Jakina, Trumpen aurkako atentatu saiakera bezalako ondo ezagunak ziren gertakariak genituen.
Jakina, horri buruz xehetasun handiz aritu nintzen.
Denek izugarri ondo igeri egin zuten, beraz, zer gertatu zen benetan? Nor antolatu zuen eta zergatik?
Eta hori Estatu Sakona zen ala egile bakarra?
Assasinaketa arrakastatsua izan balitz, zer gertatuko litzateke hurrengoan?
Pariseko Olinpiar hasierako ekitaldia erabat bitxia zen festa bat izan zen, eta dekadentzia eta kaosa ziren
han benetan nagusi ziren gauza bakarrak zirela zirudien.
Baina hori gainazalekoa besterik ez da; egiaz, arretaz planifikatutako ekoizpena izan zen.
Hemen nago kazetari ikertzaile autonomoa den Gerhard Wisnewski-rekin. Bere elkarrizketa egiteko ohorea
dut. Eskerrik asko zure denboragatik, Wisnewski jauna.
Eskerrik asko zure denboragatik, eskerrik asko.
Interes handia genuke zure liburuari buruz entzuteko, urte batzuk lehenago argitaratu zenuena, "Ezkutatuta, estalita, ahaztuta
– egunkarietan agertu ez zena" izenburua zuena, eta orain, joan den urteari buruzko beste liburu bat argitaratu duzula.
Gure ikusleek eta guk geuk naturalki oso interesa dugu bertan gertatuko denaren zenbait
nabarmendu eta irudi emateko gai izango zareten jakiteko.
Bai, noski, urteko argitalpen hau orain 18. edizioan dago, eta laster 20 urte beteko ditugu!
Eta, beti bezala, aurreko urteko ezagunak eta ezezagunak diren gaiekin arduratzen da.
Eta, jakina, ondo ezagutzen diren gauzak modu batean tratatzen dira, nagusien korronteak tratatu ez zituen moduan.
Eta horregatik ikusten dut liburua beharrezko zuzenketa gisa, istorio hau modu desberdinean kontatzeko edo
kontatzen jarraitzeko, edo hedabideek orain arte jorratu ez dituzten gauzak kontatzeko.
Eta, noski, Trumpen aurkako atentatu saiakera bezalako ondo ezagunak ziren ekitaldiak izan genituen.
Jakina, horri buruz xehetasun handiz aritu nintzen.
Denek izugarri ondo igeri egin zuten, beraz, zer gertatu zen benetan? Nor antolatu zuen eta zergatik?
Eta hori Estatu Sakona zen ala egile bakarra?
Edo oso muturreko batzuk: "Trumpek berak antolatu zuen hau bere hauteskunde-aukerak hobetzeko" — eta benetan
aurrerapauso handia eman nuen eta ondorio batera iritsi nintzen.
Eta, batez ere, lehen aldiz egin nuena: denek beti iraganera begiratu zuten, atentatua atzera begiratuta
aztertuz, eta hori guztia oso goraipagarria da, eta nik hori batere gutxietsi nahi ez dut!
Orain hori egin dut, bertan ere badago.
Detaile guztiak eta hemen benetan zer gertatu zen aztertu behar duzu, baina nik beste zerbait ere egin nuen, hain zuzen
ere galdetu nuen: "Assasinazioa arrakastatsua izan balitz, zer gertatuko litzateke hurrengoan?" Galdera ona, bai!
Zer gertatuko zen orduan? Eta orduan bat-batean ikusten dugu nola sistema oso bat osatzen den elementu
indibidualetatik, zeinek zalantzarik gabe gobernu demokratikoari boterea ziurtatuko zioten.
Trump, edonola ere, kenduta egongo zen, baina Alderdi Errepublikanoaren aldetik
beste inor aurkezteko aukerarik ez zegoen.
Galdera izango litzateke, edo errazena litzateke, hauteskundeak soilik bertan behera uztea. Hortxe amaitzen da istorioa!
Han dagoen emakume hark, gaitasunik gabeko Kamala Harris hark, inoiz ez zuen
hauteskunde-kanpaina bati aurre egin behar izan behar.
Beraz, dena bikain aterako litzateke atentatua arrakastatsua izan balitz, eta ikus dezakezu argi dagoela
horretaz harago zerbait gehiago dagoela. Oraindik ez dut dena kontatuko! Zein tamalgarria!
Baina ikus dezakezu nola garatu litzatekeen sistema oso hau, aurreikusitako sistema. Hau besterik
gabe derrigorrezko gaia da; egin beharra zegoen.
Jakina, mundu mailako garrantzi politikoa duelako, baina beste hainbat gai ere badaude.
Bai, guk ere izan genuen heriotza, Errusiako erregimenaren kritikaria zen Navalnyren
heriotza misteriotsua. Eta han zer gertatu zen?
Beraz, noski, Putinek hil zuen, diote hedabide nagusiek, noski, hori guztiz argi dago.
Jakina. Presondegian, denek nolabait ohartu diren bezala.
Argi zegoen Putin bera haragijale-labana batekin agertuko zela. Hori ondo ezaguna da.
Eta bai, oso interesgarria ere izan zen behatzea, arazoa zena Navalny mendebaldeko aliatua izatea baitzen.
Bere korruptzioaren aurkako fundazio osoa, esan dezagun, mendebaldeko hari-mugitzaileek kudeatzen dute.
Beraz, azken batean, korruptzioaren aurkako fundazio hau da Errusiako elementu bakarra.
Beraz, Navalny mendebaldeko provokazio-operazio bat zen, oso erraz esanda.
Eta orain arazo bat zuten: 19 urtez espetxeratu zuten. Beraz, zer egin behar diogu gizon honi orain?
Ezingo du gehiago manifestazioak gidatu, ezingo dute gehiago modu publikoaren arreta erakarriko duen moduan
atxilotu, eta ez dago gehiago epaiketa sensazionalik.
Orain nola erabil dezakegu hau propaganda egiteko?
Eta nire ustez, orain mugimendu oso adimentsu bat egin dute, kanpotik kendu baitzuten, baina gero berriro
altxatu da Navalnyren mitoa, bere alargunaren itxuran.
Orain bat-batean publikoaren arreta erakarri du, inoiz baino gehiago.
Beraz, ia bere heriotzaren une zehatzean, Municheko Segurtasun Konferentzian —gerra sustatzen duen konferentzia
horretan— agertu zen, eta ia Mendebaldea arma hartzera deitu zuen Errusiaren eta Putinen aurka!
Beraz, orain beren armada pribatua balitz bezala da, NATO edo halako zerbait.
Errealitatean alderantziz da: NATOren eta Mendebaldeko potentzien jabetza pribatua besterik ez da. Tresna bat, erremint bat.
Baina Navalnyren mitoa espetxetik askatzea lortu zuten, alargunari pasatuz.
Eta alargunak orain propaganda jarraitu beharko luke. Adibidez, honako gai hauek:
Horrek esan nahi du 19 urtekoaren atxiloketarekin, agian kezka egon daitekeela hasiko
dela ahoan zabaltzen edo bere burua salatzen.
Esan nahi dudana da, hori denbora luzea dela. Neakatzen zaitu!
Eta Eppsteinen kasuan, ikusi genuen bat-batean bere buruaz beste egin zuela.
Hau ere erregimenaren kritikoei kentzeko modu bat izan daiteke.
Noski, oso posible da. Denok dakigu jendea 19 urtean alda daitekeela.
Eta gero, noski, pentsatzeko denbora asko izango zuen zein motatako marioneta izan
zen, zein motatako tresna gisa erabili zuten!
Eta ona da hori aipatzea; agian neurri prebentibo bat izan zen, eta ez da hain absurdoa dirudien
bezainbeste, zeren espetxean, baita Errusian ere, edozer eskuratu dezakezu: droga, arma, pozoia.
Agentek ere badaude, edo presoak erosi ditzakezu pozoitzeko, arazorik gabe! Benetan, arazorik gabe.
Eta, gainera, nik ere idatzi nuen bezala, asko idatzi da espetxe eta kanpaleku hauetan ematen den
tratamendu txarrari buruz eta han nola jazarri eta abar.
Baina bere heriotzaren aurretik, oso gutxira, bideo batzuk daude, non oso alai agertzen den.
Beste entzunaldi bat izan zuen, espetxe-kanpaleku honen ondoan dagoen epaitegi batean egindako epaiketa batean.
Baina lehendakariarekin txantxetan ari zen, bai, elkarri txantxak botaka, honelako zerbait esanez: "Dirua
poliki-poliki amaitzen ari zait; agian zure epaile soldataren zati bat niri transferitu ahal izango zenidake?"
Bai esan zuen! Eta biek barre egin zuten eta halako gauzak.
Benetan iturri batzuetan, baita mendebaldeko iturri batzuetan ere—noski, ez dira denek ezagutzen—irakur dezakezu egiazki
umore onean zegoela, alai zegoela eta arazorik gabe zegoela.
Beno, hori espero behar zuen, berak berarentzat etorkizun hau sortu zuelako. Ez zen harritzekoa han eserita egotea!
Oso provokatzailea izan zen, gorrizko muga guztiak gainditu zituen, zalantzarik gabe!
Ia asmoz egina balitz bezala zen. Benetan galdetzen zenuen: hori al da nahi duena?
Esango nuke propaganda-operazio osoa praktikan amaituta zuela: 19 urteko espetxealdia, eta horixe zen.
Eta zuk jada aipatu zenuen bezala, azkenean apurtu eta sekretuak agerian utziko dituen arriskua.
Agian hamar urte igaro ondoren, hamabost urte igaro ondoren bai, baina noski ezin zenuke halako zerbait erabili.
Beste modu batera esanda, gizona hil egin behar zuten. Oso argi.
Eta, esan genezakeen moduan, heroia bihurtu zuten. Eta bere espiritua, bere mitoa eta
gainerako guztia alargunaren bitartez bizirik dirau.
Bai, sinestezina zen. Imajinatu besterik ez: Municheko Segurtasun Konferentziaren egunean bertan hil zen, eta
ordu gutxira alargunak agertu zen konferentzian hitzaldi bat emateko. Bere heriotzari buruz.
Hori pentsarazten dizu... Ez naiz benetan ezagutzen Munich-eko Segurtasun Konferentzian inprobisatutako hitzaldiak.
Agian hori aurrez planifikatuta zegoen? Hau da, agerraldi hau, dena denboratuta zegoen, ala zer? Zirraragarria!
Beno, dena nahiko bitxia da, ezta?
Noski, bai, beraz, lotura hau ekartzea oso interesgarria da. Liburuan honi xehetasun gehiagorekin heltzen zara, ezta?
Bai, xehetasunez deskribatzen da, beste gai askorekin batera, noski. Ai bai, konspirazioaren aurkako teoria bat daukat.
Ai bai, interesgarria, hori entzun nahi dugu!
Zerbait guztiz berria. Irango presidente Raisi helikoptero batean istripuz erori zen.
Eta egia esan, nire espezialitatea da atentatuak ikertzea, eta denek berehala oihukatu zuten, baita hedabide
alternatiboen esparruan ere: "Atentatua, Israelek egindako atentatua" eta abar, eta "eguraldi-armak" edo bestelako kontuak.
Egiazki, inolako frogarik gabe, helikoptero-istripu honi oso adi begiratu nion, eta eskarmentu apur bat
daukat, izan ere, lehen hegazkin-istripuen ikerketetan adituekin batera ibiltzen nintzelako.
Lehen Federal Bureau of Aircraft Accident Investigation edo antzeko zerbait deitzen zitzaion.
Eta bai, han badaude zenbait faktore interesgarri.
Adibidez, jendeak esaten du: "Ba, zergatik istripua egin zuen han? Eguraldia ona zen eta dena."
Baina adi begiratuta, prozesua pixka bat bestelakoa da.
Beraz, hiru helikopteroen taldea zegoen: Raisi presidentea erdikoan zegoen, eta aurreko helikopteroa mendien gainean hegan
ari zen, hiru mila metroko mendikate baten gainean. Bat-batean, aurreko helikopteroaren pilotuak esan
zuen: "Igo egin behar dugu, hodeiak daude gure aurretik."
Beraz, guk eguraldi atsegina deritzoguna, adibidez nahastuta dagoena, urdina eta
zuria, pilotuek pixka bat bestela ikusten dute.
Ez zenuke hodeietara hegan egin behar. Arriskutsua da.
Eta bai, beraz, igoerako agindua eman zuen, eta ez, erdiko helikopteroak —barkatu, nahastu egin naiz—
eman zuen igoerako agindua, Presidenteari lagunduta.
Hori, noski, komandoko helikopteroa zen, eta denek beste bi helikopteroetan sartu ziren, baina horretan ez.
Hodeien artean hegan egin zuen, eta hori, noski, istripuaren arrazoi oso litekeena da, batez ere
mendietan ginen, ikusgarritasuna txarra zelako, eta gainera altxatzeko gaitasunaren galera dago.
Helikoptero batek zenbat eta altuago igotzen den, orduan eta gutxiago eraman dezake, eta hori orain
eztabaidatu ahal dugun baino xehetasun gehiagorekin aztertu dut.
Eta ondorioztatu nuen argi zegoela istripu bat zela, eguraldi-istripu bat.
Oraindik eguraldi gisa ere ikusten ez duguna, hodei zuri eder horiek, eguraldia dira.
Eta hori ez da pilotuentzat arriskurik gabea, hodeien barruan turbulantzia izugarria dagoelako.
Eta horregatik eman zuen igotzeko agindua. Baina berak bakarrik ez zuen lortu.
Nire ikerketaren arabera, karga-erresistentzia ahalmenaren mugak gainditu zituelako izan zen.
Eta iraniarrek berak ere esan dute ezetz, ez zela atentatu bat.
Hori ere ulertu nuen: txostenak eta aipu-adierazpenak, zer aurkitu zuten, eta, tragikoki, presoetako batek ordu batzuk
bizirik iraun zuen eta telefonoz hitz egiteko aukera izan zuten.
Eta galdetu zioten zer gertatu zen eta abar?
Helikopteroa tiroka eraso egin ziotela ere susmoa zegoen, baina gizonak soilik esan zuen ez zekiela zer gertatu zen.
Ez zuen ezer nabaritu; oso bat-batean gertatu zen.
Hori misterio izaten jarraitzen du, baina, jakina, zenbait pertsonen mesedetan jokatzea
suertatzen da, kasualitatea izan ala atentatu saiakera.
Bai, interesgarria, beraz hori ere berriro aztertu eta zure liburuan azaldu zenuen, ezta? Oso ona!
Beraz, egia esan, alternatiboen hedabideen eszenaren ondorioaren kontrako ondorioa atera dut,
behin, izan ere normalean denok nahiko bat gatoz.
Hau ez zela atentatu saiakera bat gertatu daitekeen zerbait da, eta iraniarrek beti izan dituzte helikopteroekin arazoak.
Egiazki, azken hamarkadetan bi presidente behartu dituzte helikoptero bidez larrialdiko lurreratzeak egitera, bi Iraneko
presidente, han arazoak dituztelako, ez dakit zein motatakoak.
Iraniarrek helikopteroekin alemanek hegazkinekin dituzten berdin arazoak dituzte.
Bai, zehazki, hain deitutako Aire Bereziko Misio Adarrarekin. Bai, bikaina, eskerrik asko.
Bai, ikusten duzunez, kapitulu bakoitzean material kopuru izugarria dago. Laburki beste zenbait gauza aipatuko ditut.
Beraz, Kate printzesa iaz bat-batean desagertu zen.
Eta ez zen gehiago ikusten; giltzapean gorde zuten eta publikoari beti aitzaki berri batzuekin urrun
mantendu zioten, eta orain galdera zen: zer gertatu zen han?
Eta hilabete batzuk igaro ondoren, hautsetatik berpizten den feniksa baten moduan berriro agertu zen, ezer
gertatu ez balitz bezala, nahiz eta minbizia izan zuela eta kimioterapia jasan zuela esaten zen.
Eta, noski, kontraesan ugari aurkitu nituen; ezer ere ez da egia, ezin da egia izan.
Eta nik ere mediku eta irakasleek esandakoa aipatu nuen, haiek esan baitzuten
minbiziari buruzko istorio hau guztiz gezurra dela.
Edo, beste modu batera esateko, ez da koherentea; hori modu hobea da esateko. Sinpleki ez da koherentea.
Eta gaur egunera arte, oraindik ez dakigu zehazki desagertze honen arrazoia zer zen.
Emakumea niregatik bost hilabete inguru ezkutatu zen, eta nik besterik gabe jarraitu
nuen, printzesarentzako bilaketa-joko honetan.
Oso sendoa, bai! Baina oraindik ez duzu zehazki zer gertatu zen erabaki, ezta?
Jakina, oso zoroa den aukera bat ere badago.
Zoritxarrez, egia da atzean gertatzen diren gauzak, bertsio ofizialen atzean,
batzuetan oso bitxiak izaten direla. Oso bitxiak.
Eta gero ausartu nintzen pixka bat barrura sartzera, zer bestela gerta zitekeen?
Zergatik zabaldu zuten minbiziari buruzko istorio hau? Zergatik mantendu zuten isilean?
Zergatik behar zuen bat-batean bake eta isiltasun absolutua? Publikotik isolamendua eta abar, eta horrek guztiz bestelako
bide batera eramaten zaitu, baina orain hori argitu nahi ez dut.
Oso zirraragarria, zalantzarik gabe norbaiten interesa pizten du.
Irakurri nahi dut, eta zalantzarik gabe zure iritzia jakin nahi dut!
Beste istorio zoro bat dago, hain zuzen ere Olinpiar hasierako ekitaldiko mezuen sekretu magikoetan.
Ai bai, bikainak ziren. Harrigarriak, bai!
Erabat eskandaluagarria. Ikusle batzuek oraindik gogoratzen badute, Parisko Olinpiaroko inaugurazio
ekitaldia erabat bitxia izan zen, eta hemen nagusi zen guztia dekadentzia eta kaosa zela zirudien.
Baina hori gainazalekoa besterik ez da; egiaz, arretaz planifikatutako ekoizpena zen, eta dena zifratuta zegoen.
Giza-kondairaaren iragana eta etorkizuna agerian uzten dituen ekoizpen enigmatikoa.
Beraz, esan ziguten nondik goazen. Sinbolikoki, dena sinbolikoki besterik ez.
Ia esan liteke zoroen amets baten antzekoa zela.
Beraz, hori ikusten duzunean, ia amets zoragarri bat zirudien, baina badakigu ametsek esanahiak izan ditzaketela eta irudiekin
lan egiten dutela, eta honek ere irudiekin lan handia egin zuen, irudi bitxiekin; ametsekin gertatzen den bezala, dena
bitxia dirudien arren zentzuzkoa izaten jarraitzen du – eta honek ere zentzua du, atzean esanahi bat baitago.
Eta zirraragarriena da bidaia hurrengoan non eramango gaituen. Hori ere esan ziguten, eta bai, harrigarria da!
Nire ikerketan, dena nola bere tokian jarri zen ikusteak liluratu ninduen. Kapitulu hau oso gomendagarria da.
Oso zirraragarria! Gotthard tunela ireki zenean bertan bizi izan genuen.
Bazen erritu batzuk ere, guztiz ulergaitzak zirenak.
Inork ez du ulertzen, artearekin zerikusirik ez du gehiago, beldurgarria da.
Orain ari zara, esango bagenu, bertan helarazten ari diren mezu okultuez hitz egiten.
Haiek bitxiak besterik ez al dira, edo jada globalistak al dira?
Hau al da jada mundu osoan martxan dagoen programa?
Ba, Paris beti izan da masoneriaren hiriburua.
Frantziako Iraultza masoien eskutik antolatu eta gauzatu zuten. Robespierre, Danton, Desmoulins – Guillotin, uste dut, masoi bat
ere bazen, gillotina asmatu zuena... beraz, gizakien masen hilketa beti izan da, dirudienez, ez dakit,
baina nire ustez haien zaletasun nagusia zen, ez dakit.
Leku hau garrantzitsua da, Masoneriaren hiriburua delako, eta hemen Parisen lortu zutena, baita gizateriarentzat ere, izan ere,
antzinako Greziaren ondoren Europako demokrazia jaio edo berreraiki zelako.
Askatasuna, berdintasuna, anaikidetza eta abar.
Eta monarkien abolizioa eta haien ordez edozein unetan ustel eta saldu daitekeen demokrazia jartzea.
Egunero ikusten dugu gure diputatuekin: zenbaterainoko erraza den haiek erostea. Askok, ez guztiak, noski.
Bai, orain nahiko kezkagarriak diren zenbait txosten ditugu. "Odol Sektak" – ez dakit ezagutzen duzun – orain hiru zatitan
dago eta erritual-indarkeriako biktima ugariei buruzkoa da, eta ezin da gehiago laburbildu. Jende asko ari da aurreratzen.
Horrek esan nahi du joko odoltsu osoa munduaren beste alde batean nonbait gertatzen ari dela dirudiela.
Joko Olinpikoak ez dira tipikoki frantsesak, baizik eta ekitaldi globalak, eta, beraz, uste dut hari komunak
nonbait departamentu bakar batean elkartzen direla, dirudienez.
Bai, damutzen naiz denbora mugak direla-eta zure ekarpen askorik ikusi ezin izateagatik.
Zure aipatutako trilogia bezalako istorio zirraragarriak izugarri goraipagarriak iruditzen zaizkit, oso, oso onak, maiz nola
aurkezten diren ikusita. Bikain, bikain, benetan miresgarriak!
Bai, lan asko izan zen. Lois Sasekek eta ehun bat ekarpen egilez osatutako talde batek datu hauek
bildu zituzten, lekuko-adierazpen asko zeudelako.
Baina emititu ahal izateko laburbildu behar bazenuen, egunez eguneko materiala beharko zenukeen. Bikaina, bikaina!
Eskerrik asko, pozik pasatuko dugu hori aurrera. Wisnewski jauna, galdera bat daukagu zuretzat.
Zure liburutik beste zerbait aipatu nahi zenuen?
Bai, ba, Siziliaren ondoan superyate bat hondoratu zen, britainiar software-magnato baten jabetzakoa—Lynch zen haren
izena—, eta konturatu behar duzu zerbitzu sekretuetako agenteen benetako habi bat harekin batera hondoratu zela. Orain
hondamendia zaindu egin behar da yatearen seifengatik eta haien barruan egon daitezkeen edo ez daitezkeen
gauzagatik, eta bertan gertatutako gertakari bitxiengatik.
Egiaz, gaur egun arte ez dago honi azalpenik.
Aditu guztiek diote halako yate bat haize-oldar batek irauli eta ondoren hondoratzea ezinezkoa dela.
Izan ere, irudikatu behar duzu belaontzi bat normalean, zigilatuta dagoenean, itsas azpiko
ontzi baten antzera ia urarekiko hermetikoa dela.
Praktikoki irauli daiteke, baina ez da murgilduko, behintzat denbora luzean.
Ziur aski uraren sarrera pixka bat egongo da, baina 10 minututan hondoratzea...
Edo agian ikusi dituzu alderantzikatuta dauden ontziak alboan etzanda, airea ontziaren barrunbean pilatzen delako,
aire-kuxin baten moduan jokatzen duelako, eta ontzia une horretan ezin da hondoratu, behintzat ez azkar.
Honek denbora pixka bat behar du, eta sentimendu astun eta hondoratzen honek ere oso bitxia da.
Eta ahots asko daude, adituenak barne, elementu misteriotsu bat falta zaigula eta horretaz ez dakigula diotenak.
Beraz, ezin da horrela gertatu izan; ezin izan zen haize-oldar huts batek edo biribiltsu batek
eraginda izan, eta nik zenbaki hau ere ikertu dut:
Zirraragarria, oso atsegina. Oraindik asko dago etortzeko.
Beraz, berriro ere, liburu hau oso gomendagarria da. Ikus dezagun eta hemen ere sart dezagun.
Wisnewski jauna, liburutik jauzi bat egitera ausartzen bagina, baina 2024an geratuko gara.
Siriak, gako-hitz gisa, orain guztiok oso harritu gaitu. Han urte askotan borroka asko izan dira.
Azken finean, Assadek, bere gobernu osoarekin eta armadarekin, ordena berrezarri zuen, edo hala zirudien.
Eta orain, bat-batean, oso motibatuta dagoen matxinoen armada batek herrialde osoa mendean hartzen ari da, armada literalki
ihes egiten ari da, eta Assad herrialdetik alde egiten ari da.
Zer iritzi duzu honi buruz? Baduzu jada bat?
Oso arriskutsua da, oraindik freskoa delako, konturatzen naiz, baina zure inpresioarekiko naturalki
interesa dugu, zeren eta hari komunak ezagutzen dituzulako.
Beraz, hegazti baten ikuspegitik begiratuta, dena planifikatuta zegoela dirudi.
Bada, beste azalpenik ia ez dago, izan ere, bi gauza daude elkarrekin engranaje moduan lotuta: hain deitutako matxinoen
aurrerapena eta gobernu-tropen erretiratze osoa eta kapitulazioa.
Horrela, nolabait, elkar osatzen dute modu esanguratsuan. Eta galdera da, zergatik?
Normalean, naturalki espero litzateke matxinoek oraindik izugarri gogor borrokan jarraitzea. Oraindik benetako fronte-lerroak eta
dena egongo liratekeela, eta agian noizbait ihes bat edo amore ematea edo antzeko zerbait gertatuko
litzatekeela, baina dena erloju baten moduan joan zen.
Era berean, Assaden ihesaldia eta abar. Beraz, hori lortu zuen, baina nonbait prestatuta egon behar zuen, hori argi dago.
Gaddafi ez zen arrakastatu, eta Saddam Husseinek ere ez zuen lortu. Biak erailduta izan ziren, oso erraz esanda.
Eta, noski, baina zoritxarrez NATOren estrategia globalaren urrats bat da, AEBak Errusiaren aurka.
Orain honek Errumanian NATOren oinarrizko militar berri bat barne hartzen du, une honetan
planifikatzen ari den oinarrizko militar erraldoi bat.
Beraz, inguratzeko operazioa eskala handian jarraitzen du, eta orain benetan arriskutsua bihurtzen ari da, ez
Errusia edo Putin jaunari hainbeste maite ditudalako, baizik eta oreka gustatzen zaidalako.
Mundua seguruagoa egiten dutelako. Eta noizbait AEBetako diktadura total bat izatera iritsiko bagina, hemen ez litzateke
gehiago dibertigarria izango. Oraindik ere ez da dibertigarria.
Eta orduan botereari ez zaio kontrolik egongo, ez dago parekorik, eta horregatik, nire ustez, Errusia
superpotentzia izaten jarraitzeko babestu behar dugu.
Beraz, Errusia izango zen nire hurrengo puntua.
Errusiak Siriari sendo eutsi zion azken krisian, azken erasoetan, FSAk eta antzekoek Siriara inbaditu zutenean.
Han atzerriko eraginari gogor eutsi zioten, edo, bestela esateko, Assad babestu zuten.
Laguntza Irandik etorri zen, norabide guztietatik.
Nola sentitzen zara orokorreko laguntza hau bat-batean desagertu izana?
Ukrainarentzat seinale bat izan daiteke gerra horrek Errusiako indar asko lotu dituela, eta, agian, hori ere Ukrainako
estrategiaren zati bat izan daiteke: errusiarrak han hainbeste lotzea, ezen Siriari arreta kendu behar dioten.
Hori ere bira honen arrazoietako bat izan daiteke, baina hala ere ez zen kaotiko moduan gertatu, baizik
eta, esan dudan bezala, oso leunki, nabarmen leunki.
Hori egia da. Eta dirudienez, hasieratik bertatik ez ziren benetako borrokarik izan Alepon,
Hamán, Homsén, Damaskon edo beste edozein lekutan.
Hasieratik, esaten da Siriako goi-komandamendutik borrokarik ez egiteko aginduak zeudela.
Hori da oraintxe esan duzuna, beraz, bitxia zen armada osoa atzera egiten ari zela ematea.
Uste dut istorio oso honi ere adi egongo zarela.
Bai, ba, nire egungo urteko libururako apur bat berandu izan zen, ezin izan nuen Siriako gaia gehiago sartu.
Erabat ulergarria. Guretzat bakarrik gordeta zenuen hemen Kla.TV-n zuzenean emateko. Eskerrik asko.
Ez, baina egiaz puntu garrantzitsua da, eta uste dut mundu-mailako estrategian ere garrantzitsua dela horri adi egotea.
Pozik jarraituko dugu zurekin harremanetan egoten eta egoera osoari buruzko zure balorazioa eskertzen dugu.
Zure aldetik izan ditzakezun ikuspegi berriekin gurekin harremanetan jartzea espero dugu. Eskerrik asko!
Wisnewski jauna, azken galdera bat. Orain, mundu osoan bizi ditugun garai bitxi hauetan eta aurre egin behar diegun krisi
guztiekin – zure liburuan idazten duzun bezala – esnatuta dauden jende askok oraindik Telegram, sare sozialak,
lineako harreman-sareak edo ezagutzen ditugun lineako emisio-kanalak erabiltzen jarraitzen du.
Zein da zure iritzia eskualde mailako Internetetik independentea den sareketari buruz? Horren beharra ikusten al duzu?
Bai, noski, Interneteko sare osoa bikaina dela uste dudalako.
Baina birtuala da, eta jendea, kritikak, aliatuek eta lagunek bidalitako bideo-irudiak
ikusten dituzu, baina maila giza eta zuzena falta da.
Hori indar handia ematen dizulako, hemen, konferentzia honetan nabaritzen ari naizen bezala.
Denak ikusten eta ezagutzen dituzunean, eskuak ematen eta abar, indarra ematen dizu,
askoz lotuago sentitzen zara, ez zaude bakarrik.
Eta, noski, segurtasun gehiago ere eskaini dezake, batez ere eskualdean eta tokian-tokian, han elkar zaintzen duten
aliatuek badaude, eta hori, zoritxarrez, guztiz beharrezkoa da.
Beraz, oso garrantzitsua da, eta ez dakigu internetarekin, zentsurarekin eta abarrez zer egingo duten.
Eta ikusi dugu ere kanal asko ezabatu dituztela, YouTuben eta beste leku batzuetan.
Donald Trump bera zentsuraren biktima izan zen eta horrekin egin behar izan zuen.
Beraz, AEBetako egungo presidentea ere Twitterrek isildu zuen!
Jakina, ironia polita da orain bere lagunak, Elon Muskek, gauza hori erosi izana.
Baina orain ezin dugu denok hori egin, eta horregatik da oso, oso garrantzitsua.
Eskerrik asko, Wisnewski jauna, gure ikusleentzat, guretzat guztiontzat, zure balorazioagatik eta zure nekaezin lanagatik.
Bai, zure lana ere ez litzateke gutxietsi behar, nekagabea baita. Benetan miresgarria, bikaina, bikaina.
Eskerrik asko, elkarrekin jarrai dezagun.
Bai, egiten dugu.