارایی بودم، خودم تدابیری ارائه نمی‌دادم، بلکه یک کارزار عظیم آگاهی‌بخشی را راه‌اندازی می‌کردم.
مایلم به نقل‌قولی از هنری فورد اشاره کنم که یک‌بار گفت: «اگر مردم سیستم پولی را درک می‌کردند، قبل از فردا صبح انقلابی رخ می‌داد.»
من معتقدم که اکثر مردم هیچ ایده‌ای ندارند که چنین نظام پولی چگونه کار می‌کند، و من یک کمپین بزرگ
آگاهی‌بخشی را با دو تمرکز اصلی راه‌اندازی خواهم کرد.
من به مردم توضیح می‌دادم که نظام پولی کنونی ما که از زمان جنگ جهانی دوم برقرار است، تحت سلطه یک ارز واحد، دلار
آمریکا، قرار دارد؛ چیزی که اکثر مردم حتی از آن بی‌خبرند.
و دوم اینکه بانک‌های مرکزی که در حال حاضر این نظام پولی را حفظ می‌کنند، توسط یک سازمان خصوصی در پس‌صحنه به نام
بلک‌راک کنترل می‌شوند که در حال حاضر به‌عنوان مشاور اصلی هم فدرال رزرو و هم بانک مرکزی اروپا فعالیت می‌کند.
فکر می‌کنم که به این ترتیب، ابتدا مردم را قادر می‌سازم تا کل ماجرا را درک کنند و واقعاً در فرایند تصمیم‌گیری نقش داشته باشند.
من معتقدم که وقتی پول به یک ارزش فیزیکی گره خورده باشد، بسیار مفید است.
ما در عصر دیجیتالی‌سازی زندگی می‌کنیم و در دورانی هستیم که همه این ارزهای رمزنگاری‌شده روزبه‌روز برای ما آشنا‌تر می‌شوند.
من این را یک ریسک بزرگ می‌دانم زیرا در نهایت ارزهای رمزنگاری‌شده چیزی جز یک رکورد داده‌ای نیستند، یعنی هیچ ارزش فیزیکی ندارند.
و یک رکورد داده تنها زمانی ارزش دارد که مردم آن را به‌عنوان پول به رسمیت بشناسند.
من در مورد بیت‌کوین شکاک هستم – همان‌طور که به‌طور گسترده شناخته شده است – صرفاً به این دلیل که همیشه بیت‌کوین را مانند یک گاوصندوق
تصور می‌کنم که کسی جلوی آن نشسته و تلاش می‌کند آن را باز کند.
و پس از تلاش فراوان، او موفق می‌شود. او در را باز می‌کند و داخلش چه می‌یابد؟ هیچ. مطلقاً هیچ.
و من همچنین معتقدم که دیرک مولر چند سال پیش وقتی گفت بیت‌کوین چیزی جز اسب تروجان نیست، کاملاً اشتباه نکرده بود.
من معتقدم وقتی به زمان ورود بیت‌کوین به جهان نگاه می‌کنید، باید کمی تردید داشته باشید.
بیت‌کوین در سال ۲۰۰۹، اندکی پس از بحران مالی جهانی ۲۰۰۷/۲۰۰۸ پدید آمد.
در آن زمان، علاقه زیادی به معرفی یک نظام پولی جدید، یعنی پول بانک مرکزی دیجیتال، در مقطعی وجود داشت.
آن در آن زمان به‌تدریج آشکار شد.
و برای دستیابی به این هدف، آماده‌سازی جوانان برای پذیرش هرچه بیشتر پول دیجیتال به‌ویژه اهمیت داشت.
و دقیقاً همین نقشی بود که بیت‌کوین در آن زمان ایفا کرد. افراد زیادی، به‌ویژه جوانان، به موج بیت‌کوین پیوستند.
و ما اخیراً دیده‌ایم که گمانه‌زنی‌های زیادی در مورد بیت‌کوین وجود داشته است.
آنچه بسیاری از مردم نمی‌دانند این است که بیت‌کوین هر چیزی است جز یک ارز دموکراتیک.
زیرا ۹۱ درصد از بیت‌کوین در دست سرمایه‌گذاران بزرگ است. تنها ۹ درصد در دست درآمدزایی‌های معمولی است.
این به تنهایی نشان می‌دهد که این ارز، البته، می‌تواند توسط سرمایه‌گذاران بزرگ در یک جهت یا جهت دیگر حرکت داده شود.
و من با ارنست ولف موافقم که اگر ۹۱٪ از این بیت‌کوین‌ها در دست عده‌ای معدود باشد یا متعلق به سرمایه‌گذاران
بزرگ باشد، آنگاه ایجاد اعتماد بسیار، بسیار دشوار است.
اما نکته دوم این است که بیت‌کوین تنها تا زمانی که کد آن قابل نفوذ نباشد، بی‌رقیب یا حتی منحصربه‌فرد باقی خواهد ماند.
اما فقط مسئله زمان است تا قدرت محاسباتی برای شکستن رمز کافی شود.
و اگر این حقیقت داشته باشد که قبلاً پتنت‌هایی برای نحوه رمزگشایی کد بیت‌کوین ثبت شده‌اند، آنگاه تنها
مسئله زمان است تا کسی واقعاً موفق به رمزگشایی آن شود.
و بعداً واقعاً منسوخ می‌شود که به این فکر کنیم بیت‌کوین یک چیز واقعی است یا نه. چون آن‌وقت می‌توانم آن را هم ضرب کنم.
پس این محدودیتی که به همه قول داده بودم، فقط یک وعده توخالی است. اول باید به آن عمل شود.
امروزه این یک مدل کسب‌وکار رایج است. شما در پول فیات بدهی می‌گیرید، در حالی که کاملاً
می‌دانید این پول ارزشش را از دست خواهد داد.
کاهش ارزش پول مؤلفهٔ تعیین‌کنندهٔ بازپرداخت است و از این طریق دارایی‌ها خریداری و ثروت انباشته می‌شود.
و این‌گونه بود که مردم تا سر حد خشکیده شدن خونشان استثمار شدند، زیرا ممکن است با یک
کلیک ماوس و یک ثبت حسابداری ساده، پول خلق شود.
و این وضعیت از سال ۱۹۷۰ برقرار بوده است. پشتوانهٔ رسمی طلا در سال ۱۹۷۱ کنار گذاشته شد و از آن زمان پول
بدون هیچ پشتوانه‌ای و بدون پس‌انداز قبلی تولید شده است.
این بدان معناست که تولید می‌شود و بعداً ابتدا باید فرآوری شود.
در سال ۱۹۷۰، متوسط دستمزد یک کارگر در آلمان معادل تقریباً ۵۰۰۰ یورو بود.
حالا ما حدود ۳۰٬۰۰۰ داریم، یا تقریباً ۴۷۵ درصد. با این حال، امروز شما فقط یک‌دهم همان مقدار طلا دریافت می‌کنید.
این بدان معناست که نیروی کار در نتیجه چاپ پول، اگر بر حسب طلا محاسبه شود، ۹۰ درصد کاهش یافته است.
دو ابزار مهم قدرت در جهان، از یک سو پول است؛ به این معنی که ما از جامعه‌ای چندصد یا چندهزارساله می‌آییم که در
آن ضرب‌المثل «پول بر جهان حکم‌فرماست» کاربرد داشته است.
هیچ راه فراری نیست. پول بر جهان حکم‌فرما بوده است.
در زمان ما، ابزار دوم قدرت نیز وجود دارد و آن داده‌ها هستند.
پس هر کسی که در زمان ما پول نامحدود و داده‌ی نامحدود در اختیار داشته باشد، مانند فردی چون ایلان ماسک، در نتیجه قدرت
فوق‌العاده‌ای خواهد داشت و می‌تواند امور زیادی را تعیین کند، بر دیگران برتری یابد و به تعیین سرنوشت آن‌ها کمک نماید.
و به همین دلیل من موافق بازنگری قانون اساسی و گنجاندن محدودیتی بر قدرت در زمینهٔ پول و داده‌ها در قانون اساسی هستم.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ خب، من نسبت به هر رویکردی که به هر دولتی – حتی اگر اکثریت آن دولت باشد – اجازه
دهد تا به‌طور مستبدانه عمل کند، بسیار بسیار شکاک هستم.
و گرفتن پولی که به‌حق به‌دست آمده است همیشه استبداد است.
من چیزی را از کسی می‌گیرم، و بعد با آن چه کار کنم؟
پس آن را به سیاستمداران خواهم داد. یا سیاستمداران آن را به دست خواهند آورد تا بتوانند با آن جنگ راه بیندازند؟
یک مفهوم سوسیالیستی حتی بدتر.
پس من فکر می‌کنم باید از این تصور فاصله بگیریم که باید یک قدرت مرکزی وجود داشته باشد که فرد را در
خلاقیتش و در آنچه می‌تواند به دست آورد محدود کند.
و من فکر می‌کنم پتنت‌ها و مجوزها به هر حال در زمان ما بسیار مضر هستند، به‌ویژه در بخش فناوری اطلاعات، چون بسیاری از
جوانانی که امروز استارت‌آپ راه‌اندازی می‌کنند خیلی سریع به یک دیوار می‌خورند چون این پتنت‌ها و مجوزها را نقض می‌کنند.
اگر ایده‌های خوبی داشته باشند، به‌سرعت توسط شرکت‌های بزرگ تصاحب می‌شوند.
پیشنهاد من – برای ارائه یک طرح ملموس – این است که در سراسر جهان پتنت‌ها و مجوزها را در بخش فناوری اطلاعات کنار بگذاریم.
من نمی‌خواهم دولتی داشته باشم که خود را موظف بداند برای تو تعیین کند چه کاری می‌توانی انجام دهی و چه کاری نمی‌توانی انجام دهی.
این بدان معناست که من کاملاً با مارکوس کرال موافقم و می‌گویم که دولت باید به‌طور کامل از مداخله خودداری کند.
خود بازار باید تصمیم بگیرد که کدام نوع برای این ایده‌آل است.
اگر اشیاء توسط اکثریت یا تودهٔ بحرانی مشخصی از مردم مورد تمایل باشند، می‌توان مؤسسات خیریه را در آنجا تأسیس کرد.
- اگر مقدر باشد، این اتفاق به طور خودکار رخ خواهد داد. اما دولت باید در این زمینه حداکثر خویشتن‌داری را به کار گیرد.
و سپس این افراط‌های عمده نیز رخ نمی‌دهند.
ما باید به‌سادگی بدهی را لغو کنیم. باید ممنوع شود.
اما اگر به وضعیت امروز نگاه کنیم، طبق مؤسسهٔ بین‌المللی مالی، بدهی جهانی معادل حدود ۴۰۰ درصد تولید ناخالص ملی جهان است.
پس حدود ۴۰۰ درصد است، بسته به اینکه به کدام سال نگاه کنیم. حتی با نرخ‌های بهره پایین، این هرگز قابل بازپرداخت نیست.
در این زمینه، بدهی ایدهٔ خوبی نیست. ما واقعاً باید با آن خداحافظی کنیم.
فدرال رزرو بانکی خصوصی است که متعلق به بانک‌های خصوصی است، و دولت بدون هیچ‌گونه جبران، انحصار قانونی چاپ پول را به آن اعطا کرده
و نظارت بر بانک‌ها را نیز به‌عنوان انحصار به آن واگذار کرده است.
این چیزی جز یک شبکهٔ الیگارشی نیست که توانسته اقتصاد بازار را در قالب یک بنگاه انحصاری دولتی تضعیف کند.
از منظر اقتصاد بازار، می‌گویم که چیزی شبیه به این باید حذف شود.
در ایالات متحده، بهترین مثال بانک سیلیکون ولی بود که اجازه داده شد ورشکست شود تا یک بانک عضو، یعنی بانکی
متعلق به فدرال رزرو، جی‌پی مورگان، بتواند آن را تصاحب کند.
بعد از آن گفته شد که لازم نیست نگران وام‌های بد موجود در آنجا باشید – تمام اوراق قرضه دولتی که ارزش‌شان کاهش
یافته است، زیرا شما پشتوانه نامحدودی از سوی فدرال رزرو دارید.
این بدان معناست که فساد دولتی همان چیزی است که من در این سیستم آن را فساد می‌دانم.
و این امکان را فراهم کرد که اصلاح لازم انجام شود – و آنچه شومپیتر اساساً از این منظور داشت این بود که باید
گهگاه ورشکستگی را نیز بپذیریم تا طوفانی پاک‌کننده رخ دهد.
این در صنعت مالی مجاز نبود، زیرا همواره به‌عنوان «مهم از نظر سیستمی» یا عنوان دیگری برچسب می‌خورد، در حالی که در اقتصاد
واقعی – به‌ویژه در میان بنگاه‌های کوچک و متوسط – همیشه مجاز است.
و این درست نیست. این بی‌عدالتی، به باور من، یکی از مسائل کلیدی است که باید به آن پرداخته شود.
و سپس می‌خواهم اشاره کنم که نباید اقتصاد بازار را بیش از حد ستود.
وقتی به‌عنوان یک اقتصاددان بازار به نظام مراقبت‌های بهداشتی فکر می‌کنم، به خودم می‌گویم که باید اینجا یک شرکت
را اداره کنم. باید با این شرکت پول زیادی به‌دست بیاورم.
من باید به سهامدارانم سود سهام خوبی ارائه دهم. و چگونه می‌توانم این کار را در نظام مراقبت‌های بهداشتی به دست آورم؟
بهترین روش این است که مردم را تا حد امکان بیمار نگه داریم، به آن‌ها اجازه دهیم هنگام بیماری دوره‌ای کوتاه از
بهبودی را تجربه کنند، اما در کل با بیمار نگه داشتنشان برای مدت طولانی، آن‌ها را به‌عنوان مشتری حفظ کنیم.
خب، من فکر می‌کنم که مراقبت‌های بهداشتی، برای مثال، حوزه‌ای است که اقتصاد بازار در آن اصلاً جایی ندارد.
و سپس ما همچنین به قانون‌مداری واقعی نیاز داریم، که این نکته دوم است و می‌خواهم دست‌کم تا حدی آن را به چالش بکشم.
چون ما قوه قضاییه کاملاً مستقلی نداریم.
اگر قوهٔ قضائیه ملزم به اجرای دستورات باشد یا تحت تأثیر برخی نفوذهای دولتی قرار گیرد، که متأسفانه اکنون چندین نمونه از آن را
داریم، نه تنها در مورد آقای بال‌ویگ یا دیگران، بلکه در رسوایی‌های بزرگ‌تر نیز، در این صورت با وضعیتی روبه‌رو
هستیم که به‌سادگی غیرقابل‌قبول است و به ما قول داده شده بود که تحت قانون اساسی چنین چیزی رخ ندهد.
و ما صرفاً باید به آنجا بازگردیم.
این‌ها تغییراتی هستند که می‌توانیم به‌راحتی انجام دهیم و من کاملاً مطمئنم که در چند سال آینده اجرا خواهند
شد، زیرا مردم روزبه‌روز کمتر وضعیت فعلی را می‌پذیرند.
بنابراین در سیلیکون‌ولی با هفت شگفت‌انگیز سروکار داریم.
این‌ها آلفابت، آمازون، اپل، متا، انویدیا، تسلا و یک شرکت دیگر هستند که در مجموع هفت شرکت می‌شوند و
تقریباً تمام پتنت‌ها و مجوزهای این حوزه را در اختیار دارند.
آنها آنچه به نفع خودشان است را انجام می‌دهند، نه آنچه به نفع سایر بشریت است.
و اکنون به آستانه‌ای بسیار خطرناک رسیده است، زیرا آن‌ها در زمینه هوش مصنوعی دانش دارند، و وقتی صحبت از هوش مصنوعی
می‌شود، باید گفت که برخی نشانه‌های هشدار جدی وجود دارد.
فقط برای یادآوری، جفری هینتون، مدیر ارشد توسعه گوگل، سال گذشته استعفا داد به این دلیل که همه چیز بیش از حد خطرناک شده بود.
همین موضوع دربارهٔ مو گادارد نیز صدق می‌کند، کسی که رئیس بازاریابی در گوگل ایکس بود. امروزه او در سراسر انگلستان
سفر می‌کند و سالن‌های کنفرانس را با پیامی پر می‌کند که بشر در حوزهٔ هوش مصنوعی به یک لحظهٔ فرانکنشتاین رسیده است.
پس فقط برای یادآوری، دکتر فرانکنشتاین یک شخصیت خیالی است؛ پزشکی که از قطعات بدن انسان یک موجود انسانی می‌دوزد
و به آن جان می‌بخشد، اما درمی‌یابد که این موجود ناگهان قوی‌تر، باهوش‌تر و شرورتر از خود اوست.
پس ما در آستانه‌ای بسیار خطرناک قرار داریم.
و مشکل بزرگی که من در این زمینه می‌بینم این است که توسعه این فناوری در دست تعداد بسیار کمی از افراد
است که تنها به منافع و مزایای خود اهمیت می‌دهند.
کارآفرینان چه گام‌های ملموسی می‌توانند بردارند تا اقتصاد را دوباره به مسیر درست بازگردانند؟
کارآفرینان اکنون باید ارزش کارهای آموزشی مانند آنچه توسط AUF1 انجام شده را بشناسند و از آن
به‌گونه‌ای حمایت کنند که بتواند ادامه یابد و گسترش یابد.
پس در این زمینه، این خودداری که آن‌ها کار خود را بکنند و ما کار خودمان را، باید متوقف شود.
ما همه در یک قایق هستیم و تعدادمان آن‌قدر کم است که نمی‌توانیم اجازه دهیم سوارکاران
رایگان صرفاً بگذارند دیگران کار را انجام دهند.
من معتقدم که بنگاه‌های کوچک و متوسط باید با اطمینان نشان دهند که واقعاً بنیاد جامعه را تشکیل می‌دهند و اطمینان حاصل کنند
که مردم عملاً از بنگاه‌های کوچک و متوسط خرید و حمایت کنند، نه از اقتصاد پلتفرمی امروزی که دقیقاً برعکس عمل می‌کند.
که روزبه‌روز مشاغل کمتری ایجاد می‌کند و در واقع عملاً دیگر هیچ جوانی را آموزش نمی‌دهد.
تصاویر دنیایی آزاد در فردا – تحت این شعار شگفت‌انگیز، پوشش خود را از اجلاس جایگزین مجمع جهانی اقتصاد در پراگ ادامه می‌دهیم.
مهاجران در برابر بومیان، چپ در برابر راست، بالا در برابر پایین.
اکثریت جمعیت، محدودیت‌های تمامیت‌خواهانه ویروس کرونا را بدون انتقاد تحمل کرده‌اند.
تطبیق با هنجارها مهم‌تر از تفکر مستقل بود.
به‌طور کلی، فشار فوق‌العاده‌ای برای همسان شدن وجود دارد، به‌ویژه در آلمان.
شیطانی جلوه دادن اصطلاح «اندیشمند جانبی» نمادین می‌کند که چگونه روح‌های آزاد با زور بی‌رحمانه و به شکلی خاص ریشه‌کن می‌شوند.
تعداد دانشگاهیان در حال افزایش است، اما تعداد اندیشمندان مستقل در حال کاهش است.
آموزش بزرگسالان خارج از چارچوب‌های معمول برای توده‌ها کاملاً ناشناخته است.
این یک مشکل آموزشی است که در مدرسه آغاز می‌شود و با جامعه پرمشغله ما به پایان می‌رسد.
فشار کاری بیش از حد فردی، استرس، خطر فرسودگی شغلی، و تقریباً هیچ‌کس وقت یا فراغتی برای آموزش
بیشتر، تفکر مستقل یا حتی مسئولیت‌پذیری شخصی ندارد.
منتقدان ادعا می‌کنند که همهٔ این‌ها عمدی است تا گلهٔ مطیع به‌راحتی کنترل شود.
کار کن، مصرف کن، مالیات بده و شکایت نکن. اما آیا این همان چیزی است که ما می‌خواهیم؟
و ارزش‌ها و جامعهٔ فردا چگونه باید یا می‌توانند باشند؟
مسئولیت فردی واژه‌ای بزرگ است که در یک جامعه آزاد لازم است، اما بسیار کم آموخته و به کار گرفته می‌شود.
این‌که شما صرفاً احساس می‌کنید مسئول دیگران هستید، مسئول شادی و سلامتی خودتان هستید، و این‌که همه ما یکی هستیم و وقتی به
دیگران آسیب می‌رسانیم، در واقع به خودمان نیز آسیب می‌رسانیم.
در طول چهار سال گذشته، و در واقع برای سال‌های بسیار پیش از آن، من این طب مادی‌گرا، طب متعارف را که مردم را مانند ماشین‌ها درمان
می‌کند، که بدن، جان و روح را از هم جدا می‌سازد، که در کوچک‌ترین بلوک‌های سازنده هستی مادی ما به دنبال اساس سلامت و
بیماری می‌گردد و آن را می‌یابد، مورد انتقاد قرار داده‌ام.
و مدام از خودم می‌پرسم چگونه ممکن است که پزشکی تغییر نکرده باشد، در حالی که مدت‌هاست، برای مثال از طریق روان‌نورمولوژی و همچنین
پژوهش‌های روان‌تنی، می‌دانیم که سلامت و بیماری را نمی‌توان به هیچ وجه جز با افزودن عوامل نامادی تصور کرد؛ عواملی که
ممکن است حتی در پرسش اینکه چه چیزی ما را سالم نگه می‌دارد و چه چیزی ما را بیمار می‌کند، قدرتمندتر باشند.
من به روزنامه‌نگاری در شکل ساده‌اش تکیه کرده بودم، همیشه تمام رسانه‌های جریان اصلی را مصرف می‌کردم و باید
می‌فهمیدم که پنجاه سال در تمام ماجرا فریب خورده بودم و به مسیری نادرست در طرز فکر کشانده شده بودم.
و پرسش اینکه چرا چیزی تغییر نمی‌کند، با ذهن قابل حل نیست.
و برایم مهم است که این جنبه را به این بحث panel بیاورم. این موضوع مربوط به درک نیست.
این مسئله استفاده از عقل محض برای درک آنچه رخ داده است، نیست.
۱۲۳۴۳۲۱ نخستین روشنگری بیش از ۳۰۰ سال پیش، در قرن هجدهم، به ما این فرصت را داد که از نجیب‌زادگان و
روحانیون فاصله بگیریم و خود را به‌عنوان شهروند ببینیم.
ما هدیهٔ عقل را دریافت کردیم و با آن ممکن است خرابکاری زیادی به بار آورده باشیم.
زیرا آنچه پس از استفاده صرف از عقل و از دست دادن جنبه‌های منطقی، عاطفی و معنوی‌مان رخ داد، این بود که به سمت
صنعتی‌سازی، فناوری، سرمایه‌داری و نئولیبرالیسم حرکت کردیم و اکنون به فراانسان‌گرایی رسیده‌ایم.
این بدان معناست که انسان‌ها به طور فزاینده‌ای در حال تبدیل شدن به ماشین هستند.
و من قویاً توصیه می‌کنم که، به‌ویژه با توجه به سال‌های اخیر، رویکرد خود را بازنگری
کنیم و به‌جای منطقی، بر غیرمنطقی تمرکز کنیم.
اگر از من بپرسی چه تصویری دارم، باید به تو بگویم که معتقدم هیچ‌کس در جهان نیست که توانایی ویژه‌ای نداشته باشد.
و اگر من به این باور داشته باشم، مسئولیت اجتماعی ما در واقع کمک کردن، تشویق کردن، حمایت کردن و مربی‌گری کردن آنهاست تا
بتوانند این استعداد را پرورش دهند و آن را به جامعه عرضه کنند.
اگر در این کار موفق شویم، هم‌افزایی میان این افراد که توانایی‌های شگفت‌انگیزی دارند، ایجاد خواهد شد.
اگر در این امر موفق شویم، آنگاه در جامعه و ارزش‌های اجتماعی چنان ارتقایی خواهیم داشت که به لطف فناوری‌هایی که در سال‌های اخیر
توسعه داده‌ایم، هیچ مشکلی در تأمین نیازهای مادی اساسی، از جمله نیازهای لوکس فردی، نخواهیم داشت. اما آنگاه
این یک هم‌افزایی و در واقع وضعیتی بهشت‌گونه خواهد بود.
و این تصویر به من نیرو می‌دهد و همین چیزی است که به من قدرت می‌دهد تا از همهٔ این‌ها عبور کنم، حتی اگر
وقتی ایده‌های متفاوتی دارید یا خواستار سطح مشخصی از شفافیت می‌شوید، با کمی خصومت مواجه شوید.
خب، من باید دربارهٔ پزشکی، حوزهٔ تخصصی‌ام صحبت کنم.
می‌خواهم در این پزشکی بی‌روح انقلاب ایجاد کنم.
نمی‌توانید آن را اصلاح کنید؛ واقعاً باید از پایین به بالا بیاید، باید آن را بهبود ببخشید.
در گذشته، وقتی به سازمان جهانی بهداشت گوش می‌دادم، در درونم به حالت آماده‌باش درمی‌آمد.
فکر می‌کردم آن‌ها بهتر می‌دانند و مدت زیادی طول کشید تا بفهمم این واقعاً آخرین چیزی است که به آن نیاز داریم.
من یک جوک دارم که وقتی در دانشگاه بودم همیشه برای هم تعریف می‌کردیم: به یک دانشجوی فیزیک مجموعه‌ای از
فرمول‌های فیزیک بده و از او بخواه که آن‌ها را حفظ کند.
سپس او می‌پرسد چرا؟ اگر به آن نیاز داشته باشم، می‌دانم کجاست.
به یک دانشجوی پزشکی دفترچه تلفن شهرش را بده و به او بگو آن را حفظ کند. او خواهد پرسید تا چه زمانی؟
۱۲۳۴۳۲۱ در طول همه‌گیری، آنها گفتند: «لطفاً واکسن بزنید.» آنها نپرسیدند چرا، بلکه پرسیدند چند وقت یک‌بار. خیلی
مطیع، خیلی بی‌دردسر و هرگز هیچ چیزی را زیر سؤال نمی‌بردند.
و من بین متخصصان پزشکی و پزشکان تمایز بسیار روشنی قائل می‌شوم.
پزشک‌های فراوان و ارزان‌قیمت هستند. بیمارستان‌های دانشگاهی مملو از پزشک هستند.
آنها همه مطالعات را می‌خوانند و از آخرین تصورات غلط مطلع هستند.
وقتی به اندازه من در این کسب‌وکار بوده‌اید، مطمئناً می‌دانید که تغییرات پارادایمی وجود دارند که گمان می‌رود غیرقابل تغییر باشند.
و بعد کسی می‌آید و می‌گوید، این درست نیست.
وقتی چند بار این اتفاق را دیدی، می‌فهمی که هیچ چیز قطعی نیست.
همهٔ ما می‌دانیم که انسان‌ها فرد هستند – که به معنای دوگانگی غیرقابل تقسیم است.
و من می‌خواهم بر این موضوع بسط دهم؛ می‌گویم انسان‌ها «indivitrium» می‌گویند – تثلیثی غیرقابل تقسیم میان بدن، ذهن و روح.
و اغلب ممکن است مشکلات روانی وجود داشته باشند که به صورت جسمی خود را نشان می‌دهند.
اگر آنها بدن را درمان کنند، کاملاً اشتباه می‌کنند.
پزشک باید فرد را به‌صورت یک کل ببیند، نه مجموع اندام‌هایش، بلکه مجموع بدن، ذهن و روح او.
من معتقدم که وضعیت متروک آموزش در آلمان کاملاً عمدی است.
اعطای تورمی عناوین شبه‌آکادمیک برای جریان‌سازی جنسیتی هر چیزی. می‌توانید هر تعداد واژهٔ مُد روز را به آن اضافه کنید.
من معتقدم ما شجاعت اعتراف به این را نداریم.
و من این را نتیجهٔ نهایی زوال و غفلت ناشی از رفاه در جامعهٔ خود می‌دانم؛ غفلتی که به وحشت و تمایل به چسبیدن به اندک تجمل
باقی‌مانده می‌انجامد، به حفظ این حس کاذب امنیت و تسلیم شدن به هر آنچه به‌عنوان ارواحی تهدیدآمیز پیش روی ما نهاده می‌شود.
۱۲۳۴۳۲۱ نه، بلکه یک مسئولیت شخصی است که در آن می‌گوییم از اطاعت از دستور نانسی فایزر یا دستورالعمل
کارل لاوترباخ در مورد واکسیناسیون خودداری می‌کنیم.
ما از اطاعت از دستور افسر پلیس برای زدن ماسک خودداری می‌کنیم.
نه، ما به‌عنوان بزرگسال باید یاد بگیریم که بگوییم: «نه، من این کار را انجام نمی‌دهم و مسئولیت عواقبش را می‌پذیرم.»
به نظر من، این همچنین مسالمت‌آمیزترین روش برای انجام آن است.
چون این یک روش غیرمستقیم برای گفتن است: من چیزی را رد می‌کنم، این تسلط را رد می‌کنم، و فعلاً مشتم را بالا
نمی‌برم یا کار دیگری نمی‌کنم تا شما را از مقامتان کنار بگذارم.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ دهه‌هاست سیاست‌مداران و صاحب‌نظران صرفاً بر نابودی همه چیز، برداشتن همه مرزها و رهایی
مردم از همه جمع‌ها و همه محدودیت‌ها تمرکز کرده‌اند.
دیگر هیچ‌کس در برابر هیچ‌کس پاسخگو نیست. دیگر هیچ ستون ثابت و پایداری باقی نمانده است، حتی جنسیت‌مان.
پس دیگر هیچ چیز ثابت نیست، جایی برای چنگ زدن وجود ندارد. می‌توانی هر چیزی یا هیچ چیز باشی.
بسیاری احساس می‌کنند که هیچ هستند و سپس در مصرف‌گرایی، در برندها و مارک‌های لباس به دنبال هویت‌های جایگزین
می‌گردند. «من کاربر اپل هستم» یا حتی در شبکه‌های اجتماعی، جایی که می‌توانید گروه‌های جایگزین را بیابید.
همهٔ این‌ها جایگزین‌اند، اما واقعی نیستند. آن‌ها هویت‌های ساختگی‌اند.
چنین افرادی نیز به‌راحتی دست‌کاری می‌شوند. آنها به‌سادگی تحت تأثیر تبلیغات و دست‌کاری قرار می‌گیرند.
آنها ریشه ندارند. آنها ثبات، بنیانی از ارزش‌ها، سنت‌ها و جوامع پایدار را ندارند.
شرکت‌های کوچک و متوسط تقریباً ۸۰٪ از درآمد خود را تأمین مالی می‌کنند.
این طبقه متوسط تا این حد در معرض خطر است، که فکر نمی‌کنم هیچ‌کس در این گروه حتی از آن آگاه باشد.
ما در موقعیتی قرار داریم که در اروپا بیش از حد موفق بوده‌ایم، و این باعث شده رقبای ما در سراسر جهان علیه ما شوند.
چه حالا آمریکایی‌ها را بزرگسال بدانیم یا شاید نوجوان، و ما هنوز در مهدکودک هستیم، ممکن است
همین‌طور باشد. می‌توانیم درباره جایگاه‌مان بحث کنیم.
۱۲۳۴۳۲۱ وضعیت این است که اروپا از طریق موفقیت مالی و موفقیت اقتصادی به استقلال دست یافته است.
جنبش‌های آزادی‌خواهانه وجود داشته‌اند، یعنی فرصت‌هایی که همه از آن‌ها راضی نیستند.
و وضعیتی که در اروپای مرکزی داریم این است که از میان ۳۵۰۰ قهرمان پنهان، نیمی در کشورهای آلمانی‌زبان قرار دارند.
پس، یک قهرمان پنهان، یکی از پیشگامان صنعت خود، غیرقابل چشم‌پوشی. از نظر فناوری و فروش پیش است – یک قهرمان پنهان.
۱۲۳۴۳۲۱ واضح است که رقبای جهانی ما از این موضوع راضی نیستند، زیرا آن‌ها ۸ میلیارد نفر هستند و شاید ما ۱۲۰ میلیون نفر باشیم.
از نظر عملکرد کمی ناهماهنگی وجود دارد. چگونه می‌توانم این رقیب را تحت کنترل درآورم؟
من می‌توانم تورم تولید کنم که طبیعتاً ۰.۱/۰.۲ به‌علاوه یا منهای آن است، اما نه ۱۰ یا ۲۰ یا ۳۰.
پس من باید در بانک ملی مقدار زیادی پول چاپ کنم و آن را با هزینه‌ای نسبتاً کم توزیع کنم.
پس می‌توانم صددرصد تضمین کنم که به رقابت‌پذیری رسیدگی خواهم کرد، چون دستمزدها و قیمت مواد در حال
افزایش هستند و ما دیگر در سطح جهانی رقابتی نیستیم.
ما قهرمان جهان در صادرات هستیم، یعنی در منطقه آلمانی‌زبان.
اما این کافی نیست، من همچنین باید اساس را نابود کنم و اساس انرژی است.
سپس من فقط سریعاً خط لوله نورد استریم را منفجر می‌کنم. برای جبران این میزان انرژی، باید ۱۲۰
نیروگاه هسته‌ای نصب کنم تا ارتباط را درک کنم.
من نیروگاه‌های هسته‌ای را در یک چشم به هم زدن خاموش می‌کنم، به انرژی جایگزین، یعنی آن حالت‌های تاریک
و رخوت‌آور یا هرچی اسمش را می‌گذارید، روی می‌آورم.
و اگر این هنوز کافی نباشد، آنگاه یک مالیات بی‌فایده بر دی‌اکسید کربن وضع خواهم کرد.
و اگر این هنوز کافی نباشد، روحیه را نابود خواهم کرد.
اما با این پنج اقدام، می‌توانم حتی قوی‌ترین اقتصاد را به زانو درآورم.
و آنچه در سال ۲۰۲۵ در راه است، برخی افراد آن را تماشا خواهند کرد.
رقابت‌پذیری بین‌المللی در سه سال گذشته به‌طور کامل نابود شده است.
من مشتریانی دارم که تا آخرین لحظه برای سرمایه‌گذاری در اروپا برنامه‌ریزی کرده بودند،
اما ناگهان گفتند: «بسه، داریم می‌رویم دبی.»
چگونه ممکن است کشوری بارها و بارها قاتلان خود را با چشمانی کاملاً باز انتخاب کند؟
چگونه ممکن است یک ملت بارها افرادی را انتخاب کند که به‌عنوان صدراعظم، وزیر امور اقتصادی سبز و وزیر بهداشت، بدون
احساس خودنفرت، فوراً آن‌ها را در خیابان دستگیر نمی‌کنند؟
اگر برای لغو خودت تلاش کنی و بعدش هم تشویقش کنی، باید از خودت متنفر باشی؛ بعد هم برو تلویزیون و ادعا کن که بالاخره در کنفرانس
حزب سبز دوباره تأکید کردیم که آلمان باید در خدمت جهان باشد.
نه، به خدا من این کار را نکردم.
باید ساکت بماند و مانند یک کشور خوب در میان همسایگانش رفتار کند.
اما نیازی نیست که به کسی خدمت کند یا بدهی‌ای را تسویه نماید. همین امر در مورد دیگران نیز صدق می‌کند.
نفرت از خود کلید است و پاسخ به آن، دقیقاً همان‌طور که گفتی، یادگیری عشق به خود است. من همیشه کمی در این مورد محتاط هستم، چون
دوست داشتن خود، احساس همدردی با خود و رها کردن شک و تردید مرضی، خیلی خودشیفته‌وار به نظر
می‌رسد. این چالش بزرگ است، من کاملاً موافقم.
شاید ما هم باید به فرهنگ گناه بپردازیم. این چیزی است که مردم همیشه از صحبت کردن درباره‌اش اجتناب می‌کنند، اما
اکنون موضوع کشور و این گناه و شرم آلمانی بودن هم هست.
آیا من بیش از حد غیرمستقیم بودم؟
بله، شما آن‌قدر غیرمستقیم بودید که واقعاً به این موضوع نپرداختید که اگر کسی بگوید «من به آلمانی بودنم افتخار
می‌کنم»، باید خجالت بکشد یا حتی یک افراطی راست‌گرا باشد.
من به قهرمانی و خلاقیت آلمانی‌ها افتخار می‌کنم.
وای خدای من، چراغ‌های هشدار افراط‌گرایی راست‌گرایانه در ذهن‌مان چشمک می‌زنند و میراث فرهنگی‌مان و نیاکان‌مان را تهدید می‌کنند.
پس این‌طور است، از همین‌جا عشق به خود یا نفرت از خود آغاز می‌شود، چون من دائماً در انکارم و شرمنده‌ام.
پس خیلی مهم است که با این موضوع روبه‌رو شویم، اما اگر مدام در آن زمان گذشته بمانیم و خودمان را سرزنش کنیم
و بابتش عذرخواهی کنیم، هرگز از آن بیرون نخواهیم آمد.
ما باید از کودکان بیاموزیم. و همچنین باید از سالمندان بیاموزیم، کسانی که در بستر مرگ به خود می‌گویند: خب،
در واقع چیزی که نتوانستم به آن دست یابم، روابط بود.
من همه چیزهای دیگر را مدیریت کرده‌ام.
من فراری‌هایم را خریدم و نمی‌دانم این همه هیاهو برای چیست.
اما آنچه واقعاً از آن رنج می‌برم و آنچه دوباره انجام خواهم داد، داشتن یک رابطه سالم است.
و من معتقدم که اگر این را در جامعه اعمال کنید، این عملکرد الگویی، فکر می‌کنم یک چیز بسیار، بسیار، بسیار مهم است.
این هنوز محقق نشده است؛ نه به‌عنوان یک مربی، بلکه هر فرد برای خودش: چه چیزی می‌تواند به یک جامعه بهتر
بیفزاید، تا بهترین نسخه از خود شود و سپس الگو باشد.
اگر به مدارس متوسط نگاه کنید، به‌ویژه در برلین—من اهل برلین هستم، که واقعاً آخرین و عمیق‌ترین
چاله در آلمان است، یک ایالت آوانگارد در همه جهات.
چون هیچ‌کس در آلمان نیازی به خندیدن ندارد، چون شما همه در راه تبدیل شدن به مانند برلین در این کشور هستید.
۱۲۳۴۳۲۱ و اگر به مدرسه‌ای در برلین نگاه کنید، می‌بینید که سقف‌ها سوراخ است و تعداد بچه‌ها در کلاس آنقدر زیاد است که حتی معلمی که
از همه متعهدتر است و در جلوی کلاس ایستاده، شانسی برای تحت کنترل درآوردن آنها ندارد، سپس دانش‌آموزان حتی زبان ملی را که معلم
صحبت می‌کند، نمی‌فهمند و والدین فرزندانشان را به آنجا می‌فرستند با این تصور که معلم خودش همه چیز را سر و سامان خواهد داد.
نه، دقیقاً همین‌طور باید باشد. ما افرادی را که می‌خواهند کارمند دولت شوند به مدارس جذب می‌کنیم.
مردم پس از اتمام تحصیلات خود، تقریباً بدون وقفه به آنجا می‌روند، سپس به این مدارس می‌روند و از اینکه
سرانجام تبدیل به کارمند دولت شده‌اند، خوشحال‌اند.
باورنکردنی است.
بنابراین نظام آموزشی، خلاصه‌ای کوتاه و سریع از کل نظام ایالتی ما است.
و اگر ما شروع نکنیم به تخریب این مدارس و بازسازی نظام آموزشی، پس بهتر است بقیه را هم حتی امتحان نکنیم.
پس چه چیزی مرا به حرکت درمی‌آورد، و این ممکن است تند به نظر برسد، مرگ است.
مرگ، وقتی صرفاً به آن فکر می‌کنم، چیست؟ چه چیزی می‌خواهم در بستر مرگ به خودم بگویم، یا از چه چیزی نمی‌خواهم پشیمان باشم؟
و این چیزی است که من اغلب به خودم یادآوری می‌کنم.
من صرفاً می‌خواهم هر روز بهترین نسخهٔ خودم باشم، چون هرگز نمی‌خواهم به خودم خرده بگیرم که این زندگی
را تا آخر زندگی نکرده‌ام و تمام تلاشم را نکرده‌ام.
هیچ دلیلی وجود ندارد که هر روز تمام تلاش خود را نکنید.
خیلی‌ها مدام از من می‌پرسند: چطور توانستی همه این‌ها را انجام دهی؟
اما در واقع این صرفاً تمایل به زیستنِ زندگی‌ای است که برایش بسیار سپاسگزارم – این نکتهٔ دوم است: شکرگزاری – من برای این زندگی
فوق‌العاده سپاسگزارم و می‌خواهم از آن به‌طور کامل لذت ببرم.
و این به من نیروی زیادی می‌دهد؛ محدودیت از یک سو و شکرگزاری که به‌سادگی انرژی فراوانی را
برای دستیابی به این همه موفقیت به من می‌بخشد.
می‌توانم آن را منتقل کنم.
شما قطعاً یک چیز را متوجه شده‌اید، بینندگان عزیز: انتظار برای نجات‌دهنده بی‌فایده است، زیرا نجات‌دهنده همین حالا اینجا است.
تو نجات‌دهندهٔ خودت هستی.
۱۲۳۴۳۲۱
موضوع حل‌وفصل جهانی مناقشات فردا است و ما البته با چالش‌های جهانی سروکار داریم.
بی‌شک یکی از علل اصلی جابجایی گسترده پناهندگان، جنگ است، چه جنگ اقتصادی باشد چه درگیری نظامی.
واضح است که منتفعان این تحولات، شرکت‌ها و لابی‌ها هستند و این واکنش زنجیره‌ای درگیری باید شکسته شود.
خب، قطعاً به نظر می‌رسد که اوضاع روزبه‌روز بدتر می‌شود.
ما اکنون واقعاً بر لبه پرتگاه هتل بزرگ ایستاده‌ایم.
واقعیت این است که اکنون ممکن است ما مستقیماً در یک جنگ بسیار داغ درگیر شویم.
ساختمان‌های غیرنظامی در همه‌جا در حال تخریب کامل هستند. این موضوع به‌طور طبیعی موج عظیمی
از پناهجویان را در سراسر جهان ایجاد کرده است.
و دولت‌های کشورهای ثروتمند به هیچ وجه آماده یا مایل به پاسخگویی مناسب نیستند.
بلکه کل بحران پناهندگان در حال تجاری‌سازی است.
۱۲۳۴۳۲۱ خب، برای مثال در آلمان شرکتی به نام سرکو وجود دارد.
این یک کنسرن بریتانیایی است که ۳۰٪ از محصولات خود را در بخش دفاعی می‌فروشد یا بازاریابی می‌کند و
بیش از ۱۲۰ مرکز پناهندگی در آلمان اداره می‌کند.
یک کسب‌وکار بسیار پرسود که همچنین در پشت صحنه مسئول تعطیلی خانه‌های سالمندان، به‌ویژه در دوران همه‌گیری ویروس کرونا، است.
این موضوع بسیار جدی است. خانه‌های بازنشستگی عمداً به بهانه ویروس کرونا ورشکسته شدند.
۱۲۳۴۳۲۱ و ما به سادگی می‌بینیم که تا زمانی که این سودجویی بی‌رویه از رنج مردم مهار نشود.
این بدان معناست که آنچه واقعاً باید اتفاق بیفتد، مهار سفته‌بازی مالی است.
آنچه جهان را به فلاکت می‌کشاند، برای مثال، تسلط دلار است.
چه چیزی بسیاری از کشورها را به فلاکت می‌کشاند؟ تحریم‌ها هستند.
این گمانه‌زنی در بازارهای مالی درباره افول کل کشورها و اقتصادها است.
آنها روی این موضوع حساب کرده‌اند و مطبوعاتی را که خریده‌اند، مطابق آن برای ویران کردن این کشور به کار می‌گیرند.
۱۲۳۴۳۲۱ و واقعاً چه کسی مسئول است؟
اینجا در آلمان، استراتژیست‌های بانک‌های سرمایه‌گذاری اساساً فقط نکات مطرح‌شدنی را در اختیار سیاستمداران قرار می‌دهند.
سیاست فقط روابط عمومی است و مسئله این است که چگونه استراتژی‌های خاصی را بفروشیم.
ما می‌بینیم که تنش‌های اجتماعی نیز در همه این کشورها در حال انفجار هستند.
و من تنها می‌توانم از همه درخواست کنم که آرام بمانند و واقعاً در مورد یک مفهوم فکر کنند.
پس افرادی که در پایین قرار دارند اکنون باید به اندیشکده‌ها تبدیل شوند، اندیشکده‌هایی از پایین به بالا، به اصطلاح.
این طبیعتاً سلاح جدیدی به شکل مهاجرت در اختیار ما قرار می‌دهد. زیرا مهاجرت یک سلاح است.
همچنین عمداً برای بی‌ثبات‌سازی کشورهای دیگر، در این مورد آلمان یا اتریش، استفاده می‌شود.
ما در حال حاضر با وضعیتی مشابه آنچه پیش از جنگ جهانی اول وجود داشت مواجه هستیم، جایی که درگیری‌های محلی که ظاهراً
نامرتبط هستند، مکرراً بروز می‌کنند، اما در واقع به هم مرتبط‌اند.
پس آن زمان جنگ‌های بالکان بود.
امروز، جنگ‌های اوکراین و خاورمیانه در حال تبدیل شدن به یک نبرد بزرگ هستند که هیچ‌کس آن را نمی‌خواهد.
من فکر می‌کنم که چون این پدیده تا حدی از تناقضات، منافع و همچنین بدترین جنبه‌های طبیعت انسان ناشی می‌شود، نمی‌توان
آن را به‌معنای فرا رسیدن دوره‌ای کامل از دوستی و صلح متوقف کرد؛ بلکه باید جنگ‌طلبان را مهار کرد.
یعنی با ایجاد شرایط سیاسی‌ای که در آن افرادی که دیگران را به جنگ می‌کشند—زیرا این کار به نفعشان است، به منافعشان خدمت می‌کند
و از آن سود می‌برند—توانایی انجام این کار را نداشته باشند.
این وظیفه سیاست است. همچنین وظیفه رسانه‌ها و روزنامه‌نگاران است که چنین وضعیتی را ایجاد کنند.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ و برای اینکه به مردم روشن شود که هیچ‌چیز به طور تصادفی رخ نمی‌دهد – هیچ‌چیز با دقتی
بیشتر از جنگی که ناگهان آغاز می‌شود، آماده نشده است.
اما در بستری که جنگ در می‌گیرد، چیزی از دست می‌رود: عدالت.
ما همین‌اکنون شاهد این موضوع در سوریه بوده‌ایم. به محض آنکه سوریه ناگهان سقوط کرد، مورد حمله
جنگنده‌های اسرائیلی قرار گرفت و ۲۵۰ حمله هوایی انجام شد.
این نکتهٔ حیاتی است.
ما در جامعه‌ای زندگی می‌کنیم که در آن هر کسی از دیگری سوءاستفاده می‌کند. ما در جامعه‌ای رقابتی زندگی می‌کنیم.
و در نهایت، جنگ همان کاری است که ما در محل کار انجام می‌دهیم.
باید از پایین به بالا به آن نگاه کنید.
واقعاً مردم چگونه اجتماعی‌سازی، آموزش و تربیت می‌شوند تا این را به عنوان امری عادی بپذیرند؟
یک نفر همین‌طور کنار گذاشته می‌شود. من با این موافق نیستم.
من صرفاً معتقدم آنچه انسانیت را تعریف می‌کند این است که انسان‌ها، همان‌طور که ما فکر می‌کنیم، موجوداتی اجتماعی هستند.
اما ما عملاً آموزش می‌بینیم و تمرین می‌کنیم تا در واحدهای کوچک رقابت کنیم. سپس با لگد زدن به
پایین‌دست‌ها، در مسیر شغلی‌مان پیشرفت می‌کنیم.
و از میان این مردم، شما جهانی‌گرایان و افرادی را می‌سازید که همه چیز را می‌پذیرند.
فکر می‌کنم با توجه به آنچه در این پنل بحث می‌کنیم، ۹۰ درصد مردم بیرون هیچ ایده‌ای ندارند که ما درباره چه چیزی صحبت می‌کنیم.
آنها معتقدند که دستوری مانند آنچه ما داریم چیزی است که پیدا می‌شود، چیزی که به شما تحویل
داده می‌شود و شما فقط باید آن را امضا کنید.
اما دموکراسی اصلاً این‌طور کار نمی‌کند.
دموکراسی فقط به معنای داشتن حق رأی نیست، بلکه به معنای داشتن وظیفه رأی دادن نیز هست.
و من معتقدم که ما باید در همه‌جا بایستیم و بگوییم که این را نمی‌خواهیم.
زیرا وقتی صحبت از مهاجرت و بازگشت مهاجران به میان می‌آید، یک نکته باید گفته شود: البته هر ملتی حق
دارد هویت خود را داشته باشد؛ این کاملاً روشن است.
اما کسانی که به ما مراجعه می‌کنند نیز حق داشتن خانه‌ای را دارند.
آنها اصلاً نمی‌خواهند آنجا را ترک کنند.
آنها نیز بمباران می‌شوند و از منطقه رانده می‌شوند. به آنها پیشنهادهایی داده می‌شود که زندگی در
فرهنگشان را غیرممکن می‌سازد. ما نیز باید این را بپذیریم.
و سپس این دو گروه را با هم گرد هم می‌آوریم. آن‌ها سپس شروع به جنگ می‌کنند. و ما کسانی
را که در پشت صحنه نخ‌ها را می‌کشند نمی‌بینیم.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ بازگشت مهاجران قطعاً ضروری است، زیرا من معتقدم تنها خودِ ملت‌ها می‌توانند جهان را از جهانی‌گرایان
نجات دهند و تنها بازگشت مهاجران می‌تواند ملت ما را نجات دهد.
زیرا سؤال من، که می‌خواهم این نخستین سخنرانی را با آن به پایان برسانم، این است: چرا هیچ‌کس نمی‌پرسد که آیا اکنون
موج‌های جدیدی از مهاجرت به عربستان سعودی تحریک خواهند شد؟
چرا هیچ‌کس نمی‌پرسد که آیا اکنون موجی از مهاجرت به آذربایجان رخ خواهد داد؟
۵۷ کشور اسلامی وجود دارد، عربستان سعودی فوق‌العاده ثروتمند است. آنها در حال ساخت شهری جدید به نام نیوم هستند و یک اردوگاه
چادری عظیم دارند که فقط سالی یک‌بار برای حج به آن نیاز دارند.
آن‌ها می‌توانستند هزاران و هزاران را در خود جای دهند.
آنها همچنین تا حدی در آنچه هم‌اکنون در سوریه می‌گذرد مقصرند، زیرا به تأمین مالی این شبه‌نظامیان جهادی کمک کرده‌اند.
چرا اروپا همیشه باید رنج بکشد؟
بنابراین تبادل جمعیت در اروپا، این سلاح مهاجرت، و ایجاد خودسرانهٔ دولت‌های چندقومیتی که به‌زودی ما بومیان در
اقلیت خواهیم بود، باید جدا از این مسائل ژئوپلیتیکی بررسی شود.
۱۲۳۴۳۲۱ و این ترفند باورنکردنی که چپ، یا بهتر بگوییم شبه‌چپ، تازه موفق شده آن را اجرا کند و جنبش توده‌ای و
مهاجرت توده‌ای را به‌عنوان امری مثبت و انسانی جلوه دهد.
و این‌طور نیست. نه برای ما و نه برای مهاجران، از جمله مهاجران اقتصادی که در راه هستند.
خانواده‌ها از هم پاشیده می‌شوند؛ ما در حال انجام خون‌آشام‌گرایی جمعیتی هستیم. وقتی می‌شنوم مردم
می‌گویند که باید کارگران ماهر جذب کنیم، فکر می‌کنم:
ما از کشورهایی می‌دزدیم که بیش از همه به آن نیاز دارند.
در موزامبیک، ۷۰ درصد از پزشکانی که در این کشور آموزش دیده‌اند، مهاجرت کرده‌اند.
آن‌وقت مردم ساکن آنجا به کجا خواهند رفت؟ آن‌ها به دنبالشان به اروپا خواهند رفت.
این یک نکته بسیار حیاتی است.
و میلیون‌ها زنی که اینجا پیش ما کار نظافت می‌کنند، از دیگران مراقبت می‌کنند یا خود را به تن‌فروشی
می‌سپارند، آن‌ها نیز خانواده‌های از هم گسیخته‌اند.
این مهاجرت دسته‌جمعی از هر نظر غیرانسانی است.
و من کاملاً با شما موافقم، ما باید این ریاکاری اخلاقی و این انسان‌گرایی ساختگی را رد کنیم و نشان دهیم که تنها یک گروه
از جنبش و بسیج گستردهٔ بشریت سود می‌برد، یعنی جهانی‌گرایان.
مردم از این بهره‌مند نمی‌شوند.
پس، همهٔ این‌ها تنها به‌صورت فردی در نظر گرفته می‌شوند؛ اگر به کرونا به‌طور پیچیده نگاه کنید.
فقط اکنون مردم درمی‌یابند که ذی‌نفعانی وجود دارند، که این یک مدل کسب‌وکار است و صنعت
داروسازی میلیاردها میلیارد درآمد کسب کرده است.
اینکه پزشکانی که حاضر شدند، توسط دانشمندانی با مطالعاتی که میلیون‌ها دلار بودجه دریافت کرده بودند،
خریداری شده‌اند، همان‌طور که امروز اینجا شنیدیم.
اینکه سیاستمداران و رسانه‌هایی هستند که از این موضوع سود می‌برند. تبادل پرسنل وجود دارد.
و ما در واقع این را در هر مجتمع می‌بینیم، صرف‌نظر از اینکه مهاجرت باشد؛ این همچنین به یک مدل کسب‌وکار تبدیل
شده است که در آن شرکت‌های بزرگ سود می‌برند و صنعت مالی بین‌المللی نیز منتفع می‌شود.
همین موضوع در مورد انتقال‌ها، برای مثال به کشورهای مبدأ، نیز صدق می‌کند که گاهی مشمول کارمزدهای بالا و نرخ‌های ارز نامطلوب هستند.
و البته، جنگ بهترین مدل کسب‌وکار است.
اگر به گسترش ناتو به سمت شرق نگاه کنید، هر کشوری که باید پذیرفته شود یا می‌خواهد پذیرفته شود، مجبور است کل
نیروهای نظامی خود را مطابق استانداردهای ناتو تبدیل کند.
این یعنی، البته، که آن‌ها باید دقیقاً بر صنعت تسلیحات آمریکا تمرکز کنند. ما همین امروز این را داشته‌ایم.
این باید مهمات، تجهیزات، نرم‌افزار و رایانش ابری را به استانداردهای ناتو برساند.
پس شرکت‌های بزرگ فناوری، مایکروسافت و آمازون، با خدمات ابری برای پنتاگون، سیا و
ای‌ان‌اس‌یِی صدها میلیارد دلار درآمد کسب کرده‌اند.
اکتاپوس‌های عظیم داده ظهور کرده‌اند. یک مدل کسب‌وکار بزرگ ظهور کرده است.
۱۲۳۴۳۲۱ و آنچه به‌ویژه گستاخانه است این است که یکی از اصلی‌ترین ذی‌نفعان، بلک‌راک، که منافع قابل‌توجهی در بسیاری از
تولیدکنندگان اسلحه دارد، تنها چند روز پیش عرضهٔ عمومی شد و اعلام کرد که مایل است صندوق بازسازی اوکراین تشکیل شود.
«ما برای این کار هیچ پولی نمی‌خواهیم»، آن‌ها بی‌شرمانه گفتند، «اما فقط می‌خواهیم آن را مدیریت
کنیم تا شرکت‌های بلک‌راک آن‌ها هم از آن سود ببرند.»
پس این یک مدل کسب‌وکار نسبتاً بدبینانه است.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ ایالات متحده آمریکا بار بدهی عظیمی دارد که هرگز قابل بازپرداخت نیست.
و در آن لحظه، تهدید جنگ افزایش می‌یابد.
شما یک‌بار این کار را انجام می‌دهید، همان‌طور که همیشه در جنگ‌های گذشته دیده‌ایم: وقتی دنیای مالی، وقتی برات‌های بدون پشتوانه یا
پول فیات دیگر هیچ پشتوانه‌ای ندارند، آن‌وقت باید پاک‌سازی کنید.
سپس باید میز را پاک کنی، همه‌چیز را بشویی و پس از جنگ، یک نظم جهانی جدید از صفر بسازی، مانند برتون وودز.
مردم باور دارند که ترامپ از آسمان فرود خواهد آمد و همه چیز خوب خواهد شد. این اتفاق نخواهد افتاد.
این بیشتر به نفع کسانی است که می‌خواهند ما را فلج کنند. آنها می‌خواهند ما باور کنیم که نجات خواهیم یافت،
چون در این صورت خودمان این کار را انجام نخواهیم داد.
پس از حمله در ایالات متحده، ترامپ تقریباً به مقام قدیسی دست یافته است.
چنین است تدبیر الهی که حرکتی ایجاد کرد و توپ از کنارش گذشت.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ نه آن
شاید باید او را می‌کشتند، شاید خوش‌شانس بود، نمی‌دانم. اما او موجودی الهی نیست.
ترامپ با شعار «بریتانیا را دوباره بزرگ سازیم» کارزار انتخاباتی کرد.
و این باید جدی گرفته شود. اما ما همچنین باید روشن باشیم که این به چه معنا نیست.
«آمریکا را دوباره بزرگ کنیم» به معنای مستقل کردن آلمان نیست. یا بزرگ کردن اروپا.
یا جهان را به جای بهتری تبدیل کنید، اما منافع آمریکا را تحمیل کنید.
این وظیفه او به‌عنوان رئیس‌جمهور آمریکا است. برای همین انتخاب شده است.
با این حال، در صورت تردید، این کار را به قیمت ایالت‌های دیگر، به قیمت منافع دیگر و به قیمت حاکمیت‌های دیگر انجام خواهد داد.
هرگز نباید به این تصور رسید که یک کشور صرفاً توسط یک پایگاه قدرت یا یک خانواده اداره می‌شود؛ بلکه در هر
کشوری حاکمان یا خانواده‌های ثروتمند مختلفی وجود دارند.
آرند اوئِتکر، در آن زمان رئیس آتلانتیک‌برک در سال ۲۰۰۵، گفت که آمریکا توسط ۲۰۰ خانواده ثروتمند اداره
می‌شود و ما مایل هستیم با آن‌ها روابط خوبی داشته باشیم.
و کسانی که اکنون از دونالد ترامپ حمایت می‌کنند، احساس می‌کردند که قبلاً واقعاً از سوی دیگران حمایت نشده‌اند.
حالا رأی می‌دهند، دوست دارند اسب را وارد مسابقه کنند، اما مسابقه یکی است.
بنابراین، هیچ چیز تغییر نخواهد کرد.
اما این واقعیت که ما منتظر کسی هستیم تا بیاید و بهتر انجام دهد، نشان می‌دهد که چگونه به ما القا شده است.
در یک دموکراسی که شهروندان تصمیم می‌گیرند، ما منتظر منجی‌ای هستیم که سپس هر چهار یا پنج سال یک‌بار می‌توانیم او را انتخاب کنیم.
این اولین چیزی است که باید بپذیریم. این نمی‌تواند درست باشد.
یعنی ببینیم آیا خوش‌شانسیم یا نه. اما اگر بپرسی در حال حاضر چه کسی برای تغییر رژیم در سوریه فشار می‌آورد؟
آنها سربازان اوکراینی بودند که توسط بریتانیایی‌ها آموزش دیده بودند.
آیا آنها الان در اوکراین لازم نیستند؟ فعلاً نه. آنها دیگر آنجا نمی‌توانند کاری انجام دهند.
اما در سوریه هنوز می‌توانند تأثیر بگذارند. آنجا در بزرگ‌ترین پمپ بنزین جهان هستند.
و سپس شما کمی قدرت چانه‌زنی خواهید داشت بر سر آنچه باید پس از ترامپ در اوکراین رخ دهد.
راستی، بریتانیایی‌ها در این زمینه خیلی جلوتر هستند، که از این واقعیت هم می‌توان آن را دید که آن‌ها هیچ‌جا دیده نمی‌شوند.
انگلیسی‌ها در این کار واقعاً خیلی خوب هستند.
خب، باید بگویم، این واقعاً مودبانه است. این سبک افتر اِیت است.
آنها ظاهر نمی‌شوند. این نشان می‌دهد که چقدر مرتبط هستند.
۱۲۳۴۳۲۱ و این‌طور است، با سوریه ما هم‌زمان دو بازیکن را از صفحه حذف می‌کنیم.
آنها در حال شکستن هلال شیعی، یمن، لبنان و سوریه هستند.
در همه جهت بمباران در جریان است. هیچ‌کس درباره‌اش صحبت نمی‌کند.
و در عین حال، اگر آنها روس‌ها را از سوریه بیرون کنند، و این همان چیزی است که همه ماجرا
بر سر آن است، طرطوس را از بازی خارج می‌کنند.
مهم‌ترین و تنها بندر مدیترانه‌ای برای روس‌ها در آنجا.
پس باید خود را به‌عنوان یک خانوادهٔ انسانی واحد ببینیم و از خود بپرسیم که در آینده چگونه می‌خواهیم پیش برویم؟
زیرا همه ما حق داشتن خانه را داریم.
و آنچه مضحک است این است که گویی از همه چیز به اندازه کافی وجود ندارد. در حالی که برای همه به اندازه کافی هست.
اگر آن را به‌طور عادلانه توزیع می‌کردیم، مهاجرت جمعی رخ نمی‌داد.
اما این همان دسیسهٔ سیاسی است که اینجا در جریان است. این مکیافلی در همهٔ زمینه‌هاست.
ما باید یک احساس ملی نسبت به جهان آلمانی‌زبان ایجاد کنیم. این به معنای احمق بودن دیگران نیست.
اما ما حق داریم بر دنیای آلمانی‌زبان، حوزه زبانی و حوزه فرهنگی آن، و به این امر افتخار می‌کنیم.
ما فقط می‌توانیم همین را بگوییم.
و این اولین چیزی است که می‌توانیم برنامه‌ریزی کنیم، چون در این صورت مردم را با خود همراه می‌کنیم، زیرا این برای آن‌ها ملموس است.
که بتوانیم بار دیگر غرور ملی‌مان را برای آنچه نماینده‌اش هستیم بیدار کنیم و آن را به صحنه بیاوریم.
ما حامی تفکر آلمانی، فرهنگ آلمانی و مهندسی آلمانی هستیم.
و ما همچنین از تجارت آلمان حمایت می‌کنیم.
زیرا اگر آلمانی‌ها از تاریخ چیزی آموخته باشند، این است که جنگ ایدهٔ خوبی نیست و ما پیروز نمی‌شویم.
نمی‌دانم چه کسی فکر می‌کند ما می‌توانیم در یک کارزار علیه روسیه پیروز شویم.
خب، داستانی که من یاد گرفتم، دفعه قبل چندان خوب پیش نرفت.
من این کار را انجام نمی‌دادم.
و فکر می‌کنم مردم وحشت‌زده می‌شدند اگر می‌دانستند اداره‌ی حفاظت از قانون اساسی، سرویس‌های مخفی و اداره‌ی
فدرال پلیس جنایی تا چه حد توسط ایالات سوءاستفاده شده‌اند.
و دیگر امنیت را حفظ نمی‌کند، بلکه صرفاً علیه جرم، علیه جرایم سازمان‌یافته که وجود دارد و به اندازه
کافی بد است، اما علیه شهروندان خود، علیه رسانه‌ها.
این حقه بعدی است: حفظ دموکراسی اکنون برای براندازی دموکراسی در آینده.
این را می‌توان در نتایج انتخابات در ایالات شرقی مشاهده کرد.
در تورینگن، جایی که AfD با کسب ۳۲ درصد آرا بزرگ‌ترین برندهٔ انتخابات بود، اکنون ائتلافی
چهارحزبی وجود دارد که آن را ائتلاف سه‌حزبی می‌نامند.
و شما اتحاد دیگری با چپ، یعنی با SED، تشکیل می‌دهید.
CDU همهٔ این‌ها را صرفاً برای حفظ قدرت بر سر چند کرسی وزارتی حمایت می‌کند.
همان‌طور که در مورد ویروس کرونا دیده‌ایم، همه نهادها، از جمله سیاست، رسانه‌ها و دادگاه‌ها، در حال شکست هستند.
و این قطعاً «دولت پنهان» در خالص‌ترین شکل خود است.
تظاهر به اینکه مردم هنوز به نوعی می‌توانند یک دولت مشروع را انتخاب کنند، که در اغلب موارد صرفاً
انتخابی میان نامزدهای مشابه است، اکنون به پایان می‌رسد.
اما آنچه را هم می‌توانیم تشخیص دهیم این است که ما آن‌قدر تحت تأثیر تبلیغات و آموزش قرار گرفته‌ایم که فکر
می‌کنیم اگر فرد مناسب حالا بیاید، پولم را روی او می‌گذارم.
و این اتفاق نخواهد افتاد. این بار دوباره متمرکز خواهد شد.
و نکتهٔ حیاتی این است که شما بایستید و بگویید: «من منتظر نمی‌مانم، شروع می‌کنم و خودم آن را انجام خواهم داد.»
و آنچه خار در جان مظنونان همیشگی است این است که ما آن‌قدر به خود اطمینان داریم که اینجا ظاهر می‌شویم و صرفاً می‌گوییم:
شما پرندگانی مضحک هستید و دیگر هیچ تهدیدی محسوب نمی‌شوید.
جالب است که آنجا چه کار می‌کنی.
من اغلب تحلیل می‌کنم که یک امپراتوری تا چه حد پایدار است و آیا این موضوع ممکن است با رسانه‌ای که
برای ارتباط استفاده می‌شود، ارتباطی داشته باشد.
به نظر پیچیده می‌آید، اما ساده است.
پایدارترین امپراتوری که جهان تاکنون به خود دیده، امپراتوری مصریان باستان بود.
آنها بر روی سنگ ارتباط برقرار کردند، که هنوز هم می‌توانید آن را ببینید.
امروز با ابزارهای ارتباطی بسیار پرشتاب‌تری سروکار داریم، دست‌کم از زمان مارکونی. و امروز یک
امپراتوری جهانی داریم که به‌صورت دیجیتال فعالیت می‌کند.
اگر این امپراتوری جهانی را از کار بیندازی، کارش تمام است. دیگر وجود نخواهد داشت.
این بدان معناست که کنترل بر ما از طریق دستگاه‌های همراه ما نیز اعمال می‌شود.
وقتی آن‌ها را کنار می‌گذاریم، وقتی دستگاه‌های دیجیتال‌مان را خاموش می‌کنیم، نامرئی می‌شویم. این قدرت ماست.
قدرت در این است که ما دیگر آن را روشن نمی‌کنیم و در نتیجه دیگر در دسترس نیستیم.
به ما گفته شد که در دسترس باشیم تا چیزی را از دست ندهیم.
ما به‌روز نگه داشته می‌شویم، در واقع همیشه هوشیار و آماده هستیم.
توازن قدرت تنها زمانی تغییر خواهد کرد که من تصمیم بگیرم چه نوع رسانه‌ای را به ذهنم راه دهم.
اولین چیزی که هست اینه که دیگه نگاهش نمی‌کنم.
وقتی که زمین‌خورده‌ایم، باید در نظر بگیریم که طرف مقابل چگونه توانسته است این کار را انجام دهد.
همان‌طور که کن قبلاً اشاره کرده است، آن‌ها این کار را از طریق این اندیشکده‌ها و این
شبکه‌های فراآتلانتیکی محرمانه به انجام رسانده‌اند.
چیزی همیشه به شکلی تکان‌دهنده به ما ارائه می‌شد، به اصطلاح.
ما باید همین حالا شروع به شبکه‌سازی کنیم.
ما باید اندیشکده‌های خود را تأسیس کنیم.
ما در آلمان ابتکارات عالی زیادی داریم، اما همگی از یکدیگر بی‌خبرند.
وقتی در یوهنده یک روستای خودکفای انرژی تأسیس می‌شود، نیازی به اختراع مجدد چرخ نیست.
و در جای دیگری، شخص دیگری هم می‌خواهد این کار را انجام دهد. سپس می‌توانید در آنجا از تخصص خبرنگاران حرفه‌ای بهره ببرید که
بتوانند این را به زبان بسیار خوب و قابل‌فهم برای مردم منتقل کنند.
ما برای این کار به متخصصان نیاز داریم.
مطمئنم که در دانشگاه‌ها افراد زیادی، اساتیدی که مشت‌هایشان را در جیب کت‌هایشان فرو کرده‌اند، منزوی هستند و دوست
دارند کاری انجام دهند تا تخصص خود را در اختیار عموم قرار دهند.
و ما باید در این زمینه کاری انجام دهیم. و من فکر می‌کنم، بله، باید خودخواهی را کاهش دهیم؛ بخشیدن از دریافت کردن برکت بیشتری دارد.
این بسیار دلگرم‌کننده است. ما این را در دوران همه‌گیری ویروس کرونا هم دیدیم: چه قدرت درونی‌ای
پرورش دادیم، چه شادی‌ای در کمک به یکدیگر احساس کردیم.
و من فکر می‌کنم که این واقعاً یک قدرت است. با آن حتی می‌توانیم، بله، دولت پنهان را منسوخ کنیم.
اکثر افرادی که بیدار شده‌اند و مشکل را شناخته‌اند و درک کرده‌اند، بازنمی‌گردند.
مثل میوه‌هایی است که از درخت سیب می‌افتند. بعضی زودتر می‌افتند، بعضی دیرتر.
این یعنی هر فردی که ما بیدار می‌کنیم، کسی است که نخبگان تقریباً برای همیشه از دست داده‌اند.
۱۲۳۴۳۲۱ شما ما را مجبور کردید که بایستیم.
ما این را در دوران همه‌گیری ویروس کرونا مشاهده کردیم، و این پنل AUF1 نیز نشانه‌ای است از اینکه ما
خودمان به قدرت، انسجام و اعتمادبه‌نفس‌مان پی برده‌ایم.
همچنین امیدوارم بینندگان با دیدن اینکه افرادی اینجا هستند که شغل اصلی‌شان کار تمام‌وقت برای یافتن
راه‌هایی جهت نجات ما از این مخمصه است، امید پیدا کنند.
و من معتقدم که کرونا نوعی بلوغ سیاسی را در بیشتر مردم برانگیخته است.
و اکنون ما مجبوریم که نقل مکان کنیم و باید نقل مکان کنیم.
و وقتی یک‌بار از خانه نقل‌مکان کردی و مدتی دور بودی، هیچ چیز نمی‌تواند باعث شود که دوباره به اتاق خواب قدیمی و دوست‌داشتنی
دوران کودکی‌ام برگردم، حتی اگر پدر و مادرم همین را پیشنهاد کنند.
اول اینکه پدرم مرده است و مادرم کمی زوال عقل دارد.
این همچنین می‌تواند به کشورها نیز تعمیم داده شود: از پیشنهاد شما بسیار سپاسگزارم. اما من
بزرگ شده‌ام و زندگی خودم را مدیریت خواهم کرد.
و هر کسی که آن را رد کند، شایسته آزادی نیست.
امروز توانستیم با این موضوعات مختلف نگاهی به آینده بیندازیم و ببینیم اگر بتوانیم قدرت لازم را توسعه دهیم، چه شکلی خواهد بود.
آنچه را که از ما گرفته شده است، می‌خواهیم به مردم بازگردانیم.
و این نیروی محرکه است. و ما بیش از هر چیز یک چیز را نشان داده‌ایم: ما می‌توانیم به چیزی دست یابیم.
ما به اهداف روشن و چشم‌اندازی واضح نیاز داریم. و باید با عزم راسخ به سوی آن‌ها گام برداریم.
و ما نشان داده‌ایم که می‌توانیم این کار را انجام دهیم، در حال انجام آن هستیم و به انجام آن ادامه خواهیم داد. متشکریم.
هر فرد اکنون چه کاری می‌تواند انجام دهد؟
پخش، پخش، پخش، و نه فقط ارائه‌های رسانه‌ای در اینترنت، بلکه عمداً آفلاین.
همان‌طور که پدرم، ایوو ساسک، به مدت پانزده سال با الگوی شبکه S&G انجام داده است.
می‌توانید به مردم الهام ببخشید و بگویید: فقط این را به دو نفر دیگر منتقل کن، و هر بار که آن را به دو نفر
دیگر منتقل می‌کنی، بارها و بارها این کار را تکرار کن. سپس در بیست قدم به پایان دنیا خواهی رسید.
این یک جذابیت شدید است نسبت به آنچه می‌توانید با آن دل مردم را وقتی دروازه‌های دیجیتال بسته می‌شوند، به دست آورید.
این امر نیازمند شبکه‌های استراتژیک و شبکه‌های سازمان‌یافته در سطح محلی است.
خبر را پخش کنید، هر چه می‌توانید آن را منتشر کنید – به‌صورت دیجیتال، و اگر این روش همچنان
محدود باشد، به‌صورت آفلاین، تا جایی که می‌توانید.
هر کسی می‌تواند این کار را انجام دهد.
این ویدیو را برای دو نفر بفرستید.