Rënia e Murit të Berlinit më 9 nëntor 1989 u regjistrua në histori si rezultat i protestave civile paqësore të zgjatura.
Megjithatë, dëshmitari bashkëkohor Michael Wolski e përshkruan rrëzimin e Murit si një lëvizje
strategjike të planifikuar nga forcat pas një "perde tymi".
Duke u mbështetur në përvojat e tij personale dhe në kërkime të thella, Michael Wolski përshkruan një transformim
të qëllimshëm të shoqërisë nga fillimi i Revolucionit të Tetorit në vitin 1917 deri në ditët e sotme.
Ai punoi në tregtinë e jashtme të GDR-së në vitet 1980, gjë që i siguroi kontakte ndërkombëtare në
nivel menaxherësh si në Lindje ashtu edhe në Perëndim.
Kështu ai vuri re mospërputhje rreth historisë së rrëzimit të Murit të Berlinit.
Gjatë hetimeve të tij, Wolski u befasua kur zbuloi se disa udhëheqës të përzgjedhur, si në Perëndim ashtu
edhe në Lindje, e dinin paraprakisht rënien e Murit.
Hulumtimi i tij zbuloi një pamje krejtësisht të ndryshme nga ajo që na mësojnë librat e historisë.
Michael Wolski përmend disa ngjarje që zbulojnë veprime të koordinuara nga udhëheqësit e Bllokut Lindor dhe
Bllokut Perëndimor në prag të rënies së Murit të Berlinit.
Ngjarja 1: Në fund të majit 1987, presidenti sovjetik Mihail Gorbaçov dhe ministri i tij i Jashtëm, Eduard
Shevardnadze, kërkuan që kreu i shtetit të Gjermanisë Lindore, Erich Honecker, të hapte Murin. Honecker refuzoi.
Ngjarja 2: Katërmbëdhjetë ditë më vonë, presidenti i atëhershëm i SHBA-së, Ronald Reagan, foli në anën perëndimore të Portës së
Brandenburgut dhe gjithashtu bëri thirrje për rrëzimin e Murit.
Zoti Gorbachev, rrëzoje këtë mur!
Ngjarja 3: Në vitin 1989, fortifikimet kufitare në Hungari u çmontuan, duke e bërë më të lehtë për
qytetarët e GDR-së të arratisen në Perëndim përmes Austrisë.
Ngjarja 4: Më 9 janar 1990, një korporatë amerikane e akredituar pranë Ministrisë së Tregtisë së Jashtme të Berlinit
Lindor anuloi një porosi të vendosur te Wolski në dhjetor 1989.
Kjo detyrë ishte në përgatitje për themelimin e një shoqërie në varësi për shpërndarjen e produkteve të Grupit në RDGJ.
Arsyeja: Nuk do të ketë më GDR.
Në një intervistë të detajuar , Michael Wolski hyn në shumë më tepër detaje rreth "rënies së Murit", duke zbuluar
një qasje të planifikuar me interesa të fshehta nga ana e udhëheqjes si në Lindje ashtu edhe në Perëndim.
Wolski gjithashtu shpjegon se si demonstratat paqësore u promovuan dhe u shfrytëzuan nga
shërbimet sekrete sovjetike dhe perëndimore.
Arsyeja: Republika Demokratike Gjermane kishte arritur në pikën e papërballueshmërisë dhe të kolapsit ekonomik.
Ishte e qartë se ekonomia e planifikuar socialiste nuk po funksiononte.
Për shkak të rënies së shpejtë të RDGJ-së, forcat pas skenave u detyruan të ndryshojnë
strategjinë e tyre. Por cilat janë këto forca?
Dëgjo Michael Wolski:
"Në vitin 1917 ndodhi Revolucioni i Tetorit, dhe që atëherë janë botuar disa libra, veçanërisht nga Shtetet e Bashkuara, që
përshkruajnë në detaje të mëdha lidhjen midis Wall Street-it dhe Revolucionit Bolshevik, për shembull nga Anthony Sutton."
Ai gjithashtu përshkroi se si Trocki dhe Lenini, të pajisur me burime financiare, njeri nga themeluesit e
Rezervës Federale dhe tjetri nga Abwehr-i gjerman, udhëtuan në Petrograd për të nxitur revolucionin atje.
Disa, sepse e panë vendin si të pjekur për t'u marrë, pra bankierët amerikanë, për ta vënë
vendin nën krahët e tyre, për të thënë kështu.
"Dhe në atë kohë, amerikanët vendosën një njeri që tashmë njihte Leninin dhe bënë
marrëveshjet e para me të. Ai njeri ishte Armand Hammer."
Dhe deri në vdekjen e tij në vitin 1990, pak para vdekjes, ai ishte lidhja midis kryeqytetit amerikan dhe Byrosë Politike.
Dhe të gjitha këto projekte të mëdha importi të Bashkimit Sovjetik, që përfshinin fabrika, centralë hidroelektrikë,
por edhe marrëveshjen "Land and Lease" gjatë Luftës së Dytë Botërore, u përfunduan nën egjidën e tij, për të thënë kështu.
Ah, dhe për më tepër, Armand Hammer ka qenë një miliarder gjatë viteve.
Babai i tij ishte themelues i Partisë Komuniste, bashkëthemelues i Partisë Komuniste të Shteteve të Bashkuara.
Dhe, natyrisht, ai gjithashtu ishte nderuar me Urdhrin e Leninit.
br] Të dashur shikues: Duhet ta lini këtë të përthithet për një çast.
Bankierët që themeluan Rezervën Federale në vitin 1913 financuan Revolucionin e Tetorit katër
vjet më vonë dhe themelimin e BSSS-së në vitin 1922.
Rezultati ishte një valë masive e ridistribuimit të aseteve ruse në duart e bankierëve të dyshimtë amerikanë!
Së pari, sovjetikët i sekuestruan pronat fisnikërisë, kishës, borgjezisë dhe zyrtarëve të lartë.
Duke vepruar kështu, ata krijuan atë që njihet si pronë publike, paguan interes bankierëve amerikanë dhe
lidhën kontrata me këta bankierë për industrializim.
Banka Shtetërore Sovjetike i përkiste Rothschild-it atëherë, ashtu si i përket edhe sot.
Wolski përmbledh periudhën nga Revolucioni i Tetorit deri në rënien e Murit të Berlinit si më poshtë:
"Askush nuk do të kishte menduar se këta komunistë rusë në fund të fundit ishin financuar nga
Perëndimi në fazën e nisjes dhe më vonë kontrolluar."
Kjo është gjithashtu arsyeja pse shumë njerëz nuk mund të kuptojnë se Bashkimi Sovjetik çmontonte vetë sistemin e tij.
Kur socializmi, i udhëhequr nga Bashkimi Sovjetik dhe vendet e Bllokut Lindor si Gjermania Lindore, u bë i ngurtë
dhe i ngordhur, ishte e nevojshme një ndryshim i sistemit.
Nëse do të kishin pritur shumë gjatë, sistemi do të ishte shembur në mënyrë të pakontrollueshme.
Vetëm përmes një shembjeje të kontrolluar dhe një fillimi të ri të mirëkuptueshëm me fytyra të reja,
forcat prapa skenave arritën të ruajnë kontrollin.
Pas rënies së Murit të Berlinit, Bashkimi Sovjetik u shpërbë në vitin 1991.
Kjo ndryshim i kontrolluar i strategjisë nga fuqitë prapa skenave u përgatit në Institutin për Analizë Sistemesh
në Vjenë, ku shërbimet sekrete nga Lindja dhe Perëndimi kanë punuar së bashku që nga viti 1972.
Ishte atje ku u planifikua shpërbërja e Bashkimit Sovjetik dhe, së bashku me të, e gjithë Blloku Lindor.
Ky institut trajnoi menaxherë të rinj të nivelit të ulët të përzgjedhur për periudhën pas rrëzimit të Murit të Berlinit.
"Dhe një pikë tjetër është se, për t'u marrë me Bashkimin Sovjetik, u krijua një institut i përbashkët pranë
Vjenës me amerikanët, ku, që nga viti 1982 e tutje, u trajnua personeli politik për epokën pas perestroikës."
Kjo do të thotë që ka emra si Chubais, Wechselberg, Arwen e të tjerë, të cilët u trajnuan atje dhe më pas,
në fund të perestroikës, morën pjesë në privatizimin e pronës publike, pronës shtetërore.
Dhe kështu ata u bënë miliarderë ose oligarkë për të cilët po flasim.
"Dhe oligarkët nga Perëndimi, oligarkët financiarë, ishin gjithashtu të përfshirë."
Dhe ata kishin zgjedhur pjesët kryesore në industrinë e lëndëve të para.
Dhe Khodorkovsky është një shembull i tillë, ndërsa Abramovich është një tjetër, të cilët kanë marrë hua nga Perëndimi
dhe për të cilët janë dhënë zotime huaje që nga viti 1988.
Fuqitë pas skenave kështu përdorën disa të rinj ambiciozë të përzgjedhur, të cilët ishin trajnuar në Institutin e Vjenës.
Me ndihmën e financuesve perëndimorë, ata arritën të zotërojnë pasurinë kombëtare të Bashkimit Sovjetik.
Burra si Roman Abramovich arritën të kthenin 100 milionë dollarë në një fitim marramendës prej 13,5 miliardë
dollarësh përmes rishpërndarjes së pasurisë kombëtare në Rusi.
"Dhe ajo që përjetuam më pas ishte se nga kjo doli kasta e oligarkëve, ndërsa Politbyroja dhe partia,
me të gjitha strukturat e saj, papritmas u zhdukën."
Dhe lufta e klasave që kishim atëherë u mutua në luftën për klimën.
Dhe me çfarë na bombarduan deri në vitin 1990 në Bllokun Lindor ishte partia e klasës punëtore, lufta e klasave,
proletarë të të gjitha vendeve bashkohuni – të gjitha fraza boshe që tani janë zëvendësuar me fraza të tjera boshe.
Përfundim i përkohshëm: Rënia e Murit të Berlinit dhe shpërbërja e Bashkimit Sovjetik ishin prandaj të planifikuara
me kujdes dhe të zbatuara përmes kontrollit të synuar.
Instituti i Vjenës ofroi ekspertizën, dmth. ideologjinë e re të burimeve të pakta dhe
mbrojtjes së klimës, dhe bankat kryesore ofruan paratë.
Kjo përvetësim i pasurive publike në xhepat e disa njerëzve vazhdon edhe sot.
Vetëm sloganet kanë ndryshuar. Lufta e klasave është bërë lufta për klimën.
Sipas Wolski-së në këtë intervistë, të njëjtat grupe njerëzish po përfitojnë përsëri nga masat e
shumta të marra për arsye të mbrojtjes së klimës.
"Po, dhe kjo na çon te objektivat që u vendosën në Bashkimin Sovjetik në vitin 1966."
Qëllimi i parë ishte ta lejonim Perëndimin të rritej në të.
Dhe qëllimi i dytë ishte të fitonte para nga klima. Kjo ndodhi.
"Pra tani po flasim për këto taksa për CO2, sisteme të reja ngrohjeje – 40% e njerëzve në Gjermani zotërojnë shtëpitë e tyre,
dhe nuk e di sa prej tyre do të jenë në gjendje të përballojnë një sistem të ri ngrohjeje – dhe pastaj kompanitë e famshme Black
Rock dhe të ngjashme me to ndoshta do të jenë aty duke thënë, mirë, do ta blejmë nga masa
e falimentimit, nga një ankand sekuestrimi."
Përfundim: Në përmbledhje, mund të thuhet se qarqet e financës së lartë pas perdeve të tymit zgjerojnë
pasurinë dhe ndikimin e tyre me çdo trazirë historike.
Të vëzhguara në mënyrë objektive, ngjarjet e shquara si Revolucioni i Tetorit, shfaqja e sistemit të luftës së klasave
dhe shembja e Bllokut Lindor dëshmojnë se janë një model biznesi dhe hapa drejt vendosjes së një regjimi totalitar global.
Sot, nën maskën e ashtuquajturës "luftë për klimën ose mbrojtje e klimës", po ndiqet e njëjta agjendë.
Mbrojtja e mjedisit është urgjente, por nuk mund të pritet nga ata që përfitojnë nga këto kriza.
Për shkak të përfshirjes personale, gjithnjë e më shumë njerëz po informohen për çështje të tilla.
Mjegulla ngrihet dhe peshorja pjerrësohet.