1989 წლის 9 ნოემბერს ბერლინის კედლის დაცემა ისტორიაში შევიდა, როგორც ხანგრძლივი მშვიდობიანი სამოქალაქო პროტესტების შედეგი.
თუმცა, თანამედროვე მოწმე მაიკლ ვოლსკი კედლის დაცემას აღწერს, როგორც "სმოგის ფარდის" მიღმა
მყოფი ძალების მიერ დაგეგმილ სტრატეგიულ ნაბიჯს.
საკუთარ გამოცდილებასა და საფუძვლიან კვლევაზე დაყრდნობით, მაიკლ ვოლსკი აღწერს საზოგადოების მიზანმიმართულ ტრანსფორმაციას
1917 წლის ოქტომბრის რევოლუციის დასაწყისიდან დღემდე.
ის 1980-იან წლებში გერმანიის დემოკრატიულ რესპუბლიკაში საგარეო სავაჭრო სფეროში მუშაობდა, რამაც მას აღმოსავლეთსა და
დასავლეთში მენეჯერულ დონეზე საერთაშორისო კონტაქტები შესძინა.
ასე წააწყდა ის ბერლინის კედლის დაცემის ისტორიის გარშემო არსებულ უსწორმასწორობებს.
თავისი კვლევების მსვლელობისას ვოლსკიმ გაოცებით აღმოაჩინა, რომ როგორც დასავლეთის, ისე აღმოსავლეთის შერჩეულ ლიდერებს
ბერლინის კედლის დაცემის შესახებ წინასწარ ჰქონდათ ინფორმაცია.
მისი კვლევა სრულიად განსხვავებულ სურათს გვიჩვენებს, ვიდრე ისტორიის სახელმძღვანელოები გვასწავლიან.
მაიკლ ვოლსკი იხსენებს რამდენიმე მოვლენას, რომლებიც ბერლინის კედლის დაცემის წინ აღმოსავლეთ და დასავლეთ
ბლოკების ლიდერების მიერ კოორდინირებულ ქმედებებს ამხელს.
მოვლენა 1: 1987 წლის მაისის ბოლოს საბჭოთა პრეზიდენტმა მიხეილ გორბაჩოვმა და მისმა საგარეო საქმეთა მინისტრმა ედუარდ შევარდნაძემ
მოითხოვეს, რომ გერმანიის დემოკრატიული რესპუბლიკის სახელმწიფოს მეთაურს, ერიხ ჰონეკერს,
ბერლინის კედელი გაეხსნა. ჰონეკერმა უარი განაცხადა.
მოვლენა 2: თოთხმეტი დღის შემდეგ, აშშ-ის მაშინდელმა პრეზიდენტმა რონალდ რეიგანმა ბრანდენბურგის კარის
დასავლეთ მხარეს ისაუბრა და კედლის დანგრევისკენ მოუწოდა.
ბატონო გორბაჩოვ, დაანგრიეთ ეს კედელი!
მოვლენა 3: 1989 წელს უნგრეთში საზღვრის გამაგრებები დაშალეს, რამაც აღმოსავლეთ გერმანიის
მოქალაქეებს ავსტრიის გავლით დასავლეთში გაქცევა გაუადვილა.
მოვლენა 4: 1990 წლის 9 იანვარს, აშშ-ის კორპორაციამ, რომელიც აღმოსავლეთ ბერლინის საგარეო სავაჭრო სამინისტროში იყო აკრედიტებული,
გააუქმა 1989 წლის დეკემბერში ვოლსკისთვის განთავსებული შეკვეთა.
ეს დავალება იყო მოსამზადებელი სამუშაო, რომელიც მიზნად ისახავდა ჯგუფის პროდუქციის გდრ-ში
დისტრიბუციისთვის შვილობილი კომპანიის დაარსებას.
მიზეზი: აღარ იქნება გდრ.
დეტალურ ინტერვიუში , მაიკლ ვოლსკი ბევრად უფრო დეტალურად საუბრობს "კედლის დაცემაზე", რაც ამხელს როგორც
აღმოსავლეთის, ისე დასავლეთის ხელმძღვანელობის მხრიდან წინასწარ დაგეგმილ მიდგომას ფარული ინტერესებით.
ვოლსკი ასევე განმარტავს, თუ როგორ ხელი შეუწყო და როგორ გამოიყენა საბჭოთა და დასავლურმა
საიდუმლო სამსახურებმა მშვიდობიანი დემონსტრაციები.
მიზეზი: გდრ მმართველობის შეუძლებლობისა და ეკონომიკური კოლაფსის ზღვარს მიაღწია.
აშკარა იყო, რომ სოციალისტური დაგეგმარებული ეკონომიკა არ მუშაობდა.
გერმანიის დემოკრატიული რესპუბლიკის სწრაფი დაცემის გამო, კულისებს მიღმა მყოფი ძალები იძულებულნი გახდნენ,
შეეცვალათ თავიანთი სტრატეგია. მაგრამ რომელი ძალებია ეს?
მოუსმინეთ მაიკლ ვოლსკის:
"1917 წელს მოხდა ოქტომბრის რევოლუცია და მას შემდეგ გამოვიდა რამდენიმე წიგნი, განსაკუთრებით ამერიკის შეერთებული
შტატებიდან, რომლებიც დეტალურად აღწერენ უოლ-სტრიტსა და ბოლშევიკურ რევოლუციას შორის კავშირს, მაგალითად, ენტონი სატონის ნაშრომები.
მასში ასევე აღწერილი იყო, თუ როგორ ჩავიდნენ ტროცკი და ლენინი, ერთი ფედერალური სარეზერვო სისტემის
დამფუძნებლების, მეორე კი გერმანიის აბვეჰრის მიერ დაფინანსებულნი, პეტროგრადში რევოლუციის გამოსაწვევად.
ზოგიერთი იმიტომ, რომ ქვეყანა იოლ ნადავლად მიაჩნდათ, კერძოდ, აშშ-ის ბანკირები,
რომლებსაც, ასე ვთქვათ, ქვეყნის ხელში ჩაგდება სურდათ.
"და იმ დროს ამერიკელებმა დაამყარეს კავშირი კაცთან, რომელიც ლენინს უკვე იცნობდა და მასთან
პირველი შეთანხმებები დადეს. ეს კაცი იყო არმან დამანი.
და 1990 წელს გარდაცვალებამდე, გარდაცვალებამდე ცოტა ხნით ადრე, ის აშშ-ის კაპიტალსა და
პოლიტბიუროს შორის კავშირგაბმულობის პასუხისმგებელი იყო.
და საბჭოთა კავშირის მიერ განხორციელებული ყველა ეს მსხვილი იმპორტის პროექტი, რომელიც ქარხნებს, ჰიდროელექტროსადგურებს
მოიცავდა, ისევე როგორც "მიწისა და იჯარის" შეთანხმება მეორე მსოფლიო ომის დროს, ასე ვთქვათ, მისი ეგიდის ქვეშ გაფორმდა.
ო, სხვათა შორის, არმან დამპერი მრავალი წლის განმავლობაში მილიარდერი იყო.
მისი მამა კომუნისტური პარტიის დამფუძნებელი, ამერიკის შეერთებული შტატების კომუნისტური პარტიის თანადამფუძნებელი იყო.
და, რა თქმა უნდა, ის ასევე იყო ლენინის ორდენის კავალერი.
ძვირფასო მაყურებლებო: ამას ერთი წამით უნდა გააცნობიეროთ.
ბანკირებმა, რომლებმაც 1913 წელს ფედერალური სარეზერვო სისტემა დააარსეს, ოთხი წლის შემდეგ ოქტომბრის
რევოლუცია დააფინანსეს, ხოლო 1922 წელს — სსრკ-ის დაარსება.
შედეგად მივიღეთ რუსული აქტივების ხელახალი განაწილების მასიური ტალღა საეჭვო ამერიკელი ბანკირების ხელში!
პირველ რიგში, საბჭოთა მთავრობამ ჩამოართვა საკუთრება მაღალზნეობას, ეკლესიას, ბურჟუაზიას და მაღალჩინოსნებს.
ამგვარად, მათ შექმნეს ის, რაც საჯარო საკუთრებად არის ცნობილი, გადაიხადეს პროცენტები აშშ-ის ბანკირებს და ამ
ბანკირებთან დადეს ინდუსტრიალიზაციის შესახებ შეთანხმებები.
საბჭოთა სახელმწიფო ბანკი მაშინაც როტშილდს ეკუთვნოდა, ისევე როგორც დღეს.
ვოლსკი ოქტომბრის რევოლუციიდან ბერლინის კედლის დაცემამდე პერიოდს ასე აჯამებს:
"არავინ იფიქრებდა, რომ ამ რუს კომუნისტებს დასაწყისშივე დასავლეთი აფინანსებდა და მოგვიანებით აკონტროლებდა."
ესეც არის მიზეზი, რის გამოც ბევრს არ შეუძლია გაიგოს, რომ საბჭოთა კავშირმა საკუთარი სისტემა დაშალა.
როდესაც სოციალიზმი, თავისი ლიდერით — საბჭოთა კავშირისა და აღმოსავლეთ ბლოკის ქვეყნებით, როგორიცაა
გერმანიის დემოკრატიული რესპუბლიკა, გამაგრდა და სტაგნაციაში ჩავარდა, სისტემის შეცვლა გახდა აუცილებელი.
თუ ძალიან დიდხანს დაელოდებოდნენ, სისტემა უკონტროლოდ ჩამოიშლებოდა.
მხოლოდ კონტროლირებადი კრახისა და ახალი სახეებით სიმპათიური ახალი დასაწყისის მეშვეობით შეძლეს
კულისებს მიღმა მდგომმა ძალებმა კონტროლის შენარჩუნება.
ბერლინის კედლის დაცემის შემდეგ, საბჭოთა კავშირი 1991 წელს დაიშალა.
ეს კულისებსმიღმა ძალების მიერ სტრატეგიის კონტროლირებადი ცვლილება ავსტრიის სისტემური ანალიზის ინსტიტუტში
მომზადდა, სადაც აღმოსავლეთისა და დასავლეთის საიდუმლო სამსახურები 1972 წლიდან ერთად მუშაობენ.
სწორედ იქ იგეგმებოდა საბჭოთა კავშირის და, შესაბამისად, მთლიანად აღმოსავლეთ ბლოკის დაშლა.
ამ ინსტიტუტმა ბერლინის კედლის დაცემის შემდგომი პერიოდისთვის შერჩეულ ახალგაზრდა უმცროს მენეჯერებს მოამზადა.
"და კიდევ ერთი საკითხია, რომ საბჭოთა კავშირთან ურთიერთობისთვის ვენასთან ახლოს ამერიკელებთან ერთად დაარსდა
ერთობლივი ინსტიტუტი, სადაც 1982 წლიდან პოსტ-პერესტროიკული ეპოქისთვის პოლიტიკურ კადრებს ამზადებდნენ."
ეს ნიშნავს, რომ არსებობენ ისეთი სახელები, როგორებიცაა ჩუბაისი, ვეშელბერგი, არვენი და ასე შემდეგ, რომლებიც იქ
გაიარეს მომზადება და შემდეგ, პერესტროიკის ბოლოს, ჩაერთნენ საზოგადოებრივი, სახელმწიფო საკუთრების პრივატიზებაში.
და სწორედ ასე გახდნენ ის მილიარდერები ან ოლიგარქები, რომლებზეც ჩვენ ვსაუბრობთ.
"და დასავლელი ოლიგარქებიც, ფინანსური ოლიგარქებიც, ასევე იყვნენ ჩართულნი.
და მათ ნედლეულის მრეწველობაში საუკეთესო დარგები შეარჩიეს.
და ხოდორკოვსკი ერთ-ერთი ასეთი მაგალითია, აბრამოვიჩი — მეორე, რომლებიც იღებდნენ სესხებს დასავლეთისგან და
რომლებსაც 1988 წლიდან სესხის გაცემის გარანტიები ჰქონდათ.
ამგვარად, კულისებს მიღმა მდგომმა ძალებმა გამოიყენეს ვენის ინსტიტუტში გაწვრთნილი შერჩეული ახალგაზრდა ამბიციური პირები.
დასავლელი ფინანსისტების დახმარებით, მათ შეძლეს საბჭოთა კავშირის ეროვნული სიმდიდრის ხელში ჩაგდება.
რომან აბრამოვიჩის მსგავსმა ადამიანებმა რუსეთში ეროვნული სიმდიდრის გადანაწილების გზით 100 მილიონი დოლარიდან
შთამბეჭდავ, 13.5 მილიარდ დოლარიან მოგებაზე გადაქცევა შეძლეს.
"და ის, რაც შემდეგ განვიცადეთ, იყო ის, რომ აქედან ოლიგარქიული კასტა წარმოიშვა, ხოლო ეს პოლიტბიურო და
პარტია მთელი თავისი სტრუქტურებით მოულოდნელად გაქრა."
და მაშინდელი კლასობრივი ბრძოლა კლიმატურ ბრძოლად გარდაიქმნა.
და ის, რითაც 1990 წლამდე აღმოსავლეთ ბლოკში გვბომბავდნენ, იყო მუშათა კლასის პარტია, კლასობრივი ბრძოლა,
პროლეტარებო ყველა ქვეყნის, გაერთიანდით – სულ ცარიელი ფრაზები, რომლებიც ახლა სხვა ცარიელი ფრაზებით შეცვალეს.
დროებითი დასკვნა: ბერლინის კედლის დაცემა და საბჭოთა კავშირის დაშლა წინასწარ, მიზანმიმართული
კონტროლის მეშვეობით იყო დაგეგმილი და განხორციელებული.
ვენის ინსტიტუტმა უზრუნველყო ექსპერტიზა, ანუ მწირი რესურსებისა და კლიმატის დაცვის ახალი იდეოლოგია, ხოლო მთავარმა ბანკებმა — ფული.
საზოგადოებრივი აქტივების მცირერიცხოვანი ჯგუფის ჯიბეში ჩადების ეს პროცესი დღემდე გრძელდება.
მხოლოდ ლოზუნგები შეიცვალა. კლასობრივი ბრძოლა კლიმატისთვის ბრძოლად იქცა.
ვოლსკის თქმით, ამ ინტერვიუში, კლიმატის დაცვის მიზნით გატარებული მრავალი ზომით კვლავაც იგივე ადამიანთა ჯგუფები სარგებლობენ.
"დიახ, და ეს გვიბრუნებს იმ მიზნებთან, რომლებიც საბჭოთა კავშირში 1966 წელს დაისახეს."
პირველი მიზანი იყო, დასავლეთს მისთვის მიეცა, რომ მასში ჩამოყალიბებულიყო.
და მეორე მიზანი კლიმატიდან ფულის შოვნა იყო. სწორედ ასეც მოხდა.
"ახლა კი ვსაუბრობთ CO2-ის გადასახადებზე, გათბობის ახალ სისტემებზე – გერმანიაში მოსახლეობის 40%-ს საკუთარი სახლები აქვს და არ ვიცი,
მათგან რამდენი შეძლებს ახალი გათბობის სისტემის შეძენას – და შემდეგ, ალბათ, იქ იქნებიან ცნობილი "ბლექ როქსი" და მსგავსი
კომპანიები, რომლებიც იტყვიან: კარგი, ჩვენ ამას გაკოტრებული კომპანიის აქტივებისგან, იძულებითი აუქციონისგან ვიყიდით".
დასკვნა: შეჯამების სახით, შეიძლება ითქვას, რომ კვამლის ფარდის მიღმა მდგარი მაღალი ფინანსების წრეები ყოველი
ისტორიული ქაოსისას აფართოებენ თავიანთ სიმდიდრესა და გავლენას.
ობიექტური შეფასებით, ისეთი მნიშვნელოვანი მოვლენები, როგორიცაა ოქტომბრის რევოლუცია, კლასობრივი ბრძოლის სისტემის ჩამოყალიბება და
აღმოსავლეთის ბლოკის კრახი, ბიზნეს მოდელად და გლობალური ტოტალიტარული რეჟიმის
დამყარებისკენ გადადგმულ ნაბიჯებად გვევლინება.
დღეს, ეგრეთ წოდებული "კლიმატთან ბრძოლისა" ან "კლიმატის დაცვის" ფარსქვეშ, ერთი და იგივე დღის წესრიგი მიიწევს წინ.
გარემოს დაცვა სასწრაფოდ არის საჭირო, მაგრამ ამის მოლოდინი არ შეიძლება მათგან, ვინც ამ კრიზისებით სარგებლობს.
პირადი ჩართულობის გამო, სულ უფრო მეტი ადამიანი ეცნობა მსგავს საკითხებს.
ნისლი იფანტება და სასწორი იხრება.