Η πτώση του Τείχους του Βερολίνου στις 9 Νοεμβρίου 1989 έμεινε στα βιβλία της ιστορίας ως
αποτέλεσμα μακροχρόνιων ειρηνικών διαδηλώσεων.
Ωστόσο, ο σύγχρονος μάρτυρας Michael Wolski περιγράφει την πτώση του Τείχους ως μια σχεδιασμένη στρατηγική
κίνηση των δυνάμεων πίσω από ένα "προπέτασμα καπνού".
Με βάση τη δική του εμπειρία και την ενδελεχή έρευνά του, ο Michael Wolski περιγράφει έναν στοχευμένο
μετασχηματισμό της κοινωνίας από την αρχή της Οκτωβριανής Επανάστασης του 1917 μέχρι σήμερα.
Εργάστηκε για το εξωτερικό εμπόριο της ΛΔΓ τη δεκαετία του 1980 και έτσι είχε διεθνείς
επαφές σε διοικητικά επίπεδα σε Ανατολή και Δύση.
Συνάντησε ασυνέπειες γύρω από την ιστορία της πτώσης του Τείχους του Βερολίνου.
Κατά τη διάρκεια της έρευνάς του, ο Βόλσκι ανακάλυψε με έκπληξη ότι επιλεγμένα στελέχη τόσο στη Δύση όσο και στην
Ανατολή γνώριζαν εκ των προτέρων για την πτώση του Τείχους.
Η έρευνά του αποκάλυψε μια εντελώς διαφορετική εικόνα από αυτή που μας διδάσκουν τα βιβλία ιστορίας.
Ο Michael Wolski κατονομάζει διάφορα γεγονότα που αποκαλύπτουν μια συντονισμένη προσέγγιση από τους ηγετικούς κύκλους του
Ανατολικού και του Δυτικού Μπλοκ για την πτώση του Τείχους.
Γεγονός 1: Στα τέλη Μαΐου 1987, ο πρόεδρος της Σοβιετικής Ένωσης Μιχαήλ Γκορμπατσόφ και ο υπουργός Εξωτερικών του
Εδουάρδος Σεβαρντνάτζε απαίτησαν από τον αρχηγό της ΛΔΓ Έριχ Χόνεκερ να ανοίξει το Τείχος. Ο Χόνεκερ αρνήθηκε.
Γεγονός 2: 14 ημέρες αργότερα, ο τότε πρόεδρος των ΗΠΑ Ρόναλντ Ρέιγκαν μίλησε στη δυτική πλευρά της Πύλης του
Βρανδεμβούργου και ζήτησε επίσης την πτώση του Τείχους.
"Κύριε Γκορμπατσόφ, γκρεμίστε αυτό το τείχος!".
Γεγονός 3: Το 1989, οι συνοριακές οχυρώσεις στην Ουγγαρία διαλύθηκαν, διευκολύνοντας τους πολίτες
της ΛΔΓ να διαφύγουν στη Δύση μέσω της Αυστρίας.
Γεγονός 4: Στις 9 Ιανουαρίου 1990, μια αμερικανική εταιρεία διαπιστευμένη στο Υπουργείο Εξωτερικού Εμπορίου
του Ανατολικού Βερολίνου σταμάτησε μια παραγγελία που είχε δοθεί στη Wolski τον Δεκέμβριο του 1989.
Η παραγγελία αυτή έγινε στο πλαίσιο της προετοιμασίας για την ίδρυση θυγατρικής εταιρείας
για την πώληση των προϊόντων του ομίλου στη ΛΔΓ.
Αιτιολογία: Δεν θα υπάρξει πλέον GDR.
Σε μια εκτεταμένη συνέντευξη , ο Michael Wolski υπεισέρχεται σε πολλές περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με την "πτώση
του Τείχους", οι οποίες αποκαλύπτουν μια σχεδιασμένη προσέγγιση με κρυφά συμφέροντα της ηγεσίας από Ανατολή και Δύση.
Ο Wolski εξηγεί επίσης πώς οι ειρηνικές διαδηλώσεις προωθήθηκαν και εργαλειοποιήθηκαν από
τις σοβιετικές και δυτικές μυστικές υπηρεσίες.
Ο λόγος: η ΛΔΓ είχε φτάσει στα όρια της ακυβερνησίας και της οικονομικής κατάρρευσης.
Ήταν προφανές ότι η σοσιαλιστική σχεδιασμένη οικονομία δεν λειτουργούσε.
Λόγω της ταχείας παρακμής της ΛΔΓ, οι δυνάμεις του παρασκηνίου αναγκάστηκαν να αλλάξουν τη
στρατηγική τους. Αλλά ποιες είναι αυτές οι δυνάμεις;
Ακούστε τον Michael Wolski:
"Υπήρξε η Οκτωβριανή Επανάσταση το 1917, και στο μεταξύ έχουν κυκλοφορήσει αρκετά βιβλία, ιδίως από τις ΗΠΑ, όπου περιγράφεται
με μεγάλη λεπτομέρεια η σχέση μεταξύ της Wall Street και της Μπολσεβίκικης Επανάστασης,
εδώ για παράδειγμα από τον Anthony Sutton.
Και όπου περιγράφεται επίσης πώς ο Τρότσκι και ο Λένιν ταξίδεψαν στην Πετρούπολη με οικονομικά μέσα, τα οποία παρείχαν ο ένας από
τους ιδρυτές της Ομοσπονδιακής Τράπεζας και ο άλλος από τις γερμανικές αμυντικές δυνάμεις,
προκειμένου να υποκινήσουν την επανάσταση εκεί.
Κάποιοι επειδή έβλεπαν ότι η χώρα ήταν έτοιμη να ανατραπεί, δηλαδή οι Αμερικανοί τραπεζίτες, προκειμένου
να πάρουν τη χώρα κάτω από τα φτερά τους, ας πούμε".
"Και έτσι εκείνη την εποχή οι Αμερικανοί εγκατέστησαν έναν άνθρωπο που ήδη γνώριζε τον Λένιν, ο οποίος έκανε τα
πρώτα συμβόλαια με τον Λένιν, αυτός ήταν ο Armand Hammer.
Και μέχρι το θάνατό του το 1990, λίγο πριν από το θάνατό του, ήταν ο σύνδεσμος της
αμερικανικής πρωτεύουσας με το Πολιτικό Γραφείο.
Και όλα αυτά τα μεγάλα εισαγωγικά έργα της Σοβιετικής Ένωσης για τα εργοστάσια, τους υδροηλεκτρικούς σταθμούς, αλλά και η
συμφωνία "Land and Lease" κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου συνήφθησαν υπό την αιγίδα του, κατά κάποιο τρόπο.
Α, και παρεμπιπτόντως, ο Armand Hammer έχει γίνει δισεκατομμυριούχος όλα αυτά τα χρόνια.
Ο πατέρας του ήταν ο ιδρυτής του Κομμουνιστικού Κόμματος, ο συνιδρυτής του Κομμουνιστικού Κόμματος των ΗΠΑ.
Και φυσικά ήταν επίσης αποδέκτης του Τάγματος του Λένιν".
br] Αγαπητοί θεατές: Πρέπει να το αφήσετε να λιώσει στο στόμα σας.
Οι τραπεζίτες που ίδρυσαν την Ομοσπονδιακή Τράπεζα το 1913 χρηματοδότησαν την Οκτωβριανή Επανάσταση
τέσσερα χρόνια αργότερα και την ίδρυση της ΕΣΣΔ το 1922.
Το αποτέλεσμα ήταν ένα τεράστιο κύμα αναδιανομής ρωσικών περιουσιακών στοιχείων στα χέρια
αμφιβόλου αξιοπιστίας Αμερικανών τραπεζιτών!
Πρώτα οι Σοβιετικοί απαλλοτρίωσαν την αριστοκρατία, την εκκλησία, την αστική τάξη και τους υψηλούς αξιωματούχους.
Το χρησιμοποίησαν για να δημιουργήσουν τη λεγόμενη εθνική περιουσία, να πληρώσουν τόκους στους
Αμερικανούς τραπεζίτες και να συνάψουν συμβόλαια με αυτούς τους τραπεζίτες για την εκβιομηχάνιση.
Η σοβιετική κρατική τράπεζα ανήκε τότε στον Ρότσιλντ, όπως και σήμερα.
Ο Wolski συνοψίζει την περίοδο από την Οκτωβριανή Επανάσταση έως την πτώση του Τείχους του Βερολίνου ως εξής:
"Κανείς δεν θα μπορούσε να σκεφτεί ότι αυτοί οι Ρώσοι κομμουνιστές είχαν τελικά χρηματοδοτηθεί από τη
Δύση στη φάση της εκκίνησης και αργότερα ελέγχθηκαν.
Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο πολλοί άνθρωποι δεν μπορούν να πιστέψουν ότι η
Σοβιετική Ένωση ξετύλιξε το δικό της σύστημα".
Όταν ο σοσιαλισμός, με ηγέτη του τη Σοβιετική Ένωση και τις χώρες του ανατολικού μπλοκ, όπως η ΛΔΓ,
οστεοποιήθηκε και έμεινε στάσιμος, το σύστημα έπρεπε να αλλάξει.
Αν περιμέναμε πολύ καιρό, το σύστημα θα κατέρρεε ανεξέλεγκτα.
Μόνο μέσω μιας ελεγχόμενης κατάρρευσης και ενός συμπαθητικού νέου ξεκινήματος με νέα πρόσωπα θα μπορούσαν
οι δυνάμεις του παρασκηνίου να διατηρήσουν τον έλεγχο.
Μετά την πτώση του Τείχους του Βερολίνου, η Σοβιετική Ένωση διαλύθηκε το 1991.
Αυτή η ελεγχόμενη αλλαγή στρατηγικής από τις δυνάμεις του παρασκηνίου προετοιμάστηκε στο Ινστιτούτο Ανάλυσης
Συστημάτων στη Βιέννη, όπου οι μυστικές υπηρεσίες της Ανατολής και της Δύσης συνεργάζονται από το 1972.
Εκεί σχεδιάστηκε η εκκαθάριση της Σοβιετικής Ένωσης και, κατά συνέπεια, ολόκληρου του Ανατολικού Μπλοκ.
Το ινστιτούτο αυτό εκπαίδευσε επιλεγμένα νέα στελέχη για την περίοδο μετά την πτώση του Τείχους του Βερολίνου.
"Και ένα άλλο σημείο είναι ότι ιδρύθηκε ένα κοινό ινστιτούτο με τους Αμερικανούς κοντά στη Βιέννη για την εκκαθάριση της
Σοβιετικής Ένωσης, όπου στη συνέχεια εκπαιδεύτηκε το πολιτικό προσωπικό για τη μετα-περεστρόικα περίοδο από το 1982 και μετά.
Με άλλα λόγια, υπάρχουν ονόματα όπως ο Chubais, ο Wechselberg, ο Arwen και ούτω καθεξής, οι οποίοι εκπαιδεύτηκαν εκεί και
στη συνέχεια συμμετείχαν στην ιδιωτικοποίηση της δημόσιας περιουσίας, της κρατικής περιουσίας, στο τέλος της περεστρόικα.
Και αυτοί είναι οι δισεκατομμυριούχοι ή οι ολιγάρχες για τους οποίους μιλάμε".
"Και οι ολιγάρχες από τη Δύση, οι οικονομικοί ολιγάρχες, συμμετείχαν επίσης.
Και είχαν διαλέξει τα κομμάτια φιλέτου στη βιομηχανία πρώτων υλών.
Και ο Χοντορκόφσκι είναι ένα τέτοιο παράδειγμα, ο Αμπράμοβιτς είναι ένα τέτοιο παράδειγμα, οι οποίοι έχουν
λάβει δάνεια από τη Δύση, δανειακές δεσμεύσεις, από το 1988"
Οι δυνάμεις του παρασκηνίου χρησιμοποίησαν έτσι τους επιλεγμένους νέους που είχαν εκπαιδευτεί στο Ινστιτούτο της Βιέννης.
Με τη βοήθεια των δυτικών χρηματοδοτών, βρέθηκαν σε θέση να αρπάξουν τον εθνικό πλούτο της Σοβιετικής Ένωσης.
Άνθρωποι όπως ο Ρόμαν Αμπράμοβιτς κατάφεραν να μετατρέψουν 100 εκατομμύρια δολάρια σε ένα τρελό κέρδος 13,5
δισεκατομμυρίων δολαρίων αναδιανέμοντας τον πλούτο του λαού στη Ρωσία, για παράδειγμα.
"Και αυτό που βιώσαμε τότε ήταν ότι η κάστα των ολιγαρχών αναδύθηκε και αυτό το Πολιτικό Γραφείο και
το κόμμα με όλες τις δομές του εξαφανίστηκαν αμέσως.
Και ο ταξικός αγώνας που είχαμε τότε μεταλλάχθηκε σε αγώνα για το κλίμα".
"Και τα πράγματα με τα οποία μας θολώνουν - μέχρι το 1990, το ανατολικό μπλοκ ονομαζόταν κόμμα της εργατικής τάξης, ταξική
πάλη, προλετάριοι όλων των χωρών ενωθείτε, όλα αυτά τα κενά λόγια, τα οποία τώρα έχουν αντικατασταθεί από άλλα κενά λόγια".
Ενδιάμεσο συμπέρασμα: Η πτώση του τείχους του Βερολίνου και η διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης σχεδιάστηκαν
και εκτελέστηκαν προσεκτικά μέσω στοχευμένου ελέγχου.
Το Ινστιτούτο της Βιέννης παρείχε την τεχνογνωσία, δηλαδή τη νέα ιδεολογία των σπάνιων πόρων και της προστασίας
του κλίματος, και οι μεγάλες τράπεζες παρείχαν τα χρήματα.
Αυτή η ιδιοποίηση του εθνικού πλούτου στις τσέπες λίγων συνεχίζεται ακόμη και σήμερα.
Μόνο τα συνθήματα έχουν αλλάξει. Η ταξική πάλη έχει γίνει πάλη για το κλίμα.
Σύμφωνα με τον Wolski σε αυτή τη συνέντευξη, οι ίδιες ομάδες ανθρώπων επωφελούνται από τα πολλά μέτρα προστασίας του κλίματος.
"Ναι, και αυτό μας φέρνει στους στόχους που τέθηκαν στη Σοβιετική Ένωση το 1966.
Ο πρώτος στόχος ήταν να αφήσουμε τη Δύση να αναπτυχθεί σε αυτό. .
Και ο δεύτερος στόχος ήταν να κερδίσω χρήματα με το κλίμα. Και αυτό συνέβη".
"Έτσι, τώρα αυτοί οι φόροι CO2, τα νέα συστήματα θέρμανσης - το 40% των ανθρώπων στη Γερμανία έχουν δικό τους σπίτι και δεν ξέρω
πόσοι από αυτούς θα μπορούν να αντέξουν οικονομικά ένα νέο σύστημα θέρμανσης - και τότε οι περίφημες Black Rocks και
παρόμοιες εταιρείες πιθανώς θα σταθούν εκεί και θα πουν, εντάξει, τότε θα το αγοράσουμε από την
πτωχευτική περιουσία, από μια αναγκαστική πώληση".
Συμπέρασμα: Συνοψίζοντας, μπορούμε να πούμε ότι οι κύκλοι της υψηλής οικονομίας πίσω από το προπέτασμα καπνού διευρύνουν
τον πλούτο και την επιρροή τους με κάθε ιστορική αναταραχή.
Τα επιφανειακά γεγονότα, όπως η Οκτωβριανή Επανάσταση, η ανάδυση του συστήματος ταξικής πάλης και η κατάρρευση του Ανατολικού
Μπλοκ, αποδεικνύονται επιχειρηματικό μοντέλο και βήματα προς την εγκαθίδρυση ενός παγκόσμιου ολοκληρωτικού καθεστώτος.
Σήμερα, η ίδια ατζέντα επιδιώκεται με το πρόσχημα της λεγόμενης "καταπολέμησης του κλίματος ή της προστασίας του κλίματος".
Η προστασία του περιβάλλοντος είναι επείγουσα ανάγκη, αλλά δεν μπορεί να αναμένεται από αυτούς τους κερδοσκόπους της κρίσης.
Επειδή επηρεάζονται προσωπικά, όλο και περισσότεροι άνθρωποι ανακαλύπτουν τέτοιου είδους συνδέσεις.
Το τείχος της ομίχλης καθαρίζει και η ζυγαριά γέρνει.