Siyempre, nagkaroon tayo ng mga kilalang pangyayari tulad ng pagtatangka sa pagpaslang kay Trump.
Siyempre, pinasok ko iyon nang detalyado.
Lahat ay lumangoy nang kahanga-hanga, kaya ano nga ba talaga ang nangyari? Sino ang nagplano nito at bakit?
At iyon ba ay ang Deep State o isang nag-iisang salarin?
Kung nagtagumpay ang pagpaslang, ano ang susunod na mangyayari?
Ang seremonya ng pagbubukas ng Olimpiko sa Paris ay isang lubos na kakaibang pagdiriwang, at pakiramdam mo ay
dekadensya at kaguluhan lamang ang tunay na namayani doon.
Ngunit panlabas lamang iyon; sa katotohanan, maingat itong pinlano bilang isang produksyon.
Nakatayo ako rito kasama ang freelance na mamamahayag-imbestigador na si Gerhard Wisnewski. May pribilehiyo akong makapanayam
siya. Maraming salamat sa iyong oras, Ginoong Wisnewski.
Maraming salamat sa iyong oras, salamat.
Lubos kaming interesado na marinig tungkol sa iyong aklat na inilathala mo ilang taon na ang nakalipas na pinamagatang
"Nakatago, Sinapawan, Nakalimutan – Ang Hindi Lumabas sa mga Diyaryo," at kakalabas mo lang
ng isa pang aklat tungkol sa nakaraang taon.
Ang aming mga manonood at kami mismo ay likas na lubos na interesado na marinig kung maaari mong ibigay sa amin ang
ilang mga tampok, ilang sulyap sa kung ano ang mangyayari doon.
Oo, siyempre, ang yearbook na ito ay nasa ika-18 na edisyon na ngayon, at malapit na tayong umabot sa 20 taon!
At, tulad ng dati, tinutugunan nito ang mga pamilyar at hindi pamilyar na isyu mula sa nakaraang taon.
At ang mga kilalang bagay ay, siyempre, tinatrato sa paraang hindi ginawa ng karaniwang kaisipan.
At iyon ang dahilan kung bakit itinuturing ko ang aklat na isang kinakailangang pantulid, upang ikwento ang kuwentong ito
nang iba, o ipagpatuloy ang pagkukwento nito, o ibunyag ang mga bagay na hindi pa natatalakay sa media hanggang ngayon.
At siyempre, nagkaroon tayo ng mga kilalang pangyayari tulad ng pagtatangka sa pagpaslang kay Trump.
Siyempre, pinasok ko iyon nang detalyado.
Lahat ay lumangoy nang kahanga-hanga, kaya ano nga ba talaga ang nangyari? Sino ang nagplano nito at bakit?
At iyon ba ay ang Deep State o isang nag-iisang salarin?
O ang ilan ay sobrang ekstremo: "Si Trump mismo ang nag-ayos nito para mapabuti ang kanyang tsansa sa halalan"
— at talagang nakagawa ako ng malaking hakbang doon at nakarating sa isang konklusyon.
At higit sa lahat, ang ginawa ko sa unang pagkakataon: palagi nang tinitingnan ng lahat ang nakaraan, sinusuri ang pagpaslang nang
paurong, na lubos na kahanga-hanga, at ayaw ko itong maliitin!
Ginawa ko na iyon ngayon, nandoon din ito.
Kailangan mong tingnan ang bawat detalye at kung ano talaga ang nangyari dito, pero gumawa rin ako ng isa pang bagay,
iyon ay nagtanong: "Kung nagtagumpay ang pagpaslang, ano ang susunod na mangyayari?" Magandang tanong, oo!
Ano kaya ang nangyari noon? At bigla nating nakikita kung paano nabubuo ang buong sistema mula sa mga
indibidwal na elemento na tiyak na magsisiguro ng kapangyarihan para sa demokratikong pamahalaan.
Paalis na rin sana si Trump, pero wala nang pagkakataon na mailahok ang sinumang iba mula sa Partido Republikano.
Ang tanong sana, o ang pinakamadaling gawin, ay: pansamantalang ipapatigil ang halalan. Wakas ng kuwento!
Ang babaeng iyon doon, ang walang kakayahan na si Kamala Harris, ay hindi sana kailangang humarap sa isang kampanya sa halalan.
Kaya sana ay naging kamangha-mangha ang lahat kung nagtagumpay ang pag-assassinate, at makikita mong malinaw na may
higit pa rito. Hindi ko pa ibubunyag ang lahat! Nakakahiya!
Ngunit makikita mo kung paano naganap ang buong sistemang ito, ang planadong sistema. Ito ay
simpleng sapilitang paksa; kailangang gawin ito.
Siyempre, dahil ito ay may pandaigdigang kahalagahan sa pulitika, ngunit maraming iba pang mga isyu rin.
Oo, nagkaroon din tayo ng kamatayan, ang misteryosong kamatayan ng kritiko ng rehimen ng
Russia na si Navalny. At ano ang nangyari doon?
Kaya siyempre pinatay siya ni Putin, sabi ng mainstream media, siyempre, halata naman iyon.
Siyempre. Nasa bilangguan, gaya ng marahil napansin na ng lahat sa isang paraan.
Malinaw na darating si Putin mismo na may dalang kutsilyo ng manghihimay-karne. Kilalang-kilala iyon.
At oo, napaka-interesante ring obserbahan ito, dahil ang problema ay kaalyado ng Kanluran si Navalny.
Ang buong pundasyong anti-korapsyon niya ay pinamamahalaan ng, sabihin nating, mga tagapang-hila ng tali sa Kanluran.
Kaya, sa huli, ang pundasyong anti-korapsyon na ito ang tanging elementong Ruso.
Kaya't si Navalny ay isang operasyong provokasyon ng Kanluran, sa madaling sabi.
At ngayon ay may problema na sila: hinatulan siyang magtuloy ng 19 na taon sa bilangguan.
Kaya, ano ang gagawin natin sa lalaking ito ngayon?
Hindi na niya maaaring pangunahan ang mga demonstrasyon, hindi na rin siya maaaring arestuhin sa paraang makakatawag-pansin
sa publiko, at wala nang mga sensasyonal na paglilitis.
Paano natin ito gagamitin ngayon para sa propaganda?
At sa aking pananaw, nagawa na nila ang isang napakatalinong galaw, ibig sabihin ay inalis siya mula sa labas, ngunit
muling nabuhay ang mito ni Navalny sa anyo ng kanyang biyuda.
Na ngayon ay biglang napupuna ng publiko, higit kailanman.
Kaya halos sa eksaktong sandali ng kanyang kamatayan, lumitaw ito sa Munich Security Conference, ang kumperensiyang
nag-uudyok ng digmaan, at halos nanawagan sa Kanluran na magsanib-puwersa laban sa Russia, laban kay Putin!
Kaya para bang ito na ngayon ang kanilang pribadong hukbo, NATO o kung ano pa man.
Sa katotohanan, kabaliktaran ito: ito ay simpleng pribadong pag-aari ng NATO at ng mga Kanlurang
kapangyarihan. Isang instrumento, isang kasangkapan.
Ngunit nagawa nilang palayain ang mito ni Navalny mula sa bilangguan sa pamamagitan ng paglilipat nito sa kanyang biyuda.
At dapat nang ipagpatuloy ng biyuda ang propaganda. Halimbawa, mga paksang tulad nito.
Ibig sabihin, sa pag-aresto sa 19-anyos, maaaring may alalahanin na baka magsimula siyang magsalita o mailantad ang sarili.
Ibig kong sabihin, matagal iyon. Mapapagod ka niyan!
At sa kaso ni Eppstein, nakita natin na bigla siyang nagpakamatay.
Maaari rin itong maging paraan para alisin ang mga kritiko ng rehimen.
Siyempre, posible talaga. Alam nating lahat na maaaring magbago ang mga tao sa loob ng 19 na taon.
At saka, siyempre, magkakaroon siya ng maraming oras para isipin kung anong uri ng marioneta siya talaga, at
kung anong uri ng kasangkapan ang ginagamit sa kanya!
At mabuti na nabanggit mo iyon; maaaring isa lamang itong hakbang na pang-iingat, at hindi ito kasing-absurdo ng
tunog nito, dahil sa bilangguan, kahit sa Russia, makakakuha ka ng kahit ano: droga, armas, lason.
May mga ahente rin, o maaari kang bumili ng mga bilanggo para lasonan siya, walang problema! Talaga, walang problema.
At higit pa rito, gaya ng aking isinulat, marami na ang naisulat tungkol sa masamang pagtrato sa mga bilangguan
at kampo na ito at kung paano siya inuusig doon at iba pa.
Ngunit may mga video, ilang sandali bago siya mamatay, kung saan mukhang masigla siya.
Nagkaroon nga siya ng isa pang pagdinig, isang paglilitis sa hukuman malapit sa kampong parusang ito.
Pero nagbibiro siya sa tagapangulo, oo, nagpapalitan sila ng biro, gaya ng, "Nauubusan na ako ng pera nang dahan-dahan, baka
pwede mong ipadala sa akin ang ilan sa iyong sahod bilang hukom?"
Sumagot siya ng oo! At nagtawanan silang dalawa at kung anu-ano pa.
Maaari mo ngang mabasa ito sa ilang sanggunian, pati na sa mga Kanluraning sanggunian, na siyempre hindi lahat
ay pamilyar dito, na siya ay talagang nasa magandang pakiramdam, masigla, at walang problema.
Kailangan niyang asahan iyon; siya mismo ang lumikha ng kinabukasan na ito para sa sarili
niya. Hindi na nakapagtataka na nakaupo siya doon!
Napaka-mapanghamon niya, nilalagpasan ang lahat ng pulang linya, walang duda tungkol diyan!
Parang sinadya nga. Talagang nagtatanong ka, iyon ba talaga ang gusto niya?
Sasabihin kong halos tapos na siya para sa buong operasyon ng propaganda: 19 na taon sa bilangguan, tapos na ang laro.
At tulad ng nabanggit mo na, ang panganib na baka sa huli ay bumigay siya at ibunyag ang lahat ng lihim.
Marahil pagkatapos ng sampung taon, pagkatapos ng labing-limang taon, oo, pero siyempre hindi mo magagamit ang ganoong bagay.
Sa madaling salita, kailangang patayin ang lalaki. Malinaw na malinaw.
At siya ay ginawang bayani, gaya ng sinasabi. At ang kanyang diwa, ang kanyang mito at lahat ng iba
pa ay nabubuhay sa pamamagitan ng kanyang biyuda.
Oo, hindi kapani-paniwala. Isipin mo lang, namatay siya sa mismong araw ng Munich Security Conference, at ilang oras
lang ang lumipas nang lumitaw ang kanyang biyuda sa kumperensya para magbigay ng talumpati. Tungkol sa kanyang kamatayan.
Napapaisip ka niyan... Hindi talaga ako pamilyar sa mga biglaang talumpati sa Munich Security Conference na ito.
Marahil ba iyon ay naiplano nang maaga? Ibig kong sabihin, ang paglitaw na ito, naka-iskedyul ba lahat, o ano? Nakakapanabik!
Aba, medyo kakaiba nga, hindi ba?
Ganap na, oo, kaya napaka-interesante ng pagdala ng koneksyong ito. Pinag-usapan mo ito nang mas detalyado sa libro, hindi ba?
Oo, inilalarawan ito nang detalyado, kasama pa ang maraming iba pang paksa, siyempre. Ah
oo, mayroon akong teoryang kontra-konspirasyon.
Oh oo, kawili-wili, gusto naming marinig iyan!
Isang bagay na ganap na bago. Nag-crash ang helikopter ni Pangulong Raisi ng Iran.
At talagang espesyalidad ko ang imbestigahan ang mga pagpaslang, at agad na nagsimulang sumigaw ang lahat, pati na sa eksena
ng alternatibong media: "Pagpaslang, pagpaslang ng Israel" at iba pa, at "mga sandatang pangklima" o kung ano pa man.
Walang anumang ebidensya, siyempre, at saka ko sinuri nang mabuti ang aksidenteng ito ng helikopter at mayroon akong
kaunting, napakaliit na kaalaman, dahil dati akong sumasama sa mga eksperto sa pagsisiyasat ng mga aksidente sa eroplano.
Dati itong tinatawag na Pederal na Tanggapan ng Pagsisiyasat ng Aksidente sa Hangin o kung ano pa
man. At oo, may ilang kawili-wiling salik doon.
Halimbawa, sinasabi ng mga tao, "Bakit siya nag-crash doon? Ayos naman ang panahon at lahat."
Ngunit kapag tiningnan mo ito nang mabuti, medyo iba ang proseso.
Kaya, may isang grupo ng tatlong helikoptero, kasama si Pangulong Raisi sa gitnang helikoptero at ang pangungunang helikoptero ay
lumilipad sa ibabaw ng mga bundok, isang hanay ng mga bundok na tatlong libong metro ang taas, nang biglang
sinabi ng piloto ng pangungunang helikoptero, "Kailangan nating umakyat, may mga ulap sa unahan natin."
Kaya ang nakikita nating magandang panahon, halimbawa ang halo-halong asul at puti at iba
pa, ay medyo naiiba ang pananaw ng mga piloto.
Hindi ka dapat lumipad papunta sa mga ulap. Delikado ito.
At oo, kaya inutusan niyang umakyat, at hindi, ang gitnang helikopter—patawarin ninyo, nagkamali
ako—ang nagbigay ng utos na umakyat kasama ang Pangulo.
Iyon ang helicopter ng kumander, siyempre, at sumakay ang lahat sa dalawang ibang helicopter, pero hindi sa isa na iyon.
Sumalpok siya sa mga ulap, at iyon, siyempre, ay isang napaka-malamang na sanhi ng aksidente, lalo
na't nasa kabundukan kami, mahina ang visibility, at nariyan pa ang isyu ng pagkawala ng lift.
Habang mas mataas ang pag-akyat ng helikoptero, mas kaunti ang kayang dalhin nito, at mas detalyado ko na
itong sinuri kaysa sa maaari nating pag-usapan ngayon.
At napagpasyahan kong malinaw na ito ay isang aksidente, isang aksidenteng pangklima.
Dahil ang hindi pa nga natin nakikita bilang panahon, ang mga magagandang puting ulap, ay panahon.
At hindi iyon walang panganib para sa mga piloto, dahil may napakalakas na turbulence sa loob ng mga ulap.
At iyon ang dahilan kung bakit inutusan niyang umakyat. Siya lang ang hindi nakasali.
Ayon sa aking pananaliksik, ito ay dahil nasa hangganan na ito ng kapasidad ng karga nito.
At sinabi rin mismo ng mga Iranian na hindi, hindi ito pagpaslang.
Naiintindihan ko rin iyon, ang mga ulat at ang mga sipi, kung ano ang kanilang natuklasan, at sa trahedya, isang bilanggo pa ang
nakaligtas nang ilang oras at nakausap nila siya sa telepono.
At tinanong nila siya, ano ang nangyari at iba pa?
May hinala rin na pinabagsak ang helikoptero, ngunit sinabi lang ng lalaki na hindi niya alam kung ano ang nangyari.
Hindi niya napansin ang anumang bagay; nangyari ito nang biglaan.
Nanatiling misteryo iyon, ngunit siyempre nakikinabang dito ang ilang tao, kung ito man ay
nagkataon o isang pagtatangka ng pagpaslang.
Oo, kawili-wili, kaya sinuri mo rin iyon muli at ipinaliwanag mo sa iyong libro, hindi ba? Napakabuti!
Kaya sa kasong ito, napunta ako sa kabaligtaran ng konklusyon kumpara sa alternatibong eksena ng media, sa isang
pagkakataon lang, dahil karaniwan ay magkakasundo kami.
Ang katotohanang hindi ito pagtatangka ng pagpaslang ay isang bagay na maaaring mangyari, at palaging
nagkakaroon ng problema ang mga Iranian sa mga helikoptero.
Sa katunayan, dalawang pangulo ang kinailangang mag-emergency landing gamit ang helikoptero sa mga nakaraang
dekada, dalawang pangulo ng Iran, dahil, hindi ko alam kung anong mga problema ang mayroon sila doon.
May parehong problema ang mga Iranian sa mga helikopter gaya ng mga Aleman sa mga eroplano.
Oo, eksakto, sa tinatawag na Special Air Mission Wing. Oo, mahusay, salamat.
Oo, gaya ng nakikita mo, napakaraming materyal sa bawat kabanata. Babanggitin ko na lang nang maikli ang ilang iba pang bagay.
Kaya't biglang nawala si Prinsesa Kate noong nakaraang taon.
At hindi na ito muling nakita; itinago ito sa ilalim ng kandado at susi at pinigilan ang publiko sa pamamagitan ng palaging
bagong mga dahilan, at ang tanong ngayon ay, ano ang nangyari?
At pagkalipas ng ilang buwan, muling lumitaw siya na parang phoenix na bumangon mula sa abo, na para bang
walang nangyari, kahit na sinasabing nagkaroon siya ng kanser at sumailalim sa kemoterapiya.
At siyempre natuklasan ko ang napakaraming kontradiksyon; wala sa mga iyon ang totoo, hindi maaaring totoo.
At kinut sitas ko rin ang mga doktor at propesor na nagsabing ganap na hindi totoo ang kuwentong ito tungkol sa kanser.
O, sa ibang salita, hindi ito magkakaugnay; mas mabuting paraan iyon ng pagsasabi. Hindi talaga ito magkakaugnay.
At hanggang ngayon, hindi pa rin natin eksaktong alam kung ano ang dahilan ng pagkawala na ito.
Ang babae ay nagtago para sa akin ng mga limang buwan, at sinundan ko lang siya, isang scavenger hunt para sa prinsesa.
Napakalakas, oo! Pero hindi ka pa rin nakabuo ng konklusyon kung ano talaga ang nangyari, hindi ba?
Siyempre, mayroon ding ganap na baliw na posibilidad.
Sa kasamaang palad, totoo ngang ang mga nangyayari sa likod ng mga eksena, sa likod ng mga opisyal na
bersyon, ay kung minsan ay lubhang kakaiba. Lubhang kakaiba.
At saka naglakas-loob akong pumasok nang kaunti, ano pa kaya ang maaaring mangyari?
Bakit nila inilabas ang kuwentong ito tungkol sa kanser? Bakit ito itinago?
Bakit bigla niyang kinailangan ang ganap na kapayapaan at katahimikan? Ang pag-iisa mula sa publiko at iba
pa, at ito ay magdadala sa iyo sa isang ganap na ibang landas, ngunit ayokong ibunyag iyon ngayon.
Napaka-kapana-panabik, tiyak na nakakatawag-pansin ito.
Gusto kong basahin ito, at talagang interesado ako sa iyong opinyon!
May isa pang baliw na kuwento, ito ang mga okultong mensahe sa seremonya ng pagbubukas ng Olimpiyada.
Oh oo, kahanga-hanga sila. Kamangha-mangha, oo!
Talagang nakakabaliw. Kung naaalala pa ng ilang manonood, isang lubos na kakaibang pagdiriwang iyon—ang seremonya
ng pagbubukas ng Olimpiko sa Paris—at ramdam mo na puro dekadensya at kaguluhan ang nangingibabaw dito.
Ngunit panlabas lamang iyon; sa katotohanan, maingat itong pinlano bilang isang produksyon, at naka-encrypt ang lahat.
Isang misteryosong produksyon kung saan inilalantad ang nakaraan at hinaharap ng sangkatauhan.
Kaya sinabi sa amin kung saan kami pupunta. Simboliko lang naman lahat, simboliko lang.
Halos masasabi mong parang isang baliw na panaginip ito.
Kaya kapag tiningnan mo ito, para itong isang sobrang baliw na panaginip, pero alam natin na ang mga panaginip ay maaaring may
kahulugan at gumagana sa pamamagitan ng mga imahe, at ang panaginip na ito ay lubos ding nakabatay sa mga imahe, sa mga
kakaibang imahe, gaya ng sa ilang panaginip na tila kakaiba ang lahat ngunit may katuturan – at
may katuturan din ito, may kahulugan sa likod nito.
At ang pinaka-nakakapanabik na bagay ay kung saan tayo dadalhin ng paglalakbay sa susunod. Sinabi
rin nila iyon sa amin, at oo, kamangha-mangha ito!
Sa aking pananaliksik, namangha ako kung paano nagkabit-kabit ang lahat. Lubos kong inirerekomenda ang kabanatang ito.
Napakasabik! Naranasan namin ito sa Gotthard Tunnel nang ito ay binuksan.
Mayroon ding mga seremonya na lubos na hindi maintindihan.
Walang nakakaintindi rito, wala na itong kinalaman sa sining, nakakatakot ito.
Ngayon pinag-uusapan mo na, sabihin nating, ang mga okultong mensaheng ipinapadala doon.
Basta ba silang mga weirdo lang, o globalista na sila?
Ito na ba ang programa na kasalukuyang tumatakbo sa buong mundo?
Aba, ang Paris ay palaging naging kabisera ng Freemasonry.
Ang Rebolusyong Pranses ay inorganisa at isinagawa ng mga Freemason. Sina Robespierre, Danton, Desmoulins – si Guillotin,
sa palagay ko, ay isa ring Freemason, ang imbentor ng guillotine... kaya't tila palagi nang nagiging makatao ang
maramihang pagpatay, sa tingin ko, hindi ko alam, pero parang paborito nilang libangan iyon, wala talaga akong ideya.
Mahalaga ang lokasyong ito, ang kabisera ng Freemasonry, at ang kanilang mga nagawa dito sa Paris, ngunit pati na rin para sa
buong sangkatauhan, dahil dito isinilang o muling isinilang ang demokrasyang Europeo pagkatapos ng sinaunang Gresya.
Kalayaan, pagkakapantay-pantay, pagkakapatiran, at iba pa.
At ang pag-aalis ng mga monarkiya at ang pagpapalit nito ng demokrasya, na maaaring masira at mabili anumang oras.
Nakikita namin ito araw-araw sa aming mga MP, kung gaano kadaling bilhin sila. Marami sa kanila, hindi lahat siyempre.
Oo, mayroon na kaming ilang nakakabahalang ulat. "The Blood Sects" – hindi ko alam kung pamilyar ka rito – ay nahahati na
ngayon sa tatlong bahagi at tumatalakay sa napakaraming biktima ng ritwal na karahasan, na hindi na
talaga maisasama sa buod. Maraming tao ang lumalantad.
Ibig sabihin, ang buong nakakatakot na laro ay tila nagaganap sa kabilang panig ng mundo.
Ang Mga Laro ng Olimpiko ay hindi karaniwang Pranses, kundi isang pandaigdigang kaganapan, kaya naniniwala ako na ang mga
karaniwang sinulid ay nagsasama-sama sa isang departamento, tila.
Oo, ikinalulungkot kong hindi ko makita ang marami sa iyong mga kontribusyon dahil sa kakulangan ng oras.
Nakakatuwa para sa akin ang mga kapana-panabik na kuwento tulad ng trilogy na nabanggit mo; talagang
kahanga-hanga, napakabuti ng paraan ng kanilang pagtatanghal. Napakaganda, napakaganda, tunay na kahanga-hanga!
Oo, napakaraming trabaho iyon. Pinagsama-sama nina Lois Sasek at ng isang pangkat na binubuo ng mahigit 100 kontribyutor
ang datos na ito dahil napakarami ng mga pahayag ng mga saksi.
Ngunit para mapapaikli ito at maipalabas man lang, talagang kakailanganin mo ng
araw-araw na materyal. Napakaganda, napakaganda!
Salamat, ikinalulugod naming ipaabot iyon. Ginoong Wisnewski, may tanong kami sa iyo. May iba
ka pa bang nais banggitin mula sa iyong libro?
Oo, may pagkalunod ng isang superyacht malapit sa Sicily na pag-aari ng isang British na tycoon ng software na si Lynch ang
pangalan, at kailangan mong maunawaan na isang tunay na pugad ng mga ahente ng lihim na serbisyo ang lumubog kasama nito, at
ngayon ay kailangang bantayan ang labi ng barko dahil sa mga seif ng yate at kung ano man ang maaaring nasa loob
nito, pati na rin ang mga kakaibang pagkakataong naganap doon.
Tunay ngang hanggang ngayon ay walang paliwanag para rito.
Sinasabi ng lahat ng mga eksperto na imposibleng mabaliktad ang isang yate na ganoon
dahil sa isang bugso ng hangin at saka lumubog.
Dahil kailangan mong isipin na kapag isinara mo ang isang yate na naglalayag, halos hindi
nakakalusot ang hangin dito, katulad ng isang submarino.
Halos matumba ito nang pahiga ngunit hindi ito lulubog, hindi naman agad.
Tiyak na may papasok na tubig, pero para lumubog ito sa loob ng 10 minuto...
O marahil nakakita ka na ng mga bangkang nakahilig dahil ang hangin ay naiipon sa loob ng katawan ng
bangka, kumikilos na parang unan ng hangin, kaya hindi agad lumubog ang bangka sa sandaling iyon.
Medyo matagal ito, at ang mabigat at bumabagsak na pakiramdam na ito ay napaka-kakaiba rin.
At maraming boses, kabilang ang mga eksperto, ang nagsasabi na may isang misteryosong elemento
na hindi natin natutuklasan o hindi natin alam.
Kaya hindi maaaring nangyari iyon sa ganoong paraan, hindi ito maaaring sanhi ng simpleng hampas ng
hangin o buhawi, at siniyasat ko rin ang numerong ito.
Nakakapanabik, napakaganda. Marami pang darating.
Kaya naman, muli, lubos na inirerekomenda ang aklat na ito. Tingnan natin ito at isama rin dito.
Ginoong Wisnewski, kung maaari naming mangahas na tumalon palabas ng libro, ngunit mananatili kami sa taong 2024.
Ang Syria, bilang isang susing salita, ay lubos na nagulat sa ating lahat. Marami nang taon ng labanan doon.
Sa huli, muling naibalik ni Assad, kasama ang buong pamahalaan at ang militar, ang kaayusan, o ganoon ang tila.
At ngayon, bigla na lang, isang lubos na motibadong hukbong rebelde ang sumasakop sa buong bansa, literal
na tumatakas ang hukbo, at iniiwan ni Assad ang bansa.
Ano ang iyong pagtatasa rito? Mayroon ka na ba nito?
Napakadelikado nito dahil bago pa ito, alam ko iyon, pero likas na interesado kami sa iyong
impresyon dahil alam mo ang mga karaniwang tema.
Kaya kapag tiningnan mo ito mula sa mata ng ibon, mukhang pinlano ang lahat.
Halos wala nang ibang paliwanag, dahil may dalawang bagay na magkakabit na parang mga gulong ng relo: ang
pag-usad ng mga tinatawag na rebelde at ang ganap na pag-urong at pagsuko ng mga tropang pamahalaan.
Upang sa isang paraan ay magkatuwang nang makahulugan. At ang tanong ay, bakit?
Karaniwan, inaasahan mong kakailanganin pa ring makipaglaban nang napakahirap ng mga rebelde. Na magkakaroon pa rin ng totoong
linya ng labanan at lahat ng iyon, at baka sa isang punto ay makatakas sila o sumuko o kung ano pa
man, pero naging maayos at walang palya ang lahat.
Kasama na rin ang pagtakas ni Assad at iba pa. Kaya nagawa niya iyon, pero tiyak na may
inihandang plano iyon sa ibang lugar, halata naman.
Hindi nagtagumpay si Gaddafi, at ganoon din si Saddam Hussein. Pareho silang pinatay, simple lang.
At siyempre, ngunit sa kasamaang palad ito ay isang hakbang sa pandaigdigang estratehiya
ng NATO, ang Estados Unidos laban sa Russia.
Kasama na rito ngayon ang isang bagong himpilan militar ng NATO sa Romania, isang
napakalaking himpilan na kasalukuyang pinaplano.
Kaya't nagpapatuloy ang operasyong paglilibot sa malawakang saklaw, at ngayon ay nagiging napakadelikado na
ito, hindi dahil sobra kong mahal ang Russia o si Ginoong Putin, kundi dahil gusto ko ng balanse.
Dahil ginagawang mas ligtas nila ang mundo. At kung sa huli ay magkaroon tayo ng ganap na diktadurang Amerikano,
hindi na magiging masaya rito. Hindi na nga ito masaya ngayon.
At pagkatapos ay wala nang mga tseke sa kapangyarihan, walang katapat, at iyon ang dahilan kung bakit dapat nating suportahan
na manatiling superpower ang Russia – sa aking palagay.
Kaya, ang Russia sana ang susunod kong punto.
Matatag na tumayo ang Russia para sa Syria sa nakaraang krisis, sa mga nakaraang
pag-atake nang sumalakay ang FSA at iba pa sa Syria.
Matindi nilang tinutulan ang dayuhang impluwensya doon, o, sa ganitong paraan, sinuportahan nila si Assad.
Ang suporta ay nagmula sa Iran, mula sa lahat ng direksyon.
Paano mo nararamdaman ang katotohanang biglang nawala ang pangkalahatang suportang ito?
Maaaring ito ay isang palatandaan para sa Ukraine na ang digmaan sa Ukraine ay nakapagtali na ng napakaraming puwersa ng Russia,
at maaaring bahagi pa nga ito ng estratehiya para sa Ukraine, na itali ang mga Ruso doon
nang husto upang mapabayaan nila ang Syria.
Maaari rin itong maging dahilan ng pagbabalik-loob na ito, na gayunpaman ay hindi naganap nang magulo,
kundi, gaya ng sinabi ko, napakinis, kahanga-hangang kinis.
Tama iyon. At tila, mula pa sa simula, walang tunay na labanan sa Aleppo, Hama, Homs, Damascus, o kahit saan pa man.
Mula pa sa simula, ayon sa ulat, may mga utos mula sa mataas na kumando ng Syria na huwag lumaban.
Iyon nga ang kakasabi mo lang, kaya nakapagtaka na parang umatras ang buong hukbo.
Inaasahan kong mananatili ka ring nakatutok sa buong kuwento.
Oo, para sa aking kasalukuyang yearbook ay medyo huli na, hindi ko na maisama ang isyu tungkol sa Syria.
Lubos na nauunawaan. Inireserba mo ito nang eksklusibo para sa amin upang ipalabas nang live dito sa Kla.TV. Salamat.
Hindi, ngunit ito ay talagang isang mahalagang punto, at naniniwala ako na mahalaga rin ito mula sa pandaigdigang
estratehikong pananaw na patuloy itong pagtrabahuhan.
Ikinalulugod naming manatiling makipag-ugnayan sa iyo at pinahahalagahan namin ang iyong pagtatasa sa
kabuuang sitwasyon. Inaasahan naming makarinig mula sa iyo ng mga bagong pananaw. Maraming salamat!
Ginoong Wisnewski, isang huling tanong. Ngayon, sa mga kakaibang panahong ito na ating dinaranas sa buong mundo, at sa lahat ng
mga krisis na ating kinahaharap – na isinulat mo sa iyong libro – maraming tao na nagising na ay umaasa pa rin sa
Telegram, social media, online networking, o sa mga channel tulad ng mga online broadcaster na kilala natin.
Ano ang iyong opinyon tungkol sa internet-independent na networking sa rehiyonal na
antas? Nakikita mo ba ang pangangailangan nito?
Oo, talagang ganoon, dahil sa tingin ko ay kahanga-hanga ang buong Internet network, siyempre.
Ngunit virtual ito, at nakikita mo ang mga video ng mga tao—mga kritiko, kakampi, kaibigan—ngunit
nawawala ang direktang antas ng pakikipag-ugnayan.
Dahil makakakuha ka ng maraming lakas mula rito, gaya ng napapansin ko dito sa kumperensyang ito.
Kapag nakikita mo silang lahat, nakikipagkita at nakikipagkamay at iba pa, binibigyan ka nito ng lakas,
mas nakakaramdam ka ng koneksyon, hindi ka nag-iisa.
At siyempre, maaari rin itong mag-alok ng mas mataas na seguridad, lalo na sa rehiyonal at lokal na antas, kung
mayroon kang mga kakampi doon na nagbabantayan sa isa't isa nang kaunti, na sa kasamaang palad ay lubos na kinakailangan.
Kaya napakahalaga nito, at hindi rin natin alam kung ano pa ang gagawin nila sa internet, sa sensura at iba pa.
At nakita rin namin na binura nila ang maraming channel sa YouTube at sa iba pang lugar.
Si Donald Trump mismo ay naging biktima ng sensura at kinailangan niyang harapin ito.
Kaya kahit ang kasalukuyang pangulo ng Estados Unidos noon ay pinatahimik ng Twitter!
Mabuting kabalintunaan nga, siyempre, na ngayon ay binili na ng kaibigan niya, si Elon Musk, ang bagay na iyon.
Ngunit hindi naman natin lahat ay maaaring gawin iyon ngayon, kaya napakahalaga nito.
Maraming salamat po, Ginoong Wisnewski, pati na rin sa inspirasyong ito para sa aming mga manonood,
para sa ating lahat, para sa inyong pagsusuri at sa inyong walang pagod na pagsusumikap.
Oo, hindi rin dapat maliitin ang iyong gawain; ito ay walang pagod. Talagang kahanga-hanga, mahusay, mahusay.
Salamat, magpatuloy tayo nang sama-sama.
Oo, ginagawa namin.