Албатта, мо ҳодисаҳои маъруферо доштем, ба монанди кӯшиши қатли Трамп.
Албатта, ман дар бораи он ба тафсилоти зиёд рафтам.
Ҳама бениҳоят хуб шино карданд, пас воқеан чӣ рӯй дод? Кӣ инро ташкил кард ва чаро?
Ва оё ин Давлати Пӯшида буд ё як ҷинояткори танҳо?
Агар қатл муваффақ мешуд, пас чӣ мешуд?
Маросими ифтитоҳии Бозиҳои олимпӣ дар Париж як ҷашни комилан аҷиб буд ва ба назар мерасид, ки
танҳо фасод ва беназмӣ дар он ҷо ҳукмфармо буданд.
Аммо ин танҳо зоҳирӣ аст; дар асл он истеҳсоли бодиққат тарҳрезишуда буд.
Ман дар инҷо бо журналисти таҳқиқотии мустақил Герхард Висневски истодаам. Ман ифтихор дорам, ки бо ӯ мусоҳиба
кунам. Барои вақти шумо бисёр ташаккур, ҷаноби Висневски.
Аз шумо барои вақти шумо бисёр ташаккур, ташаккур.
Мо хеле шавқ дорем, ки дар бораи китоби шумо, ки чанд сол пеш бо номи «Пинҳоншуда, пинҳонкардашуда, фаромӯшшуда – он чи
дар рӯзномаҳо набуд» нашр шуда буд, шунавем, ва шумо ҳоло китоби дигаре дар бораи соли гузашта нашр кардаед.
Тамошобинони мо ва худи мо табиатан хеле шавқмандем, ки бифаҳмем, оё шумо метавонед ба мо чанд нуқтаи асосӣ,
чанд лаҳзаи он чи дар он ҷо рӯй хоҳад дод, пешниҳод кунед.
Бале, албатта, ин китоби солона ҳоло дар нашри 18-умаш қарор дорад ва мо ба зудӣ ба 20 сол мерасем!
Ва, мисли ҳамеша, он ба масъалаҳои шинос ва ношинос аз соли гузашта баррасӣ мекунад.
Ва, албатта, чизҳои маъруф ба тарзе баррасӣ мешаванд, ки дар расонаҳои асосӣ онҳоро чунин баррасӣ накарда буданд.
Ва аз ҳамин сабаб ман ин китобро ҳамчун як ислоҳгари зарурӣ мебинам, то ин ҳикояро ба тарзи дигар нақл
кунам ё нақл карданашро идома диҳам, ё чизҳоеро нақл кунам, ки то ҳол дар ВАО инъикос нашудаанд.
Ва, албатта, мо ҳодисаҳои маъруферо доштем, ба монанди кӯшиши қатли Трамп.
Албатта, ман дар бораи он ба тафсилоти зиёд рафтам.
Ҳама бениҳоят хуб шино карданд, пас воқеан чӣ рӯй дод? Кӣ инро ташкил кард ва чаро?
Ва оё ин Давлати Пӯшида буд ё як ҷинояткори танҳо?
Ё баъзеи хеле шадид: «Трамп инро худаш ташкил кард, то имкониятҳои интихоботиашро беҳтар созад» — ва ман дар он ҷо воқеан
тавонистам қадами бузурге ба пеш гузорам ва ба хулосае расидам.
Ва аз ҳама муҳим, он коре, ки ман бори аввал анҷом додам: ҳама ҳамеша ба гузашта назар меандохтанд ва қатлро дар
пасбинӣ таҳлил мекарданд, ки ин хеле таҳсинталаб аст ва ман ҳеҷ гоҳ намехоҳам онро кам арзёбӣ кунам!
Ман ҳоло ин корро кардам, он ҳам дар он ҷо ҳаст.
Шумо бояд ба ҳар ҷузъиёти он назар афканед ва аз худ бипурсед, ки дар асл дар ин ҷо чӣ рӯй додааст, аммо ман як
қадам ба пештар рафтам ва пурсидам: «Агар ин қатл муваффақ мешуд, пас чӣ мешуд?» Саволи хуб, ҳа!
Он гоҳ чӣ мешуд? Ва пас мо ногаҳон мебинем, ки чӣ гуна тамоми система аз унсурҳои инфиродӣ, ки бешубҳа қудратро
барои ҳукумати демократӣ таъмин мекарданд, ба ҳам меояд.
Трамп дар ҳар сурат аз мақом барканор мешуд, аммо барои пешбарии ягон каси дигар аз ҷониби Республиканҳо ҳеҷ имконият намебуд.
Савол ин мешуд, ё бароҳаттарин кор ин мешуд: интихоботро ба таври муваққатӣ боздоранд. Ҳамин!
Он зан онҷо, он нотавони Камала Ҳаррис, ҳеҷ гоҳ набояд маҷбур мешуд, ки дар маъракаи интихоботӣ ширкат варзад.
Ҳама чиз аъло мешуд, агар қатл муваффақ мешуд, ва шумо мебинед, ки албатта дар ин ҷо бештар аз ин
аст. Ман ҳанӯз ҳама чизро ошкор намекунам! Чӣ афсӯс!
Аммо шумо мебинед, ки ин тамоми системаи тарҳрезишуда чӣ гуна амалӣ мешуд. Ин танҳо як мавзӯи ҳатмӣ аст; он бояд иҷро мешуд.
Албатта, зеро он аҳамияти сиёсии ҷаҳонӣ дорад, аммо масъалаҳои дигари зиёде низ ҳастанд.
Бале, мо низ марги муаммоии ин танқидгари режими Русия, Навалнийро доштем. Ва он ҷо чӣ рӯй дод?
Пас, албатта, ӯро Путин куштааст, мегӯянд ВАО-и асосӣ, албатта, ин равшан аст.
Албатта. Дар зиндон, чун эҳтимол ҳама ба таврие пай бурдан.
Равшан буд, ки худи Путин бо корди гӯшбурон меояд. Ин хуб маълум аст.
Ва ҳа, ин низ хеле ҷолиб буд, зеро мушкил дар он буд, ки Навалний ҳампаймони Ғарб буд.
Тамоми бунёди зиддикоррупсионии ӯ, бигӯем, аз ҷониби дастгирони ғарбӣ идора мешавад.
Пас, дар ниҳоят, ин бунёди зиддикоррупсионӣ ягона унсури русӣ аст.
Пас Навалний амалиёти провокасионии Ғарб буд, хеле содда.
Ва ҳоло онҳо бо мушкилот рӯбарӯ шуданд: ӯ ба 19 сол зиндон маҳкум шуда буд. Пас, ҳоло бо ин мард чӣ кор кунем?
Вай дигар наметавонад эътирозҳоро роҳбарӣ кунад, дигар наметавонад ба таври ҷалби таваҷҷӯҳи оммавӣ дастгир
шавад ва дигар муҳокимаҳои сенсационӣ вуҷуд надоранд.
Ҳоло мо инро барои пропаганда чӣ гуна истифода мебарем?
Ва аз назари ман, онҳо ҳоло як иқдоми хеле зиракона анҷом доданд, зеро ӯро аз берун хориҷ карданд, аммо
сипас боз бархост — афсонаи Навалний — дар шакли бевааш.
ки ҳоло ногаҳон ба таваҷҷӯҳи омма меояд, бештар аз ҳарвақта.
Пас, қариб дар лаҳзаи дақиқи марги ӯ дар Конфронси амниятии Мюнхен, яъне ҳамин конфронси ҷангҷӯёна, пайдо шуд ва қариб
Ғарбро ба муқобили Русия, бар зидди Путин ба силоҳ даъват кард!
Пас гӯё он ҳоло артиши хусусии онҳо, НАТО ё чизи монанди он аст.
Дар асл баръакс аст: он танҳо як амволи хусусии НАТО ва қудратҳои Ғарб аст. Як восита, як асбоб.
Аммо онҳо тавонистанд мифи Навальныйро аз зиндон озод кунанд ва онро ба зани бевааш интиқол диҳанд.
Ва бева бояд ҳоло бо таблиғот идома диҳад. Масалан, мавзӯъҳои чунин.
Ин маънои онро дорад, ки бо боздошти ин ҷавони 19-сола мумкин аст нигарониҳое низ вуҷуд дошта бошанд, ки ӯ
метавонад сар кунад ба лаблаб кардан ё худро фош созад.
Яъне, ин вақти хеле дароз аст. Ин туро хаста мекунад!
Ва дар мавриди Эппштейн мо дидем, ки ӯ ногаҳон даст ба худкушӣ зад.
Ин инчунин метавонад роҳи халос шудан аз танқидгарони режим бошад.
Албатта, ин хеле имконпазир аст. Мо ҳама медонем, ки одамон дар тӯли 19 сол метавонанд тағйир ёбанд.
Ва пас, албатта, вай вақти зиёде медошт, то фикр кунад, ки дар асл ӯ чӣ гуна марионетка
буд ва ҳамчун чӣ гуна асбоб истифода мешуд!
Ва хуб аст, ки шумо инро зикр кардед, шояд ин як чорае барои эҳтиёткорӣ буд, ва он қадар абсурд нест, ки ба назар
мерасад, зеро дар зиндон, ҳатто дар Русия, шумо метавонед ҳама чизро дастрас кунед: маводи мухаддир, силоҳ, заҳр.
Ҳамчунин агентҳо ҳастанд, ё шумо метавонед маҳбусонро бихаред, то ӯро заҳролуд кунанд,
ҳеҷ мушкиле нест! Воқеан, ҳеҷ мушкиле нест.
Ва аз ҳама муҳим, чунон ки ман низ навишта будам, дар бораи муносибати бад дар ин зиндонҳо ва лагерҳо ва он ки
дар он ҷо ӯро озор медиҳанд ва ғайра бисёр навиштаанд.
Аммо видеоҳое ҳастанд, ки каме пеш аз маргаш сабт шудаанд ва дар онҳо ӯ хеле хушҳол ба назар мерасад.
Ӯ воқеан боз як шунидан дошт, мурофиа дар додгоҳи наздики ин лагери ҷазоӣ.
Аммо ӯ бо раиси кумита шӯхӣ мекард, ҳа, шӯхӣ мекард, ба ин маънӣ: «Хуб, пулҳоям тадриҷан тамом мешаванд, шояд шумо
метавонед як қисми маоши додрасии худро ба ман интиқол диҳед?»
Ӯ гуфт: «Ҳа!» Ва онҳо ҳарду хандиданд ва ғайра.
Шумо воқеан метавонед дар баъзе манбаъҳо, ҳатто дар манбаъҳои ғарбӣ, ки, албатта, ҳама бо онҳо ошно нестанд, бихонед,
ки ӯ дар асл дар рӯҳияи хуб, шод буд ва ҳеҷ мушкиле надошт.
Хуб, ӯ бояд инро интизор мешуд, зеро худаш ин ояндаро барои худ офаридааст. Тааҷҷубовар набуд, ки ӯ онҷо менишаст!
Ӯ хеле провокационӣ буд, ҳамаи хатҳои сурхро убур кард, дар ин ҳеҷ шубҳа нест!
Ин қариб ҳамон буд, ки гӯё онро бо ният карда бошанд. Шумо воқеан ҳайрон мешудед: оё ҳамин чизест, ки ӯ мехоҳад?
Ман мегӯям, ки ӯ амалан барои тамоми амалиёти таблиғотӣ корро анҷом дода буд: 19 сол зиндон, бозӣ тамом.
Ва, чун шумо аллакай зикр кардед, хатар ин аст, ки ӯ дар ниҳоят шикаста ва ҳама чизро ошкор кунад.
Шояд пас аз 10 сол, пас аз 15 сол, ҳа, вале албатта шумо наметавонистед аз чизе монанди ин истифода баред.
Ба ибораи дигар, он мард бояд кушта мешуд. Равшан аст.
Ва, метавон гуфт, ӯро қаҳрамон сохтанд. Ва рӯҳи ӯ, афсонаи ӯ ва ҳама чизҳои дигар тавассути бевааш зинда мемонанд.
Бале, ин боварнопазир буд. Фақат тасаввур кунед, ки ӯ дар ҳамон рӯзи Конфронси амниятии Мюнхен фавтид ва чанд соат пас бевааш
дар конфронс ҳозир шуд, то суханронӣ кунад. Дар бораи марги ӯ.
Ин шуморо ба ҳайрат меорад... Ман дар ин Конфронси амниятии Мюнхен бо суханрониҳои бетайёр чандон ошно нестам.
Оё ин шояд пешакӣ тарҳрезӣ шуда буд? Яъне, ин ҳузур, ҳама чиз дақиқ вақтбандӣ шуда буд, ё чӣ? Ҳайратангез!
Хуб, ҳамааш хеле аҷиб аст, не?
Албатта, ҳа, бинобар ин ворид кардани ин робита хеле ҷолиб аст. Шумо дар китоб инро бо тафсилоти бештар баррасӣ мекунед, не?
Бале, он бо тафсилот тасвир шудааст, албатта ҳамроҳ бо бисёр мавзӯъҳои дигар. О, ҳа,
ман як назарияи зидди конспирасионӣ дорам.
Оҳ, ҳа, ҷолиб, мо мехоҳем инро шунавем!
Чизе комилан нав. Президенти Эрон Раисӣ дар чархбол суқут кард.
Ва дар асл тахассуси ман тафтиши қатлҳост, ва ҳама фавран шурӯъ карданд ба фарёд задан, ҳатто дар саҳнаи ВАО-и
алтернативӣ: «Қатл, қатл аз ҷониби Исроил» ва ғайра, ва «силоҳҳои обуҳавоӣ» ё ҳар чи бошад.
Албатта, бе ягон далел, ман ба ин садамаи чархбол хеле бодиққат назар кардам ва каме, хеле каме таҷриба дорам, зеро қаблан
дар таҳқиқи садамаҳои ҳавопаймоӣ бо коршиносон ҳамроҳ мешудам.
Пештар онро Бюрои федералии тафтиши садамаҳои ҳавоӣ ё чизи монанди он меномиданд. Ва ҳа, дар он ҷо чанд омилҳои ҷолиб ҳастанд.
Масалан, мардум мегӯянд: «Хуб, чаро ӯ дар он ҷо суқут кард? Ҳаво хуб буд ва ҳама чиз.»
Аммо вақте ки шумо онро бодиққат мебинед, раванд каме дигар аст.
Пас, гурӯҳе аз се чархбол буд, ки Президенти Раисӣ дар чархболи миёна қарор дошт ва чархболи пеш аз болои кӯҳҳо, як
қаторкӯҳи сеҳазорметра парвоз мекард, ки ногаҳон пилоти чархболи пеш гуфт: «Мо бояд баланд шавем, пеши роҳамон абрҳо ҳастанд.»
Пас он чизеро, ки мо ҳавои хуб мешуморем, масалан омехта, кабуду сафед ва ғайра, пилотҳо онро каме дигар мебинанд.
Шумо набояд ба абрҳо парвоз кунед. Ин хатарнок аст.
Ва ҳа, ӯ фармон дод, ки баланд шаванд, ва не, вертолёти миёна, узр, ман онро омехта
кардам, фармон дод, ки баланд шаванд, бо Президент.
Албатта, он вертолёти фармонӣ буд, ва ҳама ба ду вертолёти дигар савор шуданд, аммо ба он савор нашуданд.
Ӯ ба абрҳо парвоз кард, ва ин, албатта, сабаби хеле эҳтимолии садама аст, хусусан бо назардошти он ки мо дар кӯҳҳо будем, диданӣ
бад буд ва инчунин масъалаи аз даст додани бардошт вуҷуд дошт.
Ҳавопаймои чархбол ҳар қадар баландтар парвоз кунад, ҳамон қадар камтар бор бардошта метавонад, ва ман инро бо тафсилоти
бештар аз он чизе, ки ҳоло метавонем муҳокима кунем, омӯхтаам.
Ва ман ба хулоса расидам, ки ин равшан як садама, садамаи обуҳаво буд.
Зеро он абрҳои зебои сафед, ки мо ҳанӯз онҳоро ҳамчун обу ҳаво намебинем, ҳамин обу ҳавост.
Ва ин барои пилотҳо бехатар нест, зеро дар дохили абрҳо ларзиши ҳавоӣест, ки ба дараҷаи ғайриоддӣ шадид аст.
Ва ҳамин аст сабабе, ки ӯ фармон дод, то ба боло баромад. Фақат худи ӯ натавонист ба боло баромад.
Ба назари таҳқиқоти ман, ин ба он хотир буд, ки он дар ҳадди иқтидори борбардории худ қарор дошт.
Ва худи эрониҳо низ гуфтанд, ки ин қатл набуд.
Ман инро низ фаҳмидам: гузоришҳо ва иқтибосҳо, он чизеро, ки онҳо ёфтанд, ва фоҷеабор он буд, ки як маҳбус ҳатто чанд соат
зинда монд ва онҳо тавонистанд бо ӯ дар телефон сӯҳбат кунанд.
Ва онҳо аз ӯ пурсиданд, ки чӣ шуд ва ғайра?
Ҳамчунин тахмин мешуд, ки вертолёт зада шуда афтодааст, аммо он мард танҳо гуфт, ки намедонад, чӣ рӯй додааст.
Ӯ ҳеҷ чизро пай набурд; ин хеле ногаҳонӣ рӯй дод.
Ин ҳанӯз як сирри номаълум боқӣ мемонад, аммо, албатта, ин ба нафъи баъзе афрод хизмат мекунад,
новобаста аз он ки ин тасодуф буд ё кӯшиши қатл.
Бале, ҷолиб аст, шумо боз онро бознигарӣ карда, дар китоби худ шарҳ додед, дуруст? Аъло!
Пас, ман дар асл ба хулосаи баръакс нисбат ба саҳнаи ВАО-и алтернативӣ расидам, барои як бор,
зеро одатан мо ҳама қариб дар як саҳифа ҳастем.
Ин ки ин кӯшиши қатл набуд, чизест, ки метавонад рӯй диҳад, ва эрониҳо ҳамеша бо вертолётҳо мушкилот доштанд.
Дар асл, дар чанд даҳсолаи охир ду президенти Эрон маҷбур шудаанд бо вертолёт нишасти изтирорӣ анҷом
диҳанд, ба хотири ҳар мушкилоте, ки дар онҷо доранд.
Эрониҳо бо чархболҳо ҳамон мушкилот доранд, ки олмонҳо бо ҳавопаймоҳо доранд.
Бале, дақиқ, бо он чи «Воҳиди махсуси миссияҳои ҳавоӣ» ном дорад. Бале, аъло, ташаккур.
Бале, хуб, чун мебинед, дар ҳар боб миқдори бениҳоят зиёди мавод вуҷуд дорад. Ман танҳо
мухтасаран чанд чизи дигарро зикр мекунам.
Пас, шоҳдухтари Кейт соли гузашта ногаҳон нопадид шуд.
Ва он дигар дида намешуд ва онро бо қулф ва калид маҳкам нигоҳ медоштанд ва бо баҳонаҳои ҳамеша нав аз назари мардум
пинҳон медоштанд, ва ҳоло савол ин буд, ки чӣ рӯй дода буд?
Ва чанд моҳ пас ӯ мисли феникс аз хокистар бархоста, гӯё ҳеҷ чиз нашуда бошад, дубора пайдо шуд, ҳарчанд мегуфтанд,
ки ӯ гирифтори саратон буд ва кимиётерапия гирифтааст.
Ва албатта ман бисёр мухолифатҳоро кашф кардам; ҳеҷ кадоме аз онҳо дуруст нест, наметавонад дуруст бошад.
Ва ман инчунин аз духтурон ва профессорҳо иқтибос овардам, ки гуфтанд, ин ҳикояи саратони комилан дурӯғ аст.
Ё, ба ибораи дигар, он муттасил нест; ин ибораи беҳтар аст. Он воқеан муттасил нест.
Ва то имрӯз мо ҳанӯз дақиқ намедонем, ки сабаби ин ғайбзании чӣ буд.
Он зан барои ман тақрибан панҷ моҳ пинҳон шуд ва ман танҳо ӯро пайгирӣ мекардам, ин як ҷустуҷӯи хазина барои шаҳзода буд.
Бисёр қавӣ, ҳа! Аммо шумо ҳанӯз ба хулоса нарасидаед, ки дақиқан чӣ рӯй додааст, не?
Албатта, инчунин як имконияти комилан девонагӣ вуҷуд дорад.
Мутаассифона, воқеан ҳамин тавр аст, ки он чизҳое, ки дар паси саҳна, дар паси версияҳои расмӣ
рӯй медиҳанд, баъзан хеле аҷибанд. Хеле аҷибанд.
Ва сипас ман ҷуръат кардам, ки каме даромада равам, дигар чӣ метавонист рӯй диҳад?
Чаро онҳо ин ҳикояи саратонро нашр карданд? Чаро онро пинҳон нигоҳ медоштанд?
Чаро ӯ ногаҳон ба оромиш ва хомӯшии комил ниёз пайдо кард? Ҷудоӣ аз мардум ва ғайра, ва ин шуморо ба роҳи комилан
дигар мебарад, аммо ман ҳоло намехоҳам инро ошкор кунам.
Бисёр шавқовар, бешубҳа таваҷҷӯҳи касро бедор мекунад.
Ман мехоҳам онро бихонам ва бешубҳа ба назари шумо таваҷҷӯҳ дорам!
Ҳикояи боз як девонавор вуҷуд дорад, яъне паёмҳои окультӣ дар маросими ифтитоҳии Бозиҳои олимпӣ.
Оҳ, ҳа, онҳо девона буданд. Девона, ҳа!
Абсолютан ғайри қобили қабул. Агар баъзе тамошобинон ҳанӯз ёд дошта бошанд, ин маросими ифтитоҳии олимпӣ дар
Париж комилан аҷиб буд ва ба назар мерасид, ки дар ин ҷо танҳо заифӣ ва нооромӣ ҳукмфармо буданд.
Аммо ин танҳо рӯизаминӣ аст; дар асл он як амалиёт бо нақшаи бодиққат буд ва ҳама чиз рамзгузорӣ шуда буд.
Як истеҳсоли пурмӯҳтаво, ки дар он гузашта ва ояндаи башарият ошкор карда мешаванд.
Пас ба мо гуфтанд, ки мо ба куҷо меравем. Аз нигоҳи рамзӣ, ҳамааш танҳо рамзӣ буд.
Гоё он як хоби девонавор буд.
Пас вақте ба он менигаред, он қариб мисли як хоби воқеан девонавор буд, аммо мо медонем, ки хобҳо метавонанд маъно дошта
бошанд ва бо тасвирҳо кор мекунанд, ва ин хоб низ хеле зиёд бо тасвирҳо, бо тасвирҳои аҷиб кор мекард, ҳамон тавре ки дар
баъзе хобҳо ҳама чиз аҷиб менамояд ва бо вуҷуди ин маъно дорад – ва ин низ маъно дорад, дар паси он як маъно пинҳон аст.
Ва ҳаяҷоновартарин чиз он аст, ки сафар моро дар оянда ба куҷо мебарад. Онҳо инро низ ба мо гуфтанд, ва ҳа, ин воқеан аҷиб аст!
Дар давоми тадқиқоти ман ман ба ҳайрат омадам, ки чӣ гуна ҳама чиз ба ҷойи худ афтод. Ман ин бобро хеле тавсия медиҳам.
Бисёр ҳаяҷоновар! Мо онро ҳангоми ифтитоҳи туннели Готтард эҳсос кардем.
Ҳамчунин маросимҳое буданд, ки комилан нофаҳмо буданд.
Ҳеҷ кас онро намефаҳмад, он дигар бо санъат ҳеҷ иртиботе надорад, он даҳшатовар аст.
Ҳоло шумо дар бораи, бигӯем, ин паёмҳои ғайбие, ки он ҷо интиқол дода мешаванд, гап мезанед.
Оё онҳо танҳо девонаанд ё аллакай глобалистҳо ҳастанд?
Оё ин аллакай барномаест, ки ҳоло дар саросари ҷаҳон иҷро мешавад?
Хуб, Париж ҳамеша пойтахти фримасонӣ буд.
Инқилоби Фаронсаро масонҳо ташкил ва амалӣ карданд. Робеспьер, Дантон, Демулен – Гийотен, ба назари ман, низ масон буд,
ихтироъгари гильотина... Пас, ба назар мерасад, ки куштори оммавии инсонӣ ҳамеша, гӯё, ҳамин тавр буд, намедонам, аммо ба назарам
ин машғулияти дӯстдоштаи онҳо аст, ман ҳеҷ тасаввур надорам.
Ин макон муҳим аст, пойтахти фримасонӣ, ва он чи онҳо дар ин ҷо дар Париж ба даст оварданд, инчунин барои тамоми
инсоният, зеро ин таваллуд ё эҳёи демократияи аврупоӣ пас аз Юнони қадим буд. Озодӣ, баробарӣ, бародариву хоҳарӣ ва ғайра.
Ва барҳам додани подшоҳӣ ва иваз кардани он бо демократия, ки дар ҳар лаҳза фасодзада ва порахӯр аст.
Мо инро ҳар рӯз бо вакилони парлумони худ мебинем, ки чӣ қадар осон аст онҳоро харидан. Бисёре аз онҳо, албатта на ҳама.
Бале, ҳоло мо чанд гузориши хеле ташвишовартарин дорем. «The Blood Sects» – ман намедонам, ки шумо бо он ошно ҳастед ё не –
ҳоло дар се қисм нашр шудааст ва ба қурбониёни зиёди хушунати маросимӣ дахл дорад, ки дигар намешавад
онҳоро ҷамъбаст кард. Бисёре аз одамон баромада истодаанд.
Ин маъно дорад, ки тамоми бозии даҳшатнок ба назар мерасад дар ҷое дар саросари ҷаҳон ҷараён мегирад.
Бозиҳои олимпӣ одатан фаронсавӣ нестанд, балки як чорабинии ҷаҳонӣ мебошанд, ва бинобар ин ман бовар дорам, ки
риштаҳои муштарак, ба назар мерасад, дар як шӯъба ҷамъ меоянд.
Бале, ман афсӯс мехӯрам, ки бинобар маҳдудияти вақт наметавонам бисёре аз саҳмҳои шуморо бинам.
Ман ҳикояҳои шавқовареро, мисли трилогияе, ки шумо зикр кардед, бениҳоят арзанда мешуморам, хеле, хеле хуб, тарзе, ки онҳо
аксар вақт пешниҳод мешаванд. Аъло, аъло, воқеан таҳсинбарангез!
Бале, ин кори зиёде буд. Лоис Сасек ва дастаи беш аз 100 саҳмгузор ин маълумотро тартиб
доданд, зеро изҳороти шоҳидон хеле зиёд буданд.
Аммо барои он ки онро то ҳадде кӯтоҳ кунанд, ки онро умуман пахш кардан мумкин бошад, воқеан рӯзҳо
ва рӯзҳои мавод лозим мешуд. Олиҷаноб, олиҷаноб!
Ташаккур, мо бо хушнудӣ инро мерасонем. Ҷаноби Висневски, мо як савол дорем. Оё чизе
дигар аз китоби шумо буд, ки мехостед зикр кунед?
Бале, хуб, дар наздикии Сисилия суперяхт ғарқ шуд, ки ба ин таикуни бритониёии софтвер, Линч ном дошт, тааллуқ дошт, ва шумо
бояд дарк кунед, ки воқеан як ошёнаи агентҳои хадамоти махфӣ бо он ғарқ шуданд, ва ҳоло бояд ғарқшударо посбонӣ кунанд,
зеро сейфҳои яхта ва он чи дар онҳо метавонад ё наметавонад бошад, ва он ҳамоҳангсозиҳои аҷибе, ки дар он ҷо рух доданд.
Дар ҳақиқат, то имрӯз барои ин ҳеҷ тавзеҳ вуҷуд надорад.
Ҳамаи коршиносон мегӯянд, ки ғайриимкон аст, ки як яхтаи чунин аз зарби шамол баръакс шавад ва сипас ғарқ шавад.
Зеро шумо бояд тасаввур кунед, ки яхтаи баҳрнавардӣ одатан, вақте ки онро мебанданд, қариб ҳавоногузаронанд мисли зериобӣ.
Он амалан метавонад баръакс шавад ва ғарқ намешавад, ҳадди ақал муддати тӯлонӣ.
Албатта, каме об ворид мешавад, аммо барои он ки дар давоми 10 дақиқа ғарқ шавад...
Ё шояд шумо киштиҳои баръаксшударо дида бошед, ки ба паҳлӯ хобидаанд, зеро ҳаво дар танаи киштӣ ҷамъ
шуда, мисли болини ҳавоӣ амал мекунад ва киштӣ дар он лаҳза, ҳадди ақал зуд, ғарқ намешавад.
Ин каме вақт мегирад, ва ин ҳисси вазнини ғарқшавӣ низ хеле аҷиб аст.
Ва овозҳои зиёде ҳастанд, аз ҷумла овозҳои коршиносон, ки мегӯянд, як унсури пинҳоне
ҳаст, ки мо онро намедонем ва аз он бехабарем.
Пас ин тавр рӯй дода наметавонист, наметавонист танҳо аз як лаҳзаи шамол ё як гардиши шамол ба вуҷуд
омада бошад, ва ман ин рақамро низ тафтиш кардам.
Ҳайратангез, хеле хуб. Ҳанӯз бисёр чизҳо дар пеш аст.
Пас, боз як бор ин китоб хеле тавсия мешавад. Биёед ба он назар андозем ва бо хушнудӣ онро дар ин ҷо дохил кунем.
Ҷаноби Висневский, агар иҷозат диҳед, як қадам аз китоб берун занем, вале мо дар соли 2024 мемонем.
Сурия ҳамчун калимаи калидӣ ҳоло моро ҳамаро хеле ба ҳайрат овард. Дар он ҷо солҳои зиёд ҷанг буд.
Дар ниҳоят, Асад бо тамоми ҳукумат ва артишаш тартибот барқарор кард, ё ҳадди ақал чунин менамуд.
Ва ҳоло, ногаҳон, артиши хеле ҳавасмандшудаи шӯришгарон тамоми кишварро ишғол мекунад, артиш воқеан
гурехта истодааст ва Асад кишварро тарк мекунад.
Шумо инро чӣ гуна арзёбӣ мекунед? Оё шумо аллакай яке доред?
Ин хеле хатарнок аст, зеро он ҳанӯз тоза аст, ман инро мефаҳмам, аммо мо табиатан ба таассуроти шумо
таваҷҷӯҳ дорем, зеро шумо риштаҳои умумиро медонед.
Пас, вақте ки шумо онро аз назари парранда мебинед, ҳама чиз ба назар мерасад, ки пешакӣ тарҳрезӣ шудааст.
Хуб, қариб ягон тавзеҳи дигар вуҷуд надорад, зеро ду чиз мисли дандончаҳои чархи дандондор ба ҳам
мепайванданд: пешрафти ин ба ном шӯришгарон ва пурра ақибнишинӣ ва таслим шудани қувваҳои ҳукуматӣ.
То ки онҳо ба якдигар ба таври пурмазмун мутобиқат кунанд. Ва савол ин аст, ки чаро?
Одатан интизор меравад, ки шӯришгарон то ҳол хеле сахт меҷанганд. Ҳанӯз хатҳои воқеии ҷанг ва ҳама чиз вуҷуд дошта бошанд,
ва шояд дар як лаҳза фирор ё таслимшавӣ ё чизе монанди он рух диҳад, аммо ҳамааш мисли соат дақиқ сурат гирифт.
Ҳамчунин фирор кардани Асад ва ғайра. Пас ӯ тавонист ин корро анҷом диҳад, аммо
албатта ин дар ҷое омода шуда буд, ин равшан аст.
Қаддофӣ муваффақ нашуд ва Саддом Ҳусейн низ муваффақ нашуд. Онҳо ҳарду, хеле содда, кушта шуданд.
Ва албатта, аммо мутаассифона, ин қадаме дар стратегияи ҷаҳонии НАТО аст, ИМА бар зидди Русия.
Ҳоло ин дохил мешавад пойгоҳи нави низомии НАТО дар Руминия, пойгоҳи бузурге, ки ҳоло дар ҳоли тарҳрезӣ қарор дорад.
Пас амалиёти иҳота дар миқёси васеъ идома дорад ва ҳоло воқеан хатарнок мешавад, на аз он сабаб ки ман
Русия ё ҷаноби Путинро хеле дӯст медорам, балки аз он сабаб ки ман мувозинатро дӯст медорам.
Зеро онҳо ҷаҳонро бехатартар мекунанд. Ва агар дар оянда ИМА ба як диктатураи пурра табдил ёбад, дар ин ҷо
дигар шавқовар нахоҳад буд. Ҳоло ҳам дигар шавқовар нест.
Ва он гоҳ дигар ҳеҷ гуна назорат бар қудрат нахоҳад буд, ҳеҷ ҳамтое нахоҳад буд, ва аз ин рӯ, ба назари ман, мо бояд ҷонибдори
он бошем, ки Русия ҳамчун суперқудрати бузург боқӣ бимонад.
Русия низ нуқтаи ояндаи ман мебуд.
Русия дар давраи буҳрони охир ва дар замони ҳамлаҳои охир, вақте ФСА ва ғайра ба Сурия
ҳамла карданд, устуворона дар паҳлуи Сурия истод.
Онҳо дар он ҷо ба таъсири хориҷӣ шадидан муқобилат карданд, ё, бигзор ин тавр гӯям, онҳо Ассадро дастгирӣ карданд.
Дастгирӣ аз Эрон, аз ҳама тарафҳо омад.
Шумо дар бораи он ки ин дастгирии умумӣ ногаҳон нопадид шуд, чӣ ҳис мекунед?
Ин метавонад нишонае барои Украина бошад, ки ҷанг дар Украина ҳоло нерӯҳои зиёди русро банд кардааст, ва шояд ин ҳатто
қисми стратегияи Украина буд, то русҳоро дар онҷо то ҳадде банд кунад, ки онҳо маҷбур шаванд Сурияро нодида гиранд.
Ин низ метавонад сабаби ин гардиш бошад, ки бо вуҷуди ин на ба таври хаотикӣ, балки, чунон ки ман
гуфтам, хеле ҳамвор, аҷибона ҳамвор сурат гирифт.
Ин дуруст аст. Ва ба назар мерасад, ки аз аввали кор дар Ҳалаб, Ҳама, Ҳомс, Димишқ ва дигар ҷойҳо ҳеҷ ҷангҳои воқеӣ набуданд.
Аз аввали кор мегӯянд, ки аз фармондеҳии олии Сурия фармон дода буданд, ки ҷанг накунанд.
Ҳаминро ту ҳоло гуфтӣ, пас аҷиб буд, ки тамоми артиш ба назар мерасид, ки дар ҳоли ақибнишинӣ аст.
Ман гумон мекунам, ки шумо низ ин тамоми ҳикояро пайгирӣ хоҳед кард.
Бале, барои солномаи ҷории ман каме дер шуд, ман дигар натавонистам масъалаи Сурияро дохил кунам.
Бисёр фаҳмо аст. Шумо онро махсус барои мо нигоҳ доштед, то мо онро дар Kla.TV зинда пахш кунем. Ташаккур.
Не, аммо ин воқеан як нуқтаи муҳим аст ва ман бовар дорам, ки аз нуқтаи назари стратегии ҷаҳонӣ
низ муҳим аст, ки онро зери назорат нигоҳ дорем.
Мо бо хушнудӣ бо шумо дар тамос хоҳем монд ва арзёбии шуморо аз тамоми вазъият қадр мекунем. Мо интизори
шунидани ҳар гуна назари нави шумо ҳастем. Ташаккури зиёд!
Ҷаноби Висневский, як саволи охирин. Ҳоло, дар ин замонҳои аҷибе, ки мо дар саросари ҷаҳон мегузаронем ва бо ҳамаи буҳронҳое, ки бо
онҳо рӯбарӯ ҳастем – ки шумо дар китоби худ дар бораи онҳо навиштаед – бисёре аз одамоне, ки ҳушёр шудаанд, ҳанӯз ҳам ба
Telegram, шабакаҳои иҷтимоӣ, шабакаҳои онлайнӣ ё каналҳое монанди пахшкунандагони
онлайне, ки мо бо онҳо ошно ҳастем, такя мекунанд.
Шумо дар бораи шабакасозии мустақил аз интернет дар сатҳи минтақавӣ чӣ назар доред? Оё шумо ниёз ба инро мебинед?
Бале, албатта, зеро ман фикр мекунам, ки тамоми шабакаи интернетӣ, албатта, аъло аст.
Аммо он виртуалӣ аст ва шумо тасвирҳои видеоии одамон — танқидгарон, ҳампаймонҳо, дӯстон —
мебинед, аммо сатҳи бевоситаи инсонӣ вуҷуд надорад.
Зеро шумо метавонед аз он нерӯи зиёд гиред, чунон ки ман дар ин конфронс мебинам.
Вақте ки шумо ҳамаи онҳоро мебинед ва бо онҳо вохӯрда даст медиҳед ва ғайра, ин ба шумо нерӯ мебахшад, шумо
худро хеле бештар пайваст эҳсос мекунед ва танҳо нестед.
Ва, албатта, он метавонад амнияти бештарро низ таъмин кунад, махсусан дар сатҳи минтақавӣ ва маҳаллӣ, агар дар он
ҷо иттифоқчиён дошта бошед, ки каме ба ҳамдигар нигоҳубин мекунанд, ки, мутаассифона, ин комилан зарур аст.
Аз ин рӯ, ин хеле муҳим аст, ва мо намедонем, ки онҳо бо интернет, бо сензура ва ғайра боз чӣ кор хоҳанд кард.
Ва мо инчунин дидаем, ки онҳо бисёр каналҳоро дар YouTube ва дигар ҷойҳо ҳазф кардаанд.
Худи Доналд Трамп қурбонии цензура шуд ва маҷбур шуд бо он рӯбарӯ шавад.
Ҳатто президенти ҳозираи ИМА дар он замон аз ҷониби Twitter маҳдуд карда шуд!
Албатта, ин иронияи хубест, ки ҳоло дӯсти ӯ, Илон Маск, он чизро харидааст.
Аммо ҳоло ҳамаи мо наметавонем ин корро анҷом диҳем, аз ин рӯ ин хеле, хеле муҳим аст.
Аз шумо бисёр ташаккур, ҷаноби Висневски, инчунин барои илҳом ба тамошобинони мо, ба ҳамаи
мо, барои арзёбиҳоятон ва кори хастанопазиратон.
Бале, кори шумо низ набояд кам арзёбӣ шавад, он беист аст. Воқеан арзанда, олӣ, олӣ.
Ташаккур, биёед якҷоя идома диҳем.
Бале, мо мекунем.