Իհարկե, մենք ունեցել ենք հայտնի իրադարձություններ, ինչպիսիք են Թրամփի վրա մահափորձը։
Իհարկե, ես դրա մասին մանրամասնորեն խոսեցի։
Բոլորը անհավանական լավ լողացին, ուրեմն ինչ՞ն էր իրականում տեղի ունեցել։ Ով՞ն էր դա կազմակերպել և ինչո՞ւ։
Եվ դա խորքային պետությունն էր՞, թե՞ մեկուսի հանցագործ։
Եթե սպանությունը հաջողված լիներ, ինչ կլիներ հետո?
Փարիզում օլիմպիական բացման արարողությունը ամբողջությամբ տարօրինակ խնջույք էր, և թվում էր, թե
դեկադանսն ու խառնաշփոթը այնտեղ միակ տիրող ուժերն էին։
Բայց դա միայն մակերեսային է; իրականում դա մանրակրկիտ պլանավորված արտադրություն էր։
Ես այստեղ կանգնած եմ ֆրիլանս հետաքննական լրագրող Գերհարդ Վիշնևսկու հետ։ Ինձ համար մեծ պատիվ է հարցազրույց վարել նրա
հետ։ Շատ շնորհակալ եմ ձեր ժամանակի համար, պարոն Վիշնևսկի։
Շատ շնորհակալ եմ ձեր ժամանակի համար, շնորհակալ եմ։
Մեզ շատ կհետաքրքրի իմանալ ձեր այն գրքի մասին, որը մի քանի տարի առաջ հրատարակել եք՝ «Թաքցված, ծածկված, մոռացված
– ինչը թերթերում չի եղել» վերնագրով, և դուք նոր եք հրատարակել մեկ այլ գիրք անցած տարվա մասին։
Մեր դիտողներն ու մենք ինքներս բնականաբար շատ հետաքրքրված ենք իմանալ, թե արդյոք կարող եք մեզ ներկայացնել
մի քանի առանձնահատուկ պահեր, մի քանի ակնարկներ այն մասին, թե ինչ է այնտեղ տեղի ունենալու։
Այո, իհարկե, այս տարեգիրքը այժմ գտնվում է իր 18-րդ հրատարակության մեջ, և շուտով կլրանա 20 տարին։
Եվ, ինչպես միշտ, այն անդրադառնում է նախորդ տարվա ծանոթ և անծանոթ խնդիրներին։
Եվ հայտնի բաները, իհարկե, վերաբերվում են այնպես, ինչպես դրանց չի վերաբերվել հիմնական հոսքը։
Եվ հենց դրա համար եմ ես այս գիրքը համարում անհրաժեշտ ուղղիչ՝ այս պատմությունը այլ կերպ պատմելու, կամ
շարունակելու այն պատմել, կամ ներկայացնելու այն, ինչ մինչ այժմ լրատվամիջոցներում չի անդրադարձել։
Եվ, իհարկե, մենք ունեցել ենք հայտնի իրադարձություններ, ինչպիսիք են Թրամփի վրա մահափորձը։
Իհարկե, ես դրա մասին մանրամասնորեն խոսեցի։
Բոլորը անհավանական լավ լողացին, ուրեմն ինչ՞ն էր իրականում տեղի ունեցել։ Ո՞վ էր դա կազմակերպել և ինչո՞ւ։
Եվ դա խորքային պետությունն էր՞, թե՞ մեկուսի հանցագործ։
Կամ մի քանիսը շատ ծայրահեղ են՝ «Թրամփը ինքն էր սա կազմակերպել՝ իր ընտրական հնարավորությունները բարելավելու համար» — և ես
իսկապես կարողացա մեծ քայլ առաջ կատարել ու եզրակացության հանգել։
Եվ ամենից առաջ, ինչ ես առաջին անգամ արեցի՝ բոլորը միշտ հետ նայում էին անցյալին, վերլուծում էին սպանությունը
հետադարձ հայացքով, ինչը, անշուշտ, շատ գովելի է, և ես ընդհանրապես չեմ ուզում դա նվազագնահատել։
Ես դա արդեն արել եմ, այն նույնպես այնտեղ կա։
Դուք պետք է ուշադիր նայեք յուրաքանչյուր մանրուքին և պարզեք, թե իրականում ինչ է տեղի ունեցել այստեղ, բայց ես
նաև մեկ այլ բան արեցի՝ հարցրի. «Եթե սպանությունը հաջող լիներ, ինչ կլիներ հետո?» Լավ հարց է, այո!
Ի՞նչ կլիներ այդ դեպքում? Եվ ապա մենք հանկարծ տեսնում ենք, թե ինչպես ամբողջ համակարգը միավորվում է
անհատական տարրերից, որոնք անշուշտ ապահովելու էին ժողովրդավարական կառավարության իշխանությունը։
Թրամփը այնուամենայնիվ հեռացվելու էր, բայց Հանրապետական կուսակցությունից այլ որևէ
մեկին առաջադրելու հնարավորություն չէր լինի։
Հարցը կլիներ, կամ ամենահարմարը կլիներ՝ պարզապես հետաձգել ընտրությունները։ Պատմությունն ավարտված է։
Այդ կինը, այդ անպիտան Կամալա Հարիսը, երբեք չէր պետք է ստիպված լիներ անցկացնել նախընտրական արշավ։
Այսպիսով, ամեն ինչ հրաշալի կլիներ, եթե սպանությունը հաջողված լիներ, և, ինչպես տեսնում եք, այստեղ, անշուշտ, ավելի
շատ բան կա։ Ես դեռ ամեն ինչ չեմ բացահայտում։ Ի՜նչ ամոթ։
Բայց դուք կարող եք տեսնել, թե ինչպես ամբողջ այս համակարգը կծավալվեր՝ նախապես պլանավորված համակարգը։ Սա
պարզապես պարտադիր թեմա է՝ այն պետք էր իրականացնել։
Իհարկե, քանի որ դա համաշխարհային քաղաքական նշանակություն ունի, սակայն կան նաև բազմաթիվ այլ խնդիրներ։
Այո, մեզ մոտ նույնպես եղավ մահը՝ ռեժիմի ռուս քննադատ Նավալնիի առեղծվածային մահը։ Իսկ այնտեղ ի՞նչ տեղի ունեցավ։
Այսպիսով, իհարկե, նրան սպանել է Պուտինը, ասում են հիմնական լրատվամիջոցները, իհարկե, դա լիովին պարզ է։
Իհարկե։ Ազատազրկման մեջ, ինչպես, հավանաբար, բոլորն ինչ-որ կերպ նկատել են։
. Պարզ էր, որ Պուտինը ինքն անձամբ կհայտնվի մսագործի դանակով։ Դա լավ հայտնի է։
Եվ այո, դա նույնպես շատ հետաքրքիր էր դիտել, քանի որ խնդիրը նրանում էր, որ Նավալնին Արևմուտքի դաշնակից էր։
Նրա ամբողջ հակակոռուպցիոն հիմնադրամը, ասենք, արևմտյան թելակշռողների կողմից է ղեկավարվում։
Վերջիվերջո, այս հակակոռուպցիոն հիմնադրամը միակ ռուսական տարրն է։
Այսպիսով, Նավալնին արևմտյան պրովոկացիոն օպերացիա էր, շատ պարզ։
Եվ հիմա նրանք խնդիր ունեին. նրան դատապարտել էին 19 տարվա ազատազրկման. Ուրեմն, ի՞նչ անենք այս մարդու հետ հիմա?
Նա այլևս չի կարող ղեկավարել ցույցեր, այլևս չի կարող ձերբակալվել այնպես, որ գրավի հանրային
ուշադրությունը, և այլևս չկան սենսացիոն դատավարություններ։
Ինչպե՞ս կարող ենք սա հիմա օգտագործել քարոզչության համար։
Իմ տեսանկյունից նրանք հիմա շատ խելացի քայլ են կատարել, քանի որ նրան դուրս մղեցին, սակայն հետո նա
կրկին վերածնվեց՝ Նավալնիի առասպելը, նրա այրիի կերպարով։
Որը այժմ հանկարծակիորեն հասարակության ուշադրության կենտրոնում է, ավելի քան երբևէ։
Գերհարդ Վիշնևսկի. Այսպիսով, գրեթե նրա մահվան ճիշտ պահին Մյունխենի անվտանգության համաժողովում, այդ
պատերազմավարական համաժողովում, նա, կարելի է ասել, կոչ արեց Արևմուտքին զենք վերցնել Ռուսաստանի և Պուտինի դեմ։
Այսպիսով, կարծես թե դա այժմ նրանց մասնավոր բանակն է, ՆԱՏՕ-ն կամ նման մի բան։
Իրականում հակառակն է. դա պարզապես ՆԱՏՕ-ի և Արևմտյան ուժերի մասնավոր ունեցվածքն է. մի գործիք, մի միջոց։
Բայց նրանք հաջողեցին ազատել Նավալնիի առասպելը բանտից՝ փոխանցելով այն նրա այրիին։
Եվ այժմ այրի կինը պետք է շարունակի քարոզչությունը։ Օրինակ՝ այսպիսի թեմաներ։
Դա նշանակում է, որ 19-ամյա կալանավորման դեպքում կարող են առաջանալ մտավախություններ, որ նա կարող
է սկսել բարձրաձայնել կամ ինքն իրեն բացահայտել։
Ես նկատի ունեմ, դա շատ երկար ժամանակ է։ Դա քեզ սպառում է։
Եվ Էպշտեյնի դեպքում մենք տեսանք, որ նա հանկարծ ինքնասպանություն գործեց։
Սա կարող է նաև ռեժիմի քննադատներից ազատվելու միջոց լինել։
Անշուշտ, դա շատ հնարավոր է։ Մենք բոլորս գիտենք, որ մարդիկ կարող են փոխվել 19 տարվա ընթացքում։
Եվ հետո, իհարկե, նա բավականաչափ ժամանակ կունենար մտածելու, թե իրականում ինչ տեսակի տիկնիկ
էր, ինչ տեսակի գործիք էին նրան օգտագործում։
Լավ է, որ դու դա նշեցիր, դա, ամենայն հավանականությամբ, նախազգուշական միջոց էր, և դա այնքան էլ անհեթեթ չէ,
որքան հնչում է, որովհետև բանտում, անգամ Ռուսաստանում, կարելի է ձեռք բերել ամեն ինչ՝ թմրանյութեր, զենք, թույն։
Կան նաև գործակալներ, կամ կարող ես բանտարկյալներ գնել, որ նրան թունավորեն, ոչ մի խնդիր! Իրոք, ոչ մի խնդիր։
Ավելին, ինչպես ես նույնպես գրել եմ, այս բանտերում և ճամբարներում վատ վերաբերմունքի,
այնտեղ նրա հալածման և այլնի մասին շատ է գրվել։
Բայց կան տեսանյութեր, որոնք նրա մահից քիչ առաջ են արված, որտեղ նա բավականին ուրախ է երևում։
Նրան իսկապես անցկացրին մեկ այլ լսում՝ դատական նիստ այս պատժաբանական ճամբարի մոտակա դատարանում։
Բայց նա նախագահի հետ կատակ էր անում, այո, փոխադարձ կատակներ էին անում այսպիսի տողերով՝ «Դե, ես աստիճանաբար գումարս
սպառում եմ, գուցե փոխանցե՞ք ձեր դատավորի աշխատավարձից մի մասը»:
Նա ասաց «այո»։ Եվ նրանք երկուսն էլ ծիծաղեցին և այլն։
Դուք կարող եք իրականում կարդալ դրա մասին որոշ աղբյուրներում, անգամ արևմտյան աղբյուրներում, որոնց հետ,
իհարկե, ոչ բոլորն են ծանոթ, որ նա իրականում լավ տրամադրված էր, աշխուժ էր և որևէ խնդիր չուներ։
Լավ, նա պետք է դա սպասեր, ինքն էր իր համար ստեղծել այս ապագան։ Չի զարմանալի, որ նա այնտեղ նստած էր։
Նա շատ պրովոկացիոն էր, անցավ բոլոր կարմիր գծերը, դրա վերաբերյալ հարց չկա։
Դա գրեթե այնպես էր, կարծես դա դիտավորյալ լիներ։ Դու իսկապես զարմանում էիր՝ արդյոք դա՞ է այն, ինչ նա ուզում է։
Ես կասեի, որ նա գործնականում ավարտված էր ամբողջ քարոզչական օպերացիայի համար՝ 19 տարի բանտում, և դրանով ամեն ինչ ավարտվեց։
Եվ ինչպես դու արդեն նշեցիր, գոյություն ունի այն ռիսկը, որ նա վերջիվերջո կհանձնվի և ամեն ինչ կբացահայտի։
Միգուցե տասը տարի անց, տասնհինգ տարի անց, այո, բայց, իհարկե, դու չէիր կարող նման բան օգտագործել։
Մյուս խոսքով, տղամարդուն պետք էր ոչնչացնել։ Շատ հստակ։
Եվ, կարելի է ասել, նրան հերոս դարձրին։ Իսկ նրա այրիի միջոցով նրա ոգին, նրա առասպելը և ամեն ինչ շարունակում են ապրել։
Այո, դա անհավանական էր։ Պարզապես պատկերացրեք՝ նա մահացավ հենց Մյունխենի անվտանգության համաժողովի օրը, և մի
քանի ժամ անց նրա այրի կինը հայտնվեց համաժողովում՝ ելույթ ունենալու համար։ Նրա մահվան մասին։
Դա ստիպում է մտածել… Ես իրականում շատ ծանոթ չեմ Մյունխենի այս անվտանգության համաժողովում անսպասելի ելույթներին։
Դա, գուցե, նախապես պլանավորված էր՞ Ես նկատի ունեմ՝ այս հայտնվելը, ամեն ինչ ժամանակավոր՞, թե ինչ՞ Հուզիչ է!
Լավ, սա բոլորը բավական տարօրինակ է, չէ՞?
Անշուշտ, այո, այս կապը բերելը շատ հետաքրքիր է։ Դուք այս մասին ավելի մանրամասն եք անդրադառնում գրքում, չէ՞։
Այո, դա մանրամասն նկարագրված է, իհարկե, բազմաթիվ այլ թեմաների հետ միասին։ Օ, այո, ես ունեմ հակակոնսպիրոլոգիական տեսություն։
Օ, այո, հետաքրքիր է, մենք ուզում ենք դա լսել!
Ամբողջովին նոր բան։ Իրանի նախագահ Ռայսին ուղղաթիռով վթարվել է։
Իրականում սպանությունների քննությունը իմ մասնագիտությունն է, և բոլորը անմիջապես գոռացին, անգամ այլընտրանքային մեդիայի
շրջանակներում՝ «Սպանություն, սպանություն Իսրայելի կողմից» և այլն, ինչպես նաև «օդերևութային զենքեր» կամ ցանկացած այլ տարբերակ։
Անշուշտ, առանց որևէ ապացույցի, ես շատ մանրակրկիտ ուսումնասիրեցի այս ուղղաթիռի վթարը, և ունեմ մի փոքր, շատ փոքր
փորձ, քանի որ նախկինում ուղեկցում էի փորձագետներին ինքնաթիռների վթարների հետաքննության ժամանակ։
Այն նախկինում կոչվում էր Օդային Ապահովության Դեպքերի Հետաքննության Դաշնային Բյուրո կամ նման մի
բան։ Եվ այո, այնտեղ կան մի քանի հետաքրքիր գործոններ։
Օրինակ, մարդիկ ասում են. «Լավ, ինչո՞ւ նա այնտեղ վթարվեց։ Եղանակը հիանալի էր և ամեն ինչ կարգին էր։»
Բայց երբ ուշադիր նայեք, գործընթացը մի փոքր այլ է։
Այսպիսով, երեք ուղղաթիռներից բաղկացած մի խումբ կար, նախագահ Ռայսին գտնվում էր միջին ուղղաթիռում, իսկ առաջինը թռչում էր
լեռների՝ երեք հազար մետր բարձրության լեռնաշղթայի վրայով, երբ հանկարծ առաջին ուղղաթիռի
օդաչուն ասաց. «Պետք է բարձրանանք, առջևում ամպեր են»:
Այսպիսով, այն, ինչ մենք համարում ենք լավ եղանակ՝ օրինակ՝ խառը, կապույտ և սպիտակ, օդաչուների համար մի փոքր այլ կերպ է ընկալվում։
Դուք չպետք է թռչեք ամպերի մեջ։ Դա վտանգավոր է։
Այո, ուստի նա հրամայեց բարձրանալ, և ոչ, միջին ուղղաթիռը, ներեցեք, ես դրանք խառնել էի, հրամայեց բարձրանալ նախագահի հետ։
Դա, իհարկե, հրամանատարական ուղղաթիռն էր, և բոլորը նստեցին մյուս երկու ուղղաթիռներին, բայց ոչ այդ մեկին։
Նա թռավ ամպերի մեջ, և դա, իհարկե, շատ հավանական պատճառ է դժբախտության համար, հատկապես որ մենք լեռներում էինք,
տեսանելիությունը վատ էր, և կա նաև բարձրացման ուժի կորուստի խնդիր։
Որքան բարձր բարձրանում է ուղղաթիռը, այնքան քիչ կարող է տեղափոխել, և ես այս հարցը ավելի
մանրամասնորեն եմ ուսումնասիրել, քան հիմա կարող ենք քննարկել։
Եվ հետո ես եկա այն եզրակացության, որ դա ակնհայտորեն պատահար էր, եղանակային պատահար։
Քանի որ այն, ինչ մենք դեռ անգամ եղանակ չենք համարում՝ այդ գեղեցիկ սպիտակ ամպերը, հենց եղանակն է։
Եվ դա օդաչուների համար վտանգավոր է, քանի որ ամպերի ներսում կա անհավանական թրթռում։
Եվ հենց դրա համար նա հրամայեց նավ բարձրանալ։ Միայն ինքը չկարողացավ դա անել։
Իմ հետազոտության համաձայն, դա պայմանավորված էր նրանով, որ այն գտնվում էր իր բեռնունակության սահմանում։
Իսկ իրանցիներն ինքներս էլ ասել են՝ ոչ, դա սպանություն չէր։
Ես էլ դա հասկացա՝ զեկույցներն ու մեջբերումները այն մասին, թե ինչ են նրանք գտել, և, ողբերգականորեն, մի բանտարկյալ անգամ մի
քանի ժամ գոյատևեց, և նրանց հաջողվեց նրա հետ հեռախոսով խոսել։
Եվ նրանք նրան հարցրին՝ ի՞նչ պատահեց և այլն։
Կային նաև ենթադրություններ, որ ուղղաթիռը խփվել է, սակայն տղամարդը պարզապես ասաց, որ չի գիտակցում, թե ինչ է տեղի ունեցել։
Նա ոչինչ չնկատեց; դա տեղի ունեցավ շատ հանկարծակի։
Դա մնում է գաղտնիք, սակայն, իհարկե, դա որոշ մարդկանց ձեռքում է խաղում՝ լինի դա պատահականություն, թե սպանություն։
Այո, հետաքրքիր է, ուրեմն դու դա կրկին ուսումնասիրեցիր և բացատրեցիր քո գրքում, ճիշտ չէ՞? Շատ լավ!
Այսպիսով, այս անգամ ես գործնականում հանգել եմ հակառակ եզրակացության, քան այլընտրանքային մեդիա դաշտը,
քանի որ սովորաբար մենք բոլորս գրեթե նույն կարծիքին ենք։
Այն փաստը, որ սա սպանության փորձ չէր, կարող է պատահել, և իրանցիները միշտ խնդիրներ են ունեցել ուղղաթիռների հետ։
Իրականում վերջին տասնամյակներում երկու նախագահներ ստիպված են եղել ուղղաթիռով արտակարգ վայրէջք կատարել՝ երկու
իրանցի նախագահներ, այնտեղ եղած ցանկացած խնդիրների պատճառով։
Իրանացիները հելիկոպտերների հետ նույն խնդիրներն ունեն, ինչ գերմանացիները ինքնաթիռների հետ։
Այո, ճիշտն է՝ այսպես կոչված «Հատուկ օդային առաքելության թև»-ով։ Այո, հիանալի է, շնորհակալություն։
Այո, ինչպես տեսնում եք, յուրաքանչյուր գլխում անհավանական քանակությամբ նյութ կա։ Ես միայն կարճ կհիշատակեմ ևս մի քանի բան։
Այսպիսով, արքայադուստր Քեյթը անցյալ տարի հանկարծակի անհետացավ։
Եվ այն այլևս չէր երևում, այն պահվում էր կողպեքով ու բանալով և հանրությանը հեռու պահվում էր մշտապես նորանոր
պատրվակներով, և այժմ հարցը հետևյալն էր՝ ի՞նչ էր տեղի ունեցել։
Եվ մի քանի ամիս անց նա կրկին հայտնվեց, ինչպես փյունիկը մոխրից վերածնվող, կարծես ոչինչ էլ չէր եղել, չնայած
պնդվում էր, որ նա քաղցկեղ է ունեցել և քիմիաթերապիա է անցել։
Եվ, իհարկե, ես հայտնաբերեցի բազմաթիվ հակասություններ; դրանցից ոչ մեկը ճշմարտ չէ, դա չի կարող ճիշտ լինել։
Ես նաև մեջբերել եմ բժիշկների և պրոֆեսորների խոսքերը, որոնք ասել են, որ այս քաղցկեղի պատմությունը ամբողջությամբ կեղծ է։
Կամ, այլ կերպ ասած, դա անհամապատասխան է; սա ավելի ճիշտ ձևակերպում է։ Դա պարզապես անհամապատասխան է։
Եվ մինչև այսօր մենք դեռևս չգիտենք, թե ինչն էր այս անհետացման իրական պատճառը։
Կինը իմ համար մոտավորապես հինգ ամիս թաքնվեց, և ես պարզապես հետևեցի նրան՝ այս արքայադստեր գանձերի որսին։
Շատ ուժեղ է, այո՛։ Բայց դուք դեռևս եզրակացության չեք եկել, թե իրականում ինչ է տեղի ունեցել, չէ՞։
Իհարկե, կա նաև լրիվ խելագար հնարավորություն։
Ցավոք, իսկապես այդպես է, որ վարագույրի հետևում, պաշտոնական տարբերակներից դուրս տեղի ունեցող իրադարձությունները
երբեմն չափազանց տարօրինակ են։ Չափազանց տարօրինակ։
Եվ հետո ես համարձակվեցի մի փոքր ներս մտնել, ի՞նչ այլ բան կարող էր պատահել։
Ինչու՞ հրապարակեցին այս քաղցկեղի պատմությունը։ Ինչու՞ այն գաղտնի պահեցին։
Ինչու՞ նա հանկարծակի անհրաժեշտություն զգաց ամբողջական խաղաղության և լռության։ Հանրությունից մեկուսացում և այլն, և դա քեզ
լրիվ այլ ուղի է տանում, բայց հիմա չեմ ուզում դա բացահայտել։
Շատ հուզիչ է, անշուշտ գրգռում է հետաքրքրությունը։
Ես ուզում եմ դա կարդալ, և ես անշուշտ հետաքրքրված եմ քո կարծիքով։
Կա մեկ այլ խելագար պատմություն՝ օլիմպիական բացման արարողության օկուլտային հաղորդագրությունները։
Օ, այո, նրանք խելագար էին։ Խելագար, այո՛։
Ամբողջովին անհեթեթ է։ Եթե որոշ դիտողներ դեռ հիշում են, Պարիզում օլիմպիական բացման արարողությունը ամբողջովին տարօրինակ խնջույք
էր, և թվում էր, թե այստեղ գերիշխում են դեկադանսն ու խառնաշփոթը։
Բայց դա միայն մակերեսային է; իրականում դա մանրակրկիտ պլանավորված արտադրություն էր, և ամեն ինչ գաղտնագրված էր։
Գաղտնիքներով լի մի ստեղծագործություն, որտեղ մարդկության անցյալն ու ապագան բացահայտվում են։
Այսպիսով մեզ ասացին, թե ուր ենք գնում։ Սիմվոլիկորեն, ամեն ինչ միայն սիմվոլիկորեն։
Մեկը գրեթե կարող էր ասել, որ դա խենթ երազի պես էր։
Երբ նայում ես դրան, դա գրեթե խենթ երազի պես էր, բայց մենք գիտենք, որ երազները կարող են ունենալ իմաստներ և որ դրանք աշխատում են
պատկերների միջոցով, և այս մեկը նույնպես մեծապես հիմնված էր պատկերների վրա՝ տարօրինակ պատկերների, ինչպես որոշ երազներում
ամեն ինչ թվում է տարօրինակ, բայց միևնույն ժամանակ տրամաբանական է, և սա նույնպես տրամաբանական է՝ դրա ետևում կա իմաստ։
Եվ ամենահուզիչը այն է, թե ուր կտանի մեզ ճանապարհորդությունը հաջորդ անգամ։ Նրանք մեզ դա էլ ասացին, և այո, դա անհավանական է։
Իմ հետազոտության ընթացքում ես հիացած էի, թե ինչպես ամեն ինչ իր տեղը ընկավ։ Ես խիստ խորհուրդ եմ տալիս այս գլուխը։
Շատ հուզիչ է! Մենք դա զգացինք Գոթարդի թունելի բացման ժամանակ։
Կային նաև արարողություններ, որոնք ամբողջությամբ անհասկանալի էին։
Ոչ ոք դա չի հասկանում, դրա և արվեստի միջև այլևս որևէ կապ չկա, դա սարսափելի է։
Հիմա դու խոսում ես, ասենք, այն օկուլտային հաղորդագրությունների մասին, որոնք այնտեղ փոխանցվում են։
Նրանք պարզապես տարօրինակներ են՞, թե արդեն գլոբալիստներ են՞
Սա արդեն այն ծրագիրն է՞, որը ներկայումս գործում է ամբողջ աշխարհում։
. Լավ, Փարիզը միշտ եղել է ֆրիմասոնության մայրաքաղաքը։
Ֆրանսիական հեղափոխությունը կազմակերպվել և իրականացվել է ֆրիմասոնների կողմից։ Ռոբեսպիեռը, Դանտոնը, Դեսմուլինը… Գիլյոտենը,
կարծում եմ, նույնպես ֆրիմասոն էր՝ գիլյոտինի հորինողը… Այսպիսով, մարդկային զանգվածային սպանությունը, ըստ երևույթին,
միշտ էլ եղել է, չգիտեմ, բայց ինձ թվում է, որ դա նրանց սիրելի զբաղմունքն է, ոչ մի պատկերացում չունեմ։
Այս վայրը կարևոր է՝ որպես ազատամետության մայրաքաղաք, և այն, ինչ նրանք այստեղ՝ Փարիզում, հասան, կարևոր է նաև ողջ մարդկության
համար, քանի որ հին Հունաստանից հետո այստեղ ծնվեց կամ վերածնվեց եվրոպական ժողովրդավարությունը՝
ազատություն, հավասարություն, եղբայրություն և այլն։
Եվ միապետությունների վերացումն ու դրանց փոխարինումը ժողովրդավարությամբ, որը
ցանկացած պահի կարող է կոռումպացվել և վաճառվել։
Մենք ամեն օր տեսնում ենք մեր պատգամավորների հետ, թե որքան հեշտ է նրանց գնել։ Շատերը, ոչ բոլորը, իհարկե։
Այո, այժմ ունենք բավականին անհանգստացնող զեկույցներ։ «Արյան սեկտաները» — չգիտեմ՝ ծանո՞թ եք դրանց — այժմ երեք մասից է բաղկացած
և անդրադառնում է արարողակարգային բռնության բազմաթիվ զոհերի, որոնց մասին այլևս անհնար է ամփոփ ներկայացնել։ Շատ մարդիկ են դիմում։
Դա նշանակում է, որ ողջ սարսափելի խաղը կարծես տեղի է ունենում աշխարհի մյուս ծայրում։
Օլիմպիական խաղերը սովորաբար ֆրանսիական չեն, այլ համաշխարհային իրադարձություն են, ուստի, կարծում եմ, որ
ընդհանուր թելերը, ըստ երևույթին, միավորվում են մեկ բաժնում։
Այո, ցավում եմ, որ ժամանակի սղության պատճառով չեմ կարող դիտել ձեր բազմաթիվ ներդրումները։
Ես գտնում եմ, որ այնպիսի հուզիչ պատմություններ, ինչպիսիք են ձեր նշած եռերգությունը, անչափ գովելի են, շատ, շատ լավ՝ այնպես, ինչպես
դրանք հաճախ են ներկայացվում։ Հիանալի, հիանալի, իսկապես հիացելի։
Այո, դա շատ աշխատանք էր։ Լոյս Սասեկը և ավելի քան 100 մասնակիցներից բաղկացած թիմը հավաքեցին այս
տվյալները, քանի որ վկաների ցուցմունքները շատ էին։
Բայց որպեսզի այն կրճատեիր այնպես, որ ընդհանրապես հեռարձակվեր, իսկապես պետք է ունենայիք օրեր ու օրեր նյութ։ Հիանալի, հիանալի!
Շնորհակալություն, մենք ուրախությամբ կհաղորդենք դա։ Պարոն Վիշնևսկի, մեզ մոտ կա ձեզ համար մի
հարց։ Ձեր գրքից կարո՞ղ եք նշել որևէ այլ բան։
Այո, լավ, Սիցիլիայի ափերի մոտ խորտակվեց այս բրիտանացի ծրագրային ապահովման մագնատին պատկանող սուպերյախտը, որի անունը Լինչ էր, և
պետք է հասկանալ, որ դրա հետ խորտակվեց գաղտնի ծառայությունների գործակալների ամբողջ մի բույն, և այժմ խորտակված նավը պետք է
պահպանվի՝ յախտի սեյֆերի և դրանց մեջ եղած կամ չեղած հնարավոր պարունակության, ինչպես նաև այնտեղ
տեղի ունեցած տարօրինակ համընկնումների պատճառով։
Իրոք, մինչ օրս այս երևույթի համար որևէ բացատրություն չկա։
Բոլոր փորձագետները ասում են, որ նման յախտը հնարավոր չէ, որ քամու ուժեղ հոսանքից շրջվի և հետո նաև ննջի։
Դուք պետք է պատկերացնեք, որ նավարկող յախտը սովորաբար, երբ այն կնքվում է, գրեթե նույնքան ջրակայուն է, որքան սուզանավը։
Այն գործնականում կարող է շրջվել, սակայն դեռ երկար ժամանակ չի խորտակվի։
Անշուշտ մի փոքր ջուր կմտնի, բայց որ այն 10 րոպեում նստի…
Կամ, հավանաբար, տեսել եք, թե ինչպես են շրջված նավակները պառկած իրենց կողքերի վրա, քանի որ օդը հավաքվում է նավակի
կորպուսում՝ ծառայելով որպես օդային բարձ, և այդ պահին նավակը չի կարող խորտակվել, առնվազն ոչ արագ։
Սա մի քիչ ժամանակ է պահանջում, և այս ծանր, սուզվող զգացումը նույնպես չափազանց տարօրինակ է։
Եվ կան բազմաթիվ ձայներ, այդ թվում՝ փորձագետների, որոնք ասում են, որ կա մի գաղտնի տարր,
որը մեզ պակասում է և որի մասին մենք չգիտենք։
Այսպիսով, դա չէր կարող այդպես լինել, չէր կարող լինել պարզապես քամու փոթորկի կամ փոթորկաբեր քամու
արդյունքում, և ես նույնպես ուսումնասիրել եմ այս թիվը։
Հուզիչ է, շատ լավ։ Դեռ շատ բան է սպասվում։
Այսպիսով, կրկին, այս գիրքը բարձրորեն խորհուրդ է տրվում։ Եկեք նայենք դրան և ներառենք այն այստեղ նույնպես։
Պարոն Վիշնևսկի, եթե թույլ տաք մեզ համարձակվել դուրս թռչել գրքից, սակայն մենք կմնանք 2024 թվականին։
Սիրիան որպես բանալի բառ այժմ մեզ բոլորիս խիստ ցնցել է։ Այնտեղ տարիներ ու տարիներ շարունակ կռիվներ են եղել։
Վերջիվերջո Ասադը իր ողջ կառավարությամբ և զինված ուժերով կարգ ու կանոն վերականգնեց, կամ գոնե այդպես էր թվում։
Եվ հիմա, հանկարծ, բարձր մոտիվացված ապստամբների բանակը գրավում է ամբողջ երկիրը, բանակը
բառացիորեն փախչում է, և Ասադը լքում է երկիրը։
Ինչպե՞ս եք գնահատում սա։ Ձեզ մոտ արդեն կա՞ մեկը։
Շատ ռիսկային է, քանի որ դեռ թարմ է, ես դա գիտակցում եմ, բայց մենք բնականաբար հետաքրքրված ենք ձեր
տպավորությամբ, քանի որ դուք գիտեք ընդհանուր թեմաները։
Եթե դրան վերևից՝ թռչնի թռիչքի բարձրությունից նայեք, ամեն ինչ թվում է, թե պլանավորված է եղել։
Լավ, գրեթե այլ բացատրություն չկա, որովհետև երկու բան ատամնափայտերի պես իրար են համընկնում՝ այսպես կոչված ապստամբների
առաջընթացը և կառավարական զորքերի ամբողջական նահանջն ու հանձնվելը։
Որպեսզի դրանք ինչ-որ կերպ իմաստալից կերպով լրացնեն միմյանց։ Եվ հարցը հետևյալն է՝ ինչու՞
Սովորաբար մարդ բնականաբար կսպասեր, որ ապստամբները դեռևս պետք է չափազանց դժվար կռվեն։ Կլինեին իրական ճակատային գծեր և ամեն
ինչ, և հետո, գուցե մի պահ փախուստ կամ հանձնվել կամ ինչ-որ այլ բան, բայց ամեն ինչ ընթացավ ինչպես ժամացույցի մեխանիզմով։
Նաև Ասադի փախուստը և այլն։ Նա դա հաջողությամբ կազմակերպեց, բայց ակնհայտ է, որ դա պետք է ինչ-որ տեղ նախապես պատրաստված լիներ։
Քադաֆին չհաջողվեց, և Սադամ Հուսեյնին էլ չհաջողվեց։ Նրանք երկուսն էլ պարզապես սպանվեցին։
Եվ, իհարկե, բայց, ցավոք, դա ՆԱՏՕ-ի գլոբալ ռազմավարության մի քայլ է՝ ԱՄՆ-ը Ռուսաստանի դեմ։
Այժմ դա ներառում է Ռումինիայում նոր ՆԱՏՕ-ի ռազմական բազա՝ հսկայական բազա, որը ներկայումս պլանավորվում է։
Այսպիսով շրջափակման գործողությունը շարունակվում է լայնածավալ, և հիմա դա դառնում է իսկապես վտանգավոր, ոչ թե այն
պատճառով, որ ես շատ եմ սիրում Ռուսաստանին կամ պարոն Պուտինին, այլ որովհետև ինձ դուր է գալիս հավասարակշռությունը։
Քանի որ նրանք աշխարհը ավելի անվտանգ են դարձնում։ Եվ եթե մի օր ԱՄՆ-ում լիակատար դիկտատուրա հաստատվի,
այստեղ այլևս զվարճալի չի լինի։ Հիմա արդեն զվարճալի չէ։
Եվ հետո իշխանության նկատմամբ այլևս որևէ ստուգում չի լինի, ոչ մի հակակշիռ չի լինի, և դրա համար, իմ կարծիքով, մենք
պետք է աջակցենք Ռուսաստանին՝ որպես գերհզորություն մնալուն։
Այսինքն՝ Ռուսաստանը կլիներ իմ հաջորդ կետը։
Ռուսաստանը վերջին ճգնաժամի և վերջին հարձակումների ժամանակ, երբ FSA-ն և այլն ներխուժեցին Սիրիա, ամրորեն կանգնեց Սիրիայի կողքին։
Նրանք այնտեղ ուժգին դիմադրություն ցուցաբերեցին արտասահմանյան ազդեցությանը, կամ, եթե կարելի է այսպես ասել, աջակցեցին Ասադին։
Աջակցությունը եկավ Իրանից, բոլոր ուղղություններից։
Ինչպե՞ս եք վերաբերվում այն փաստին, որ այս ընդհանուր աջակցությունը հանկարծ անհետացել է?
. Սա կարող է Ուկրաինայի համար նշան լինել, որ Ուկրաինայում պատերազմը այժմ կապել է ռուսական բանակների այդքան մեծ թվով ուժեր,
և որ սա նույնիսկ կարող էր լինել Ուկրաինայի ռազմավարության մի մասը՝ ռուսներին այնտեղ այնքան
կապելու համար, որ նրանք ստիպված լինեն անտեսել Սիրիան։
Դա նույնպես կարող է լինել այս շրջադարձի պատճառներից մեկը, որը, այնուամենայնիվ, չընթացավ խառնաշփոթ
կերպով, այլ, ինչպես ասացի, շատ հարթ, զարմանալիորեն հարթ։
Դա ճիշտ է։ Եվ, ըստ երևույթին, սկզբից ի վեր Ալեփպոյում, Համայում, Հոմսում, Դամասկոսում կամ որևէ այլուր իրական մարտեր չեն եղել։
Սկզբից ի վեր ասվում է, որ Սիրիայի բարձր հրամանատարությունը հրամաններ էր տվել չպայքարելու համար։
Դու հենց նոր դա ասացիր, ուստի տարօրինակ էր, որ ամբողջ բանակը կարծես նահանջում էր։
Կարծում եմ, որ դուք նույնպես հետևելու եք այս ամբողջ պատմությանը։
Այո, իմ ընթացիկ տարեգրքի համար մի փոքր ուշ էր, այլևս չէի կարող Սիրիայի թողարկումը ներառել։
Ամբողջովին հասկանալի է։ Դուք այն բացառապես մեզ համար պահեցիք, որպեսզի մենք այն ուղիղ եթերով
ցուցադրենք այստեղ՝ Kla.TV-ում։ Շնորհակալություն։
Ոչ, բայց դա իսկապես կարևոր կետ է, և ես կարծում եմ, որ համաշխարհային ռազմավարական
տեսանկյունից նույնպես կարևոր է դրան շարունակաբար հետևել։
Մենք ուրախությամբ կպահպանենք ձեզ հետ կապը և գնահատում ենք ամբողջ իրավիճակի ձեր գնահատականը։ Մենք անհամբեր
սպասում ենք ձեզնից լուրերի՝ ցանկացած նոր դիտարկումներով, որոնք կարող եք ունենալ։ Շատ շնորհակալ եմ!
Պարոն Վիշնևսկի, վերջին հարցը։ Այս տարօրինակ ժամանակներում, երբ մենք ամբողջ աշխարհում ապրում ենք և բախվում ենք բազմաթիվ
ճգնաժամերի, որոնց մասին դուք գրում եք ձեր գրքում, շատերը, ովքեր արթնացել են, դեռևս ապավինում են Telegram-ին, սոցիալական
մեդիային, առցանց ցանցավորմանը կամ այնպիսի ալիքներին, ինչպիսիք են առցանց հեռարձակողները, որոնց հետ մենք ծանոթ ենք։
Ինչ կարծիք ունեք տարածաշրջանային մակարդակում ինտերնետից անկախ ցանցավորման մասին? Դուք տեսնո՞ւմ եք դրա անհրաժեշտությունը?
Այո, անշուշտ, որովհետև, իմ կարծիքով, ամբողջ ինտերնետային ցանցը հիանալի է, իհարկե։
Բայց դա վիրտուալ է, և դու տեսնում ես մարդկանց, քննադատների, դաշնակիցների, ընկերների տեսանյութային
պատկերները, սակայն բացակայում է մարդկային ուղիղ շփման մակարդակը։
Քանի որ դրանից կարելի է մեծ ուժ ստանալ, ինչպես ես այստեղ՝ այս կոնֆերանսում նկատում եմ։
Երբ տեսնում ես նրանց բոլորին, հանդիպում, ձեռք ես սեղմում և այլն, դա քեզ ուժ է տալիս, դու շատ ավելի կապված ես զգում և միայնակ չես։
Եվ, իհարկե, այն կարող է նաև ավելի մեծ անվտանգություն ապահովել, հատկապես տարածաշրջանային և տեղական մակարդակներում, եթե
այնտեղ ունեք դաշնակիցներ, որոնք մի փոքր հոգ են տանում միմյանց մասին, ինչը, ցավոք, անխուսափելիորեն անհրաժեշտ է։
Ուստի դա շատ կարևոր է, և մենք չգիտենք, թե նրանք ինտերնետի, ցենզուրայի և այլնի հետ ինչ կանեն։
Եվ մենք նաև տեսել ենք, որ նրանք ջնջել են շատ ալիքներ YouTube-ում և այլուր։
Դոնալդ Թրամփը ինքն էր ցենզուրայի զոհը և ստիպված էր դրանով զբաղվել։
Այսինքն՝ նույնիսկ այդ ժամանակվա ԱՄՆ գործող նախագահին Twitter-ը լռեցրեց։
Դա, իհարկե, հաճելի հեգնանք է, որ հիմա իր ընկերն է գնել այդ բանը՝ Իլոն Մասկը։
Բայց հիմա մենք բոլորս դա չենք կարող անել, ու դրա համար դա շատ, շատ կարևոր է։
Շատ շնորհակալ ենք, պարոն Վիշնևսկի, նաև մեր դիտողների, բոլորիս համար այս ոգեշնչման,
ձեր գնահատականի և ձեր անխոնջ աշխատանքի համար։
Այո, ձեր աշխատանքը նույնպես չպետք է թերագնահատվի, այն անխոնջ է։ Իրոք հիասքանչ է, հիանալի, հիանալի։
Շնորհակալություն, եկեք միասին շարունակենք։
Այո, մենք անում ենք։