Mbadala wa WEF – Kiini cha masaa 9 ya historia ya kisasa ya malezi.
Watu mashuhuri wengi kutoka sekta ya elimu walikusanyika kwenye WEF mbadala huko Prague.
WEF Mbadala ni wazo la kupinga Mpangilio Mkuu, taasisi ya mawazo mbadala kwa ajili ya ulimwengu huru wa kesho.
Kla.TV inaonyesha kiini cha hotuba za kihistoria, majukwaa ya mijadala ya kusisimua na mahojiano ya kipekee.
Maudhui yote kutoka WEF mbadala yanaweza kupatikana kwenye AUF1: www.auf1.tv/alternativ-wef
Kilele cha wanafikra waliopata mwanga na wapigania uhuru wanakusanyika hapa siku hizi kuzindua kitu maalum sana.
Tunataka kusimama dhidi ya utandawazi na ukandamizaji, na kwa ajili ya amani na uhuru.
Tunaishi katika nyakati zenye changamoto, ndiyo maana ni muhimu kuungana, kuunda muungano na kuunda mitandao.
Na sasa tungependa kuwaalika watu wawili waliokuwa na wazo hili wajiunge nasi jukwaani: Elsa Mittmannsgruber na Stefan Magnet.
Ndiyo, nilipata wazo hilo kwa sababu nilisoma makala kuhusu mwanzo wa WEF iliyoandikwa na Klaus Schwab.
Na hapo niliiona na kusoma jinsi yote ilivyoanza kidogo.
Na hilo lilinivutia kwa namna fulani. Hilo ndilo muhimu.
Na si jambo lililowekwa kwa mawe kwamba WEF ya kimataifa lazima ishike hatamu za mamlaka.
Sasa inaweza kukabili ushindani; sasa lazima ikabiliane na ushindani kutoka kwa WEF mbadala.
Na nani angeweza kufanya hivyo vizuri zaidi kuliko wale ambao tayari wameonyesha ujasiri na kusimama dhidi ya mfumo?
Watu hawa ambao kimsingi ni tofauti, ni lazima isemwe, sasa wanaingia katika mazungumzo.
Tukiangalia nyuma, itakuwa ni tukio la kihistoria tulipofanikiwa kuwaleta pamoja watu wengi mashuhuri ambao huenda wasikubaliane
katika masuala yote, lakini wameunganishwa na lengo moja la pamoja, yaani tamaa ya kujitawala, mamlaka na uhuru.
Na kila mtu anayehusika hapa ameazimia kutoa kila awezalo ili kufanikisha hili, kwa
sababu bila maadili haya, mustakabali si chochote.
Asante kwa muda wako, na tena, makofi makubwa kwa waanzilishi.
Tuko katika mji mkuu wa Czech, Prague, jiji zuri, katika kituo kizuri cha mikutano.
Na hivyo inafaa kwamba hotuba ya ukaribisho itolewe na mtu ambaye daima amekuwa akicheza jukumu muhimu katika nchi hii.
Wakati mmoja alikuwa mgeni wa kawaida katika Mkutano wa Uchumi Duniani huko Davos.
Sasa amebadili upande na yuko na WEF mbadala.
Tunafurahi kwamba yuko hapa, kwamba anatuheshimu kwa uwepo wake na, zaidi ya yote, kwamba anatoa hotuba rasmi ya ukaribisho.
Rais wa zamani, Dkt Vaclav Klaus. Karibu.
Kwangu mimi, mojawapo ya alama hizi ni hoteli hii na ukumbi huu.
Mara ya mwisho nilipokuwa hapa ilikuwa mwaka 2008 kwa kongamano langu la mwisho la ODS.
Baadhi yenu huenda mnajua kwamba ODS ni chama cha kiraia cha kidemokrasia ambacho mimi . . .
Maendeleo ya chama hiki, kama maendeleo ya kisiasa na kiitikadi katika Jamhuri ya Czech na kote Ulaya,
yameelekea polepole kuelekea dunia ya leo ya baada ya kisiasa na baada ya kidemokrasia.
Kwa sababu hii, nimeachana na wadhifa wangu wa heshima wa mwenyekiti hapa katika chumba hiki. Sikutaka kuwa sehemu yake.
Hata wakati huo, niliona wazi na, natumai, nilielewa mwelekeo wenye nguvu wa dunia ya Magharibi.
Walitishia kutuleta katika ulimwengu wa leo wenye huzuni.
Kwa maoni yangu, jukumu muhimu zaidi leo linachezwa na itikadi ya utamaduni mseto, ambayo
inazalisha, inasifu na inalinda uhamiaji mkubwa.
Itikadi hii hata haitambui neno uhuru.
Kimsingi, inapinga vikali taasisi kuu ya demokrasia, taifa-dola.
Hata hivyo, taifa bila shaka ni kipengele cha msingi na kisichoweza kubadilishwa katika jamii ya binadamu.
Ubaguzi wa kijinsia mkali wa leo au ufeminisimu mkali unashambulia asili ya kibiolojia ya binadamu na hivyo
msingi wa msingi wa jamii ya binadamu, yaani familia.
Kama Waziri Mkuu na Rais wa Jamhuri ya Czech, lazima nikiri kwamba niliingiza Jamhuri ya Czech katika Umoja wa Ulaya.
Jaribio langu lililojulikana sana la kuvuta breki ya dharura wakati wa mwisho na kutoisaini
Mkataba wa Lisbon kama Rais wa Jamhuri lilikuwa bure.
Kwa matokeo yake, muungano wa Ulaya umebadilika kabisa kuwa umoja wa kisiasa katika miaka na miongo ya hivi karibuni.
Wazo la ushirikiano wa kirafiki na wenye manufaa kwa pande zote kati ya nchi huru za Ulaya sasa ni jambo la zamani.
Hakika mimi si mtu pekee anayesema kwamba dunia nzima ya Magharibi, hasa Ulaya, iko katika kuporomoka.
Changamoto ya wakati wetu ni kuzuia kushuka kwa leo kusiendelee kesho.
Mikutano kama ule wa leo inaweza kusaidia katika suala hili.
Nakutakia mkutano wenye tija. Asante sana.
Wanawake na wanaume, watazamaji wapendwa nyumbani, wachangiaji waheshimiwa, nakubaliana kabisa na Prof. Dr. Vaclav
Klaus anaposema kwamba sasa tunapaswa kushirikiana na dunia.
Namshukuru kwa maneno haya wazi na ya kuburudisha kutoka kinywa cha mwanasiasa wa kweli ambaye bado anaelewa
uwajibikaji, tofauti na wale ambao sasa wamepanda madarakani na kwa kweli wanaiongoza dunia yetu kwenye shimo.
Na unanijua. Mimi ni rafiki wa maneno wazi, na pia ninaelezea hali ya sasa kwa maneno kabisa wazi.
Kinachofanyika hapa, mbele ya macho yetu, ni njia ya moja kwa moja ya uharibifu.
Na hili ni kwa makusudi kabisa, kwa sababu makundi fulani yameazimia kutekeleza kile wanachokiita Mpangilio Mpya
Mkubwa, mabadiliko kamili, mageuzi na, pamoja nayo, uharibifu wa tabaka la kati na uharibifu wa jamii tajiri ya Ulaya.
Na si tu kuhusu maslahi ya kiuchumi, si tu kuhusu kunyonya mtaji na unyakuzi mkubwa zaidi katika historia ya binadamu.
Lengo ni kwamba makundi haya yanataka kujihakikishia mamlaka kwao kwa muda wote ujao, teknolojia ya kisasa, dijitalishaji.
Hii inawawezesha kufanya mambo ambayo farao na maliki wangeweza kuota tu.
Sasa wanataka kufunga mfuko ili tusipate tena uhuru, sisi, umati, asilimia 99, ili asilimia 0.001 ya matajiri sana, wapenzi
wa utandawazi, mabilionea, waweze kutumia mamlaka milele yote.
Tunapinga hili, na leo ningependa, na wewe unataka, tusizingatie nguvu zetu kwenye kila kitu
kilicho kibaya leo na katika matukio yatakayofuata.
Ndiyo, tunahitaji kama kigezo thabiti cha marejeleo ili kutambua jinsi tunavyoweza kufanya vizuri zaidi.
Lakini katika WEF hii mbadala, tunataka kwa makusudi kuzingatia jinsi mustakabali bora unavyoweza kuonekana,
kujadili suluhisho na, kwanza kabisa, kuungana pamoja.
Tunapokutana na kuzungumza, siku zijazo tayari zinaanza.
Kwa sababu watawala wenye nguvu wanafanya kila wawezalo ili kufanikisha Mpango wao Mkuu wa Upya (Great Reset) na utaratibu
mpya wa dunia wa wabobea wao wa kimataifa, na yeyote anayepinga hujalibiwa, anatangazwa kuwa mwanachama wa tabaka la chini,
mparaya (= mgeni), kwa kusema, na kisha anapigwa vita ipasavyo.
Na licha ya yote, licha ya hali hii yote ya kuwatisha maoni na imani za watu, bado kuna watu wenye ujasiri, bado kuna watu
wanaosimama dhidi ya mkondo na wana ujasiri wa kusema ukweli.
Na ni nani angefaa zaidi kuliko watu hao jasiri ambao wamejitokeza kwa ubora katika miaka minne iliyopita ya hali za kipekee,
waliotoka kwenye kuficha, wakachukua msimamo na kusimama imara?
Nani angefaa zaidi kufikiria kuhusu ulimwengu wa kesho sasa hivi?
Na ndiyo maana kila mtu anayeshiriki katika tukio hili leo amechaguliwa kwa makini, kwa sababu kila mmoja
wao tayari ametoa mchango wa thamani katika nyanja yake.
Na nimejifanya kuwa dhamira yangu kuwaleta watu pamoja, kujaribu kuendeleza mambo zaidi au kusaidia
mambo ambayo tayari yako njiani kuelekea maendeleo.
Kwa bahati, upande mwingine hakuna idealizimu kabisa.
Ondoa mabilioni yao ya ruzuku. Je, unafikiri ARD bado ingekuwa ikitangaza siku iliyofuata?
Au unafikiri wanasiasa wataalamu wowote bado wangejitokeza katika Bundestag?
Hakuna idealizimu kwa utawala huu.
Kwa upande wetu, kuna idealizimu, kuna uwezo wa kuteseka, na kuna utayari wa kujitoa.
Na kisha lazima uunganishe mawazo yote ili kubaini nani atashinda mwishowe.
Tulipanga tukio hili kwa kujiamini kwa watu, kujiamini kwa washiriki, lakini zaidi ya yote kwa kujiamini kwamba kuna haja
yake, kwamba watu wengi wataitazama, kwamba watahamasika, kwamba wataendeleza miradi yao wenyewe
kulingana nayo na kwamba, bila shaka, wataiunga mkono.
Nina hakika kwamba imani hii haitakatishwa tamaa. Na imani hii ndiyo inatutofautisha sote.
Na kaulimbiu ya mkutano wa mwaka huu, kaulimbiu ya Mkutano Mbadala wa kwanza wa WEF, ni: Picha za dunia huru ya kesho.
Tunataka kuelezea jinsi tunavyoona ulimwengu wa kesho, bila kujali uhalisia wa kisiasa. Tunataka nini?
Wakati mwingine tunalazimika kubadilisha mwelekeo. Lakini tunabaki waaminifu kwa lengo letu, mstari wa kumalizia.
Prague inatoka kwa mtazamo wa vitendo, nilitaka tu kutaja hilo. Nitaanza na Carl Schmitt.
Alisema mara moja: Utawala ni wa wale wanaoamua kuhusu hali ya hatari.
Na tunapoiweka hii katika muktadha wa miaka ya virusi vya korona barani Ulaya, jambo moja
haliwezi kukanushwa: Ulaya haikuwa na haiko huru kabisa.
Wakati wa janga la virusi vya korona, Ulaya imekubaliana na simulizi ambalo halikutokana na Ulaya, bali liliundwa
kwa makusudi katika taasisi za fikra na misingi ya Marekani.
Hali ya dharura ya Ulaya iliwekwa Ulaya na WHO na haikuchaguliwa na watu.
Kwa kweli, majimbo binafsi hayana sauti katika WHO.
Maamuzi yanayofungamana hufanywa na pesa kubwa, na pesa hizi kubwa hutoka hasa kwa Taasisi ya Bill & Melinda Gates.
Hii si taasisi ya Ulaya, bali ni taasisi ya Marekani inayotumika kama chombo cha sera za kigeni za Marekani.
Jukumu hili la sera ya kigeni kwa mashirika yasiyo ya kiserikali ya Marekani katika kusimamia migogoro iliyoundwa kwa makusudi
lilifikiriwa mapema mwaka 2010, wakati Wakfu wa Rockefeller ulipoweka wazi zoezi lake
la uigaji la Lockstep la virusi vya korona.
Baadaye, miundo inayofaa ilianzishwa kwa kipindi cha miaka.
Mnamo Oktoba 2019, ilifuata mchezo wa kuigiza wa Event 201, ambao, kwa namna fulani, ulikuwa maandalizi ya mwisho, jaribio la
mwisho, ambapo baada yake silaha ya kibayolojia, inayojulikana kama Covid-19, ilitolewa mjini Wuhan kwa
ufadhili wa Marekani ili kuupanga upya ulimwengu kabisa.
Katika Mpangilio Mpya Mkuu huu, mataifa huru binafsi au muungano wa mataifa nje ya Marekani hayana tena jukumu lolote kabisa.
Serikali inabadilishwa na utawala. Mamlaka kwa hivyo inakusanywa kabisa katikati na kufanywa ya kidijitali katika sekta zote.
Nyuma ya ID2020, kwa mfano, kuna mpango hatari wa kuweza kuwasumbua kila mtu katika mahitaji yao yote.
Yeyote asiye na hali ya sasa ya chanjo, anayevuka kiwango cha alama za kaboni kilichowekwa kwa kiholela, asiyezingatia simulizi
inayofaa katika maeneo ya umma, atakabiliwa na adhabu ya kutolewa na kisha kupoteza sarafu pekee halali ya
kidijitali, au atanyimwa haki zote za kiraia kiholela.
Yeyote anayetaka kuishi bila kuingiliwa kama raia huru wa siku zijazo lazima afichue maisha yake
yote ya faragha kwa kampuni chache za IT za Marekani.
Tunaishi katika dunia ya udanganyifu inayotawaliwa na dola.
Ulaya imekopa kabisa mbinu za Marekani za kubweka watoto shuleni.
Unainama kichwa ili kuepuka kupokea pigo zaidi chini ya mkanda au mapigo kwenye mstari wa maji.
Sote tunajua kwamba uhuru unaoitwa hivyo, hasa uhuru wa kujieleza, sasa umepunguzwa sana sana barani Ulaya.
Na sasa mtandao umekuwa mahali ambapo udhibiti wa kiholela unafanywa.
Ulaya haizingatii mazungumzo, bali tena inazidi kutegemea silaha.
Tunawaacha silaha zizungumze linapokuja migogoro ndani ya Ulaya.
Na swali ni nani aliianzisha? Warusi nchini Ukraine? Hapana. NATO nchini Yugoslavia mwaka 1999.
Vita iliyofanywa na Marekani ili kugawanya Ulaya.
Gawanya na utawale – daima kanuni ile ile.
Kwa sasa, Ulaya inaandaliwa kwa ajili ya vita kubwa dhidi ya Urusi, hasa ili kutetea maslahi ya Marekani.
Nilidhani kila mtu alikuwa dhidi ya vita hadi nilipogundua kuwa kuna baadhi wanaounga mkono, hasa wale wasiolazimika kwenda.
Mlio huu umetoka kwa Remarque na ni kweli.
Ulaya lazima ifafanuliwe kama Ulaya ya mataifa mama.
Ulaya ambayo haina maslahi kwa wanafunzi, bali inazingatia raia wenye uwajibikaji.
Ulaya inayotambua nani anayoendesha vituo vya kijeshi na kuweka wanajeshi kwenye ardhi ya
Ulaya ili kupigana vita ndani na nje ya Ulaya.
Ulaya kama hiyo hawaombi kwa upole maadui hawa wa mshikamano kama wangependa kuacha shughuli zao za kivita,
bali inawakatisha na kisha kusisitiza ukatishaji huo.
Hatua ya pili ingekuwa kusitisha kuzungumza bila kikomo kuhusu demokrasia na hatimaye kuianzisha.
Kwa sababu hakuna nchi yoyote ya Ulaya ambayo ni ya kidemokrasia kweli.
Kila tunapooangalia, demokrasia ni ya kuigizwa tu.
Nahitaji tu kukukumbusha Romania. Wale wanaofanya kosa wanaweza kuanza upya.
Sote tunaishi katika mataifa yaliyotekwa na oligarki ya chama.
Bunge zetu zimejaa wawakilishi wachache wa watu kuliko wasaliti wa watu.
Kwa kuwa wanawakilisha maslahi ya wale waliowainua hadi katika nafasi hii, hivyo wanadanganya maslahi ya raia wao wenyewe.
Tunasimamiwa na wapumbavu ambao hawawezi kuitwa hivyo, kwa sababu sasa hilo
linachukuliwa kuwa kosa la kukiuka heshima ya mamlaka.
Kama raia huru, tuzingatie dhidi ya serikali inayovamia kabisa, inayofungia uhuru wetu kwa muda kwa sababu za usalama.
Ili kuzuia hili liendelee, lazima tuongeze neno muhimu katika lugha yetu ya kila siku.
Na neno hilo ni HAPANA! Hapana kwa utawala wa wazazi! Hapana kwa udhibiti wa habari! Hapana kwa
serikali ya ufuatiliaji! Na zaidi ya yote, hapana kwa vita!
Kwa wale wasioweza kuamua wenyewe kama watafariki kifo cha kawaida au kwa sindano ya sumu, au kama watatumwa kwenye
mstari wa mbele kupigana na kufa kwa ajili ya maslahi ya watu wengine wasiowajua, hawawezi kuwa na uhuru kamwe.
Anatenda kama kondoo. Na kondoo huogopa mbwa mwitu maisha yao yote.
Lakini wanauawa na mchungaji.
Uhuru ambao sote tunauhisi kukosa barani Ulaya lazima kwanza uitwe ndani ya kila mmoja wetu kisha uishiwe.
Hicho ndicho hasa kinachotufanya kuwa wanadamu.
Lakini sisi, raia, wenye mamlaka, tunaamua tunakutana wapi. Ambapo mamlaka kwa kweli yako. Kwa mfano, sasa huko Prague.
Nguvu zetu zinatumika vyema zaidi kwa njia isiyojikita katikati, yaani wakati wowote na
mahali popote, lakini zikipangwa kwa pamoja.
Hakuna kinachowanyima nguvu wataalamu waliojiwekea wenyewe kwa ufanisi zaidi kuliko raia huru kote Ulaya
wanapokusanyika bila mwaliko kwenye meza za duara ili kuandaa katiba mpya na sheria mpya kwa mataifa yao.
Hiyo ndiyo dhihirisho kuu la mamlaka ya kidemokrasia. Unalichagua tu na kuishi kulingana nalo.
Kila mmoja kwa ajili yake mwenyewe na sisi kama watu wa Ulaya.
Nitamalizia kwa maneno: Tunaweza kufanya hivyo.
Ningependa kuwakaribisha wageni wangu kwa uchangamfu kwenye jopo letu kuhusu Afya na Tiba ya Kesho.
Sote tunajua kwamba mfumo wetu wa afya unaugua, jambo ambalo linazidi kuwa dhahiri.
Kuna uhaba sugu wa wafanyakazi, kliniki za madaktari zimejaa watu kupita kiasi, na madaktari siku
hizi wana muda mchache sana wa kuwahudumia wagonjwa.
Kuna uhaba unaoongezeka wa dawa, na ni wazi kabisa kwamba huduma ya afya ya leo inaendeshwa hasa na maslahi ya
faida ya tasnia ya dawa na makundi makubwa ya hospitali.
Na katika raundi hii, tunataka kuchunguza swali la jinsi tiba bora ingekuwa katika siku zijazo ili
kuwafanya watu wawe na afya kwa muda mrefu zaidi.
Daktari Hubmer-Mogg, unaona tiba bora katika siku zijazo itakuwaje?
Ndiyo, kwa hivyo linapokuja suala la tiba bora ya kesho, lazima isemwe kwamba sisi wanafunzi wa tiba hatujifunzi
chochote isipokuwa kile kilicho katika vitabu. Kile walimu wetu wanachotufundisha katika MedUni.
Na kimsingi, na hili daima ni muhimu sana kwangu kusema, ukweli ni kwamba katika tafiti za matibabu kama
zilivyo sasa, mambo ambayo ni muhimu kabisa kwa maana halisi ya neno hayapewa umakini wa kutosha.
Tunaanza na masomo yetu na tuna mikrobiolojia, yaani usafi na mikrobiolojia, katika sehemu ya kwanza.
Na hapo ndipo unapojifunza kwamba chanjo zipo na ni aina gani. Na hayo tu.
Hatusikii chochote kabisa kuhusu adjuvanti, viambatanisho katika bidhaa kama hizo, au madhara.
Na baadaye katika masomo yako, utakapofanya mitihani ya masomo husika, iwe ni pediatrics au dermatolojia,
utakuwa na jibu sahihi mkononi mwako, kwa kusema hivyo.
Ndiyo, unaweza kufanya nini kujilinda? Ndiyo, chanjo hii, chanjo ile, na kadhalika.
Lakini wanafunzi hawafundishwi kwamba pia kunaweza kuwa na madhara, iwe kutokana na chanjo za kawaida
au kutokana na bidhaa mpya za mRNA zilizobadilishwa.
Hiyo inamaanisha kwamba tiba ya baadaye itahitaji kuanza na mafunzo, ambapo utaendeleza zaidi wazo kwamba mtu
anayekaa mbele yako, akiwa mbele ya daktari, akiwa mbele ya daktari anayefundishwa, ni mtu wa ajabu.
Mimi daima nasema kwamba tuna akili, roho na mwili. Na tuko hapa kufikiri, kuhisi na kutenda.
Ni chuo kikuu tu unapojifunza kweli kwamba kuna mtu ambaye sasa kwa namna fulani ni kama mashine.
Profesa Christian Schubert daima husema hivyo.
Tiba ya mashine: kitu kimevunjika na sasa kinahitaji kurekebishwa. Na tunahitaji kuondoka na hilo.
Tunahitaji kueleza kwamba kuna sababu mbalimbali kwanini mtu huyu hayuko tena katika afya njema.
Kwa nini kitu kimebadilika katika mfumo wake, kwa nini ana dalili, kwa nini amekuwa mgonjwa au hata mgonjwa sana.
Profesa Bhakdi, ningependa kukupatia mpira moja kwa moja.
Unaona, unakaa hapa kama mmoja wa mashujaa wangu, lazima niseme, na nina hakika wengi wengine wanahisi vivyo hivyo.
Maonyo yako kuhusu chanjo za virusi vya korona tangu mwanzo bila shaka yamehakikisha kuwa watu wengi wamepinga sindano hizi za
kijenetiki, na huenda umeokoa maisha ya wengi kutokana na hayo.
Ningependa kugeukia jukumu la chanjo.
Je, unaweza kwa ufupi kuelezea jukumu ambalo chanjo kwa ujumla zinaweza kucheza katika kuboresha tiba katika siku zijazo?
Chanjo zitacheza jukumu muhimu katika tiba ya kesho kwa sababu chanjo zitakuwa mnara
uliochongwa kwenye jiwe dhidi ya udanganyifu na njozi.
Mimi ni daktari wa kawaida.
Nilisoma tiba, nilisoma mikrobiolojia, niliwafundisha kwa miaka 25. Na niliamini chanjo.
Nimefundisha kila kitu kilicho katika vitabu vya kiada.
Ni katika miaka mitatu iliyopita tu, kutokana na janga, nilipoanza kusoma kile nilichokosa wakati wa masomo yangu na
maisha yangu ya kitaaluma. Kuna vitabu vizuri sana huko nje.
Kitabu kimoja ningependa kuwasilisha hadharani ni kitabu cha Suzanne Humphries. Kichwa chake ni The Vaccine Illusion.
Ina kila kitu ambacho daktari anahitaji kujua leo. Ikiwa na vyanzo, kisayansi.
Sio kitabu kinachopinga chanjo. Na nimefaidika sana nacho.
Nadhani sasa nimegundua kwamba biashara nzima ya chanjo kwa kweli imekuwa biashara kubwa zaidi katika historia ya binadamu.
Pesa nyingi sana zimetumika na bado pesa nyingi sana zinatumika.
Na ndiyo maana chanjo ilichaguliwa kuwa upanga wa wapigania dunia.
Kwa kufanya hivyo, wanapigana vita dhidi ya watu wao wenyewe.
Wakati watu wanapojiamini na kushinda dhana kwamba wanadamu wameundwa kama mashine, wasio na kutosha na wenye
kasoro, kwamba kimsingi ni bahati tu kama utakufa kwa Alzheimer, saratani au ugonjwa wa kuambukiza.
Ukweli kwamba wanadamu hawawezi kabisa kuwa na afya wenyewe unahitaji kufikiria upya kabisa tiba na,
zaidi ya yote, jinsi wanadamu wanavyojiangalia wenyewe.
Na kujiamini huanza watu wanapopata tena akili zenye afya, kwa sababu ndipo hapo huanza fikra, hisia na uwajibikaji.
Na kuwa na afya pia kunamaanisha kwamba tunaelewa kile ninachokiita mfumo wa kinga wa akili, unaotambua vitisho
vya nje na kujibu dhidi yake, sisi binafsi na kama jamii.
Kwa kuwa mfumo wa kinga wa kiakili pia hujitokeza kuwa mfumo wa kinga wa kijamii, tunaotumia
kujilinda dhidi ya wengine wanaotaka kutuudhi.
Na linapokuja suala la mambo haya ya msingi katika janga la korona, kwa mfano,
tunajua kwamba vitamini D ilikuwa muhimu kabisa.
Maelfu ya tafiti zinaonyesha kuwa upungufu wa vitamini D huongeza uwezekano wa kufa kutokana na ugonjwa wowote wa kuambukiza – bila
kujali kama sasa umeainishwa kama korona kwa sababu kipimo cha PCR kimefanywa – kwa sababu virusi vyovyote
vinaweza kuwa nyuma ya kipimo hiki cha PCR cha korona.
Au sababu yoyote ile inayopelekea pneumonia.
Lakini inaweza kuwa hatari ikiwa mambo fulani ya msingi hayapo.
Na jiwe la msingi la mwisho, au mojawapo ya vilevile vya mwisho katika msingi mpya au katika jengo jipya la
tiba – kwangu, kwa sasa ni kama jiwe la msingi la mwisho, na bado kuna mengi zaidi yatakayofuata.
Na jiwe la msingi, ambalo kwa Kigiriki linaitwa lithos, ni litiamu.
Lithium huenda ni mojawapo ya madini muhimu zaidi ya nyayo.
Na naweza kuthibitisha hilo katika kitabu changu kijacho, kinachoitwa The Lithium
Conspiracy, kitakachochapishwa msimu ujao wa kuchipua.
Lakini katika kitabu hiki, ninathibitisha kwamba liti ni muhimu, na zaidi ya yote, ni muhimu kwa mifumo yote ya msingi, au
ndani ya mifumo yote ya msingi, inayotuhifadhi katika usawa.
Zaidi ya yote, tumia mfumo wetu wa kinga ya akili kwa uwiano.
Lithium inahakikisha tunatengeneza seli mpya za ubongo zinazotufanya tuwe wachanga na wenye hamu ya kujifunza.
Lithium huhakikisha kwamba kromosomu zetu zibaki salama maisha yetu yote, kwamba hatufi kwa uzee, kwa kusema hivyo –
kwa maana ya kufa mapema, mwaka mmoja au miongo kadhaa kabla – kwamba hatupati ugonjwa wa Alzheimer au unyogovu.
Lithium ina jukumu la msingi katika michakato yote muhimu na ya msingi ya kibiolojia, na ni tiba dhidi ya, kwa
mfano, uvimbe wa neva unaosababishwa na sindano ya mRNA.
Kulingana na Mamlaka ya Usalama wa Chakula ya Ulaya, tunaruhusiwa kula hadi miligramu kumi za alumini kwa siku.
Ingawa tunajua kwamba aluminiamu ni sumu kwa ubongo. Na inahusika, kwa mfano, kwa viwango vya
autism tunavyoona, kwa sababu pia ni sehemu ya chanjo.
Kwa hivyo asilimia 50 ya chanjo zina alumini, ambayo kwa kweli ni sumu kwa ubongo.
Dk Strasser, pia ningependa kukualika ujiunge nasi kwa kuuliza swali. Yaani, kama mtetezi wa tiba inayotegemea ushahidi.
Wagonjwa wenye mamlaka ni muhimu kiasi gani kwa tiba bora?
Wagonjwa walio na mamlaka ni muhimu. Kwa sasa, tunaona maendeleo yanayokwenda kabisa kinyume na hili.
Kwa maelfu ya miaka, imekuwa kawaida kabisa katika mfumo wetu wa matibabu kwamba data za matibabu
zilijulikana tu na watu wawili: mgonjwa na daktari.
Hiyo ilikuwa siri kabisa. Hata inasimamiwa na sheria.
Sihuruhusiwi hata kujadili mgonjwa na mke wangu.
Ni adhabu kabisa kisheria. Na hata naweza kukabili kifungo jela kwa hilo. Lakini nini kinaendelea kwa sasa?
Data zote za matibabu kwa sasa zinarekodiwa kwa njia ya kidijitali.
Kwa sasa Austria hata ni mfano wa kuigwa katika eneo hili.
Sasa tumetambulisha cheti cha chanjo cha kidijitali: rekodi ya afya ya kielektroniki.
Na data hii yote inakusanywa na itapatikana kwa kundi kubwa la taasisi na watu binafsi kwa wakati mmoja.
Takwimu hizi zinakusanywa na hatimaye zitapatikana kwa serikali ya shirikisho, serikali za majimbo, mashirika ya
usalama wa kijamii, madaktari wa dharura, hospitali, madaktari waliosajiliwa, na watu wengine wa aina mbalimbali.
Hiyo inamaanisha usiri kati ya daktari na mgonjwa – ambao ni muhimu – kwamba mgonjwa huenda
kwa daktari anayemwamini na anayejua atamtunza.
Na data yangu haiko ikizunguka mahali fulani, ikichambuliwa na kutumika kwa namna fulani – imepotea. Imepotea kabisa.
Na kwa maoni yangu, hii inasababisha kwanza kutoweka kwa uhusiano kati ya daktari na mgonjwa.
Ukiyasoma makala zinazochapishwa sasa na World Economic Forum, WHO au sheria, hakuna tena kutajwa kwa madaktari na wagonjwa.
Kisha wanazungumzia tu watoa huduma za afya. Hiyo ndiyo neno maarufu jipya.
Sote ni watoa huduma za afya.
Kama daktari, sitaombi tena katika karatasi nyingi hizi.
Na hilo husababisha kila kitu kuwa kisicho na uhusiano wa kibinafsi kabisa, kisicho na ubinadamu, kwa maoni
yangu, na kupotea kwa kile ambacho tiba inastawi nacho: imani.
Ukipitia makala za Mkutano wa Uchumi Duniani, sasa zinajumuisha akili bandia, ambayo inapangwa na itakuja.
Hati inaeleza kihalisi: Imepangwa, kihalisi, kutumia mifumo ya triage iliyotengenezwa na akili bandia.
Yaani, hata wanaandika kwamba imepangwa kwa siku zijazo kwamba aina fulani ya akili bandia, kompyuta, itaamua
nani atapata matibabu gani, lini na wapi, na nani hatapata.
Hivyo hii si uvumbuzi – sidhani hivyo – imetajwa katika karatasi ya Mkutano wa Uchumi Duniani.
Hiyo ndiyo maono ya watu hawa. Na hiyo ni maendeleo yanayoharibu kabisa, yanayoelekea kabisa katika mwelekeo usio sahihi.
Na kwa maoni yangu, hili ni jambo ambalo linapaswa kukataliwa vikali na kushughulikiwa haraka.
Hatuhitaji kompyuta yoyote au nambari za simu kutibu watu.
Kinachokosekana kabisa kwa sasa ni kinga.
Kama madaktari, karibu hatujifunzi chochote katika huduma za afya, wakati wa mafunzo yetu,
kuhusu jinsi ya kumweka mtu mwenye afya njema.
Na hilo ndilo jambo muhimu. Kwa sababu tukiwaweka watu wakiwa na afya njema na wenye nguvu, tunahitaji dawa
chache kwa magonjwa, tunahitaji hospitali chache, n.k.
Na haya yote mawili ni maendeleo yasiyotakikana.
Na unapozingatia kwamba pia tulikuwa na desturi hii hapa, katika sehemu yetu ya Ulaya.
Lakini kisha ikaja Taasisi ya Rockefeller, na kisha ikaja kampeni kubwa zilizoratibiwa katika miaka ya 1960, 1970 na 1980.
Unaweza kusoma yote kuhusu jinsi watu walivyonyimwa haki kwa makusudi, hawakuruhusiwa tena kuchukua udhibiti wa
afya zao wenyewe, bali walilazimishwa kutegemea mamlaka.
Na hiyo pia ilijumuishwa katika mafunzo ya wataalamu wa afya.
Na hilo halina maana. Ikiwa nataka mmea katika bustani yangu ukuwe vizuri, sikuelekei pale
unapokuwa na shida na kumimina kitu juu yake.
Badala yake, ninatazama kile anachokula, kile anachokunywa na kiasi gani cha jua anachopata.
Kwa hivyo, kwa kweli, tukiondoa hilo kidogo kwenye mfumo, tunajua kwamba ni moja ya kanuni za msingi za mfumo wa afya.
Na tulikuwa na wingi wa maoni – mimi daima nafurahia kusoma vitabu vya zamani kuhusu mbinu za matibabu – kabla
ya Taasisi ya Rockefeller, kulikuwa na sanaa ya uponyaji.
Kila mtu alikuwa na dawa yake binafsi. Kile mtu mmoja alichofanya katika kijiji kimoja na watu wake hakimaanishi kwamba walifanya
vivyo hivyo mitaani chache mbele katika kijiji kingine.
Lakini ndivyo jambo lote lilivyotokea.
Jinsi maendeleo haya yalivyotokea, kwamba Taasisi ya Rockefeller, kama ulivyotaja mara kadhaa sasa, imepata ushawishi mkubwa
sana katika miongo michache iliyopita, miaka mia iliyopita.
Kwa nini imejiondoa kutoka kwa vipengele hivi vya uponyaji tulivyokuwa navyo na kuelekea
kwenye tiba inayotegemea kabisa vifaa na maandalizi?
Pesa. Naam, ilikuwa rahisi kabisa. Wakati huo, mwanzoni mwa karne ya kumi na tisa na karne ya ishirini, homeopati, osteopati, tiba
ya kiropraktiki na naturopati zilikuwa taaluma za matibabu zilizotambuliwa ambazo zilisogea
sambamba na kila moja na zilifurahia haki sawa.
Na kisha watu waligundua kwamba, vizuri, unaweza kupata pesa nyingi zaidi katika kemikali za petroli.
Na kisha, katika tiba, yafuatayo yamejitokeza: Nina dalili moja tu na dawa moja tu – na kila
kitu kingine kinachomfanya mtu awe yeye kinapuuzwa.
Ndiyo, kama nilivyosema, hakuna nia ya kuwaponya watu; ni kuhusu kuwaweka kwenye dawa kwa maisha yao yote.
Na kwa ugonjwa wa moyo na mishipa ya damu, jambo linaloonekana zaidi pengine ni kwamba tunajua chanzo chake.
Tunajua matibabu yenye ufanisi, lakini katika mfumo tulionao sasa, hakungekuwa na marejesho ya
gharama na hakuna daktari angeweza kujipatia riziki.
Na tayari tuna mifano mingine katika Skandinavia ambapo kila daktari hupata kiasi maalum, kiasi thabiti,
kiwango cha kila mwezi – na haijalishi kuna wagonjwa wangapi au anachofanya na mgonjwa.
Hiyo pia ingekuwa uwezekano kwa mfumo wa siku zijazo.
Lazima pia tuwe waangalifu tusianzishe muundo mwingine wa kati utakaokuwa kila mahali, kwa sababu tunapaswa kuondoka
WHO, kwa sababu tunajua ni nani wadhamini wake wa kifedha.
Lakini nadhani harakati hizi zisizo na kituo kikuu nje ya mfumo zinatia moyo sana.
Mtaala huu unaweza kubadilishwa vipi?
Nani angekuwa na mamlaka ya kufanya maamuzi? Na ni nini kinachohitaji kutokea ili
kuwapatia wanafunzi wachanga wa leo dawa ya kesho?
Mustakabali wa tiba lazima ubadilishe mambo mengi. Lazima ubadilishe ushawishi wa sekta ya viwanda kwenye mitaala.
Hilo ndilo jambo la kwanza linalohitaji kutokea.
Jambo la pili linalohitaji kutokea ni kwamba turudishe tena istilahi 'inayofaa kwa spishi' kwa wanadamu.
Kuna kitu ambacho kila mwanadamu anahitaji kimsingi; ni sehemu ya asili yetu.
Na hilo linahusu watu wote. Hiyo ni sahihi kwa spishi. Ulinganifu na spishi lazima uwe kanuni ya msingi ya mitaala mipya.
Kisha, bila shaka, tutalazimika kubadilisha miongozo.
Miongozo pekee, neno lenyewe linasikika kama vyombo vikuu vya habari, ni tatizo kubwa, lililotengenezwa na sekta.
Na madaktari wanaamini kwamba wanapaswa kufanya kazi ndani ya miongozo hii, na kwamba chochote
upande wa kushoto au kulia yake kimepigwa marufuku.
Na wanahofia kutumia akili zao wenyewe kwa sababu hawajafunzwa kufanya hivyo.
Profesa Bhakdi, unapowafikiria wenzako ambao bado wamekwama katika mtazamo huu wa zamani kwamba sera ya virusi vya korona ilikuwa
sahihi na kwamba chanjo ni muhimu zaidi, tunawezaje kuwafikia?
Je, una mawazo yoyote kuhusu jinsi tunavyoweza kuyaleta karibu zaidi na uhalisia?
Sio kwamba madaktari ni wapumbavu. Hawako wapumbavu. Wengi wao ni werevu sana.
Sio kwamba wanataka mambo mabaya. Wengi wao wanataka mambo mazuri.
Lakini wamefunzwa kimawazo, Michael. Wamefunzwa kimawazo.
Ni wachache tu walioweza kutoroka na kutambua kwamba miongozo na mapendekezo hayako sawa.
Sasa kwa kuwa tumepitia janga hili la virusi vya korona, huenda ikawa rahisi zaidi kuwafikia.
Hadithi hizi za chanjo zilitokea kwa sababu hatimaye zilitungwa. Na kuna ukweli mdogo sana ndani yake.
Na ukweli ni kwamba chanjo hizi kwa kiasi kikubwa zina madhara mabaya sana. Lakini ni nani anayethubutu kusema hivyo?
Vyombo vikuu vya habari na watu wote wanaosikilizwa wanasema: aluminiamu ndio metali nzito inayopatikana zaidi duniani.
Na kila mtu anavuta hewa hiyo na kula kila siku. Haifanyi chochote.
Na kiasi kidogo kinachojazwa na chanjo hizi zilizofanywa zisizofanya kazi kipo katika chanjo zote
zisizofanya kazi, kwa mkusanyiko mkubwa, kwa kulinganisha. Ni kidogo sana kuliko unachokula, hivyo sahau tu.
Lakini kile ambacho watu hawakukuambia ni kwamba kuna tofauti kubwa kati ya kula kitu na
kupata kitu kimechomwa ndani ya mwili wako.
Kwa sababu kile kinachotolewa kwa sindano ni hasa kile nilichosema kuhusu virusi vya korona.
Chanjo hizi hazibaki mahali pake; huingia kwenye mfumo wa damu.
Na aluminiamu katika mtiririko wa damu huingia mara moja kwenye viungo vyote, ikiwemo ubongo.
Mmoja wa watu wanaojua mengi zaidi kuihusu ameketi kando yangu.
Na alumini hii ni hatari kwa ubongo. Hakuna kitu kizuri ambacho alumini hii hufanya katika ubongo, ni madhara tu.
Na pia huathiri viungo vingine vyote. Na hakuna kitu kizuri ambacho alumini hufanya. Si hivyo?
Ndiyo maana ninapendekeza tufikirie hili upya.
Je, tunataka kuchoma chanjo yenye aluminiamu kwenye misuli ya watoto wachanga wa miezi mitatu – sasa wanataka kuanza hata
mapema zaidi – ili kufikia viwango vya sumu katika damu ya mtoto?
Daima. Zina sumu.
Na kadiri mtoto anavyokuwa mdogo, ndivyo mkusanyiko unavyokuwa mkubwa zaidi, kwa sababu
kiasili umegawanywa katika kiasi hiki kidogo.
Ndiyo, na ni nadra sana kwa virusi kuingia hasa kwenye mtiririko wa damu na kusambaa kwa wingi.
Ndiyo, ikiwa hilo litatokea, unaweza kuugua sana. Lakini hutokea nadra sana, kwa sababu – na hili pia ni tatizo kwa wenzangu –
Nambari hazina maana katika tiba. Huelewi nambari.
Hawanaelewa kwamba ikiwa mtu ana mafua au korona, na kwa kweli virusi vikaingia kwenye mzunguko wa damu
mara kwa mara, au virusi kumi, au mia moja, au mamilioni, watu hawatakufa kutokana na hilo.
Kinyume chake, ikiwa utafunga mabilioni, si mamilioni, ya vinasaba, uviweke vizuri ili visiharibiwe,
na uviingize mwilini, basi mtiririko wa damu utaandaliwa na idadi ya virusi vilivyolindwa.
Na ikiwa wana kingamwili, kingamwili hizo haziwezi kushambulia kwa sababu ufungaji huu wa lipidi huwalinda virusi na vinasaba.
Na hilo ndilo kosa kubwa lililotendwa.
Ah. Watu hawa, washindi wa Tuzo ya Nobel wa mwaka jana, wamehakikisha kwamba vinasaba visivyoweza kuharibika
vimeingizwa kwa kiasi kikubwa sana katika miili ya mamilioni ya watu, naamini sasa ni bilioni moja, ndiyo.
Na jambo la kustaajabisha ni kwamba walijua athari hazikujulikana.
Kulingana na Taasisi ya Robert Koch, data husika itakusanywa tu baada ya uuzaji.
Kwa hivyo unatangaza kwamba jaribio la binadamu lifanyike.
Nimebaki bila maneno. Na sasa nawaomba ulimwengu kuchukua hatua kuhusu hili. Lazima niseme, hawa ndio wahalifu wa njama.
Ninapoangalia taaluma ya tiba, na mimi pia ni mwanachama wa Chama cha Madaktari na kuzungumza na wenzangu, nagundua
jinsi madaktari wengine walivyoathiriwa na kile kilichotokea.
Hawapendi kuzungumzia hilo, lakini kila mtu, au angalau madaktari wengi, wanajua kwamba kitu kilikwenda vibaya sana.
Ukiziona, kuna tafiti nchini Ujerumani zinazoonyesha kwamba takriban nusu ya idadi ya watu wa Ujerumani
inamjua mtu au wenyewe wameathiriwa na madhara ya chanjo.
Kwa maoni yangu, virusi vya korona vimesababisha mgogoro wa msingi katika tiba ya kisasa
ya Magharibi katika miaka ya hivi karibuni.
Na watu wanaweza kuona kwamba, kwa mtazamo wa nyuma kidogo, yote yalikuwa upuuzi tu.
Unafikiri ni watu wangapi huja kliniki yangu wakiwa na matatizo ya kiafya baada ya chanjo, ambapo babu
alifariki kutokana na chanjo, ambapo dada yuko mgonjwa sana baada ya chanjo, au jamaa, marafiki?
Watu huja kwangu kliniki na kusema, Daktari, sijapata chanjo, lakini wenzangu waliochanjwa huwa wagonjwa kila mara.
Wao daima wanashindwa. Sote tunapitia hili kila siku. Na sisi madaktari tunapitia hili kila siku.
Madaktari hawapendi kuzungumzia hilo kwa sababu madaktari wengi, bila shaka, wameshinikiza chanjo.
Lakini kwa sasa tunashuhudia kuporomoka kwa ushahidi.
Nitakuambia waziwazi: John Ioannidis alichapisha makala zaidi ya miaka 20 iliyopita ikisema kuwa asilimia 90 ya tafiti ni za
uongo – mojawapo ya machapisho ya kisayansi yaliyosomwa sana.
Na sasa watu wanatambua hili. Kila siku, watu wanatambua kwamba kile walichokuwa wakiambiwa kuhusu chanjo si kweli.
Hii inaashiria hatua inayofuata katika mfumo huu, ambayo inaeleza kwa nini tiba iko katika mgogoro.
Na tulijua kilichokuwa hatari kwetu na kilichokuwa na faida.
Vigezo vya chanjo ya uponyaji dhidi ya autism vimefafanuliwa. Tunajua ni hatari.
Sasa tunaweza kusema, sawa, tutafanya miaka kumi mingine ya utafiti.
Lakini katika miaka kumi ijayo, watoto watazaliwa kila siku wakiwa na hatari ya autism ya
1:32 au hata zaidi. Kwa nini tusimalize tu?
Kwa nini tusitishe tu kufanya hivyo hadi tujue kwa hakika kwamba tunaweza kuiondoa kabisa?
Swali si kama tunaweza kuthibitisha kuwa hali hii si kweli, bali ni kwamba lazima tuimalize ili hakuna mtu
atakayezaliwa akiwa na uwezekano wa kuugua kutokana na kitu tulichobadilisha, kitu ambacho hakikuwepo hapo awali.
Wale wanaodhibiti maarifa pia wanadhibiti maoni.
Na, bila shaka, waigizaji na mitandao ya kimataifa wanafahamu hili vizuri sana.
Mabilioni ya pauni yanatiririka duniani kote kuelekea mitandao ya waandishi wa habari na makampuni ya vyombo vya habari, ambayo
yanadumisha mamlaka ya tafsiri juu ya kila tukio na maendeleo muhimu duniani na, zaidi ya yote, huwasilisha
kwa uwazi kwa umma hasa wanachopaswa kufikiria juu yake.
Monopoli hii ya taarifa pia ni nguzo kuu ya mabadiliko ya kimataifa.
Na hiyo ndiyo nguzo kuu katika vita kati ya wasomi na watu.
Zana muhimu zaidi ya kufikia ukosefu wa uhuru ni wazi kwa kila mtu.
Kwa hivyo, mtu yeyote anaweza kuchukua simu yake ya mkononi siku hizi, kurekodi video na
kuiweka kwenye TikTok, Instagram au YouTube.
Kushiriki tu mawazo na maono yako. Hiyo ndiyo hatua ya kwanza.
Na ikiwa unataka kujitangaza hadharani ili kuwa sehemu ya njia hii mbadala, basi mtu yeyote anaweza kufanya hivyo.
Na hiyo ndiyo jambo chanya kuhusu siku ya leo.
Tunaweza kutumia vyombo vya habari kwa jambo chanya na kueneza ujumbe chanya.
Au tunakaa tu kitandani siku nzima, tukipitia TikTok au kutazama tamthilia.
Na kila mara huanza na uamuzi wako mwenyewe: ninachagua nini?
Ikiwa nataka kubadilisha kitu katika dunia hii, basi lazima nifanye kitu.
Baba yangu alichunguza kwa kina mali hii ya nne na akagundua kwamba mali ya nne si mali ya nne kabisa, bali ni mali ya kwanza.
Hakuna tena ada za lazima kwa propaganda hii ya vita, kwa vyombo hivi vya habari vinavyojiita vikuu vinavyotumia mabilioni hapa,
kwa uongo unaojulikana sana. Badala yake, nguvu hii ya nne imekuwa nguvu ya kwanza, na inarudi kwa watu, ndiyo
maana amefanya kazi kwa bidii sana kwenye mtandao wa watu.
Na pia naona ufunguo wa vyombo vipya vya habari katika mwanadamu mpya, ambapo kweli amefanikiwa kufikia hili.
Alisema hili kwa sentensi ya kuchochea. Alisema: Dunia mpya haina pesa.
Na baadaye, ndiyo, inahitaji pesa. Bila shaka inahitaji pesa, lakini hilo si lengo.
Badala yake, ni huduma ya hiari, kutoa, kujitolea kikamilifu katika imani thabiti kwamba kila kitu
kitarejea, kwa sababu wale wanaoona juhudi zangu watanisaidia.
Na hapa naona kuchukua uongozi mwenyewe kama mfano mkali wa siku zijazo.
Sasa hivi, anataka pia kukata ufadhili wa vyombo vya habari huru kutoka kila mahali.
Nilisikia kuhusu hilo kwenye AUF1, akaunti kumi zimefutwa. Kila mtu anataka kuingia.
Hapa kuna msingi imara katika vyombo vya habari huru, ambapo watu hutoa muda wao kwa hiari na
kusema: Hili ndilo lengo langu, hili ndilo jambo langu.
Baada ya kazi, ninatoa muda wangu, ujuzi wangu, na maarifa yangu.
Nadhani hiyo ni msingi unaotoa vyombo vya habari vipya usalama mkubwa, na pia
unahakikisha kuwa inaendelea kuwa harakati maarufu.
Hicho ndicho kinachonivutia sana kuhusu kazi yetu. Hivyo ndivyo ilivyotokea.
Leo, tuna zaidi ya wajitolea 2,000 wanaofanya kazi kwenye miradi mbalimbali: Stimme&Gegenstimme
imeundwa kwa ajili ya usambazaji bila mtandao.
Tunasema ni karatasi tu ya A4, mbele na nyuma, na nikiipasa kwa watu wawili na kuwahimiza waipase kwa watu
wengine wawili, ambao kisha waipase kwa watu wengine wawili.
Tunajenga mtandao huu sasa. Pia ni dhana ambayo, kwangu mimi, ina sifa za vyombo vya habari vipya katika enzi hii.
Lakini daima inajengwa juu ya watu. Inajengwa juu ya mabadiliko yako mwenyewe, juu yako mwenyewe, juu ya kuchukua hatua mwenyewe.
Mfumo mpya unategemea watu wapya.
Na kisha tunaweza pia kuwa na uhakika kwamba hakuna utegemezi wa kampuni, jambo ambalo ni bora zaidi katika kazi ya kujitolea.
Hutegemei kifedha kabisa, lakini unaweza kusema kile kinachopaswa kusemwa.
Ilikuwa pia ya kuvutia sana kuona jinsi roho ya jamii ilivyokua miongoni mwenu wakati huo.
Baada ya dakika 90, ukumbi ulikuwa safi kabisa. Ilikuwa kama saa.
Ilikuwa ya kuvutia sana. Salamu kwa wote nyumbani.
Salamu za joto kutoka kwa baba yangu na familia nzima.
Ndiyo, asante sana.
Pia najua kutokana na uzoefu wangu katika GDR kwamba uandishi wa habari na vyombo vya habari
haviwezi kuchukuliwa kando na mfumo wa kisiasa.
Katika Jamhuri ya Kijamii ya Ujerumani, uongozi wa SED ulilazimika kujiuzulu kwanza. Honecker, Mittag na
Herrmann walilazimika kujiuzulu kwanza, yaani kiongozi wa chama, waziri wa uchumi na waziri wa propaganda.
Na kisha, siku iliyofuata kabisa, uandishi wa habari uliweza kutoa hasa kile ambacho watu walitaka kutoka kwake.
Leo tuna mandhari ya vyombo vya habari, mandhari kuu ya vyombo vya habari, ambayo iko imara mikononi mwa serikali, siasa na
makampuni. Hii inajumuisha utangazaji wa umma na majukwaa, bila shaka, lakini pia magazeti makuu, ambayo yanamilikiwa na familia
chache zenye utajiri mkubwa mno: Mohn, Burda Bauer, Holzbrink.
Kwa hivyo, lazima nianze maono yangu na jamii ambayo sisi sote, ikiwa ni pamoja na wale walioko jukwaani, wale walioko ndani ya
chumba, na wale wanaotazama kwenye skrini zetu, tunaweza kutoa maoni na kushiriki katika maamuzi yanayoathiri maisha yetu.
Ili kufanikisha hili, tunahitaji zaidi ya taarifa tu, kama ulivyotaja katika utangulizi wako; zaidi ya
yote, tunahitaji uwazi. Taarifa ni chombo cha nguvu.
Tumeshuhudia mabadiliko makubwa sana katika eneo hili, katika eneo la propaganda ya kupinga, katika miaka ya hivi karibuni.
Bado nataka kujua hali ya kifedha kila mara kunapokuwa na wito wa michango, hata kama inahusisha maisha yako au moyo na roho yako,
kama ilivyo kwako, Elias. Bado nataka kujua hali ya kifedha kila mara kunapokuwa na wito wa
michango. Je, mtangazaji anategemea euro zangu kumi au la?
Hiyo ni sehemu moja ya maono yangu: uwazi. Sehemu ya pili, nguzo ya pili, ni utofauti: utofauti wa mada, utofauti wa
mitazamo, utofauti wa maoni. Utofauti katika asili ya waandishi.
Hivyo si tu wasomi wa kawaida wa miji mikubwa wa rangi zote za ngozi na mwelekeo wowote wa kijinsia unaoweza
kufikirika, bali pia mwana wa tabaka la wafanyakazi, binti ya mkulima, na watoto wa vijijini.
Labda pia utofauti katika aina za miundo ya mashirika. Kwa nini tusijaribu ushiriki wa umma, na hotuba za umma?
Bila kubadilisha miundo ya kisiasa, hatupati mandhari tofauti ya vyombo vya habari.
Kwa kweli tuliona mustakabali hapa kwenye mkutano huu.
Kwa hivyo, tunapaswa tu kuendelea, kuendelea kukuza hili kwa roho ya utopia halisi, kujaribu mambo na kwa njia hii kuongeza
shinikizo kiasi kwamba miundo ya kisiasa ibadilike kweli.
Tunatoka katika hali ambapo mtazamo mkuu ulikuwa na mamlaka kamili juu ya maoni.
Kwa hivyo, ikiwa ulikuwa ukitumia vyombo vya habari miaka ishirini iliyopita, ulikuwa na vyombo vya habari vya kawaida pekee
kama chaguo. Na hilo limebadilika sana kutokana na intaneti.
Hatimaye, tabia ya matumizi ya vyombo vya habari pia inategemea ujuzi wa mtazamaji kuhusu vyombo vya habari.
Kwa hivyo, zaidi ya yote, ningependa kuona maendeleo kidogo zaidi katika eneo hili siku zijazo.
Kwa sababu kama watazamaji wangetambua mbinu za udanganyifu zinazotumiwa kwao kila siku,
wangekuwa na upinzani mkubwa zaidi dhidi yake.
Na kisha propaganda ingekuwa na ufanisi mdogo pia.
Na ndiyo, ninataka tu vyombo vya habari vinavyowapa watu taarifa zinazowawezesha kuboresha maisha yao.
Na si kinyume chake, kama tunavyokumbana nayo sasa.
Hatutengenezi media kwa ajili yetu wenyewe, kwa sababu tunaweza pia kufanya kitu kingine.
Tunahakikisha kwamba jamii, siasa, masharti ya msingi na mustakabali vinabadilika.
Kwa sababu mimi nina watoto, wengi wenu pia mna watoto. Hatutaki wao kukua katika dunia ambapo hawana chochote
zaidi ya watumwa, au ambapo transhumanismu inamaanisha hawana tena haki ya kuwepo na lazima waondolewe.
Kwa hivyo tunataka kitu kibadilike kimsingi.
Na ndiyo maana linapokuja suala la vyombo mbadala vya habari au mada isiyopendeza ya udhibiti wa habari, watu
daima husema ni tatizo letu tu. Ni tatizo la kila mtu.
Ikiwa kuna udhibiti wa habari na hakuna vyombo mbadala vya habari, basi watu hawawezi kupata taarifa.
Na kisha hawawezi kuunda maoni yao wenyewe.
Ikiwa tunataka vyombo vya habari huru, tunahitaji raia huru, tunahitaji siasa huru na iliyokombolewa.
Ni vyombo vilivyounganishwa. Na bila kimoja, kingine hakiwezekani.
Na kwa kupiga hatua katika vyombo vya habari, pia tunapiga hatua katika jamii.
Kadiri jamii inavyoendelea, mahusiano ya nguvu za kisiasa pia hubadilika.
Kwa sababu uongo unapokinzana na ukweli, tunajua nani atashinda mwishowe.
Na mwanzoni, bila shaka, unataka tu kuelimisha au kushughulikia mada zilizonivutia
binafsi hapo awali au ambazo bado zinanivutia leo.
Nikileta hilo, mara moja unapata upinzani na shinikizo kutoka YouTube na majukwaa haya.
Lakini kuendelea na kutoikata tamaa ndiyo ufunguo.
Na hilo ni gumu sana, sana. Lakini naona hapa leo katika mkutano huu kwamba inawezekana.
Bila shaka, ingekuwa bora zaidi ikiwa vijana wengi wangepiga hatua hii na kujitokeza
hadharani, au angalau wakajisikie huru kutoa maoni yao.
Watu ambao bado wamefungwa katika kile nilichokipatia jina zuri: gereza la mawazo la vyombo
vikuu vya habari. Ndiyo, tunawezaje kuwafikia?
Ninaamini kwamba, pamoja na gereza la fikra, watu wana gereza la pili, gereza la ustawi. Hii pia imetajwa mara chache leo.
Katika utafiti wangu, nimechunguza kile kinachosababisha watu kuacha kutazama habari za kila siku na
kubadili na kuangalia AUF1, kwa mfano. Jibu ni rahisi kiasi.
Daima kunahitaji kuwa na mapumziko kati ya uzoefu binafsi na simulizi rasmi.
Wakati simulizi rasmi haifanani tena na uzoefu binafsi, watu huanza kutafuta taarifa nyingine, kuhusu Golani au kwingineko.
Watu wengi zaidi na zaidi watapata uzoefu wa mivurugiko hii katika maisha yao ya kila siku.
Na kisha ni vizuri kwamba kuna ofa kama yako, ofa yako, kila kitu tulicho nacho hapa jukwaani, kwamba ofa
hizi zipo, kwa sababu hapo ndipo watu watakapopata majibu.
Hivyo basi, hapa pia, ni suala tu la kuendelea na kuamini kwamba uhalisia, na hivyo wakati, uko upande wetu.
Takwimu za kiuchumi zinaonyesha hakuna kingine isipokuwa kwamba mwaka ujao, 2025, wimbi la kushangaza la kufilisika
litatokea, likileta ukosefu mkubwa wa ajira na kadhalika.
Kutakuwa na matukio ya kushtusha sana yanayokuja, na lazima tujitayarishe, lazima tusimame imara, lazima
tuwe tayari, lazima tuonekane wazi kama minara kwa wale wanaotafuta, wanapopotea gizani.
Na ndiyo hasa sababu. Tunapaswa kweli kuwafanya vyombo vya habari vya GEZ vifanye kazi kwa hiari jioni, vikitumia rasilimali zao
wenyewe na kufuata maslahi yao wenyewe. Kisha tungekuwa katika msimamo sawa na tunaweza
kuona kile ambacho watu wanavutiwa nacho kweli.
Tangu mwanzo kabisa, tulitegemea seva na miundombinu yetu wenyewe, lakini hatukuruhusu wengine kufanya vivyo hivyo, na
naamini kwamba hii ndiyo jiwe linaloweza kumwangusha Goliati ikiwa kila mtu atapata mkuki wake
na kuanzisha mifumo yake isiyo na kituo kikuu.
Na baadaye, mnaunganisha mitandao yenu na kuunda muungano, mnatafutana, kwa njia isiyo na kituo kikuu.
Lakini niruhusu niseme, unawezaje kuanza sasa hivi? Na hapa kuna mtandao wa ndani, bila shaka hilo ndilo neno kuu; waombe
watu na useme, jamani, ninyi mko ardhini, tupatie taarifa, tunahitaji wataalamu bora, tunahitaji kuwa na taarifa bora.
Ninasema pia kwamba weledi na kadhalika ni muhimu kabisa na ni lazima.
Kwa upande mwingine, ikiwa kweli una taarifa bora na wataalamu bora, basi tulishangazwa kila mara jinsi vipindi
visivyo vya kitaalamu vilivyovutia mamilioni ya watazamaji tulipowekeza katika uzalishaji mwingine na kadhalika.
Pia tulitengeneza filamu ndefu za sinema, zote kwa hiari, na tulikuwa tukifukuzwa kila mara kutoka
kwenye sinema na mambo mengine, ilikuwa jitihada kubwa.
Na ulitengeneza vitu vingine pembeni, lakini kilikuwa na kitu fulani maalum, na watu walikitaka, walikihitaji.
Kabla hatujafikia usawa na haki zaidi hapa, lazima tuitumie kila njia, na mtandao wa ndani ni faida kubwa hapa, ambao tunaona
kama mkakati mkuu wa siku zijazo. Lazima tutumie kila kitu, seva zilizogawanywa, mitandao ya kijamii, kwa muda mrefu iwezekanavyo.
Tunaendelea daima kupitisha mikakati mipya, mbinu mpya na njia mpya, kuanzisha vikosi kazi ambapo tunajadili
jinsi mitandao ya kijamii inavyoitikia kwa aina gani za udhibiti, na ni wapi bado inafanya kazi?
Tunahitaji kuendelea kuwa hai katika nyanja zote, lakini kuanzisha mtandao wa eneo, kuwaita watu kwenye mtandao,
kuwatoa kwenye ukimya na kusema: Hujambo, unaishi hapa na pale, utahudhuria tukio hilo, unachukua picha, unazituma hapa?
Tunahitaji kusonga mbele na kisha uwezo wa kitaalamu unaweza kuongezeka.
Lakini mara kwa mara, chukua njia ulizonazo na endelea kwa nguvu zote.
Nimekuwa nikitetea nadharia hii tangu mwanzo kabisa, na ninaposema "mwanzo kabisa" namaanisha 2005, 2006,
wakati YouTube ilipozaliwa. Tulikuwepo tangu mwanzo, ndiyo maana nina ngumu kidogo kuhusu suala hili, kusema kweli.
Sitajaruhusu nijiondoe katika soko hili kubwa.
Hivyo tu ndivyo ilivyo huko: ukitaka kuuza bidhaa, unaenda sokoni na kupiga kelele, kisha unaiuza.
Lakini ikiwa mtu atakuja na kusema, hapana, hapana, unaweza tu kuuza bidhaa zako pale kona ya mwisho kabisa, kwenye mtaa wa
nyuma, sitakubaliana na hilo, kwa sababu ni ushindani usio wa haki. Na nasisitiza kwamba masharti ni sawa kwa kila mtu.
Lakini kama nilivyosema, mimi ni mkaidi. Hii imetutokea mara kadhaa.
Tumeanza tena kwenye YouTube mwanzoni mwa mwaka wa 2024.
Na pia naamini kabisa kwamba ni lazima tufanye hivi, kwa sababu hapo hasa ndipo walipo watu
tunaohitaji kuwafikia, ili kitu kiweze kubadilika.
Haifai tukicheza daima bubble ile ile.
Kisha kuna marufuku za siri, chaneli yetu kubwa zaidi ya , ina wanachama 280,000.
Ninapopakia video huko, haijalishi maudhui ni sahihi au la; kama ulivyoeleza, inapata mibofyo 2,000 au 3,000 na ndiyo hiyo tu.
Iwapo YouTube ingeamua wakati fulani kuchukua hatua kali na kuwazuia watu wote kwenye jukwaa hilo kwa kudumu, jambo ambalo
bila shaka linawezekana kwa kutumia akili bandia, basi tungefikia hatua ambapo watumiaji pia wangelazimika kutafuta mbadala mpya.
Watu wanataka kuburudishwa, mkate na tamasha. Kwa bahati mbaya, ndivyo ilivyo.
Hatupaswi kupuuza kabisa hili katika kiputo hiki mbadala.
Ninaamini kabisa kwamba ni muhimu sana kwa mabadiliko ya kijamii na kisiasa kwamba vyombo hivi vya habari pia vifutiliwe mbali.
Hiyo ni mtego wa matope. Huwezi kuirekebisha. Jambo la pili ni udhibiti wa habari.
Unyang'anyi lazima uzuiwe kisheria ikiwa tunazungumzia sheria.
Uchujaji ni nini? Uchujaji si tu kuhusu kutukatisha kutoka kwa ushindani. Hapana, tumeuona hilo na COVID-19. Uchujaji huua.
Unyang'anyi wa habari huua. Kwa sababu tumepokea watazamaji wengi waliotupigia simu katika miaka miwili iliyopita na kusema,
"Kama ningeona kipindi chenu, singejiruhusu kula upuuzi huo."
Na sasa nina ugonjwa kwa sababu ya hilo, au nimepoteza mtu mpendwa kwangu. Sijapewa maelezo yoyote.
Niliandika hii kwenye Google: Chanjo hatari.
Na nilipata tu tovuti ya serikali ya Ujerumani na Wikipedia, ambazo zilisema kuwa ni salama na
chanjo inalinda. Na mara elfu video ya Lauterbach.
Kwa hiyo kuna udhibiti wa habari. Katika siku zijazo, hili lazima lichukuliwe kama kushindwa kutoa msaada.
Kama nitapita kando ya ajali ya gari na kucheka tu, naweza kushtakiwa kwa kutoisaidia.
Na wakati vyombo vya habari au makampuni ya Silicon Valley yanapofanya udhibiti, wanaweza kuwakatiza watu taarifa muhimu.
Hii lazima izuiwe kabisa, vinginevyo soko huru litaidhibiti na tutawafukuza hata hivyo. Lakini hiyo ndiyo hasa tatizo.
Mapinduzi hayawezi kuelezwa kwa hatua binafsi, lakini katika siku zijazo mbali lazima hakuna udhibiti wa
habari na hakuna fedha za umma kwa upande mmoja tu.
Ni kuhusu demokrasia ya kesho.
Watu wengi zaidi na zaidi wanaona hali ya sasa ya Umoja wa Ulaya kama mfano wa demokrasia, ambapo demokrasia
inasifiwa sana na kuheshimiwa, lakini kwa kweli haitekelezwi.
Wanaelitisti walioamka Magharibi na vyombo vyao vya habari vya umati wanadai kwamba wao pekee ndio wanawakilisha
demokrasia. Na kwamba demokrasia yao lazima ilindwe kila wakati.
Wakati huo huo, watu wengi zaidi wanakabiliwa na ukosefu wa uhuru, mateso na ukandamizaji wa serikali.
Serikali mara nyingi huonekana kama chombo cha kuingilia kati cha wenye nguvu.
Hakuna tena kutajwa kwa watu, ambao nguvu zote zilipaswa kutoka kwao.
Nina hakika kabisa kwamba, ili kuelezea hali ya sasa, tunakabiliwa na mapinduzi mengi ya
serikali, pamoja na kuporomoka kwa utengano wa mamlaka.
Na kwamba tunakabiliwa na utawala mbaya, ambao uovu wake, kwa maoni yangu, hauonekani kwa wengi wa idadi ya watu.
Na ndiyo maana ninanukuu kutoka kwa chapisho letu la hivi karibuni, Gegendruck:
Kikundi cha tawala chenye nia mbaya kinadumisha mamlaka yake kupitia uongo waziwazi, ufisadi mkubwa na udhibiti wa habari,
propaganda iliyoko kila mahali, ukiukaji wa sheria kila mara, uchochezi wa vita na mashambulizi ya
kudumu ya serikali dhidi ya aina yoyote ya upinzani.
Kwa hivyo, serikali, uchumi wa makampuni na birokrasia zisizojulikana zinazidi kubadilika na kuwa
mashirika ya kisiasa ya uhalifu yaliyounganishwa kwa mtandao.
Neno "kriminokrasi" linaweza kutumika kuelezea muungano wa kikatili wa utawala wa postmodernismu kwa njia inayofaa kiasi.
Na tunapaswa kujifunza demokrasia kwanza, kwa sababu hatujawahi kuwa nayo hapo awali.
Kwangu mimi, demokrasia kwa kifupi leo inamaanisha kugeuza nyuma mahusiano yote yaliyopo. Hiyo inamaanisha
kujifunza kila kitu upya, kufundisha kila kitu upya.
Na kumalizia maoni yangu ya awali, ningependa kusema kwamba lazima tuandike makosa ya miaka iliyopita.
Kwa sababu mfumo unapoporomoka, na natumai utaporomoka, tutahitaji kituo cha nyaraka za uhalifu wa utawala.
Hii ni muhimu ikiwa unataka kusonga mbele katika jamii mpya, kwa sababu magenge ya zamani na wahalifu, wahalifu waliojipanga,
lazima wawajibishwe kwa namna fulani chini ya utawala wa sheria.
Kimsingi, kanuni na taratibu tulizonazo Ujerumani au Austria, yaani katiba yetu ya 1923, 1928 au
Sheria Msingi ya Ujerumani ya 1949, ni nzuri sana.
Kwa hivyo, zimefikirwa vyema na zinaweka kanuni za busara kwa ajili ya demokrasia.
Lakini kama tulivyoona katika miaka ya hivi karibuni, si miaka tu bali miongo kadhaa, hatua hizi hazitoshi
kupambana na mmomonyoko ambao tayari umeshatajwa hapa.
Na kuna mbinu mbalimbali za kudhoofisha seti hii ya sheria, au kwa usahihi, nguvu ambazo hatuwezi kuziona,
ambazo hatuchagui, ambazo hatuwezi kuzidhibiti, zinatumika kutulazimisha mapenzi ya kigeni juu yetu.
Na hapa naona vipengele viwili muhimu sana vya demokrasia ya kesho.
Moja ni kwamba wanasiasa tena ni wawakilishi halisi wa watu. Hiyo sasa inasikika wazi kabisa.
Hata hivyo, wanasiasa wa leo wanawakilisha maslahi yote, wakipendelea maslahi ya sekta ya dawa,
huduma mbalimbali za siri, na huduma za siri za kigeni.
Na hilo lazima likome. Mara tu anapokuwa mwakilishi wa watu, anawajibika tu kwa watu, watawala.
Na watu lazima wajue nguvu yao.
Hilo ndilo linamaanisha kipengele cha pili: Tunahitaji tena raia wanaostahili jina hilo na si watumiaji wa mwisho tu.
Na raia hawa pia wanapaswa kujielimisha. Na hilo linazidi programu ya burudani katika kambi ya msitu.
Horst Seehofer angeongeza: "Wale wanaofanya maamuzi hawachaguliwi, na wale waliochaguliwa hawana maamuzi ya
kufanya," alisema kwa njia ya ajabu kwa kamera wakati huo.
Tuzo ya Amani ya Nobel ilitolewa kwa Umoja wa Ulaya, ambao sasa unajiandaa kwa vita dhidi
ya Urusi, au kwa muuaji wa droni Barack Obama.
Tunaishi katika uigaji kamili.
Ninaamini kuwa inawezekana, na kwa hayo nakamilisha tamko langu la dhamira, kwamba wanasiasa wenye
uwajibikaji watakuwa wawakilishi wa watu wanapopewa jukumu.
Miongoni mwa watu wa kale leo, ikiwa kiongozi atawaua watu wake kwa sababu aliwaamuru kufanya jambo baya, kama vile
kuanzisha vita isiyo ya haki au mambo yanayofanana, basi humkatwa kichwa, kama ilivyo kwa Wamarekani wa Asili, kwa mfano.
Kuna uwajibikaji. Na wakati mwanasiasa anapofanya kitu kibaya kwa jamii, lazima kuwe na uwajibikaji.
Sisi ni watu waliostawi na hatukati kichwa cha mtu yeyote wala kumtundika mtu yeyote kwenye krani. Lakini lazima adhibiwe.
Anapaswa kuwajibika kwa mali zake. Hiyo haiwezi kuwa sawa.
Uhuru wa mahakama, huru kutoka kwa maslahi ya serikali. Hiyo inamaanisha nini?
Kwangu mimi, hii inamaanisha kwamba mfumo wa haki lazima kwa kweli ushtaki na kuadhibu ukiukaji unaofanywa
na serikali, ukiukaji wa sheria, ukiukaji wa katiba, na pengine ukiukaji wa kanuni za jinai.
Ndipo tu tunaweza kuwa na uhakika kwamba tuna mfumo huru wa mahakama, ikiwa kwa kweli utaangalia serikali kwa
makini, ambayo inaweza kutumia vibaya mamlaka yake, au labda kusaliti katiba na hivyo maslahi ya raia.
Na ndivyo ilivyo. Na kesi yako inaonyesha hilo. Kesi nyingi zinaonyesha hilo.
Karibu sisi sote tunaathiriwa na hili kwa namna fulani.
Kuliko vyote, bila shaka, janga la virusi vya korona, kwa ukubwa wake wa kushangaza,
linaonyesha kwamba hiki ndicho hasa kisichotokea.
Ndiyo, tuipeleke swali kwa Michael Ballweg.
Ndiyo, nilitaka kuongeza kitu juu ya hilo, kwa sababu ni muhimu sana. Ubaguzi unaweza kutokea tu gizani.
Na nadhani watu wengi hawajui jinsi kesi ya jinai inavyofanya kazi.
Mashitaka ya jinai ni ya umma, lakini hayaarekodiwi wala hayaandikiwi kumbukumbu.
Kwa hivyo, hakuna kabisa kinachorekodiwa katika mchakato huu wote. Na hilo linafungua milango kwa utawala wa mapenzi.
Kwa hivyo, ikiwa kweli tunasema tuna mahakama huru, basi pia inapaswa kufuatiliwa.
Na hii inadhibitiwa vyema zaidi na umma kwa ujumla.
Na hakuna sababu ya kutoirusha hadharani kesi ya mahakama kama yangu, kwa mfano.
Kwanza kabisa, bila shaka, kurekodi kilichotokea ili kiweze kupitiwa baadaye. Hii pia huwapa watu kazi ya udhibiti.
Sisi pia hatujawahi kuwa na mahakama huru nchini Ujerumani.
Kwa mfano, mahakama daima imekuwa taasisi mseto, kama tunavyojua sote.
Waendesha mashtaka wote wa umma wako chini ya maagizo, na hapo ndipo tatizo la kwanza liko.
Na hiyo ina maana kwamba muundo huu peke yake hautawawezesha kufikia mahakama huru.
Kisha huru kutoka kwa mahakama za kijimbo.
Nimewahi kuumizwa hapo awali; ninatoka katika familia ya mawakili.
Ninajua watu hawa ni vipi, na kitu pekee cha busara ambacho baba yangu alisema ni kwamba mahakama
si kuhusu haki, bali ni kuhusu kupata uhukumu.
Nukta. Sentensi nzuri, ni sahihi.
Mapinduzi, na hasa mapinduzi ya kikatili, ni wazi yanapaswa kukataliwa. Maisha yanapaswa kuheshimiwa.
Marekani si kitu zaidi ya dola ya vurugu na vita na mtengenezaji wa silaha.
Na Mike Lofgren, ambaye anafahamu mahali hapo kikamilifu, akiwa msaidizi wa bunge kwa miaka mingi sana.
Aliandika kitabu The Deep State. Katika kitabu hicho, alionyesha kwamba Mbunge wa kawaida hutumia
angalau asilimia 40 hadi 50 ya muda wake kukusanya fedha.
Na hilo hufanyika karibu kabisa kupitia makampuni ya silaha. Kisha unaweza kuanza kujiuliza
kwa nini Marekani ni taifa linalochochea vita.
Sio tu kwa sababu ya itikadi yetu wenyewe, "Lazima tuwe wa kwanza."
Unaweza kusoma kuhusu hili katika nyaraka zote za sera za kigeni na usalama pamoja na za ujasusi, pale zinapopatikana.
Na kutokana na programu na matamko ya usalama wa taifa, mara kwa mara, tunapaswa kuwa wa kwanza.
Ulimwengu lazima ujielekeze kwetu na kadhalika. Yeyote anayefikiri hivyo tayari ana vita kwenye ajenda yake.
Na ndiyo sababu hatuhitaji kabisa aina hii ya demokrasia, kwa sababu si demokrasia. Tunahitaji taratibu mpya kabisa.
Ni nani, kwa kusema hivyo, anapaswa hasa kuamua, labda pia kuongoza au kuelekeza au kusimamia?
Sina pingamizi na mpangilio wa dunia, baraza, au baraza kuu, mradi tu liundwe na watu
bora kabisa wanaotenda kwa maslahi yetu bora.
Ikiwa hawana lawama, ikiwa ni wenye busara, ikiwa ni wenye uzoefu, ikiwa wameonyesha kweli katika maisha
yao kwamba ni watu wa heshima, wenye akili, wenye uzoefu, na wenye huruma, wanaume na wanawake.
Wenye bora kabisa, kweli kabisa bora kabisa, ambao hufanya maamuzi muhimu kwa maslahi ya uhuru, amani na kuridhika, bila shaka.
Lakini watu hawa bora pia watafanya hivyo.
Kwa hivyo, ningependa kabisa kutetea wazo la baraza, baraza la dunia, ikiwa – na hili ni
sharti la awali – ikiwa kweli ndio bora zaidi.
Na hiyo ndiyo njia ndefu zaidi ya kufika huko.
Kwa sababu kile tunachohitaji kweli kujifunza tena, na hii ndiyo hoja yangu ya mwisho, ni heshima, staha, adabu na tabia njema.
Hakuna nafasi hapa, nina kuja, bila kujali, kwenye barabara kuu za Ujerumani au kwa njia nyingine yoyote ile,
kushuka huku kwa adabu kisichoweza kuelezwa, ambako kwa kweli pia ni ishara kwamba hatuongozwi na bora.
Na kama wao ndio bora, basi ningefurahi sana kujikabidhi mikononi mwao wenye uwezo, kwa sababu sote tuna kazi ya kutosha.
Na katika mizunguko yetu midogo, katika jamii zetu ndogo, katika vitengo vyetu vidogo na vidogo kabisa, familia, taaluma,
jamii, mji, nchi, taifa, bado tuna kazi ya kutosha ya kufanya.
Je, serikali na jamii zinawezaje kutoa raia wanaowajibika kweli?
Tuanze tu na Bwana Schöning upande wa pembeni.
Ndiyo, kwanza kabisa, lazima isemwe kwamba, kama utambuzi wa matibabu, hatuna kabisa demokrasia; tuna
oligarkia. Hasa katika Jamhuri ya Shirikisho la Ujerumani.
Ukiona ni nani hasa waliwaanzisha – familia za Adenauer na McCloy. Tunawezaje kufanya vizuri zaidi?
Tunaweza kufanya vizuri zaidi kwa kuchanganya uchaguzi na bahati nasibu. Pia kwa kusema kile kilicho.
Na pia ninamshukuru sana Ulrich Mies kwa kueleza hili waziwazi na kusema kwamba sisi ni uhalifu uliopangwa hapa.
Na Beate Bahner, kwa mfano, ambaye pia anapeleka hili mahakamani, anajaribu kuanzisha utawala wa sheria. Hatuna hilo.
Lakini kwa kuweka uwiano kati ya uchaguzi na bahati nasibu, mfumo wa bahati nasibu, nina hakika
tunaweza kuuboresha na kuufanya uweze kutumika.
Na tunapaswa kufanya kazi kuelekea hili.
Iwapo tutashughulikia pia tatizo la riba ya mchanganyiko ya fedha hizi za fiat zenye
udanganyifu, kutabaki thamani nyingi zaidi ya ziada.
Na kisha watu wangekuwa na muda mwingi mno wa ajabu wa kujitolea kwa yale yaliyo ya kweli, mema na mazuri.
Na ndicho tunacholenga kufanikisha, kwa sababu basi tutakuwa na raia wenye uwajibikaji, na tutakuwa kama Athene
ya kale, ambapo watu wenye uwajibikaji wa kweli wanaweza pia kuchukua jukumu kwa bahati nasibu.
Na naamini tunaweza kuelekea upande huo, na kuna maendeleo mazuri sana; tunahitaji tu kuendelea kujitahidi.
Deni la kitaifa la Ujerumani sasa linakaribia zaidi ya euro trilioni 2.5.
Bei za juu za nishati zinatishia ushindani wa makampuni ya Ulaya na uzalishaji viwandani.
Euro ya kidijitali iliyopangwa inatishia uhuru wa kifedha wa raia.
Mfumo wa kifedha na kiuchumi wa kesho unaowaweka watu huru na huru binafsi ungeonekanaje?
Nitajadili hili leo na wageni wafuatao.
Mfumo wa kesho wa kifedha na kiuchumi unapaswa kuonekanaje? Muda unakaribia kuisha.
Kwa hivyo, zaidi ya yote, mfumo wa fedha na uchumi wa kesho unapaswa kuwa na ushiriki mdogo wa
serikali na unapaswa kutegemea nguzo chache sana rahisi.
Yaani, kwamba wanadamu ni huru na wanaweza kutenda kwa uhuru.
Hii inajumuisha hali ya uchumi isiyotumia zaidi ya 10% ya pato la taifa ghafi.
Sheria zilizorahisishwa, ambazo zingetuwezesha kufuta asilimia 99 ya sheria za sasa.
Mfumo wa fedha ambao serikali haiwezi tena kutumia fedha kutunyang'anya kwa njia mbalimbali, hasa kupitia mfumuko wa bei.
Kwa kweli kuna mfumo mmoja tu unaoungwa mkono na dhahabu; sioni mwingine wowote, licha ya Bitcoin.
Na kimsingi kuwaacha watu wafanye wanachodhani ni sahihi kwao.
Mwisho wa wazo kwamba wanasiasa wanajua zaidi yetu kile kilicho kizuri kwetu. Hiyo tu.
Ningependa kuongeza kwamba naamini kujitegemea kifedha lazima iwe sifa muhimu zaidi ya mfumo mpya wa fedha.
Hatupaswi kuachia uhuru wetu wa kifedha kwa mtu mwingine yeyote.
Na hilo ndilo hasa tunalokabiliana nalo kwa sasa.
Kwa hivyo tunakabiliwa na utangulizi wa pesa za kibenki kuu za kidijitali.
Na hiyo ina maana kwamba mtu mwingine huamua kile tunachoruhusiwa kufanya na kile tunachoweza kufanya.
Hii inamaanisha tunapoteza kujitegemea kwetu. Kwangu mimi, hili ndilo jambo kuu litakalokuwa muhimu katika awamu inayofuata.
- Na mfumo ujao wa kifedha, au mifumo mbalimbali, haipaswi kuweza kuendeleza sarafu kuu, ili vikwazo hatimaye viishe – ili
kila mtu aweze kuzalisha na kufanya kazi kwa amani na utulivu.
Hilo ndilo jambo muhimu zaidi kwangu kwa sasa kutoka kwa mtazamo wa kimataifa.
Kwa maoni yangu, si busara kuacha kila kitu kama kilivyo – ingawa kwa uingiliaji mdogo wa serikali na kadhalika
– lakini sote tunaendelea kuishi katika jamii yenye ushindani mkali bila soko huru pekee.
Lakini ninazungumzia zaidi aina fulani ya ubepari wa ushirikiano, ambapo kipengele hiki
cha ushirikiano kinapaswa tu kuonekana zaidi.
Wanasayansi wengi tayari wamefanya utafiti na wameonyesha wazi kwamba kupitia ushirikiano tunaweza kupata
mavuno zaidi kwa jumla kwa juhudi zile zile – kwa maneno mengine, ustawi zaidi kwa kila mtu.
Au matokeo yale yale kama ya leo kwa juhudi kidogo sana.
Na kisha unapaswa tu kujiuliza, je, tunahitaji mfumo kamili wa benki ya akiba? Je, lazima uwe na dhamana? Katika aina yoyote?
Je, hilo ni kweli hata kuhusu ugavi wa fedha?
Pesa za riba zinatoka wapi hasa?
Kwa hivyo, kiini cha mambo ni mabadiliko ya mtazamo katika ngazi nyingi sana.
Na uchumi na fedha ni sehemu ndogo sana tu ya picha nzima, ingawa ni muhimu sana.
Kama ningekuwa Waziri wa Uchumi au Fedha, singeanzisha hatua zangu mwenyewe, bali ningeanzisha kampeni kubwa ya uhamasishaji.
Ningependa kurejelea nukuu ya Henry Ford, ambaye aliwahi kusema: "Kama watu wangeelewa mfumo wa fedha,
tungekuwa na mapinduzi kabla ya asubuhi ya kesho."
Ninaamini kuwa watu wengi hawana wazo lolote jinsi mfumo huo wa fedha unavyofanya kazi, na ningeanzisha
kampeni kubwa ya uhamasishaji yenye mwelekeo mkuu miwili.
Ningeeleza kwa watu kwamba mfumo wa fedha tunao sasa, ambao umekuwepo tangu Vita Kuu ya Pili ya Dunia, unatawaliwa na
sarafu moja, dola ya Marekani, ambayo watu wengi hata hawajui.
Na pili, kwamba benki kuu zinazodumisha mfumo huu wa fedha kwa sasa zinadhibitiwa na shirika binafsi lililo nyuma ya pazia,
yaani BlackRock, ambalo kwa sasa linafanya kazi kama mshauri mkuu kwa Benki Kuu ya Marekani
(Federal Reserve) na Benki Kuu ya Ulaya (ECB).
Nadhani kwa njia hii, kwanza nitawawezesha watu kuelewa kila kitu na kwa kweli wawe na sauti katika mchakato wa kufanya maamuzi.
Ninaamini kabisa kwamba ni faida kubwa wakati pesa zimefungwa na thamani halisi.
Tunaishi katika enzi ya dijitalishaji na katika wakati ambapo sarafu hizi zote za kidijitali zinazidi kutufahamika.
Ninaona hili kuwa hatari kubwa kwa sababu, hatimaye, sarafu za kidijitali si kitu zaidi ya
rekodi ya data, yaani hazina thamani ya kimwili.
Na rekodi ya data ina thamani tu mradi tu watu waione kama pesa.
Mimi ni mwenye mashaka kuhusu Bitcoin – kama inavyojulikana sana – kwa sababu kila mara nafikiri Bitcoin ni kama sanduku
la usalama lenye mtu ameketi mbele yake akijaribu kulifungua.
Na baada ya jitihada nyingi, anafanikiwa. Anafungua mlango na anapata nini ndani? Hakuna chochote. Hakuna kabisa.
Na pia naamini kwamba Dirk Müller hakukosea kabisa aliposema miaka michache iliyopita kwamba
Bitcoin si chochote zaidi ya farasi wa Troja.
Ninaamini kwamba unapotazama wakati Bitcoin ilipoingia duniani, lazima uwe na mashaka.
Bitcoin ilianzishwa mwaka 2009, muda mfupi baada ya mgogoro wa kifedha wa kimataifa wa 2007/2008.
Wakati huo, kulikuwa na hamu kubwa ya kuanzisha mfumo mpya wa fedha, fedha za benki kuu za kidijitali, wakati fulani.
Hilo lilianza kuonekana polepole wakati huo.
Na ili kufanikisha hili, ilikuwa muhimu sana kuwaandaa vijana wakubali pesa za kidijitali kadri iwezekanavyo.
Na hiyo ndiyo hasa jukumu ambalo Bitcoin ilitimiza wakati huo. Watu wengi sana, hasa vijana, walijiunga na mtindo wa Bitcoin.
Na tumeshuhudia hivi karibuni kwamba kumekuwa na uvumi mwingi kuhusu Bitcoin.
Watu wengi hawajui kwamba Bitcoin si sarafu ya kidemokrasia hata kidogo.
Kwa sababu asilimia 91 ya Bitcoin iko mikononi mwa wawekezaji wakubwa. Asilimia 9 tu iko mikononi mwa wapatao kawaida.
Hilo peke yake linaonyesha kwamba sarafu hii inaweza, bila shaka, kusogezwa katika
mwelekeo mmoja au mwingine na wawekezaji wakubwa.
Na nakubaliana na Ernst Wolff kwamba ikiwa asilimia 91 ya bitcoin hizi ziko mikononi mwa wachache au zinamilikiwa na
wawekezaji wakubwa, basi ni vigumu sana sana kujenga uaminifu.
Jambo la pili, hata hivyo, ni kwamba Bitcoin itaendelea kuwa isiyo na pingamizi au ya kipekee mradi tu msimbo hauwezi kuvunjwa.
Lakini ni suala la muda tu kabla ya nguvu ya kompyuta kuwa ya kutosha kuvunja msimbo.
Na ikiwa ni kweli kwamba hati miliki tayari zimewasilishwa kuhusu jinsi ya kufumbua msimbo wa Bitcoin, basi ni
suala la muda tu kabla mtu hatimaye afanikiwe kuufumbua.
Na kisha hakuna tena umuhimu wa kufikiria kama Bitcoin ni kitu halisi. Kwa sababu basi naweza pia kuizidisha.
Kwa hivyo, kikwazo hiki nilichoahidi kila mtu ni ahadi tupu tu. Hiyo lazima itimizwe kwanza.
Leo, hii ni mfano wa biashara unaotumika sana. Unajikuta umejiingiza kwenye deni kwa fedha za fiat,
ukijua kabisa kwamba fedha hizo zitapoteza thamani.
Kuporomoka kwa thamani ya pesa ndio kipengele cha uamuzi cha urejeshaji, hivyo kununua mali na kujenga utajiri.
Na ndivyo ilivyotokea watu wakanyonywa damu kabisa, kwa sababu inawezekana kuunda pesa kwa
kubofya panya, kwa kumbukumbu rahisi ya hesabu.
Na hii imekuwa hivyo tangu mwaka 1970. Uthibitisho rasmi wa dhahabu uliachwa mwaka 1971, na tangu wakati huo pesa
imetengenezwa bila uthibitisho wowote na bila akiba ya awali.
Hii ina maana kwamba inazalishwa, na baadaye lazima kwanza ichakatwe.
Mnamo mwaka 1970, mfanyakazi wa wastani nchini Ujerumani alikuwa na takriban euro 5,000, zilizobadilishwa.
Sasa tuko karibu na 30,000, au takriban asilimia 475. Hata hivyo, leo unapata tu thelathini ya kiasi hicho cha dhahabu.
Hii inamaanisha kwamba nguvu kazi ilipunguzwa kwa asilimia 90 kutokana na uchapishaji wa pesa, ikihesabiwa kwa dhahabu.
Zana mbili muhimu zaidi za mamlaka duniani ni, kwa upande mmoja, pesa – tunatoka katika jamii inayojumuisha
mamia au hata maelfu ya miaka ambapo msemo "pesa inatawala dunia" umekuwa ukisimama kweli.
Hakuna jinsi ya kuepuka. Pesa imetawala dunia.
Katika wakati wetu, pia kuna njia ya pili ya nguvu, na hiyo ni data.
Kwa hivyo, yeyote aliye na pesa zisizo na kikomo na data zisizo na kikomo katika enzi zetu, kama mtu kama Elon Musk, ana
nguvu kubwa sana kutokana na hilo, anaweza kuamua mengi, kupanda juu ya watu wengine na kusaidia kuamua hatima yao.
Na ndiyo maana ninaunga mkono kurekebisha katiba na kujumuisha kikomo cha mamlaka kuhusiana na pesa na data.
Naam, mimi nina mashaka sana kuhusu mbinu yoyote inayoruhusu serikali yoyote – hata ikiwa ni
wengi ndani ya serikali – kutenda kwa udhalimu.
Na kuondoa pesa zilizopatikana kwa bidii daima ni udhalimu.
Ninachukua kitu kutoka kwa mtu, na kisha nifanye nini nacho?
Basi nitawapa wanasiasa. Au wanasiasa wataipata ili waendeshe vita nayo?
Dhana ya kisoshalisti mbaya zaidi.
Kwa hivyo, nadhani tunapaswa kuachana na wazo kwamba hapa kunapaswa kuwa na mamlaka kuu inayozuia mtu binafsi
katika ubunifu wake na katika kile anachoweza kufanikisha.
Na nadhani hati miliki na leseni ni kitu hatari sana katika enzi zetu, hasa katika sekta ya TEHAMA, kwa sababu vijana
wengi wanaoanzisha kampuni changa leo hukumbana na kizuizi haraka sana kwa sababu wanakiuka hati miliki na leseni hizi.
Ikiwa wana mawazo mazuri, huchukuliwa haraka na makampuni makubwa.
Kwa hiyo, pendekezo langu – ili kutoa pendekezo thabiti – ni kuachana na hati miliki na
leseni katika sekta ya TEHAMA duniani kote.
Sitaki serikali inayojichukulia jukumu la kuamuru unachoweza na usichoweza kufanya.
Hiyo inamaanisha nakubaliana kikamilifu na Markus Krall na kusema kwamba serikali lazima ijiepushe kabisa na kuingilia kati.
Soko lenyewe lazima liamue ni aina gani inayofaa zaidi kwa hili.
Ikiwa vitu vinatakiwa na wengi au na kundi fulani lenye umuhimu, basi taasisi za hisani zinaweza kuanzishwa huko.
Hilo litafanyika kiotomatiki ikiwa ndivyo ilivyopaswa kuwa. Lakini serikali lazima ionyeshe kiasi kikubwa zaidi katika eneo hili.
Na kisha upungufu huu mkubwa pia hautokei.
Tunapaswa tu kuondoa madeni. Lazima yazuiliwe.
Lakini tukitazama hali ya leo, kulingana na Taasisi ya Fedha ya Kimataifa, tuna deni la dunia
linalokadiriwa kufikia asilimia 400 ya Pato la Taifa la Dunia.
Kwa hivyo karibu asilimia 400, kulingana na mwaka tunaotazama. Hata kwa viwango vya riba vya chini, hii haiwezi kulipwa kamwe.
Kwa upande huu, deni si wazo zuri. Tunapaswa kweli kuaga deni.
FED ni benki binafsi inayomilikiwa na benki binafsi, ambayo serikali imewapa ukiritimba wa kisheria wa kuchapisha pesa – bila
fidia – na pia imewahamishia udhibiti wa benki kama ukiritimba.
Hii si kitu zaidi ya mtandao wa kioligarki ambao umefanikiwa kudhoofisha uchumi wa soko kwa
maana ya shirika la serikali lenye ukiritimba.
Kwa mtazamo wa uchumi wa soko, ningesema kwamba kitu kama hiki kinapaswa kuondolewa.
Nchini Marekani, mfano bora ulikuwa Benki ya Silicon Valley, ambayo iliruhusiwa kufilisika ili benki
mwanachama, yaani benki inayomilikiwa na Hifadhi ya Shirikisho, JP Morgan, ichukue benki hiyo.
Baada ya hapo, ilisemwa kwamba huna haja ya kuwa na wasiwasi kuhusu mikopo mibaya iliyopo huko – hati zote za
serikali ambazo thamani yao imepunguzwa, kwa sababu una msaada usio na kikomo kutoka Benki Kuu ya Marekani.
Hiyo inamaanisha kwamba ufisadi wa serikali ndio ninachouona kama ufisadi katika mfumo huu.
Na hii ilifanya iwezekane kutekeleza marekebisho muhimu – na kimsingi Schumpeter alimaanisha kwamba pia tunapaswa kuruhusu
kufilisika mara kwa mara ili kupata dhoruba ya kusafisha.
Hii haikuruhusiwa katika sekta ya fedha kwa sababu daima ilichukuliwa kuwa muhimu kimfumo au kitu
kingine, ilhali katika uchumi halisi – hasa katika biashara ndogo na za kati – daima inaruhusiwa.
Na hilo si sahihi. Uonevu huu, naamini, ni mojawapo ya masuala muhimu yanayohitaji kushughulikiwa.
Na kisha ningependa kuonyesha kwamba hatupaswi kuuabudu sana uchumi wa soko.
Ninapofikiria kuhusu mfumo wa afya na kuutazama kama mtaalamu wa uchumi wa soko, nasema kwangu mwenyewe, lazima niendeshe
kampuni hapa. Lazima nizalishe pesa nyingi kupitia kampuni hiyo.
Lazima niwape wanahisa zangu gawio zuri. Na ninawezaje kufanikisha hilo katika mfumo wa afya?
Njia bora ni kuwafanya watu wawe wagonjwa kwa muda mrefu iwezekanavyo, wakiwaruhusu kupata kipindi kifupi cha kupona
wanapougua, lakini kwa ujumla kuwabakisha kama wateja kwa kuwafanya waendelee kuwa wagonjwa kwa muda mrefu iwezekanavyo.
Naam, nadhani huduma za afya, kwa mfano, ni eneo ambalo uchumi wa soko halina nafasi kabisa.
Na kisha tunahitaji pia, na hili ni hoja ya pili, utawala halisi wa sheria, ambao ningependa kuhoji, angalau kwa sehemu.
Kwa sababu hatuna mfumo wa mahakama huru kabisa.
Ikiwa mahakama inafungwa na maagizo au inaweza kushawishiwa na baadhi ya ushawishi wa serikali, ambayo kwa bahati mbaya sasa
tuna mifano kadhaa, si tu kwa Bwana Ballweg au wengine, bali pia katika kashfa kubwa zaidi, basi tuna hali
hapa ambayo haiwezi kukubalika kabisa na ambayo tuliahidiwa haitatokea chini ya Sheria Msingi.
Na tunapaswa tu kurudi huko.
Hizi ni marekebisho tunayoweza kuyafanya kwa urahisi, na nina hakika kabisa kwamba yatafanywa katika miaka
ijayo, kwa sababu watu wanazidi kukataa hali ya sasa.
Hivyo, katika Silicon Valley, tunashughulika na Saba wa Ajabu.
Hizi ni Alphabet, Amazon, Apple, Meta, Nvidia, Tesla na kampuni nyingine moja, jumla ya saba, na
zinamiliki karibu hati miliki na leseni zote katika fani hii.
Wanafanya kile kinachowafaidi, si kile kinachowafaidi wanadamu wengine.
Na hilo sasa limefikia kiwango hatari sana, kwa sababu wana maarifa katika uwanja wa akili bandia, na
linapokuja suala la akili bandia, ni lazima kusema kwamba kuna baadhi ya ishara za tahadhari kali sana.
Ili kukukumbusha tu, Jeffrey Hinton, msanidi mkuu wa Google, alijiuzulu mwaka jana kwa sababu ilikuwa imekuwa hatari mno.
Hali hiyo inamhusu pia Mo Goddard, ambaye alikuwa mkuu wa masoko katika Google X. Leo, anasafiri kote Uingereza akijaza vyumba
vikubwa vya mikutano kwa hotuba yake kuhusu jinsi ubinadamu umefikia wakati wa Frankenstein katika uwanja wa akili bandia.
Kwa hivyo, ili kukukumbusha tu, Daktari Frankenstein ni mhusika wa kubuniwa, daktari anayeshona pamoja sehemu za mwili za
binadamu na kumuingiza uhai, tu kugundua kwamba binadamu huyu ghafla ni mwenye nguvu zaidi, mwenye akili
zaidi na pia mwenye nia mbaya zaidi kuliko yeye mwenyewe.
Kwa hivyo tuko katika kizingiti hatari sana.
Na tatizo kubwa ninaloona hapa ni kwamba maendeleo ya teknolojia hii yako mikononi mwa watu
wachache sana ambao wanajali tu maslahi yao wenyewe.
Ni hatua gani madhubuti ambazo wajasiriamali wanaweza kuchukua ili kurejesha uchumi kwenye mstari?
Wajasiriamali sasa lazima watambue thamani ya kazi ya kielimu kama ile inayofanywa na AUF1 na kuunga
mkono kwa njia ambayo inaweza kuendelea na kupanuliwa.
Kwa hivyo, katika suala hili, kutojituma huku, mtazamo huu wa "wao watafanya yao na sisi tutafanya yetu", lazima uache.
Sote tuko katika mashua moja hapa, na sisi ni wachache mno kuendelea kuruhusu wale wanaonufaika
bila kuchangia wafanye kazi kwa niaba ya wengine.
Ninaamini kwamba biashara ndogo na za kati zinapaswa kuonyesha kwa kujiamini kwamba kwa kweli ndizo msingi wa jamii na
kuhakikisha kwamba watu wanakununua na kuunga mkono biashara ndogo na za kati badala ya uchumi wa
majukwaa wa leo, ambao unafanya kinyume chake kabisa.
Ambayo inaunda ajira chache zaidi na zaidi na, kwa kweli, haifundishi tena vijana karibu kabisa.
Picha za dunia huru kesho – chini ya kaulimbiu hii nzuri, tunaendelea na utangazaji
wetu wa Mkutano Mbadala wa WEF huko Prague.
Wenye kushoto dhidi ya wenye kulia, juu dhidi ya chini, wahamiaji dhidi ya wenyeji.
Wengi wa watu wamekubali bila kufikiri vikwazo vya kidikteta vya korona.
Ulinganifu ulikuwa muhimu zaidi kuliko fikra huru.
Kwa ujumla, kuna shinikizo kubwa sana la kufuata utamaduni, hasa nchini Ujerumani.
Uchawi wa neno 'mfikiri wa pembeni' unaashiria jinsi roho huru zinavyopaswa kuangamizwa kwa nguvu kali na kwa mtindo.
Idadi ya wanazuoni inaongezeka, lakini idadi ya wanafikra huru inapungua.
Elimu ya watu wazima isiyo ya kawaida haijulikani kabisa kwa umma.
Ni tatizo la kielimu linaloanza shuleni na kumalizika katika jamii yetu yenye shughuli nyingi.
Mzigo mkubwa wa kazi kwa mtu binafsi, msongo wa mawazo, hatari ya kuchoka kisaikolojia, na karibu hakuna mtu anayepata muda au
fursa ya elimu ya ziada, fikra huru, au hata kuwajibika binafsi.
Wakosoaji wanadai kuwa haya yote ni ya makusudi, ili kundi la wanyama laini liweze kudhibitiwa kwa urahisi.
Fanya kazi, tumia, lipa kodi na usilalamike. Lakini je, ndivyo tunavyotaka?
Na maadili na jamii ya kesho yanapaswa au yanaweza kuonekanaje?
Wajibu binafsi ni neno kubwa linalohitajika katika jamii huru, lakini linalofundishwa na kutekelezwa mara chache sana.
Kwamba una hisia tu kwamba unawajibika kwa wengine, kwamba unawajibika kwa furaha na afya yako mwenyewe, na kwamba sote
ni kitu kimoja, na tunapowaumiza wengine, tunajiumiza pia.
Katika miaka minne iliyopita, na kwa kweli kwa miaka mingi kabla ya hapo, nimekuwa nikikosoa tiba hii ya kimwili, tiba hii ya
kawaida inayowatendea watu kama mashine, inayotenganisha mwili, roho na mzimu, inayotafuta na kupata msingi wa afya na ugonjwa
katika vipengele vidogo kabisa vya uwepo wetu wa kimwili.
Na ninaendelea kujiuliza jinsi hii inawezekanavyo, kwamba tiba haijabadilika, wakati tumekuwa tukijua kwa muda mrefu, kwa mfano
kutoka kwa psychonormology na pia utafiti wa psychosomatic, kwamba afya na ugonjwa haziwezi tena kufikiriwa kwa njia nyingine
yoyote isipokuwa kwa kuongeza vigezo visivyo vya kimwili, ambavyo vinaweza hata kuwa na nguvu zaidi linapokuja suala la kile
kinachotuhifadhi wenye afya na kile kinachotufanya wagonjwa.
Nilitegemea uandishi wa habari katika sura yake ya ujinga, kila mara nikisoma vyombo vikuu vya habari, na ilibidi
nitambue kwamba nilidanganywa na yote hayo kwa miaka 50 na nilipotoshwa katika njia potofu ya kufikiri.
Na swali la kwa nini kitu hakibadiliki haiwezi kutatuliwa kwa akili.
Na ni muhimu kwangu kuleta kipengele hiki katika mjadala huu wa jopo. Hii si kuhusu kuelewa.
Sio swali la kutumia akili safi kuelewa kilichotokea.
Mwangaza wa kwanza zaidi ya miaka 300 iliyopita, katika karne ya 18, ulitupa fursa ya kujitenga na
wakuu na makasisi na kujiona sisi wenyewe kama raia.
Tulipewa zawadi ya akili, na kwa hiyo huenda tumesababisha madhara mengi.
Kwa sababu kilichotokea baada ya kutumia akili zetu tu na kupoteza vipengele vyetu vya mantiki, hisia na kiroho ni
kwamba tulielekea kwenye viwanda, teknolojia, ubepari na neoliberalismu, na sasa tumefika kwenye transhumanismu.
Hii ina maana kwamba wanadamu wanazidi kuwa mashine.
Na ninapendekeza kwa nguvu kwamba, hasa kutokana na miaka ya hivi karibuni, tufikirie upya mbinu yetu na
tuzingatie yasiyo na mantiki badala ya yenye mantiki.
Ikiwa utaniniuliza ni aina gani ya taswira niliyonayo, basi lazima nikuambie kwamba naamini
hakuna mtu duniani ambaye hana uwezo maalum.
Na ikiwa naamini hivyo, basi jukumu letu la kijamii lingekuwa kuwasaidia, kuwahamasisha, kuwaunga mkono na kuwa
kocha wao ili waweze kukuza kipaji hiki na kuchangia jamii.
Tukifanikiwa kufanya hivyo, kutakuwa na mwingiliano kati ya watu hawa wenye uwezo wa ajabu.
Ikiwa tutafanikiwa katika hili, basi tutapata kuinuliwa kubwa katika jamii na katika maadili ya kijamii, na shukrani kwa
teknolojia tuliyoiunda katika miaka ya hivi karibuni, hatutakuwa na shida yoyote kabisa katika kukidhi mahitaji ya msingi ya
kimaisha, ikiwa ni pamoja na mahitaji ya kifahari ya mtu binafsi. Lakini basi itakuwa
ushirikiano na, kwa kweli, hali inayofanana na paradiso.
Na picha hii inanipa nguvu, na ndiyo inayoniwezesha kupitia yote, hata ukikutana na chuki kidogo unapokuwa
na mawazo tofauti au unapodai kiwango fulani cha uwazi.
Naam, lazima niongee kuhusu tiba, fani yangu ya utaalamu.
Ningependa kuleta mapinduzi katika tiba hii isiyo na roho.
Huwezi kurekebisha hilo; lazima liweze kutoka chini kwenda juu, unaliboresha.
Zamani, niliposikiliza WHO, ningejisimamisha kwa umakini ndani.
Nilidhani walijua vyema, na ilinichukua muda mrefu kutambua kwamba hii ndiyo kweli kitu cha mwisho tunachohitaji.
Nina utani ambao tulikuwa tukisimuliana kila mara nilipokuwa chuo kikuu: Mpe mwanafunzi wa fizikia
mkusanyiko wa fomula za fizikia na muambie azijifunze kwa moyo.
Kisha anauliza kwa nini? Ikiwa nahitaji, najua iko wapi.
Mpe mwanafunzi wa tiba saraka ya simu ya mji wake wa nyumbani na umwambie aijifunze kichwani. Ataiuliza, ifikapo lini?
Wakati wa janga, walisema, tafadhali piga chanjo. Hawakuuliza kwa nini, bali waliniuliza mara ngapi. Walikuwa
watii sana, wa moja kwa moja na hawakuwahi kuuliza chochote.
Na mimi hufanya utofauti wazi kabisa kati ya wataalamu wa afya na madaktari.
Madaktari wapo wengi mno. Hospitali za chuo kikuu zimejaa madaktari.
Wanasoma kila utafiti na wako na taarifa za hivi karibuni kuhusu dhana potofu za kisasa.
Unapokuwa umekuwa katika biashara kwa muda mrefu kama mimi, unajua kwa hakika kwamba kuna mabadiliko
ya mtazamo yanayodhaniwa kuwa yamewekwa kama jiwe.
Na kisha mtu fulani anakuja na kusema kwamba hiyo si kweli.
Mara tu utakaposhuhudia hili likitokea mara chache, utajua kwamba hakuna kitu kilichowekwa kwa mawe.
Sote tunajua kwamba wanadamu ni watu binafsi – ambayo ina maana ya uwili usiogawanyika.
Na ningeongezea juu ya hilo, ningesema kwamba wanadamu husema indivitrium – tatu isiyogawanyika kati ya mwili, akili na roho.
Na mara nyingi kunaweza kuwa na matatizo ya kisaikolojia yanayojitokeza kimwili.
Iwapo watatibu mwili, wako kabisa wakipiga kelele kwenye mti usio sahihi.
Daktari lazima amuone mtu kwa ujumla wake, si kama jumla ya viungo vyake, bali kama jumla ya mwili wake, akili yake na roho yake.
Ninaamini kuwa hali ya uharibifu wa elimu nchini Ujerumani ni ya makusudi kabisa.
Utunuku wa vyeo bandia vya kitaaluma kwa ajili ya kuingiza usawa wa kijinsia katika chochote.
Unaweza kuongeza maneno maarufu kadri utakavyo.
Ninaamini hatuna ujasiri wa kukiri hili.
Na naona hili kama matokeo ya mwisho ya kuporomoka kwa maadili, ya kupuuzwa kunakoletwa na utajiri katika jamii yetu, ambako
kunasababisha hofu na tamaa ya kushikilia anasa ndogo iliyobaki, kudumisha hisia hii ya uongo ya usalama, na
kujisalimisha kwa kila kitu kinachotolewa kwetu kama tishio.
Hapana, bali ni jukumu la kibinafsi ambapo tunasema kwamba tunakataa kutii amri kutoka kwa Nancy Faeser au
maelekezo kutoka kwa Karl Lauterbach linapokuja suala la chanjo.
Tunakataa kutii agizo la afisa wa polisi la kuvaa barakoa zetu.
Hapana, tunapaswa kujifunza kusema, kama watu wazima, hapana, sitafanya hivyo, na nitabeba matokeo yake.
Kwa maoni yangu, hii pia ndiyo njia tulivu zaidi ya kufanya hivyo.
Kwa sababu ni njia ya kutoa kauli isiyo ya moja kwa moja ya kusema, nakataa kitu, nakataa unyanyasaji huu, na sitainua
ngumi wala chochote kingine ili kukuondoa madarakani sasa hivi.
Kwa miongo kadhaa, wanasiasa na waundaji wa maoni wamejikita tu katika kuharibu kila kitu, kuondoa mipaka yote, kuwachukulia
watu uhuru kutoka kwa jumuiya zote na vikwazo vyote.
Hakuna mtu anayewajibika kwa mtu mwingine tena. Hakuna tena nguzo thabiti, hata jinsia yetu.
Kwa hivyo hakuna chochote kilichorekebishwa tena, hakuna mahali pa kushikilia. Unaweza kuwa chochote au hakuna chochote.
Wengi wanahisi hawana thamani kisha wanatafuta utambulisho mbadala katika ulaji, katika chapa, chapa za mavazi.
'Mimi ni mtumiaji wa Apple' au hata kwenye mitandao ya kijamii, ambapo unaweza kupata makundi mbadala.
Yote ni mbadala, lakini si halisi. Ni utambulisho bandia.
Na watu kama hao pia ni rahisi sana kudanganywa. Wanaathiriwa kwa urahisi sana na propaganda na udanganyifu.
Hawana mizizi. Hawana utulivu, msingi wa maadili, mila na jamii imara.
Biashara ndogo na za kati hufadhili takriban asilimia 80 ya mapato.
Daraja hili la kati liko hatarini sana, na sidhani kama kuna yeyote katika kundi hili anayejua hilo.
Tuna hali ambapo tumepata mafanikio makubwa mno barani Ulaya, jambo ambalo limewafanya
washindani wetu duniani kote kututaka mabaya.
Iwe sasa tunawaita Wamarekani watu wazima au labda vijana, na bado tuko shule ya chekechea,
huenda ikawa hivyo. Tunaweza kujadili tunaposimama.
Hali ni kwamba Ulaya imepata uhuru kupitia mafanikio ya kifedha, kupitia mafanikio ya kiuchumi.
Kumekuwa na harakati za uhuru, hivyo kumekuwa na fursa ambazo si kila mtu anafurahia.
Na hali tuliyonayo katika Ulaya ya Kati ni kwamba kati ya mabingwa 3,500 waliofichika, nusu
yao wako katika nchi zinazozungumza Kijerumani.
Kwa hivyo, bingwa aliyefichika, mmoja wa viongozi katika sekta yake, huwezi kumwacha. Yuko mbele kwa
teknolojia, mbele kwa mauzo – bingwa aliyefichika.
Ni wazi kwamba washindani wetu wa kimataifa hawafurahii hili, kwa sababu wao ni bilioni 8 na labda sisi ni milioni 120.
Hiyo ni tofauti kidogo kwa upande wa utendaji. Ninawezaje kumdhibiti mpinzani huyu?
Ninaweza kuzalisha mfumuko wa bei, ambao kwa kawaida ni 0.1/0.2 zaidi au pungufu, lakini si 10, 20 au 30.
Kwa hivyo, lazima nichapishe pesa nyingi sana katika Benki Kuu ya Taifa, na lazima nizitoe kwa gharama ndogo sana.
Basi naweza kuhakikisha asilimia 100 kwamba nitashughulikia ushindani, kwa sababu mishahara inaongezeka, vifaa
vinaongezeka, na hatuko tena na ushindani duniani kote.
Sisi ni mabingwa wa dunia katika usafirishaji nje, yaani, eneo linalozungumza Kijerumani.
Lakini hiyo haitoshi, lazima pia nibomoe msingi, na msingi ni nishati.
Kisha nitavunja kwa haraka bomba la Nord Stream. Ili kufidia uzalishaji huu wa nishati, ningehitaji
kusakinisha vituo 120 vya nguvu za nyuklia ili kuelewa uhusiano.
Ninazima vituo vya nguvu za nyuklia kwa papo hapo, ninahamia kwenye nishati mbadala, hali
ya giza ya kukosa hamu au chochote utakavyoita.
Na ikiwa hiyo bado haitoshi, basi nitaanzisha kodi ya CO2 isiyo na maana.
Na kama hiyo bado haitoshi, basi nitaharibu morali.
Lakini kwa hatua hizi tano, naweza kuangusha hata uchumi imara zaidi.
Na kile kitakachokuja mwaka 2025, baadhi ya watu watakuwa wakitazama.
Uwezo wa ushindani wa kimataifa umeharibiwa kabisa katika miaka mitatu iliyopita.
Nina wateja ambao walikuwa wamepanga kuwekeza Ulaya hadi dakika ya mwisho, kisha wakasema: "Simama, tunaenda Dubai."
Inawezekanaje kwa nchi kuchagua mara kwa mara wauaji wake ikiwa macho yake yamefunguka kabisa?
Je, inawezekanaje kwa taifa kuchagua tena na tena watu ambao, kama Kansela, Waziri wa Kijani wa Masuala ya Kiuchumi, na
Waziri wa Afya, hawawakamati mara moja mitaani, bila kujichukia?
Unapaswa kujichukia mwenyewe ikiwa unafanya kazi kuelekea kuondolewa kwako mwenyewe kisha ukapongeza hilo, ukaenda kwenye
televisheni na kudai kwamba, hatimaye, tumethibitisha tena katika mkutano wa Chama cha
Kijani kwamba Ujerumani lazima ihudumie dunia.
Hapana, kwa ajili ya Mungu, sikufanya hivyo.
Inapaswa kukaa kimya na kujiendesha kama nchi njema miongoni mwa majirani zake.
Lakini haihitaji kumhudumia mtu yeyote wala kulipa deni lolote. Vivyo hivyo inatumika kwa wengine.
Kujichukia ni ufunguo, na jibu lake, kama ulivyosema, ni kujifunza kujipenda. Mimi huwa na tahadhari kidogo kuhusu hilo,
kwa sababu inaonekana kama kujipenda kupita kiasi, kujihurumia, na kuachana na mashaka ya kujihisi yasiyo ya
kawaida. Hilo ndilo changamoto kubwa, nakubaliana kabisa.
Labda pia tunapaswa kushughulikia utamaduni wa hatia. Hii ni jambo linaloepukwa kila mara, lakini sasa pia
linahusu nchi na hatia na aibu zinazohusiana na kuwa Mjerumani.
Je, nilikuwa na maneno ya moja kwa moja sana?
Ndiyo, ulikuwa na njia isiyo ya moja kwa moja sana uliposema kwamba mtu lazima kweli ashughulikie ukweli kwamba
anapaswa kuona aibu au hata kuwa mkali wa mrengo wa kulia ikiwa atasema, 'Ninajivunia kuwa Mjerumani'.
Ninajivunia ushujaa na ubunifu wa Kijerumani.
Lo, taa za onyo za ukali wa mrengo wa kulia zinawaka katika akili zetu, au labda tuseme katika
urithi wetu wa kitamaduni, katika mababu zetu.
Hivyo ndivyo ilivyo, hapo ndipo upendo wa nafsi au chuki ya nafsi huanza, kwa sababu mimi kila mara nakataa na najiona aibu.
Kwa hiyo ni muhimu sana tukabiliane na hili, lakini ikiwa tutaendelea kufikiria juu ya wakati ule wa zamani na
kujichapa na kuomba msamaha kwa hilo, hatutawahi kutoka humo.
Lazima tujifunze kutoka kwa watoto. Na pia lazima tujifunze kutoka kwa wazee, ambao, wakiwa kitandani mwa
kifo, husema wenyewe, sawa, kwa kweli, kile ambacho sikufanikiwa kufanikisha ni mahusiano.
Nimeweza kushughulikia kila kitu kingine.
Nimenunua Ferrari zangu na sijui ni nini hasa kinachosababisha vurugu zote.
Lakini kile ninachoteseka kweli nacho na ambacho ningefanya tena ni kuwa na uhusiano mzuri.
Na naamini kwamba, ukitumia hili kwa jamii, kazi hii ya mfano wa kuigwa ni jambo ambalo nalichukulia kuwa muhimu sana.
Hilo bado halijafikiwa, si kama kocha, bali kila mtu kwa upande wake, kile anachoweza kuchangia katika jamii bora, kuwa
toleo bora zaidi la nafsi yake na kisha kuwa mfano wa kuigwa.
Ukiona shule za kawaida, hasa Berlin—nimetoka Berlin, ambayo kwa kweli ni shimo la mwisho kabisa, lenye kina
zaidi nchini Ujerumani, jimbo la avant-garde kwa kila upande.
Kwa sababu hakuna mtu nchini Ujerumani anayehitaji kucheka, kwa sababu nyote mko njiani kuwa kama Berlin katika nchi hii.
Na ukitazama shule huko Berlin, utaona kwamba kuna mashimo kwenye paa, kwamba kuna watoto wengi sana darasani kiasi kwamba hata
mwalimu aliyejitolea zaidi akisimama mbele hana nafasi ya kuwadhibiti, kisha madarasa hayo hata hayanaelewi lugha
ya kitaifa inayozungumzwa na mwalimu, na wazazi huwatuma watoto wao huko wakidhani kwamba watashughulikia hali hiyo.
Hapana, ndivyo inavyopaswa kuwa. Tunawavutia watu wanaotaka kuwa watumishi wa umma kwenye shule.
Watu huenda huko, karibu bila mshono, baada ya kumaliza shule wenyewe, kisha huenda katika shule
hizi na wanafurahi hatimaye kuwa watumishi wa umma.
Hiyo ni ya kustaajabisha.
Hivyo basi, mfumo wa shule ni muhtasari mfupi na wa haraka wa mfumo wetu wote wa jimbo.
Na kama hatutaanza kubomoa shule hizi na kujenga upya mfumo wa shule, basi ni bora tusijaribu hata yale mengine.
Kile kinachonichochea, na hii inaweza kusikika kali, ni kifo.
Je, kifo, ninapofikiria tu, ni nini ningependa niweze kujiambia kitandani mwangu cha kifo, au ni nini singependa kujuta?
Na hiyo ni kitu ninachojikumbusha mara nyingi.
Nataka tu kuwa toleo bora zaidi la mimi kila siku, kwa sababu sitaki kamwe kujilaumu kwa
kutokuitumia maisha haya kikamilifu na kutotoa kila niwezalo.
Hakuna sababu ya kutojitoa kikamilifu kila siku.
Watu wengi wanaendelea kuniuliza, unawezaje kufanya yote hayo?
Lakini kwa kweli ni tamaa hii tu ya kuishi maisha ambayo ninashukuru sana – hiyo ndiyo dokezo la
pili: shukrani – ninashukuru sana kwa maisha haya na nataka kuyafurahia kikamilifu.
Na hilo linanipa nguvu kubwa sana; ukomo upande mmoja, na shukrani kwamba ninapata nguvu nyingi sana ili kufanikisha mengi.
Ninaweza kuipitisha hiyo.
Bila shaka mmegundua jambo moja, watazamaji wapendwa: kusubiri Mwokozi ni bure, kwa sababu Mwokozi tayari yuko hapa.
Wewe ni mwokozi wako mwenyewe.
Mada ni utatuzi wa migogoro ya kimataifa wa kesho, na bila shaka tunashughulikia changamoto za kimataifa.
Moja ya sababu kuu za uhamiaji mkubwa wa wakimbizi bila shaka ni vita, iwe ni vita vya kiuchumi au mzozo wa kijeshi.
Ni wazi kwamba wafaidika wa maendeleo haya ni makampuni na makundi ya ushawishi, na mfululizo huu wa migogoro lazima uvunjwe.
Naam, inaonekana kabisa kwamba hali inaendelea kuwa mbaya zaidi na zaidi.
Sasa kwa kweli tuko kwenye ukingo wa Hoteli Kuu.
Ukweli ni kwamba sasa tunaweza kujihusisha moja kwa moja katika vita kali sana.
Majengo ya kiraia yanaporomoshwa kila mahali. Hii kwa kawaida inasababisha wimbi kubwa la wakimbizi duniani kote.
Na serikali za nchi tajiri haziko tayari kabisa wala hazitaki kujibu ipasavyo.
Badala yake, mgogoro mzima wa wakimbizi unageuzwa kuwa biashara.
Naam, kwa mfano, nchini Ujerumani kuna kampuni iitwayo Serco.
Ni konglomerati ya Uingereza inayouza au kutangaza asilimia 30 ya bidhaa zake katika sekta ya ulinzi na
inaendesha zaidi ya vituo 120 vya hifadhi nchini Ujerumani.
Biashara yenye faida kubwa, na ambayo pia inahusika kwa siri na kufungwa kwa nyumba za
wazee, hasa wakati wa janga la virusi vya korona.
Hili ni suala zito sana. Nyumba za kustaafu zilisababishwa kwa makusudi kufilisika kwa msingi wa virusi vya korona.
Na tunaona tu kwamba mradi tu faida hii yote isiyo na kizuizi kutokana na mateso ya watu haitadhibitiwa.
Hii inamaanisha kwamba kile kinachohitajika hasa ni kupunguza ubashiri wa kifedha.
Kinachosababisha dunia kuingia katika masaibu ni, kwa mfano, utawala wa dola.
Ni nini kinachosababisha nchi nyingi kuingia katika masaibu? Ni vikwazo.
Ni ubashiri katika masoko ya kifedha kuhusu kushuka kwa nchi nzima na uchumi wake.
Wanategemea hilo, na vyombo vya habari vilivyonunuliwa vinatumika ipasavyo kuvunja serikali hii.
Na nani hasa anayehusika?
Hapa Ujerumani, ni wataalamu wa mikakati kutoka benki za uwekezaji ambao kimsingi wanawapa wanasiasa hoja za kuzungumzia.
Siasa ni tu uhusiano wa umma na ni suala la jinsi ya kuuza mikakati fulani.
Tunaona kwamba mvutano wa kijamii pia unalipuka katika nchi hizi zote.
Na naweza tu kuwasihi wote wawe watulivu na kufikiria dhana hiyo kwa makini.
Kwa hivyo watu walioko chini sasa watalazimika kujiendeleza kuwa taasisi za mawazo, taasisi za
mawazo kutoka chini kwenda juu, kwa kusema hivyo.
Hii kwa asili inatupa silaha mpya ya uhamiaji. Kwa sababu uhamiaji ni silaha.
Pia hutumika kwa makusudi kuhujumu nchi nyingine, katika kesi hii Ujerumani au Austria.
Kwa sasa tunakabiliwa na hali inayofanana na ile ya kabla ya Vita Kuu ya Kwanza ya Dunia, ambapo migogoro ya ndani inayoonekana
kutokuwa na uhusiano inazuka tena na tena, ingawa imeunganishwa.
Kwa hivyo wakati huo ilikuwa Vita vya Balkan.
Leo, ni vita vya Ukraine na Mashariki ya Kati vinavyojiunga na kuwa pambano moja kubwa ambalo hakuna anayelitaka.
Nadhani kwamba, kwa sababu inatokana kwa sehemu na mizozo, maslahi na pia asili ya binadamu katika hali yake mbaya kabisa,
haitawezekana kuizuia kwa maana ya kuanzisha enzi kamili ya urafiki na amani, bali kwa kuwaweka kimya wale wanaoanzisha vita.
Yaani, kwa kuunda mazingira ya kisiasa ambayo watu wanaosukuma wengine kwenye vita kwa sababu inawafaidi, inahudumia maslahi
yao na wanapata faida kutokana nayo, hawawezi kufanya hivyo.
Hilo ndilo jukumu la siasa. Pia ni jukumu la vyombo vya habari na waandishi wa habari kuunda hali kama hiyo.
Na kuwafahamisha watu wazi kwamba hakuna kinachotokea kwa bahati – hakuna kilichoandaliwa
kwa kina zaidi kuliko vita vinavyoibuka ghafla.
Lakini katika muktadha ambapo vita inapoibuka, kitu kinapotea: sheria.
Tumeshuhudia hili hivi karibuni nchini Syria. Mara tu Syria iliposhuka ghafla, ilishambuliwa na ndege za kivita
za Israeli, huku mashambulizi 250 ya angani yakifanywa.
Hiyo ndiyo hoja muhimu.
Tunaishi katika jamii ya mbwa anakula mbwa. Tunaishi katika jamii yenye ushindani.
Na hatimaye, vita ni kile tunachofanya kazini.
Unapaswa pia kuangalia kutoka chini.
Je, watu kwa kweli wanavyoendelezwa kijamii, kuelimishwa na kufundishwa ili wakubali hili kama jambo la kawaida?
Mtu mmoja atabaki kando tu. Sikubaliani na hilo.
Ninaamini tu kwamba kile kinachofafanua ubinadamu ni kwamba wanadamu ni viumbe wa kijamii, kama tunavyofikiri.
Lakini sisi tunafundishwa kabisa kushindana katika vikundi vidogo. Kisha unajijengea taaluma kwa kupiga wale walioko chini.
Na kutoka kwa watu hawa, unaumba watafuta utandawazi na watu wanaokubali kila kitu.
Nadhani kwamba kwa kile tunachojadili kwenye jopo, tungekuwa tunazungumza na asilimia 90 ya watu huko nje
ambao hawana wazo lolote kuhusu kile tunachokizungumzia.
Wanaamini kwamba agizo kama lile tulilo nalo ni kitu unachokipata, kitu kinachokabidhiwa kwako, kitu unachotakiwa tu kusaini.
Lakini si hivyo kabisa demokrasia inavyofanya kazi.
Demokrasia haimaanishi tu kuwa na sauti, bali pia ina maana ya kuwa na wajibu wa kutoa sauti.
Na naamini tunapaswa kusimama kila mahali na kusema hatutaki hili.
Kwa sababu linapokuja suala la uhamiaji na kurudi tena, jambo moja lazima lisemwe: bila shaka kila
watu wana haki ya utambulisho, hilo ni wazi kabisa.
Lakini wale wanaotujia pia wana haki ya kupata nyumba.
Hawataka kuondoka hapo kabisa.
Wao pia wanabomwa na kufukuzwa. Wanapewa mikataba inayofanya maisha katika utamaduni wao
kuwa haiwezekani. Lazima pia tufahamu hili.
Na kisha tunawaleta pamoja makundi haya mawili. Kisha wanaanza kupigana. Na hatuwaoni wale wanaovuta kamba.
Uhamiaji wa kurudi nyumbani ni lazima kabisa, kwa sababu naamini kwamba ni mataifa pekee ndiyo yanaweza kuokoa dunia
dhidi ya watawala wa kimataifa, na ni uhamiaji wa kurudi nyumbani pekee ndio unaweza kuokoa watu wetu.
Kwa sababu swali langu, ambalo ningependa kumalizia hotuba hii ya kwanza, ni: Kwa nini hakuna anayeuliza kama mawimbi
mapya ya uhamiaji kwenda Saudi Arabia sasa yatasababishwa?
Kwa nini hakuna anayeuliza kama sasa kutakuwa na mawimbi ya uhamiaji kuelekea Azerbaijan?
Kuna nchi 57 za Kiislamu, Saudi Arabia ni tajiri sana. Wanaijenga jiji jipya linaloitwa Neom, wana kambi kubwa ya mahema
ambayo wanahitaji mara moja tu kwa mwaka kwa ajili ya Hajj.
Wangeweza kupokea maelfu na maelfu.
Wao pia wanawajibika kwa kiasi kwa kile kinachotokea sasa nchini Syria kwa sababu wameisaidia kufadhili milisia hizi za jihadi.
Kwa nini Ulaya daima iwe ndiyo inayoteseka?
Hivyo, ubadilishanaji wa idadi ya watu barani Ulaya, silaha hii ya uhamiaji, uundaji wa kiholela wa mataifa yenye makabila
mengi ambapo sisi wenyeji hivi karibuni tutakuwa wachache, lazima uzingatiwe kando na masuala haya ya kijiografia-siasa.
Na hila hii ya ajabu ambayo upande wa kushoto, au tuseme upande bandia wa kushoto, umefanikiwa kuitekeleza, ukiwasilisha harakati
za umati na uhamiaji wa umati kama jambo chanya na lenye huruma.
Na sivyo. Sio kwa sisi wala kwa wahamiaji, ikiwa ni pamoja na wahamiaji wa kiuchumi wanaokuja.
Familia zinaachana; tunafanya uvampiri wa idadi ya watu. Ninaposikia watu wakisema
tunahitaji kuajiri wafanyakazi wenye ujuzi, nafikiri:
Tunawapora nchi ambazo zinahitaji zaidi.
Nchini Msumbiji, asilimia sabini ya madaktari waliopata mafunzo nchini humo wamehamia nje ya nchi.
Watu wanaoishi huko wataenda wapi basi? Watawafuata hadi Ulaya.
Hiyo ni hoja muhimu sana.
Na mamilioni ya wanawake wanaosafisha, kuwatunza wengine au kujiuza hapa nasi pia ni familia zilizogawanyika.
Uhamiaji huu mkubwa ni usio wa kibinadamu kwa kila upande.
Na nakubaliana kabisa na wewe, lazima tukatae unafiki huu wa kimaadili, huu uanadamu bandia, na tuonyeshe kwamba ni
kundi moja tu linalonufaika kutokana na harakati kubwa na uhamasishaji mkubwa wa wanadamu, yaani wale wa kimataifa.
Watu hawafaidiki na hili.
Kwa hivyo, ukitazama korona kwa ujumla wake, kila kitu kinazingatiwa pekee.
Ni sasa tu watu wanajifunza kwamba kuna wafaidika, kwamba ni mfano wa biashara, kwamba
sekta ya dawa imepata mabilioni na mabilioni.
Kwamba madaktari waliojitokeza walinunuliwa na wanasayansi waliofanya tafiti ambazo walipokea
mamilioni ya ufadhili, kama tulivyosikia hapa leo.
Kuna wanasiasa na vyombo vya habari vinavyopata faida kutokana na hili. Kuna ubadilishanaji wa wafanyakazi.
Na kwa kweli tunaona hili katika kila mfumo tata, bila kujali kama ni uhamiaji; pia limekuwa mfano wa biashara ambapo makampuni
makubwa hupata faida na sekta ya fedha ya kimataifa hupata faida.
Hali hiyo inatumika pia kwa uhamisho wa fedha, kwa mfano, kurudi katika nchi za asili, ambazo wakati
mwingine hutozwa ada kubwa na viwango duni vya ubadilishaji.
Na, bila shaka, vita ni mfano bora kabisa wa biashara.
Ukiona upanuzi wa NATO kuelekea mashariki, kila nchi inayopaswa au inayotaka kukubaliwa inapaswa
kubadilisha jeshi lake lote ili liendane na viwango vya NATO.
Hiyo ina maana, bila shaka, kwamba wanahitaji kuzingatia hasa sekta ya silaha ya Marekani. Tayari tumeshakuwa na hilo leo.
Inapaswa kuleta risasi, vifaa, programu na huduma za wingu hadi viwango vya NATO.
Kwa hivyo, kampuni kubwa za teknolojia, Microsoft, Amazon, zimepata mamia ya mabilioni ya dola
kwa huduma za wingu kwa Pentagon, CIA, na NSA.
Wenye nguvu wakubwa wa data wameibuka. Mfano mkubwa wa biashara umeundwa.
Na kinachoonekana kuwa cha kipuuzi kabisa ni kwamba mmoja wa wafaidika wakuu, BlackRock, ambayo ina maslahi makubwa katika
wazalishaji wengi sana wa silaha, ilitangaza hadharani siku chache tu zilizopita na kusema kwamba
ingependa kuona mfuko wa ujenzi upya wa Ukraine.
Hatutaki pesa yoyote kwa hili, walisema kwa ujasiri, lakini tunataka tu kuzisimamia ili
kampuni zao za BlackRock pia zipate faida.
Hivyo basi, huo ni mtindo wa biashara wa kinyongo.
Marekani ina mzigo mkubwa wa deni ambao hauwezi kulipwa kamwe.
Na wakati huo tishio la vita linaongezeka.
Unafanya hivyo mara moja, kama tulivyoona kila mara katika vita vilivyopita: wakati ulimwengu wa kifedha,
wakati hundi zisizo na dhamana au pesa za fiat hazina tena msingi wowote, basi lazima usafishe.
Kisha lazima uondoe kila kitu mezani, uoshe kila kitu, na baada ya vita, uunde mpangilio
mpya wa dunia kuanzia mwanzo, kama Bretton Woods.
Watu wanaamini kwamba Trump atashuka kutoka mbinguni na kila kitu kitakuwa sawa. Hilo halitatokea.
Hiyo ni zaidi kwa maslahi ya wale wanaotaka kutulegeza. Wanataka tuamini kwamba tutaokolewa, kwa sababu basi hatutafanya wenyewe.
Baada ya mauaji Marekani, Trump karibu amepata hadhi ya mtakatifu.
Hivyo ndivyo utunzaji wa kimungu ulivyosababisha mwendo na mpira kupita.
Sio hivyo.
Labda angepaswa kupigwa risasi, labda alikuwa na bahati, sijui. Lakini yeye si kiumbe wa kimungu.
Trump alifanya kampeni kwa kauli mbiu "Fanya Uingereza iwe kubwa tena".
Na hilo linapaswa kuchukuliwa kwa umakini. Lakini pia lazima tuwe wazi kuhusu kile ambacho haimaanishi.
Fanya Marekani iwe kubwa tena haimaanishi kufanya Ujerumani iwe huru. Au kufanya Ulaya iwe kubwa.
Au fanya dunia kuwa mahali bora zaidi, lakini thibitisha maslahi ya Marekani.
Hiyo ni jukumu lake kama rais wa Marekani. Ndiyo kile alichochaguliwa kwa ajili yake.
Hata hivyo, endapo kutakuwa na shaka, itafanya hivyo kwa gharama ya majimbo mengine, kwa gharama ya
maslahi mengine na kwa gharama ya mamlaka huru nyingine.
Hatuwezi kamwe kuamini kwamba nchi inaongozwa tu na kundi la mamlaka au familia moja; badala yake, katika
kila nchi kuna watawala mbalimbali au familia tajiri.
Arend Oetker, aliyekuwa mkuu wa Atlantikbrück mwaka 2005, alisema kwamba Marekani inaongozwa na familia
tajiri 200 na kwamba tungependa kuwa na uhusiano mzuri nao.
Na wale wanaomuunga mkono Donald Trump sasa walihisi kwamba hawakuungwa mkono kweli na wengine hapo awali.
Basi sasa wanapiga kura, wanapenda kumtuma farasi kwenye mbio, lakini ni mbio ile ile.
Kwa hiyo, hakuna chochote kitakachobadilika.
Lakini ukweli kwamba tunasubiri mtu afike na kufanya vizuri zaidi unaonyesha jinsi tulivyofunzwa.
Kwamba katika demokrasia, ambapo raia huchagua, tunasubiri mwokozi ambaye tunaweza kumchagua kila baada ya miaka minne au mitano.
Hilo ndilo jambo la kwanza tunalopaswa kukubali. Hiyo haiwezi kuwa kweli.
Hiyo inamaanisha, hebu tuone kama tuna bahati. Lakini ukimuuliza nani amekuwa akishinikiza mabadiliko ya
utawala nchini Syria kwa sasa, ungeweza kusema ni nani?
Walikuwa wanajeshi wa Kiukreni, waliopewa mafunzo na Waingereza.
Je, sasa hawana haja nchini Ukraine? Sio kwa sasa. Hawana tena uwezo wa kufanya chochote huko.
Lakini nchini Syria, bado wanaweza kuleta mabadiliko. Huko, wako katika kituo kikubwa zaidi cha mafuta duniani.
Na kisha utakuwa na nguvu kidogo ya majadiliano kuhusu kile kinachopaswa kutokea nchini Ukraine baada ya Trump.
Na kwa njia, Waingereza wako mbele sana katika suala hili, jambo linaloonekana pia
kutokana na ukweli kwamba hawaonekani mahali popote.
Wabriteni ni wazuri sana katika hilo.
Naam, lazima niseme, hilo ni la kiumri kweli. Hiyo ni mtindo wa After Eight.
Hazionekani. Hivyo ndivyo zinavyohusika.
Na ndivyo ilivyo, kwa Syria tunawatoa wachezaji wawili kwenye bodi kwa wakati mmoja.
Wanavunja mwezi wa Shiite, Yemen, Lebanon na Syria.
Kuna mashambulizi ya mabomu yanayoendelea pande zote. Hakuna anayezungumzia.
Na wakati huo huo, wakifukuza Warusi kutoka Syria, ambalo ndilo lengo kuu la yote haya, basi wanawatoa Tartus kwenye mchezo.
Bandari muhimu zaidi na pekee ya Mediterania kwa Warusi huko.
Kwa hivyo tunapaswa kujiona kama familia moja ya binadamu na kujiuliza, tunataka kuendelea vipi katika siku zijazo?
Kwa sababu sote tuna haki ya kuwa na makazi.
Na kinachokosa mantiki ni kwamba si kana kwamba hakuna vya kutosha vya kila kitu. Kuna vya kutosha kwa kila mtu.
Kama tungegawa kwa haki, hakungekuwa na uhamiaji mkubwa.
Lakini hiyo ndiyo njama za kisiasa zinazotokea hapa. Hiyo ni Machiavelli katika nyanja zote.
Tunapaswa kukuza hisia za kitaifa kwa dunia inayozungumza Kijerumani. Hiyo haimaanishi kwamba wengine ni wapumbavu.
Lakini sisi tuna haki juu ya ulimwengu unaozungumza Kijerumani, eneo la lugha, eneo la kitamaduni, na tunajivunia hilo.
Tunaweza tu kusema hivyo.
Na hiyo ndiyo kitu cha kwanza tunachoweza kupanga, kwa sababu tunapowashirikisha watu nasi, ni dhahiri kwao.
Tunaweza tena kuwakusanya fahari ya kitaifa kwa yale tunayosimamia na kuleta jukwaani.
Tunasimamia fikra za Kijerumani, utamaduni wa Kijerumani, na uhandisi wa Kijerumani.
Na pia tunasimama kwa biashara ya Kijerumani.
Kwa sababu ikiwa Wajerumani wamejifunza chochote kutoka kwa historia, ni kwamba vita si wazo zuri, na hatushindi.
Sijui ni nani sasa angefikiri kwamba tunaweza kushinda kampeni dhidi ya Urusi.
Kwa hivyo, hadithi kama nilivyoisikia haikukwenda vizuri mara ya mwisho.
Sisingefanya hivyo.
Na nadhani watu wangeogopa sana wakijua jinsi Ofisi ya Ulinzi wa Katiba, huduma za siri na Ofisi ya Polisi ya
Uhalifu ya Shirikisho zilivyotumiwa vibaya na majimbo.
Na hawalindi tena usalama, si tu dhidi ya uhalifu, dhidi ya uhalifu uliopangwa, ambao upo na ni mbaya vya kutosha,
bali dhidi ya raia wake wenyewe, dhidi ya vyombo vya habari.
Huo ndio hila inayofuata: kuokoa demokrasia sasa ili kuifuta baadaye.
Hii inaonekana katika matokeo ya uchaguzi katika majimbo ya mashariki.
Katika Thuringia, ambapo AfD ilikuwa mshindi mkubwa zaidi katika uchaguzi kwa asilimia 32, sasa kuna
muungano wa vyama vinne unaoitwa muungano wa vyama vitatu.
Na mnaunda muungano mwingine na upinzani, yaani, na SED.
CDU inaunga mkono haya yote ili tu kudumisha madaraka kwa nafasi chache za mawaziri.
Taasisi zote zinashindwa, ikiwemo siasa, vyombo vya habari na mahakama, kama tulivyoona na virusi vya korona.
Na hiyo bila shaka ndiyo serikali ya siri ya kina katika hali yake safi kabisa.
Udanganyifu kwamba watu bado wanaweza kwa namna fulani kuchagua serikali halali, ambayo katika kesi nyingi ni
chaguo tu kati ya wagombea wanaofanana, sasa unafikia mwisho.
Lakini tunachoweza pia kutambua ni kwamba tumekuwa tukifundishwa sana na propaganda na elimu kiasi kwamba
tunadhani, kama mtu sahihi angekuja sasa, ningeweka dau juu yao.
Na hilo halitotokea. Hilo lingekuwa kati tena.
Na hoja muhimu ni kusimama na kusema, sitasubiri, nitaanza na kufanya mwenyewe.
Na kinachowasumbua wale wanaoshukiwa kawaida ni kwamba tuna kujiamini sana kiasi kwamba tunajitokeza hapa na
kusema tu, ninyi ni ndege wa kuchekesha, hamna tishio tena.
Inachekesha unachofanya huko.
Mara nyingi huchambua uthabiti wa milki na kama hili linaweza kuwa na uhusiano na njia inayotumika kwa mawasiliano.
Inaonekana ngumu, lakini ni rahisi.
Milki thabiti zaidi ambayo dunia imewahi kuiona ilikuwa ile ya Wamisri wa kale.
Waliwasiliana kwa mawe, ambayo bado unaweza kuyaona leo.
Leo tunashughulika na njia za mawasiliano ambazo ni za kasi zaidi, angalau tangu Marconi. Na leo tuna
ufalme wa kimataifa unaofanya kazi kwa njia ya kidijitali.
Ukikata umeme wa himaya hii ya kimataifa, imekwisha. Haitakuwepo tena.
Hii ina maana kwamba udhibiti juu yetu pia unatoka kupitia vifaa vyetu vya mkononi.
Tunapoweka kando, tunapozima vifaa vyetu vya kidijitali, tunakuwa hawaonekani. Hiyo ndiyo nguvu yetu.
Nguvu iko katika ukweli kwamba hatuiwashi tena, na hivyo hatufikiwi tena.
Tulielezwa kwamba tunapaswa kuwa tayari ili tusikose chochote.
Tunawekwa na habari za hivi punde, kwa kweli tunashughulishwa.
Usawa wa nguvu utabadilika tu nitakapouamua ni aina gani ya vyombo vya habari ninavyoruhusu kichwani mwangu.
Hilo ndilo jambo la kwanza. Sihusii tena.
Tunapopigwa chini, tunapaswa kuzingatia jinsi upande mwingine ulivyoweza kufanya hivyo.
Kama Ken alivyotaja tayari, wamefanikisha hili kupitia vituo hivi vya mawazo, mitandao hii ya siri ya Transatlantic.
Kitu fulani kilikuwa kinatuletea mshtuko kila mara, tuseme.
Tunahitaji kuanza kujenga mtandao sasa.
Lazima tuanzishe vituo vyetu vya mawazo.
Tuna mipango mingi bora sana nchini Ujerumani, lakini yote hayajui kuhusu kila mmoja.
Hakuna haja ya kuvumbua tena gurudumu wakati kijiji kinachojitegemea nishati kimeanzishwa Jühnde.
Na mahali pengine, mtu mwingine pia anataka kufanya hivyo. Kisha unaweza kukusanya utaalam huko, waandishi wa
habari wa kitaalamu wanaoweza kuwasilisha hili kwa watu kwa lugha nzuri sana na rahisi kueleweka.
Tunahitaji wataalamu kwa hilo.
Nina hakika kwamba kuna watu wengi vyuoni, maprofesa wenye ngumi zilizofungwa kwenye mifuko ya makoti yao,
ambao wamejitenga na wangependa kufanya kitu ili kufanya utaalamu wao upatikane kwa umma.
Na tunapaswa kufanya kitu kuhusu hilo. Na nadhani, ndiyo, tunapaswa kupunguza
ubinafsi; kutoa ni baraka zaidi kuliko kupokea.
Inafurahisha sana. Tuliona hili pia wakati wa janga la korona – nguvu ya ndani tuliyoikuza, na furaha tuliyohisi tukisaidiana.
Na nadhani hiyo ni nguvu kweli. Kwa hiyo, tunaweza hata, ndiyo, kufanya Serikali ya Kina kuwa isiyo na maana.
Watu wengi ambao wameamshwa na wameitambua na kuielewa tatizo hawatarudi nyuma.
Ni kama matunda yanayodondoka kutoka kwenye mti wa tufaha. Baadhi hushuka mapema, wengine hushuka baadaye.
Hiyo inamaanisha kila mtu tunayemwamsha ni mtu ambaye matajiri na wenye mamlaka wamepoteza karibu milele.
Umetulazimisha kusimama.
Tuligundua hili wakati wa janga la korona, na paneli hii ya AUF1 pia ni ishara kwamba sisi wenyewe tunatambua jinsi
tulivyo imara, jinsi tulivyounganika, na jinsi tulivyo jiamini.
Pia natumai watazamaji watapata matumaini kwa kuona kwamba kuna watu hapa wanaofanya kazi muda wote, kama kazi yao
kuu, juu ya jinsi tunavyoweza kutoka katika hali hii ngumu.
Na naamini kwamba Corona imesababisha aina fulani ya ukomavu wa kisiasa kwa watu wengi.
Na sasa tumelazimika kuhama na tunapaswa kuhama.
Na mara tu nitakapohama na kuwa mbali kwa muda, hakuna chochote baba yangu au mama yangu wangeweza kunipa ili
nirudi kuishi katika chumba changu kizuri cha zamani cha utotoni, ingawa ndicho wangekipa.
Kwanza, baba yangu amekufa, na mama yangu ana upotovu kidogo.
Hii pia inaweza kutumika kwa nchi: Asante sana kwa ofa hiyo. Lakini nimekomaa na nitashughulikia maisha yangu mwenyewe.
Na yeyote anayekataa hilo hastahili uhuru.
Leo, tuliweza kutazama kidogo siku zijazo kupitia mada hizi mbalimbali na kuona jinsi
ingekuwa ikiwa tungeweza kukuza nguvu inayohitajika.
Ambayo tunataka kuirudisha kwa watu, ambayo ilitwaliwa kutoka kwetu.
Na hiyo ndiyo nguvu inayosukuma. Na tumethibitisha jambo moja zaidi ya yote. Tunaweza kufanikiwa.
Tunahitaji malengo wazi na maono wazi. Na lazima tufanye kazi kuelekea hayo kwa azimio lisiloyumba.
Na tumethibitisha kwamba tunaweza kufanya hivyo, tunafanya hivyo, na tutaendelea kufanya hivyo. Asante.
Kila mtu anaweza kufanya nini sasa?
Sambaza habari, sambaza habari, sambaza habari, na si tu kupitia vyombo vya habari mtandaoni, bali pia makusudi nje ya mtandao.
Kama vile baba yangu, Ivo Sasek, amekuwa akifanya kwa miaka 15 kwa mfano wa Mtandao wa S&G.
Unaweza kuwahamasisha watu na kusema: Pita tu hii kwa watu wawili, na unapopita tena kwa watu wawili, na tena
na tena. Kisha katika hatua 20 utafika mwisho wa dunia.
Hiyo ni shauku kali kuhusu kile unachoweza kuwavutia watu nacho wakati milango ya kidijitali inapofungwa.
Hii inahitaji mitandao ya kimkakati, mitandao iliyopangwa kitaifa.
Sambaza habari, isambaze kadri uwezavyo – kwa njia ya kidijitali, na ikiwa hiyo
itaendelea kuzuiwa, nje ya mtandao, kadri uwezavyo.
Mtu yeyote anaweza kufanya hivyo.
Tuma video hii kwa watu wawili.