Kompreneble, ni havis bone konatajn eventojn kiel la atencoprovo kontraŭ Trump.
Kompreneble, mi detale priskribis tion.
Ĉiuj naĝis nekredeble bone, do kio vere okazis? Kiu aranĝis tion kaj kial?
Ĉu tio estis la profunda ŝtato aŭ ĉu ĝi estis sola farinto?
Se la atenco estus sukcesa, kio okazus poste?
La malferma ceremonio de la Olimpikoj en Parizo estis tute bizara festo, kaj oni havis la senton, ke
dekadenco kaj kaoso estis la solaj aferoj, kiuj tie vere regis.
Sed tio estas nur supraĵa; fakte ĝi estis zorge planita produktado.
Mi staras ĉi tie kun sendependa enketĵurnalisto Gerhard Wisnewski. Mi havas la privilegion intervjui
lin. Multan dankon pro via tempo, sinjoro Wisnewski.
Multan dankon pro via tempo, dankon.
Ni tre interesiĝus aŭdi pli pri tio. Vi jam de pluraj jaroj publikigas vian libron "Kaŝita, kovrita,
forgesita – kio ne aperis en la gazetoj", kaj vi ĵus publikigis alian libron pri la pasinta jaro.
Niaj spektantoj kaj ni mem kompreneble tre interesiĝas aŭdi, ĉu vi povas doni al ni kelkajn elstarajn
momentojn, kelkajn ekvidojn pri tio, kio tie okazos.
Jes, kompreneble, ĉi tiu jarlibro nun estas en sia 18a eldono, kaj ni baldaŭ atingos 20 jarojn!
Kaj, kiel ĉiam, ĝi traktas konatajn kaj nekonatajn aferojn de la pasinta jaro.
Kaj la bone konataj aferoj estas, kompreneble, traktataj tiel, ke la ĉeftendenco ne traktis ilin.
Kaj tial mi vidas la libron kiel necesan korektilon, por rakonti ĉi tiun rakonton alimaniere aŭ por daŭre
rakonti ĝin, aŭ por rakonti aferojn, kiuj ĝis nun ne estis traktitaj en la amaskomunikiloj.
Kaj, kompreneble, ni havis bone konatajn eventojn kiel la atencoprovo kontraŭ Trump.
Kompreneble, mi detale priskribis tion.
Ĉiuj naĝis nekredeble bone, do kio vere okazis? Kiu aranĝis tion kaj kial?
Ĉu tio estis la profunda ŝtato aŭ ĉu ĝi estis sola farinto?
Aŭ kelkaj tre ekstremaj: "Trump mem aranĝis tion por plibonigi siajn elektajn ŝancojn" — kaj mi fakte
povis fari grandan paŝon antaŭen kaj alvenis al konkludo.
Kaj super ĉio, kion mi faris unuafoje: ĉiuj ĉiam rigardis al la pasinteco, analizante la atencon retrospektive, kio
estas tre laŭdinda, kaj mi tute ne volas malgrandigi tion!
Mi jam faris tion, ĝi ankaŭ estas tie.
Vi devas rigardi ĉiun detalon kaj tion, kio vere okazis ĉi tie, sed mi ankaŭ faris ion alian, nome demandi: "Se la
atenco estus sukcesa, kio okazus poste?" Bona demando, jes!
Kio tiam okazus? Kaj tiam ni subite vidas, kiel tuta sistemo kunmetiĝas el individuaj elementoj, kiuj certe
havus certigintajn potencon por la demokratia registaro.
Trump ĉiuokaze estus for, sed ne estus ebleco proponi iun alian el la Respublikana Partio.
La demando estus, aŭ la plej oportuna afero estus, simple suspendi la elekton. Fino de la rakonto!
Tiu virino tie, tiu nekompetenta Kamala Harris, neniam devus esti devinta alfronti balotkampanjon.
Do ĉio estus mirinde sukcesinta se la atenco estus sukcesinta, kaj vi povas vidi, ke evidente estas
pli ol tio. Mi ankoraŭ ne malkaŝos ĉion! Kia honto!
Sed vi povas vidi, kiel ĉi tiu tuta sistemo disvolviĝis, la planita sistemo. Ĉi tio
estas simple deviga temo; ĝi devis esti farita.
Kompreneble, ĉar ĝi estas de tutmonda politika graveco, sed estas ankaŭ multaj aliaj temoj.
Jes, ni ankaŭ havis la morton, la misteran morton de tiu rusa reĝimkritikisto Navalny. Kaj kio okazis tie?
Do, kompreneble, lin murdis Putin, diras la ĉefaj amaskomunikiloj, kompreneble, tio estas evidenta.
Kompreneble. En malliberejo, kion ĉiuj verŝajne iam rimarkis.
Estis klare, ke Putin mem aperus kun buĉista tranĉilo. Tio estas bone konata.
Kaj jes, estis ankaŭ tre interese observi, ĉar la problemo estis, ke Navalny estis okcidenta aliancano.
Lia tuta kontraŭkorupta fondaĵo estas administrata de, ni diru, okcidentaj marionetistoj.
Do, finfine, ĉi tiu kontraŭkorupta fondaĵo estas la sola rusa elemento.
Do Navalny estis okcidenta provoka operacio, tute simple.
Kaj nun ili havis problemon: li estis kondamnita al 19 jaroj da malliberejo. Do, kion ni faru kun ĉi tiu viro nun?
Li ne plu povas gvidi manifestaciojn, oni ne plu povas aresti lin en maniero kiu altiras
publikan atenton, kaj ne plu estas sensaciaj procesoj.
Kiel ni nun uzas ĉi tion por propagando?
Kaj laŭ mia vidpunkto, ili nun faris tre lertan manovron, ĉar ili ekstermis lin de ekstere, sed tiam li denove
leviĝis, la Navalny-miton, en la formo de lia vidvino.
Kio nun subite altiras publikan atenton, pli ol iam ajn antaŭe.
Do preskaŭ je la preciza momento de lia morto, ĉe la Munĥena Konferenco pri Sekureco, tiu militinstiga konferenco, ĝi preskaŭ
alvokis la Okcidenton al armiloj kontraŭ Rusio, kontraŭ Putin!
Do estas kvazaŭ ĝi nun estus ilia privata armeo, NATO aŭ io simila.
En realeco, estas inverse: ĝi estas nur privata posedaĵo de NATO kaj de la okcidentaj potencoj. Instrumento, ilo.
Sed ili sukcesis liberigi la Navalny-miton el malliberejo, transdonante ĝin al lia vidvino.
Kaj la vidvino nun devus daŭrigi kun la propagando. Ekzemple, temoj kiel ĉi tiuj.
Tio signifas, ke kun la aresto de la 19-jarulo, eble ankaŭ ekzistas zorgoj, ke li eble komencos babiladi aŭ malkaŝi sin.
Mi volas diri, tio estas longa tempo. Ĝi elĉerpas vin!
Kaj en la kazo de Eppstein, ni vidis, ke li subite sinmortigis.
Tio ankaŭ povus esti maniero forigi kritikantojn de la reĝimo.
Absolute, tio estas tre ebla. Ni ĉiuj scias, ke homoj povas ŝanĝiĝi en 19 jaroj.
Kaj tiam, kompreneble, li estus havinta sufiĉe da tempo por pripensi, kia marioneto li vere estis, kia ilo oni uzis lin!
Kaj estas bone, ke vi tion mencias; ĝi eble estis antaŭzorga rimedo, kaj ĝi ne estas tiel absurda, kiel ĝi
sonas, ĉar en malliberejo, eĉ en Rusio, oni povas akiri ion ajn: drogojn, armilojn, venenon.
Estas ankaŭ agentoj, aŭ vi povas aĉeti malliberulojn por veneni lin, neniu problemo! Vere neniu problemo.
Kaj kio pli, kiel mi ankaŭ skribis, oni multe skribis pri la malbona traktado en ĉi tiuj malliberejoj kaj
kampoj kaj pri tio, kiel oni tie ĉikanas lin, kaj tiel plu.
Sed ekzistas filmetoj, faritaj mallonge antaŭ lia morto, en kiuj li ŝajnas sufiĉe gaja.
Li ja havis alian aŭdiencon, proceson en tribunalo proksime de ĉi tiu punlaborejo.
Sed li ŝercis kun la prezidanto, jes, ŝercis reciproke, laŭ la linioj de: nu, mi malrapide elĉerpas mian monon,
eble vi povus transdoni al mi iom de via juĝista salajro?
Li diris jes! Kaj ili ambaŭ ridis kaj tiel plu.
Vi fakte povas legi pri tio en iuj fontoj, eĉ en okcidentaj fontoj, kun kiuj kompreneble ne ĉiuj estas konataj,
ke li fakte estis en bona humoro, gaja kaj sen problemoj.
Nu, li devis tion atendi, li mem kreis ĉi tiun estontecon por si. Ne estis mirinde, ke li sidis tie!
Li estis tre provoka, transiris ĉiujn ruĝajn liniojn, pri tio ne estas dubo!
Estis preskaŭ kvazaŭ ĝi estus intenca. Vi vere demandis vin: ĉu tio estas tio, kion li volas?
Mi dirus, ke li estis praktike finita por la tuta propaganda operacio: 19 jaroj en malliberejo, tio estis ĉio.
Kaj, kiel vi jam menciis, la risko, ke li eventuale cedos kaj malkaŝos la sekretojn.
Eble post dek jaroj, post dek kvin jaroj, jes, sed kompreneble vi ne povus uzi ion tian.
Alivorte, oni devis forigi la viron. Tute klare.
Kaj li estis farita heroo, tiel diri. Kaj lia spirito, lia mito kaj ĉio alia vivas plu tra lia vidvino.
Jes, tio estis nekredebla. Imagu nur, li mortis ĝuste en la tago de la Munĥena Sekureca Konferenco, kaj
kelkajn horojn poste lia vidvino aperis ĉe la konferenco por fari paroladon. Pri lia morto.
Tio igas vin scivoli... Mi ne vere konas improvizitajn paroladojn ĉe ĉi tiu Munika Sekureca Konferenco.
Ĉu tio eble estis planita anticipe? Mi volas diri, ĉi tiu apero, ĉio tempigita, aŭ kio? Ekscite!
Do ĉio estas sufiĉe stranga, ĉu ne?
Absolute, jes, do enkonduki ĉi tiun ligon estas tre interesa. Vi pritraktas tion pli detale en la libro, ĉu ne?
Jes, ĝi estas priskribita detale, kune kun multaj aliaj temoj, kompreneble. Ho jes, mi havas kontraŭ-konspiran teorion.
Ho jes, interese, ni volas tion aŭdi!
Io tute nova. Irana prezidanto Raisi kraŝis per helikoptero.
Fakte estas mia specialaĵo esplori atencojn, kaj ĉiuj tuj ekkriis, eĉ en la alternativaj amaskomunikiloj: "Atenco, atenco
fare de Israelo" kaj tiel plu, kaj "vetera armilo" aŭ kio ajn.
Kompreneble sen ajna pruvo, mi tiam tre atente ekzamenis ĉi tiun helikopteran kraŝon, kaj mi havas iomete, eĉ
tre iomete da sperto, ĉar mi kutimis akompani fakulojn en la enketado pri aviadilkraŝoj.
Ĝi antaŭe nomiĝis la Federacia Buroo pri Enketado de Aeraj Akcidentoj aŭ io simila.
Kaj jes, tie estas kelkaj interesaj faktoroj.
Ekzemple, homoj diras: "Kial li tie kraŝis? La vetero estis bona kaj ĉio."
Sed kiam vi ĝin atente rigardas, la procezo estas iom malsama.
Do estis grupo de tri helikopteroj, kun prezidanto Raisi en la meza kaj la antaŭa fluganta super la montoj,
tri-mil-metra montaro, kiam subite la piloto de la antaŭa helikoptero diris: "Ni devas supreniri, antaŭ ni estas nuboj."
Do tio, kion ni vidas kiel belan veteron, ekzemple miksitan, bluan kaj blankan kaj tiel
plu, estas iom alimaniere vidata de pilotoj.
Vi ne devus flugi en nubojn. Tio estas danĝera.
Kaj jes, do li donis la ordon supreniri, kaj ne, la meza helikoptero, pardonu min, mi konfuzis
tion, donis la ordon supreniri kun la Prezidanto.
Tio estis la komandhelikoptero, kompreneble, kaj ĉiuj eniris la aliajn du helikopterojn, sed ne tiun.
Li flugis en la nubojn, kaj tio estas, kompreneble, tre verŝajna kaŭzo de la akcidento, precipe ĉar ni estis
en la montoj, la videbleco estis malbona, kaj krome estas la problemo de perdo de portforto.
Ju pli alte helikoptero supreniras, des malpli ĝi povas porti, kaj mi esploris tion pli detale ol ni nun povas diskuti.
Kaj mi konkludis, ke ĝi klare estis akcidento, veterakcidento.
Ĉar tio, kion ni eĉ ne konsideras vetero, tiuj belaj blankaj nuboj, estas vetero.
Kaj tio ne estas sen danĝero por pilotoj, ĉar ene de nuboj estas nekredebla turbulado.
Kaj tial li ordonis surŝipiĝi. Sed li mem ne sukcesis.
Laŭ mia esplorado, tio estis ĉar ĝi atingis la limojn de sia ŝarĝkapacito.
Kaj la irananoj mem ankaŭ diris ne, ĝi ne estis atenco.
Mi ankaŭ komprenis tion: la raportojn kaj la citaĵojn, kion ili trovis, kaj tragike unu malliberulo eĉ pluvivis
kelkajn horojn kaj ili povis paroli kun li per telefono.
Kaj ili demandis lin, kio okazis kaj tiel plu?
Ankaŭ estis spekulado, ke la helikoptero estis pafita malsupren, sed la viro nur diris, ke li ne sciis, kio okazis.
Li nenion rimarkis; ĝi okazis tre subite.
Tio restas mistero, sed kompreneble ĝi ludas en la manojn de certaj homoj, ĉu ĝi estis koincido aŭ atenco.
Jes, interese, do vi ankaŭ denove ekzamenis tion kaj klarigis ĝin en via libro, ĉu ne? Tre bone!
Do, en ĉi tiu kazo, mi alvenis al kontraŭa konkludo ol la alternativmedia scenejo, kio estas
nekutima, ĉar ni kutime ĉiuj estas sur la sama paĝo.
La fakto, ke tio ne estis atenco, estas io, kio povas okazi, kaj la irananoj ĉiam havis problemojn kun helikopteroj.
Fakte, en la lastaj jardekoj du prezidentoj devis fari krizajn surteriĝojn per helikoptero, du iranaj
prezidentoj, ĉar mi ne scias, kiajn problemojn ili tie havas.
Iranoj havas la samajn problemojn kun helikopteroj kiel germanoj kun aviadiloj.
Jes, ĝuste, kun la tiel nomata Speciala Aeromisia Flugilo. Jes, bonege, dankon.
Jes, nu, kiel vi povas vidi, en ĉiu ĉapitro estas nekredebla kvanto da materialo. Mi
nur mallonge mencios kelkajn pliajn aferojn.
Do Princino Kate subite malaperis pasintjare.
Kaj ĝi ne plu estis vidata, estis tenata sub seruro kaj ŝlosilo kaj for de la publiko per ĉiam novaj
pretekstoj, kaj la demando nun estis: kio okazis?
Kaj tiam ŝi reaperis post kelkaj monatoj kiel fenikso leviĝanta el la cindroj, kvazaŭ nenio okazis, kvankam oni
asertis, ke ŝi havis kanceron kaj submetiĝis al kemoterapio.
Kaj kompreneble mi malkovris amasojn da kontraŭdiroj; nenio el tio estas vera, ĝi ne povas esti vera.
Kaj mi ankaŭ citis kuracistojn kaj profesorojn, kiuj diris, ke ĉi tiu rakonto pri kancero estas tute malvera.
Aŭ, por diri ĝin alimaniere, ĝi ne estas kohera; tio estas pli bona maniero diri ĝin. Ĝi simple ne estas kohera.
Kaj ĝis hodiaŭ ni ankoraŭ ne scias precize, kio estis la kialo de ĉi tiu malapero.
La virino kaŝiĝis por mi dum ĉirkaŭ kvin monatoj, kaj mi simple sekvis ŝin, ĉi tiun ĉasadon de trezoro por la princino.
Tre forta, jes! Sed vi ankoraŭ ne atingis konkludon pri tio, kio precize okazis, ĉu ne?
Kompreneble, ekzistas ankaŭ tute freneza ebleco.
Bedaŭrinde, estas ja tiel, ke la aferoj, kiuj okazas malantaŭ la kulisoj, malantaŭ la oficialaj
versioj, foje estas ekstreme bizaraj. Ekstreme bizaraj.
Kaj tiam mi kuraĝis iomete eniri, kio alia povus okazi?
Kial ili publikigis ĉi tiun rakonton pri kancero? Kial oni kaŝis ĝin?
Kial ŝi subite bezonis absolutan pacon kaj silenton? Izoliĝo de la publiko kaj tiel plu, kaj tio kondukas vin
laŭ tute alia vojo, sed mi ne volas tion malkaŝi nun.
Tre ekscite, ĝi certe vekas la intereson de iu.
Mi volas legi ĝin, kaj mi certe interesiĝas pri via opinio!
Estas alia freneza rakonto, nome la okultaj mesaĝoj ĉe la malferma ceremonio de la Olimpikoj.
Ho jes, ili estis frenezaj. Frenezaj, jes!
Absolute skandala. Se iuj spektantoj ankoraŭ memoras, ĝi estis tute bizara festo, tiu ĉi olimpika malferma
ceremonio en Parizo, kaj oni havis la impreson, ke ĉi tie regis nur dekadenco kaj kaoso.
Sed tio estas nur supraĵa; fakte ĝi estis zorge planita produkto, kaj ĉio estis ĉifrita.
Enigmeca produktaĵo, en kiu la pasinteco kaj la estonteco de la homaro estas malkaŝitaj.
Do oni diris al ni, kien ni iras. Simbole, ĉio estis nur simbola.
Oni preskaŭ povus diri, ke ĝi estis kvazaŭ freneza sonĝo.
Do, kiam vi rigardas ĝin, ĝi estis preskaŭ kiel vere freneza revo, sed ni scias, ke revoj ankaŭ povas havi signifojn kaj ke
revoj funkcias per bildoj, kaj ĉi tiu ankaŭ forte funkciis per bildoj, per bizaraj bildoj, ĝuste kiel en iuj revoj
ĉio ŝajnas bizara kaj tamen havas sencon – kaj ĉi tio ankaŭ havas sencon, estas signifo malantaŭ ĝi.
Kaj la plej ekscita afero estas, kien la vojaĝo nin kondukos poste. Ili ankaŭ tion diris al ni, kaj jes, ĝi estas nekredebla!
Dum mia esplorado, mi estis fascinita de tio, kiel ĉio ekfaladis en lokon. Mi tre rekomendas ĉi tiun ĉapitron.
Tre ekscite! Ni spertis ĝin ĉe la Gottharda tunelo kiam ĝi malfermiĝis.
Estis ankaŭ ceremonioj, kiuj estis tute nekompreneblaj.
Neniu komprenas ĝin, ĝi ne plu havas rilaton al arto, ĝi estas timiga.
Nun vi parolas pri, ni diru, tiuj okultaj mesaĝoj, kiuj tie estas transdonataj.
Ĉu ili estas nur stranguloj, aŭ ĉu ili jam estas mondismanoj?
Ĉu ĉi tio jam estas la programo, kiu nuntempe funkcias tutmonde?
Nu, Parizo ĉiam estis la ĉefurbo de la francmaçonaro.
La Franca Revolucio estis organizita kaj efektivigita de francmasonoj. Robespierre, Danton, Desmoulins – Guillotin estis,
mi kredas, ankaŭ francmasono, la inventinto de la giljotino... do ŝajne homa amasmortigo ĉiam estis ilia
ŝatokupo, mi ne scias, sed tiel ŝajnas al mi, mi tute ne scias.
Ĉi tiu loko estas grava, la ĉefurbo de la francmasonismo, kaj tio, kion ili atingis ĉi tie en Parizo, sed ankaŭ por la tuta
homaro, ĉar ĝi estis la naskiĝo aŭ renaskiĝo de la eŭropa demokratio post antikva
Grekio. Libereco, egaleco, frateco kaj tiel plu.
Kaj la abolicio de monarkioj kaj ilia anstataŭigo per demokratio, kiu estas koruptema kaj venalebla iam ajn.
Ni vidas tion ĉiutage kun niaj parlamentanoj, kiom facile estas aĉeti ilin. Multaj el ili, ne ĉiuj, kompreneble.
Jes, ni nun havas kelkajn sufiĉe maltrankviligajn raportojn. "La Sangaj Sektecoj" – mi ne scias, ĉu vi konas ĝin – nun konsistas
el tri partoj kaj traktas multajn viktimojn de ritua perforto, kiujn oni jam tute ne povas resumi. Tiom da homoj ekaperas.
Tio signifas, ke la tuta terura ludo ŝajnas okazi ie trans la globo.
La Olimpiaj Ludoj ne estas tipe francaj, sed prefere tutmonda evento, kaj tial mi kredas, ke la
komunaj fadenoj iel kuniĝas en unu departemento, ŝajne.
Jes, mi bedaŭras, ke mi ne povas rigardi multajn el viaj kontribuoj pro tempomanko.
Mi trovas ekscitajn rakontojn kiel la trilogion, kiun vi menciis, nekredeble laŭdindaj, tre, tre bonaj, laŭ la maniero kiel
ili ofte estas prezentataj. Bonege, bonege, vere admirindaj!
Jes, ĝi estis multe da laboro. Lois Sasek kaj teamo de pli ol cent kontribuantoj kompilis ĉi tiujn
datumojn, ĉar estis tiom da atestantaj deklaroj.
Sed por mallongigi ĝin tiel, ke ĝi entute povu esti elsendita, vi vere bezonus tagojn kaj tagojn da materialo. Bonege, bonege!
Dankon, ni ĝoje transdonos tion. S-ro Wisnewski, ni havas demandon por vi. Ĉu estis
alia punkto el via libro, kiun vi volis mencii?
Jes, nu, okazis la sinkiĝo de la superjakto apud Sicilio, posedata de tiu brita softvara magnato, kies nomo estis Lynch,
kaj oni devas konscii, ke vera nesto de sekretaj servaj agentoj sinkis kun ĝi, kaj nun la vrako devas esti gardata, ĉar temas
pri la sekurŝrankoj de la jakto kaj pri tio, kio eble estas aŭ ne estas en ili, kaj pri la strangaj koincidoj, kiuj tie okazis.
Fakte, ĝis hodiaŭ ne ekzistas klarigo por tio.
Ĉiuj spertuloj diras, ke estas neeble, ke jaĥto kiel tiu estu renversita de ventblovo kaj poste ankaŭ subakviĝu.
Ĉar vi devas imagi, ke veljaĥto normale, kiam oni ĝin fermas, estas preskaŭ tiel aer-hermetika kiel submarŝipo.
Ĝi povas preskaŭ renversiĝi kaj tamen ne subakviĝi, almenaŭ ne dum longa tempo.
Certe estos iom da akvoenpenetro, sed ke ĝi subakviĝu en dek minutoj...
Aŭ vi verŝajne vidis renversitajn boatojn kuŝantajn sur siaj flankoj, ĉar aero kolektiĝas en la
kareno, agante kiel aerkuseneto, kaj la boato tiam ne povas subakviĝi, almenaŭ ne rapide.
Ĉi tio daŭras iom da tempo, kaj ĉi tiu plumeca sinkiga sento ankaŭ estas ekstreme stranga.
Kaj estas multaj voĉoj, inkluzive de tiuj de fakuloj, kiuj diras, ke ekzistas iu mistera
elemento, kiun ni maltrafas, pri kiu ni ne scias.
Do ne povas esti, ke tio okazis tiel, ne povis esti kaŭzita de simpla ventblovo aŭ
tornedo, kaj mi ankaŭ esploris ĉi tiun numeron.
Ekscite, tre bone. Ankoraŭ multe venos.
Do, denove, ĉi tiu libro estas tre rekomendinda. Ni rigardu ĝin kaj inkluzivu ĝin ankaŭ ĉi tie.
S-ro Wisnewski, se ni kuraĝas fari salteton el la libro, sed ni restos en la jaro 2024.
Sirio, kiel ŝlosilvorto, nun forte ŝokis nin ĉiujn. Tie estis multaj, multaj jaroj da batalado.
Finfine, Assad, kun sia tuta registaro kaj la militistaro, restarigis ordon, aŭ tiel ŝajnis.
Kaj nun, subite, tre motivita armeo de ribelantoj konkeras la tutan landon, la armeo
literale fuĝas, kaj Assad forlasas la landon.
Kio estas via takso pri tio? Ĉu vi jam havas unu?
Estas tre riska, ĉar ĝi ankoraŭ estas freŝa, mi tion komprenas, sed ni nature interesiĝas pri
via impreso, ĉar vi konas la komunajn fadenojn.
Do, se vi rigardas ĝin el birdperspektivo, ĉio ŝajnas esti planita.
Nu, preskaŭ ne ekzistas alia klarigo, ĉar du aferoj interplektiĝas kiel dentaĵoj: la antaŭenmarŝo de tiuj tiel nomataj ribelantoj
kaj la kompleta retiriĝo kaj kapitulaco de la registaraj trupoj.
Por ke ili iel komplementu unu la alian en signifoplena maniero. Kaj la demando estas, kial?
Normale oni nature atendus, ke la ribelantoj ankoraŭ devos batali ekstreme forte. Ke ankoraŭ ekzistus veraj
batallinioj kaj ĉio tia, kaj poste eble iam eskapo aŭ kapitulaco aŭ io simila, sed ĉio iris kiel horloĝo.
Ankaŭ la eskapo de Assad kaj tiel plu. Do li sukcesis tion, sed ĝi certe devis esti ie preparita, tio estas evidenta.
Gaddafi ne sukcesis, kaj ankaŭ Saddam Hussein ne sukcesis. Ili ambaŭ estis murditaj, tute simple.
Kaj kompreneble, sed bedaŭrinde ĝi estas paŝo en la tutmonda strategio de NATO, Usono kontraŭ Rusio.
Ĉi tio nun inkluzivas novan NATO-militan bazon en Rumanio, grandegan bazon, kiu nuntempe estas planata.
Do la ĉirkaŭbarada operacio daŭras je granda skalo, kaj nun ĝi fariĝas vere danĝera, ne ĉar mi tiom amas
Rusion aŭ sinjoron Putin, sed ĉar mi ŝatas ekvilibron.
Ĉar ili faras la mondon pli sekura. Kaj se iam ni finos kun totala usona diktaturo, tiam ĉi
tie ne plu estos amuze. Jam nun ne estas amuze.
Kaj tiam ne plu estos kontroloj de potenco, neniu ekvivalento, kaj tial ni devas subteni,
ke Rusio restu superpotenco – laŭ mia opinio.
Rusio estus mia sekva punkto.
Rusio firme subtenis Sirion dum la lasta krizo, dum la lastaj atakoj, kiam la FSA ktp. invadis Sirion.
Ili tie forte rezistis eksterlandan influon, aŭ, por diri ĝin alimaniere, ili subtenis Assad.
Subteno venis el Irano, el ĉiuj direktoj.
Kiel vi sentas vin pri la fakto, ke ĉi tiu ĝenerala subteno subite malaperis?
Ĝi povus esti signo por Ukrainio, ke la milito en Ukrainio nun okupis tiom da fortoj, rusaj fortoj, kaj ke tio
eble eĉ estis parto de la ukraina strategio, por tiel okupi la rusojn tie, ke ili devas neglekti Sirion.
Tio ankaŭ povus esti kialo por ĉi tiu turniĝo, kiu tamen ne okazis kaose, sed, kiel mi diris, tre glate, rimarkinde glate.
Tio estas vera. Kaj ŝajne, ekde la komenco, ne okazis veraj bataloj en Alepo, Hama, Homs, Damasko aŭ ie ajn aliloke.
Ekde la komenco oni diras, ke estis ordonoj de la siria alta komandantaro ne batali.
Ĝuste tion vi ĵus diris, do estis strange, ke la tuta armeo ŝajnis retiriĝi.
Mi supozas, ke vi ankaŭ restos atentaj pri ĉi tiu tuta rakonto.
Jes, nu, por mia nuna jarlibro estis iomete tro malfrue, mi ne plu povis inkluzivi la Sirian numeron.
Tute kompreneblas. Vi ekskluzive konservis ĝin por ni, por ke ni povu elsendi ĝin vive ĉi tie ĉe Kla.TV. Dankon.
Ne, sed ĝi ja estas grava punkto, kaj mi kredas, ke ankaŭ el tutmonda strategia perspektivo estas grave resti fokusita pri ĝi.
Ni ĝoje restos en kontakto kun vi kaj aprezas vian takson de la tuta situacio. Ni antaŭĝojas aŭdi de vi kun
ajnaj novaj komprenoj, kiujn vi eble havas. Multan dankon!
S-ro Wisnewski, unu lasta demando. Nun, en ĉi tiuj strangaj tempoj, kiujn ni travivas tra la tuta mondo, kaj kun ĉiuj krizoj,
kiujn ni alfrontas – pri kiuj vi skribas en via libro – multaj homoj, kiuj vekiĝis, ankoraŭ fidas je
Telegram, sociaj retoj, reta interkonektado aŭ kanaloj kiel la retaj elsendantoj, kiujn ni konas.
Kio estas via opinio pri interrete sendependa retkonektado je regiona nivelo? Ĉu vi vidas bezonon por tio?
Jes, absolute, ĉar mi opinias, ke la tuta interreta reto estas bonega, kompreneble.
Sed ĝi estas virtuala, kaj vi vidas video-bildojn de homoj, kritikistoj, aliancanoj,
amikoj, sed la homa, rekta nivelo mankas.
Ĉar vi povas el tio ĉerpi multan forton, kiel mi rimarkas ĉi tie ĉe ĉi tiu konferenco.
Kiam vi vidas kaj renkontas ilin ĉiujn, manpremas ilin kaj tiel plu, tio donas al vi forton, vi
sentas vin multe pli konektita, vi ne estas sola.
Kaj, kompreneble, ĝi ankaŭ povas oferti pli da sekureco, precipe regionale kaj lokale, se vi tie havas aliancanojn, kiuj iomete
zorgas unu pri la alia, kio, bedaŭrinde, estas tute necesa.
Tial estas tre grave, kaj ni ne scias, kion alian ili faros kun la interreto, kun cenzuro kaj tiel plu.
Kaj ni ankaŭ vidis, ke ili forigis multajn kanalojn, en YouTube kaj aliloke.
Donald Trump mem estis viktimo de cenzuro kaj devis alfronti ĝin.
Do eĉ la tiama usona prezidanto estis silentigita de Twitter!
Estas bela ironio, kompreneble, ke nun lia amiko, Elon Musk, aĉetis la aferon.
Sed ni ne ĉiuj povas fari tion nun, tial ĝi estas tre, tre grava.
Multan dankon, sinjoro Wisnewski, ankaŭ pro ĉi tiu inspiro por niaj spektantoj, por ni
ĉiuj, pro via takso kaj via senlaca laboro.
Jes, via laboro ankaŭ ne devus esti subtaksita, ĝi estas senlaca. Vere admirinda, bonega, bonega.
Dankon, ni daŭrigu kune.
Jes, ni ja faras.