De val van de Berlijnse Muur op 9 november 1989 is de geschiedenisboeken ingegaan als het
resultaat van langdurige vreedzame burgerprotesten.
De hedendaagse getuige Michael Wolski beschrijft de val van de Muur echter als een geplande
strategische zet door krachten achter een "rookgordijn".
Gebaseerd op zijn eigen ervaringen en grondig onderzoek beschrijft Michael Wolski een doelgerichte transformatie van de samenleving
vanaf het begin van de Oktoberrevolutie in 1917 tot nu.
Hij werkte in de jaren 80 voor de buitenlandse handel van de DDR en had daardoor internationale
contacten op managementniveau in Oost en West.
Hij stuitte op inconsistenties in het verhaal over de val van de Berlijnse Muur.
Tijdens zijn onderzoek ontdekte Wolski tot zijn verbazing dat geselecteerde managers in zowel het Westen als het
Oosten van tevoren op de hoogte waren van de val van de Muur.
Zijn onderzoek onthulde een heel ander beeld dan de geschiedenisboeken ons leren.
Michael Wolski noemt verschillende gebeurtenissen die een gecoördineerde aanpak van de leiders van het
Oostblok en het Westblok bij de val van de Muur onthullen.
Gebeurtenis 1: Eind mei 1987 eisten president Michail Gorbatsjov van de Sovjet-Unie en zijn minister van
Buitenlandse Zaken Eduard Sjevardnadze dat DDR-staatshoofd Erich Honecker de Muur zou openen. Honecker weigerde.
Gebeurtenis 2: 14 dagen later sprak de toenmalige Amerikaanse president Ronald Reagan aan de westkant van de
Brandenburger Tor en riep hij ook op tot de val van de Muur.
"Mijnheer Gorbatsjov, breek deze muur af!".
Gebeurtenis 3: In 1989 werden de grensversterkingen in Hongarije ontmanteld, waardoor het voor DDR-burgers gemakkelijker
werd om via Oostenrijk naar het Westen te vluchten.
Gebeurtenis 4: Op 9 januari 1990 stopte een Amerikaans bedrijf dat geaccrediteerd was bij het Oost-Berlijnse
Ministerie van Buitenlandse Handel een bestelling die in december 1989 bij Wolski was geplaatst.
Deze bestelling was ter voorbereiding van de oprichting van een dochteronderneming voor de
verkoop van de producten van de Groep in de DDR.
Reden: Er komt geen DDR meer.
In een uitgebreid interview gaat Michael Wolski in op veel meer details over de "val van de Muur", die een geplande aanpak met
verborgen belangen van de leiders uit Oost en West onthullen.
Wolski legt ook uit hoe de vreedzame demonstraties werden gepromoot en
geïnstrumentaliseerd door Sovjet- en Westerse geheime diensten.
De reden: de DDR had de grenzen van onbestuurbaarheid en economische ineenstorting bereikt.
Het was duidelijk dat de socialistische planeconomie niet werkte.
Door de snelle neergang van de DDR werden de achtergrondkrachten gedwongen om hun strategie
te veranderen. Maar welke krachten zijn dat?
Luister naar Michael Wolski:
"Er was de Oktoberrevolutie in 1917, en in de tussentijd zijn er verschillende boeken verschenen, vooral uit de VS, waarin de
connectie tussen Wall Street en de Bolsjewistische Revolutie zeer gedetailleerd is
beschreven, hier bijvoorbeeld door Anthony Sutton.
En waar ook werd beschreven hoe Trotski en Lenin naar Petrograd reisden met financiële middelen, de één verschaft door de
oprichters van de Federal Reserve en de ander door de Duitse defensiemacht, om daar deze revolutie te ontketenen.
Sommigen omdat ze zagen dat het land klaar was om om te vallen, d.w.z. de Amerikaanse bankiers, om het land
bij wijze van spreken onder hun vleugels te krijgen."
"En dus stelden de Amerikanen op dat moment een man aan die Lenin al kende, die de eerste
contracten met Lenin sloot, dat was Armand Hammer.
En tot aan zijn dood in 1990, kort voor zijn dood, was hij de contactpersoon van de Amerikaanse hoofdstad bij het Politbureau.
En al deze grote importprojecten van de Sovjet-Unie voor fabrieken, waterkrachtcentrales, maar ook de "Land
en Lease" overeenkomst tijdens de Tweede Wereldoorlog werden als het ware onder zijn auspiciën afgesloten.
Oh, en trouwens, Armand Hammer is in de loop der jaren miljardair geworden.
Zijn vader was de oprichter van de Communistische Partij, de medeoprichter van de Communistische Partij van de VS.
En natuurlijk ontving hij ook de Orde van Lenin."
br] Beste kijkers: dat moet je in je mond laten smelten.
Bankiers die in 1913 de Federal Reserve oprichtten, financierden vier jaar later de
Oktoberrevolutie en in 1922 de oprichting van de USSR.
Het resultaat was een enorme golf van herverdeling van Russische activa in de handen van dubieuze Amerikaanse bankiers!
Eerst onteigenden de Sovjets de adel, de kerk, de bourgeoisie en hoge ambtenaren.
Ze gebruikten dit om zogenaamd nationaal bezit te creëren, betaalden rente aan de Amerikaanse bankiers en
sloten contracten met deze bankiers voor industrialisatie.
De staatsbank van de Sovjet-Unie behoorde toen net als nu toe aan Rothschild.
Wolski vat de periode van de Oktoberrevolutie tot de val van de Berlijnse Muur als volgt samen:
"Niemand had gedacht dat deze Russische communisten in de opstartfase uiteindelijk vanuit het Westen
gefinancierd werden en later gecontroleerd werden.
Dat is ook de reden waarom veel mensen niet kunnen geloven dat de Sovjet-Unie haar eigen systeem afbouwde."
Toen het socialisme, met als leider de Sovjet-Unie en de Oostbloklanden zoals de DDR,
verstarde en stagneerde, moest het systeem veranderen.
Als we te lang hadden gewacht, zou het systeem ongecontroleerd zijn ingestort.
Alleen door een gecontroleerde ineenstorting en een sympathiek nieuw begin met nieuwe gezichten konden
de krachten op de achtergrond de controle behouden.
Na de val van de Berlijnse muur werd de Sovjet-Unie in 1991 ontbonden.
Deze gecontroleerde verandering van strategie door de machten op de achtergrond werd voorbereid in het Instituut
voor Systeemanalyse in Wenen, waar geheime diensten uit Oost en West sinds 1972 samenwerken.
Daar werd de liquidatie van de Sovjet-Unie en dus van het hele Oostblok gepland.
Dit instituut leidde geselecteerde jonge kaderleden op voor de periode na de val van de Berlijnse Muur.
"En een ander punt is dat er in de buurt van Wenen een gezamenlijk instituut werd opgericht met de Amerikanen voor de
liquidatie van de Sovjet-Unie, waar vervolgens politiek personeel werd opgeleid voor de post-perestrojka periode vanaf 1982.
Met andere woorden, er zijn namen als Chubais, Wechselberg, Arwen enzovoort, die daar zijn opgeleid en vervolgens
betrokken waren bij de privatisering van publiek eigendom, staatseigendom, aan het einde van de perestrojka.
En dit zijn de miljardairs of oligarchen waar we het over hebben."
"En de oligarchen uit het Westen, de financiële oligarchen, waren er ook bij betrokken.
En ze hadden de filetstukken in de grondstoffenindustrie uitgezocht.
En Chodorkovski is zo'n voorbeeld, Abramovitsj is zo'n voorbeeld, die sinds 1988 leningen hebben
ontvangen van het Westen, toezeggingen voor leningen".
De achtergrondmachten maakten dus gebruik van de geselecteerde jonge opkomende krachten
die waren opgeleid aan het Weense Instituut.
Met de hulp van Westerse financiers werden ze in de positie gebracht om beslag te leggen
op de nationale rijkdommen van de Sovjet-Unie.
Mannen als Roman Abramovich waren in staat om 100 miljoen dollar om te zetten in een waanzinnige 13,5 miljard dollar winst door
bijvoorbeeld de rijkdom van de mensen in Rusland te herverdelen.
"En wat we toen meemaakten was dat de oligarchenkaste opkwam en dat dit Politbureau en de
partij met al haar structuren in één klap verdwenen.
En de klassenstrijd die we toen voerden, veranderde in een klimaatstrijd."
"En de dingen waarmee we worden besodemieterd, tot 1990 heette het in het Oostblok de partij van de arbeidersklasse,
klassenstrijd, proletariërs van alle landen verenigt, allemaal van die loze woorden, die
nu zijn vervangen door andere loze woorden."
Tussentijdse conclusie: De val van de Berlijnse Muur en het uiteenvallen van de Sovjet-Unie werden dus zorgvuldig
gepland en uitgevoerd door middel van gerichte controle.
Het Weense Instituut leverde de expertise, d.w.z. de nieuwe ideologie van schaarse hulpbronnen en
klimaatbescherming, en de grote banken leverden het geld.
Deze toe-eigening van nationale rijkdom in de zakken van enkelen is vandaag de dag nog steeds aan de gang.
Alleen de slogans zijn veranderd. De klassenstrijd is de strijd voor het klimaat geworden.
Volgens Wolski in dit interview profiteren dezelfde groepen mensen van de vele klimaatbeschermingsmaatregelen.
"Ja, en dat brengt ons bij de doelen die in 1966 in de Sovjet-Unie werden gesteld.
Het eerste doel was om het Westen erin te laten groeien. .
En het tweede doel was om geld te verdienen met het klimaat. En dat is gebeurd."
"Dus nu deze CO2-belastingen, nieuwe verwarmingssystemen - 40% van de mensen in Duitsland heeft een eigen huis, en ik weet niet
hoeveel van hen zich een nieuw verwarmingssysteem kunnen veroorloven - en dan zullen de beroemde Black Rocks en
soortgelijke bedrijven daar waarschijnlijk staan en zeggen, oké, dan kopen we het van de
failliete boedel, van een gedwongen verkoop."
Conclusie: Samenvattend kunnen we zeggen dat de kringen van de haute finance achter het rookgordijn hun rijkdom
en invloed uitbreiden bij elke historische omwenteling.
De oppervlakkige gebeurtenissen zoals de Oktoberrevolutie, de opkomst van het klassenstrijdsysteem en de ineenstorting van
het Oostblok blijken een businessmodel te zijn en stappen in de richting van de vestiging van een wereldwijd totalitair regime.
Vandaag wordt dezelfde agenda nagestreefd onder het mom van de zogenaamde "klimaatstrijd of klimaatbescherming".
Milieubescherming is dringend nodig, maar kan niet worden verwacht van deze crisisprofiteurs.
Omdat het hen persoonlijk raakt, komen steeds meer mensen achter dit soort verbanden.
De muur van mist trekt op en de weegschaal kantelt.