Секако, имавме добро познати настани како обидот за атентат врз Трамп.
Секако, јас детално објаснив за тоа.
Сите пливаа неверојатно добро, па што навистина се случи? Кој го организираше тоа и зошто?
И дали тоа беше Длабоката држава или беше самостоен сторител?
Ако атентатот беше успешен, што би се случило потоа?
Олимписката церемонија на отворање во Париз беше сосема бизарен настан, и се имаше чувство дека декаденцијата
и хаосот беа единствените нешта што доминираа таму.
Но тоа е само површно; во реалноста, тоа беше внимателно испланирана продукција.
Јас стојам овде со слободниот истражувачки новинар Герхард Висневски. Имам привилегија да го интервјуирам. Ви
благодарам многу за вашето време, господине Висневски.
Многу ви благодарам за вашето време, благодарам.
Би биле многу заинтересирани да слушнеме дека веќе неколку години ја објавувате вашата книга "Сокриено, прикриено,
заборавено – што не беше во весниците" и дека штотуку објавивте уште една книга за изминатата година.
Нашите гледачи и ние самите секако сме многу заинтересирани да слушнеме дали можете да ни дадете неколку
најважни моменти, неколку увиди во тоа што ќе се случува таму.
Да, секако, овој годишник сега е во своето 18-то издание, и наскоро ќе наполниме 20 години!
И, како и секогаш, се занимава со познати и непознати прашања од претходната година.
И познатите работи, секако, се третираат на начин на кој не беа третирани од страна на мејнстримот.
И затоа ја гледам книгата како неопходен коректив, за да ја раскажам оваа приказна поинаку или да продолжам да ја раскажувам,
или да кажам работи што досега не биле опфатени во медиумите.
И, секако, имавме добро познати настани како обидот за атентат врз Трамп.
Секако, јас детално објаснив за тоа.
Сите пливаа неверојатно добро, па што навистина се случи? Кој го организираше тоа и зошто?
И дали тоа беше Длабоката држава или беше самостоен сторител?
Или некои многу екстремни: "Трамп сам го режираше ова за да ги подобри своите изборни шанси" — и јас навистина
успеав да направам голем чекор напред и дојдов до заклучок.
И над сè, она што го направив првпат: сите секогаш гледаа во минатото, анализирајќи го атентатот со
задоцнета перспектива, што е навистина за пофалба, и воопшто не сакам да го омаловажувам тоа!
Сега го направив тоа, и тоа е внатре.
Мора да го разгледаш секој детаљ и да се запрашаш што навистина се случило овде, но јас отидов чекор
понатаму и прашав: "Ако атентатот беше успешен, што би се случило потоа?" Добро прашање, да!
Што би се случило тогаш? И потоа одеднаш гледаме како целиот систем се вклопува од поединечни елементи кои
дефинитивно би обезбедиле власт за демократската влада.
Трамп сепак ќе беше отстранет, но немаше да има шанса да се предложи некој друг од Републиканската партија.
Прашањето би било, или најпогодниот потег би бил: едноставно да се суспендираат изборите. Крај на приказната!
Таа жена таму, таа неспособна Камала Харис, никогаш не требаше да се соочи со изборна кампања.
Значи, сè ќе беше прекрасно ако атентатот беше успешен, и можете да видите дека очигледно има
повеќе од тоа. Сè уште не откривам сè! Каква штета!
Но можете да видите како целиот овој систем би се одвивал, планираниот систем. Ова е
едноставно задолжителна тема, мораше да се направи.
Се разбира, бидејќи е од глобално политичко значење, но има и многу други прашања.
Да, ние исто така ја имавме смртта, мистериозната смрт на овој руски критичар на режимот Навални. И што се случи таму?
Па, секако, тој беше убиен од Путин, велат главните медиуми, секако, тоа е очигледно.
Секако. Во затвор, што сите веројатно некако го забележале.
Беше јасно дека самиот Путин ќе се појави со месарски нож. Тоа е добро познато.
И да, исто така беше многу интересно да се набљудува, бидејќи проблемот беше што Навални беше западен сојузник.
Целата негова фондација за борба против корупцијата ја водат, да речеме, западни кукловоди.
Значи, на крајот, оваа фондација за борба против корупцијата е единствениот руски елемент.
Значи, Навални беше западна провокативна операција, едноставно кажано.
И сега тие имаа проблем: тој беше осуден на 19 години затвор. Па, што да правиме со овој човек сега?
Тој повеќе не може да води демонстрации, не може повеќе да биде уапсен на начин што привлекува
јавно внимание, и повеќе нема сензационални судења.
Како да го искористиме ова за пропаганда сега?
И од моја гледна точка, тие сега изведоа многу паметен потег, бидејќи го елиминираа однадвор, но потоа тој повторно
се појави, митот за Навални, во ликот на неговата вдовица.
Кое сега одеднаш станува предмет на јавно внимание, повеќе од кога било досега.
Значи, практично во точниот момент на неговата смрт, на Конференцијата за безбедност во Минхен, односно на
таа воено-поттикнувачка конференција, практично го повика Западот на оружје против Русија, против Путин!
Па како да е тоа сега нивната приватна армија, НАТО или нешто слично.
Во реалноста, е обратно: тоа е само приватен имот на НАТО и на западните сили. Инструмент, алатка.
Но тие успеаја да го ослободат митот за Навални од затвор, префрлувајќи го на неговата вдовица.
И вдовицата сега треба да продолжи со пропагандата. На пример, теми како овие.
Тоа значи дека со апсењето на 19-годишниот може да постојат и загрижености дека тој може да почне да прича или да се открие.
Мислам, тоа е долго време. Те исцрпува!
А во случајот на Епштајн, видовме дека тој ненадејно изврши самоубиство.
Ова исто така може да биде начин да се ослободите од критичарите на режимот.
Апсолутно, тоа е сосема можно. Сите знаеме дека луѓето можат да се променат за 19 години.
И потоа, секако, тој ќе имаше многу време да размисли за тоа каков куклен беше тој
всушност, какво средство беше тој и како го користеа!
И добро што го спомнуваш тоа, можеби навистина била превентивна мерка, и не е толку апсурдно како што звучи, бидејќи во затвор,
дури и во Русија, можеш да набавиш сè: дрога, оружје, отров.
Има и агенти, или можеш да купиш затвореници за да го отрујат, нема проблем! Навистина, нема проблем.
И уште повеќе, како што исто така напишав, многу е пишувано за лошото третирање во овие затвори и
логори и за тоа како таму го вознемируваат и така натаму.
Но постојат видеа, кратко пред неговата смрт, каде што тој изгледа прилично весел.
Тој навистина имаше уште едно сослушување, судење во суд близу овој казнено-поправен камп.
Но тој се шегуваше со претседателот, да, се шегуваа еден на друг, во стилот: "Па, полека ми се троши парите,
можеби би можеле да ми префрлите дел од вашата судиска плата?"
Тој рече "да"! И двајцата се насмеаја и така натаму.
Всушност, можете да прочитате за тоа во некои извори, дури и во западни извори, со кои, секако, не секој е
запознаен, дека тој навистина бил во добро расположение, весел и немал никакви проблеми.
Па, тој мораше да го очекува тоа, тој си ја создаде оваа иднина за себе. Не беше ни чудо што тој седеше таму!
Тој беше многу провокативен, ги премина сите црвени линии, нема дилема за тоа!
Беше речиси како да беше намерно. Навистина се прашуваше: дали тоа е она што тој го сака?
Би рекол дека тој практично беше завршен за целата пропагандна операција, 19 години во затвор, крај на играта.
И како што веќе спомнавте, ризикот дека тој на крајот може да попушти и да ги открие сите тајни.
Можеби по 10 години, по 15 години, да, но секако не би можеле да користите нешто такво.
Со други зборови, човекот мораше да биде елиминиран. Сосема јасно.
И тој беше прогласен за херој, така да се каже. И неговиот дух, неговиот мит и сè друго живее преку неговата вдовица.
Да, беше неверојатно. Само замислете, тој почина токму на денот на Минхенската безбедносна конференција, а
неколку часа подоцна неговата вдовица се појави на конференцијата за да одржи говор. За неговата смрт.
Тоа ве тера да се запрашате... Јас навистина не сум запознаен со такви импровизирани
говори на оваа Минхенска безбедносна конференција.
Дали тоа можеби беше однапред испланирано? Мислам, ова појавување, сè беше точно на време, или што? Возбудливо!
Па, сето тоа е прилично чудно, нели?
Апсолутно, да, така што воведувањето на оваа врска е многу интересно. Вие навлегувате во ова подетално во книгата, нели?
Да, тоа е опишано во детали, заедно со многу други теми, секако. О, да, имам анти-теорија на заговор.
О, да, интересно, сакаме да го слушнеме тоа!
Нешто сосема ново. Иранскиот претседател Раиси се урна со хеликоптер.
И всушност моја специјалност е да истражувам атентати, и сите веднаш извикаа, дури и во алтернативната
медиумска сцена: "Атентат, атентат од Израел" и така натаму, и "времено оружје" или што и да е.
Без никакви докази, се разбира, и потоа многу внимателно го испитав овој хеликоптерски пад и имам малку,
многу малку експертиза, бидејќи порано ги придружував експертите при истрагата на авионски несреќи.
Порано се викаше Федералното биро за истрага на воздухопловни несреќи или нешто слично. И да, таму има некои интересни фактори.
На пример, луѓето велат: "Зошто таму се урна? Времето беше убаво и сè."
Но кога ќе го погледнете одблиску, процесот е малку поинаков.
Значи, имаше група од три хеликоптери, со претседателот Раиси во средниот хеликоптер, а предниот леташе над планините, над
планински венец висок три илјади метри, кога одеднаш пилотот на предниот хеликоптер рече:
"Мораме да се искачиме, пред нас има облаци."
Значи, она што ние го сметаме за убаво време, на пример мешано, сино и бело, пилотите го гледаат малку поинаку.
Не треба да летате во облаци. Тоа е опасно.
И да, тој ја даде наредбата за искачување, и не, средниот хеликоптер, извинете, се збунив, ја даде
наредбата за искачување заедно со претседателот.
Тоа беше командниот хеликоптер, секако, и сите влегоа во другите два хеликоптери, но не и во тој.
Тој полета во облаците, и тоа, секако, е многу веројатна причина за несреќата, особено затоа што бевме во планините, видливоста
беше слаба, а потоа е и прашањето за губење на подигнувањето.
Колку повисоко се искачува хеликоптерот, толку помалку може да носи, и јас го испитав ова
подетално отколку што можеме да дискутираме сега.
И дојдов до заклучок дека тоа беше јасно несреќа, временска несреќа.
Затоа што она што дури и не го сметаме за временска појава, тие прекрасни бели облаци, тоа е времето.
И тоа не е без опасност за пилотите, бидејќи во облаците има неверојатни турбуленции.
И затоа тој издаде наредба да се качат. Само што самиот не успеа да се качи.
Според моето истражување, тоа беше затоа што беше на границата на својот капацитет за оптоварување.
И самите Иранци исто така рекоа не, тоа не беше атентат.
Јас исто така го разбрав тоа, извештаите и цитатите, што откриле, и трагично, еден затвореник дури преживеа
неколку часа и успеаја да разговараат со него по телефон.
И го прашаа што се случило и така натаму?
Имаше и шпекулации дека хеликоптерот бил соборен, но човекот само рече дека не знае што се случило.
Тој не забележа ништо; се случи многу ненадејно.
Тоа останува мистерија, но секако им оди во прилог на одредени луѓе, без разлика дали
станува збор за случајност или за обид за атентат.
Да, интересно, значи и ти повторно го испита тоа и го објасни во својата книга, така? Многу добро!
Значи, всушност дојдов до спротивна заклучка од алтернативната медиумска сцена, за еднаш,
бидејќи обично сите сме речиси на иста страница.
Фактот дека ова не беше обид за атентат е нешто што може да се случи, а Иранците секогаш имале проблеми со хеликоптери.
Всушност, во последните децении двајца претседатели мораа да извршат итни слетувања со хеликоптер, двајца ирански
претседатели, бидејќи, не знам какви проблеми имаат таму.
Иранците имаат исти проблеми со хеликоптерите како што Германците имаат со авионите.
Да, точно, со таканареченото Специјално крило за воздушни мисии. Да, одлично, благодарам.
Да, па, како што можете да видите, во секое поглавје има неверојатна количина
материјал. Ќе споменам само уште неколку работи.
Па принцезата Кејт ненадејно исчезна минатата година.
И повеќе не се гледаше, беше заклучено под клуч и држено подалеку од јавноста со сѐ нови
изговори, и прашањето сега беше: што се случило?
И потоа таа повторно се појави како феникс што се издига од пепелта неколку месеци подоцна, како да ништо не се
случило, иако се тврдеше дека имала рак и била на хемотерапија.
И секако открив многу противречности; ништо од тоа не е вистина, не може да биде точно.
И јас исто така цитирав лекари и професори кои рекоа дека оваа приказна за рак е целосно неточна.
Или, да го кажам на друг начин, тоа не е кохерентно; тоа е подобар начин да се каже. Едноставно не е кохерентно.
И до ден-денес, сè уште не знаеме точно која беше причината за ова исчезнување.
Жената се сокри за мене околу пет месеци, а јас само ја следев, оваа потрага по сокровиште за принцезата.
Многу силно, да! Но, сè уште не сте дошле до заклучок што точно се случило, зарем не?
Секако, постои и целосно луда можност.
За жал, навистина е така што работите што се случуваат зад сцената, зад официјалните верзии,
понекогаш се исклучително бизарни. Исклучително бизарни.
И потоа се осмелив да влезам малку внатре, што друго можеше да се случи?
Зошто ја објавија оваа приказна за рак? Зошто беше задржана во тајност?
Зошто одеднаш ѝ беше потребен апсолутен мир и тишина? Отцепување од јавноста и така натаму, и тоа те води по
сосема поинаков пат, но не сакам сега да го откријам тоа.
Многу возбудливо, сигурно го буди интересот.
Сакам да го прочитам и дефинитивно сум заинтересиран за твоето мислење!
Постои уште една луда приказна, имено окултните пораки на церемонијата на отворање на Олимписките игри.
О, да, тие беа луди. Луди, да!
Апсолутно скандалозно. Ако некои гледачи сè уште се сеќаваат, тоа беше сосема бизарна забава, оваа олимписка
церемонија на отворање во Париз, и имавте чувство дека тука владееше само декаденција и хаос.
Но тоа е само површно; во реалноста, тоа беше внимателно испланирана продукција и сè беше шифрирано.
Загадлива продукција во која минатото и иднината на човештвото се разоткриени.
Значи, ни рекоа каде одиме. Симболично, сè беше само симболично.
Речиси би можело да се каже дека тоа беше како лудо сон.
Кога ќе го погледнете, тоа беше речиси како навистина луд сон, но знаеме дека соништата можат да имаат значење и дека тие
функционираат со слики, а ова исто така многу се потпираше на слики, на бизарни слики, токму како во некои
соништа каде сè изгледа бизарно, а сепак има смисла – и ова исто така има смисла, зад него стои значење.
А највозбудливата работа е каде патувањето ќе нè одведе следно. Тие ни го кажаа тоа, и да, неверојатно е!
За време на моето истражување, бев фасциниран од тоа како сè се вклопи на свое место. Можам топло да го препорачам ова поглавје.
Многу возбудливо! Ние го доживеавме тоа во тунелот Готард кога беше отворен.
Имаше и церемонии кои беа целосно неразбирливи.
Никој не го разбира, веќе нема никаква врска со уметноста, тоа е морничаво.
Сега зборувате за, да речеме, овие окултни пораки што се пренесуваат таму.
Дали се тие само чудаци или веќе се глобалисти?
Дали ова е веќе програмата што во моментов се извршува низ целиот свет?
Париз секогаш бил главниот град на масонеријата.
Француската револуција беше организирана и спроведена од масони. Робеспјер, Дантон, Демулен – Гијотен, мислам, исто така беше
масон, пронаоѓачот на гилотината... така што хуманото масовно убиство, очигледно, секогаш било
нивен хоби, не знам, но ми се чини така, немам поим.
Ова место е важно, главниот град на масонството, и она што тие го постигнаа овде во Париз, но и за човештвото во целина, бидејќи
тоа беше раѓањето или прераѓањето на европската демократија по античка Грција. Слобода, еднаквост, братство и така натаму.
И укинувањето на монархиите и нивната замена со демократија, која е корумпирана и подложна на поткуп во секое време.
Го гледаме ова секој ден со нашите пратеници, колку е лесно да ги купиш. Многу од нив, не сите, секако.
Да, сега имаме неколку прилично вознемирувачки извештаи. "Крвните секти" – не знам дали сте запознаени со тоа – сега се во три
дела и се занимаваат со бројни жртви на ритуално насилство, кои веќе не можат воопшто да се сумираат. Многу луѓе се јавуваат.
Тоа значи дека целата грозоморна игра изгледа се одвива некаде на другата страна на светот.
Олимписките игри не се типично француски, туку се глобален настан, и затоа верувам дека заедничките
нишки се спојуваат некаде во еден оддел, очигледно.
Да, жалам што не можам да ги погледнам многу од вашите придонеси поради временски ограничувања.
Сметам дека возбудливите приказни како трилогијата што ја спомнавте се неверојатно пофални, многу,
многу добри, начинот на кој често се претставуваат. Одлично, одлично, навистина за восхит!
Да, беше многу работа. Лоис Сасек и тим од над 100 соработници ги составија овие податоци
затоа што имаше толку многу изјави од сведоци.
Но за да го скратите толку што воопшто да може да се емитува, навистина ќе имавте денови и денови материјал. Одлично, одлично!
Ви благодариме, со задоволство ќе го пренесеме тоа. Господине Висневски, имаме прашање за вас. Дали имаше
нешто друго од вашата книга што сакавте да го споменете?
Да, па, имаше потопување на суперјахта кај Сицилија, во сопственост на овој британски тајкун за софтвер, се викаше Линч,
и така треба да сфатите дека вистинско гнездо на агенти на тајните служби потона заедно со неа, и сега потонатиот брод мора
да се чува, бидејќи сè се врти околу сефовите на јахтата и што може, а што не може да има во нив,
и околу чудните случајности што се случија таму.
Навистина е така што, до ден-денес, нема објаснување за ова.
Сите експерти велат дека е невозможно јахта како таа да се преврти од налев на ветер, а потоа и да потоне.
Бидејќи мораш да замислиш дека едрежката јахта обично, кога ќе ја затвориш, е речиси воздухонепропустлива како подморница.
Практично може да се преврти, но нема да потоне, барем не долго време.
Сигурно ќе навлезе вода, но да потоне за 10 минути...
Или веројатно сте виделе превртени чамци што лежат на страна, бидејќи воздухот се собира во трупот,
делувајќи како воздушен перниче, и чамецот во тој момент не може да потоне, барем не брзо.
Ова трае долго, а ова оловно чувство на тонење е исто така исклучително чудно.
И има многу гласови, вклучувајќи ги и гласовите на експертите, кои велат дека постои некој
мистериозен елемент што ни недостасува, за кој не знаеме.
Значи не може да се случило така, не можело да биде предизвикано од обичен налев на ветер
или виор, и јас исто така го истражив овој број.
Возбудливо, многу убаво. Сè уште има многу што да дојде.
Значи, уште еднаш, оваа книга е многу препорачана. Ајде да ја погледнеме и да ја вклучиме и овде.
Г-дин Вишневски, ако смееме да скокнеме надвор од книгата, но ќе останеме во 2024 година.
Сирија, како клучен збор, сега многу нè шокираше сите. Таму има многу, многу години борби.
На крајот, Асад, со целата своја влада и војската, го врати редот, или барем така изгледаше.
И сега, одеднаш, високо мотивирана армија бунтовници го освојува целото земја, армијата буквално бега, а Асад ја напушта земјата.
Која е вашата проценка за ова? Дали веќе имате еден?
Многу е ризично затоа што е сè уште свежо, го сфаќам тоа, но ние природно сме заинтересирани за
твојот впечаток бидејќи ги знаеш вообичаените теми.
Значи, кога ќе го погледнете од птичја перспектива, сè изгледа како да е испланирано.
Па, речиси и нема друго објаснување, бидејќи постојат две работи што се вклопуваат една во друга како запченици:
напредувањето на овие таканаречени бунтовници и целосното повлекување и капитулација на владините трупи.
За да се надополнуваат меѓусебно на значаен начин. И прашањето е, зошто?
Обично би се очекувало бунтовниците сè уште да се борат неверојатно жестоко. Дека сè уште ќе има вистински борбени
линии и сè, и потоа можеби во некој момент бегство или предавање или нешто слично, но сè се одвиваше како по часовник.
Исто така бегството на Асад и така натаму. Значи, тој успеа во тоа, но тоа сигурно било подготвено некаде, тоа е очигледно.
Гадафи не успеа, а ни Садам Хусеин. И двајцата беа убиени, едноставно.
И секако, но за жал тоа е чекор во глобалната стратегија на НАТО, САД против Русија.
Ова сега вклучува нова НАТО воена база во Романија, огромна база која во моментов се планира.
Значи, операцијата за опколување продолжува на голема скала, и сега станува навистина опасно, не затоа што ја сакам Русија
или г-дин Путин толку многу, туку затоа што сакам рамнотежа.
Затоа што тие го прават светот побезбеден. И ако некогаш завршиме со целосна диктатура на САД, тогаш овде
повеќе нема да биде забавно. Веќе сега не е забавно.
И потоа нема да има повеќе контроли врз моќта, нема да има рамнотежа, и затоа, според мое мислење,
мораме да ја поддржиме Русија да остане суперсила.
Значи, Русија ќе беше мојата следна точка.
Русија цврсто застана зад Сирија за време на последната криза, за време на последните напади, кога ФСА итн. навлегоа во Сирија.
Тие силно се спротивставија на странското влијание таму, или, да го кажам вака, тие го поддржуваа Асад.
Поддршката дојде од Иран, од сите страни.
Како се чувствувате во врска со фактот што оваа целокупна поддршка одеднаш исчезна?
Тоа може да биде знак за Украина дека војната во Украина сега врза толку многу сили, руски сили, и дека ова можеби
дури било дел од стратегијата за Украина, да ги врзе Русите таму до таа мера што тие мора да ја занемарат Сирија.
Тоа исто така може да биде причина за овој пресврт, кој сепак не се одвиваше хаотично, туку, како
што реков, многу непречено, извонредно непречено.
Тоа е точно. И очигледно, уште од самиот почеток, во Алепо, Хама, Хомс, Дамаск или било каде другаде немаше вистински битки.
Од самиот почеток, се вели дека имало наредби од сириската висока команда да не се борат.
Токму тоа штотуку го кажа, па беше чудно што целата армија изгледаше како да се повлекува.
Претпоставувам дека ќе останете во тек со целата оваа приказна.
Да, па, за мојот тековен годишник беше малку предоцна, веќе не можев да го вклучам бројот за Сирија.
Апсолутно разбирливо. Го зачувавте исклучиво за нас за да го емитуваме во живо овде на Kla.TV. Ви благодариме.
Не, но навистина е важна точка, и верувам дека е исто така важно од глобална стратешка перспектива да се следи внимателно.
Ќе ни биде задоволство да останеме во контакт со вас и ја цениме вашата проценка на целата ситуација. Со нетрпение
очекуваме да слушнеме од вас за сите нови сознанија што можеби ќе ги имате. Многу ви благодарам!
Господине Висневски, уште едно последно прашање. Сега, во овие чудни времиња што ги доживуваме низ целиот свет и со сите кризи
со кои се соочуваме – за кои пишувате во вашата книга – многу луѓе кои се разбудиле сè уште се потпираат на
Telegram, социјалните мрежи, онлајн вмрежувањето или на канали како онлајн емитерите со кои сме запознаени.
Кое е вашето мислење за мрежање независно од интернет на регионално ниво? Дали гледате потреба за тоа?
Да, апсолутно, бидејќи мислам дека целата интернет-мрежа е одлична, секако.
Но тоа е виртуелно, и гледаш видео-слики од луѓе, критичари, сојузници, пријатели, но недостасува човечкото, директно ниво.
Бидејќи од тоа можеш да црпиш многу сила, како што забележувам овде на оваа конференција.
Кога ќе ги видиш и сретнеш сите, ќе се ракуваш и така натаму, тоа ти дава сила, се чувствуваш многу поврзан, не си сам.
И, секако, тоа може да понуди и поголема безбедност, особено на регионално и локално ниво, ако таму имате сојузници кои малку
се грижат еден за друг, што, за жал, е апсолутно неопходно.
Затоа е многу важно, и не знаеме што друго ќе направат со интернетот, со цензурата и така натаму.
И исто така видовме дека тие избришаа многу канали, на YouTube и на други места.
Самиот Доналд Трамп беше жртва на цензура и мораше да се справи со неа.
Значи, дури и тогашниот американски претседател беше замолчен од Твитер!
Секако, убава иронија е што сега неговиот пријател, Илон Маск, го купи тоа.
Но не можеме сите тоа да го правиме сега, поради што е многу, многу важно.
Ви благодариме многу, господине Висневски, и за оваа инспирација за нашите гледачи, за сите
нас, за вашата проценка и вашата неуморна работа.
Да, вашата работа не треба да се потценува, таа е неуморна. Навистина за восхит, одлично, одлично.
Ви благодарам, да продолжиме заедно.
Да, го правиме тоа.