Афтиши Девори Берлин 9 ноябри соли 1989 дар таърих ҳамчун натиҷаи эътирозҳои шаҳрвандии сулҳомези дарозмуддат сабт шуд.
Аммо шоҳиди муосир Майкл Волски фурӯпошии Девори Берлинро ҳамчун як иқдоми стратегӣ ва пешакӣ тарҳрезишуда аз ҷониби
қувваҳое, ки дар паси «пардаи дуд» қарор доранд, тавсиф мекунад.
Бо такя ба таҷрибаҳои шахсӣ ва таҳқиқоти ҳамаҷониба, Майкл Волски табдили ҳадафмандонаи ҷомеаро аз
оғози Инқилоби Октябр соли 1917 то имрӯз тавсиф мекунад.
Ӯ дар солҳои 1980-ум дар соҳаи тиҷорати хориҷии ГДР кор мекард, ки ба ӯ дар сатҳи роҳбарӣ дар ҳам
Шарқ ва ҳам Ғарб алоқаҳои байналмилалӣ фароҳам овард.
Ҳамин тавр ӯ ба ноҳамоҳангӣҳое, ки дар атрофи ҳикояи фурӯпошии Девори Берлин вуҷуд доштанд, рӯ ба рӯ шуд.
Дар ҷараёни таҳқиқотҳояш Волски ҳайрон шуд, ки роҳбарони интихобшуда, ҳам дар Ғарб ва ҳам дар Шарқ,
пешакӣ дар бораи фурӯпошии Девори Берлин огоҳ буданд.
Тадқиқоти ӯ тасвири комилан дигареро нишон дод, ки аз он чи китобҳои таърихӣ меомӯзанд, фарқ мекунад.
Майкл Волски як қатор рӯйдодҳоро зикр мекунад, ки амалҳои ҳамоҳангшудаи роҳбарони блокҳои Шарқӣ ва
Ғарбиро то фурӯпошии Девори Берлин нишон медиҳанд.
Рӯйдод 1: Дар охири майи соли 1987 президенти Шӯравӣ Михаил Горбачёв ва вазири корҳои хориҷиаш Эдуард
Шеварднадзе талаб карданд, ки сарвари давлатии ҶДР Эрих Ҳонеккер Девори Берлинро боз кунад. Ҳонеккер рад кард.
Рӯйдоди 2: Пас аз чордаҳ рӯз президенти онвақтаи ИМА Роналд Рейган дар тарафи ғарбии дарвозаи Бранденбург
суханронӣ кард ва низ даъват ба суқути Девор намуд.
Ҷаноби Горбачёв, ин деворро бишканед!
Рӯйдоди 3: Дар соли 1989 мустаҳкамкуниҳои марзӣ дар Маҷористон бардошта шуданд, ки ин ба шаҳрвандони Ҷумҳурии
Демократии Олмон имкон дод, тавассути Австрия ба Ғарб гурезанд.
Рӯйдод 4: 9 январи 1990 як ширкати амрикоӣ, ки дар Вазорати савдои хориҷии Шарқи Берлин аккредитатсия шуда буд, фармоишеро,
ки дар декабри 1989 ба Волски дода шуда буд, бекор кард.
Ин вазифа дар доираи омодагӣ ба таъсиси як ширкати фаръӣ барои тақсимоти маҳсулоти Гурӯҳ дар ГДР буд.
Сабаб: дигар ГДР нахоҳад буд.
Дар мусоҳибаи муфассал Майкл Волски ба ҷузъиёти бештаре дар бораи «афтиши Девор» мепардозад, ки равиши тарҳрезишуда бо
манфиатҳои пинҳонии роҳбарон дар Шарқ ва Ғарбро ошкор мекунад.
Волски инчунин шарҳ медиҳад, ки чӣ гуна эътирозҳои осоишта аз ҷониби хадамоти махфии Шӯравӣ ва Ғарбӣ таблиғ ва истифода шуданд.
Сабаб: ГДР ба дараҷае расида буд, ки идора кардан ғайриимкон шуда, ба фурӯпошии иқтисодӣ дучор омад.
Равшан буд, ки иқтисоди банақшагирифтаи сотсиалистӣ кор намекард.
Бо сабаби суръати тез пошхӯрии ГДР, қувваҳое, ки дар пас саҳна буданд, маҷбур шуданд стратегияи
худро тағйир диҳанд. Аммо ин қувваҳо кадомҳоянд?
Ба Майкл Волски гӯш кунед:
"Дар соли 1917 Инқилоби октябр рух дод, ва аз он вақт инҷониб чандин китоб, махсусан аз Иёлоти Муттаҳида, нашр шудаанд, ки дар
онҳо бо тафсилоти муфассал робита байни Уолл-Стрит ва Инқилоби болшевикӣ, масалан аз ҷониби Энтони Саттон, тасвир ёфтааст."
Он инчунин тавсиф мекард, ки чӣ гуна Тротский ва Ленин, бо захираҳои молиявӣ таъмин — яке аз ҷониби яке аз бунёдгузорони
Федералии захиравии ИМА ва дигаре аз тарафи идораи истихборотии Олмон (Abwehr) — ба Петроград
сафар карданд, то онҷо инқилобро барангезанд.
Баъзеҳо, аз ҷумла бонкдорони ИМА, кишварро барои тасарруф пухтарасида мешумурданд ва мехостанд
онро, ба ибораи дигар, зери парвонаи худ гиранд.
"Ва дар он замон амрикоиҳо мардеро таъин карданд, ки аллакай Ленинро мешинохт ва бо ӯ аввалин
созишҳоро ба имзо расонд. Он мард Арман Ҳаммер буд."
Ва то марги ӯ дар соли 1990, каме пеш аз маргаш, ӯ пайвандгари байни пойтахти ИМА ва Политбюро буд.
Ва ҳамаи ин лоиҳаҳои асосии воридотии Иттиҳоди Шӯравӣ, ки корхонаҳо ва нерӯгоҳҳои барқи обиро дар бар мегирифтанд,
инчунин созишномаи «Land and Lease» дар давраи Ҷанги Дуюми Ҷаҳонӣ, ҳама дар зери сарпарастии ӯ, метавон гуфт, анҷом ёфтанд.
Оҳ, ва ба ҳар ҳол, Арманд Ҳаммер дар тӯли солҳо миллиардер буд.
Падари ӯ бунёдгузори Ҳизби коммунистӣ ва ҳамбунёдгузори Ҳизби коммунистии Иёлоти Муттаҳида буд.
Ва, албатта, ӯ низ ба Ҷоизаи Ленин сарфароз гашт.
br] Муҳтарам тамошобинон: Шумо бояд як лаҳза инро дарк кунед.
Бондорон, ки дар соли 1913 Федеролӣ Резервро таъсис доданд, чор сол пас Инқилоби Октябрро маблағгузорӣ
карданд ва дар соли 1922 таъсиси Иттиҳоди Шӯравиро.
Натиҷа мавҷи бузурги тақсимоти дубораи дороиҳои русӣ ба дасти бонкдорони шубҳаноки амрикоӣ буд!
Аввал, шӯравиҳо аз ашрофия, дин, буржуазия (табақаи сарватманди миёна) ва мансабдорони баландпоя амволашонро мусодира карданд.
Бо ин амал онҳо он чизеро, ки моликияти ҷамъиятӣ номида мешавад, эҷод карданд, ба бонкдорони ИМА фоиз пардохт намуданд
ва бо ҳамин бонкдорон барои саноатикунонӣ шартномаҳо бастанд.
Бонки давлатии Шӯравӣ он замон ба Ротшильд тааллуқ дошт, ҳамон тавр, ки имрӯз ҳам.
Вольски давраи аз Инқилоби Октябр то фурӯпошии Девори Берлинро чунин ҷамъбаст мекунад:
"Ҳеҷ кас фикр намекард, ки ин коммунистони рус дар марҳилаи ибтидоӣ аз ҷониби Ғарб
маблағгузорӣ шуда, баъдтар назорат мешуданд."
Ин ҳам сабаби он аст, ки бисёриҳо намефаҳманд, ки Иттиҳоди Шӯравӣ низоми худро барҳам дод.
Вақте ки социализм бо раҳбарии Иттиҳоди Шӯравӣ ва кишварҳои блоки Шарқӣ, ба монанди Ҷумҳурии Демократии
Олмон, сахт ва беҳаракат шуд, тағйири система зарур гардид.
Агар онҳо дер мекарданд, система бе назорат фурӯ мепошид.
Танҳо тавассути як фурӯпошии назоратшаванда ва оғози ҳамдардона бо чеҳраҳои нав нерӯҳои
паси саҳна тавонистанд назоратро нигоҳ доранд.
Пас аз фурӯпошии Девори Берлин, Иттиҳоди Шӯравӣ дар соли 1991 пароканда шуд.
Ин тағйири назоратшавандаи стратегия аз ҷониби қудратҳои паси парда дар Институти таҳлили системаҳо дар Вена
омода шуда буд, ки аз соли 1972 хадамоти махфии Шарқ ва Ғарб дар онҷо бо ҳам кор мекунанд.
Маҳз дар он ҷо барҳамдиҳии Иттиҳоди Шӯравӣ ва ҳамзамон тамоми Блоки Шарқӣ тарҳрезӣ шуда буд.
Ин муассиса мудирони ҷавони дараҷаи поёнии интихобшударо барои давраи пас аз фурӯпошии Девори Берлин таълим дод.
"Ва як нуқтаи дигар ин аст, ки барои муносибат бо Иттиҳоди Шӯравӣ дар наздикии Вена бо амрикоиҳо як муассисаи муштарак
таъсис ёфт, ки аз соли 1982 ба баъд дар он кадрҳои сиёсӣ барои давраи пас аз перестройка омӯзонида мешуданд."
Ин маънои онро дорад, ки номҳое мисли Чубайс, Вексельберг, Арвен ва ғайра ҳастанд, ки дар он ҷо таълим гирифта,
сипас дар охири перестройка дар хусусигардонии моликияти ҷамъиятӣ ва давлатӣ иштирок карданд.
Ва ҳамин тавр онҳо ба миллиардерҳо ё олигархоне табдил ёфтанд, ки мо дар бораи онҳо гап мезанем.
"Ва олигархони Ғарб, олигархони молиявӣ низ дар ин кор даст доштанд."
Ва онҳо дар саноати ашёи хом қисмҳои беҳтаринро интихоб карда буданд.
Ва Ходорковский яке аз чунин мисолҳост, Абрамович мисоли дигар аст, ки аз Ғарб қарз мегирифтанд ва
аз соли 1988 ба онҳо ваъдаи қарзӣ дода шуда буд.
Қудратномоёни паси пардаҳо аз ин рӯ аз ҷавонони интихобшуда, ки дар Институти Вена таълим гирифта буданд, истифода карданд.
Бо кӯмаки молиягузорони ғарбӣ онҳо тавонистанд сарвати миллии Иттиҳоди Шӯравиро тасарруф кунанд.
Мардоне мисли Роман Абрамович тавонистанд тавассути тақсимоти дубораи сарвати миллӣ дар Русия 100 миллион долларро
ба фоидаи ҳайратангези 13,5 миллиард доллар табдил диҳанд.
"Ва он чизе, ки мо он вақт таҷриба кардем, ин буд, ки аз ин қабати олигархҳо сар бардошт ва Политбюро
ва ҳизб бо тамоми сохторҳояш ногаҳон нопадид шуданд."
Ва муборизаи синфие, ки он замон доштем, ба муборизаи иқлимӣ табдил ёфт.
Ва он чизе, ки то соли 1990 дар Блоки Шарқӣ ба мо бор мешуд, ҳизби синфи коргарӣ, муборизаи синфӣ, пролетарҳои
ҳамаи кишварҳо, муттаҳид шавед – ҳама ибораҳои холӣ буданд, ки ҳоло бо ибораҳои дигари холӣ иваз шудаанд.
Хулосаи муваққатӣ: Фарӯпошии Девори Берлин ва парокандашавии Иттиҳоди Шӯравӣ бо назорати
ҳадафмандона бодиққат тарҳрезӣ ва амалӣ шуданд.
Институти Вена тахассус, яъне идеологияи нави захираҳои маҳдуд ва ҳифзи иқлимро пешниҳод
кард ва бонкҳои асосӣ пулро таъмин карданд.
Ин тасарруфи дороиҳои давлатӣ ба ҷайбҳои чанд нафар то имрӯз идома дорад.
Танҳо шиорҳо тағйир ёфтаанд. Муборизаи синфӣ ба мубориза барои иқлим табдил ёфтааст.
Ба гуфтаи Волски дар ин мусоҳиба, ҳамон гурӯҳҳои одамон бори дигар аз чораҳои зиёде, ки бо сабаби
ҳифзи иқлим андешида шудаанд, манфиат мебаранд.
"Бале, ва ин моро ба ҳадафҳое мерасонад, ки дар Иттиҳоди Шӯравӣ дар соли 1966 муқаррар шуда буданд."
Ҳадафи аввал ин буд, ки Ғарбро ба он ворид кунанд.
Ва ҳадафи дуюм ин буд, ки аз иқлим пул кор кунанд. Ҳамин тавр шуд.
"Ҳоло мо дар бораи ин андозҳои CO2, системаҳои нави гармидиҳӣ сӯҳбат мекунем – 40% мардум дар Олмон соҳиби манзилҳои шахсӣ
ҳастанд ва ман намедонам, чанд нафари онҳо метавонанд системаи нави гармидиҳиро харанд – ва пас ширкатҳои маъруфи Black
Rocks ва монанди онҳо эҳтимолан меоянд ва мегӯянд: 'хуб, мо онро аз амволи банкротӣ, аз ауксиони мусодираи манзил мехарем'."
Хулоса: Дар маҷмӯъ, метавон гуфт, ки доираҳои молии баландпоя дар паси пардаи дуд бо ҳар як
буҳрони таърихӣ сарват ва нуфузи худро афзоиш медиҳанд.
Агар ба таври объективӣ баррасӣ шавад, рӯйдодҳои барҷастае мисли Инқилоби Октябр, пайдоиши низоми муборизаи синфӣ ва
фурӯпошии Блоки Шарқӣ ҳамчун модели тиҷоратӣ ва қадамҳое ба сӯи таъсиси режими тоталитарии ҷаҳонӣ собит мешаванд.
Имрӯз, таҳти ниқоби ба ном «мубориза бо тағйирёбии иқлим ё ҳифзи иқлим», ҳамон барнома пайгирӣ мешавад.
Муҳофизати муҳити зист фавран зарур аст, аммо аз онҳое, ки аз ин буҳронҳо фоида мебинанд, интизор шудан мумкин нест.
Аз сабаби иштироки шахсӣ, рӯз аз рӯз одамони бештар дар бораи чунин масъалаҳо маълумот мегиранд.
Туман бармехезад ва тарозу каҷ мешавад.